• หมอหู
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : suteeloveyou@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-20
  • จำนวนเรื่อง : 34
  • จำนวนผู้ชม : 97114
  • ส่ง msg :
  • โหวต 28 คน
หอมเอย หอมกลิ่นทานากา
วงการแพทย์น่าอัศจรรย์ เป็นวงการที่มีรักและอัตตา น่าค้นหา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/eardoctor
วันจันทร์ ที่ 29 ตุลาคม 2555
Posted by หมอหู , ผู้อ่าน : 3714 , 10:27:54 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน เหล่าซือสุวรรณา , BlueHill และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

 

จู่ๆเเปี๊ยกก็ชวนไปเที่ยวประเทศจีนครับ จะจัดแจงให้ทุกอย่าง  จ่ายแต่เงิน  

 

เที่ยวเมืองจีนไม่เคยอยู่ในศีรษะข้าพเจ้าเลย แต่ด้วยความที่อยู่กับเพื่อนเมื่อไหร่เรามีความสุขเมื่อนั้น ตกลงครับ เพื่อความประหยัดสูงสุดเราไปกันเอ ซื้อตั๋วเครื่องบินเองล่วงหน้าจะได้ราคาถูก   จองที่พักเองทางอินเทอร์เนต  เดินทางเอง รับรองถูกกว่าทัวร์เกินครึ่ง  แต่สนุกกว่ากันเยอะ  แต่ทำใจล่วงหน้าด้วยนะมืดมนเพราะว่าทุกคนไม่เคยไปเส้นทางนี้เลย และไม่มีใครพูดจีนได้   แม้ว่าสามในสี่คนของพวกเรามีเชื้อจีนเกินร้อย   สนุกน่าเพื่อนเขาการันตีอย่างนั้น เราเลยตกลง ยกให้เปี๊ยกจัดการทุกอย่าง พวกเราไม่อ่านไม่สนใจ ขอให้ได้ไปกับเพื่อนก็พอ...ไว้ใจเพื่อนว่างงั้นเหอะ มารู้ความจริงทีหลังว่าเพื่อนเราที่ฝากผีฝากไข้ไว้มันเตรียมตัวไม่กี่วันก่อนบินครับ..สนุกแล้วสิ....แต่เราเตือนกันเสมอว่าที่นี่เขาชอบหลอกฟันนักท่องเที่ยวนะ ต้องช่วยกันระวังพอเอาเปรียบได้พวกนั้นเขาเอาหมด  ระวังให้ดี....

 

ก่อนไปเราไปประชุมวางแผนกันก่อนตามประสาคนหนุ่ม  ไม่เคยเจอพร้อมหน้าพร้อมตากันมานานสามสิบปี  หลังจากหาแลกเงินหยวนละห้าบาทประมาณนะครับ  เมื่อได้คนละเล็กละน้อยแล้วสักสองหมื่นบาทไทยครับ   เจอกันที่บาร์เซย์ มอนติคาร์โล  จนตีสองกว่าๆ  ไม่เจียมสังขาร  หวดเขาบอกว่า  คิดเหรอว่าจะได้นอน... ตาเหลือกเลย  ต้องรีบอาบน้ำที่คอนโดเพื่อนตอนตีสาม ตีสี่ออกไปสนามบินสุวรรณภูมิ ปวดหัวตุ๊บๆต้องพึ่งพาไทลินอล และคาร์เฟอร์กอต ยาแก้หวัดอีกเม็ดครบ ... ขึ้นเครื่องได้ต่างคนต่างชิงหลับครับ...เครื่องบินไทยแอร์เอเชียที่มีแอร์โฮสเตสสวย พูดเพราะ  สำเนียงจีนพริ้ว  หรือว่าเธอเป็นคนจีน...ใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงพาเราเหินลัดฟ้าไต่ระดับความสูงสามหมื่นสองพันฟิตมาถึงท่าอากาศยานฉงชิ่งที่สูงสามพันห้าร้อยเมตรเหนือระดับน้ำทะเล อากาศหนาวพอใช้ครับ พูดมีไอออกมาชัดเจน ต่างจากเมื่อสามชั่วโมงที่แล้วที่กรุงเทพร้อนตับแลบ

