• แว่น
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tanakarn.fluke@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-02-25
  • จำนวนเรื่อง : 36
  • จำนวนผู้ชม : 136835
  • ส่ง msg :
  • โหวต 19 คน
เล่าสู่กันฟัง
ขอบคุณครับที่แวะมาเยือน... พื้นที่ถ่ายทอด "มุมมองที่แตกต่าง" เพื่อเสริมสร้าง "วิถีทางธรรมาธิปไตย"... (เนื้อหาบางส่วนเผยแพร่ในนิตยสาร CMYK และจุลสารปัญญาภรณ์)
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/fluke
วันอังคาร ที่ 6 มกราคม 2552
Posted by แว่น , ผู้อ่าน : 1235 , 16:07:40 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“ไอ้สัตว์... ไอ้สัตว์เดรัจฉาน...ไอ้สัตว์นรก... ไอ้ชาติหมา... ไอ้ควาย...  ไอ้เหี้ย...”

เสียงผรุสวาทคำแล้วคำเล่าดังลั่นอยู่ข้างห้องของฉัน ก็เหมือนเช่นทุกๆ วันที่ฉันต้องตื่นขึ้นมากลางดึกไม่นานนักเสียงด่าก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงของการลงไม้ลงมือกัน แล้วจบลงด้วยความเงียบสงัดแห่งค่ำคืนอีกครั้ง...  

แม่หมาตัวหนึ่งชวนลูกหมาไปฟังเทศน์ที่วัด ทางที่จะผ่านไปวัดนั้นต้องผ่านป่าช้าที่ทิ้งศพของมนุษย์ด้วยความที่ลูกหมากำลังหิวอยู่จึงอ้อนวอนแม่ขอกินศพก่อน แม่หมาจึงถามขึ้นว่า “ลูกจะกินตรงส่วนไหนเล่า” “จะกินตาครับ” ลูกหมาตอบ แม่หมาส่งเสียงหัวเราะในลำคอ “อย่าเลยลูก ตาของพวกมันจ้องดูแต่ละครไร้สาระ วันๆ มันนั่งจ้องแต่กระจก หามองแต่สิ่งสวยงาม กินเข้าไปพลอยจะทำให้เราเสื่อมทรามไปด้วย” 

ลูกหมาอยากกินหู แม่หมาก็ห้ามไว้แล้วบอกว่า “หูของมันรับฟังแต่เสียงสอพลอ ไม่เคยฟังพระสั่งสอน” ลูกหมาจะกินจมูก แม่หมาก็ว่า “อย่ากินเชียวนะถ้าลูกยังอยากเป็นหมาอยู่ จมูกของมันเลือกดมแต่กลิ่นดีๆ เท่านั้น” “ถ้าอย่างนั้นลูกขอกินลิ้นมันนะ” แม่หมาตอบว่า “อย่าเชียวนะลูก ! ลิ้นของมันนี่ยิ่งแล้วใหญ่ สับปลับปลิ้นปล้อน ปากก็ว่าอยากมีความสุข แต่มันก็ไม่ยอมหลีกหนีจากสังสารวัฏเสียที”  

ลูกหมาเริ่มสงสัยว่าในร่างตรงหน้านั้นมีอะไรดีหลงเหลือบ้าง “ถ้าอย่างนั้นฉันกินมือมันได้หรือไม่แม่” “อัปรีย์แท้แม่หมาเอ่ย “มือคนนั้นหนา หน้าไหว้หลังหลอกกับผู้ใหญ่ แล้วยังใช้เข่นฆ่าเฆี่ยนตีพ่อแม่ตัวด้วยนะ” “ถ้าเช่นนั้นลูกจะขอกัดกินตีนของมันนะ” แม่หมาก็ว่า “ลูกเอ๋ย นั่นก็ร้ายพอดู ตีนมันไม่เคยย่างกรายเข้าฟังธรรม เดินไปทั่วเสาะหาแต่ทางเสื่อมทางต่ำ”  

เมื่อลูกหมาพินิจไปทั่วร่างกายมนุษย์แล้วก็ยังหาที่ควรกินไม่ได้ สุดท้ายก็นึกขึ้นได้ว่ายังเหลืออยู่ที่หนึ่ง “แม่จ๋า ลูกขอกินหัวใจมันนะ ลูกหิวมาก” ได้ยินเช่นนั้นแม่หมาก็ส่งเสียงขู่คำราม ขนตั้งชันด้วยความตื่นตระหนก “อย่าแม้แต่จะคิดนะลูก นั่นคือสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในตัวของมัน อย่าได้คิดกินเข้าไปให้เป็นกาลีตัวเรานะลูกแม่ ณ ที่นั้นมนุษย์สะสมสิ่งที่เรียกว่าตัวกู-ของกู ใจคนนั้นร้ายยิ่งนัก โสมมและโสโครกเกินจะเอ่ยลูกเอ๋ย” 

อนิจจา ! ลูกหมาที่น่าสงสาร แม้มันจะหิวเสียเพียงใดแต่มันก็ไม่อาจจะเสพสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันได้สักนิด สิ่งนี้หรือที่เรียกตนเองว่า “มนุษย์” ซึ่งแปลว่า มีใจสูง สิ่งนี้หรือที่ยกย่องตนเป็นสัตว์ประเสริฐเหนือสรรพสิ่งอื่นใด มันจ้องดูศพนั้นด้วยดวงตาอันเหยียดหยาม ท้ายที่สุดมันก็ถ่มน้ำลาย “ถุย ! ” แล้วว่า 

                                        อ้ายชาติชั่ว เรียกตัว ว่ามนุษย์

                              ผลที่สุด ไม่มีดี อะไรนี่.

                              อนิจจา หมาไม่กิน ขำสิ้นดี   

                              เสียแรงที่ แสนฉลาด “อ้ายชาติคน” 

 

นาฬิกาปลุกหัวเตียงดังขึ้นปลุกฉันให้ตื่นจากความฝันที่ยาวนาน เช้าวันใหม่มาถึงแล้ว ฉันยังไม่ลืมตาขึ้น ฉันพยายามรวบรวมสติและพยายามนึกถึงสิ่งที่ฉันได้ฝันถึง ทำไมความฝันของฉันจึงแปลกประหลาดถึงเพียงนี้ ทำไมสุนัขถึงต้องไปฟังเทศน์ทั้งที่เป็นหน้าที่ของคน ทำไมสุนัขพูดได้ ทำไมสุนัขรังเกียจร่างกายมนุษย์ขนาดนั้น แล้วทำไมถึงต้องเป็น “อ้ายชาติคน” ฉันสับสนอยู่ตลอดวันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในฝันนั้นหมายถึงอะไร…

 

“ไอ้สัตว์... ไอ้สัตว์เดรัจฉาน...ไอ้สัตว์นรก... ไอ้ชาติหมา... ไอ้ควาย...  ไอ้เหี้ย...” 

เสียงผรุสวาทคำแล้วคำเล่าดังลั่นอยู่ข้างห้องของฉัน ก็เหมือนเช่นทุกๆ วันที่ฉันต้องตื่นขึ้นมากลางดึก ไม่นานนักเสียงด่าก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงของการลงไม้ลงมือกัน แล้วจบลงด้วยความเงียบสงัดแห่งค่ำคืนอีกครั้ง... แต่คืนนี้ฉันกลับไม่คิดที่จะนอนอีกครั้ง ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าฝันนั้นหมายถึงอะไร ฉันเข้าใจอย่างแท้จริงแล้ว ฉันอยากจะตะโกนดังๆ ไปยังข้างห้องว่า... 

“อ้ายชาติคนเอ๋ย ท่านไม่รู้เลยหรือว่าขณะที่ท่านกำลังเอ่ยคำดูถูกเหยียดหยามเหล่าสัตว์เดรัจฉานอยู่นั้น พวกมันก็คิดดูถูกเหยียดหยามท่านอยู่เช่นกัน เมื่อไรหนอท่านถึงจะเลิกทำลายคุณค่าและศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคน เมื่อไรหนอท่านถึงจะรู้สึกอายสัตว์เดรัจฉานบ้าง”

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันเดินไปโรงเรียนตามปรกติ ฉันเห็นสุนัขหิวโซตัวหนึ่งกำลังคุ้ยหาเศษอาหารในกองขยะ ฉันหยิบขนมปังในกระเป๋านักเรียนมาแบ่งให้มัน มันมองฉันด้วยสายตาขอบคุณ ไม่รู้สิ! ฉันคงอ่านสายตามันออก ฉันได้แต่หวังว่ามันคงจะได้อาหารกินทุกวัน ไม่เช่นนั้นมันคงต้องเป็นเหมือนลูกหมาตัวนั้น ลูกหมาในฝันของฉันน่าสงสาร! มันหาอะไรที่ควรค่าพอจะกินไม่ได้เลยในร่างกายของ “อ้ายชาติคน”...

๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๑

-๒๐.๑๗ น.-

หมายเหตุ งานเขียนนี้ข้าพเจ้าได้รับแรงบันดาลใจและแนวคิดจากคำบรรยาย “ภาพชุดล้อคน เรื่อง... อ้ายชาติคน” ภาพฝาหนังโรงมหรสพทางวิญญาณ ณ สวนโมกขพลาราม วัดธารน้ำไหล อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แสงธรรม วันที่ : 13/03/2009 เวลา : 00.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangtham
ความคิดชั่วแล่น... เพียงเสี้ยววินาทีที่สมองเคลื่อนไหว...

แจ่มครับน้อง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 06/01/2009 เวลา : 16.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน