• โฟล์คเหน่อ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : lumpha@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-04
  • จำนวนเรื่อง : 862
  • จำนวนผู้ชม : 1168368
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1854 คน
โฟล์คเหน่อ
เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
วันเสาร์ ที่ 5 ธันวาคม 2552
Posted by โฟล์คเหน่อ , ผู้อ่าน : 2980 , 00:05:35 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


  • เรื่อง | โฟล์คเหน่อ


พ่อผมเป็นคนดุ

เสียงกระแอมไอของพ่อ เคยทำให้ลูก ๆ วิ่งแตกกระเจิงมาแล้ว

พ่อมีลูกหลายคน ยามเมื่อเหตุผลแห่งความผิดมีต้นตอ ที่เกิดจากลูก ๆ ทุกคนด้วยเหตุแห่งการกระทำร่วมกัน จึงไม่ต้องแปลกใจ เมื่อความผิดถูกกากบาทเป็นปูนแดงป้ายหัวทุกคน ห้วงเวลาแห่งการเฝ้ารอการกลับจากงานไร่งานนาของพ่อ จึงเป็นห้วงเวลาแห่งความทรมาณ และรอลุ้น

ทันทีที่แว่วเสียงกระแอมไอของพ่อดังขึ้น ขณะก้าวเข้าเขตรั้วบ้าน หากในวงล้อมแห่งเรามีคนใดคนหนึ่ง คิดในเชิง รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี เผ่นโผนออกไปทางใดทางหนึ่งของทิศทุ่งก่อน จึงไม่ต้องแปลกใจ ที่อีกหลายร่างก็จะเผ่นแผล็วไล่ตามกันไปติด ๆ เสมือนเงา โดยที่พ่อยังมิอาจได้ร่วมรับรู้ความผิดที่พวกเราก่อไว้เลยด้วยซ้ำ

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพวกเราถึงกลัวพ่อได้ขนาดนั้น ทั้ง ๆ เท่าที่จำความได้ จำนวนครั้งที่พ่อได้ลงไม้เรียวสำเร็จโทษ กับลูก ๆ ทั้ง เจ็ดคนถือว่านับครั้งได้ไม่เกิน หนึ่งนิ้วมือ

กลับกันคนที่ลงไม้เรียวลูกคนดื้อ บ่อยครั้ง จนนับไม่ถ้วน กลับเป็นแม่ต่างหาก แต่พวกเรากลับไม่ค่อยกลัวไม้เรียวของแม่

ก็แรงไม้เรียวของพ่อที่กระหนาบลงสำเร็จโทษให้ลูก ๆ ได้หลาบจำนั้น หนักหน่วงกว่าแรงไม้เรียวของแม่หลายเท่านัก

นั่นแหละเสียงกระแอมไอของพ่อจึงมีอำนาจมากพอที่จะทำให้พวกเราแตกกระเจิงไปคนละทิศละทางมาแล้ว

แต่ลักษณะอาการเดียวกันดังที่กล่าว ใช่จะเป็นสัญญาณที่จะทำให้หัวใจของลูก ๆ ลิงซนตัวน้อย แตกฝ่อ ขวัญหาย แต่เพียงอย่างเดียว

หากแต่อาการกระแอมไอ ของพ่อในบางค่ำคืน คือดั่งเสียงสวรรค์ที่ปลุกให้ภวังค์ของลูก ๆ บางคนตื่นจากฝันสู่ความเป็นจริง พร้อมด้วยหัวใจอันพองโต เป็นแรงผลักพลิกตัวลุกอย่างรวดเร็ว พร้อมผลุนผลันออกจากมุ้ง จากที่นอนทันที ที่ปรากฏชื่อของลูก ๆ คนใด คนหนึ่ง ที่นอนรอท่า ลืมตาแป๋ว ในมุ้งมาตั้งแต่ตอนหัวค่ำ

สัญญาณกระแอมไอ พร้อมเรียกชื่อ จากปากของพ่อ ในช่วงผ่านพลบมาสักสองสามชั่วโมง คือการส่งสัญญาณให้เจ้าของชื่อ เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง....

พ่อผมเป็นคนชอบดูหนัง โดยเฉพาะหนังบู๊ ชกต่อย ยิงกันสนั่นจอนั้นพ่อชอบที่สุด นั่นยังไม่นับบวกรวมถึงตัวพระเอกในดวงใจของพ่อ ที่ชื่อนาถ ภูวนัย เข้าไปอีก ถ้าหากค่ำคืนของการปั่นจักรยานฝ่าความมืดของรัตติกาลมุ่งสู่หมุดหมายที่หน้าจอหนังกลางแปลง แล้วได้ยืนชมแนวหนังบู๊ ที่พระเอกในดวงใจแสดงนำแล้วละก็ นั่นคือโชคสองชั้นที่พ่อได้รับ

พ่อชอบปั่นจักรยานไปดูหนัง โดยคำนวณเวลาที่หนังเรื่องแรกฉายไปแล้วเกือบจบ เพราะพ่อรู้ว่าหนังเรื่องแรกมักเป็นหนังจีน หรือไม่ก็หนังชีวิต ส่วนหนังเรื่องสุดท้ายแน่นอนส่วนใหญ่เป็นหนังบู๊ประเภทระเบิดภูเขา เผากระท่อม

และทุกครั้งที่พ่อปั่นจักรยานไปดูหนัง พ่อมักจะชวนลูกคนใดคนหนึ่ง หรือชวนไปพร้อมกัน สองคน เพื่อไปเปิดหูเปิดตา หรือชวนไปเป็นเพื่อนร่วมเดินทาง ซึ่งอันนั้นไม่ใช่เหตุผลที่ลูก ๆ ต้องมาวิเคราะห์ให้เมื่อยสมอง ขอเพียงแต่ให้รู้ว่าในวันที่มีหนังกลางแปลง แล้วส่งสัณญาณให้ ลูกคนใดคนหนึ่ง หรือคู่ใดคู่หนึ่งรู้ว่าจะได้ขึ้นนั่งบนตะแกงหลังจักรยานของพ่อสู่หมายปลายทางที่มหรสพจอสีขาว เท่านั้น อารามดีใจจนกินข้าวปลาไม่ลง ก็จะเกิดขึ้น พร้อมกับการตะลีตะลานเลือกชุดเก่งมาสวมใส่ซะ ดั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดิน

การบอกให้ลูกคนใดคนหนึ่ง หรือคู่ใด คู่หนึ่ง นอนกลางวัน นั่นคือสัณญาณที่แน่ชัดที่สุดว่าจะได้เป็นเพื่อนร่วมทางไปกับพ่อสู่จอหนังกลางแปลง

ในช่วงวันวัยที่พี่ ๆ โตเป็นหนุ่มเป็นสาว สามารถปั่นจักรยานไปเที่ยวพร้อม ๆ กับเพื่อน ๆ ได้แล้ว

ช่วงการรับมรดกตกทอดกอดเอวพ่อ ฟังเสียงหมุนล้อจักรยานบดผ่านทางลูกรัง สู่จอหนังกลางแปลง คือมรดกชิ้นงามที่ส่งผ่านมาสู่ผมกับพี่ชายที่มีวัยห่างกันแค่สองปี แบบเต็ม ๆ และยาวนานพอสมควร โดยมีน้องคนเล็กอีกสองคนซึ่งยังไม่ถึงวัยที่พร้อมจะได้นั่งตะแกรงจักรยาน

ดังนั้นยามข่าวคราวต่างหมู่บ้านที่บอกต่อ ๆ กันมา และมีกำหนดการแน่นอน ของหนังกลางแปลง ผ่านถึงหูของเราสองคนพี่น้อง จึงไม่ต้องแปลกใจที่เมื่อใกล้ถึงวัน ยามพ่อเอื้อนเอ่ยใช้สอย ให้ทำสิ่งใด เราสองพี่น้องจะรีบกุลีกุจอ แย่งชิงกันทำ โดยไม่เห็นแก่เหน็ดแก่เหนื่อย เลยแม้แต่น้อย ด้วยหวังผลที่จุดหมายเดียวกันนั่นคือต้องการให้พ่อพาไปดูหนังกลางแปลง

ในวันวัยปัจจุบัน พ่ออายุกว่าเจ็ดสิบปีแล้ว ลูก ๆ ออกเหย้าออกเรือน มีหลาน ๆ ให้อุ้มกันก็หลายคน 

ยกเว้นก็แต่ผมคนเดียวที่ยังไม่มีครอบครัว

ในบรรดาลูก ๆ ของพ่อ พ่อมักมีเรื่องความหลัง ของลูก ๆ แต่ละคนเก็บไว้เรื่องหนึ่ง ในลิ้นชักความทรงจำ เรื่องความหลังที่ว่านั้น คือเรื่องที่เป็นเสมือนวีรกรรมที่ลูก ๆ ไม่อยากจดจำและไม่อยากให้ใครรู้ แต่เรื่องที่เป็นเสมือนจุดบอดของลูก ๆ แต่ละคนนั้น พ่อจะจดจำเอาไว้หนึ่งเรื่อง เพื่อเอามาบอกเล่าต่อให้หลาน ๆ ได้ฟังว่า พ่อแม่ ลุงป้า น้าอาของพวกเขานั้นมีวีรกรรม ในช่วงวัยเด็กเป็นอย่างไร ซึ่งเมื่อพ่อนำเรื่องราวเหล่านั้นมาตีแผ่ ให้หลาน ได้รับฟังเมื่ออยู่พร้อมหน้า เหล่าพ่อแม่ ลุงป้า น้าอา หน้าบางทั้งหลายก็จะเกิดอาการเขินอาย และได้หัวเราะเฮฮากันทุกครั้ง กับเรื่องแฉของพ่อ

เช่นเดียวกัน ลิ้นชักความทรงจำของพ่อก็ย่อมมีเรื่องของผมซ่อนอยู่ และพร้อมที่จะถูกนำมาแฉได้ทุกเมื่อเช่นกันหากมีโอกาส

เรื่องแฉในลิ้นชักความทรงจำของพ่อ เกี่ยวกับตัวผมนั้น เกิดขึ้นในคืนวันหนึ่งที่หน้าจอหนังกลางแปลง....

ขณะที่ผม พี่ชาย และพ่อกำลังยืนดูหนังกลางแปลงอยู่ด้วยกัน

ทันทีที่วัตถุท่อนแข็งประเคนลงบนหัวของผม ดังโป๊ก พร้อมกับเสียงสำทับ จากคนเจ้าของแรงกระหน่ำตี และวัตถุท่อนแข็ง ว่า “แอบมาอยู่นี่เอง กูหาตัวมึงตั้งนานรู้มั๊ย”

ทันทีที่รับความรู้สึกการตกกระทบและมึนงงนิดหน่อย ผมก็หันขวับไปยังทีมาของคนส่งเสียงสำทับ และผมก็ได้ประจันหน้ากับหญิงวัยกลางคนที่ไม่เคยรู้จักมักจี่มีเรื่องเคืองแค้นอันใดกับแกมาก่อน ยืนถือบ้องข้าวหลามขนาดเขื่องอยู่ในมือ ทันทีที่แกเห็นหน้าของผมชัดเจน หน้าแกก็ถอดสี พลางพูด “ไอ้หนูป้าขอโทษ ตีผิดตัว นึกว่าไอ้เหี่ยวลูกของป้า”

พูดจบป้าก็จ้ำอ้าวหายไปในทะเลคน พร้อมกับบ้องข้าวหลามของแกอย่างรวดเร็ว

เร็วขนาดไหน นะหรือ ก็ขนาดพ่อของผมที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ยังไม่ทันขยับตัวด้วยซ้ำ

พ่อเข้ามาเช็คอาการเบื้องต้นของผม ว่าเป็นอะไรมากมั้ย

แน่นอนแรงการตีสั่งสอนลูก ๆ แอบมาดูหนัง ของป้าเขาคงไม่ต้องออกแรงหวังผลถึงขนาดเลือดตกยางออกหรอกครับ...(ใช่มั๊ยป้า)

เมื่อเห็นว่าผมไม่เป็นอะไรเลย พลัน ผมก็ได้ยินเสียงหัวเราะของพ่อกับพี่ชายดังลั่นแข่งกับหนังกลางแปลง ซึ่งผมเองก็หัวเราะแบบอาย ๆ ไปพร้อม ๆ กันด้วย

ดึกดื่น คืนเดือนหงาย หลังหนังกลางแปลงจบลงไม่นาน

หากมีใครคนใดคนหนึ่งปั่นจักรยาน ตามหลังจักรยานคันโต ไปอย่างช้า ๆ จะเห็น ชายวัยปลายสี่สิบ ปั่นจักรยานไปบนถนนลูกรังมุ่งกลับบ้าน โดยมีลูกชายสองคนนั่งซ้อนชิดอยู่ที่ตะแกรงหลัง ขณะเดียวกัน เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากประมาณหยอกล้อกับลูก ๆ ก็จะดังไปตลอดทางกลับ โดยเรื่องที่ถูกยกขึ้นมาเล่าย้ำตลอดเส้นทาง นั่นคือ เรื่อง “ป้าขอโทษ ป้าตีผิดตัว”

จนกระทั่งทุกวันนี้ เรื่อง “ป้าตีผิดตัว” ยังคงเป็นเรื่องที่พ่อมักหาโอกาสเหมาะ ๆ นำมาเล่าตีแผ่ แฉให้หลาน ๆ ได้รับฟังและหัวเราะเฮฮา จนอาอย่างผมต้องเขินอายเสียตั้งหลายครั้งหลายหน จากเรื่องตีแผ่ แฉของพ่อผม

เพลง จักรยานพ่อ
คำร้อง / ทำนอง / ขับร้อง ศิลปินโฟล์คเหน่อ

เรื่อง | โฟล์คเหน่อ



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พิชช่า วันที่ : 14/12/2009 เวลา : 05.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife

มาฟังเรื่องของพ่อ
เพราะท่าน เราจึงมีวันนี้....
อ่านแล้วนึกถึงพ่อเราจังเลย..

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
loongmoo วันที่ : 08/12/2009 เวลา : 18.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ya-ma-rach-cho
เชิดชูคุณูปการ ท่านเจ้าพระยายมราช และ บ้านยะมะรัชโช  www.oknation.net/blog/chao-pra-ya

ที่ยังไม่มีครอบครัวเนี่ยะ เพราะกลัว"ครัวครอบ"...แม่นบ่ ?
...................................................
ยิ่งมาได้ฟังเพลงนี้ ก็ยิ่งคิดถึงพ่อ ครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 06/12/2009 เวลา : 02.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

"ยกเว้นก็แต่ผมคนเดียวที่ยังไม่มีครอบครัว"

เน้นซะตัวแดงเลยนะ 5555

จริงๆ ก็แวะมาอ่าน มาฟังอยุ่แหละ แต่ไม่ค่อยเมนต์


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ไอลี่ วันที่ : 05/12/2009 เวลา : 19.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ilyy
เรื่องเล่าของฉันสีน้ำ

จะบอกว่า เรื่องนี้..โค ตะ ระ น่ารักเลยค่ะ



ความคิดเห็นที่ 2 (0)
วรดา วันที่ : 05/12/2009 เวลา : 00.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/worada
ใต้ตะวันเดียวเดิม กลางความทุกข์ยาก เธอล่ะอยากเต้นรำกับฉันไหม

ถ้าพ่อในเรื่องนี้ได้มาอ่าน คงยิ้ม

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 05/12/2009 เวลา : 00.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

มาฟังเรื่องเล่าของทุกคนที่คิดถึงพ่อค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

ตัวอย่างเพลงรอสาย ของโฟล์คเหน่อ

ตัวอย่างเพลงรอสาย และวิธีดาวน์โหลดเพลงรอสาย ของโฟล์คเหน่อ

View All
<< ธันวาคม 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]