• ฝนเดือน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : fontree 1970@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-03-14
  • จำนวนเรื่อง : 1019
  • จำนวนผู้ชม : 284697
  • จำนวนผู้โหวต : 297
  • ส่ง msg :
  • โหวต 297 คน

<< มีนาคม 2017 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]



Warning: Smarty::include() [function.Smarty-include]: Unable to allocate memory for pool. in /content/oknation/blog/include/libs/Smarty.class.php on line 1265
ท่านคิดอย่างไรกับผลงานของฝนเดือน
รูปแบบ เนื้อหา วิธีนำเสนอ มีคุณค่าต่อการครุ่นคิดและจิตใจ
7 คน
รูปแบบ เนื้อหา วิธีนำเสนอดี แต่ด้อยคุณค่า
1 คน
รูปแบบ เนื้อหา วิธีการนำเสนอ สื่อสารไม่ชัดเจน
2 คน
รูปแบบ เนื้อหาดี วิธีการนำเสนอต้องปรับปรุง
0 คน
รูปแบบและเนื้อหาควรปรับปรุง
1 คน
ไม่น่าสนใจทั้งรูปแบบ เนื้อหา และวิธีนำเสนอ
1 คน

  โหวต 12 คน
วันพุธ ที่ 2 มกราคม 2556
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 784 , 14:47:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

    วันติดกรงเล็บให้รัตติกาล กางออกน่าสะพรึงกลัวในความนิ่งเงียบ ฝีเท้าช้าทว่ามั่นคงเต็มไปด้วยความสง่างาม เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของภูตพราย และเทพบุตรซึ่งหล่นมาจากสรวงสวรรค์ ดวงไฟมีเจ้าของ ทางเท้ามีเจ้าของ อาหารแห่งความหิวโหยมีเจ้าของเช่นกัน เขี้ยวขาววาวกับดวงดาวแห่งความมัวเมา ยืนประจำอยู่ทุกเสาไฟฟ้าและป้ายรถโดยสาร ใต้เงาของเรือนร่างเคลื่อนไหว คือฝ่ามือที่พร้อมจะดูดกลืนทุกเรือนร่างพ่ายแพ้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 ธันวาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 481 , 09:03:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ข้าสัญจรมาจากแหล่งไกลโพ้นเนิ่นนานจนมิอาจจดจำถูกบีบคั้นและเคล้าคลึงด้วยแรงพลังอ่อนและแข็งจนข้าเป็นข้าในวันนี้โง่เขลา เปราะบาง จนไม่อาจหาความมั่นคงแม้แต่ภายในวิญญาณของตนเอง ในคืนไร้ดาวเหน็บหนาว สะท้าน สั่นไหวทั่วทั้งโลกไม่มีใครไร้มีแสงไฟในดวงใจตัวเองข้าซมซานจากบ้านทุ่งแห่งกรุงเก่าค้นหาตัวเองจากระบบการศึกษาทว่าไม่เคยได้รับคำตอบที่แจ่มชัดไม่เคยรู้จักตัวเองอย่างแท้จริง ข้าเศร้าสร้อย พลัดหลงไปในภาพลวง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤศจิกายน 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 630 , 09:46:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

    พฤศจิกายนพยับไหวเรียวใบตองด้วยลมเย็น แผ่วผ่านไปเหนือความเวิ้งว่าง ไม่เว้นแม้หว่างกลางดวงใจดวงหนึ่ง ธันวาคมบอกผ่านวันบนปฏิทินว่า คิดถึง และความหนาวเย็นจะนำความลึกซึ้งนั้นมามอบให้ ยามกุมภาพันธ์เวียนมาถึง หัวใจของพฤศจิกายนแห้งผาก แม้ผิวดินดานก็ปริร่อน ใบตองบอบบางถูกเรียวนิ้วงามฉีกขาดด้วยความซุกซน ก่อนปลอบประโลมด้วยน้ำค้าง ณ จุดเยือกแข็ง เย็นไยต่างจากความร้อน ร้อนไฉนเลยจะน่าสะพรึงชังกว่า....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 ตุลาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 524 , 09:14:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    เมื่อพวกเขากลับมาโลกทั้งโลกก็เปลี่ยนไปแล้ว แววตาทุกคู่กลายเป็นความไม่คุ้นเคย และเฉยเมยในฐานะของผู้แปลกหน้า ยังมีความทรงจำว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยอยู่ที่นี่ การเดินทางที่ยาวนานอาจตอบสนองพวกเขาเพียงการลืมเลือน และการทรยศหักหลัง แม้แต่หญิงสาวผู้เคยอยู่ในอ้อมกอด และเคยร้อยอารมณ์ความรู้สึกไว้ในบทเพลงเดียวกัน แต่พวกเขายังพอมีโชคอยู่บ้าง สามารถอ่านป้ายประกาศชื่อเจ้าของอัฐิข้างกำแพงโบสถ์ได้ และจำ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 ตุลาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 675 , 08:52:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

    ริมฝีปากที่แห้งผาก รอยยิ้มจางหายไปคล้ายดังรอยระแหง แห้งและหลุบลึก ความชุ่มชื่นของความหฤหรรษ์ เป็นเพียงสรวงสวรรค์ในพยับแดด จูบที่ประทับลงบนความอุดมครั้งแล้วครั้งเล่า บนหน้าผากป่าเขา และกลีบดอกไม้ป่า อดีต  ปัจจุบัน  อนาคต รอยยิ้มนั้นยังคงอยู่ แต่ได้คลี่คลายเป็นความอ่อนระโหยแห่งสังขาร แม้ว่าวันนี้เสียงหัวเราะจะติดปีกบินไปในฝูงเมฆสีดำ ริมฝีปากที่พรมพรายลงบนริ้วระบายของแสงแดดบนเรียวใบข้าว....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 ตุลาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 531 , 09:02:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  ทักษะและแบบจำลองความงามของศิลปะ เราอาจเรียนรู้จากกันและกัน แต่ศิลปะอันงดงามนิรันดร์ เรากลับต้องมาศึกษาจากความเดียวดาย ภายในหัวใจของเราเอง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 ตุลาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 517 , 14:07:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

    ฝนยามบ่ายหยุดลงเมื่อครู่ ระนาดใบมะขาม และแป้นคีย์สังกะสี..ไม่มีเสียงเพลง ริ้วระบายของแสงแดดอยู่ในแววตาเศร้าของเงาบนพื้นถนนอีกครั้ง ราวหวาดระแวงต่อเสียงระส่ำระสาย หยุด... แต่เวลาเริ่มนับตั้งแต่...เริ่มเคลื่อนไหว เพียงลีลาง่าย ๆ ของริ้วฝนและไอแดด ทำให้ยามบ่ายอบอุ่นและน่าสัมผัส เหมือนรอยยิ้มซึ่งไม่เคยโปรยปรายมาแสนนาน..ของความเศร้า ไกลออกไปบนถนนหลวงและรถยนต์ป้ายทะเบียนขาวดำ ผู้คนยังอยู่ใ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 2 ตุลาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 576 , 12:38:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     ฝนตกลงมาแล้ว แสงเจิดจ้าของดวงตะวันไม่ได้หายไปไหน ทว่าอยู่ในหยาดฝนโปรยปรายลงมา จากท้องฟ้าสู่ผืนดินรุ่มร้อน สายฟ้าแลบแปลบปลาบ เสียงฟ้าร้องครางครืน เสียงหยดน้ำกระทบผืนดินเป็นจังหวะอ่อนโยน เยียบเย็นและบังเกิดสำเนียง รวมทั้งบรรยากาศอ่อนนุ่ม อบอุ่นดุจทรวงอกของแม่ ผู้ไม่เคยหลั่งน้ำตา ทว่าเป็นหัวใจของลูกเองที่กังขา ในความเป็นชีวิต ในความร้อนและเย็น ในความยืดยาวของกาลเวลาอันเกิดจากการเรียน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 กันยายน 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 531 , 08:54:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    ทุกขณะที่สายลมพัดผ่าน ได้นำพาปวงวิญญาณหลุดร่วงปลิดปลิวไปตามกระแสแห่งวารวัน ชีวิตและอักขระธุลีซึ่งบันทึกต่างเรื่องราวความเป็นมาในภพชาติหนึ่ง ร่ำไห้ต่อลมหายใจล้าโรย อ่อนล้าและอ้อยอิ่ง แสงสุดท้ายของวันเป็นสีทอง ส่องจักรวาลและโลกธาตุสีทองเล็ก ๆ หมุนวนต่างถ้อยคำที่ไร้การเอื้อนเอ่ย แต่เคยเป็นทั้งคำตอบและคำถามของปวงเมธี ถ้อยวลีของชีวิตบางครั้งของการตกหล่น เจรจากับดอกไม้ ดวงตะวัน และแสง เงา  ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 กันยายน 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 604 , 09:02:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    มิถุนายนอัญเชิญเมฆฝนผ่านมา หยาดน้ำตาแรกคือความเติบโตของข้าวกล้า รวมถึงความฝันของชาวนาคนหนึ่ง ผลิใบแตกกอในพันธุ์ข้าว กข.อายุสั้น ในพรรษาแห่งความชุ่มชื่น และข่าวการหลากไหลเอ่อท้นของสายน้ำเหนือ ก้าวแห่งกันยายนเงียบกริบ ระย้าย้อยในเรียวรวงสีทอง ท้องของแม่โพสพเจียนคลอด จากวันเริ่มต้นถึงวันใกล้เก็บเกี่ยว ชาวนานั้นเทียวไปเทียวกลับ สูบน้ำออกจากแปลงนา ด้วยเกรงว่าแม่โพสพจะเสียหาย บั้นปลายของ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 กันยายน 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 553 , 16:18:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    สิ้นพรรษาพอดี นี่ก็ขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบเอ็ดแล้ว ความชุ่มฉ่ำและน้ำฝนยังไม่จากไป หากยังคงอาบเอิบหลากไหล จากสายน้ำสู่ทุ่งนาที่ราบลุ่ม ระดับน้ำไต่ขึ้นสู่สนามหญ้า ล้นหลั่งเหนือผิวถนนและนาข้าว คือความปวดร้าวของชาวนาและเกษตรกรผู้ปราศจากเสียง คืนค่ำฟ้าคำราม กังวานไปในความมืดและสงัดไร้เดือนดาว ราตรีหวาดผวาทุกคราที่สายฟ้าแปลบปลาบ ปล่อยเสียงบ่นของเขียดและแมลงระงมไปทุกทิศ เธอพูดจาถามไถ่ความเป็....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 สิงหาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 543 , 12:29:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  เด็กหญิงผมยาวผิวคล้ำนั่งอยู่ฟากหนึ่ง อีกฟากหนึ่งคือเด็กชายหน้ามอมแมม น้ำตาเพิ่งแห้งไปจากดวงตา ผลัดกันขึ้นลงช้า ๆ ค่อย ๆ คว้าสรวงสวรรค์ไว้ในใจ ผลัดกันโยกคนละครั้งดังจะไปให้ถึงที่หมายเร็วไว เธอเร็วเกินไปที่จะลงไปจากกระดานหก เขาเองจึงนั่งหน้าเศร้าก้นยันพื้น ฟากหนึ่งว่างเปล่าชูสูง ข้างหนึ่งมีเสียงร้องของราชา ขณะราชินีเดินจากไปด้วยรอยยิ้มและขนมหวาน ไม้หกจะไม่หกหัวหก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 สิงหาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 578 , 08:53:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  เสียงแผ่วเบาลงของสรรพสำเนียง เมษายนสองพันห้าร้อยสิบสามเริงร้องเพลงหลังฤดูเก็บเกี่ยว หวิวหวีดลมร้อนและดาวซีดจางในท้องฟ้า นางหนึ่งนับในเวิ้งจักรวาล หากฟ้าประทานบุตรแก่ข้าเขาจะเป็นบัณฑิตของแผ่นดิน ราตรีและเหงื่อไคลหลอมไหลเป็นกายหนึ่งทารก ปรากฏกายเมื่อลมหนาวพัดมา ผ่านไปหลายเพลาเช้าและค่ำ ชีวิตดำดิ่งล่องลอยในวังวนสังขาร นางนั้นร้องเพลงกล่อมแม่โพสพโดดเดี่ยว กับเดือน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 สิงหาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 574 , 09:42:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยิ่งราตรีย่ำเท้าเข้าไปในความลึกแห่งภวังค์ของตัวเองมากเพียงใด เสียงครางของเครื่องยนต์ซึ่งยังสัญจรไปมาเปล่งเสียงกังวาน ขณะเสียงสุนัขกรรโชคสายลมเย็นและความมืด หรือเขาจะกู่ตะโกนขับไล่รถยนต์เหล่านั้น ซึ่งทำลายความสงัดสันโดษของค่ำคืนที่แสนเปล่าเปลี่ยว? ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 6 สิงหาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 522 , 09:23:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นับแต่ราตรีลากฝีเท้าแผ่วเบาจากไป พร้อมกับใบหน้าและดวงไฟแสงสว่าง ความราบรื่นซึ่งอาจร้องเพลงของพื้นถนน จมจ่อมลงในความคิดคำนึงและความวุ่นวายของความคิดอีกครั้ง ดังการหลับลงในความอ่อนล้า โดยปราศจากความฝัน มีเพียงเรื่องราวไม่รู้จบผ่านเข้ามาและลับหายไป ความราบเรียบสะท้อนเงายามเช้า เปล่งประกายเช่นเดียวกับรอยยิ้มของดอกไม้แห่งรุ่งอรุณ และดวงดาว บนเตียงทิวากาล การนำไปสู่และการนำ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 กรกฎาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 539 , 09:07:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลังความตายของข้าเมื่อหลายศตวรรษก่อน ชื่อของข้าจารึกไว้ในแฉกดาว รวมทั้งกองความฝันพัดพรายอยู่ทุกขณะ ข้ายังคงขับขี่ร่างกายสีน้ำตาลนี้ต่อไป ขับขี่ไปเหมือนหลับฝัน ด้วยวันและเวลาเงียบสงบ ข้าเห็นรอยปะทุแตกของเข็มนาฬิกา ข้ายิ้มให้กับยามเช้า และต้อนรับยามบ่ายด้วยย่ามใบเก่าแห่งความสันโดษ ข้าคิดถึงทางเดินโล่งเตียนของความรู้สึก ข้าคิดถึงเสียงระฆังไกวสายลมอยู่เหนือชายคาโบสถ์....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 25 กรกฎาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 571 , 11:00:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  เปิดฝาโลกสีขาวลายเทพพนมสีทอง ควรร่ำไห้หรือร้องเพลง? ครวญเพลงสนานเริงรื่น กับวันคืนขัดเกลาหนังกำพร้าหลุดร่อน ระบำปลิดปลิวจากไป ชื่อเสียง... ลาภยศ... ความมั่งคั่ง... ดวงดาวซึ่งเคยปรารถนาไขว่คว้า...ว่างเปล่า บนเรือนร่างยามวัยชราจับปอยผม ยามความเจ็บไข้ประชิดแนวสันหลัง โอ...ความหลัง หลักชัย... ประตูที่ฉันเปิดออก ประตูที่ฉันปิดลง ผนึกร่างนั้นไว้ภายใน ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 กรกฎาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 622 , 08:29:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  เช่นเดียวกับควันและเปลวไฟ สะบัดปลายเปลววูบไหวและควันล่องลอย ปล่อยตัวเองในความอิสระและความร่าเริง เหินบินอยู่ในจิตนาการของตัวเอง ขึ้นลง โน้มไหว เหมือนมีชีวิต ซึ่งปรารถนาแย้มยิ้มและหัวเราะกับผืนโลก เป็นรอยยิ้มงดงามกว่าการเปรียบเทียบใดๆ เธอจำหลักลายในสายลม เคลื่อนไปสู่ปราสาทห่างไกลจรดขอบน้ำทะเล จรดวิมานของเหล่าเทพยาดา ด้วยความอ่อนละเอียดของการเคลื่อนไหว เธอจึ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 16 กรกฎาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 765 , 08:50:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ความรักของฟ้าไม่มีชื่อและนิยาม หากแต่ความหมายถูกกำหนดไว้ในแววตาของดวงดาว และผืนโลกที่คละเคล้าไปด้วยหยาดน้ำตา รอยจุมพิตที่เหินห่างปลายฟ้า ณ ดินแดนแห่งการบรรจบกันของทิวาและราตรี ท่ามกลางเสียงขับกล่อมเพลงพลเมืองไร้แผ่นดิน มีเพียงการร้องเพลงและบรรเลงบทกวีสรรเสริญการมีชีวิตอยู่ ภายใต้เงาแห่งรักของท้องฟ้า เวลาใดกันเล่าที่เธอโศกสลด และเหล่าพสกนิกรต่างวิปโยคในความเศร้านั้....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 กรกฎาคม 2555
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 756 , 10:47:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คำพูดของไฟคือความร้อนและความเป็นมาของไฟ เศษไม้ใบหญ้าและประกายแห่งการกระทบติด ด้วยลมหายใจอันบริสุทธิ์ของโลก ไฟจึงเริงรำแม้ในอารมณ์ของมนุษย์ แม้แต่ร่างกายยังอบอุ่นไฟก็ยังคงอยู่ในนั้น จากเสียงเพลงผ่านลิ้นความเมามาย เสียงกระทบกระแทกยืนยันความเป็นด้านคู่ตรงข้ามอันงดงาม จากสายน้ำระเหยหายเป็นต้นไม้ต้นหนึ่ง หญิงสาวคนหนึ่งบิดกายเจ็บปวด เพื่อเปิดทวารแห่งการกำเนิด ใจ..ผ่านไปส....

อ่านต่อ


/2