• โฟล์คเหน่อ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : lumpha@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-04
  • จำนวนเรื่อง : 851
  • จำนวนผู้ชม : 1084009
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1854 คน
โฟล์คเหน่อ
เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
วันอาทิตย์ ที่ 4 ตุลาคม 2552
Posted by โฟล์คเหน่อ , ผู้อ่าน : 2017 , 15:42:57 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       ผมอยากเป็นนักเขียนมากกว่าเป็นนักดนตรี...

       นั่นคือความรู้สึกก่อนที่ผมจะพาช่วงชีวิตหลุดผ่านเข้าสู่วงวิถีของนักดนตรีอย่างเต็มตัว     

       ผมถูกอานุภาพแห่งสำนวนภาษางานเขียน ของครูนิมิต ภูมิถาวร สะกดให้ตรึงนิ่ง

      หนังสือส่งเสริมการอ่านนอกเวลาเรียนเรื่อง “หนุ่มชาวนา” คือหนังสือเล่มแรกที่ผมตะลุยอ่านรวดเดียวจบ และยังคงอ่านซ้ำอ่านซากอย่างไม่รู้เบื่ออีก ไม่ต่ำกว่า 20 รอบ ในเวลาต่อ ๆ มา

 

       มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ

       เหตุผลที่ให้ต้องอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า การโหยหาภาพแห่งอดีตที่เคยเป็นอยู่...

       ภาพแห่งอดีตของเด็กหนุ่มวัย 14 ปี ที่ถูกรื้อทิ้งทำลายจนไม่เหลือหรอ เพียงแค่ช่วงข้ามเดือน

       ปี 2524 ท้องทุ่งนาสูงต่ำในเขตตำบลบ้านผม ถูกไล่รื้อถากไถเส้นแบ่งคันนาให้กลับกลายเป็นผืนนาในระดับเดียวกัน ไม้ใหญ่ไม่เล็กถูกรถแทรกเตอร์ตีนตะขาบสีเหลืองวิ่งชนล้มระเนระนาด แบบชนิดถอนรากถอนโคน และถูกกวาดไปกองรวมเป็นภูเขาเลากา พื้นที่ที่เคยเป็นแปลงนาถูกจัดระเบียบขีดเส้นตีแปลงใหม่ รถบรรทุกวิ่งขนดินถมสร้างถนนกันขวักไขว่ รถแมคโครจ้วงขุดร่องคูคลองโยงใยเป็นสายส่งน้ำ  ตามแผนการปฏิรูปที่ดินชั้นหนึ่ง

       ท้องทุ่งนาที่เคยรกครึ้มไปด้วยต้นไม้ กลับกลายเป็นผืนทุ่งโล่งเหมือนท้องทะเลทราย....

        ภาพท้องทุ่งนาในอดีตไม่มีหลงเหลือ ให้ผมได้เดินเหยียบย่าง ต้นพุดทราที่เคยไต่ปีนขึ้นเขย่าลูกแดงเหลืองให้ร่วงกรูกราวไม่มี มะขามเทศฝักปริเนื้อสีขาวอมชมพูโปนออกนอกเปลือก ไม่มีให้ปีนป่ายเก็บและสอย

        หลังจากนั้นไม่นาน ฝูงควายที่ผมเคยไล่เลี้ยง ก็ถูกต้อนขึ้นรถหกล้อหายลับไป....

        เสียงนกที่เคยเจื้อยแจ้ว ถูกทดแทนด้วยเสียงรถไถนาที่ดังระงม สะเทือนทุ่ง

        เหตุผลข้อนี้ จึงทำให้ผมวิ่งย้อนสู่อดีต ไปกับตัวหนังสืเล่มดังกล่าวหลายสิบรอบ

      “ตะวันจมหายไปทางปลายทุ่งโน่นแล้ว นกยางสีขาวบินโผลงนอนในพุ่มโสนกลางหนองหลวง ผีเสื้อ แมลงปอปีสีสวยบินโฉบกินยุงอยู่กลางทุ่ง ชาวนาเดินจูงควายกลับเข้าคอกเพื่อพักผ่อน เสียงกระดึงควายดังโกรกเกรก กรุ๋งกริ๋งท่ามกลางความเงียบ”

      สำนวนภาษาบรรยายฉากของท้องทุ่งยามเย็นฉากนี้ในหนังสือเล่ม “หนุ่มชาวนา” นี้ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกคิดถึงอดีตเมื่อวันวานมิเว้นวาย...

       ผมจ่อมจมอยู่กับหนังสือเล่มนี้อยู่เนิ่นนาน กว่าจะได้ค้นพบว่ายังมีหนังสือวรรณกรรมแนวชนบทอีกมากมาย หลากล้น อยู่ในห้องสมุดโรงเรียน...

       หนังสือจากห้องสมุดถูกผมหยิบยืม ไล่อ่านในพ.ศ.นั้น ทุกเล่มล้วนเกี่ยวเนื่องกับท้องไร่ ท้องนาแทบทั้งสิ้น

      

        ปี 2526 เรื่องสั้นเรื่องแรกของผมที่ชื่อ “เด็กท้องนา” ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือ ฟ้าเมืองไทย ของคุณลุงอาจินต์  ปัญจพรรค์ ขณะผมกำลังเรียนอยู่ชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4

        คุณครูภาษาไทยตื่นเต้นดีใจไปกับผม พร้อมเตรียมไว้เพื่อวันรุ่ง เขาจะกล่าวชื่นชมผมที่หน้าเสาธง

        แต่พอรุ่งเช้าของอีกวัน เรื่องสั้นเรื่องแรกของผมในหน้าหนังสือก็ถูกมือดีฉีกหายไปจากห้องสมุด...

        จากเด็กตัวอย่างที่ดีอาจกลายเป็นเด็กตัวอย่างไม่ดีได้ หากคุณครูและทุกคนในโรงเรียนเข้าใจตรงกันว่า คนที่ขโมยฉีกเรื่องสั้นอาจเป็นเจ้าของเรื่องที่ได้ตีพิมพ์

        คุณครูจึงงดที่จะแนะนำนักเขียนนักเรียนมอ. 4 ที่หน้าเสาธง...

        กำลังใจและไฟพลังอันล้นเหลือจากเรื่องสั้นตีพิมพ์เรื่องแรกได้พุ่งดันเรื่องสั้นฉากท้องไร่ท้องนาแบบเดิม ๆ ออกมาอีกนับสิบเรื่อง จนครูอาจินต์ ปัญจพรรค์ ต้องออกมาห้ามเอาไว้ด้วยคอมเมนต์แนบจดหมายตอบกลับว่าควรมีมุมมองใหม่ ในเรื่องสั้นแนวลูกทุ่ง

       ก็จะอะไรเสียอีก ก็ในเมื่อขณะที่ท้องไร่ท้องนาลั่นระงมไปด้วยเสียงเครื่องรถไถนา และคลุ้งกลิ่นน้ำมัน เรื่องสั้นของผม กลับยังย่ำย้ำซ้ำ ๆ อยู่กับฉากท้องทุ่งที่คลุ้งไปด้วยกลิ่นโคลนสาบควาย แบบชนิดไม่ทีท่าว่าจะยอมเปลี่ยนแปลงเอาง่าย ๆ

       ฟืนไฟความใฝ่ฝันของความอยากเป็นนักเขียนของผมมอดดับสนิทเมื่อตอนขึ้นอยู่ชั้นมัธยมปี่ที่ 6 เมื่อเรื่องสั้นที่เขียนกับเรื่องที่มีแววว่าจะได้ตีพิมพ์ไม่มีความสมดุลระหว่างกัน

       พูดง่าย ๆ หลังจากเรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้ตีพิมพ์ ผมเขียนและส่งเรื่องสั้นไปหนังสือ “ฟ้าเมืองไทย” อีกไม่ต่ำกว่า 10 เรื่อง แต่ไม่เคยได้รับการตีพิมพ์อีกเลย...

       ผมเริ่มสนุกกับการเป่าแคนในวงดนตรีลูกทุ่ง จนลืมว่าเคยอยากเป็นนักเขียน...

        จวบจนกระทั่งคืนวันหนึ่ง  

        คืนที่ผมดุ่มเดินตัดทุ่ง มุ่งสู่จอหนังกลางแปลงที่ฉายฉลองงานบวชพระในหมู่บ้าน...

        หนังไทยเรื่องนั้น (จำชื่อไม่ได้) กระชากวิญญาณของความเป็นนักเขียนของผมให้พวยพุ่งแตกพล่าน อยุ่ในทุกอณูของร่างกายขึ้นมาในทันที

        ฉากของพระเอก ทูน  หิรัญทรัพย์ ที่กำลังนั่งอยู่หน้าแป้นพิมพ์ดีดฉบับกระเป๋าหิ้ว พร้อมถ้อยคำอ่านไล่ทวน อักษรบรรยายฉากแรกเริ่มเรื่องนวนิยายเของเขา ที่ระเบียงคฤหาสน์ร้างหลังหนึ่ง คือภาพในจอหนังกลางแปลงที่ทำให้ผมเกิดอยากเป็นนักเขียนขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่ปี่มีขลุ่ย

       อีกปีต่อมาผมตัดสินใจไปสมัครเรียนที่โรงเรียนพาณิชย์แห่งหนึงในตัวเมือง ด้วยเหตุผลเดียวจริง ๆ คืออยากจะพิมพ์ดีดเป็น จะได้เอาใช้ไว้เขียนเรื่องสั้น และนิยาย

       แต่ก็นั่นแหละ พิมพ์ดีดได้ ไม่ใช่จะทำให้เป็นนักเขียนได้ซะเมื่อไร

       เป็นเพราะผมขาดคุณสมบัติขั้นต้นของการเป็นนักเขียน

       ผมขาดความอดทนและความขยันที่จะเขียน  สุดท้ายความมุ่งมั่นเพื่อก้าวไปสู่การเป็นนักเขียนจึงถูกพับและพังลงอย่างไม่เป็นท่า

       จำได้ว่าหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ 2535 ผมเริ่มเขียนบทกวี ที่มีเนื้อหาสะท้อนความรู้สึกเกี่ยวกับเหตุการณ์ และได้รับการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่อง ประกอบกับการที่ได้อยู่ท่ามกลางเพื่อนกวีหลาย ๆ คนที่หน้ามหาวิทยาลัยรามคำแหง  แรงขับและแรงบันดาลใจจึงมีอยุ่มากมาย  ให้ขับเคลื่อนออกมาเป็นผลงาน

        จึงกล่าวได้ว่า ปี 2535 – 2536 คือ 2 ปีที่ผมเขียนงานเรื่องสั้น และบทกวี ได้ตีพิมพ์มากที่สุด (กว่าร้อยชิ้นงาน) ด้วยหลากหลายนามปากกา

         แต่พอผมย้อนกลับสุพรรณบ้านเกิดอีกครั้ง ผมกลับเขียนงานและได้รับการตีพิมพ์ ไม่น่าจะเกินนิ้วมือนับสองมือ...

         เวลาการเขียนหนังสือของผมถูกอ้างเอาเองว่าได้ถูกดึงจมหายไปในงานดนตรีหมดแล้ว...





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
mookie วันที่ : 06/10/2009 เวลา : 15.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ในชีวิตไม่เคยคิดอยากเป็นนักเขียนสักที... แต่จำความรู้สึกตอนปล่อยตัวปล่อยใจล่องลอยไปกับถ้อยคำของหนังสือที่อยู่ในมือได้ดี...

เวลาอ่านหนังสือถูกใจ ตัวอักษรถูกอารมณ์ ตัวมันจะเบาๆ ใจมันจะหายไปจากร่าง ไปล่องลอยอยู่ในวิมานชั้นฟ้า จินตนาการไปต่างๆ นานา... ช่างมีความสุขเหลือเกิน...

อ่านจบ ก็จะกลับมาคิดว่า เค๊าเขียนกันออกมาได้อย่างไร เอาอะไรคิด เอาวัน เวลา มากแค่ไหน กว่างานดีดีชิ้นหนาๆ ที่เราอ่านเพียงไม่กี่ชั่วโมงจบนี้ จะออกมาเป็นรูปเป็นร่างเป็นเล่มอย่างนี้...

อ่านจบไปแต่ละเล่มเราก็รู้สึกว่า เราขอเลือกเป็นนักอ่านนั่นล่ะ เหมาะสมที่สุดแล้ว...

ตั้งแต่มาเขียนบล็อกนี่ล่ะ ถึงได้ขยันเขียนมากขึ้น (นิดส์..นุง) แต่เราก็ไม่ได้มองว่ามันเป็นผลงาน มันแค่เป็นไดอารี่ของเรา... ไดอารี่ที่มีชีวิต มีภาพ มีเสียง มีเรื่องราว สุข ทุกข์ คละเคล้า...

ต้องขอบคุณบล็อกจริงๆ ที่ทำให้มีพื้นที่ และมีความตั้งใจที่จะเขียน... ถ้าเป็นไดอารี่เล่มนึง มุกก็คงไม่มีแรงจูงใจที่จะเขียนได้นานขนาดนี้...

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ฅนผ่านทาง วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 19.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

พี่ยังเก็บหน้าเรื่องสั้นที่ฉีกมาจากห้องสมุดที่โรงเรียนไว้
หรือเปล่าครับ หากเจอกันขอยืมอ่านหน่อยนะครับพี่ อิอิ



อ้อ.. พี่ครับ เพลงที่เฮียฮ้อมาของซื้อไปให้ฟิล์มร้องถูกนำ
มาเผยแพร่แล้วนะครับ แจ่มมาก.. ขอบคุณพี่อีกครั้งครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
กนิษฐ์ วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanis
แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า  แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง


พี่โฟล์คเน่อจ้ะ..วันนี้ที่วัดเขาโบสถ์ใกล้บ้านนิส เขาจัดตักบาตรเทโว..เมื่อวานทำบุญออกพรรษา..นิสและพี่น้องไปทำบุญตักบาตรและทำบุญออกพรรษามาแล้วจ้า..นิสขออุทิศบุญนั้น ให้พี่โฟล์คเน่อและครอบครัวนะจ้ะ ขอให้มีสุขภาพร่างกายจิตใจ ที่เข้มแข็งแข็งแรง มีสุขภาพดีตลอด..ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บใดเข้ามากร่ำกรายร่างกายจิตใจของทุกคนในครอบครัวนะจ้ะ..สาธุ

** อิทังเม ญาตินัง โหนตุ สุขิตา โหนตุ ญาตะโย **
** ขอเดชะตั้งจิตอุทิศผล บุญกุศลนี้แผ่ไปให้ไพศาล **
** ถึงบิดามารดา และอาจารย์ ถึงลูกหลานญาติมิตรสนิทกัน **
** คนที่เคยร่วมงานการทั้งหลาย มีส่วนได้ในกุศลผลของฉัน **
** ทั้งเจ้ากรรมนายเวรและเทวัญ ขอให้ได้ในกุศลผลนี้เทอญ **

สาธุจ้า..

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
บายศรัย วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 12.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baisrai
Living to practise the Lord Buddha's truth!

วรรคจบให้รู้สึกแปลบ ๆ
>>ให้แท้เที่ยงทุก "เงี่ยง" งำ
-------------------------------------------

ฮ่า.....เงี่ยงชีวิต.....

ชื่อตอนต่อไป......ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ตาเรน วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 09.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sammaapii
เรียนฟรีจริง ๆ  ขอเชิญแวะเยี่ยมตาเรนที่  >>> http://www.webudon.net

เขียนซะ..ให้สะใจ..เน๊าะ...อิ..อิ..

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
เรือนข้าหลวง วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 08.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

เขียนได้ดีนะเนี่ย..
จากป้าผู้ฝันอยากเป็นนักเขียน
แต่เป็นได้แค่ "นักอยากเขียน"

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 08.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

มีความสุข.กับการเขียน.
หรือมีความสุขกับการร้องเพลง..
จ่าว่า.เอาทั้งสองเลยครับพี่โฟล์ค...

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 08.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ผมเองก็พิมพ์ดีดได้ค่อนข้างเร็ว
แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ในการเป็นนักเขียน

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 05.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


ที่นี่...เป็นเวทีใหญ่ให้คนรักงานเขียน...ได้เขียน

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
พันธกานท์ วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 22.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panthakant
สวนอักษร : ธารคำท่ามกลางยุคสมัยฯ  "พันธกานท์ ตฤณราษฎร์" 

ครับ-ลำภาสหายรัก,คิดถึงมากมายนะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
joeyman วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 21.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/inmind

ในชีวิต .. ผมไม่ค่อยอยากเป็นอะไรหรอกครับ แต่ก็ได้ทำงานอย่างที่แอบฝันไว้เล่นๆสมัยเด็กๆ อย่างงานทีวี แต่หลังๆรู้สึกว่า การเขียนทำให้มีสมาธิมากขึ้น และค้นพบความสุขอย่างเรียบเนียน สบาย .. เลยมีความสุขกับการเขียนครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
อธิฏฐาน วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

เล่นดนตรีไปเขียนหนังสือไปก็ได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ต้นอ้อหวาน วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 21.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupim
คำนึง....ร่องรอยกาลเวลา..

มีความสุขกับสิ่งที่เป็น..
หนุ่มชาวนาเป็นวรรณกรรมที่มีชีวิต
ที่ให้นักเรียนชั้นม.๒ อ่านเป็นหนังสือสงเสริมการอ่านค่ะ..

ที่เป็นก็ดีมาก..ขอชื่นชมค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 21.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...ธรรมดาบรรยากาศฟุตบอลการกุศล 10

แต่งานเขียนท่านพี่ถูกพิมพ์ลงโอเคเนชั่นมาร่วม 2 ปี มีคนอ่านทั่วโลก....บางทีอาจออกนอกโลกไปแล้วมั้ง...

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เอื้องดอย วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aungdoi

แวะมาร่วมชื่นชมผลงานค่ะ บ้านสวยขึ้นเรื่อยๆนะคะ
จะนักเขียนหรือนักเพลง เอื้องดอยว่าพี่โฟล์คก็ทำได้ดี
ทั้งสองอย่างเลยค่ะ ได้ทำในสิ่งที่รัก ดีมากๆเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
tanthainium วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 20.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

อยากเป็นนักเขียนเหมือนกันเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 19.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

สำนักพิมพ์ ก่อให้เกิดนักเขียน สำนักพิมพ์ ทำให้ฝันของใครๆ หายไป
เอาแบบเขียนลงบล็อกโอเคเนชั่น เนชั่นตาถั่วก็ให้มันรู้ไปท่านลำภา

เออเพิ่งรู้ว่าลูกพ่อขุนเหมื่อนกัน แฮะๆ ผมมาเรียนแบบส่งตัวเองเรียน

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ว่านแสงจันทร์ วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 19.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moonandsun
ชีวิต...คือการต่อสู้  ปัญหา...คือประสบการณ์  อดทน...คือความสำเร็จ

เว็บสวยมากค่ะ

อยากเป็นนักเขียนตั้งแต่สมัยรุ่นๆ
แต่จนแล้วก็ได้เป็นแค่ นักเขียน (บล๊อก) อิอิ
สมัยวัยรุ่นไม่มีเน็ต คอมยังหายากเลย ส่งกลอนไปสนพ.
โดนส่งคืนกลับมาบอกว่า.. กล่อนของเราไม่มีความเป็น unity และอ่านแล้วหดหู่เศร้าสร้อยเกินไป
ความคิดอยากส่งงานเขียนไปตีพิมพ์หายไปตามกาลเวลา
เดี๋ยวนี้เขียนลงเน็ตแทน..
มีคนอ่านซักแค่คนสองคน ก็ยังดี
แค่มีที่ให้เก็บไว้อ่านเองได้ยาวนานอ่ะนะ

อ้อ.. หนุ่มชาวนา เป็นหนังสื่อเล่มแรกๆในโลกการอ่าน
ที่ประทับใจมาก
อย่าทิ้งความฝันนะคะ วันหนึ่งเราก็จะทำได้


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
tengpong วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ส่วนผมอยากเป็นครูสอนวิชาพละ และวิชาลูกเสือ
แต่ไปสอบตำรวจได้ แต่ที่บ้านไม่ให้เป็นเพราะกลัวผมจะไปยิงคน(ร้าย)ตาย แล้วจะเป็นบาป
แล้วอะไรก็ไม่รู้ทำให้ต้องมาอยู่กับอาชีพที่ต้องเดินทางไปโน้นมานี่ ตั้ง 20 ปี แล้ว โดยที่ไม่รู้ว่า...อ้าว..นี่เรามีอาชีพแบบนี้นี่เองหรือ(ว่ะ)
แต่มีความสุขดีกับสิ่งที่ เป็น อยู่ คือ ครับผม

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
loongmoo วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 19.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ya-ma-rach-cho
เชิดชูคุณูปการ ท่านเจ้าพระยายมราช และ บ้านยะมะรัชโช  www.oknation.net/blog/chao-pra-ya

ผมขออนุญาตหยิบบทกวีชื่อ "มิกล้า"
จากหนังสือรวมบทกวีชื่อ"โลกร้างเพราะไร้รัก"
ของ "เคียงดิน" มาถ่ายทอดความรู้สึกเล็กๆ...ดังนี้

....................... ....................
เขียนฝนบนม่านเมฆ
เขียนวิเวกในราวป่า
เขียนแม้โชคชะตา
แต่..มิกล้า..เขียนใจคน

...ตอนนี้ จึงเป็นเพียงคนเล่าเรื่องเก่าๆเฝ้าบล็อก..ไปแล้ว.


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
สายลมลอย วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 18.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suankikran

เก่งเน้อ...ที่ส่งให้ลุงอาจินต์แล้วได้ลง...

ผมส่งแล้วได้ตัวแดงๆ กลับมาพร้อมกับแนะนำให้เขียนเรื่องใกล้ตัวดีกว่า

ลายมือลุง..ผมจะเก็บขึ้นขึ้นหิ้ง..แต่,,,ปลวกกินซะก่อน..ร่ำแทบตายด้วยความเสียดายลายมือครู

ทุกวันนี้ผมทำตามที่ลุงแกแนะนำ คือเขียนเรื่องใกล้ตัวจนจะกลายเป็นคนขี้บ่นไปซะแระ

-------------------------

แวะมาบ่น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ting วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 17.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม

อยากเป็นนักเขียนบ้างคะเพรามีเวลามากแต่ขอเขียนแบบ
ฅนไม่มีความรู้นะคะ แค่อยากให้โลกรู้สิ่งเราเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
minmint วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 17.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paradiso


ผลงานของนักเขียน ครูนิมิต ภูมิถาวร เป็นอีกท่านที่ minmint อ่าน
ในช่วงเป็นเด็กประถมต้นซึ่งอ่านงานเรื่องสั้น นวนิยายหลายหลาก
เป็นไปโดยธรรมชาติตามประสาเด็ก เมื่อเติบโตถึงได้รู้ว่านี่คือ สิ่งที่รัก....

รักที่จะอ่าน...ต่อมาก็รักที่จะเขียน... แต่ไม่นิ่งพอที่จะมีสมาธิอย่างที่
ควรเป็น แล้วความสนใจก็หลายด้าน ทุกๆ สิ่งที่เกี่ยวกับงานศิลปะ.....
จากบัดนั้น...จนบัดนี้ ชะตาชีวิตยังขีดให้เขียนเพราะหน้าที่ที่ต้องทำ

และอีกเหตุผลที่ต้องยอมรับกับตัวเอง อย่างซื่อสัตย์ต่อความจริง
ก็คือเหตุผลเดียวกัน......


" เป็นเพราะผมขาดคุณสมบัติขั้นต้นของการเป็นนักเขียน

ผมขาดความอดทนและความขยันที่จะเขียน "

แต่ได้สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่า ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ......
จะไม่ทรยศต่อความฝัน...นั่นคือการทำงานเขียน แม้ได้เป็นเพียง
" นักอยากเขียน " ก็ตาม....

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 16.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

มีความสุขกับงานที่(อยาก)ทำ
ผมว่าคุณโฟล์คเหน่อ โชคดีที่สุดแล้วครับ

สบายดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 16.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

แวะมาชื่นชม
กรุ่นอารมณ์
นักเขียนหนุ่ม
กันครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ศรีลำดวน วันที่ : 04/10/2009 เวลา : 16.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lumduan
ขอต่อต้านระบอบทักษิณ

ชื่นชมขอรับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คลิปแสดงสด เพลงบ้านไม้เก่า

เพลง บ้านไม้เก่า

View All
<< ตุลาคม 2009 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]