• โฟล์คเหน่อ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : lumpha@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-04
  • จำนวนเรื่อง : 862
  • จำนวนผู้ชม : 1168369
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1854 คน
โฟล์คเหน่อ
เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
วันอังคาร ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by โฟล์คเหน่อ , ผู้อ่าน : 2144 , 01:33:51 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    “จะรอให้มันกองพะเนินสูงท่วมหัว ก่อนหรือไง”  จ้อนบ่นเสียงดัง ๆ พอให้ผมได้ยิน ขณะเสียงไม้กวาดทางมะพร้าวด้ามไม้ไผ่ในมือเขายังคงแกรกกราก

         ส่วนผมแกล้งทำเป็นหูทวนลม

         หากจะจัดเรียงอันดับความสกปรกบริเวณหน้าบ้านของบ้านทุก ๆ หลังจากจำนวนรวมเกือบ 200 หลังคาเรือน ในหมู่บ้านชื่นชีวาแห่งนี้ เชื่อได้เลยว่าหน้าบ้านเลขที่ 51/93 ของผมต้องติดอยู่ในตัวเลขอันดับต้น ๆ อย่างแน่นอน หรือขี้เหร่สุด ผมว่าของผมไม่น่าจะหลุดเกินเลยไปจากอันดับที่ 5

      นั่นคือข้อยืนยันที่แสดงให้รู้ว่าสกปรกจริง ๆ

       แต่ก็อีกนั่นแหละถ้าจะสาธยายให้เห็นภาพแห่งความสกปรกก็คงจะต้องเปลืองตัวอักษรและจำนวนบรรทัดอีกไม่ใช่น้อย   เอาเป็นว่าให้ใช้จินตนาการกันเอาเองแล้วกัน

      แต่หากอยากจะล้วงรู้ลึก อยากรู้สึกสัมผัสความสกปรกกันจริง ๆ ก็พอจะมีกรณีตัวอย่างมายกซักหนึ่งตัวอย่าง...

     

       จ้อน ซาเล้ง นักดนตรีร่างใหญ่หนา มีหน้าตาเป็นอาวุธ เบียดรถกะบะเข้าจอดประชิดรั้วและประตูลูกกรงเหล็กที่หน้าบ้าน

     วันนี้เรามีกำหนดการต้องเดินทางไปแสดงดนตรีเฉพาะกิจบนเวทีงานสังสรรค์พันธมิตรชาวอู่ทองตอนหกโมงเย็น

      จ้อนดับเครื่องยนต์ได้เพียงแป๊บเดียว ก็มีเสียงสบถออกมาดัง ๆ ว่า “ฉิบหาย !! เหยียบขี้หมาเข้าให้แล้ว”

       ครับ !!  ขี้หมาหน้าบ้านผมเอง 

     คงจะเป็นประมาณ บิดกุญแจดับเครื่อง เปิดประตูรถ เท้าซ้ายก้าวนำ เท้าขวาก้าวตาม และเท้าข้างใดข้างหนึ่งของจ้อน ซาเล้งคงจะบี้ยอดกองขี้หมาหน้าบ้านของผมเข้าให้ซะแล้ว ถึงได้ร้องเสียงหลงอย่างนั้น

      บ้านผมไม่ได้เลี้ยงหมาซักตัว แต่ที่บ้านใกล้เรือนเคียงรอบข้าง ล้วนแล้วแต่เลี้ยงหมากันทั้งนั้น และแถมเป็นหมามารยาทดี สำนึกดี รักษ์บ้านเกิด ไม่ขี้ ไม่เยี่ยว หน้าบ้านเกิดตัวเอง แต่ดันมาขี้ใส่หน้าบ้านคนอื่น

       บอกกล่าวอย่างไม่อาย หน้าบ้านของผม ณ.วันที่ 22 กุมภาพันธุ์ 2552 เมื่อเวลา 16.45 น. สรุปรวมกองขี้หมาแบบคร่าว ๆ ด้วยสายตา ผมกะประมาณเอาไว้ว่าน่าจะไม่ต่ำกว่า 20 ก้อน แบ่งประเภทย่อย ๆ ตามอายุเวลาที่มาทิ้งดุ้น ปล่อยวางให้กำเนิดก็คงกว่า 20 ประเภท ประเภทแรกก็คงต้องเรียกว่าประเภทเก่าสุด ประเภทหลังก็คงต้องเรียกว่าประเภทใหม่สุด ส่วนประเภทนอกเหนือก็เรียกไปตามอายุวันที่ลืมตาดูโลกก็แล้วกัน

       สรุปคือหมาขี้ทุกวันแต่เจ้าของบ้านไม่เคยทำความสะอาดกวาดทิ้งเลยซักวัน

       ผมไม่ใช่คนประเภทโรคจิตที่ชอบสะสมขี้หมาเป็นงานอดิเรกหรอก

       หากจะพูดให้ดูดีก็ควรจะยกคำกล่าวอ้างที่พอฟังขึ้นได้ว่า เจ้าของบ้านหลังนี้เป็นศิลปินมีงานแสดงค่อนข้างล้นมือ จึงไม่ค่อยมีเวลาดูแลทำความสะอาดทั้งในบ้านและบริเวณหน้าบ้าน

        กลับกันหากว่ากันตามความเป็นจริง  และเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงต่างก็ร่วมรับรู้ และจับสังเกตหรือจับผิดเอาว่าแท้จริง ศิลปินจะมีงานเฉพาะแค่ช่วงวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เท่านั้น นอกจากสามวันนี้แล้ว ศิลปินจะเก็บตัวเงียบอยู่แต่ในบ้าน ไม่ค่อยได้เยื้องกรายออกไปไหน  ดังนั้นข้ออ้างว่างานล้นมือจนไม่มีเวลากวาดขี้หมาหน้าบ้าน จึงเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น แต่ถ้าจะบอกว่า ศิลปินคนนี้ขี้เกียจและสกปรก คือความสมเหตุสมผลและเป็นการกล่าวไม่เกินจริงเลยสักนิด

       “จะรอให้มันกองพะเนินสูงท่วมหัว ก่อนหรือไง” จ้อนบ่นเสียงดัง ๆ พอให้ผมได้ยิน ขณะเสียงไม้กวาดทางมะพร้าวด้ามไม้ไผ่ในมือเขายังคงแกรกกรากกวาดพื้น

        หลังเวลา 16.45 น. ของวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552 กองขี้หมาหน้าบ้านก้อนเก่า ก้อนใหม่ กว่า 20 ก้อน ถูกจ้อน ซาเล้งกวาดใส่ถังขยะซะเกลี้ยง ไม่เหลือไว้ให้ดูต่างหน้าแม้สักก้อน

      นั่นคงเป็นเพราะไม่อาจทนเห็นความสกปรก หรืออาจแค้นใจที่เสียท่าเผลอไปเหยียบเข้าก็เป็นได้

        ระหว่างทางขับรถมุ่งสู่อำเภออู่ทอง จ้อน ซาเล้ง แนะวิธีป้องกันการขี้ซ้ำซากของหมาให้ผมนำไปใช้ เพื่อความสะอาดหน้าบ้าน

        จ้อนบอกว่าสาเหตุที่หมามาขี้ซับทับซ้อนซ้ำ ๆ กันนั้นมีหลายเหตุผลด้วยกัน อาจเป็นการขี้เพื่อ เกทับบลั๊ฟแหลกของหมาต่างบ้าน ต่างตระกูล หรืออาจเป็นการขี้ทับกันเพื่อขึ้นฐานเป็นอนุสาวรีย์ประจำตระกูลของหมาสายเลือดเดียวกันก็เป็นไปได้ทั้งนั้น แต่ถ้าจะเปลี่ยนวิธีคิดและความเชื่อของหมาเหล่านั้น จ้อนบอกว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก เพราะเราพูดภาษาหมาไม่ได้ถึงแม้จะมีใครเรียกพวกเราว่าพวกปากหมาก็เถอะ!!!

      แต่จ้อน ซาเล้ง บอกว่าเขามีวิธีการสกัดกั้นแบบพื้นฐานเบื้องต้น โดยปราศจากการใช้อาวุธและกำลังความรุนแรง  แต่วิธีของเขาที่นำเสนอจะทำให้หมาเกิดอาการเข็ดขยาด และหลาบจำ

      เริ่มต้นวิธีที่ต้องลงทุนด้วยเงินทุน 10  - 15 บาท ด้วยการซื้อพริกไทยมาเตรียมไว้ 1 กระป๋อง (ขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อยี่ห้อผลิตภัณฑ์นะครับเดี๋ยวจะหาว่า จขบ. มีพริกไทยกระป๋องเป็นสปอนเซอร์สนับสนุน)  หลังจากนั้นก็คอยเฝ้าสังเกตว่าเมื่อไรหนอ? จะมีกองขี้หมามาถือกำเนิดที่หน้าบ้านเราเสียที เมื่อไรหนอ ร้อ รอ  และโดยทันทีที่มีหมาตัวใดตัวหนึ่งมาทิ้งทุ่นดุ้นขนาดเท่าใดก็ตาม ที่หน้าบ้าน ให้รีบนำพริกไทยที่เตรียมลงทุนซื้อไว้ ไปโรยทับบนก้อนขี้หมาโดยพลัน อย่าได้ลังเลแม้แต่น้อย ถามว่าต้องโรยขนาดไหนน่ะหรือ? จ้อนบอกว่าให้สังเกตตอนเราไปซื้อลาดหน้าก็ให้สังเกตการโรยพริกไทยป่นในจานลาดหน้าของแม่ค้าว่าเขาโรยเท่าไร ให้เราโรยเท่านั้น หลังจากโรยตามปริมาณดังกล่าวก็ให้รีบวิ่งหลบเข้าบ้าน  และอย่าแตะต้องส่วนใด ๆ ของก้อนขี้หมาทั้งสิ้น คริ..คริ ....

         จ้อนบอกว่า สัญชาตญาณของหมา ไม่ว่าจะก่อนขี้หรือเยี่ยว จับสังเกตได้ว่าพวกมันจะต้องสูดดม สูดดม จนเป็นนิสัย  

        เถอะ!!!สูดดมขี้เยี่ยวเผ่าพันธ์เดียวกันก็คงชื่นใจหรอก แต่ถ้าสูดดมพริกไทยป่นบนกองขี้ ถ้าทนได้ก็ให้มันรู้ไป

      อาการสูดดมพริกไทยลึกเข้าไปในทรวง แล้วเกิดอาการจาม ค่อกแค่ก ไอ กระด๊อกกระแด๊ก แล้วยังจะมามีอารมณ์สุนทรีโก่งตูดเยี่ยวขี้ ใส่หน้าบ้านศิลปิน จะดื้อด้านอดทนทำได้ ก็ให้มันรู้ไป จ้อนว่าอย่างนั้น

        “แน่ใจว่าได้ผล” ผมถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

        “แน่สิ” จ้อนยืนยัน

       แถมท้ายจ้อน ซาเล้งแนะนำว่าถ้าอยากรู้เห็นประสิทธิภาพประสิทธิผลของพริกไทยแบบชัด ๆ ควรมีกล้องวงจรปิดซักตัวเพื่อจับอาการของพวกสุนัขรักษ์บ้านเกิด....

        ผมรับปากกับจ้อนว่าจะลองนำวิธีของเขาไปใช้ แต่คงยังไม่ลงทุนถึงขนาดที่จะต้องซื้อกล้องวงจรปิดมาจับอาการของหมาหรอก เพราะแค่ลงทุนซื้อพริกไทยกระป๋องละ10กว่าบาทมาโรยใส่ขี้หมานี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่แล้วสำหรับศิลปินจนจน ยิ่งเศรษฐกิจขาลงอย่างนี้ จะลงทุนทำอะไรต้องคิดให้ถ้วนถี่...

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ชุติภัทร์ วันที่ : 28/02/2009 เวลา : 22.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/way1
อย่าเพิ่งตัดสินฉัน จากสิ่งที่คุณอ่าน จนกว่าคุณจะได้รู้จักตัวจริงของฉัน

55555555555555

ขี้เกียจ...เม้นท์มาก...

เดี๋ยวขี้เกียจอ่าน

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
วรรณ วันที่ : 28/02/2009 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wunwarinya07
"ความดีที่ตะกั่ว ร่ำรวยที่รื่นรมย์"

เรื่องขี้หมานี่
ไม่ขี้หมาเลยนะเนี่ย

สวัสดีครับพี่โฟล์คเหน่อ


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
พันธกานท์ วันที่ : 28/02/2009 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panthakant
สวนอักษร : ธารคำท่ามกลางยุคสมัยฯ  "พันธกานท์ ตฤณราษฎร์" 

ลำภาฯ13-14 มีค.พี่มาเยือนสุพรรณฯอีกครา,อยากเจอะเจอจัง

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

อีกวิธี ให้เอาน้ำส้มสายชูราดนะ ได้ผล

เป็นโรคเดียวกันนั่นแหละ

แต่ใช้สามีเก็บขี้หมาที่บ้าน ไม่ทำเอง

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
naitiwa วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 19.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naitiwa
...ที่เห็น ที่เป็นไป ใช่ ไม่ใช่ ไม่สำคัญ...

สวัสดีครับ
แหะ แหะ
ไม่ได้แวะมาเสียนาน
มาลงชื่อไว้ก่อนครับ
แหะ แหะ
เดี๋ยวกลับมาอ่านโดยละเอียดอีกครั้งครับ

ปล. สบายดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
phithak-P วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 09.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak-P

ค่อยแวะมาอ่านเรื่องขี้หมาอีกทีนะ ออกเดินทางจากพื้นที่ใต้สุดนี่ก่อน พรุ่งนี้เช้าเข้าเชียงรายต่ออีกแล้วเพ่เอ้ยย
แล้วจะเข้ามาอ่านเข้ามาอำ ฮา ฮา..

ไปล่ะคร้าบบบ
ปรู๊น ปรู๊น น น น น น..

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

"สเปร์พริกไทยไล่ขี้หมา ตราคนแบกกีต้า"

อ้าว ขายสเปรย์หรอกหรือ นึกว่าขายขี้หมา

ตอนเด็กๆ ผู้ใหญ่เขาบอกกันว่า
อยู่สุพรรณสามวันก็รวย เข้ากรุงเทพวันเดียวเหลือแต่...

ท่านใช้เวลาอาทิตย์ละสามวันจันทร์ถึงพุธเก็บขี้หมาขายก็รวยแล้ว 555

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 15.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

ตกลงมันได้ผลมั้ยพี่....
ถ้ามันไม่ได้ก็ใช้พริกไทยกระปุกเดิมนั่นแหละ...คอยซุ่มเวลาที่เจ้าของหมามันเดินผ่านหน้าบ้านแล้วโรยใส่มัน...555 แล้วฝากมันไปบอกหมาด้วยว่าหัดมีสำนึกกันเสียบ้าง...

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
mookie วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 11.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ความคิดเห็นที่ 147
ChaiManU วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 01.07 น.
http://www.oknation.net/blog/chaimanu
ทำงานให้สนุก มีความสุขกับการทำงาน



แสงแดดอ่อน สาดเข้ามาทางหน้าต่าง ส่องหน้าคนนอนหลับอยู่ข้างๆ...
ฉันตื่นมาพร้อมกับความหิว โอ๊ยเช้านี้กินอะไรดี...

แล้วทาเคชิ ตื่นขึ้นมา ก็เลยชวน อาโออิ ให้ไปกิน "จิ้มจุ่ม" ปรากฎว่า "เนื้อ" ต่างๆ ที่ใช่ทำจิ้มจุ่มหายไป
เหลือเพียงแต่ ผักบุ้ง ผักกาด และที่สำคัญ ถ่าน ที่ใช้ก่อเตาจิ้มจุ่ม ก็หายไปหมด

ทา เค ชิจึงเปลี่ยนใจ ไม่กินแล้วจิ้มจุ่ม มานั่งต่อเรื่องต่อดีกว่า แล้วเค้าก็เดินเข้าไปในครัวไปหยิบขนมปังมาหนึ่งก้อน มานั่งหน้าคอมฯ...
เขาไล่เช็คเมล์ใหม่ๆ ที่เข้ามาในเช้าวันนี้ เอ๊ะ นั่นใครส่งเมล์มาหาเรา ชื่อคุ้นๆแฮะ....เอ๊ะนี่มันเพื่อนเก่าของเรานี่หว่า...
มันจะแต่งงานหรือนี่...อยากรู้จังคู่ของมันคือใคร....ช่างโชคร้าย

แล้วจะแต่งชุดอะไรไปงานดีนี่...

เขานั่งคิดอยู่นาน คิดอย่างไรก็ไม่ออก จึงหันหลังกลับไป ปลุกคนข้างๆ "ที่แสงแดดแยงตา" ก็ยังไม่ตื่นขึ้นมาเสียที
พอดีมีรถโรตีผ่านหน้าบ้าน คนข้างๆทำจมูกฟุดฟิด เพราะกลิ่นโรตี

ฉันจะทำอย่างไรดี

จะกินโรตีเช้านี้ดีไหม ปากไวเท่าความคิด
"โรตี ใส่ไข่สองใบ กรอบๆๆ อันนึง"

เขารู้สึกเสียใจมากที่คนข้างๆ สั่งโรตีเพียงแค่อันเดียว เพราะขนาดขนมปังหนึ่งก้อนที่เขาหยิบมาจากครัว ยังถูกแบ่งครึ่ง
ถึงแม้ว่าครึ่งของเขาจะดูเยอะกว่าคนข้างๆ แต่ก็ยังคิดถึง

เธอโดดผลุบจากเตียงวิ่งไปชงกาแฟแก้วแรก ระหว่างรอน้ำเดือด เทอตะโกนถามว่า ที่รักเอาโอวัลตินมั้ยจ๊ะ
ฉันก็นึกน้อยใจทำไมไม่จำซักทีฉันดื่มแต่กาแฟ

เฮ้อ...

โรตีมาส่งพอดี ตอนที่เธอยกกาแฟกับโอวัลตินเข้ามาให้ "ที่รักจ๊ะ โอวันตินไม่หวานของคุณจ๊ะ..."
แม้จะไม่ใช่ กาแฟอย่างที่ควรจะเป็นแต่ ผมก็ยินดีจะรับมันมา...เพราะคำว่ารัก...
"ที่รัก ช่วยจ่ายเงินค่าโรตีให้หน่อยสิคะ เค้ามือไม่ว่าง"

อืมม์...กินก็ไม่ได้กิน แล้วยังต้องมาจ่ายเงินอีกหรือนี่ เขาคิดเบาๆ ในใจ แล้วก็ก้มหน้าก้มตาควักจ่ายค่าโรตีไป
เหมือนที่เคยก้มหน้าก้มตาทำให้เทอทุกเรื่องเลย

ระหว่างที่นั่งกินกาแฟกับโอวัลตินคู่กันนั้น เมื่อเธอแกะโรตีใส่ไข่สองใบใส่จาน กลิ่นหอมของโรตีลอยกรุ่นมาแตะจมูกเขา
ยิ่ง เพิ่มความน้อยใจขึ้นไปอีกสองเท่าตัว เขาก้มหน้าก้มตา หยิบขนมปังครึ่งที่เยอะ จุ่มลงไปในกาแฟ ก่อนใส่ปากเผื่อจะมีรสชาดดีขึ้นกว่าเดิม


แสงแดดอ่อนๆที่นอกหน้าต่าง ดูเหมือนกาลเวลาทำให้เราหลงลืมบางอย่าง ว่าครั้งนึงเราต่างแอบมองกันและกันในโต๊ะอาหารอย่างเขินอาย
พลางนึกสงสัย....ทำไมหนังสือพิมพ์ไม่มาส่ง

เขาเงยหน้าจากขนมปังจุ่มกาแฟที่กำลังจะเข้าปาก มองเห็นร่องรอยความคิดจากแววตาของเทอที่มองมา
ทำให้เขารู้ได้ว่าสิ่งที่กำลังโลดแล่นอยู่ในใจเทอนั้นต้องเป็นความหลังที่แสนงดงามระหว่างสองเราแน่เลย
"คุณรอหนังสือพิมพ์อยู่ใช่มั้ย...ชั้นบอกให้เค้างดมาส่งแล้วเดือนนี้ เศรษฐกิจอย่างประหยัดอะไรได้ก็ต้องประหยัด"
แล้วความรักล่ะ ผมต้องประหยัดด้วยหรือเปล่า ผมนึกอยู่ในใจ...
"ดูอย่างโรตีนี่สิ ที่ฉันสั่งไข่สองใบไม่ใช่อะไรนะที่รัก จะได้แบ่งกันคนละครึ่งยังไงล่ะจ๊ะ จริงๆ แล้วถ้าแป้งไม่กรอบ
เราก็จะได้ปริมาณมากกว่าเดิม แต่ฉันเห็นคุณชอบโรตีกรอบๆ ก็เลยอดไม่ได้ ที่จะตามใจคุณ ไหนล่ะจานใส่โรตีของคุณ"

เมื่อเขาได้ยิน ความคิดน้อยใจต่างๆ ก็หายออกไปจากหัวสมอง มีแต่ความรู้สึกตื้นตันเข้ามาแทนที่ และดีใจที่เลือกคู่ชีวิตได้ถูกต้อง
"ขอบใจนะจ๊ะ ที่รัก ที่นึกถึงผมเสมอ ขอบใจสำหรับ กาแฟ หนมปัง โรตีของ-ผม- และ ความรักทีรอบคอบของคุณ"
ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้ทราบซึ้งและหวนคืนสู่ความหวานชื่นเหมือนเมื่อนานมาแล้ว


"ว่าแต่ว่่านะ โรตีเนี่ย สู้ร้านมาบูบา ไม่ได้เลยนะ ว่าไม๊จ๊ะที่รัก"
"ก็จริงนะ เจ้านั้นเค้ากรอบนอก นุ่มใน แป้งเนียนละเอียดจริงๆ ยิ่งถ้าจิ้มกับแกงนะ อร่อยสุดยอดเลย"
"อืมม์ วันไหนไปทานกันดีกว่า เห็นว่าปรับปรุงใหม่ เปลี่ยนโลโก้ เปลี่ยนเมนูด้วยล่ะ ออกแบบโดยเตี้ยเลยนะเนี่ย"
พลางสบตากันหวานซึ้ง ยิ่งกว่าโรตีนมน้ำตาลเบิ้ลช๊อคไซรัป
ฉับพลันเสียงเล็กๆก็ดังขึ้น
.
.
.
พ่อ...แม่...หิวนม (ง่ะ...ลูกตื่น)
"..คุณ!!..." ทั้งสองพูดเสียงดังขึ้นมาพร้อมกัน


ทั้งคู่ส่งสายตาผสานแก่กัน...
เป็นที่รู้กันว่าวันไหนเป็น วันคู่..เมื่อลูกร้องหิวนม ฝ่ายชายจะเป็นคนชงนมให้แก่ลูกน้อย
ถ้าหากว่าวันไหนเป็น วันคี่.. ฝ่ายหญิงจะเป็น คนชงให้แก่ลูกน้อย
"วันนี้วันคู่ หรือ วันคี่ อ่ะคุณ" ฝ่ายชายถาม
"วันนี้ 23 กพ. วันคี่ ฉันต้องเป็นคนชงสินะ" ฝ่ายหญิงตอบ
"ที่รักวันนี้ ดูคุณเพลียๆ นะ งั้นวันนี้ผมชงให้คุณล่ะกัน" ฝ่ายชายเอ่ย
"ที่รักคุณน่ารักทีสุดเลย ^^" ฝ่ายหญิงเอื้อนเอ่ยพร้อมกับโผลไปหอมแก้มฟอดใหญ่


"เอ่อ...ที่รักจ๊ะ ผมรู้ว่าเราต้อง "ประหยัด" กันแต่ว่า...
เห็นทีคุณต้องใช้ "เดนทิสเซ่" แทน "ดอกบัวคู่" หลังตื่นนอนบ้างก็ดีนะจ๊ะ"
เขาทิ้งคำพูดปริศนาไว้ให้ คนที่เขาเรียกว่าที่รักก่อนผละไปชงนมให้ลูกน้อยกลอยใจ


ระหว่างที่สุดที่รักของเค้าเข้าไปชงนมให้ลูกน้อย ฝ่ายชายก็ได้ยินเสียง โฮ่ง ๆๆ
ที่มาของเสียงนั้นก็คือ เจ้าหมาน้อยน่าย่นสุดที่รักที่เค้าเลี้ยงไว้นี่เอง
มันเข้ามาประจบ เลยขาเค้าอย่างเอาการเอางาน ยิ่งกว่านักการเมืองเลียเจ้านายบางคนเสียอีก
"ที่รัก ทำไรอยู่ " เสียงของฝ่ายหญิงจากในบ้านก็ดังขึ้น
"อืม เล่นกับเสี่ยวป้อ อยู่ นี่แม่รู้มั้ย ว่า หมาเรานี่ มันฟังภาษาอังกฤษ ออกด้วนะ"
"หาจิงหรือ พ่อ ไหน ลองโชว์ให้แม่ดูซิ"
" ไหน เสี่ยวป้อ รูม (room) แปลเป็นไทยว่าอะไร"
"โฮ่งๆๆ (ห้อง ๆๆ) "
"เห็นมั้ยแม่ เสี่ยวป้อมันยังรู้เลยว่า รูม แปลว่า ห้อง "
"พ่อ ช่างกล้าเนอะ...."
"แหม แป๊กวันละนิดจิตแจ่มใสน่า" ว่าแล้วฝ่ายชายก็จับหมาหน้าย่นสุดที่รักของเขามายีหน้า เหมือนให้รางวัลเจ้าหมาน้อย


"เออ แม่พ่อว่าจะเอาเจ้าป้อไปไว้ที่กระชังปลาที่เสม็ดซะหน่อย แม่ว่าไงล่ะ...เผื่อมันจะได้ช่วยเฝ้าตอนกลางคืน"

"แล้วมันจะได้เรื่องเหรอพ่อ...กลัวแต่มันจะไปเหล่แต่สาวๆ ยิ่งพวกใส่บิกินี่ มันยิ่งชอบ เห็นปุ๊บเป็นน้ำลายหก.."




เวลาผ่านไป และผ่านไป

"เสร็จหรือยังจ๊ะที่รัก"
"เรียบร้อยแล้วค่ะ ชุดที่เราเลือก สวยน่าดูเลยนะ"
"แหม คุณใส่อะไร ก็สวย ดูลงตัวไปหมดนั่นแหล่ะ"
"ปากหวานจริงนะ ขอให้เป็นอย่างนี้ตลอดไปนะคะ"

"เดี๋ยวผมเอากาแฟกับโรตีไปเสริฟท่านนะ เอ๊ะ ว่าแต่ว่า เค้าทำอะไรกันอยู่น่ะ"
"5555 กิจวัตรประจำวันน่ะจ้ะ อย่าไปรบกวนนะ เค้าเขียนเรื่องกับเพื่อนๆมาเป็นสิบปีแล้ว เห็นบ่นๆว่ายังจบไม่ลงเลย"
"อ๋อ อย่างที่ฝ้ายเล่าให้ฟังนั่นเอง ไม่รบกวนหรอก แต่จะกระซิบนิดเดียวว่า อีกยี่สิบนาทีก็จะได้ฤกษ์รดน้ำแล้ว"
"จริงสินะ ต๊าย แม่ยังไม่ได้แต่งตัวเลย ไม่ได้ล่ะ เดี๋ยวฝ้ายเดินไปบอกเอง เดี๋ยวมานะจ๊ะ"
"จ้ะ ที่รัก"
.
.
.
.

เอ่อ.....
...........

เอ่อ......

วันนี้วันคู่ ขอตัวไปชงนมให้เจ้าเคนก่อนนะ

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑


ในเช้าวันหนึ่งเมื่อเวลาผ่านไป 30 ปี (ไวเหมือนโกหก)
ในขณะที่ชายชราผู้พ่อกำลังงกๆ เงิ่นๆ เดินออกไปหน้าบ้านพร้อมด้วยถ้วยกาแฟในมือ

"พ่อ.. จะออกไปไหน.. หนูบอกแล้วว่าอย่าออกไปไหนไง.. อยากได้อะไรให้บอกหนู"
เสียงตะโกนจาก "ต้นฝ้าย" ที่กำลังจูงลูกสาววัย 2 ขวบอยู่ภายในรั้วบ้าน

"คราวก่อนก็ครั้งหนึ่งแล้ว.. พ่อออกไปแล้วกลับมาบ้านไม่ถูก เดินไปเข้าบ้านคนอื่นเค้า.. ดีนะที่ไม่ไปไกล"

"แล้วหนูบอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้พ่อดื่มกาแฟ.. ให้ดื่มนมที่หนูวางไว้บนโต๊ะน่ะ"

"อืมม.. พ่อว่าพ่อดื่มไปแล้วนะลูก" ชายชราตอบลูกสาวไปด้วยความมั่นอกมั่นใจ

"นั่นเมื่อคืนนะพ่อ.. นี่มันเช้าแล้วนะคะ" ลูกสาวทบทวนให้ผู้เป็นพ่อฟัง
..........................

"ตาเฮ้ยย.!!. จะกินหรือเปล่าล่ะ.. หมากน่ะ.. เรียบร้อยแล้วนะ"
เสียงตะโกนจากหญิงชราที่อยู่ภายในบ้าน

" แม่แกเรียกแล้ว.. พ่อลืมไปว่าพ่อฝากแม่แกช่วยตะบันหมากให้คำหนึ่ง.. น่าจะได้แล้ว.. งั้นพ่อไปกินหมากก่อนนะลูก" แล้วชายชราก็ค่อยๆ หันหลังกลับเข้าบ้านเพื่อรับหมากจากยายอ้อยคู่ชีวิต
...............................

" เอออ..ตา.. วันก่อนยายมุกทางไกลมาบอกว่า จะนัดไปทบทวนความหลังที่เขาพะเนินทุ่งอีกอ่ะ..ตาว่าไง คราวนี้เห็นบอกว่าจะนัดกันมาทั้งหมดเลย ทั้งตาหนุ่ม ตาเตี้ย ตาชัย ตาครก ตะโม ยายหมี แล้วใครอีกอ่ะ ตาจำได้มั้ย?"

"จำไม่ค่อยได้แล้ว.. อืมแต่ก็ดีนะ.. ว่าแต่เราจะไปกันไหวมะเนี่ย" ชายชราเริ่มกังวลใจ
" ช้านน่ะ.. ไม่เท่าไหร่หรอก.. ว่าแต่ตาเหอะ.. เออ!! ตา.. แล้วยายมุกน่ะเค้ายังซิ่งมอไซด์อยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้นะ" ยายอ้อย ฟื้นความทรงจำในอดีตเมื่อสมัย 30 ปีที่แล้ว

"ข้าได้ข่าวมาว่าเดี๋ยวนี้เค้าเปลี่ยนเป็นรถพ่วงสามล้อแบบรถไอ้มดแดงแล้วว่ะ.. ยังจ๊าบเหมือเดิม"

"......................................"
"......................................"

แล้ว หมากมื้อเช้านั้นก็เป็นมื้อหมากที่มีความหมายทีเดียวเมื่อสองตายายได้นั่ง ทบทวนความหลังด้วยกัน พร้อมๆ กับที่ผ้าเช็ดน้ำหมากที่ต่างคนต่างยกขึ้นเช็ดปากครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความ เมามัน
.
.
โฮ่งๆๆ แฮ่ๆ โฮ่งๆๆ
เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงเห่าอย่างมีพลังของเจ้าชอลิ้วเฮียง หมาประจำบ้านของพวกเขาดังขึ้น
(เจ้าชอลิ้วเฮียง เป็นทายาทรุ่นถัดมาของเจ้าเสี่ยวป้อนั่นเอง)

"ฝ้ายเอ้ย!!... ดูซิลูกว่าลิ้วเฮียงมันเห่าใครน่ะ" พ่อเฒ่าทินร้องบอกลูกสาว ด้วยเสียงแหบพร่า

"พ่อทิน...แม่อ้อย... คุณป้ามุก กะคุณลุงฉุย มาค่ะ" น้ำเสียงตื่นเต้นแกมสังเวชของต้นฝ้ายดังมาจากหน้าบ้าน

ยังไม่ทันที่อาคันตุกะทั้งสองจะยักแย่ยักยันผ่านเข้าประตูมาได้ ผู้เฒ่าเจ้าของบ้านก็ลากสังขารมานั่งรออยู่หน้าบ้านเรียบร้อยแล้ว

" อ่ะ ต้นกล้า ยายมุกเอาโปสการ์ดโครงการพู่กันสัญจรมาฝากจ้ะ" ว่าพลางส่งโปสการ์ดสีกระดำกระด่างให้หลานสาวตัวน้อย ในแววตาของอดีตหัวหน้าวินมอ'ไซต์บ่งบอกได้ถึงความหวังอะไรบางอย่าง

............................................
............................................

บทสนทนาแห่งการรำลึกความหลังของเหล่าผู้ชรา เป็นไปอย่างสนุกสนาน จนกระทั่ง
"ต้นฝ้าย ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้วล่ะลูก" ยายมูกกี้ เปลี่ยนเรื่องคุย
" 33 ปีแล้วจ้ายาย"
"เวลาผ่านไป ไวเหมือนโกหกจริงๆนะ แล้วเมื่อไหร่จะเป็นฝั่งเป็นฝาซะทีล่ะลูกเอ๊ย"
................
"เฮ้อ...." หญิงสาวถอนหายใจ(ในใจ) แต่ยังคงไว้มารยาท ไม่ย้อนถามคุณยาย ว่าทำไมคุณยายก็ยังรักษาความเป็นโสดมาจนทุกวันนี้ล่ะ
ขณะที่เหลือบตามองเฒ่าผู้พ่อ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นคนที่รักและหวงลูกสาวเป็นที่สุด พร้อมๆกันนั้น ในใจก็คิดไปถึง นักการเมืองหนุ่มรุ่นใหม่ ไฟแรงคนนั้น

"แล้วเจ้า เคนโด้ ลูกลุงชัยล่ะ ได้ข่าวว่ารักใคร่ชอบพอกันอยู่ไม่ใช่รึ" ยายมุกเอ่ย พร้อมกับหลับตาพริ้ม หวนรำลึกถึงรอยจูบนั้น ในวันวาเลนไทน์เมื่อสามสิบปีที่ผ่านมา
"ก็พ่อน่ะสิยาย คอยกีดกันมาตลอด" หญิงสาวฟ้องยาย พร้อมหันไปทางคุณแม่ คล้ายขอเสียงสนับสนุน
"เอ็งไปรังเกียจอะไรเขานักหนาล่ะไอ้ทิน" ยายมุกยังไม่ลดละ
"ลูกลุงชัย เขาก็เป็นนักการเมืองหนุ่มอนาคตไกลนะ" ยายมุกเอ่ยถึง นักการเมืองหนุ่มหน้าใหม่ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นนักการเมืองน้ำดี มีความซื่อสันย์ จนมีคนทำนายเอาไว้ว่า เขาน่าจะเป็นนายกฯ คนต่อไป ถัดจากนายอภิสิทธ์ ที่ครองตำแหน่งมายาวนานกว่า สามสิบปี
"พี่มุกก็รู้นี่ ว่าผมไม่ชอบพวกนักการเมือง" เฒ่าชราเผยวาจา แต่ใบหน้าไม่อาจซ่อนความในใจ
"เฮ้อ...เอ็งจะไปตั้งความหวัง นั่งรออะไร กับลูกชายตาลำภาวะ" ยายมุกเอ่ยดักคออย่างรู้ทัน
"ขานั้น ตั้งแต่เขาร่ำรวยเป็นเศรษฐีใหญ่ เขาเคยหันมามองพวกเราซะที่ไหนล่ะ"
ยายมุกเอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ พลางนึกไปถึง อดีตนักดนตรีหาเช้ากินค่ำ "ลำภา ณ สุพรรณ" ปัจจุบันเป็นเศรษฐีใหญ่ ซึ่งไม่ใช่จากการขายเครื่องดื่มชูกำลังเช่นนักร้อนรุ่นพี่ แต่ที่ร่ำรวยขึ้นมา จากการขาย "สเปร์พริกไทยไล่ขี้หมา ตราคนแบกกีต้า" ซึ่งทันทีที่ได้ไปจดทะเบียนลิขสิทธิ์ตามคำแนะนำของ เฒ่าฉุย และลงมือผลิตขาย จนกลายเป็นสินค้าฮิตติดตลาด สร้างความร่ำรวยให้ ภายในเวลาอันรวดเร็ว

"ตั้งแต่แกร่ำรวยมาจากขี้หมา แกก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยล่ะ" มุกกี้ยังเอ่ยต่อด้วยอารมย์เดือดดาล

"แกมีเมียเป็นสิบคน หลังจากเป็นเสี่ยขึ้นมา เข้าใจว่าน่าจะต้องการชดเชยให้ชีวิตก่อนหน้านั้น แล้วแกจะหวังลูกชายคนที่เท่าไหร่ จากเมียคนไหนของพี่เขาล่ะ "

"ทินเอ๊ย...ข้ารู้ว่าแกชื่นชมพี่เขา แต่วันนี้เราต้องทำใจแล้วนะ แกไม่ใช่น้าลำภาคนเก่าอีกแล้ว" ยายมุกยังคงใส่ไฟ ในขณะที่ เฒ่าทินนั่งนิ่งเงียบอย่างคนยอมจำนน พลางคิดในใจว่า
.
.
.

"พรุ่งนี้ จะลองโทรหาพี่ชัย เพื่อปรับความเข้าใจกัน" ......................
........................................................................




ก๊อก ๆ ตาลำภา มีเรื่องราวพาดพิงอยู่ที่บ้านแม่ปุณณฯ เค๊าแต่งกันเป็นเรื่องเป็นราว เห็นว่าพี่ได้รับเกียรติเป็นนักแสดงกิตติมศักดิ์ด้วย เลยก็อปมาให้อ่าน...

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ฅนผ่านทาง วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

ผมว่าต้องยกให้ จ้อน ซาเล้ง ถือเป็นกูรูทางด้านขี้หมาอย่างแท้จริง
ดูจากการวิเคราะห์และการตั้งข้อสมมุติฐานแล้ว สามารถตั้งเป็นทฤษฎีได้เลยทีเดียว
ผมไม่แน่ใจว่า จ้อน ได้ตั้งชื่อเกี่ยวกับทฤษฎีแล้วหรือยัง?
แล้วบอกจ้อนด้วยนะครับ อย่าลืมไปจดสิทธิบัตรเป็นการด่วน
เพราะอาจมีคนอื่นรลอกเลียนแบบแล้วตัดหน้าไปจดซะก่อน

เตือนไว้ด้วยความเป็นห่วงในประโยชน์ที่พึงได้จากกองขี้หมาหน้าบ้าน


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
plejang วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plejang
::  Plejang  ::  + + ... ข อ ใ ห้ รั ก จ ง เ จ ริ ญ ....+ + ::

สวัสดีค่ะ....

งิงิ..........เค้าบอกว่า ..ใครก็ตามที่เผลอเหยียบ..ขี้หมา..จะโชคดี...(หรือเปล่าไม่ทราบ)..

เห็นหัวข้อ..ขี้เกียจ...เฮ้อ..........ชักเริ่ม...ขี้เกียจ..บ้างแล้วซิ...

ขอบคุณเรื่องราวค่ะ...

ก็แค่เรื่องขี้หมา...

เปิ้ลจัง...

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 10.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

แหม๋.....
เห็นชื่อนักดนตรี..พาดพิงไม่ได้เลยนะพี่ชาย
.
.
.
สบายดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 06.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

สรุปแล้วเรื่องขี้ๆใช่ไหมหครับท่านโฟล์คสบายดีไทแลนด์งานเข้าแล้วนะเสื้อแดงมันบุกทำเนียบแล้ว...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ChaiManU วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 00.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

อ้อ ... มีอีกวิธีที่น่าสนใจ ให้ทำป้ายไปปักไว้ว่า

"ที่คนขี้"

คิดว่าหมาคงเข้าใจ เพราะจำได้ เคยเห็นหมามันเขียนป้ายว่า "ที่ีหมาเยี่ยว" ก็ไม่มีคนไปเยี่ยวอีกเลย

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ChaiManU วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 00.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

หวังว่าพริกไทยคงใช้ได้ผลนะครับ

ไม่อยากให้ถึงขั้นต้องใช้กล้องวงจรปิด เพราะวิธีนี้ ไม่เคยประสบผลสำเร็จมาก่อน ทั้งในกรุงเทพและ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผลการตรวจสอบมักพบว่า บังเอิญกล้องเสียพอดี ทุกครั้งไป

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
AJ.p วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TheTaleOfFourTribes
- - " หูยาว จ้าวป่า " - - (นะจ๊ะ)

ปัญหาระดับชาติ!!!

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
chompoopookha วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 20.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chompoopookha

เวลาขี้หมาแห้งนะ มันจะปลิวตามลม เฮ้อ...ชื่นจาย ชิมิ อิอิ...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
mookie วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 18.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

อ่ะโห คำแนะนำระดับเทพ!! น่าลองทู๊กกกอันเยยยย
V
V
V

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
นายครก วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naykrok
เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง  เมื่อมัวหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา  เมื่อไม่มีมิตรเมินไม่มองมา  เมื่อมอดม้วยแม้หมูหมาไม่มามอง

วิธีแก้

1. เกทับบลั๊ฟแหลก...
เราก็ใช้วิธีของมัน แบบว่าพอมันทิ้งระเบิดไว้ตรงไหนเราก็ทิ้งทับมันซะ ดูซิว่าทีนี้มันจะกล้าอีกมั้ย

2. ตาต่อตา ฟันต่อฟัน...
ตามไปขี้หน้าบ้านมันบ้าง พอหมาตัวไหนมาขี้หน้าบ้านเรา เราก็ตามมันกลับไปขี้หน้าบ้านมัน สะใจไปเลย

3. หนามยอกเอาหนามบ่ง...
คอยเฝ้าไว้ พอมันขี้ปุ๊บ เราก็จับมันปั๊บ แล้วเอาขี้มันเองทาให้ทั่วตัว แล้วปล่อยให้มันกลับไปนอนเล่นบ้านมัน


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
mookie วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 14.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ฮืมมม พริกไทยโรยขี้หมา...

พูดแล้วก๊ะเปรี้ยวปากขึ้นมาทันใด...


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
mookie วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 14.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

เอื๊อกกกกก...

ว่าแล้ว เด๋วยกพวกไป "ขี้" หน้าบ้านศิลปินมั่งดีกั่ว...

เผื่อจะได้สูดดมพริกไทยฟรีๆ ม่ะต้องเสียเงิน...

ป่ะ ต้นฝ้าย หอมฉุย... ลุ๊ยยยย

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Supawan วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 07.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ได้ความรู้เพิ่มมาหนึ่งอย่าง วิธีป้องกันหมาไม่ให้มาขี้ที่หน้าบ้าน ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ป๋าโด่ง วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 06.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/idongphoto
" follow ป๋าโด่ง ได้ที่ http://twitter.com/idongphoto "

เรื่องขี้หมา..จิงๆ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ธีร์/อันมัย วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 04.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teeanmai
คนเช่นไร แสดงออกเช่นนั้น

แต่งเพลง ขี้หมาหน้าบ้าน สิครับท่าน
เพราะมันน่าจะได้อารมณ์สุด ๆ
ผมเชื่อ ว่า ท่านมีความเร็วเป็นของตัวเอง
เรื่องขี้หมาแบบนี้ มีหรือ จะเสร็จช้า ใช่ไหมครับ?

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ซันญ่า วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 04.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

อีกอย่างที่หมาแมวไม่ชอบกลิ่นคือน้ำส้มสายชู

ลองใช่ได้เลย ซื้อมาใส่ขวด เสเปย์ฉีด อาทิยต์ละครั้ง

มันจะไม่มากล้ากราย ให้คุณ คิดมาก อีก แต่ต้องทำความสะอาด ของเก่าออกให้มหดก่อน จะสเปรย์ ลงที่พื้น

ลงทุน เอาหัวเชื้อน้ำส้ม สยาชู ปน กับ พริกไทย

หมาแมวที่ไหน ก็ ไม่มาใกล้..........

.

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ting วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม

น่าสงสารจัง
เรื่องขี้หมาเกียจที่สุด อิอิ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

ตัวอย่างเพลงรอสาย ของโฟล์คเหน่อ

ตัวอย่างเพลงรอสาย และวิธีดาวน์โหลดเพลงรอสาย ของโฟล์คเหน่อ

View All
<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]