• ฟ้าวาด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-11-06
  • จำนวนเรื่อง : 18
  • จำนวนผู้ชม : 22901
  • ส่ง msg :
  • โหวต 67 คน
fawad
...ก็...แค่...ความอ่อนไหว...ในอารมณ์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/fawad
วันอาทิตย์ ที่ 16 มกราคม 2554
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 1838 , 12:55:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

    เทิดไท้พระทรงสุริยะศักดิ์                                      มนภักดิ์ไผทผอง อ้าองค์สยามรฐประคอง  สละสุขประโยชน์มี       เรืองริน ณ ถิ่นสวรรค์                                                        สุขสันต์เกษมศรี ยินยลกระแสวจนมี  ดุจครู ธ ทรงธรรม์       ปกเกศประเทศมละเมลือง                                      ก็กระเดื่องมิผวนผัน ปวงข้าประชาชนอนันต์  ก็....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 774 , 12:47:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

                           สองมือ ดั่งแม่พ่อก่อกำเนิด  สุดประเสริฐเลิศค่ามหาศาล ทั้งสอนสั่งจริยาวิชาการ  พร้อมสืบสานคุณธรรมน้อมนำใจ      สร้างสรรค์ งานเกินค่าคณานับ  ช่วยเปลี่ยนปรับเรื่องแย่เร่งแก้ไข เติมปัญญาแห่งชีวิตด้วยจิตใจ  หวังเพียงให้ศิษย์รักจักเจริญ      ปั้น แต่งดินก้อนน้อยค่อยเสริมสร้าง  เป็นแม่พิมพ์ตัวอย่างคนสรรเสริญ เปรียบแสงเทียนส่องสว่างสู่ทางเดิน  ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 2 มกราคม 2553
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 2868 , 21:32:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                            บุญคุณ  ครูใคร่แจ้ง             เจรจาครู    เปี่ยมรักเมตตา                       พรั่งพร้อมมาก มายยิ่งสรรหา                          คำกล่าว    ใดใดล้น   ท่วมใจศิษย์น้อม                      แน่นไว้ในกมล             ครู  สอนคนเร่งร้น              ขวนขวายเป็น    สิ่งติดตามกาย                      ก่อเกื้อผู้        เขียนอ่านออกหมาย              ผลมุ่ง     เก....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 ธันวาคม 2552
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 1150 , 21:15:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...รู้สึกดีที่มีเธอเคียงข้างได้คิดถึงกันในวันว่าง...วันเหงา-เหงามีใครอีกคน  ให้เรียกได้...ว่า“เรา”และอยู่เคียงข้างยามโศกเศร้า...เสียน้ำตา...รู้สึกดีที่มีเธอเคียงข้างจะทะเลาะกันไปบ้าง...ก็ไม่ว่าขอแค่ได้เป็นใครสักคนในสายตาก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีค่า...มากมาย...รู้สึกดีที่มีเธอเคียงข้างแม้บางครั้งเธอจะห่าง...หรือเงียบหายแต่ความเหงา...ก็ไม่เคยทำให้ใครตายแค่รู้สึกเศร้าและเปล่าดาย...เท่านั้นเอง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 ธันวาคม 2552
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 574 , 22:03:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

         ทานตะวันทุ่งกว้าง            ไพศาลดอกเด่นงามตระการ              ทั่วหล้าขับรถเที่ยวเบิกบาน              ใจยิ่ง  สุขนาบานเบ่งดุจใบหน้า                 แผ่ยิ้มงดงาม     ลืมความหมองหม่นเศร้า   ไปหมดชมชื่นความงามงด                อร่ามแท้แสงแดดส่องสวยสด              สาดสู่  ใบดอกดังหนึ่งคนมิแพ้                     ต่อสู้ขาดใจ     อยากไปวันว่างน้อย          รอหยุดอยากเที่ยวครบทุกจุด            แต....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 พฤศจิกายน 2552
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 672 , 22:59:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพียงเธอรับรู้ในความรักที่ส่งไปทายทักในวันเหงาเพียงเธอเข้าใจในนิยามความเป็นเราคืนวันที่เคยหมองเศร้าก็จะสดใสขึ้นมาเพียงเธอรับรู้ว่ายังมีฉันร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคืนวันอันเหว่ว้าเพียงเธอไม่หนีหายไปไกลตาเหมือนที่เราเคยมีกันตลอดมา.......และตลอดไปเธอจะอยู่ได้บนโลกไปนี้ท่ามกลางความรักและหวังดีที่ฉันมีให้และความรู้สึกเหล่านี้จะติดตามเธอไปตราบเท่าที่ลมหายใจ.............จะหมดลง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 พฤศจิกายน 2552
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 749 , 22:31:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

...คงเป็นการยากที่จะเข้าใจคนอื่นในเมื่อที่ที่เรายืนอาจแตกต่างกันคนละขั้วความเป็นจริงข้อนี้...ฉันเองก็รู้ตัวและเป็นเรื่องเดียวที่กลัว............ว่าจะทำให้เราห่างเหินกัน...อยากให้รู้...อยากให้เข้าใจถึงแม้ว่าระหว่างเราที่เป็นไป จะไม่มีวันนั้นขอร้อง...อย่าเอามาเป็นข้ออ้างเพื่อตัดสัมพันธ์ให้ความรู้สึกดี - ดีที่มีต่อกัน...มันหายไปเธอจะคิดหรือรู้สึกอย่างไร...คงไม่สำคัญเท่ากับที่ในวันนี้ฉัน...ได้ใช้ความรู้ส....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2552
Posted by ฟ้าวาด , ผู้อ่าน : 546 , 12:29:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กลับมาตรงนี้...นะ...ที่รักหากเธอต้องอกหัก เพราะเขาไม่เห็นค่าอย่ามัวแต่เสียดายวันเวลาที่ทำให้เธอเสียน้ำตา...ไม่รู้เท่าไหร่ขอให้กลับมาหาฉันพร้อมจะปลอบขวัญ ไม่ให้เธอต้องหวั่นไหวยินดีต้อนรับ...กลับมาสู่อ้อมใจเจ็บช้ำยังไง...เอาไว้...ฉันจะรักษาเอง....

อ่านต่อ


/3