*/
  • fonyukyik
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-10-18
  • จำนวนเรื่อง : 12
  • จำนวนผู้ชม : 24603
  • จำนวนผู้โหวต : 24
  • ส่ง msg :
  • โหวต 24 คน
เรื่อง นี่หรือ....ของ คำว่า รัก ที่ทุกคนต้องการหนักหนา ท่านคิดว่าเป็นอย่างไร
ดีมาก
1 คน
ดี
3 คน
พอใช้
2 คน

  โหวต 6 คน
วันเสาร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by fonyukyik , ผู้อ่าน : 1248 , 14:59:19 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นี่หรือความรัก ของผู้หญิงคนหนึ่งประมาณ 15 ปี วัยของเธอ วัน 14 กุมภาพันธ์  2550 เป็นวันที่จะดีใจ หรือว่าเสียใจดีนะ อยากให้ผู้อ่านพิจารณาให้เธอผู้หญิงด้วย...วันแห่งความรักของเธอ เป็นวันที่ดีหรือไม่ดีสำหรับเธอ....

...ปลายฝน...ขอนำหยิบเรื่องราวเป็นจริงจากประสบการณ์ที่ได้พูดคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง นามสมมุติ "น้องปอ"..ซึ่งปลายฝนได้รู้จักกับน้องคนนี้โดย น้องปอ เป็นแฟนรายการวิทยุของที่ทำงานปลายฝน ทุกครั้งเวลาปลายฝนจัดรายการ จะได้ยินเสียงกริ้งหลังไมค์จาก น้องปอทุกครั้ง..น้ำเสียงของเธอช่างมีความสุขเหลือเกิน อารมณ์ดี พูดคุยร่าเริง สนุกสนานกับปลายฝน .....ทั้งที่ไม่เคยเจอกันเลย...ได้แต่ยินเสียงของของ.... น้องปอแต่แล้ว วันที่เธอเปลี่ยนไป .....

14  กุมภาพันธ์ 2550 ปลายฝนได้ดำเนินรายการตามปกติ และได้ยินเสียงโทรศัพท์ของน้องปอ คนแรก เมื่อรับสาย

ปลายฝน "สวัสดีคะ"

น้องปอ "สวัสดีค่ะพี่ฝน"

ปลายฝน "วันนี้เป็นความรัก บอกรักคนที่อยากบอกยัง"

แต่เสียงตอบ ไม่มีเสียงเลย มีแต่เสียง ร้องไห้ออกมา ซึ่งปลายฝนก็งง ว่า น้องปอเป็นไรอะไร น้องปอตอบว่า

น้องปอ "วันนี้เป็นวันที่หนูอยากจะร้องไห้ เพราะ คนรักของหนูบอกเลิกกันหนู"

ปลายฝน "อ้าวทำไมหรือ มีอะไรหรือเปล่าคะ เล่าให้พี่ฝนฟังได้ไหม ถ้าไว้ใจพี่ฝนนะค่ะ" แต่ไม่พร้อมก้อไม่เป็นไรนะค่ะ

น้องปอ " ได้ค่ะ ปออยากเล่าให้พี่ฝนฟัง"

จากนั้น เธอก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับน้องปอที่ไม่รู้อะไรเลยจากผู้ชายคนนั้น น้องปอเล่าให้ฟังว่า

"หนูกับแฟนคบกันมา ไม่เคยรู้เรื่องเลยว่า เขามีภรรยา และมีลูกด้วย เขาปิดบังหนูมาตลอด หนูกับเขาใกล้ชิดกัน จนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ่ง หนูรักเขามา เขาทำทุกอย่างให้หนูวางใจเขา คิดว่าเขาไม่มีใคร นอกจากหนูคนเดียว" แต่สุดท้ายความลับก็ไม่มีในโลก วันหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งอุ้มลูกวัยเล็ก (ไม่แน่ใจว่า อายุเท่าไหร่" ไปที่บ้านของน้องปอ แล้วพูดกับน้องปอและแม่ของน้องปอว่า เขาคือภรรยาของชายที่น้องปอรัก ทุกอย่างมันจบกับคำพูดของภรรยาผู้ชายคนที่น้องปอ แต่แล้วเรื่องไม่จบแค่นี้ ผู้ชายไม่ยอมเลิกลากับน้องปอ มาแวะเวียน ซึ่งน้องปอเองก้อทำใจไม่ได้เรื่องที่เกิดขึ้น เสียใจ และเสียความเป็นผู้หญิงที่น่ารัก จากนั้นปลายฝนได้ฟังจากน้องปอเล่าก็บอกได้แค่ ให้กำลังใจ และตัดใจด้วยตัวเอง ว่าจะทำอย่างไร น้องปอก้อวางใจไป .......

