• แก้มหอม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saiyae@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-11-29
  • จำนวนเรื่อง : 152
  • จำนวนผู้ชม : 166807
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
แก้มหอมหอม
ชีวิตใช่อื่นใด เป็นเพียงตัวละครที่ท่องไปในชะตากรรมอันโดดเดี่ยว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gamhom
วันพฤหัสบดี ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 668 , 19:51:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นานมาแล้ว   ผมเคยได้ฉายาว่ามือวางอันดับหนึ่ง  แน่ใจได้เลยว่าในสาขาที่ไม่น่าภาคภูมิใจนัก

เรื่องนี้เพื่อนของผมเล่าให้ฟัง  ผมเก็บความภูมิใจนั้นไว้คนเดียวมานาน  เพิ่งมาเปิดเผยวันนี้ 

กีฬาที่ผมได้รับเกียรติให้เป็นมือวางอันดับหนึ่งในโรงเรียนก็คือเรื่อง   ดื่มเหล้า

น่าปลาบปลื้มไม่น้อย   เพื่อนบอกว่า  โทรไปบอกพ่อกับแม่ที่บ้านหรือเปล่า   ท่านคงดีใจกับมึงนะ...ดูมันพูดเข้า 

เรื่องอย่างนี้   ไม่ต้องโทรไปบอกหรอก  แม่ผมรู้สันดานผมดี...

ผ่านไปหลายปี   โรงเรียนบนดอยมีสีสันที่ไม่เหมือนโรงเรียนข้างล่าง  มีครูย้ายเข้าย้ายออกบ่อย  เพื่อนร่วมงานเปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตา   สีสันพลันบังเกิด...

ครูบรรจุใหม่เป็นครูสาว   น้องๆเขาเพิ่งจบออกมา   ฝุ่นไคลยังไม่เกาะกุม   หน้าใสปิ๊ง  น่ารักน่าทำงานอยู่ใกล้ๆ   พวกนี้สองสามปีจะเริ่มแก่   ยิ่งมีแฟนมีผัวยิ่งแก่เร็ว    พอเริ่มแก่(ในสายตาเรา)  ครูเริ่มแก่เหล่านี้ก็จะทำเรื่องขอย้ายลงไปข้างล่าง  เปิดโอกาสให้ครูบรรจุใหม่  ใสปิ๊งอีกรุ่น  ขึ้นมาต่อเป็นวัฏจักร  

ที่ทำงานมีสีสันแบบนี้จะหาที่ไหนได้อีก 

คนก็หาว่าผมดักดานอยู่บนดอยอย่างนี้เพราะมีเหตุผลดังกล่าวมา  ผมแค่อยู่ที่นี่แปดปีเอง   ไมได้มีเหตุผลซ่อนเร้นแอบแฝงอย่างนั้นแม้แม้แต่น้อยนิด

สาบานได้   ให้ฟ้าฝ่าเพื่อนผมสิเอ้า...

ชีวิตผ่านไปอย่างนั้น   เรามีผู้คนผู้ร่วมงาน  ผู้คนที่เข้ามาในชีวิตแล้วก็หายไป  หายเข้าไปในฉากแล้วไม่ยอมโผล่ออกมาอีก  มีเพียงเราที่เล่นอยู่หน้าเวทีอยู่ที่เดิม หมุนเวียนด้วยตัวละครตัวใหม่ๆ 

ที่น่าเศร้า   เราหลงลืมไปว่าบนเวทีมีกระจกอยู่บานหนึ่ง 

วันคืนผ่านไป   ทิ้งไว้เพียงรอยขีดติดผนัง  รอยแล้วรอยเล่า  รู้ตัวอีกครั้ง  นี่ผมสามสิบห้าแล้วหรือนี่

ไม่กี่ปีผมก็จะแก่ 

ไม่กี่ปีผมก็จะตาย 

ไม่เกินเลยไปกว่านี้  ดักรอผมอยู่เบื้องหน้า   ไม่วันนี้ก็วันพรุ่ง  ไม่รู้ด้วยว่าวันใด

นึกแล้วใจหาย

วันนี้ผมยังมีแรงออกไปวิ่งเหมือนทุกวัน   สี่วันเข้าไปแล้ว  กล้ามเนื้อขาปวดระบม   คงเป็นทัณฑ์ทรมานอย่างที่มุราคามิว่า   ไม่มีใครผลักไสให้ผมออกวิ่ง  มีแต่แรงขับจากภายในของผมเอง 

ไม่มีทางหลีกหนีพ้น  น่องตึง  ต้นขาปวดระบม  ข้อเท้าเกร็ง  จุกเสียดท้องน้อย  เหนื่อยจนยกขาไม่ขึ้น   ฝืนทนก้าวไปทีละก้าว  ทีละก้าว 

ไม่ใช่ข้อความที่ผมเคยอ่านจากหนังสือเล่มใด   แต่คือประสบการณ์ล้วนๆที่แลกมาด้วยเวลาหนึ่งในชีวิต   รู้สึกจริงอย่างนั้น   เจ็บปวดจริงอย่างนั้น

แต่เวลาที่ความปวดหายไป  ผมเกิดความสุขอย่างประหลาด  คงเป็นอย่างที่พี่โดมว่า  วิ่งแล้วจะติด

ตกเย็นเฝ้ารอเวลาเพื่อจะออกไปปวดระบม  น่องเกร็ง  ยกเท้าทีละก้าวแทบไม่ขึ้น  แต่ผมก็ยังไป

เป็นทัณฑ์ทรมานที่แลกมาด้วยความสุข

สี่วันเข้าไปแล้ว....




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ปราณชลี วันที่ : 12/02/2010 เวลา : 10.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
  นัยน์ตา...มีตีน   ในตีน...มีแก่นชีวิต   

มาอ่าน บันทึก (ไม่) ไร้สาระ
ป่านนี้คงหายจากอาการ 'น่องเกร็ง' แร่ะ
มีความสุขกับการ 'วิ่ง' และ 'สอน' ครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
แก้วตา วันที่ : 05/02/2010 เวลา : 20.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tto-okk
"เกียทซ์บอกกับฉันว่า หากคุณประสงค์จะเดินสิ่งหนึ่งที่จำเป็นคือ ความขรุขระ"

โห ขี้เม้าท์อ่ะ
ครูสาวๆ เค้าจะรู้ไหมเนี่ย

ไม่น่ารักๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ทิดคำเมอรอน วันที่ : 05/02/2010 เวลา : 19.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamerone14
เมืองไทยในสายธารวัฒนธรรม 

การที่หนุ่มใหญ่วัยฉ-กรรจ์ ลุกขึ้นมาฟิตแอนด์เฟิร์ม มันน่าจะมีแรงกระตุ้นจากปัจจัยภายนอก ตามทฤษฎีของครูบาซิกมุนด์ ฟอยด์ แกว่ามันน่าจะเป็นแรงขับทางเพศ....ใช่ป่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 05/02/2010 เวลา : 18.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

วิ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วิ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พักก่อนได้ไหมครูดำ
ปวดน่องเกร็ง
เหนือย

มาพัทยาสิเพือ่น

เดี๋ยวพาไปนวด

อิอิ


เอาใจช่วยเว้ย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เคียงดิน วันที่ : 04/02/2010 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง

ทุกอย่างต้องแลก ผ่าตัดเนื้อร้ายย่อมเสียเลือด

ความสาวของเจ๊แลกกะอะไรดี

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
จักรวาล วันที่ : 04/02/2010 เวลา : 20.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

ขำดี..สบายๆ
...

เหมือนคนมีความสุขจังเลยแก้มหอมนี่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน