• แก้มหอม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saiyae@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-11-29
  • จำนวนเรื่อง : 152
  • จำนวนผู้ชม : 163126
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
แก้มหอมหอม
ชีวิตใช่อื่นใด เป็นเพียงตัวละครที่ท่องไปในชะตากรรมอันโดดเดี่ยว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gamhom
วันเสาร์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 9370 , 20:29:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บทสนทนาในร้านตัดผม

แก้มหอม

ผมตัดสินใจเดินเข้าไปร้านตัดผมร้านนั้น  เป็นเวลาเกือบหกเดือนที่ผมไม่เคยย่างกรายเข้าร้านตัดผม    มีเหตุผลหลายอย่าง      ยังหาร้านที่ถูกใจไม่ได้   อยากไว้ผมยาว   และเหตุผลที่หากว่าทุกคนคิดเหมือนผมแล้ว   ร้านตัดผมคงเจ๊งกันหมด   ผมอยากประหยัดเงิน

            ผมคิดเล่น ๆคนเดียวว่า   ปีหนึ่งตัดซะสองครั้งคงพอ  ประหยัดเงินไปได้เยอะเลย  แต่วันนี้นึกยังไงไม่รู้เหมือนกัน    ความจริงก็เดินผ่านไปแล้ว   พอเห็นว่าช่างตัดผมว่าง   ผมก็แวะเข้าไปทันที

            เจ้าของร้านเป็นผู้หญิง    ผมเดินผ่านร้านนี้หลายครั้งแล้ว   บางครั้งก็มีธุระที่จำเป็นต้องมาที่หน้าร้านนี้บ่อย ๆ    เนื่องด้วยที่หน้าร้านนั้นมีตู้หยอดน้ำดื่ม  อย่างที่เรียกกันว่า  น้ำดื่มอาร์โอ  ลิตรละหนึ่งบาท    ผมมาหยอดเหรียญเพื่อกดน้ำดื่มอาทิตย์ละครั้ง   ไม่แน่นอนว่าวันไหน    แล้วแต่ว่าน้ำหมดวันไหนก็มาวันนั้น

            ชีวิตในเมืองหลวง   แม้แต่น้ำก็ยังต้องประหยัด  

            ด้วยอัธยาศัยที่ดีเยี่ยมของเจ้าของร้านตัดผม    แกเคยยิ้มให้ผมตอนที่มากดตู้หยอดน้ำดื่ม   สองสามครั้งนี่แหละ     คงเป็นเพราะด้วยเหตุนี้ด้วยแหละที่ผมเลือกมาตัดผมร้านนี้  ประเมินจากสายตา   พี่เจ้าของร้านอายุคงประมาณสี่สิบกว่านิด ๆ    รูปร่างเล็ก   ท่าทางใจดี  ยิ้มแย้มอยู่เสมอ   ก็คงไม่ต่างไปจากร้านตัดผมที่มีช่างเป็นผู้ชาย    

            ผมคิดว่า  ความช่างพูดช่างคุย   ช่างซักช่างถาม  คงมีอยู่ในหลักสูตรของช่างทำผมทุกสถาบัน    คำถามแรกของเธอทำเอาผมนิ่งเงียบ   ไม่รู้จะตอบเธอว่าอย่างไร  

            “ใครแนะนำมาคะ”

            ผมยกมือขึ้นเกาหู   ทุกครั้งที่นึกอะไรไม่ออก  ผมมักจะทำอย่างนั้น

“เปล่าหรอกครับ....ผมมาเอง”

“ดีจังเลยค่ะ”

หลังจากนั้นเธอถามผมว่าตัดทรงไหนดี   ผมอยากให้มันยาวเท่าเดิม  แต่นึก ๆดูก็รำคาญเวลาที่มันตกลงมาปรกหน้าปรกตา  ยิ่งเวลานอนอ่านหนังสือด้วยแล้ว   รำคาญเป็นที่สุด   แต่ลึก ๆของจิตใจ   ผมก็ยังชอบไว้ผมยาวอยู่  มันเท่ดี

“เอาทรงที่พี่คิดว่าหล่อ ๆก็แล้วกันครับ”

“หล่อแน่นอนค่ะ  พี่รับรอง  แต่ช้าหน่อยนะ”

ผมอยากตอบเธอว่า  ไม่เป็นไรหรอกพี่   ฝนกำลังตก  ผมไม่รีบไปไหน   พี่ตัดช้า ๆก็ยิ่งดี  มันจะได้หล่อ ๆอย่างพี่ว่า   แต่ไม่รู้ทำไม  ปากของผมถึงไม่ขยับ   มีแต่ความเงียบ  เธอจัดการใช้กิ๊บหนีบผมของผมไว้   ไม่ต้องฉีดน้ำเพราะผมพึ่งสระผมออกมาจากหอพัก    มันยังเปียกอยู่นิด ๆ  แล้วกรรไกรกับมีดโกนของเธอก็ทำงาน   ผมยาว ๆของผมถูกหั่นถูกซอยจนผมใจหาย

“มายังไงคะ”

ผมเงียบไปหลายวินาที   สมองผมคงช้า   ไม่เข้าใจที่เธอพูดในทันที   แล้วต่อมาจึงเข้าใจ

“เดินมาครับ”

“ดีค่ะ”

“คือ...ผมพักอยู่ที่ซอยถัดไปนี้เอง”

“เหรอคะ...เข้าไปลึกมั้ย   ถึงร้านขายข้าวโพดต้มหรือเปล่า”

ร้านข้าวโพดต้ม ? ผมไม่เห็นมีร้านข้าวโพดต้มที่ไหน มันคงอยู่ในซอยลึกกว่าหอพักของผม

“ไม่ไกลหรอกพี่   นิดเดียวเอง”

“ลูกค้าของพี่ในซอยนั้นมีเยอะนะ”

“เหรอครับ”

เธอตั้งหน้าตั้งตาทำงานของเธอ (บนหัวของผม)    ผมยาว ๆของผมถูกซอยออก      ตอนนี้มันกลายเป็นทรงที่สั้นขึ้น   รองทรงต่ำ  

“ผมสวยดีนะคะ    นุ่มดีใช้แชมพูอะไร”

ผมตอบยี่ห้อแชมพูที่ใช้   บทสนทนาของเราเริ่มยาวมากขึ้น   ผมคงหายประหม่าต่อคนแปลกหน้า  

“ความจริงผมมาที่ร้านนี้บ่อยนะครับ”

“เหรอคะ”

“ผมมาหยอดตู้น้ำดื่มน่ะครับ”

“อ๋อค่ะ

เธอคงจำรอยยิ้มที่เธอยิ้มให้กับผมไม่ได้  

“เราสองคนคงมีพรหมลิขิตต่อกัน    พี่เชื่อนะ   ขนาดน้องไม่เข้าร้านตัดผมตั้งนาน  ยังมาเลือกเข้าร้านพี่เลย   ผู้ชายถ้าไม่มีธุระอะไรสำคัญคงไม่ตัดผม”

ผมอยากจะพูดว่า   ผมไม่มีธุระสำคัญอะไรหรอกพี่   เดินผ่านร้านพี่แล้วไม่รู้ทำไมผมถึงเข้ามา  แต่ผมก็ไม่พูด  แต่พาลไปเล่าเรื่องของตัวเอง

“ความจริง   ผมตัดผมครั้งสุดท้ายตอนที่ผมแต่งงานครับ”

“จริงหรือคะ  หน้าตาอ่อน ๆแบบนี้แต่งงานแล้ว”

ผมหัวใจพองโตที่พี่เขาพูดแบบนั้น   หน้าตาอ่อน ๆ  ผมหัวเราะแล้วก็ตอบแกไปว่า

“ไม่อ่อนหรอกครับ   สามสิบสองแล้ว”

“จริงหรือคะ   ไม่น่าเชื่อ  แฟนน้องอาจจะเป็นลูกค้าของพี่ก็ได้”

“ไม่หรอกครับ  เธอทำงานอยู่ที่เชียงราย  แฟนผมท้องได้สองเดือนแล้ว”

“แหม !น่ารักจัง”

เธอทำงานของเธอใกล้เสร็จแล้ว   ใช้ไดร์เป่าผม   กรรไกรเล็มผมที่ยื่น ๆออกมาให้เข้ารูปเข้าทรง 

“ไม่รู้ว่าชอบใจหรือเปล่า   แต่ดูหน้าอ่อนลงตั้งเยอะเลยค่ะ   ชอบไหมคะ”

“ครับ   ก็ดีครับ   เบาหัวไปตั้งเยอะ”

หน้าผมในกระจกดูเด๋อ ๆยังไงพิกล   ผมสั้นลงไปกว่าที่ผมคิดไว้    อีกนานหลายเดือนกว่าที่ผมจะเข้าร้านตัดผมอีก  

“เท่าไหร่ครับ”

“หกสิบบาทค่ะ”

ผมหยิบกระเป๋าย่ามขึ้นมา   กระเป๋าตังค์อยู่ในนั้น  ล้วงแบงก์ร้อยยื่นให้เธอ

“เรียบร้อยดีนะคะ   พกกระเป๋าย่ามด้วย”

ผมยิ้ม  ไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปดี   เธอทอนเงินให้ผมสี่สิบบาท  ยกมือไหว้ผม   ทำให้ผมรีบยกมือไหว้ตอบเธอทันที  ไม่กล้ามองเธอรีบเดินออกจากร้าน เสียงใสแจ๋วของเธอดังมาข้างหลัง

“ขอบคุณค่ะ”

 

เดินกลับมาจากทำธุระ   ฟากที่ผมเดินอยู่จะต้องผ่านร้านตัดผม   ผมเห็นร้านเธอยังเปิดอยู่

ตัดสินใจเดินข้ามไปอีกฟากถนน    พยายามไม่มองไปทางร้านนั้น    ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า   ในใจผมกลัวเรื่องอะไร

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
นกแสงตะวัน วันที่ : 07/12/2009 เวลา : 23.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arunprapa
ส่วนเสี้ยวชีวิตที่เหลืออยู่

"อาฉ่าเล่มนั้น หยิบดูที่ซีเอ็ดแล้วค่ะ ไม่ได้ซื้อ ตั้งร้อยกว่า"
นกแสงตะวันเล่าเรื่องราวชีวิตกับลุงเยี่ยม

"การซื้อหนังสือเป็นการให้กำลังใจนักเขียนนะนก" ลุงเยี่ยมดุ
"ก็..." อึกอัก ไม่มีคำแก้ตัว
วันหลังจึงกลับไปซื้อมา 1 เล่มแล้วค่ะ
"นักอ่านไม่ซื้อหนังสือ นักเขียนจะอยู่ได้อย่างไร" ถูกดุซ้ำๆ
"อ้าว ลุงเยี่ยมก็ ...ก็ซื้อแล้วไง" ดุคืนบ้าง

...........
สวัสดีค่ะคุณแก้มหอม

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
นายขวัญกับต้นกล้า วันที่ : 07/12/2009 เวลา : 01.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/twintheworld
เราต่างพเนจรไปในความเหงาและกัดกินเนื้อแกร่งของความฝันจนมันเปื่อยยุ่ยเป็นผุยผงแห่งปัจจุบันกาล

คิดถึงพี่แก้มหอมจังเลย วาวีหนาวแล้วดิ
น่าไปเที่ยวมากมายที่ซู๊ดดดดดดด
บอกลุงมังคุดจัดทัวร์หน่อยดิ อิอิ

อยากดูบัวตองบานสะพรั่งเต็มสองฝั่งเขา

คิดฮอดกันบ้างเด้ออ้ายย สำหรับข้อยคิดฮอดคือเก่า

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 06/12/2009 เวลา : 06.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