 ...เปี๊ยก หมวด เล็ก และผม ไม่เคยคิดว่าจะมาเที่ยวเมืองจีนแบบมืดมนแแบบนี้มาก่อน วันนี้เรามาแล้วครับ โดยเปี๊ยกเป็นคนต้นคิดเพราะบังเอิญไปดูรายการนำเที่ยวของคุณสัญญาแล้วเข้าตามากๆ แต่เพื่อนๆกลับสงสัยว่าเปี๊ยกแอบไปมีภรรยาชาวจีนและมีลูกตัวเล็กๆไว้ที่เมืองนี้หรือเปล่า เอาเพื่อนมาเป็นข้ออ้างว่าจะเที่ยวแต่จริงๆคือจะมาเยี่ยมลูก เอาละครับถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ถือว่าพวกเรามาเยี่ยมหลานแล้วกันครับ ...ฉงชิ่งอยู่สูง สามพันห้าร้อยเมตรจากน้ำทะเล เราลงที่อาคารแรก ลากกระเป๋าไปตามฟุตบาธถนนที่ทำไว้อย่างดี   จนถึงอาคารการบินในประเทศสามชั้น นี่แค่ที่เปลี่ยนเครื่องครับ ต่อไปต้องบนสายการบินท้งถิ่นจีน  เป้าหมายของเราคือบินต่อไปที่เมืองจิ้วจ่ายโกวที่ห่างออกไปราว900กิโลเมตร  เราจงตั๋วล่วงหน้ามาแล้วครับ สะดวกดี  แต่เราต้องใช้เวลาอีกสองชั่วโมงเตร่ที่สนามบินนี้ หาข้าวกินกันก่อนดีกว่า

ร้านอาหารที่เราเลือกสะอาดสะอ้านทันสมัยทีเดียว แต่เริ่มรู้แล้วว่าภาษาอังกฤษของเราเริ่มไม่ทำงานแล้ว  มันเป็นง่อนสนิท  แม้จะพูดดีพูดชัดขนาดไหน  ไม่ต่างจากพูดไทยให้จีนฟังครับ   แต่ภาษามือและการชี้ๆๆๆๆได้ผลดีกว่าเยอะ  หนังสือแปลภาษาเล่มละสี่สิบบาทของเปี๊ยกเริ่มมีประโยชน์แล้ว  ที่สำคัญอีกคือเครื่องคิดเลขเวลาซื้อของจ่ายเงิน คิดแล้วจิ้มๆๆชี้ๆๆๆ เลือกที่เครื่องใหญ่ๆเข้าไว้ครับ  มีประโยชน์มากๆ มันเป็นหัวใจของทริปเลยจริงๆ   อย่าทำตกซะล่ะเปี๊ยกสั่งเด็ดขาด ต้องยอมรับว่าเพื่อนคนนัี้วางแผนมาดีครับ  ศึกษาวิธีการเจราจาต่อรองและการถามทางถามหาของที่ต้องการได้ดีจริงๆ    เพื่อนผมมันโค้งแล้วโค้งอีก  ยิ้มไปถามไป  เพื่อนๆก็ลุ้นกันทุกที  ถูกใจคนที่นี่จริงๆ ที่นักท่องเที่ยวมีสัมมาคารวะ  ที่จริงมันกำลังหาทางเอาตัวให้รอดเรื่องอยู่เรื่องกินน่ะ  อย่าลืมว่าเราใช้คนละภาษาครับ 

 

มื้อแรกของเราตกถึงท้องอย่างไม่แยแสรสชาติ คืออย่าถามหาคำว่าอร่อยครับ แม้จะเป็นร้านในสนามบิน จากนั้นเราเดินชมร้านรวงในนั้น หาซื้อผลไม้จากร้านหนึ่งที่นำเสนอผลไม้สดใหม่ลูกใหญ่เต็มร้าน คติของผมคือมาถึงต้องกิน เพราะไม่ได้มากินทุกวัน เพื่อนๆหัวเราะกันใหญ่ มะม่วงที่นี่อร่อยเอาเรื่อง แถมคนขายปอกให้ด้วย ให้ไม้จิ้มรับประทานได้เลย มะม่งสุกกับผมน่ะถูกันครับ และหากาแฟจิบสักหน่อย มีร้านหนึ่งที่ดูดีหน่อยน่าจะอร่อยและไม่ทำให้เราผิดหวัง   เมืองนี้เราจะกลับมาตลุยวันหลังครับ ฝากไว้ก่อนว่าทำไมต้องกลับมาลุยๆๆๆๆ...

จากนั้นเราต่อเครื่องไปจิ้วจ้ายโกว ใช้เวลาบินหนึ่งชั่วโมง ความตื่นเต้นเกิดขึ้นกับเพื่อนที่ไปนั่งแถวเดียวกับหนุ่มสาวเมืองนั้นที่สวยและหล่อยังกับนายแบบนางแบบทีเดียว และ เธอคงมาเที่ยวหรือมาฮันนีมูนกันแน่เพราะไม่ยอมเสียเวลาเลย แสดงความเสน่หาบนเครื่องบินค่อนข้างเปิดเผย   เพื่อนผมถึงกับนั่งไม่เป็นสุขไปด้วยเลย  ง่วงก็ง่วงแต่ต้องมาดูบทรนักเหนือเวหาเว้ยเฮ้ย.. สงสารมันเหมือนกัน...แต่มาตื่นเต้นอีกครั้งก็ตอนเครื่องบินใกล้ลงจอดที่ต้องบินผ่านช่องเขา  สวยงามมากครับ สนามบินตั้งบนยอดสูงสุดของภูเขา สนามบินจิ้วจ้ายโกวหวงหลง ....อุณหภูมิที่นี่สิบกว่าองศาทำให้เรารู้สึกทันทีว่า หนาวเอาเรื่องนะ แต่เมืองจิ้วจ่ายโกวห่างไปอีก 100กิโลเมตรครับ เราต้องนั่งแท็กซี่จากสนามบินไปอีกราวสามชั่วโมง. บนเส้นทางผ่านขุนเขา ลำธารและแนวป่า เรื่องตื่นเต้นกำลังจะเริ่มต้น ณ บัดนี้...

ลมหนาวที่ สิบกว่าองศาพัดมากระทบใบหน้าพวกเราเมื่อเดินออกนอกอาคารสนามบิน  เปี๊ยกบอกว่าเราต้องหาแท็กซี่  ขณะนั้นพวกคนขับที่รออยู่ด้านนอกตรงลานจอดรถรับจ้างที่มีอยู่ราวสิบคันก็ตรูกันเข้ามารายล้อม  เปี่๊ยกบอกพวกเราใจเย็นๆกูจัดการเอง  คันแรกจะเอา สามร้อยหยวน เราอุทานพร้อมกันว่ามากไป  คันที่สองสองร้อยหยวนต่อรองได้ 180  หยวนหรือ เก้าร้อยบาทสำหรับสี่คน  เทียบกับต้องเดินข้ามเขาอีกร้อยลูกร้อยกิโลเมตรสู่ดินแดนทิเบตเก่า  เอ้าขึ้นเว้ยเฮ้ย....ที่สูงจากระดับน้ำทะเลสี่พันห้าร้อยเมตร

พอแท็กซี่พาเราออกจากสนามบินด้วยความเร็วร้อยสี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง  มันจะรีบไปไหนนะ....อากาศก็เย็นสบายขนาดนี้  ทางจากสนามบินมันลงภูเขาครับ ตีโค้งสามสี่ที่ มันจอดข้างทางปั๊บ...เรางงกันเป็นไก่สี่ตัวตาแตกพร้อมกัน...คนขับส่งเสียงโหวกเหวกบอกให้เราลง  อย่าลืมว่าเราพูดจีนไม่ได้  ทำไงดีล่ะสี่เต่าไทย  ทันใดนั้นเองเราก็เห็นแท็กซี่อีกคันจอดอยู่ข้างทาง  เดินเข้ามา  มันจะล่อเราแล้วเลยว่ะ  ...เปี๊ยกรีบเข้าไปเจรจาจะเอายังไงก็ว่ามา  เฮ้ย หวดเองขึ้นไปนั่งรอบนรถอย่าลงมา  มีอะไรจัดการไปเลย...มันจะทิ้งเราให้ขึ้นคันต่อเอง เสียเพิ่มอีกใช่ไหม  สุดท้ายเป็นว่า  เจ้าคันแรกขนคนออกจากสนามบินมาให้คันสอง  แล้วหักเงินสี่สิบหยวน  เราขึ้นต่อไปได้ไม่ต้องเสียเพิ่มม...หัวใจจะวายตาย  คิดว่าเจอเข้าแล้ว  เราขึ้นรถแล้วไปต่อ....คิดว่าถ้ามาคนเดียวหรือสองคนเสร็จมันแน่  เราคิดล่วงหน้าได้เลยว่า  เขาล่อเราทุกแบบหากมีโอกาส  แต่วันนี้เรามีแปดตีน  เขามีแค่สอง....รอดไป.....ตอนต่อไปยังมีเด็ดกว่านี้อีกครับ  แต่ตอนนี้บอกเจ้าคนขับสิว่าอย่าสูบบุหรี่ได้ไหมมันเหม็น จนจะปวดหัวอยู่แล้วว และเองจะขับไวไปทำไมฟระ  ทางดีก็จริงนะแต่มันผ่านป่าเขา ลำธาร และหน้าผาทั้งนั้น  หนึ่งร้อยกิโลเมตรจากนี้  เสียวไม่ใช่น้อยครับ  เจอกันที่โรงแรมจิ้วจ้ายโกวตอนสี่โมงเย็นครับ  ตอนต่อไป

 เส้นทางจากสนามบินจิ้วจ้ายโกวหวงหลง  สู่เมืองจิ้วจ้ายโกว  อีกร้อยกิโลเมตรข้างหน้าครับ  สองข้างทางคือทุ่งภูเขาสุดลูกหูลูกตา  ทุ่งหญ้าและวัวมีขน หมู่บ้านชาวเขาและทุ่งดอกไม้ที่สวยงาม ธรรมชาติยังคงอวดความมมร่ำรวยแห่งเสน่ห์ไม่รู้จะประมาณอย่างไรหมด   ม่านเมฆที่อ้อล้อกับปลายดอยไม่มีวันจบ  เปิดหน้าต่างรถรับโอโซนที่ระดับความสูงขนาดนี้มันแสนเพลิดเพลินจริงๆ   แต่เจ้าคนขับแทกซี่ทุกคันยังคงสนุกกับการเหยีบยคันเร่งจมมิด  และพ่นควันอย่างสบายใจ  และหยิบโทรศัพท์มือถือโทรหากิ๊กสองสานางอย่างเอาเป็นเอาตายที่นี่   คือวิถีของเขาครับ  เราเข้าใจได้... 

สองชั่วโมงครึ่งเราก็มาถึงเมืองจิ้วจ้ายโกว  อดีตคือพื้นถิ่นคนทิเบต  เมืองนี้มีขนาดเล็กๆ  คล้ายตำบลบ้านเรา เท่าที่สังเกตดูอาคารบ้านเมืองเขาเพิ่งทำขึ้นใหม่ๆเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว  น่าจะรองรับคนได้สักสี่ห้าหมื่นคน  แต่นีผมสังเกตว่าคนไม่มากนัก  หรือว่าตอนนี้เป็นช่วงโลว์ซีซัน  ดีแล้วล่ะจะได้ไม่เบียดเสียดกัน  และที่โชคดีคือฝนไม่ตกครับ  โชคดีมากๆ  ต้องให้ได้แบบนี้ไม่งั้นจะเซ็งทั้งคณะ   แต่จัดไว้สะอาดสะอ้านสวยงามมาก  ถนนดีและมีทางเดินยาวมาก  ประดับด้วยดอกไม้และ ไม่สีสีนใบสวย เช่น เมเปิ้ลและ...แต่ที่ประทับใจมากเมื่อแรกพบคือเมืองนี้มีลำธารน้ใสขนาดกว้างสิบเมตรน้ำไหลแรงมากครับไหลผ่านกลางเมือง  คือเลียบถนนนั้นไป  ทำให้บรรยากาศโรแมนติกมากๆ  และห่างจากตัวเมืองไปสักหนึ่งกิโลเมตรก็เข้าเขตอุทยาน  คือเราเลือกเลือกพักจ่อๆๆอุทยานที่สุดครับ  จะได้เดินน้อยๆ  มีอุทยานที่งดงามมากเป็นทะเลสาบนับสิบนับร้อยบนเทือกเขาที่ต่อเนื่องกันไป  เป็นมรดกโลกแล้ว รัฐบาลจีนให้เครดิตว่าเป็นที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA  ที่นี่เราเข้าพักที่ YHA China ราคาประมาณพันบาท  โรงเเรมสามชั้นที่ติดแอร์ และมีเครื่องทำน้้ำอุ่น  อากาศหนาวครับผมว่าสัก สิบสี่องศาได้ครับ  แต่เพื่อนว่าน่าจะต่ำกว่าสิบ  เบียร์ท้องถิ่นสามดีกรีกว่าๆช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายได้มาก  แต่มึนหัวเร็วครับ  เพราะท้องว่างและอากาศเบาบางด้วย  บุหรี่ที่นี่ไม่เข้มเท่าเมืองไทย  เพื่อนว่าอย่างนั้นครับ  เพราะเข้มมากทำให้เมาง่าย มึนหัวง่าย... หากไม่สบายอย่ารอนะครับรีบทานยาเลย  ผมนำไปด้วยเพียบเป็นตู้ยาของเพื่อนๆเลย หาที่โน่นไม่ได้นะครับ  มีแต่เราไม่แน่ใจว่าคุณภาพดีเท่าเมืองไทยหรือไม่และราคาคงไม่ถูกแน่  ที่ร้ายกว่านั้นคืออาจไม่มียาที่ต้องการ ....  ยาแก้ไข้ แก้ปวดแก้หวัด แก้เมารถ แก้ท้องเสีย ยาแก้ไอ แก้อักเสบ....แก้ปวดข้อ ส่วนอยากรู้ว่าหนาวแค่ไหน  ลงจากรถปั๊บ ผมซื้อเสื้อกันหนาวอีกหนึ่งตัวราคา ร้อยหยวน  ถุงมืออีกหนึ่งคู่ครับ  เย็นค่ำแล้วผู้คนเริ่มออกเตร่ตามสองข้างทางของเมืองเพื่อหาทานมื้อค่ำ  และชอปปิ้งของที่ระลึก...ที่นี่ถ้าไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น  ห้ามอาบน้ำครับ  อาจแข็งตายได้  ตอนต่อไปจะพาไปทานอาหารใกล้นี้ครับ  พรุ่งนี้ลุยอุทยานกัน.....ถ้าท่านชอบอ่าน  จะมีตอนต่อไปครับ

 

 

เล่าความโก๊ะของเพื่อน..ค่ำวันหนึ่งได้เช็คอินโรงแรมชั้นสี่สิบให้ ดร.หวด ถือกุญแจห้อง นอนห้องเดียวกัน ห้องวีไอพีสุดหรูมีทุกอย่างอาหารการกิน สาวๆรอตรืม พุงปลิ้นแน่ๆ...เหลือเชื่อที่เจ้าพนักงานโรงแรมดันมาบอกว่าลิฟต์เสียอีกชิหายแล้ว  เดินขาลากขึ้นไปเลยรึ เอาอย่างนี้หมอเปี๊ยกออกอุบาย  เพื่อไม่ให้เหนื่อยเกินไปเรามาเดินขึ้นไปด้วย   และเล่านิทานตลกกันดีกว่าคนละสิบเรื่องนะ   คุณเล็กขอเล่าก่อน มีแต่เรื่องแบบนั้นเลยเล่าได้สิบเรื่องสิบชั้นพอดี สนุกมากไม่เหนื่อยเลย ...ต่อไปหมอเปี๊ยกเล่าบ้าง มีแต่เรื่องพี่เขยกับน้องเมีย สุดๆไปเลย   ได้สิบเรื่องขึ้นถึงชั้นยี่สิบพอดีไม่มีใครเหนื่อยเลย คิวต่อไปหมอทีเล่าบ้างอีกสิบเรื่องมีแต่เรื่องนิทานก้อมบาดเนี่ย ถึงชั้นสามสิบหัวเราะกันไส้บิดเลย

...คิวต่อไป คือ ดร. ล่ะทีนี้ บอกว่าผมเล่าไม่ได้ว่ะหมอ ไม่อยากเล่าเลย ขอโทษด้วย เอ้าทำไมล่ะเพื่อน เดินขึ้นมาสามสิบชั้นมึนหัวหรือออกซิเจนกระป๋องท่านก็ควักออกมาสูดเข้าไปสิครับ ท่านบอกผมเล่าไม่ได้ เพราะถ้าเล่าแล้วเพื่อนๆจะหนาว เพื่อนเลยคะยั้นคะยอว่าบอกมาเถอะทำไมเล่าไม่ได้....ดร. ทำตาละห้อยอย่างคนสำนึกผิด แล้วบอก คือ...ผมลืมกุญแจห้องไว้ที่เคาท์เตอร์่ชั้นหนึ่งว่ะเพื่อน..ไอ้เปี๊ยกกะไอ้เล็กได้ยินเป็นลมกองตรงนั้นเลย.......

 

 

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
หมอหู วันที่ : 17/02/2013 เวลา : 23.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/eardoctor

ขอบคุณทุกท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
หมอหู วันที่ : 30/10/2012 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/eardoctor

ครับผมคืนนี้จะเขียนตอนต่อไปครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
จั๊กเด๋ วันที่ : 30/10/2012 เวลา : 12.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarkde
หากความทรงจำกลับมาเยือน.. ขอเลือกจดจำสิ่งดีๆ..ที่งดงาม..

ผมไปเที่ยวมาเหมือนกัน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคืออากาศหูดับครับ
เมืองจีน อยากไปเองนะครับ แต่ไม่ไหวครับคนจีนเรื่องระเบียบวินัยแทบจะไม่มีเลย

เดียวเสร็จจากเรืองยุโรป จะลงจิ๋วไจวโก้ว ดูจากรูปแล้ว น่าจะไปในระยะเวลาเดียวกัน

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ซันญ่า วันที่ : 30/10/2012 เวลา : 10.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

ระวังตัว รัดกุม เลนย ไม่ถูก เจ้าถิ่น ฟัน ให้ได้แผล
กลับมีความ สุข อยาก ไปลุยๆๆๆๆ กันอีกในโอกาสหน้า
ความสุข กับการ ได้อยู่กับ เพื่อนๆ ที่รู้อัธยาศัย นี่
อ่านแล้ว ยิ้มให้เลย คุณหมอหู ...........
ได้อรรถรส ในการ ตาม อ่าน ตามชม จังค่ะ
.
.

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 30/10/2012 เวลา : 09.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

เขียนได้สนุกมากค่ะ ชอบอ่านค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ อ่านไปช่วยลุ้นไป ตื่นเต้นด้วยขำด้วยหัวใจจะวายด้วย
เป็นประสบการณ์นะคะ ไม่กล้าคิดว่าตัวเองจะลุยแบบนั้นได้

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
BlueHill วันที่ : 30/10/2012 เวลา : 09.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

สักวันหนึ่งจะต้องไปที่นี่ให้ได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
toondee วันที่ : 29/10/2012 เวลา : 17.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

มาตามอ่านต่ออีกรอบค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ภูมิรพี วันที่ : 29/10/2012 เวลา : 14.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/morningmoon

ตื่นเต้นจริง ๆ ครับ
ถ้าจะไปเองแบบแบ็คแพ็คนี่ ต้องคิดดูอีกหลายทีเชียว

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
toondee วันที่ : 29/10/2012 เวลา : 11.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

เอ้ากำลังรอเรื่องตื่นเต้นค่ะ จบลงดื้อๆได้ไงคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
BugGOLF วันที่ : 29/10/2012 เวลา : 10.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/DoSEM
Do SEM กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนไมโครสโคบ SEM, EDS, EDX, SemAfore,Sputter Coater ตลอด 24 ชั่วโมงค่ะ 

วิวสวยค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน