• ฟ้าพูลวรลักษณ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : buengpoon@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-15
  • จำนวนเรื่อง : 38
  • จำนวนผู้ชม : 34868
  • ส่ง msg :
  • โหวต 5 คน
ผู้กำกับของฟ้า
บทสัมภาษณ์สมมุติ ถึงผู้กำกับภาพยนตร์ แต่งโดยฟ้า และเรื่องสั้น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/fipoonvoralak
วันพุธ ที่ 2 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1321 , 16:38:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นิ้ง

 

ภาคอดีต

 

สมัยที่เราเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย  บ่ายวันหนึ่ง  ที่โรงเรียนมีงาน  ในห้องของเราเหลือเพียงฉันกับนิ้งสองคนเท่านั้น 

 

ที่จริงฉันเรียนอยู่ห้องเดียวกับเธอหนึ่งปี  แต่น้อยครั้งที่ฉันจะเคยคุยหรือเล่นด้วย  อาจเพราะฉันไม่ค่อยชอบเธอเท่าไรนัก  ฉันรู้สึกเธอเป็นคนเชย  ตัวเล็ก  ผมม้า  ท่าทางขี้ขลาด  หน้าตาก็ธรรมดา  ไม่มีเสน่ห์อะไรเลย 

 

ตอนนั้นฉันกำลังหัดเล่นหมากรุกโชกิ  อยากหาคนเล่นด้วย  บ่ายวันนั้นฉันชวนเธอเล่น  และเธอก็ตอบตกลง  โดยมีฉันเป็นคนสอน

 

มันเป็นเกมแรก  แต่ก็เป็นเกมที่เนิ่นนานมาก  เราสองคนเล่นเกมนี้มานานสองชั่วโมงแล้ว  เริ่มแรกเกมดำเนินไปช้ามาก  เพราะมันเป็นเกมที่เธอเล่นไม่เป็น   แต่เมื่อเธอเริ่มเข้าใจกติกา  การต่อสู้ก็ขับเคี่ยวกันอย่างสูสี

 

ฉันจำได้ว่าเกมนั้น  ฉันเป็นฝ่ายได้เปรียบในตอนต้นเกม  กองทัพขุนพลเกราะทอง  ขุนพลเกราะเงิน   ฯลฯ  มากมายท่วมสนามรบ  ในขณะที่กองทัพขุนพลเกราะสีต่างๆเหล่านั้นของเธอ  กำลังถูกตีถอยร่นไปข้างหลัง 

 

แต่ในความว่างเปล่า  สามารถปรากฏร่างของนินจาฝ่ายตรงข้าม  นินจาเหล่านั้นคือเชลยที่ตกเป็นฝ่ายศัตรู  และพร้อมจะกลับเข้ามาในความว่างเปล่า

 

แปลกที่ว่าเธอเล่นนินจาเหล่านี้ได้ดีกว่าตัวฉัน  แม้เธอจะหัดเล่นเป็นครั้งแรก  มีนินจาแดง  นินจาดำ  ฯลฯ  พวกมันคอยเข้ามาก่อกวน  และพลิกสถานการณ์  บางครั้งทำให้เกมกลับมาสูสี  และทำให้ฉันประมาทไม่ได้

 

ฉันแปลกใจว่าเธอเล่นได้ดี  โดยเฉพาะกองทัพผี

 

หมากรุกโชกิแตกต่างจากหมากรุกทั่วไปตรงที่ว่า  เมื่อไรที่เบี้ยของฝ่ายตรงข้ามถูกกิน  ก็จะกลายมาเป็นเชลยของตน  และเชลยเหล่านี้สามารถกลับเข้าไปในกระดานได้ใหม่  พลิกกลับข้าง  กลายเป็นเบี้ยอีกหนึ่งตัว  ที่มีบทบาทตามแต่ตัวอักษรที่เขียนไว้หลังเบี้ยตัวนั้น  จะวางลงตรงตำแหน่งไหนในกระดานก็ได้  เพียงกติกามีอยู่ว่า  ในการวางลงไปนั้น  มีค่าเท่ากับเดินแล้วหนึ่งตา  นี้คือสงครามที่มีภาคพื้นดินและภาคนรก  มีมนุษย์และผี

 

การสู้กับสิ่งที่มองไม่เห็น  นี้คือแก่นความหมายของหมากรุกโชกิ

 

อย่างช้าๆ  ฉันเริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบ  ขุนพลของเธอล้มตายลงทีละตัว 

เชลยของฉันก็มีมากกว่า  ในมือของเธอมีเชลยเหลืออยู่เพียงหกตัวเท่านั้น

 

ในวังของฉันมีองครักษ์ขุนพลเกราะเงิน  ขุนพลเกราะทอง ขุนพลเกราะเหลือง ฯลฯ  มากมายคับคั่ง  มองดูแล้วปลอดภัยดี 

 

เกมเดียว  แต่เราสองคนเล่นมาเกือบสี่ชั่วโมงแล้วนะ

 

ฉันมองเธอและอดทึ่งในใจไม่ได้  คิดไม่ถึงว่าเด็กผู้หญิงเชยๆ  ท่าทางขี้ขลาดคนนี้       กลับเล่นหมากรุกโชกิได้ดีกว่าที่คาด  ปกติฉันคุยกับเธอได้เพียงไม่กี่ประโยค  ก็ไม่รู้จะคุยอะไร  การชวนเธอเล่นหมากรุกโชกิวันนี้  เป็นวันแรกที่ฉันเห็นความน่าสนใจบางอย่างของเธอ แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจวิธีการคิด  ความรู้สึกของเธออยู่ดี  อาจบางทีเธอก็เช่นกัน  เธอคงไม่เข้าใจฉัน  เราเกือบจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน

 

ทันใดนั้นเธอเริ่มเคลื่อนกองทัพผีของเธอ  มันเป็นการต่อสู้หมดตัว  เธอกำลังใช้ผีหกตัวในมือเธอ  นินจาผีหกตัวนี้เริ่มเคลื่อนไหว  มันพุ่งเข้าจู่โจมขุนของฉัน  พยายามฝ่าแนวต้านทานเข้ามาถึงตัว 

 

เธอเสียเชลยหกตัวของเธอ  ในระหว่างนั้น  ฉันต้องเสียขุนพลเกราะเงินเกราะทองไปสามตัว  แต่แล้วขุนพลผู้ซื่อสัตย์ทั้งสามตัวนั้นก็กลายเป็นเชลยของเธอ  ทันใดนั้นเอง  นิ้งสามารถใช้นินจาผีได้อีกสามตัว  ซึ่งฉันไม่ได้คาดคำนวณไว้  เมื่อเธอเปิดพลิกเบี้ยสามตัวนั้น  เธอก็เห็นในสิ่งเดียวกับที่ฉันเห็น  นั่นคือขุนของฉันชะตาขาดเสียแล้ว

 

เธอหยุดนิ่ง   ทันใดนั้นใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนสี  ในขณะนี้ใบหน้าของเธอแดงขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ  เพราะเธอรู้แล้วว่าเกมแรกในชีวิตของเธอ  เธอเป็นผู้ชนะ  เธอยิ้มอย่างภาคภูมิ  ดวงตาเป็นประกาย

 

ฉันเพ่งมองลงไปที่กระดาน  แล้วก็ขนลุก  ฉันแลเห็นเช่นกันว่า  อีกไม่กี่ตาจากนี้  ขุนของฉันจะถูกรุกฆาต  มันเหลือเชื่อจริงๆ  กองทัพของฉันเหนือกว่าในทุกทิศทาง  ทั้งภาคพื้นดินและภาคนรก  แต่ฉันไม่สามารถแก้ปัญหาผีสามตัวนี้ได้  เชลยในมือของเธอหกตัว  ถูกใช้ทำงานได้หมด  และเชลยอีกสามตัวสุดท้ายนี้เธอกำลังจะใช้มันหมด  เพื่อแลกกับการได้เชลยมาอีกหนึ่งตัว  และตัวสุดท้ายนี้คือขุนของฉัน  เท่ากับว่าเธอเล่นจนหมดมือ  แต่เธอเป็นผู้ชนะ 

 

ฉันไม่อยากเชื่อเลย  ทำไมฉันโชคร้ายอย่างนี้  ทำไมชัยชนะทั้งหมดของฉัน  กลับกลายมาเป็นเพียงกับดักของตัวเอง  นี้เองหรือที่เรียกว่ากรรมเก่า  แต่ฉันเกลียดสิ่งนี้เหลือเกิน  มันไม่ยุติธรรมเลย  ฉันครุ่นคิดถึงชีวิตตัวเอง  และเพื่อนๆของฉัน  และคิดไกลออกไปถึงมนุษย์มากมายในโลก  ชีวิตแล้วชีวิตเล่า  ที่ดำเนินด้วยดีในเหตุผล  แต่ท้ายที่สุดต้องพ่ายแพ้ต่อกรรมเก่าที่ซ่อนอยู่ในที่ว่าง  มันอาจซ่อนตัวอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลก

 

ฉันเกลียดสิ่งนี้เหลือเกิน  ไม่มีทางใดที่มนุษย์จะเป็นอิสระจากมันเลยหรือ  ถ้าเช่นนั้นการใช้ชีวิตที่ถูกต้องมีความหมายอะไร 

 

เธอเงยหน้ามองฉันอย่างภูมิใจ  แต่แล้วเธอก็ตกตะลึงตัวแข็ง  เพราะภาพที่เห็น  คงเป็นใบหน้าของฉันที่จ้องมองเธอด้วยสีหน้าบึ้งตึง  เกรี้ยวกราด  และมีแววตาเกลียดชัง  เป็นไปได้หรือที่คนที่เล่นแพ้จะต้องมองเธอด้วยสีหน้าอย่างนี้  เธอเพ่งมองไปที่ข้างหน้าใหม่เพื่อความแน่ใจ  แต่ภาพที่เห็นก็พร่ามัว  เพราะถูกเคลือบด้วยหยดน้ำ

 

ฉันเองก็ตกตะลึง  เมื่อฉันเห็นหยดน้ำตาเอ่อขึ้นมาที่ดวงตาของเธอ  ใบหน้าของเธอตอนนี้กลับกลายเป็นซีดขาว  ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกตัว  มันเป็นการเข้าใจผิด  เมื่อกี้นี้ฉันมองเธอด้วยสายตาเกรี้ยวกราด  เพราะฉันกำลังมองโชคชะตาที่โหดร้าย  ฉันไม่ได้หมายความถึงเธอเลย 

 

ฉันพยายามยิ้ม  พูดว่า

“  เธอเล่นเก่งจัง  ”

ฉันตั้งใจจะเปลี่ยนเรื่องพูด  อยากหาอะไรเบาๆมาคุย  แต่สายเกินไปเสียแล้ว  น้ำตาของเธอไหลออกมาเป็นทาง  เธอไม่เช็ดมัน  ปล่อยให้มันไหลผ่านแก้ม  แล้วผ่านลำคอลงไปที่เสื้อสีขาวของเธอ

 

ไม่รู้ความน้อยใจมาจากไหน  ทำให้น้ำตาของเธอไหลออกมาเป็นสาย  เธอลุกขึ้นยืน  เก็บข้าวของของเธอ  แล้วเดินออกไป  ใต้ท้องฟ้าขุ่นมัว

 

ฉันนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น  เหม่อมองกระดานหมากรุกข้างหน้า  ที่ยังวางคาอยู่บนโต๊ะ  ฉันรู้สึกผิด  แต่ไม่อยากขอโทษ  มันเป็นความรู้สึกประหลาดและลึกล้ำ  นี้เป็นบุคลิกของฉัน  ฉันรู้สึกเหตุการณ์นี้ได้เกิดขึ้นแล้ว  การขอโทษเป็นการเสแสร้ง  ไม่มีความหมาย 

 

มันเป็นเพียงความสับสนระหว่างนามและรูป  ที่เกิดขึ้นกับตัวฉันอยู่เสมอ  ฉันอยากส่งผ่านความรู้สึกของตนไปหาเธอ  แต่ส่งไปไม่ได้  ถึงกระนั้นฉันยอมรับผิด  เพราะที่จริงแล้ว  เธอเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง  ฉันแสดงมารยาทที่เลวออกไป

 

เสียงหนึ่งในใจของฉันบอกว่า  นี้เป็นเหตุการณ์ธรรมดา  อีกไม่นานก็ผ่านไป  แล้วพวกเราสองคนก็จะกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน  แต่อีกเสียงหนึ่งบอกฉันว่า  มันเป็นรอยแผลอย่างยาวนานในใจของพวกเราสองคน  และแผลที่ลึกกว่า  อยู่ในใจของฉัน

 

ภาคปัจจุบัน

 

สิบสองปีต่อมา

 

ฉันไม่เคยได้ข่าวคราวจากเธอเลย  แต่ฉันไม่เคยลืมเธอ  เพราะฉันได้พัฒนาการเล่นโชกิเพิ่มจากเดิมอีกหลายขั้น  แต่เกมที่สนุกที่สุดกลับเป็นเกมในบ่ายวันนั้น  วันที่ฉันยังเป็นเด็กหัดใหม่  และเล่นกับคนที่ยังเป็นมือใหม่ยิ่งกว่า

 

ทั้งนี้เพราะหมากรุกโชกิในบ่ายวันนั้น  ได้แสดงจิตวิญญาณส่วนที่ลึกที่สุด  และมีเอกลักษณ์สูงสุด  มันคือการดิ้นรนต่อสู้ของชีวิตกับโชคชะตา  มันไม่ใช่การต่อสู้ที่ความสามารถหรือความเฉลียวฉลาด  เกมที่เรียกได้ว่าเป็นเกมของเด็กสองคนเกมนั้น  กลับเป็นเกมคลาสสิคที่ฉันไม่เคยเจออีกเลย

 

ฉันอาจเจอคนที่เล่นเก่งกว่า  ฉลาดกว่าหลายเท่า  แต่นั่นไม่รับรองว่าเราเข้าถึงหัวใจของโชกิ 

 

ในโลกนี้มีกองทัพที่ยิ่งใหญ่มหึมามากมาย  ดับสลายภายใต้อำนาจแห่งโชคชะตา  พวกมันลำพองใจอยู่ได้เพียงชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น  ไม่แตกต่างกับการเป็นเพียงหิ่งห้อยหรือแมลงปอ  เพียงแต่พวกมันไม่รู้สึกตัว  กลับผยองพองขนเสียใหญ่โต  อวดอ้างอำนาจของตัวเอง

 

ทุกมหาอำนาจ  ล้วนดับสลายใต้อำนาจแห่งโชคชะตา

 

ทุกนักรบ  ทุกขุนศึก  ไม่ว่าเขาจะเก่งกล้าเพียงไหน  ล้วนไม่อาจผ่านด่านกรรมเก่า

 

ฉันพบว่า  ยังไม่มีใครเล่นนินจาผีเหล่านั้นได้อย่างเป็นธรรมชาติเหมือนเธอ  ฉันคิดถึงวิญญาณของเธอ  แต่ไม่คิดถึงเจ้าตัว  คงเพราะฉันไม่ชอบหน้าตาของเธอเลย  ในวันนั้นหรือในวันนี้ก็ตาม  ฉันไม่ชอบผู้หญิงอ่อนแอ  ไว้ผมม้า  เตี้ย  และเชยออกอย่างนั้น

 

ฉันยังไม่เคยได้เล่นเกมที่ทำให้ฉันสะดุ้งสุดตัว  ขนลุก  หนาวยะเยือก  และรู้สึกเหมือนเจอกับมือที่มองไม่เห็น  มีกำลังรี้พลมากมายที่ยืนล้อมรอบตัวฉัน  เหมือนบ่ายวันนั้นอีกเลย  ไม่น่าเป็นไปได้  เมื่อฉันพบมือชั้นครูแห่งโชกิ  ฉันเห็นแต่ลวดลายชั้นเชิง  ความอวดเก่งอวดกล้า  ความฉลาดและความรู้  แต่อำนาจแห่งโชคชะตานั่นเล่าอยู่ที่ไหน 

 

ที่จริงในหมากรุกโชกิ  มีเพียงขุนพลเกราะทอง  และขุนพลเกราะเงิน  แต่ในบ่ายวันนั้น  ฉันเห็นขุนพลเกราะสีอื่นมากมายปรากฏขึ้น  มันเป็นสงครามใหญ่ที่สนุกอย่างบอกไม่ถูก สาเหตุหนึ่งเพราะฉันเองก็ยังเด็ก  และเล่นไม่เก่ง  ฉันเล่นด้วยลักษณะกึ่งจริงกึ่งฝัน  แม้ในวันนี้ฉันก็ไม่สามารถจินตนาการภาพออกมาได้กว้างใหญ่อย่างบ่ายวันนั้นอีก 

 

เมื่อฉันเดินผิด  เธอทำให้ฉันเดินถูก เมื่อฉันเดินถูก  เธอทำให้ฉันเดินผิด  มันแตกกิ่งก้านสาขาเพราะเหตุนี้  มันเป็นความกว้างใหญ่แห่งความไร้เดียงสา

 

เกมที่ดีที่สุดในชีวิต  ฉันจึงเล่นตอนฉันอายุสิบหกปี  ในบ่ายวันนั้นเอง  แต่คู่มือของฉันคนนั้นหายไปไหน  ฉันอดคิดถึงเธอไม่ได้  หากเธอสวยกว่านี้  ฉันจะออกตามหา  แต่เพราะเธอไม่สวย  ฉันจึงรั้งรอ  เกิดความลังเล  

 

บางครั้งฉันยังกลับไปนอนฝันถึงเกมนั้น  เหมือนหนึ่งสงครามครั้งนั้นยังไม่เลิก 

 

กองทัพขุนพลเกราะทอง เกราะเงิน  เกราะม่วง เกราะคราม  เกราะเหลือง   ฯลฯ  ของฉันมีแต่พัฒนาซับซ้อนขึ้นตามกาลเวลา  แต่ในความฝันของฉัน  กองทัพนินจาของเธอก็พัฒนาตาม  มีนินจาดำ  นินจาแดง  นินจาขาว  นินจาเขียว  ฯลฯ  พวกมันก็แตกตัวตามเป็นเงา  เพราะพวกมันเกิดจากการจับตัวขุนพลของฉันเป็นเชลยนั่นเอง

 

เธอเล่นกับฉันครั้งเดียวเท่านั้นเอง  และฉันก็ไม่ได้พบเธออีก  ฉันคล้ายหนึ่งจะคิดถึงเธอแต่ก็ไม่ได้คิดถึง 

 

วันนั้นฉันไปทำธุระในบริษัทค่ายเพลงมีชื่อแห่งหนึ่ง มันเป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่  ขณะที่ฉันยืนคุยอยู่หน้าโต๊ะประชาสัมพันธ์  ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกจากลิฟต์  เป็นผู้หญิงร่างเล็ก  ผิวขาว หน้าตาน่ารักเหมือนนางเอกหนังญี่ปุ่นคนหนึ่ง  ใส่เสื้อเชิ้ตสีเหลืองสดใส  พับแขนเสื้อปล่อยชาย  นุ่งกางเกงยีนส์สีดำ  ผมสั้น  ซอยเปิดจอนหู  ท่าทางปราดเปรียว  ฉันอดมองจนเหลียวหลังไม่ได้

 

ฉันรู้สึกอยากทำความรู้จักผู้หญิงคนนั้น  เธอคงทำงานอยู่ที่นี่  ขณะที่ฉันเปิดนิตยสารฉบับหนึ่ง  รอเวลานัดอยู่บนโซฟารับแขก  ใจของฉันยังครุ่นคิดถึงเธอ  รู้สึกมีใครคนหนึ่งมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า  เมื่อเงยหน้ามอง  ฉันแปลกใจที่เห็นเธอยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า  ฉันตกตะลึงเมื่อเธอพูดว่า

 “  เอกใช่ไหม  เห็นตอนแรกไม่ค่อยแน่ใจ  นี่นิ้งนะ  “

 

เที่ยงวันนั้นเราไปนั่งกินข้าวด้วยกันในคาเฟทิเรียใหญ่ภายในอาคารหลังนั้น  มันเป็นเวลาพักเที่ยงที่มีคนนั่งกินอาหารเป็นร้อย  แม้เวลาจะผ่านไปหลายชั่วโมง  ฉันก็ยังไม่เชื่อในสายตาตัวเอง  ว่าผู้หญิงที่ทันสมัย  ปราดเปรียว  และเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเองคนนี้นะหรือคือคนที่ฉันเล่นหมากรุกโชกิด้วยในบ่ายวันนั้น  คนอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปได้มากมายปานนั้น 

 

แต่มันกระทบใจของฉันอย่างรุนแรง  เพราะในชีวิตนี้ฉันนับถือคนที่เอาชนะโชคชะตาได้  คนที่สามารถพัฒนาตัวเองอย่างเป็นตรงกันข้าม  ได้คะแนนจากฉันอย่างท่วมท้น

แต่จากการคุยกับเธอ  มันยืนยันแน่ชัดว่า  เธอคือเด็กผู้หญิงคนนั้นนั่นเอง 

 

“ คนส่วนใหญ่ล้วนตกตะลึงที่ฉันเปลี่ยนแปลงไปมาก  หลังจากที่ฉันไปเรียนหนังสือและทำงานในประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาเจ็ดปี   “

เธอเล่าให้ฉันฟัง

“  คงเป็นเพราะสภาพแวดล้อมใหม่  อากาศใหม่  อาหารใหม่  ทุกอย่างรวมกันทำให้ฉันกล้าเปลี่ยนแปลง  ฉันหัดเป็นดีเจตั้งแต่ตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัย  การฟังเพลงทุกวัน  มันเปลี่ยนจิตวิญญาณของฉันไปเลย  “

เธอเป็นดีเจคนใหม่อยู่ในบริษัทนี้

 

“  เธอจำวันที่เราเล่นโชกิด้วยกันได้ไหม “

ฉันตัดสินใจถาม  สิ่งที่ฝังอยู่ในความทรงจำของฉัน  เธอยิ้มให้เห็นฟันสวยขาวสะอาด  มันเป็นรอยยิ้มที่สะท้านใจฉัน

“  ฉันเคยเล่นกับเธอหรือ  ฉันจำไม่ได้แล้ว  แต่คล้ายมีใครคนหนึ่งเคยสอนฉัน “

พูดจบเธอก็หัวเราะอย่างเบิกบานใจ  ในขณะที่ฉันนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น  เธออาจแกล้งพูด  เพราะอายประสบการณ์ที่วันนั้นเธอเดินร้องไห้ออกจากห้องเรียน  มีความเร้นลับบางอย่างรอบกายเธอ  ฉันรู้สึกได้  มันบีบคั้นใจฉันตลอดเวลา  เหมือนอยู่ๆเส้นประสาทที่ตายแล้วกลับฟื้นตื่นคืนชีวิต  ไม่มีอะไรจะเจ็บปวดเท่าการสร้างตัวใหม่ของเส้นประสาท

 

“  เธอเคยเล่นโชกิอีกไหม “

 “ ฉันจำไม่ได้แล้วว่าโชกิเล่นยังไง “

เธอปฏิเสธอย่างยิ้มแย้ม  มีเล่ห์นัยบางอย่างในแววตาของเธอ  แต่มันไม่ใช่เล่ห์นัยแห่งความชั่วร้าย  สมองของฉันเหมือนกำลังเปลี่ยนรูปร่าง  เพราะภาพที่ฉันเห็น 

 

ในความปราดเปรียวเธอมีความอ่อนหวานละมุนละไม  นี้เป็นบุคลิกของผู้หญิงในฝันของฉัน

แต่ที่สำคัญที่สุด  คือที่มาของเธอ  ฉันเพิ่งเข้าใจตัวเองในวินาทีนี้เองว่า  ผู้หญิงในฝันของฉัน  ต้องมีที่มาตรงข้ามกับภาพที่เห็น  ก่อนนี้ฉันเคยมีความรู้สึกอย่างเลือนรางเช่นนี้  แต่เพราะมันเป็นไปได้ยาก  มันจึงเลือนหายไป 

 

มันเป็นการยกกำลังแห่งอารมณ์ 

 

เพราะก่อนนี้เธอไม่สวย  ความสวยของเธอวันนี้จึงสะท้านใจฉัน  เพราะก่อนนี้เธอเชย  ความปราดเปรียววันนี้ของเธอ  จึงยิ่งโดดเด่น  เพราะก่อนนี้ฉันมองข้ามเธอ  ความสนใจในตัวเธอของฉันวันนี้จึงทวีคูณ

 

ในร้านอาหารแห่งนั้น  ฉันเห็นนินจาดำ  นินจาแดง  นินจาขาว ฯลฯ  มากมายคุมทุกพื้นที่  จากหน้าร้านเข้ามาจนถึงโต๊ะอาหารของเรา  รายล้อมรอบตัวเธอไว้  ในขณะที่กองทัพขุนพลเกราะทอง  ขุนพลเกราะเงิน  ขุนพลเกราะคราม  ขุนพลเกราะเหลือง  ขุนพลเกราะม่วง ฯลฯ  ของฉันเหล่านั้นวางอาวุธหมดแล้ว  ทุกตัวล้วนยอมตกเป็นเชลย

 

เหลือเพียงฉันคนเดียว 

 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Kukook วันที่ : 02/04/2008 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korkaiiiiii

อ่านสนุก เพลินเลยค่ะ ชอบมาก ๆ ค่ะ รออ่านต่ออยู่นะค๊ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]