ต่อมาประมาณ 2 วัน ปลายฝนได้รับโทรศัพท์ แต่ไม่ใช่น้องปอ แต่เป็นแม่ของน้องปอ ซึ่งแม่น้องปอเขารู้ว่า น้องปอชอบฟังรายการวิทยุของปลายฝน และแม่ของเธอได้พูดว่า

แม่น้องปอ " สวัสดีค่ะ ฝนได้ไหมค่ะ

ปลายฝน "ใช่ค่ะ" จากไหนค่ะ

แม่น้องปอ "แม่น้องปอค่ะ...แม่กลุ้มใจมากๆ น้องปอไม่ยอมกินข้าว และไม่สบายด้วย ให้กินอะไรก็ไม่กิน น้องปอบ่นบอกว่าอยากให้พี่ฝนมาหา "

ปลายฝน "ค่ะ แล้วบ้านน้องปออยู่ที่ไหนค่ะ " เรื่องไม่น่าเชื่อก้อเกิดขึ้น เพราะสุดท้ายได้สอบถามบ้านของน้องปอ และรู้ว่า บ้านของน้องปอ อยู่ใกล้ระแวงใกล้ๆ บ้านปลายนี่เอง...

ปลายฝน "แม่ค่ะ น้องปออยู่ไหม ถ้าอยู่ ฝนขอคุยกับน้องเขาหน่อย"

แม่น้องปอ "อยู่ค่ะ"

น้องปอก็มารับสาย ปลายฝน" น้องปอคะ ทานข้าวนะ ดูแลตัวเองก่อน ก่อนที่จะคิดเรื่องอะไร"

น้องปอ "อยากให้พี่ฝนมาหา"

ปลายฝน "ได้ค่ะ พี่ฝนจะไปหานะค่ะ"

ต่อจากนั้น ปลายฝนก็ได้ไปหาน้องเขา พูดคุยและให้กำลังใจน้องเขาเท่าที่ทำได้ แต่ไม่ใช่อย่างนั้น เธอต้องไปโรงพยาบาล เพราะไม่ใช่สาเหตุเพราะทำใจไม่ได้ แต่....มีอาการที่ต้องไปตรวจโรคของผู้หญิงที่ติดเชื้อจากผู้ชาย  ปลายฝนพาน้องปอไปโรงพยาบาล ได้ให้พยาบาลที่ปลายฝนรู้จักดรวจดูว่าน้องเขาเป็นโรคอย่างว่าหรือเปล่า คำตอบที่ได้จากพยาบาล ก้อคือ ต้องให้ฝ่ายชายมาตรวจเลือดด้วยว่าผู้ชายมีเชื้อ "เอดส์" หรือเปล่า ใจของน้องเขาแทบสลาย เสียใจไม่พอ ดันมาเจอเหตุการณ์อีก และ ปลายฝนได้ติดต่อกับฝ่ายชายให้มาหาน้องปอที่โรงพยาบาล ฝ่ายชายก็มา และได้ฟังเรื่องของน้องปอที่ตรวจ เขากับพูดกับน้องปอว่า "ไม่ใช่พี่ ปอไปมีอะไรกับใครมาหรือป่าว" ดูการปฏิเสธของลูกผู้ชายที่บอกรักกับน้องปอเนี่ยหรือ.....น้องปอก็เสียใจซ้ำอีกได้ยินคนที่ปอรักมาก มาพูดแบบนี้ใส่เธอ....ผู้อ่านคิดว่า เหตุการณ์แบบนี้ น้องปอคนนี้เขาจะตัดสินใจอย่างไร.....

การตัดสินใจของน้องปอ ขึ้นอยู่กับเธอผู้เดียว ปลายฝนได้เพียงพูดกับน้องเขาว่า "น้องปอค่ะ พี่รู้ว่าปอเสียใจมากแค่ไหนที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่น้องปออย่าลืมนะยังมีคนที่เสียใจมากกว่าน้องปออีกหลายเท่าคือ แม่ของน้องปอไง ไม่มีใครรักเราเท่ากับแม่น้องปอที่นั่งอยู่ตรงนี้นะ" น้องปอน้ำตาคลอ และมองหน้าแม่ แม่น้องปอก็ร้องไห้...."พี่ฝนพูดได้แค่นี้นะ" กินยา และพักผ่อน ดูแลสุขภาพแล้วค่อยตัดสินใจกับชีวิตที่อยู่ ณ ปัจจุบัน......

 ยามใดที่เราดีใจ เสียใจ ผิดหวัง ผู้ที่เป็นมากกว่าเราคือ "ผู้ดูแลเรา และเป็นร่มเงาให้กับเรานั้นเอง"

จากวันนั้น ได้สอบถามแม่ของน้องปอว่า น้องปอเป็นไง เสียงของแม่น้องปอเหมือนดีใจที่ลูกดีขึ้น และบอกว่าอยากให้ฝนมาดู ปลายฝนก็ไปดูน้องปออีกครั้ง จากวันที่น้องเขาเสียใจ เป็นวันที่เขาเบ้มแข็งอีกครั้ง เพราะการเสียใจจากชายทำให้เขารู้ว่า ชีวิตของเขาคือ เขาที่กำหนดให้มันเป็นว่าเขาจะเป็นแบบไหน จะทุกข์ หรือจะสุข น้องปอบอกว่า เขาจะไปทำงานที่ต่างจังหวัด จะลืมทุกอย่างที่ผ่านให้หมด และน้องปอก็ไปทำงาน ปลายฝนก็ไม่ได้เจอน้องเขาเท่าไหร่ ได้แต่เจอแม่น้องปอ แล้วสอบถาม แม่น้องปอว่า เขาสบายดี สบายใจขึ้นเยอะ

ต่อมา ปลายฝนได้เจอกับน้องปออีกครั้ง วันนั้น น้องปอมาสมัครเรียน กศน. เพื่มเติมความรู้ให้กับตัวเอง ....และเป็นเราที่ปลายฝนมีความสุขนะ และคิดว่า การทำงานของเราสำเร็จ น้องปอบอกกับปลายฝนว่า "ถ้าวันนั้นน้องปอไม่โทรหาพี่ฝน คงไม่มีวันนี้สำหรับน้องปอ น้องปออาจจะไปจากโลกนี้แล้ว " และน้องปอก้อยกมือไหว้ขอบคุณปลายฝน ฝนก็ดีใจสิ่งที่เราทำ ทำให้เด็กคนหนึ่งได้มีชีวิตใหม่อีก ถึงแม้ว่า ร่างกายจะกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้ก็ตาม"  และที่สำคัญ วันนั้นฝนได้จัดรายการกับคุณหมอที่ดูแลน้องปอด้วย ....และได้ยินคำจากคุณหมอว่า "ฝนทำงานตรงนี้ได้เหมาะสมและดีมากๆ สามารถทำไห้ผู้ฟังได้เข้ามาพูดคุยและระบายความรู้สึกของเขามาได้ " จากนั้น รายการของฝนก้อจะมีน้องๆ พี่ๆ มาพูดคุยกันตลอด ปรึกษา เรื่องเเปลี่ยนความคิดกัน.....

...สำหรับเรื่องนี้ ปลายฝนต้องขอบคุณ น้องปอที่ให้นำมาเขียนในบล็อกและออกรายการ เพื่อเป็นการเตือนคติให้กับเพื่อนๆ ที่กำลังจะเสียใจ หรือพลาดพลั้ง กำลังตัดสินใจที่ผิดๆๆ......

ชีวิตของเราสามารถเลือกได้ว่าจะรักเป็นแบบไหน ที่สำคัญ คือ รักที่ไม่ทำให้ตัวเราและผู้อื่นเดือดร้อนก็พอแล้ว.....



/1