วันศุกร์ที่ผ่านมา เข้าเมืองไปซื้อหนังสือที่ร้านซีเอ็ดในห้างใหญ่ พบรวมเรื่องสั้นของแก้มหอม เลยหยิบมาเล่มหนึ่งประสาคนเคยรู้จักกัน ดีใจและขอให้ขายได้เยอะนะแก้มหอม ผมฝากหนังสือมาให้กับมัคคุเทศก์ ๓ เล่ม เพื่อเข้าห้องสมุด จงทำงานเขียนหนังสือต่อไปจนกว่าไฟชีวิตจะมอดดับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เคียงดิน วันที่ : 25/11/2009 เวลา : 18.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง

เธอทำงานอยู่ที่เชียงราย แฟนผมท้องได้สองเดือนแล้ว

พี่กำลังได้ข่าวดีหรือเปล่าคะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
driftworm วันที่ : 22/11/2009 เวลา : 21.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

ไอ้เครื่องหมายอัญประกาศนั่น
บางที มันอยู่ที่โปรแกรมที่ใช้เขียนต้นฉบับ มันไม่ลงกันกับโปรแกรมที่เว็บโอเคเนชั่นใช้

สังเกตจากเมื่อผมเขียนต้นฉบับใน google document มาแปะ มันจะเพี้ยนเรื่องตัดขวา
.

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
driftworm วันที่ : 22/11/2009 เวลา : 21.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

- หน้าเว็บเปิดมา เห็นครึ่งบนศีรษะของภาพประกอบ นึกว่ากำนันเป๊าะ (ไม่ทันดูรูปประจำตัว)
- จะแซวเรื่องลำดับอายุของพี่ช่างตัดผมกับน้องลูกค้าซักหน่อย .. อ่านใหม่ .. ว้าผมอ่านผิด อ่านสี่สิบเป็นยี่สิบ อีทีแรก

= เรื่องสวยครับ ไม่ใช่หักมุม แต่ให้อารมณ์คล้ายๆนั้น มีนัยซ่อนมันๆสนุกดี

ประทับใจ หลังจากไม่ได้ตามอ่านกลอนเปล่ามาน้านนาน
.

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
แก้วตา วันที่ : 22/11/2009 เวลา : 13.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tto-okk
"เกียทซ์บอกกับฉันว่า หากคุณประสงค์จะเดินสิ่งหนึ่งที่จำเป็นคือ ความขรุขระ"



หุหุ
กลัวว่าต้องเข้าอีก
แต่ไม่มีผมจะตัดเหรอพี่

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
โอชิน วันที่ : 22/11/2009 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chunmom


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
รัตน์ใบขวาน วันที่ : 21/11/2009 เวลา : 22.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khonthook
กลุ่มวรรณกรรมใบขวาน - ปากคำของคนทุกข์แห่งสยามประเทศ 

ไม่หนาว ไม่เมา ไม่นอนกันรึอ้ายปี้
โทรหากันบ้างเด้อ อีสานมันแล้ง ร้อน หนาว ดังถูกสาบ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
แก้มหอม วันที่ : 21/11/2009 เวลา : 20.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gamhom

ไม่รู้คอมฯผมมันเป็นอะไร
พอก็อบเรื่องมาวางแล้ว มันจัดหน้ายังไงไม่รู้เครื่องหมายคำพูดตก ไปอยู่ข้างหน้า หลายประโยคจึงเป็นอย่างที่เห็น
ขออภัยด้วยครับ
รอแก้อีกเครื่องก็แล้วกัน
อ่านแบบนี้ไปพลางๆก่อนนะครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
วรดา วันที่ : 21/11/2009 เวลา : 20.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/worada
ใต้ตะวันเดียวเดิม กลางความทุกข์ยาก เธอล่ะอยากเต้นรำกับฉันไหม

ไม่เฉลยจริงๆ เหรอคะ ว่ากลัวอะไร

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Visaninee วันที่ : 21/11/2009 เวลา : 20.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lawyee

มาทักพี่ๆคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน