• กัปตันหมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : geeplus99@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2015-05-31
  • จำนวนเรื่อง : 65
  • จำนวนผู้ชม : 23033
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2 คน
Flight Plan วางแผนชีวิต
การบินกับ ชีวิต มีข้อคิด มุมมอง เหมือนกันอย่างไม่น่าเชื่อ บินไปกับผม กัปตันหมี ข้ามเส้นขอบฟ้า เพื่อข้ามข้อจำกัดของชีวิต
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/fplan
วันพฤหัสบดี ที่ 25 มิถุนายน 2563
Posted by กัปตันหมี , ผู้อ่าน : 204 , 11:10:45 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน แม่หมี , อดุลย์ โหวตเรื่องนี้

เมื่อสมการชีวิต..ถูกกำหนดว่า

ลืม = ไม่สำคัญ

ได้อ่านบทความของอาจารย์นพดล ร่มโพธิ์

ในหัวข้อเรื่อง"ขอบคุณอัลไซเมอร์"

ผมเข้าใจความรู้สึกอาจารย์และผมเข้าไปถึงบทความนี้แทบทุกตัวอักษร

ผมเป็นคนหนึ่งที่มีคนในครอบครัวเป็นโรคร้ายนี้

คุณพ่อผมเป็นอัลไซเมอร์ครับ

โรคที่คนไทยอาจจะยังไม่ค่อยรู้จักนัก

บางคนเรียกมันว่าโรคสมองเสื่อม

สาเหตุของโรคนี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัดและที่สำคัญมันยังไม่มียาขนานใดที่จะรักษามันได้

คนที่ทุกข์ทรมานไม่ใช่เพียงผู้ป่วยอย่างเดียวครับ

คนที่ดูแลและคนที่ใกล้ชิดพวกเขาคือกลุ่มคนที่น่าเห็นใจที่สุด

การดูแลผู้ป่วยโรคอื่น ผู้ป่วยยังพอที่จะให้ความร่วมมือได้ แต่ผู้ป่วยอัลไซเมอร์พวกเขาลืมทุกอย่างแม้กระทั่งการกิน

ความร่วมมือในการรักษา ไม่ต้องพูดถึงไม่มีเลยครับความยากลำบากและความทุกข์ทรมานมันจึงเหมือนกราฟที่ชันขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อวันเวลาผ่านไปภาวะสมองเสื่อมมันก็รุนแรงขึ้นสมองถูกทำลายมากขึ้น ความทรงจำขั้นพื้นฐานในการใช้ชีวิตในแต่ละวันก็ถูกทำลายไปทีละเล็กทีละน้อย สมองส่วนการควบคุมเคลื่อนไหว การเคี้ยวการกลืนอาหาร ถดถอยเสื่อมลงทุกวัน

มันทุกข์ทรมานนะครับที่นั่งมองคนที่เรารัก

อยู่ในสภาพแย่ลงในทุกๆวัน

ปกติคุณพ่อผมจะเป็นคนอารมณ์ดี

ช่างพูดช่างคุยน้อยครั้งมากที่จะเห็นพ่อโกรธใคร

รวมทั้งตัวผมเอง

ในช่วงเวลาที่คุณพ่อเริ่มป่วยช่วงนั้นอาการยังไม่แน่ชัด มันจึงสร้างปัญหาการใช้ชีวิตร่วมกันของสมาชิกในครอบครัวพอสมควร เราไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมคุณพ่ออารมณ์แปรปรวนและเปลี่ยนไป

จากคนที่อารมณ์ดีใจดีกลายเป็นคนที่เกรี้ยวกราดบ้างเป็นบางเวลา ของหายบ่อยครั้งขึ้น เริ่มไม่ไว้ใจคนรอบข้าง ถึงขนาดเคยขู่ว่าจะไปแจ้งตำรวจตอนที่ท่านคิดไปเองว่าของส่วนตัวท่านหาย

ความหวังสุดท้ายมันเริ่มดับลง เมื่อผมถามท่านว่าท่านชื่ออะไรแล้วท่านตอบไม่ได้ เพราะก่อนหน้านั้นท่านเริ่มลืมชื่อสมาชิกในครอบครัวเราไปทีละคน

โดยท่านลืมชื่อคุณแม่เป็นคนสุดท้าย คนที่เป็นคู่ชีวิตของท่านคนที่อยู่เคียงข้างท่านจนวันสุดท้าย

นั่นหมายถึงแม้สมองมันโดนทำลาย มันก็ยังจะเหลือพื้นที่สุดท้ายให้จดจำ คนที่สำคัญที่สุดก็คือคู่ชีวิตของเขา คนที่อยู่ร่วมกันมาเหมือนกับชีวิตรวมกันเป็นหนึ่งเดียว...

ผมขอหยุดตรงนี้ ก่อนบรรยากาศมันจะเศร้าเกินไป

ผมอยากจะสรุปบทเรียนที่ได้

และมีคำแนะนำในเรื่องนี้ดังนี้นะครับ

1.ดูแลตัวเองให้ดี

รักษาสุขภาพทานอาหารมีประโยชน์ในเมื่อโรคนี้มันยังรักษาไม่ได้ เราคงต้องรักษากายรักษาใจให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ ซึ่งมันก็จะป้องกันโรคร้ายอื่นๆด้วย

2.เงินทองถ้ามีก็เก็บไว้บ้าง

เพราะเราไม่รู้ว่าสุขภาพร่างกายของเราในอนาคตจะเป็นอย่างไรนอกจากมันจะแบ่งเบาลดความทุกข์,ความไม่สบายกายของตัวเราแล้ว เงินที่เก็บไว้จะถูกนำมาใช้เมื่อยามจำเป็น ซึ่งอาจแบ่งเบาภาระของคนรอบตัวเราไปได้บ้าง

3. คนที่รักเราที่สุดก็คือคนในครอบครัวของเรา

พ่อแม่,พี่น้องในเวลาที่เราแข็งแรงและยังมีเวลา อย่าลืมดูแลพวกเขาให้ดีที่สุดจะได้ไม่เสียใจเมื่อเข็มนาฬิกามันผ่านไปและย้อนเวลากลับมาไม่ได้

4. อยากทำอะไรกับตัวเองกับใครให้รีบทำ

เพราะวันพรุ่งนี้,วันมะรืน,เดือนหน้าปีหน้า อาจไม่ได้เป็นไปตามแผนที่เราวางไว้

ความทุกข์ของมนุษย์เกิดจาก 2 สถานะ

ทุกข์เมื่อนึกถึงอดีตในเรื่องเลวร้ายที่ผ่านมา

กับกังวลเรื่องที่ยังมาไม่ถึงในอนาคต

จงอยู่กับปัจจุบันและทำวันนี้ให้ดีที่สุด

สิ่งที่ดีที่ถูกต้องแล้วเรายังไม่ได้ทำ

อย่ารอเวลา จงรีบลงมือทำ

5. การถูกลืมเจ็บปวดที่สุด

วันที่ถามคุณพ่อว่าผมชื่ออะไรแล้วท่านตอบไม่ได้

คือวันที่ผมเสียใจมาก

แต่นั่นยังยอมรับได้ส่วนหนึ่งเพราะมันเกิดจากอาการเจ็บป่วย

แต่หากเราถูกลืมจากใครบางคนในขณะที่คนนั้นยังมีความสมบูรณ์ทั้งจิตใจและร่างกาย

ผมว่ามันเจ็บปวดกว่าครับ

เพราะ"สมการชีวิต"

ที่มักจะเป็นจริงเสมอก็คือ

ลืม = ไม่สำคัญ

เรารู้ว่าการถูกใครบางคนลืมโดยที่เรายังยืนอยู่ตรงนี้ยังมีลมหายใจมันเจ็บปวด

เหมือนเราไม่ได้รับความสำคัญ

เราอย่าทำเช่นนั้นกับใครโดยเฉพาะคนที่มีบุญคุณ

กับเราอย่าให้คนเหล่านั้นเขารู้สึกได้ถึงความไม่สำคัญ

ในวันที่ชีวิตรีบเร่งมีเรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามาในหัวสมองอย่างมากมาย อย่าปล่อยให้เรื่องราวเหล่านั้น

มาทำให้เราลืมคนสำคัญบางคนไป..

