• นาฬิกาลืมเวลา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : paipai_p@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 57
  • จำนวนผู้ชม : 503559
  • ส่ง msg :
  • โหวต 254 คน
นาฬิกาลืมเวลา
เรื่องราวของธรรมชาติ สัตว์โลก วิทยาศาสตร์ และมนุษย์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline
วันจันทร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by นาฬิกาลืมเวลา , ผู้อ่าน : 4971 , 18:50:59 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

ใบไม้ร่วงหล่น ใบแล้ว ใบเล่า
ไม้ทิ้งใบ หงิกงอ ดูไร้ชีวิต
แต่ระหว่างกองใบไม้แห้งบนพื้น
ยังมีต้นอ่อนของชีวิตผลิบานออกมา.
..

ลมร้อนที่พัดผ่านมาพร้อมกับใบไม้แห้งที่ร่วงหล่น เป็นสัญญาณว่าลมหนาวได้จากประเทศไทยไปแล้ว  ฤดูแล้งกำลังเริ่มขึ้น...

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมกับครอบครัวได้เดินทางไปป่าแห่งหนึ่งที่ผมไม่เคยไปมาก่อน  ช่วงฤดูแล้งเช่นนี้ วิวสองข้างทางดูแห้งแล้งมากกว่าชุมชื้น  เราขับรถจากกรุงเทพสี่ชั่วโมงก็ถึงจุดหมาย มันเป็นป่าแห้งๆ ที่มองไปมีแต่สีน้ำตาลและเหลืองของใบไม้เปลี่ยนสี  ตามพื้นเต็มไปด้วยเศษใบไม้ร่วง และคราบฝุ่นที่จับอยู่ทั่ว

แดดยามเที่ยงที่แผดแสงลงมา ทำให้ภาพเบื้องหน้าดูร้อนแล้งขึ้นอีก  ถนนลาดยางเปลี่ยนเป็นทางลูกรัง เราขับรถเข้าไปเรื่อยๆ  ฝุ่นลอยคลุ้งอยู่เบื้องหลัง  ตลอดทางไม่มีรถสวนทางมาเลย  สองข้างทางเป็นป่าเต็งรัง บางช่วงดูคล้ายป่าซาก มีป่าไผ่ขึ้นแทรกเป็นระยะ บางช่วงผ่านลำธารที่แห้งขอด  ซึ่งถ้าไม่เห็นป้ายบอกทาง ผมอาจคิดว่าเราเข้ามาผิดทาง

 

 

 

  

ในช่วงฤดูแล้ง ป่าแห้งนี้ดูไร้สัญญาณของสิ่งมีชีวิต  มันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่มีสิ่งดึงดูดใจมนุษย์ โดยเฉพาะถ้าเปรียบเทียบกับป่าดิบเขียวขจีที่ชุ่มชื้น  แม้แต่ผมเองก็แทบไม่เชื่อว่าที่นี่เป็นป่าอนุรักษ์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง... 

เรามาถึงสุดทาง  ป้ายที่อยู่เบื้องหน้าเขียนไว้ว่า “เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง”  แล้วผมก็เกิดคำถามว่าป่าแห่งนี้ใช่ผืนป่ามรดกโลกที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในประเทศจริงหรือไม่
 
แต่ธรรมชาติซับซ้อนเกินกว่าที่สายตาของมนุษย์จะมองเห็น หรือเกินกว่าใจที่ไม่ละเอียดอ่อนของเราจะรับรู้...

-------------------------------------------------------------

ผมก้าวลงจากรถ แสงแดดยามเที่ยงไม่ร้อนเท่าที่คิด กลับรู้สึกสดชื่นเสียมากกว่า เพราะมีลมเย็นๆ พัดมาเป็นระยะ  ผม พี่สาว พ่อ และแม่เดินไปยังป้ายบอกทาง และก้าวไปตามทางเดินเล็กๆ 

ในอดีตพ่อกับแม่เคยมาที่นี่หลายครั้งและต่างเกิดความรู้สึกประทับใจ  พ่อมาครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2516 เพื่อนำเสือจากเขาเขียวมาปล่อย  พ่อเล่าว่าสมัยนั้นยังไม่มีถนนลูกรัง ไม่มีบ้านพัก  และห้วยขาแข้งยังไม่ได้เป็นเขตอนุรักษ์หรือมรดกโลก

ส่วนแม่ก็เคยพาเด็กนักเรียนมาเข้าค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่นี่พร้อมกับพ่อเมื่อ 17 ปีที่แล้ว  นั่นเป็นครั้งล่าสุดที่ทั้งคู่ได้มาที่ห้วยขาแข้ง พวกเขาจึงอยากกลับมาอีกสักครั้งในชีวิต  ผมจำได้ว่าตอนนั้นพ่อกับแม่ซื้อเสื้อยืดรูปกวางที่เขียนว่า “เรารักห้วยขาแข้ง” มาให้ ซึ่งมันได้กลายเป็นเสื้อตัวเก่งของผม นั่นทำให้ผมรู้จักที่นี่มาตั้งแต่เด็กๆ

เราสี่คนเดินมาถึงห้วยทับเสลา มีสะพานแขวนพาข้ามห้วย แต่ผมกับพ่อเลือกที่จะเดินลุยน้ำข้ามไปมากกว่า  ห้วยเล็กๆ สายนี้ยังมีน้ำไหลหล่อเลี้ยงชีวิต  ในน้ำใสๆ มีปลาตัวเล็กๆ แหวกว่าย  ผมยืนมองฝูงปลา ขณะที่บนต้นไม้ก็มีนกนานาชนิดส่งเสียงร้อง และนั่นทำให้ผมสัมผัสได้ถึงสัญญาณของชีวิต...

 

 

 

ผมเริ่มสำรวจหาชีวิตต่างๆ ระหว่างทางเดิน  มีเนินดินริมถนนช่วงหนึ่งปกคลุมด้วยใยแมงมุม และมีโพรงที่มีตัวแมงมุมหลบซ่อนอยู่  ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งก็มีโพรงยื่นยาวที่ตัวชันโรงสร้างขึ้นมา เช่นเดียวกับแย้สีสวยสดที่ซ่อนพรางตัวอยู่ตามกองใบไม้ร่วง

ทั้งหมดนี้ทำให้ผมรับรู้ถึงชีวิตที่ดำเนินอยู่ในความแห้งแล้ง ใต้กองใบไม้ร่วงหรือตามต้นไม้ไร้ใบยังมีชีวิตอีกมากมาย  ธรรมชาติไม่ว่าจะดูแห้งแล้งแค่ไหน ก็มีความสมบูรณ์ในแบบของมันเอง โดยเฉพาะในที่ที่มนุษย์ไม่ได้ย่างกรายเข้าไป

ห้วยขาแข้งไม่ใช่ป่าที่โด่งดังเท่าป่าอื่นๆ ส่วนหนึ่งเพราะที่นี่เป็นพื้นที่เขตอนุรักษ์ ไม่ใช่อุทยานแห่งชาติที่มีการจัดสนับสนุนเรื่องการท่องเที่ยวหรือมีสิ่งอำนวยความสะดวก และสภาพป่ารอบนอกก็เป็นป่าเบญจพรรณ ดิบแล้ง หรือเต็งรัง จึงไม่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเท่าใดนัก  แต่นั่นก็ทำให้มีความเป็นธรรมชาติอยู่สูงมาก

และสำหรับสัตว์ต่างๆ ที่ไม่ใช่มนุษย์ ที่นี่เป็นบ้านที่มีคุณค่ามหาศาลสำหรับพวกมัน...

 

 

 

--------------------------------------------------------

นอกจากการมารำลึกอดีตของพ่อกับแม่แล้ว การมาห้วยขาแข้งครั้งนี้ พวกเราตั้งใจจะมาหาชายคนหนึ่ง ซึ่งผมคุ้นเคยกับชื่อของเขาตั้งแต่เด็กๆ

ตลอดทางมีพวกเราแค่สี่คน ไม่มีคนอื่นเข้ามาที่นี่เลย พ่อกับแม่จะเล่าให้ฟังว่าตรงไหนเคยมีอะไร หรือเมื่อก่อนยังไม่มีอะไร  พ่อรู้สึกตื่นเต้นกับหลายสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งถนน ป้าย หรืออาคารนิทรรศการต่างๆ และนึกถึงสมัยที่ตัวเองต้องเดินทางเข้ามาอย่างยากลำบาก ในช่วงก่อนที่ชายคนนั้นจะเข้ามาเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ

เราเดินไปตามป้ายบอกทาง  เบื้องหน้ามีทางเดินที่ทอดยาวผ่านเข้าไปในช่องกำแพง พ้นจากแนวกำแพงมีรูปปั้นของชายคนที่เราตั้งใจมาหา ชายผู้เสียสละชีวิตตัวเองเพื่อช่วยเหลือสัตว์และผืนป่า

ผมยืนอยู่เบื้องหน้าอนุสาวรีย์ของสืบ นาคะเสถียร อดีตหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง นักอนุรักษ์ผู้ยิ่งใหญ่ของประเทศไทย 

 

 

 

 

ท่ามกลางผืนป่าที่กว้างใหญ่ไพศาล ท้องฟ้าสีคราม และเสียงของสัตว์ที่ดังแว่วมา  เมื่อคุณมองใบหน้าของสืบ นาคะเสถียร คุณจะรู้สึกถึงบางสิ่ง มันคือความยิ่งใหญ่ของมนุษย์คนหนึ่งที่เสียสละชีวิตตัวเองเพื่อปกป้องธรรมชาติ

การเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องเพื่อนมนุษย์เป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ แต่การเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องสิ่งมีชีวิตร่วมโลกอื่นๆ เป็นการเสียสละยิ่งกว่า...

ถัดไปไม่ไกลจากอนุสาวรีย์ มีบ้านพักของคุณสืบที่ยังคงสภาพเหมือนในวันที่เขาทำอัตวิบาตกรรม เมื่อปี 2533  ภายในห้องยังมีข้าวของเครื่องใช้วางอยู่เช่นเดิม  พ่อบอกว่าไม่อยากขึ้นไปดูเพราะรู้สึกสงสารคุณสืบ ผมพอจะเข้าใจพ่อ บรรยากาศบริเวณนั้นเงียบสงบ ขรึมขลัง แฝงไว้ด้วยความเศร้า แต่ขณะเดียวก็แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนอย่างประหลาด  ความรู้สึกนี้คงเกิดจากปณิธานในการอนุรักษ์ของคุณสืบที่แผ่ปกป้องทั่วผืนป่า

บรรยากาศเช่นนี้ ทำให้ผมคิดว่าใครก็ตามที่ได้เข้ามาในบริเวณอนุสาวรีย์หรือบ้านพักของคุณสืบ แล้วไม่รู้สึกถึงเจตนารมณ์ของคุณสืบ คนผู้นั้นคงไม่มีใจเป็นส่วนหนึ่งกับธรรมชาติ  หรือถ้าผู้ที่เคยเข่นฆ่าทำลายธรรมชาติมายืนตรงนี้โดยไม่รู้สึกผิด คนผู้นั้นคงมีจิตใจที่หยาบช้าจริงๆ  

ปกติผมไม่ศรัทธาวิธีการแก้ปัญหาด้วยวิธีการฆ่าตัวตาย  แต่สำหรับคุณสืบนั่นต่างออกไป  เขาใช้ชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อให้ทุกคนได้เห็นความสำคัญของการอนุรักษ์  ในวันที่ร่างของเขาล้มลงบนผืนดินแห่งนี้ เมล็ดพันธุ์แห่งการอนุรักษ์แพร่กระจายไปทั่วประเทศ จนในที่สุดความทุ่มเทและการเสียสละของเขาก็สัมฤทธิ์ผลกับผืนป่าห้วยขาแข้ง

กระต่ายป่าตัวหนึ่งที่กระโดดอยู่ด้านหลังบ้านพัก ช่วยยืนยันเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี พวกมันมีชีวิตอย่างมีความสุขจากการเสียสละของชายผู้นี้...  

 

 

 

 

ผมไม่เข้าใจว่าคุณสืบคิดเช่นไรขณะลั่นไกปลิดชีพตัวเอง และคงไม่มีวันเข้าถึงความรู้สึกของชายผู้เสียสละชีวิตตนเองเพื่อช่วยเหลือสัตว์ป่า  แต่ผมพอจะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงตั้งใจจะปกป้องรักษาผืนป่าห้วยขาแข้งรวมถึงทุกแห่งในประเทศไทย 

เมื่อนึกถึงธรรมชาติของป่าห้วยขาแข้ง ที่แม้สายตาของผมยังสัมผัสไม่ได้ในตอนแรก  ใบไม้แห้งที่ร่วงหล่น หาใช่สิ่งที่แสดงว่าที่นี่ไร้ชีวิตหรือไร้คุณค่า  เพราะเมื่อได้มาสัมผัสมันอย่างแท้จริง เราจะพบว่ามีชีวิตมหัศจรรย์มากมายซ่อนอยู่ตามที่ที่เราอาจมองไม่เห็น ใต้ใบไม้แห้ง ในโพรง ตามพื้นฝุ่น หรือแม้แต่ต้นไม้ไร้ใบพวกนั้นที่เรามองเห็น ทั้งหมดก็คือชีวิตไม่ใช่หรือ...
 
ผมคิดว่าไม่ใช่เสียงปืนจากคุณสืบที่ปลุกทุกคนให้ตื่น ไม่ใช่ความสูญเสียที่ทำให้มองเห็นความสำคัญของป่า แต่เป็นความรักในธรรมชาติของเขาที่สัมผัสได้ต่างหาก  มนุษย์ต้องสูญเสียก่อนถึงจะรู้สึกถึงคุณค่า จะต้องมีอีกกี่ชีวิตที่ร่วงหล่นดังเช่นคุณสืบ เพียงเพื่อกระตุ้นให้คนอื่นมีจิตสำนึก 

หวังว่าเสียงปืนที่ดังขึ้นนี้คงเป็นนัดสุดท้าย...

 

--------------------------------------------------------------------------------

ลมพัดผ่าน ใบไม้ร่วงหล่นลงมา นกตัวหนึ่งบินขึ้นสู่ท้องฟ้า... 

 

 

เราลาจากห้วยขาแข้ง  ด้วยวัยของพ่อกับแม่ ท่านคงจะไม่ได้มาที่นี่อีก แต่สำหรับผม ตั้งใจว่าจะกลับมาอีกแน่นอน  แม้จะใช้เวลาอยู่ไม่ถึงสองชั่วโมง แต่ผมก็สัมผัสถึงความยิ่งใหญ่ของผืนป่าแห่งนี้ได้ดี แม้จะเป็นช่วงเวลาที่ดูแห้งแล้งก็ตาม 

ระหว่างทาง พี่สาวผมถามว่า ต้นไม้เล็กๆ ที่ขึ้นอยู่ตามพื้นมีใครมาปลูกหรือเปล่า
แม่ตอบว่า มันขึ้นเอง จากเมล็ดของต้นไม้ใหญ่พวกนั้นแหละ...

ผมมองใบไม้ที่ร่วงหล่นสู่พื้น ข้างๆ มีกล้าไม้เล็กๆ ที่แทงยอดขึ้นมาจากพื้นดิน และเมื่อมองไปรอบๆ ผมเห็นชีวิตใหม่มากมายเกิดขึ้น  สักวันมันจะเติบใหญ่และให้ที่พักพิงคุ้มครองชีวิตอีกมากมาย
 
ผมนึกถึงป่าที่แห้งแล้งกับสรรพชีวิตในนั้น
นึกถึงใบไม้แห้งบนพื้นกับต้นกล้าที่ชูยอดขึ้นมา
นึกถึงคุณสืบกับเจตนารมณ์ของการอนุรักษ์
นึกถึงพ่อแม่กับตัวผมเอง...

ใบไม้ร่วงหล่น หาใช่ไม่ใช่จุดจบของชีวิต  ยังมีชีวิตใหม่ที่พร้อมจะผลิบานเสมอ...

 






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
สะเลเตริมรั้ว วันที่ : 13/05/2009 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonjira

สวัสดีค่ะ. เรื่องราวดีดี น่าสนใจมากมาย ไม่รู้จะเริ่มเรื่องไหนดี น่าอ่านไปหมด.. ชอบค่ะ ปลิดปลิวเหมือนใบไม้ร่วง
..พรุ่งนี้ ก็สิ่งใหม่ ผลิบานทดแทน..ไม่ต่างอะไรกับชีวิต
เมื่อยังมีลมหายใจ...จงมองบวกและมีความหวังเสมอ.

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
plains-wanderer วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 17.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blankpage
http://www.oknation.net/blog/plains-wanderer  (นกป่าสัปดาห์ละตัว)

อยากไปที่นี่อีกครั้งครับ นกหัวขวานมีให้ดูจุใจดี

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.


แวะมาทักทายครับ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
beeing วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 10.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beeing

"ใบไม้ร่วงหล่น หาใช่ไม่ใช่จุดจบของชีวิต ยังมีชีวิตใหม่ที่พร้อมจะผลิบานเสมอ.."

ข้อคิดที่ดี ชีวิตที่ดี..
ระหว่างหาดทรายทะเลสวย กับ ต้นไม้ป่าใหญ่ สายธาร
ชอบที่จะไปอันหลังมากกว่านะ สิ่งมีชีวิตเยอะแยะและให้สงสัยได้อยู่ตลอดสิน่า

สวัสดียามสายนะคะ


ความคิดเห็นที่ 34 (0)
jonathan_seagull วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 09.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seagull

ใบไม้หล่นเพียงจำศีล
ถนอมตัวเองไว่รอ
...ฝนหยดแรก

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 07.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมนะครับ
ช่วงนี้ใบไม้ร่วงเยอะจริงๆ ผมชอบบรรยากาศแบบนี้จัง

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
rabbitzilla วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 22.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/season-change-chiangmai

ช่วงนี้ใบไม้ร่วงเกลื่อนกลาดเมืองเชียงใหม่เหมือนกันครับ
สัปดาห์ผมจะปิดเทอมแล้ว จะปั่นต้นฉบับซัก 10 เรื่อง

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
เรือนข้าหลวง วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 17.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

ป่าแล้ง
อดีตของพ่อ
อดีตของสืบ
ช่วยทำให้มีโอกาสมีป่าแล้ง

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
lost-in-space วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 20.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lostinspace
เคยไหม ? ที่เดินไปยิ้มไปได้อยู่คนเดียว :)

นาน ๆ จะเจอคนเขียนเรื่องเกี่ยวกับอนุรักษ์ธรรมชาติได้น่าสนใจชวนติดตามเช่นนี้ ขอโหวตให้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 10.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

ตามมาเที่ยวด้วย

เคยไปเข้าค่าย เนตรนารีตอนอยู่ ม.4 ค่ะ

ที่ห้วยป่าปก ห้วยขาแข้ง

ไปด้วยรถบัส พอถึงสะพานก็ขนสัมภาระลง แบกขึ้นป่าเอง

มีพี่ๆ ป่าไม้ ใจดี นำรถ 6 ล้อ มาขนสัมภาระให้ ส่วนตัวต้องเดินขึ้นทุกคน


ขอบคุณที่นำความทรงจำ กลับมาให้จำ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
อาคม วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akom

เหมือนเดินไปเที่ยวกับคุณนาฬิกาลืมเวลาเลย

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 15/02/2009 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


คงยังไม่หมดแค่คุณสืบหรอกค่ะ

ที่หาย ๆ ไปสังเวยไปก็อีกหลายชีวิต

อย่างไรก็ดี เพียงแค่ให้สังคมได้ตื่นตัวบ้าง ก็ถือว่าเป็นคุณอนันต์หนักหนาแล้ว

เอาดอกกุหลาบมาส่ง

หลังวันที่ชาวโลกเขาอุปโหลกกันให้เป็นวันแห่งความรัก ....... ในขณะที่อยากให้รักกันทุกวัน นะข๊ะ

มาช้า..........แต่มาชัวร์

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
naijoe วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 21.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naijoe

การได้สิ่งใดมา...ก็มักจะเสียสิ่งหนึ่งไปเสมอ...


มีความสุขกับวันแห่งความรักครับ...



ความคิดเห็นที่ 25 (0)
คนทุกวัน วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 12.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/choke
อำเรื่อยเปื่อยถึงเหนื่อยก็ไม่หยุด ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า


มีรักมาฝากครับ~


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
aikey วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/key

ตายสิบ..เกิดแสน ครับ
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ
ใบไม้ร่วงหล่น ยังมีชีวิตใหม่ผลิบานอยู่เสมอ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 12/02/2009 เวลา : 08.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

พี่ชาจีน
สบายดีครับ
ลองหาโอกาสแวะไปเยือนนะครับ

คุณ yanut
ไฟป่าจะยิ่งน่ากลัวเมื่อมีมนุษย์เข้ามาเกี่ยวข้องครับ

คุณผีเสื้อพเนจร
ผมชอบฟังเสียงกรอบแกรบนะครับ
ตรงอนุสาวรีย์คุณสืบช่างสงบเงียบดีแท้

คุณปุณ
ขอบคุณครับ
พูดถึงทองกวาว ผมก็ชอบเหมือนกัน มันเป็นสัญลักษณ์ของลมแล้งเลย
ช่วงเวลาแล้งๆ แบบนี้ ทำให้เราคิดถึงสายฝนนะครับ

คุณลูกแม่ลำดวน
ความดีก็เหมือนธรรมชาตินี่เอง แม้วันนี้จะมีคนดีๆ จากไป แต่ผมเชื่อว่าก็จะมีคนดีๆ คนใหม่เกิดขึ้นมาแทนเสมอ

คุณ vickie
น่าเสียดายนะครับ ที่ป่าร้อนๆ แห้งๆ แบบนี้ ทำให้หลายคนทนความร้อนไม่ไหว ทั้งที่มันมีอะไรน่าดูเยอะเลย ผมเองตอนนั้นก็เพลินจนลืมแดดเลยละ

คุณ july
รอยตีนเสือสดๆ นี่น่าประทับใจผสมน่าหวาดเสียวนะครับ ผมเคยเจอแต่อึมันสดๆ ตอนนั้นก็ตื่นเต้นเหมือนกัน
เรื่องคุณสืบ ก็ถือว่าเป็นความรู้อีกแง่มุมนึงละกันครับ แต่มันก็เสียบรรยากาศไปเหมือนกันละนะ

คุณสนิมกฤช
ขอบคุณเช่นกันนะครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 12/02/2009 เวลา : 08.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

คุณก้อนหินสีน้ำเงิน
ใบไม้กำลังรอคอยหยดน้ำฝนนี่เอง...

คุณ windmill
ใบไม้ร่วงของบ้านเราคงจะต่างกับของต่างประเทศอยู่บ้างนะครับ เพราะของเรามักจะเตรียมร้อนแล้ง ส่วนของเขาจะเข้าหน้าหนาว
อยากสัมผัสฤดูใบไม้ร่วงของเมืองนอกบ้างจัง

คุณ Cat@
ที่เยอรมนีน่าจะสวยนะครับ

คุณคนบ้านใหม่
ขอบคุณครับ แล้วจะคอยอ่านนะครับ

คุณหมีพูห์
ผมว่าเพียงแค่เราไม่ทำลายธรรมชาติ ธรรมชาติก็คงจะดีใจแล้วครับ

คุณ dogstar
ผมก็ชอบป่าเงียบๆ ครับ
ชอบฟังเสียงใบไม้แห้งหล่น โดยเฉพาะใบสัก ตกทีได้ยินเสียงชัดเจน

คุณ Supawan
ใช่ครับ กลัวว่าจะมีแค่คนส่วนหนึ่งที่ได้รับปณิธาน หรือรู้สึกอยู่ไม่นาน พอเวลาผ่านไป...

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
สนิมกฤช วันที่ : 11/02/2009 เวลา : 19.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanimkrit

ตื่นตา ตื้นใจ..กับเรื่องเล่า..

และการเล่าเรื่อง..เดินตามภาพ..

ปะติดปะต่อ...

ขอบคุณมากครับผม.

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
julyrhapsody วันที่ : 11/02/2009 เวลา : 14.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/julyrhapsody
'love me, love my style'

ว่าไปแล้วยังไม่เคยไปห้วยขาแข้งตอนแห้งแล้งเลย และจำได้ถึงความรู้สึกประทับใจแรกไม่เคยลืมเลือนที่ได้เห็นรอยตีนเสือ ใหม่ ๆ สด ๆ แต่เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพูดเป็นโจ้กว่า "อ๋อ เขาแวะมาปั๊มรอยตีนทุกวันเอาใจผู้มาเยือนอ่ะ" จากนั้นพอไปชมบ้านคุณสืบ นาคะเสถียร เขาก็เมาท์เรื่อง "ผู้หญิง" ที่สร้างความวุ่นวายให้กับชีวิตคุณสืบซะงั้น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
vickie วันที่ : 11/02/2009 เวลา : 08.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

เห็นสภาพแห้งของใบไม้ พื้นดิน ไม่ต่างจากที่ ที่ป๋มไปเดินป่ามาเท่าไหร่ แต่ป๋มกลับไม่ค่อยจะมีอารมณ์วางเป้ หยิบกล้องออกมาถ่ายซะเลย เพราะความที่อากาศร้อนมากๆๆ
แถมต้องเดินฝ่ากองขี้เถ้าออกมาอีก

แต่ดีใจที่ห้วยขาแข้ง ทำแนวกันไฟแล้ว เพราะโอกาสเกิดไฟป่าขึ้นเองเป็นไปได้สูง

อ้อ เจอรังผึ้งชัน กับโพรงใยแมงมุมเหมือนในภาพเลยกั๊บ อิ อิ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ลูกแม่ลำดวน วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 17.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FriendlygirL
         Leave Well Enough Alone        


ทั้งภาพและคำช่างสอดคล้องมิแห้งแล้งเลยค่ะ...

เห็นภาพใบไม้แห้ง คิดถึงอากาศแล้งๆ ร้อนถึงใจจริง...

ทำอย่างไรให้ใจเย็นในท่ามฤดูของความแล้งและร้อนร้าย...

ธรรมชาติผลัดใบ คนดีจากไป ขอให้มีคนทดแทน...สวัสดียามเย็นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
คนใกล้ฟ้า วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konklaifa

สวัสดีค่ะ
เป็นอีกที่หนึ่งที่ยังไม่เคยไปพักค้างคืนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ปุณณดา วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

สภาพป่าเเหมือนที่ไปมาเลยค่ะแถวสระบุรี
ต้นไม้ทิ้งใบเหลือแต่ก้าน ดอกสีเหลืองแสดของทองกวาว
ใบไม้แห้ง หญ้าแห้งๆ กับสายลมร้อนแดดแรง
เดี๋ยวคงผ่านไป หวังว่าวันที่ฝนโปรย
ความชุ่มชื้นจะกลับมาอีกครั้ง

เมล็ดพื้นน้อยๆ จะเกิดใหม่ และปกป้องป่าแทนผู้ชราที่จากไป
ธรรมชาติสอนเราอยู่เสมอ
จิตวิญญาณของคุณสืบยังเติบโตสืบสาน
เบิกบานในใจใครอีกหลายๆ คน +1

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 10.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

แถบได้ยินเสียง กรอบแกรบ เวลาเดินเข้าไปในป่าไปด้วยเลยครับ
นานแล้วเช่นกันที่ไม่ได้ไป ห้วยขาแข้ง เลย

ตอนที่ผมไปครั้งแรกและครั้งที่สอง ที่ผ่านมานานแล้วนั้น
ผมยืน ดู อนุสาวรีย์ฯ อยู่นานทีเดียวครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 10.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

เมื่อวานเพิ่งดูข่าว
เขามีการทำแนวกันไฟป่าที่ห้วยขาแข้งแล้วครับ
สภาพแห้งๆ แบบนี้น่ากลัวไฟป่าจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
yanut วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 09.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yanut
เจซี.ฟู๊ดส์ เปิดบริการคสามอร่อย กรกฎาคมนี้จ้ะ..

แวะมาทักทายค่ะ..
ขอบคุณที่เข้าไปชม blog yanut นะ..
เห็นป่าแล้งขนาดนี้ ทำให้นึกถึงข่าวไฟไหม้ป่าที่ออสเตรเลีย..น่ากลัวมากค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ชาจีน วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 09.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sutida

บรรยากาศเงียบสงบดูขลึมขลังอย่างที่บอกไว้จริงค่ะ พี่ตั้งใจว่าจะไปแวะเยือนสักครั้ง...สบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
Supawan วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 07.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ชอบรูปแย้บนใบไม้แห้งจัง ...

น่าคิดว่า ปณิธานของคุณสืบได้รับการสานต่อ ขานรับ มากน้อยเพียงใด ...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ทนายแต๊ก วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 06.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanyasak
ธัญศักดิ์ ณ นคร


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Dogstar วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 05.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar

ป่าทางเหนือเป็นแบบนี้เหมือนกันเข้าหน้าแล้งแล้ว
ป่าทั้งป่าเงียบค่ะ ไบไม้หล่นได้ยินเสียงเลย

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
apooh วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 22.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

หมีคิดเสมอว่า หมีเอามาจากธรรมชาติมากเหลือเกิน จนยากที่จะตอบแทนได้หมด และ ได้แต่คิด((ย้ำ ได้แต่คิด))ว่าจะตอบแทนธรรมชาติอย่างไรดี แต่สำหรับคุณสืบ ท่าน ก็คือตัวแทนของคนที่ได้ตอบแทนให้กับธรรมชาติได้อย่างแท้จริงคนหนึ่ง

ธรรมชาติบอกเราถึงวงจร เกิด มาจากไป จบลง ระหว่างนั้นมีดอกผลให้เราได้ใช้ได้สอยอีก น่ารักขนาดนี้ ยังจะไปทำร้ายเขาได้ลง อีก เห้อ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
คนบ้านใหม่ วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 21.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krunoppol
ครูบ้านทุ่งชายทะเล

ขอบคุณที่แวะไปเยือน...
ผมว่าในโลกนี้ยังมีเรื่องเล่าอีกมากมาย..ที่น่าสนใจ
วันหลังผมจะแวะไปดูต้นหญ้าปล้องที่หนองหญ้าปล้องมา
เล่าสู่กันฟัง...ครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ไทอุบล วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 19.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasicha

ใบไม้ร่วงลงพื้น..ทำประโยชน์แก่ผืนดิน

แล้วชีวิตล่ะ

ได้บรรยากาศแห้งๆ ดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Cat@ วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 19.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha


มันแห้งๆ เหมือนฤดูหนาวที่นี่เลย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
windmill วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 19.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/windmill
คำว่า "รัก"  ของบางคน ทำไมมันช่าง .. ง่ายดาย

ชอบฤดูใบไม้ร่วงค่ะ .. มองไปทางไหนก็เห็แต่สีแดง ๆ เต็มไปหมด

มองใบไม้ร่วง .. พอถึงใบไม้ผลิ มันก็แตกยอดใหม่

เรียนรู้ที่จะปรับตัว

ไม่ตายซักที

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ก้อนหินสีน้ำเงิน วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marinestone
สองมือ  สองเท้า  หนึ่งสมอง  หนึ่งหัวใจ  รวมร้อยเป็นหนึ่งก้อนหินสีน้ำเงิน

ร่วงโรยเพื่อผลัดเปลี่ยน

เคยหมุนเวียนเพียรเริ่มใหม่

หากวันหนึ่งวันใด

พื้นดินมีหยาดฝนหล่นมา

ปล. หน้าแล้ง ใบไม่ล่วงโรย เพราะรู้ว่าน้ำไม่มีมั้งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปวิภา วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 


ชีวิตที่เพื่อ...อุดมการณ์

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 09/02/2009 เวลา : 18.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

ผมเป็นคนที่ชอบป่าแห้ง ที่ใบไม้ร่วง เหลือแต่ไม้ไร้ใบ
อาจเพระรู้สึกว่าวันหนึ่งใบไม้ก็จะผลิบานอีกครั้ง มันแสดงถึงความหวังในชีวิต

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]