*/
  • driftworm
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-19
  • จำนวนเรื่อง : 413
  • จำนวนผู้ชม : 414927
  • จำนวนผู้โหวต : 244
  • ส่ง msg :
  • โหวต 244 คน
<< กรกฎาคม 2019 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 30 กันยายน 2553
Posted by driftworm , ผู้อ่าน : 995 , 01:57:46 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

If there is a way, I will find one... If there is none, I will make one...   หากทางนี้มีอยู่รอตูไซร้ จักแล่นไปมิรู้หน่ายทุ่มกายหา หากทางสูญสิ้นวับไปกับตา ตูนี้หนาจักถางมรรคาด้วยสองมือ   ที่มา Derived fr : pravsworld.com ภาพโดย Pix by : Razaq Vance  %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%   ความคิดต่อเนื่อง ๑ ชวนให้นึกไปถึงคำพูดของหลู่ซิ่นที่ว่า   ทางมีขึ้นเพราะคนเดิน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 23 ตุลาคม 2552
Posted by driftworm , ผู้อ่าน : 3156 , 02:10:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อเจ้าจะจากหนึ่งนั้นข้าฯขอยอมตนจำทนแบกทุกข์อุกอั่งเหตุเพราะมีคู่จำบังแฝงฝังใจเจ้าเยาวมาลย์ หนึ่งนี้พี่ขอจากเจ้าจงเฝ้าดูใจในจิตทุกชั่วขณะความคิดมุ่งคิดมุ่งทำสิ่งใด อันว่าบาป-บุญ คุณ-โทษที่โจษที่จันขานไขไม่เท่ารอยสลักในใจดุจรอยผาลไถกงเกวียน ทุกผู้มีกรรมเป็นทายาทไม่อาจแปรผันหันเหียนทุกข์ยากซ้ำซากวนเวียนไม่เปลี่ยนไปชั่วกาลนาน เหตุนี้ต่างหากที่ห่วงทั้งปวงเพราะรักเป็นฐานหากน้องทุกข์ทนทรมานใจพี่ก็ลาญแหลก....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 5 ตุลาคม 2552
Posted by driftworm , ผู้อ่าน : 1450 , 00:12:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่มีที่ว่างเหลือสำหรับความเหงาไม่มีที่ว่างเหลือให้ความเหงาแสงทองสาดขึ้นจากเบื้องใต้เส้นขอบฟ้า ... อีกครั้งใต้เส้นขอบฟ้า .. คือพื้นที่อันลี้ลับแสงเงินยวงสาดแผ่ไปถึงไหนไหนฉันอยู่นิ่งต่อไปไม่ได้อีกยิ่งวัน ก็พบว่าตัวฉันเป็นคนแปลกหน้าของความเหงาไปแล้วเหตุนั้น ฉันไม่แปลกใจตัวเองที่ฉันอ่านเรื่องราวเหงาเหงา..หลายหลายเรื่อง..แล้วจะรู้สึกแปลกแยกกับมันวันหนึ่งเมื่อฉันใคร่เขียนเรื่องราวอันโดดเดี่ยวของตัวเองยังส....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2551
Posted by driftworm , ผู้อ่าน : 751 , 20:26:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงคลื่นซัดฝั่ง ภาพจาก Picasaเราไปออกค่ายอาสาพัฒนาด้วยกันกอดคอ ใฝ่ฝัน  แบกหาม  ร้องเพลงเรากอดคอ หัวเราะ ร้องไห้ ด้วยกัน ที่ถนนราชวิถี หน้าสวนจิตรฯสิบสี่ตุลา สองห้าหนึ่งหกเรากอดคอ หัวเราะ ร้องไห้ ด้วยกัน นอกรั้ว ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์หกตุลา สองห้าหนึ่งเก้าและเรายังจะ หัวเราะ ร้องไห้ ด้วยกัน บนถนนราชสีมา หน้ารัฐสภายี่สิบสี่ พฤศจิกา สองห้าห้าหนึ่งที่คนละฝั่งกัน .... ฤๅ....................................

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 พฤศจิกายน 2551
Posted by driftworm , ผู้อ่าน : 824 , 02:38:03 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นานมาฉันเขียนจดหมายถึงเยาวมิตรควักหัวใจออกมาแบว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าอาทิตย์อัสดงผืนฟ้าแดงฉาน  แดดสีหมากสุกจึงตะลึง นิ่งขึง และจมในความเศร้าเมื่อยืนบนก้อนหินเตี้ยเตี้ยที่ยอดเขาสูงมองลงมายังภูมิประเทศเบื้องล่างที่แน่นหนาพรรณไม้  โล่งผืนนาตารางเขียวพรืดจนแยกแยะไม่ออกอีกทั้งบ้านกระหย่อมจุดจุดคนตัวเล็กเล็กเคลื่อนไหวไล่ระไปสุดสายตา ที่ตีนฟ้าไกลเมื่อภาพพวกนั้นแล่นผ่านคลองตาเข้าสู่ในใจ กลับย้ำแล้วแล้วเล่าเล่าถึ....

อ่านต่อ


/1