• นาฬิกาลืมเวลา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : paipai_p@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 57
  • จำนวนผู้ชม : 503117
  • ส่ง msg :
  • โหวต 254 คน
นาฬิกาลืมเวลา
เรื่องราวของธรรมชาติ สัตว์โลก วิทยาศาสตร์ และมนุษย์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline
วันจันทร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2551
Posted by นาฬิกาลืมเวลา , ผู้อ่าน : 2793 , 19:29:23 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางครั้ง ผมรู้สึกว่ากรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่น่าสงสาร… 
กรุงเทพฯ มักรับบทผู้ร้ายหรือถูกกล่าวหาบ่อยๆ ว่าเป็นเมืองแห่งการแก่งแย่งแข่งขัน เมืองของความเห็นแก่ตัว เมืองที่สอนคนให้มีหัวใจแข็งกระด้าง เมืองที่ปราศจากความสวยงามของธรรมชาติ
หรือเป็นเมืองที่หลายคนอยากเดินหนี

อาจดูเป็นเช่นนั้นจริงๆ 
แต่จะไม่เป็นการมองกรุงเทพฯ ในแง่ร้ายเกินไปหรือ  ในเมื่อเมืองหลวงของประเทศไทยยังมีอีกหลายมุมที่เรามักมองข้ามไป...

 

แม้แต่ผมเอง ก็มักจะหยิบยกเอาเมืองสีเทาแห่งนี้มาเป็นข้อเปรียบเทียบกับต่างจังหวัด หรือธรรมชาติอยู่เสมอ  บางครั้งผมเขียนถึงด้านลบของกรุงเทพฯ เพียงเพื่อจะอวดอ้างความงามของธรรมชาติ วิถีชีวิตที่เรียบง่ายของคนชนบท  หรือกล่าวโทษว่าเมืองแห่งนี้ได้หล่อหลอมส่วนที่ไม่ดีในตัวผมขึ้นมา  แม้แต่ในข้อเขียนนี้ ผมก็ยังนำเสนอภาพของกรุงเทพฯ ด้วยสีเทาหม่น

ยิ่งสมัยนี้ เป็นสมัยที่ผู้คนนิยมเดินออกจากเมืองใหญ่ไปใช้ชีวิตในต่างจังหวัด ในชนบท ท่ามกลางธรรมชาติที่สงบๆ หรืออาจเรียกว่าวิถีชีวิตแบบ “ชิลนิยม”  เป็นชีวิตที่ไม่ต้องแข่งขัน ไม่เร่งรีบ ไม่บริโภคมาก ไม่วัตถุนิยม  หลุดพ้นจากอำนาจเงินตราหรือการดิ้นรน (จริงรึเปล่าก็ไม่รู้) ซึ่งตรงข้ามกับวิถี “กรุงนิยม” ของหลายคนที่ยังอยู่ในเมืองหลวง  ผู้ที่เดินทางออกจากกรุงเทพฯ ได้นั้นจึงล้วนน่าอิจฉา ราวกับเขาเป็นผู้หลุดพ้นจากวังวนแห่งการดิ้นรน

 

 

 

แต่กรุงเทพฯ ที่หลายคนอยากเดินหนี กลับยังเป็นเมืองที่มีผู้คนอาศัยอยู่มากที่สุด  หลายชีวิตไหลหลั่งเข้ามา  หลายคนก็ต้องเผชิญกับเกมชีวิตที่ขับเคี่ยวอย่างโหดร้าย บางคนปากพร่ำบ่นทนทุกข์ทรมาน แต่ก็ยังไม่กล้าพอที่จะก้าวขาออกไป 

ว่าแต่สิ่งที่ดึงดูดผู้คนให้อยู่ที่นี่คืออะไร...

อาจเพราะความจำเป็นบางอย่างในชีวิตที่ทำให้เราต้องอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ  งาน เงิน ครอบครัว วัตถุ ความสะดวกสบาย โอกาส และอีกหลายสิ่ง คือสิ่งที่หวังได้จากที่นี่  ในช่วงชีวิตแห่งการแสวงหา กรุงเทพมหานคร เมืองฟ้าอมรตอบสนองความต้องการให้เราได้มากที่สุด  ในกลไกของสังคมที่ซับซ้อน บีบวิถีชีวิตให้เราต้องมุ่งเดินไปยังเมืองหลวง ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือหนทางหนึ่งในการอยู่รอดในยุคปัจจุบัน

ธรรมชาติของมนุษย์นั้นมองหาสิ่งที่ดีกับชีวิตตนเองอยู่เสมอ  การเข้ามาหรือใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงเทพฯ  ต้องมีสิ่งดีๆ ให้แก่ชีวิตของพวกเขา 

หรือสิ่งนั้นคือความฝัน...

ถ้าจะกล่าวในแง่ดี เมืองหลวงที่ชื่อยาวที่สุดในโลกนี้คือเมืองที่ทำให้ฝันของผู้คนเป็นจริง  ที่จริงแล้ว มันเป็นเมืองที่เปี่ยมด้วยความฝันและหวังมากกว่าที่เราคิด  ภาพตึกสูงทะลุฟ้า คอนโดที่ผุดขึ้นยิ่งกว่าดอกเห็ด ถนนหนทางที่ซับซ้อน รถยนต์ที่มากราวฝูงมด หรือกองทัพมนุษย์เงินเดือน สิ่งเหล่านั้นถูกขับดันด้วยอะไร ถ้าไม่ใช่ความหวังในการมีชีวิตที่ดีขึ้นของมนุษย์!

 

 

 

มันคงความหวังและความฝันที่หลากหลาย บ้างไม่ใช่ฝันที่บริสุทธิ์นัก บ้างถูกสร้างขึ้นด้วยเงิน บ้างเกิดจากการเหยียบย่ำผู้อื่น แต่เมืองนี้ก็มีความฝันและความหวังอยู่หนาแน่นมากกว่าประชากรในเมืองเสียอีก  ซึ่งก็แปลกตรงที่ไม่มีใครพูดถึง หรือมองเห็นมันสักเท่าไรนัก

เพราะมันเป็นฝันที่ดูไม่สวยหรู งดงาม หรืออบอุ่นเหมือนความฝันที่จะไปใช้ชีวิตสงบๆ ในบ้านเล็กๆ กลางไร่ที่มองเห็นภูเขา...

ผมอาจเขียนเรื่องนี้เพื่อเตือนตัวเองเป็นหลัก  ในฐานะคนที่ชอบยกตัวอย่างกรุงเทพฯ ให้กลายเป็นจำเลย ที่ทำให้ชีวิตของผมให้อยู่ในถนนแห่งการดิ้นรนแข่งขัน และการต่อสู้ที่ยังไม่จบสิ้น  ผมมักกล่าวหามันเสมอ จนลืมมองสิ่งที่มันให้กับผม...

ผมเติบโตมาที่กรุงเทพฯ   ถ้าไม่มีที่นี่ พ่อแม่อาจเลี้ยงดูผมให้เป็นดังเช่นทุกวันนี้ไม่ได้  และที่ตัวเองมานั่งเคาะแป้นคีย์บอร์ดอยู่ได้ในตอนนี้ ก็เป็นเพราะผลมาจากหลายสิ่งที่กรุงเทพฯ สร้างขึ้นมา

 

 

เมืองนี้ไม่ต่างอะไรจากโลกใบหนึ่ง ไม่ต่างจากวิถีของธรรมชาติ แข่งขันและอยู่รอด  ป่าคอนกรีตเสริมใยเหล็กนี้เหมือนกับป่าจริงที่เต็มไปด้วยต้นไม้  เพราะไม่ว่ากวางในป่าหรือมนุษย์ในเมืองต่างก็ต้องดิ้นรนทั้งนั้น...

ถึงจะมีความหวังอยู่ที่กรุงเทพฯ  แต่หลายคนก็ยังอยากเดินหนีจากมันไปอยู่ดี  เมื่อคิดจะพัก เรากลับคิดถึงที่อื่นที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่สงบ  หนังสือท่องเที่ยวของประเทศไทยมักไม่มีจังหวัดกรุงเทพฯ  ทั้งๆ ที่นี่คือเมืองที่น่าเที่ยวที่สุดในสายตาของชาวต่างชาติหลายคน 

 กรุงเทพมหานครอาจไม่ใช่เมืองสำหรับพักใจ มันคือเมืองแห่งความจริงของชีวิต เมืองของการทำงาน การขับดัน และพัฒนาประเทศ   แม้จะมีแหล่งพักผ่อนหย่อนใจมากมาย แต่ผู้ที่อยู่ที่นี่ก็เบื่อมากพอแล้ว  ผมเองก็เบื่อเช่นกัน มองไปทางไหนก็เจอแต่เรื่องที่ทำให้วุ่นวายใจ เจอแต่ภาพไม่น่ารื่นรมย์ของวิวทิวทัศน์ตึกสูง ป้ายโฆษณา เสาอากาศ สายไฟฟ้า และควันฝุ่นละออง

ความจำเจในชีวิตทำให้เราเบื่อที่นี่ หรือเพราะมนุษย์ไม่เคยพอใจในที่ที่ตนอยู่...

แต่ถึงแม้สิ่งต่างๆ ในกรุงเทพฯ จะดูไม่สวยงาม  แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือชีวิตของผู้คนนับล้าน   เมืองแห่งนี้สร้างความฝัน ความหวัง และชีวิตให้กับผู้คนมามากมายมหาศาล

เราไม่ควรลืมว่าได้รับประโยชน์จากที่นี่มากแค่ไหน  เมืองแห่งนี้ไม่ใช่หรือที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่ในทุกวันนี้  เมื่อถึงวันที่เดินจากมันไป  วันที่หลุดพ้นจากวังวนชีวิตที่ดิ้นรนของคนกรุง  ลองมองย้อนกลับมาสักนิด คิดดูว่าที่นี่ให้อะไรกับเราบ้าง 

อย่างน้อยก็ต้องขอบคุณกรุงเทพฯ  เมืองสีเทาที่ทำให้ชีวิตดำเนินอยู่ได้ในทุกนี้...





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
LukeKaEw วันที่ : 13/04/2009 เวลา : 00.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lukekaew
สบาย สบาย

รูปสวยมากเลยคะ เรื่องก็อ่านเพลินมาก
มันโดนจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
รุสสกี้ วันที่ : 28/12/2008 เวลา : 23.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/russky
รุ่งอรุณ.....ที่นี่เงียบสงบ

ผมไม่ได้เกิดที่กรุงเทพฯ แต่ก็คิดว่ามันเป็นบ้านเกิด
ผมยังไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้วจะตายอย่างไร แต่อยากให้ร่างของตัวเองถูกเผาที่วัดใดซักวัดหนึ่งในกรุงเทพฯ

ผมไม่ได้ยึดติดอะไรกับความสุขสมบูรณ์ของมหานคร และก็ไม่ได้เกลียดกลัวความเลวร้ายของมัน

สำหรับผม กรุงเทพฯเป็นผู้ให้
ขณะที่ผม ให้อะไรกับกรุงเทพฯน้อยเหลือเกิน

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 17/12/2008 เวลา : 23.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

กลับมาดูเอง แล้วก็รู้สึกว่ารูปกรุงเทพสีเขาดำ มันเศร้าจริงๆ ด้วย
แต่รูปสุดท้านสดใสนะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
star612 วันที่ : 17/12/2008 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/star612

เห็นกรุงเทพฯ สีขาวดำ ดูแล้วมันเศร้าๆ นะครับ
เมื่อก่อนทำงานในเมืองก็สนุกดี พอย้ายมาชานเมืองกลับสนุกแบบสงบกว่า

ชอบหลายๆ รูปของคุณนาฬิกานะครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
theeratatt วันที่ : 12/12/2008 เวลา : 15.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

แวะมาดูกรุงเทพบ้านเกิดด้วยคนครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ปุณณดา วันที่ : 02/12/2008 เวลา : 13.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

เขียนเมื่อไหร่เนี่ย เหมือนเดิมค่ะ ติดไว้ก่อน

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
Rosefinchy วันที่ : 02/12/2008 เวลา : 12.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Rosefinchy
::: Live EveryDay as if It wereYour LasT :::

กรุงเทพฯ ก็คงเหมือนเมืองใหญ่ๆ ที่อื่นๆ ในโลก ที่มักวุ่นวาย เร่งรีบ รถติด แข่งขัน และอื่นๆ ที่ไม่พึงประสงค์ ตลอดเวลา แต่มันก็ทำให้เราไม่เฉื่อยชานะ (คิดเองค่ะ)

แต่จริงๆ กรุงเทพฯ ก็ยังมีส่วนที่น่ารักอีกหลายมุมเช่นเดียวกัน เช่น เมื่อวานขึ้นรถไฟฟ้า แต่ไม่มีที่เกาะ เราขยับให้คุณป้าคนนึงเข้ามาด้านใน แกได้มีที่จับ แต่เราไม่มี แกก็บอกให้เราจับแขนแกไว้ได้เลย......เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึง แล้วก็อดยิ้มและขอบคุณแกไม่ได้

เมืองจะใหญ่ จะอัดแน่นด้วยฝันหรือจำนวนคนสักเท่าใด ก็น่าอยู่ขึ้นมาได้ ถ้าเรามีน้ำใจต่อกันสักนิดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 28/11/2008 เวลา : 23.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

กรุงเทพฯ ของเรา เริ่มจะเป็นสีดำเข้าไปทุกทีแล้วน่ะสิค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เด็กหญิงหว่านกล้า วันที่ : 28/11/2008 เวลา : 08.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weed
V.-บทเพลงหัวใจของเด็กเดินทาง-.V : กลุ่มเขียนข้าว

เมื่อวานกรุงเทพฯปรางก็สีเทา .

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
วิตามินบี วันที่ : 27/11/2008 เวลา : 21.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เรากำลังใช้งานกรุงเทพฯ
อย่างไม่บันยะบันยัง
สักวันคงหมองลงยิ่งกว่านี้

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 27/11/2008 เวลา : 21.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

คุณหมี
เรื่องธรรมะเลยเหรอครับ 555

คุณ july
เจอเรื่องเครียดเข้าไปเลย
ชีวิตยิปซีตอนเด็กๆ นี่น่าสนใจนะครับ
คิดไปคิดมา เราก็มีเพื่อนที่นี่มากมายจริงๆ

คุณชาจีน
ใช่ครับ เราควรค้นหามุมสวยงามที่ซ่อนอยู่ในทุกๆ ที่ที่เราอยู่

คุณจันทรา
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยม
แค่รอยยิ้มก็ทำให้ทุกอย่างสวยขึ้นได้นะครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
julyrhapsody วันที่ : 26/11/2008 เวลา : 19.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/julyrhapsody
'love me, love my style'

กรุงเทพฯ ไม่ต่างจากเมืองอื่น ๆ ที่ทำให้เรามีเพื่อนมากมาย อยู่ที่ว่าเรา "เปิด" หรือ "ปิด" ตัวเอง

นับตั้งแต่ออกจากบ้าน ก็ได้รับเสียงทักทายจากเจ้าของร้านชำ ที่ดูจะเป็นนาฬิกาให้กับเรา เช่น "วันนี้ออกจากบ้านไวจัง" ฯลฯ ไหนจะต้องปฏิสัมพันธ์กับกับคนขับมอเตอร์ไซต์ในช่วงเวลาเร่งด่วน คนขับแท๊กซี่ คนขายตั๋วรถไฟฟ้า ...โน่นก็คนขายกาแฟ ที่ไม่ซื้อวันไหนเป็นโดนทัก ตลอดจนคนขายหมูสะเต๊ะ เจ้าของร้านลาบส้มตำน้ำตกอีสานคลาสสิค ร้านข้าวมันไก่ ร้านก๊วยเตี๋ยว ร้านเสริมสวย ร้านขายดีวีดีหลายร้าน สาวเซ็กซี่ทั้งประเภทหนึ่งและสอง หนุ่มหล่อล่ำจากโมเดลลิ่งตามท้องถนน ฝรั่งมังค่าที่มาเจอกันเวลาเดียวกัน ณ สถานที่เดียวกัน ฯลฯ

ไม่นับเพื่อนร่วมงานและคนที่ต้องเกี่ยวข้องเรื่องงาน ดิฉันก็คิดว่าตัวเองมีเพื่อนมากมายหลากหลายเชียวละ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
จันทรา วันที่ : 25/11/2008 เวลา : 21.00 น.

รูปสีเทาบางรูป ก็งามกว่าภาพสีเสียอีก
(ชอบรูปที่่่11 นะคะ)

บางคนลืมที่่่จะมองความงาม+คุณค่าอื่นๆ
และ
บางคนก็เลือกที่่่จะมองแต่ความร้ายกาจ...

กทม.วันนี้ สวยงามขึ้น เมื่อวันนี้เจอพนักงานที่่่ด่านทางด่วน ส่งคำขอบคุณ และยิ้มหวานให้อย่างเป็นมิตร...จนอดชมเขาตรงๆไม่ได้ว่า พี่่่น่ารักจัง...

กทม.เป็นหนี้รอยยิ้มพี่่่เขาเลยนะเนี่่ย!


ปล.มาอ่านตามคำแนะนำของ สาวคห.7 นะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ชาจีน วันที่ : 25/11/2008 เวลา : 11.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sutida

จริงๆแล้วกรุงเทพฯก็ยังมีมุมที่สวยงามอยู่มากนะคะ เพียงแต่ความหม่นเทานั้นถูกฉาบบังความสวยงามเหล่านั้นไว้ต่างหาก หากเราลองค้นหาและอยู่กับมันอย่างมีความสุข ชีวิตของเราก็จะดำเนินอยู่ได้ด้วยความสุขเช่นกัน ซึ่งคงไม่เฉพาะเมืองสีเทาแห่งนี้เท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ค.โคกทราย วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 21.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SeksantS

สำหรับผมแล้วเมืองนี้ฝึกฝนให้ผมว่องไวขึ้นเมื่อมาใช้ชีวิตในชนบท แต่ดีใจที่ชนบทอย่างที่นี่ ก็มี hi-speed internet ใช้

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
julyrhapsody วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 21.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/julyrhapsody
'love me, love my style'

โอ้โห อุตส่าห์รอคอย เรื่องนี้เครียดอ้ะ

ทุกอย่างในชีวิตเรามันจะเต็มไปด้วย "ทั้งรักทั้งเกลียด" ขึ้นอยู่กับสถานภาพของเงื่อนไข หรืออารมณ์ในห้วงเวลานั้น ๆ เสียด้วย

อ่านแล้วก็เป็นโรคหลงตัวเองเล็ก ๆ ตามเคย ไม่รู้จะขอบคุณชีวิตยิปซีตอนเด็ก ๆ ที่ "แสนเกลียด" ดีหรือไม่เนี่ย ส่วนหนึ่งมันทำให้ดิฉันปรับตัวอยู่ได้ทุกที่ ณ ปัจจุบัน เพราะคงไม่มีอะไรเลวร้ายกว่าความกลัววัยเด็กอีกแล้วมั๊ง

ทุก ๆ ที่มีด้านดี ๆ ได้พอกับด้านแย่ ๆ เหมือนเราเรียนทฤษฎีความน่าจะเป็นป่าวนะ The chance is 50-50% แต่ถ้ามองโลกในแง่ดีขึ้นเล็กน้อย พื้นที่ของด้านแย่ ๆ ก็ถูกรุกราน

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
chada วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 20.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chada
ชี วิ ต ( บันทึกไม่ประจำวัน )

กรุงเทพฯ มหานครที่ไม่เคยหลับไหล

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
apooh วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

คราวนี้คุณ C เขียนเรื่อง-ธรรมะ-
ชอบจังที่คุณว่ากรุงเทพมีความฝันอัดแน่นมากกว่าคนอัดอยู่ซะอีก เห็นภาพเลย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
apooh วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

คราวนี้คุณ C เขียนเรื่อง-ธรรมะ-
ชอบจังที่คุณว่ากรุงเทพมีความฝันอัดแน่นมากกว่าคนอัดอยู่ซะอีก เห็นภาพเลย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 19.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ไม่เคยชอบกรุงเทพฯแต่ที่นี้มันก็สอนให้จ่าตำรวจอย่างฉันเข้มแข็งและมองกรุงเทพฯได้กว้างขึ้นต้องขอบคุณกรุงเทพฯครับผม

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
apooh วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 19.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

แขกคนแรก ??
เพราะส่วนมากตัดริบบิ้นไม่ค่อยทันจขบ.


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 24/11/2008 เวลา : 19.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

เรื่องคราวนี้ต่างจากเรื่องอื่นที่เคยเขียนมา
เพราะไม่ใช่เรื่องธรรมชาติ

แต่ก็อยากเขียนเกี่ยวกับกรุงเทพฯ สักหน่อยครับ เพราะผมเองก็ใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ที่นี้มาตลอด แต่ไม่เคยกล่าวถึงมัน หรือไม่เคยมองเห็นสิ่งดีๆ ที่นี่เท่าไรนัก

มาคิดดูแล้วที่นี่ก้มีบุญคุณกับเรามากมายเหลือเกิน
ขอบคุณมาก กรุงเทพมหานคร...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< พฤศจิกายน 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]