• โฟล์คเหน่อ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : lumpha@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-04
  • จำนวนเรื่อง : 862
  • จำนวนผู้ชม : 1168014
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1854 คน
โฟล์คเหน่อ
เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
วันพุธ ที่ 19 ธันวาคม 2550
Posted by โฟล์คเหน่อ , ผู้อ่าน : 1389 , 02:00:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถนนกลับบ้าน...(จักรยาน สะพานไม้ และความทรงจำ)

  

1.

    เกือบทุก ๆ เย็นของวันอาทิตย์ หากไม่ติดธุระที่ไหน ผมมักจะขับรถเก๋งส่วนตัว เพื่อกลับไปนอนพักค้างคืนที่บ้าน

    ตลอดห้วง 6 คืน ในสัปดาห์ ผมโลดแล่นชีวิต ด้วยการขับขานบทเพลงอยู่บนเวทีดนตรีในร้านอาหารเพลงเพื่อชีวิต ที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นบุหรี่ สุรา อาหาร  และผู้คนมากมาย

    ผมเลือกที่จะหยุดภาระการงานดนตรีในคืนวันอาทิตย์ เพื่อปิดบ้านเช่า ขนสัมภาระส่วนตัวที่จำเป็น ยัดขึ้นรถเก๋งแล้วบึ่งกลับบ้าน

    ผมชอบขับรถกลับบ้าน ในช่วงเวลาเย็น  

 

    ภาพอุ่นไอ และนวลแสงแดดอ่อน ๆ  ที่สาดแสงทาบทาท้องทุ่งสองข้างทาง คือเสน่ห์ที่ทำให้ผมเลือกที่จะขับรถกลับบ้านเวลาหลังห้าโมงเย็น

   ระยะทางจากบ้านเช่าชานเมือง ไปถึงบ้านอันเป็นจุดกำเนิดชีวิตของผม ห่างกันไม่เกิน 30 กิโล

   หากไม่รีบร้อน ผมจะใช้เวลาเดินทางนานกว่าปกติ คือกว่าครึ่งชั่วโมง

    และห้วงเวลาแห่งความไม่รีบร้อนนั้น ภาพความทรงจำเก่า ๆ มักผุดพรายขึ้นมาให้เห็นเป็นฉาก ๆ ทุกครั้ง ขณะเอื่อยล้อรถหมุน หลังหักเลี้ยวพวงมาลัยรถพ้นถนนสายหลักสี่เลน  เพื่อเรื่อยไต่ไปตามถนนยางมะตอยสายเล็ก ๆ ซึ่งเลื้อยตัวคดเคี้ยวผ่านผืนทุ่งนากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา อันเป็นทางแยกเข้าไปสู่บ้านของผม รวมระยะทางอีก 8 กิโล

   ในระหว่างกลางทางถนนยางมะตอยมุ่งสู่บ้าน ผมต้องขับรถขึ้นผ่านสะพานปูนที่ทอดข้ามคลองส่งน้ำเล็ก ๆ สายหนึ่ง ผมเรียกสะพานนี้ ว่า “สะพานตาพุด” เพราะพอพ้นตีนสะพาน ก็จะมีทางแยกเข้าลานบ้านริมถนน คือบ้านของตาพุด คนเลี้ยงวัว

     ขณะรถมุ่งขึ้นสะพาน ผมต้องปลดเกียร์ต่ำของรถ เพื่อไต่ความสูงชันขึ้นไปสู่คอสะพาน

     และขณะมุ่งขึ้นสู่สะพานเช่นกัน  ภาพความทรงจำในช่วงวัยเยาว์ ก็มักผุดพรายย้อนกลับมาฉายแบบซ้ำ ๆ ในห้วงคำนึงชนิดมิเคยลบลืม และบ่อยครั้งที่สุด

2.

      “เกาะเอวแม่ไว้ลูก” เสียงแม่สั่งกำชับผม ขณะกำลังออกแรงเท้าเพิ่ม เร่งปั่นบันไดหมุนวงจานโซ่จักรยานคันใหญ่  เพื่อไต่ระดับทางฝุ่นลูกรังสีแดงที่เริ่มสูงชันเส้นนั้น และเป็นแรงส่งขึ้นไปสู่สะพานไม้สีดำ ซึ่งเป็นสะพานที่ทอดข้ามลำคลองสายเล็ก ๆ ระหว่างทางมุ่งไปสู่ตลาดหนองขาม 

      ผมนั่งตื่นเต้นและลุ้นอยู่บนตะแกรงจักรยาน ขณะที่มีกระบุงลูกใหญ่สูงท่วมหัวขนาบติดอยู่ข้างหลังอีกที

     เสียงแม่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อพาจักรยานพ้นทางชันขึ้นสู่ตัวสะพาน ก่อนที่จะปล่อยให้จักรยานไหลลงทางลาดอีกฝั่ง โดยไม่ต้องออกแรงปั่น

      “ถ่างขาไว้  นะลูก ระวังขาจะเข้ากำ” เสียงแม่กำชับบอกผมอีกครั้ง ขณะจักรยานไหลตัวลงจากตัวสะพาน

       เป็นอีกหนึ่งความตื่นเต้นระหว่างการเดินทางไกลมุ่งไปสู่ตลาด ซึ่งนอกเหนือไปจากความตื่นเต้นก่อนหน้านี้

       ความตื่นเต้นก่อนหน้าคือหลังจากที่รู้ว่าจะได้นั่งรถจักรยานของแม่ไปเที่ยวตลาดเป็นครั้งแรกของชีวิต

       ทุกอาทิตย์ไม่วันใดก็วันหนึ่ง แม่จะต้องปั่นจักรยานคันโตออกไปจากบ้าน เพื่อซื้อหาจับจ่าย ของกิน ของใช้ในตลาดหนองขามที่อยู่ห่างจากบ้านของเราราว 8 กิโล

      ผมเป็นลูกคนที่ห้า ในจำนวนพี่น้องเจ็ดคน ไม่ค่อยบ่อยครั้งนักที่แม่จะพาพวกเราพี่น้องคนใดคนหนึ่งไปเที่ยวตลาดด้วย แต่ทุก ๆ ครั้งที่แม่ไปตลาดพวกเราก็ล้วนต่างดีใจ และเฝ้าชะเง้อรอคอยเวลาที่แม่ปั่นจักรยานกลับมา

     และทันทีที่เห็นเพียงแค่จุดเล็ก ๆ โผล่มาบนถนนเส้นนั้น อีกทั้งจนแน่ใจว่าเป็นแม่ปั่นจักรยานกลับมานั่นแหละ พวกเราก็จะกรูวิ่งแข่งกัน เพื่อไปรับหน้าแม่

      ที่กระบุงใบใหญ่ท้ายตะแกรงรถจักรยานของแม่ตอนขากลับมาจากตลาดนั้น จะเต็มไปด้วย อาหารแห้ง ข้าวของ เครื่องใช้ที่จำเป็น และที่ขาดไม่ได้ ก็คือขนม และผลไม้จากตลาด

      ขนมครกยายกิมลี้ในห่อกระทงใบตองที่ห้อยอยู่ที่แฮนด์จักรยานนั้น คือของโปรดของพวกเรา

      ไม่เคยมีสักครั้งที่แม่ จะลืมของฝากสำหรับลูก ๆ

      และนั่นก็คือความหวังเดียวของพวกเราพี่น้อง ที่ต่างนั่งชะเง้อคอคอย ตลอดเวลาที่จักรยานของแม่ลับตาหายไปไม่กี่นาที

กว่าผมจะได้มีโอกาสนั่งท้ายรถจักรยานของแม่ไปตลาด พวกพี่ชาย พี่สาวของผม ก็ได้ไปตลาดกับแม่มาแล้วคนละ 4 - 5 ครั้ง

      เมื่อวันหนึ่งโอกาสมาถึงผมบ้าง ความตื่นเต้นอิ่มอกอิ่มใจ จึงถาโถมเข้ามาจนแทบจะไม่กินข้าวกินปลา

      ก่อนไปตลาดแม่จับผมถูขี้ไคลในซอกหูซอกคอซะจนเกลี้ยง โดยไม่มีอาการขัดขืนเหมือนอย่างที่เคย ภาพตลาดในจินตนาการผุดพราย เข้ามาไม่หยุดหย่อน

       ช่างเป็นวันที่สดใสอะไรเช่นนี้

      

       แม่และผมมาถึงตลาดในช่วงบ่ายแก่ ๆ

       นี่นะหรือคือตลาด ที่บรรจุข้าวของเครื่องใช้และขนมอร่อย ๆ ของพวกเรา

       ภาพแรกที่ผมได้สัมผัส คือภาพห้องแถวไม้เก่า ๆ ที่บรรจุแน่นด้วยสินค้าข้าวของเครื่องใช้เต็มไปหมด เรียงยาวหลายห้อง ถัดออกไปจนจุดสิ้นสุดทางลูกรัง ถูกตัดขวางด้วยถนนยางมะตอยสีดำสูงระดับสายตา มีรถยนต์วิ่ง ผ่านไปผ่านมาด้วยความเร็ว และถี่คัน

       แม่จอดรถจักรยาน ที่บริเวณหน้าห้องแถวห้องหนึ่ง

      “เอาลูกมาด้วยหรือ วันนี้” เสียงผู้หญิงผิวขาววัยกลางคน ตัวสูงที่อยู่หน้าร้านร้องทักแม่ ขณะที่แม่บอกให้ผมลงจากตะแกรงท้ายรถจักรยาน

      “อืมน์..พามันมาเที่ยว” เสียงแม่ตอบไปอย่างนั้น

      ร้านที่แม่พาผมมาสัมผัสครั้งแรก คือร้านเจ๊กสูง อาจจะเป็นเพราะตัวแกสูงโย่งนั่นแหละมั้ง แม่ถึงเรียกแกว่า เจ๊กสูง

       ร้านเจ๊กสูง มีข้าวของบรรจุอยู่ในร้านมากมาย ทั้งข้าวสาร พริก หอม ถังน้ำสังกะสี กระบวย ปอแก้ว บุหรี่ หยูกยา สารพัด ละลานตาเต็มไปหมด

       เจ๊กสูงมีลูกสาว ผิวขาวสวยอยู่คนหนึ่งด้วย กำลังนั่งเขียนหนังสืออยู่ที่ม้านั่งหน้าร้าน แต่ผมไม่ได้สนใจ  รถยนต์ที่วิ่งผ่านไปผ่านมาบนถนนใหญ่นั่นต่างหากที่ดึงความสนใจของผม จนแม่ต้องเรียกให้ผมเดินตามเข้าไปในร้าน

      ผมรู้สึกแปลกกลิ่นกับข้าวของในร้านเจ๊กสูง ที่วางไว้เป็นระเบียบบ้างไม่เป็นระเบียบบ้าง

      ผมเห็นแม่เดินเข้าไปพูดคุยซุบซิบ กับเจ๊กสูงสองต่อสองอยู่สักพัก ส่วนผมยืนดูอยู่ห่าง ๆ

      ผมไม่รู้ว่าแม่คุยเรื่องอะไรกับเจ๊กสูง แต่เห็นลักษณะอาการของแม่แล้ว เหมือนว่าแม่กำลังขอร้อง หรือเชิงขอความช่วยเหลืออะไรสักอย่างจากเจ๊กสูง ซึ่งอาการของเจ๊กสูงที่แสดงให้เห็นก็เหมือนอิดออด และดูเหมือนจะปฏิเสธกับคำขอของแม่ แต่ผมก็มิได้ให้ความสนใจ สายตาผมเปลี่ยนไปจับจ้องบนถนนใหญ่นั่นอีกครั้ง อย่างเนิ่นนาน

    

     “อาหมวยเอ๊ย ไปหยิบแบงค์ตังค์ในกระป๋องแขวนมาสองร้อยซิ” เสียงเจ๊กสูงสั่งลูกสาวที่กำลังนั่งเขียนหนังสือ แต่ลูกสาวก็ยังนิ่งเฉยเหมือนแสดงอาการเหมือนไม่รับรู้

       “ได้ยินไหม ให้ไปหยิบตังค์ มาให้น้าติ่งเขายืมไปใช้สองร้อย” เสียงคำสั่งของเจ๊กสูงดังขึ้นกว่าเดิม และมีอารมณ์

        สิ้นคำเจ๊กสูง ลูกสาวคนสวยก็ขว้างปากกาใส่สมุดแรง ๆ แล้วผลุนผลัน ลุกเดินไปกระชากกระป๋องเงิน ที่แขวนเชือกถ่วงในร้าน ลงมาอย่างแรง พร้อมทำปากมุบมิบมุบมิบแสดงอาการไม่พอใจอย่างชัดเจน

       พลันที่เสียงกระชากกระป่องเงินลงมาอย่างแรงนั้น สายตาของแม่ก็หันประสานกับสายตาของผมเข้าพอดี

      แววตาบนใบหน้าริ้วรอยหยาบกร้านของหญิงวัยกลางคน ผู้เป็นชาวนามาทั้งชีวิต

      แววตาของผู้หญิงผู้ผ่านภาระแห่งการโอบอุ้มเลี้ยงดูลูกหญิงลูกชาย ซึ่งมีจำนวนกว่าครึ่งโหล

      แววตาของผู้หญิงที่เคยกร้าวใส่ หลังว่ากล่าวตักเตือนและลงไม้เรียวกับลูกคนดื้อรั้นบางคน กำลังสบประสานกับผมพอดีในภาวะเช่นนี้

       ภาวะของคนที่ต้องปั่นจักรยานคันโตเข้าสู่ตลาดพร้อมลูกชาย โดยยังไม่มีเงินติดอยู่ในกระเป๋าซักแดงเดียว มีแต่ก็เพียงความคาดหวังเพื่อหยิบยืมเอาจากปลายทางข้างหน้า

      ผมไม่อาจอ่านความรู้สึกของแม่ในเวลานั้นได้ทั้งหมด

      แต่ ณ.วันนี้ผมพอที่จะรับรู้ ได้แล้ว  ถึงบางสิ่งบางอย่างในห้วงยามแห่งความรู้สึกและความหวังของผู้เป็นแม่ในวันนั้น

     วันที่กระบุงใบใหญ่หลังตะแกรงจักรยาน มีข้าวสาร  น้ำตาล น้ำปลา หยูกยา วันที่หน้าแฮนด์จักรยาน มีห่อขนมครก ถุงผลไม้ ผูกติดย้อนกลับไปฝากให้ลูก ๆ ที่วิ่งแข่งตัวแดง ตัวดำ ส่งเสียงลั่น ข้ามทุ่ง ข้ามท่าออกมารับหน้าแม่อย่างลิงโลด

       นั่นคือความหวังของแม่

       แต่เบื้องหลังแห่งความหวังนั้นเล่า ใครจะรับรู้ได้ถึงความรู้สึก ของลูกผู้หญิงที่ต้องยอมทนอับอาย ยามเอื้อนเอ่ยคำอ้อนวอน เพื่อขอยืมเงิน

       ใครจะรับรู้ความรู้สึกที่ซ่อนลึกภายในใจ      

       ผู้หญิงผู้ไม่เคยว่างเว้นจากงานไร่นา และภาระแห่งการโอบอุ้มเลี้ยงดูลูกหญิงลูกชายให้มีความสุขเท่าเทียมเสมอกัน นั่นแหละที่รับรู้

      แต่หากต้องแลก กับความสมหวังให้กับลูก ๆ    แม้จะต้องเหน็ดเหนื่อยและอับอายสักเท่าใด แม่ของผมยอมได้

     ยิ่งยามได้เห็นรอยยิ้ม ยามลิ้มรสขนมหวาน ของลูก ๆ ในทุก ๆ ครั้งด้วยแล้ว 

     แววตาแห่งความปิติสุขของแม่ ก็จะปรากฏให้ลูก ๆ รู้สึกและสัมผัสได้...

3.

      

      ช่วงใกล้ค่ำของวันที่ 12 สิงหาคม

      ผมปลดเกียร์ต่ำรถเก๋ง ก่อนไต่ทางสูงขึ้นสู่สะพานตาพุดซึ่งเปลี่ยนจากสะพานไม้กลายเป็นสะพานปูนกว่ายี่สิบปีมาแล้ว

      พอพ้นขึ้นบนสะพาน แสงแดดเหลืองอ่อน ลำสุดท้ายสาดเข้ามาในรถ ผมสบสายตากับตะวันดวงกลมโต ก่อนแอบชำเลืองมองห่อผ้าถุง เสื้อคอกระเช้า และดอกมะลิสีขาวที่วางอยู่บนเบาะข้างซ้ายมือของผม

       อีกสี่กิโลจะถึงบ้านแล้ว.....

       ผมแอบยิ้มเมื่อนึกถึงคนที่กำลังรออยู่ที่บ้าน...

เพลงสร้างฝันเพื่อแม่
ขับร้อง เต้ กีตาร์ซ้าย
เนื้อร้อง ทำนอง ลำภา มัคศรีพงษ์
***********************
::::หมายเหตุ:::Entry นี้ เคยโพสต์มาแล้วครั้งหนึ่ง การนำกลับมาโพสต์ อีกครั้ง หลังการปรับปรุงแก้ไข เพื่อส่งเข้าร่วมสนุก กับโครงการ Content of the year ของบล๊อคโอเคครับ หากได้อ่านอีกครั้ง แล้วรู้สึกถูกใจ ก็ขอคะแนนเสียงโหวตได้ตั้งแต่วันที่ 28 ธันวาคมปีนี้ ถึง 7 มกราคม ปีหน้า นะครับ::::



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 60 (0)
หิ่งห้อยวรรณกรรม วันที่ : 24/12/2007 เวลา : 00.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fireflywanakam

สวัสดีค่ะ คุณโฟร์คเหน่อ เราไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่อยากทราบว่าจะหาซื้อเพลงของคุณได้ที่ไหนคะ พอดีขวัญก็เป็นคนสุพรรณหน่ะคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ความคิดเห็นที่ 59 (0)
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 22.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/augustrain
Into each life some rain must fall.

ถนนกลับบ้านเส้นนี้มีความทรงจำที่อบอุ่นจังนะคะ
ชอบภาพแต่ละภาพมากโดยเฉพาะภาพสุดท้าย
นึกภาพผ้าถุง เสื้อคอกระเช้า ดอกมะลิตามไปด้วย
ซาบซึ้งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 58 (0)
Thaihippy วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thaihippy

อยู่ไหนเนี่ยะ ไปอ่านภาษาหมาหน่อยเร้ว !!

ความคิดเห็นที่ 57 (0)
Nity วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 20.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nity
โลกหลากแบบ จึงมองได้หลายมุม!

อาบอ่นและซึ้งซาบ .. อย่าลืมไปเลือกตั้งนะครับ

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
ป้าไม่อยู่ปู่เข้าเวบ วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 20.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pakapoo
“ป้ากะปู่กู้อีจู้ ”ไดอารี่ เปื้อนหมึก ..นอกประวัติศาสตร์และกาลเวลา..  สงบนิ่งกับอณู...ทุกสรรพสิ่งอันดีงาม... ...ตลอดไป... . 

สวัสดีครับคุณโฟล์คเหน่อ นานแล้วที่ไม่เจอกันใน บล๊อก

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
ดอกแดด วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 17.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dokdad
ร้านหนังสือเก่าหนูนุ้ ย http://artonbook.tarad.com/


แด่...ความแห่งการเป็นไป

และบทเพลงอันไพเราะคะ

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
kussons วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 16.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kussons
Kusson

blog สวยจริงๆ ครับ

เพลงก็เพราะ ฟังแล้วผ่อนคลายดี

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
SOMBOONTIEW วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somboontiew
เราจักทำเวบหลวงปู่ทิม วัดพระขาว ด้วยใจต้องการบูชาพระคุณ หลวงปู่ www.luangputim.com

ภาพโดนตา

เนื้อหาโดนใจ

อีกแล้วครับท่าน

มาชวนไปหาหนังสืออ่านกันครับ

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
ชานบ้านชานเมือง วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 15.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/threenation

กว่าจะถึงบ้าน ก็ได้พบบรรยากาศที่ผ่อนคลาย แต่ทำไมคนในชนบท จึงดูถูกคนกทม ดูถูกกันบนความมีที่แตกต่าง แต่พ่อกับแม่แม้จะอยู่ชนบท ก็ไม่เคยดูถูกลูกที่อยู่กทม

อันนี้เป็นสิ่งที่คนไทยกำลังฆ่ากันเองใช่หรือไม่(อะไรก็มองเป็นการเมืองไปหมดเลยต้องขอโทษครับ)

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 14.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

มะลิดอกนี้
ก้มหัวจุมพิตเกสรสักกี่ครั้ง
ก็หอมเย็นใจค่ะ


ความคิดเห็นที่ 50 (0)
None วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 14.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kasaem


...สวัสดีครับ ภาพดูแบบกันดานแอบไว้ด้วยธรรมชาติเพลงประกอบเข้าถึงภาพได้อารมณ์ดีครับ...
.
พรุ่งนี้อย่าลืมไปเลือกผมนะครับ

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
บัวบูชา วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 14.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaimoog
...บัวบูชา...

บัวบูชาน้ำตาซึม
นึกภาพออกหมดเลยค่ะ
นึกออกหมดเลย...จริงๆ

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
วิตามินบี วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 13.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ก๊อกๆ...
คุณโฟล์คเหน่อคะ
บีแซนตารีน่าเอากล่องความสุข
มาหย่อนที่ปล่องไฟให้แล้วนะคะ
เบิกบานหรรษาตลอดปี51ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
จันทร์รำไร วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amnatpanpong

ผมก็ต้องขอโทษคุณด้วยที่แวะเข้ามาแล้วไม่ค่อยได้ทักทาย
ผมมีข่าวดีกระซิบนะครับ ต้นปีหน้าจะมีหนังสือรวบรวมจดหมายที่กนกพงศ์เขียนถึงเพื่อนๆ นักเขียน โดยสำนักพิมพ์บ้านหนังสือ เข้าใจว่าน่าจะออกต้นกุมภาพันธ์ช่วงครบรอบการการจากไปของกนกพงศ์ หนังสือเล่มนี้เหมะสำหรับคอวรรณกรรมและผู้มีแรงฝันครับ
อ้อ...ผมเพิ่งสังเกตชื่ออีเมล์ของคุณ "ลำภา" ไปๆ มาๆ คุณก็หาใช่คนอื่นคนไกลเลย ที่แท้ก็กวีหน้ารามฯ นี่เอง
ปีก่อนผมมีโอกาสได้ไปป่าพะยอม ไปเยี่ยมสุนัทวงศ์ เทพชู พี่ที่น่านับถือคนหนึ่ง เขาพูดถึงคุณให้ผมฟังอย่างชื่นชม ก่อนกลับยังก็อปแผ่นซีดีของคุณมาให้ ทุกวันี้ผมยังฟังอยู่ครับ เพลงเพราะมากๆ
ถัดไปอีกในช่วงงานศพพี่กนกพงศ์ ผมมีโอกาสได้เจอพี่อังคาร จันทาทิพย์ เราชักชวนกันไปนอนค้างขนำในสวนของพี่นันท์ นับเป็นมิตรภาพที่น่าประทับในหนหนึ่ง ทุกวันนี้ผมยังติดต่อกับพี่นัน โดยใช้จดหมายครับ
วันก่อนวิสุทธิ์ ขาวเนียมชักชวนว่าปีใหม่จะแวะไปเยี่ยมพี่นันด้วยกัน แต่เผอิญผมติดธุระ แต่ไม่เป็นไรการได้ทักทายกับคุณถือเป็นเรื่องน่าอุ่นใจ อย่างน้อยผมก็ประทับใจคุณ รวมถึงมิตรภาพที่คุณมอบให้นี
ด้วยมิตรภาพครับ
จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ์

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
แพรจารุ วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 11.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

สะพานเก่า หญิงชราแก่ ๆ และหนุ่มนักดินตรี เป็นความ
ผูกพันที่งดงามและสะเทือนใจยิ่ง คุณเขียนภาพแม่กับเจ็กสูงคุยกันแบบไม่มีเสียงได้ดีมาก ๆ

ตรงนี้แหละเป็นฉากที่มีศิลปะในการนำเสนอมาก ๆ โดยไม่ต้องบอกว่าแม่ฐานะเป็นอย่างไร ในตอนหลังก็ได้

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 10.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

เส้นทางนี้ สวยงาม กินใจ ให้อารมณ์...

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
ทิพย์ธัญญา วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 09.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jonat
พ.ศ.2555 ครบรอบ 750 ปี เจียงฮายบ้านเฮา


ความทรงจำเก่าๆ สดใส สวยงามอยู่เสมอ ผมกำลังจะเดินทางกลับไปหาแม่ ครับ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ล้านเล็กๆ วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 08.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lan-car-fair

ประเด็น....นี้ผมชอบครับ

ไม่ใช่เรื่องของตลาด...จักรยาน...หรือความทรงจำ

แต่...เรื่อง "แม่" ของพี่สิครับ...ประเด็นของผม

ปล. ขอบคุณพี่โฟล์คที่แวะไปมึน...จริงๆแล้วมันมีเฉลยซ่อนอยูน่ะครับ อิ อิ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
inmoon วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 02.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/inmoon
เวลาบินข้ามเราไป  ทว่าทอดเงาไว้เสมอ

สวัสดีค่ะ

เข้ามาอ่านครั้งแรกค่ะ
เรื่องราว และบทเพลง ทำให้น้ำตารื้นเลยค่ะ
+ 1 V.
เมื่อสักครู่ไปอ่าน ความละเมียดละไมของชีวิตในยามเช้าของคูหา 3. มา ของคุณโฟล์คเหน่อนี่ เป็นความละมุนละไมที่จำทรงในยามเย็น แต่ละคนก็มีช่วงวันเวลาแห่งความประทับใจบ้างคล้าย บ้างแตกต่าง แต่ที่เหมือนๆ กัน สงสัย เป็นชุมชนหลังสองยาม

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 01.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

:::วันนี้ไปเดินตลาดเปิดท้าย เห็นพระซื้อแผ่นซีดี แวบ แวบ :::

..........

มาดึกเลยนะ คุณลำภา

ว่าแต่ แผ่นซีดีที่ว่านั่น เป็นแผ่นอะไรล่ะ

แล้วซื้อมารึเปล่า เอามาไร้ท์แจกๆ กันมั่ง อิอิ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
eddie วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 16.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermodels
http://eddiekomdie.hi5.com

อดีตที่สวยงาม มีค่ามากครับ

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 14.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/molly

โหวดให้อีกหนึ่งค่ะพี่ลำภา อ่านทีไรก็ให้หวนถวิลหากลับมาอ่านอีกเน้อพี่

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 13.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ท่านไม่ต้องเอาเงินติดแม็กเป็นชุดๆ ส่งมาให้ผมนะ

เพราะผมจะบอกว่า "เรื่องนี้ผมจะโหวตให้เป็น content of the year"
ไม่ได้โฆษณาชวนเชื่อ แล้วไม่รู้ผิดกติกามารยาทอะไรรึเปล่า ตอนนี้โหวตให้อีก 1 โหวตก่อน

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
ฮอยล้อ วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 10.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hoylaws

เมื่อวานอ่านไม่จบ แวะมาอ่านเอาจนจบ รักแม่ไม่ต้องมีเงินก็ได้ แม่เพียงอยากเห็นหน้าลูกเท่านั้นหรอกน่า

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 22.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 


มาชวนไปวิดน้ำที่ 3 จว.ใต้คับพี่โฟล์ค

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
จันทร์วารี วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 10.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

อ่านกี่ทีก็ซาบซึ้งค่ะ

สำหรับพี่โหวตอยู่แล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ไม่เคยมีสักครั้งที่แม่ จะลืมของฝากสำหรับลูก ๆ
ไม่เคยมีสักวันที่แม่จะไม่รักลูก

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 07.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

กลับมาอ่านอีกที่ก็ได้กลิ่นกรุ่นไอรักและความอบอุ่นเช่นเดิมครับพี่

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ทุยลุยกรุง วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 06.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tuyluykung

ซึ้งครับ..ตาทุยเพลงนี้มีขายตามท้องตลาดหรือยังครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
กู่ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

อ้อ ที่คุณถามเรื่อง "ลาที" ของกู่
จริง...เกือบทั้งหมด

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
กู่ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

จำได้ว่าเคยอ่านแล้ว
และจำคุณได้เพราะเอนทรีนี้
ชอบค่ะ และชอบภาพประกอบล่างสุด(เหมือนได้ร่วมครอบครัวเลยล่ะ อิ อิ)

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
BlackandWhite วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackandwhite



May you experience
god's peace joy and
love throughout this
Christmas season
and throught
2008

มีความสุขกับชีวิตนะครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ดอนเจดีย์1970 วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 23.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/don1970
เลี้ยงหมาเป็นเพื่อน ดีกว่าเลี้ยงเพื่อน(นิสัย)แบบหมาๆ

แวะเข้ามาทักทายครับ เคยไปฟังผลงานเพลงในตัวจังหวัดบ่อยๆ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

บ้าน
ในความทรงจำ
งดงาม
เสมอ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ธมลวรรณ วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tamonwan


ประโยคเดียวกันเลย "ระวังขาเข้ากำ "

แม่..ทำทุกอย่างเพื่อลูก
ลูกกลับไปหา..พ่อแม่ก็ดีใจ..
.
อาทิตย์นี้ก็จะไปสุพรรณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
naitiwa วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naitiwa
...ที่เห็น ที่เป็นไป ใช่ ไม่ใช่ ไม่สำคัญ...

อ่านกี่ครั้งก็ยังชอบครับ
หนึ่งโหวตครับ

ปล. ตั้งแต่ใช้ชีวิตในเมืองหลวงจนเป็นปกติวิสัย ช่วงหลัง ๆ มานี้ ผมแทบไม่เคยเห็นแดดอ่อนยามเช้า และแดดอ่อนยามเย็น
ที่เห็นเพียงกรอบเล็ก ๆ ในพื้นที่แคบ ๆ
และราตรีที่ยาวนาน
แหะ แหะ
โชคดีที่จินตนาการยังพอมีหลงเหลืออยู่ และโชคดี ที่พื้นที่แคบ ๆ และกรอบเล็ก ๆ
ยังมิอาจกั้นขวางจินตนาการ

แหะ แหะ
สวัสดีครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
..ขิงชมพู.. วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khingchomphuu

เป็นรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ ที่ลูกมีต่อคุณแม่ค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ป๋าโด่ง วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 15.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/idongphoto
" follow ป๋าโด่ง ได้ที่ http://twitter.com/idongphoto "

รักแม่ครับ...

เหมือน "ป๋าโฟล์คฯ"

ที่คงจะรักแม่ มาก-มาก เหมือนกัน....

อ่านแล้วรู้สึกดีจังคับ....

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ฟางเยี่ยหวี วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 15.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fangyaivee
" ไม่มีที่อยู่ สำหรับคนอ่อนแอ "

ซาบซึ้งมาก ครับ
ผมเป็นคนอารมย์ หวั่นไหว กับเรื่องเหล่านี้มาก
เรื่องความลำบากในการดำเนินชีวิต
ครับ ชีวิตมันลำบาก ต้องดิ้นต่อสู้มาก
เราชีวิต พื้นฐานไม่เหมือนคนอื่นที่มีความพร้อมกว่า
แต่ก็คนที่ลำบากกว่าเราเช่นกัน
ผมคิดอย่างนั้น เลยมีกำลังใจ ชีวิตต้องสู้
ต้องดิ้นรน เพื่ออยู่ในสังคม ได้พอทัดเทียมคนอื่น ครับ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
skinhead วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 15.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skinhead
          ส     กิ     น     เ     ฮ     ด         

เป็นความทรงจำที่อยากให้อยู่กับเราไปตลอดนะครับท่านพี่

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เดอะเจิด วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wai

ดีใจด้วยครับที่ได้กลับบ้าน

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ฝนเดือน วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 12.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fontree

ความรู้สึกนี้ผมเคยรู้ สัมผัสเช่นกัน....ขอมอบกำลังใจให้ท่าน +1 v นะท่าน

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
RedStarGirl วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 12.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redstargirl

ก็ว่าแล้วว่าเราหลั่งน้ำตาให้ content หน้านี้ไปแล้วในช่วงวันแม่ที่ผ่านมานี่นา
Vote ค่ะ ให้เป็น Content of the Year เลยนะคะพี่ลำภา

เดี๋ยวขอแว๊บไปฟังเพลงเดือนเพ็ญ ขลุ่ยผิวอีกรอบนะคะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 12.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

...หนทางที่ผ่าน กลับไปบ้านของเรา...

คุณโฟล์คชอบเดินทางหลังห้าโมงเย็น แต่น้ำอมฤตชอบเดินทางตอนเช้ามืด ไปสว่างใกล้ๆ จุดหมาย ได้เห็นบรรยากาศยามเช้าที่สดชื่น เห็นผู้คนออกจากบ้านไปดำเนินชีวิตของตัวเอง

คุณบรรยายภาพในอดีตได้ดีที่เดียวค่ะ


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
chalee วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 12.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

จะมีใครรอเราได้ตลอดเวลา ถ้าไม่ใช่แม่ "ซึ้งและประทับใจค่ะ"

---------------------------------------------------------------------------
เรียนเชิญไปอ่านเรื่อง “ผลงานอัปยศที่ฝากไว้ กับ ตุ๊ก ตุ๊ก เอื้ออาทร”
http://www.oknation.net/blog/chalee2/2007/12/19/entry-1

"ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 12.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

ขอบคุณที่คิดถึงแม่....

คิดถึงแม่เช่นกันจ้ะ....

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

ไม่ได้แล้ว ต้องรีบกลับบ้านด่วน...คิดถึงบ้านนนนนนน

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
สันติสุข/กาญจนประกร วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 11.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindmag

มาชวนไปอ่าน บทสัมภาษณ์
รอยยิ้มและความตายของกวีหนุ่ม ‘ศิริวร แก้วกาญจน์’
ถ้าว่างเชิญนะครับ
อาจได้เเง่คิดดีๆ ในการใช้ชีวิต
ด้วยมิตรภาพ
สันติสุข กาญจนประกร

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เจ้าชายเย็นชา วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 11.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aiem

อ่านแล้วอยากกลับบ้านบ้างครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
มุสิกะตะวัน วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mataharee

รอยยิ้มของแม่ งามครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ชุติภัทร์ วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 09.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/way1
อย่าเพิ่งตัดสินฉัน จากสิ่งที่คุณอ่าน จนกว่าคุณจะได้รู้จักตัวจริงของฉัน

ภาพ ได้อารมณ์

ลึกซึ้ง....


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
slipknot วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 09.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slipknot
ถึงเป็นผี...ก็เป็นผีมี..หัวใจ...นะเฟร้ยยยยยย

ซาบซึ้ง..มากๆครับพี่

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Supawan วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดีวันพุธค่ะ ...แวะมาทักทายยามเช้า ...

ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ อ่านแล้วมองเห็นบรรยากาศชัดเจนค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
moonlight วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 05.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangjan
 <º))))>< ใต้ฝันสีทองของ แสงจันทร์  ><((((º>  เรียงคำ...ลำนำเพลง 

มาส่งกำลังใจให้นะคะ คุณโฟล์กเหน่อ
เรื่องนี้ จำได้ว่า แสงจันทร์อ่านแล้วอึ้งมากค่ะ
คอมเม้นท์ไม่ออกเลยตอนนั้น เพราะคิดถึงแม่
แม่แสงจันทร์ต้องเหนื่อยพอดูค่ะ กับการเลี้ยงลูกสิบคนให้เติบใหญ่
ตอนนี้ แม่พักผ่อนแล้วค่ะ แสงจันทร์ไม่อาจเห็น หรือกอดแม่ได้อีก
แต่แม่ก็อยู่ในหัวใจของเราเสมอค่ะ คิดถึงแม่นะ อ่านเรื่องนี้

เป็นกำลังใจให้กับเรื่องดีๆนี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
nuning วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 03.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/openning

ชอบจังเลยค่ะ
ซาบซึ้งใจมาก
อ่านทุกบรรทัด
ละเลียดอารมณ์
หนูไม่เคยรอขนมครกจากแม่
แต่จำได้ว่าหนูเคยรอแม่กลับบ้าน
รอแล้วรอเล่า บางครั้งร้องไห้
หลับทั้งน้ำตา
แต่ตื่นมา หนูเห็นแม่ทุกเช้า
ทำกับข้าวให้กิน แล้วแม่ก็ไปทำงาน
วนซ้ำไปเรื่อยๆ ทุกวันนี้ แม่ก็ยังทำงาน

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กิต วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 03.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้

ซึ้ง


ก็


ม่วนนะครับ


สวัสดี ตอนดึกๆ

ครับ


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ฮาริส วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 03.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Haris

มาซึมซับความงามเศร้าด้วยคนครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Kati วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 02.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Kati1789

เพียงรำพันในความงดงาม
ยามกลับบ้าน ตามทางสายเก่าสู่บ้านก็งดงามแล้ว
ในยามเย็นแสงอ่อน แดดเป็นสีทองเกือบลา
ยิ่งมีใครหนึ่งคน อันเป็นที่รัก รอคอย
ยิ่งงดงามใหญ่

ทั้งหมดทั้งมวล ล้วนละเอียดอ่อน
งดงามในแบบเรียบง่ายครับ

งดงามครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 02.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

เศร้าลึกเลยนะนี่

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปุถุชน วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 02.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/putushon
บล็อกอย่างเป็นทางการของปุถุชน > http://putushon.wordpress.com

เรื่องนี้ผมรู้สึกว่าเคยอ่านแล้วในเล่มหนังสือแฮนด์เมด์
ครับพี่

เหอ เหอ เป็นบทที่ลึกซึ้ง...ดีแท้

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

ตัวอย่างเพลงรอสาย ของโฟล์คเหน่อ

ตัวอย่างเพลงรอสาย และวิธีดาวน์โหลดเพลงรอสาย ของโฟล์คเหน่อ

View All
<< ธันวาคม 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]