จะจด จะจำ,จะบันทึกจะทำวิธีไหนก็ได้ครับ เพราะการแสดงออกว่าเราไม่ลืมมันไม่ยากเลย

อาจยังไม่จำเป็นจะต้องไปหาไปพบหน้า

แค่ส่งข้อความหรือโทรศัพท์ไปทักทายแค่นั้นก็ยังดี

คนเราก็แปลกครับ เรื่องควรจำกลับลืม

เรื่องควรจะลืมกับจำ.. หลายครั้งความเจ็บปวดความล้มเหลวในอดีต มันตามมาหลอกหลอนเราจนถึงทุกวันนี้เพราะเราไม่รู้จักที่จะลืม

งั้นก็หมายความว่าเราต้องพยายามตั้งใจที่จะลืมมันอย่างนั้นหรือ? ..คำตอบคือไม่ครับ..

นั่นเป็นวิธีที่ผิด

ยิ่งเราพยายามลืมมัน เราก็จะยิ่งนึกยิ่งคิดถึงสิ่งนั้น

วิธีการง่ายกว่านั้นคือ การหาเรื่องที่สำคัญกว่าเรื่องนั้นมาคิด สมองมนุษย์มีลักษณะเฉพาะคือมันมีพื้นที่ให้จดจำเรื่องราวได้จำกัด เรามักจะคิดถึงเรื่องราวเรื่องใดๆได้เพียงเรื่องเดียวในเวลาหนึ่ง

ถ้าเรายังไม่ลืมเรื่องเลวร้าย ปมในชีวิตหรือความผิดพลาดในอดีตสักที ก็ให้คิดถึงเรื่องที่สำคัญกว่านั้น

เรื่องสำคัญในชีวิตของเราที่จะทำให้ชีวิตเราดีขึ้น

ถ้าคิดไม่ออกว่าเรื่องสำคัญที่เราจะคิดทดแทน

เรื่องในอดีตที่เจ็บปวดนั้นคืออะไร

เดินไปที่กระจกครับมองไปในกระจก

คิดถึงคนๆนั้น คนที่สำคัญที่สุดที่เขาจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปในวันพรุ่งนี้ คิดถึงเขามากๆ

อย่าลืมเขาสิครับ

เพราะ ลืม = ไม่สำคัญ

นึกถึงแต่คนอื่นที่ทำร้ายเรา นึกถึงแต่เรื่องราวร้ายๆ

ในอดีต หมายถึงเรากำลังให้ความสำคัญกับสิ่งนั้นหรือคนๆนั้น จนอาจทำให้เราลืมนึกถึงคนสำคัญ

ที่สุดนั่นคือตัวเราเอง

และอย่าลืมลองมองรอบๆตัวนะครับ

ว่ามีใคร ที่เราควรรู้สึกคิดถึงบ้าง..

ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

กัปตันหมี




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 กัปตันหมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี from mobile วันที่ : 29/06/2020 เวลา : 10.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขอบคุณมากค่ะ ที่นำเรื่องนี้มาแบ่งปัน ขออนุญาตแชร์ต่อทั้งเอ็นทรี่ให้เพื่อนๆของแม่หมีได้อ่านกัน บางคนมีแม่เป็นอัลไซเมอร์ บางคนรวมทั้งแม่หมีก็กลัวว่าเราอาจเป็นโรคนี้ ขอบคุณเรื่องราวที่นำมาแบ่งปันค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน