• แก้มหอม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saiyae@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-11-29
  • จำนวนเรื่อง : 152
  • จำนวนผู้ชม : 163250
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
แก้มหอมหอม
ชีวิตใช่อื่นใด เป็นเพียงตัวละครที่ท่องไปในชะตากรรมอันโดดเดี่ยว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gamhom
วันพฤหัสบดี ที่ 17 มิถุนายน 2553
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 1373 , 02:14:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีเงินให้ผมยืมไหมครับ

           

            เงินเดือน  เงินเดือน   เงินเดือน

            นี่ยังไม่ถึงเดือน   เงินเดือนก็หมดแล้ว

            “ใช้อะไรนักหนา  เสียงค่อนขอดต่อว่า

            เงินนะครับ   ไม่ใช่พระพุทธรูป   จะได้เก็บเอาไว้บนหิ้งบูชา   ยิ่งมาอยู่ในเมืองหลวงนี่ด้วยแล้ว   ออกมาจากห้องก็เป็นอันว่าเสียเงินแน่นอน   ค่าใช้จ่ายหยุมหยิมยุบยับจนยอบแยบ

            เฮ้อ!  ถอนหายใจเป็นครั้งที่ร้อยสี่สิบห้าของวันนี้   สำรวจทรัพย์สินที่มี   กระเป๋าซ้าย  กระเป๋าขวา  ไม่มีสักบาท  กระเป๋าสตางค์ที่เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า  กระเป๋าเอกสารและนามบัตร   ไร้วี่แววของใบร้อยใบยี่   แม้แต่เศษเหรียญก็ไม่มีให้เห็น    ค้นทุกซอกทุกมุมที่พอจะมีที่ซุกซอก   ในที่สุดก็เจอในหลืบลึกของกระเป๋าเอกสารฯ

            เงิน ๑ บาท

            ไชโย   ผมยังมีเงิน ๑ บาท

           

            เดินทางมาเรียนด้วยรถเมล์   ดีที่ยังมีบุญเก่าให้กิน   มีเพื่อนเป็นกระเป๋ารถเมล์   ฟรีไม่เสียเงิน   ขอโทษ ขสมก.ด้วยครับที่ขาดรายได้ไป  ๗ บาท   กะว่าจะมาตายเอาดาบหน้า (ดาบนี้ยังไม่ตาย  มีหลายดาบเหลือเกิน)   วันนี้วันที่ ๒๕  เป็นวันศุกร์   ทุกทีเงินออกวันที่  ๒๗  แต่เดือนนี้มันเป็นวันอาทิตย์   สันนิษฐานไปแบบเขลาๆว่าวันนี้เงินน่าจะเข้าบัญชี

            ผมหมดตูดแล้วครับ...

            ไม่ใช่สิยังเหลืออีกตั้ง    บาท

            ลงป้ายที่ใกล้มหาลัยมากที่สุด    รถเมล์สายที่เพื่อนอยู่ดันไม่วิ่งผ่านมหาลัย   ถ้าวิ่งผ่านจะดีมากๆ   เคยคิดจะยุให้เพื่อนย้ายไปอยู่สายที่วิ่งผ่านมหาลัย   แต่คิดไปคิดมาไม่เอาดีกว่า

            นานๆกินบุญเก่าแบบนี้ทีก็ดีแล้ว   บางวันก็ไม่เจอเพื่อนเหมือนกัน   ไม่รู้วิ่งรอบไหนมั่ง  ออกไม่เป็นเวลา    เพื่อนบอกว่าเป็นอะไหล่เปลี่ยนรถอยู่เรื่อย

            ห่างจากมหาลัยประมาณ     ป้ายรถเมล์   ใช้ขาที่พ่อแม่ให้มาให้เป็นประโยชน์    ไม่ไกลมากนักถ้าเป็นบ้านนอก   แต่ไกลมากเมื่ออยู่กรุงเทพฯ   แวะกดเอทีเอ็มด้วยความหวัง

            เงินเดือนยังไม่เข้าบัญชี

            ธนาคารกรุงไทยมียอดเงินคงเหลือ  ๗๗ บาท  ยังมีเอทีเอ็มของธนาคารไทยพาณิชย์อีกใบ   กดดูยอดเงินคงเหลือ   ทั้งๆที่รู้ว่าเงิน ๓๐๐ บาทสุดท้ายกดออกไปเมื่อสามวันก่อน   แต่ยังมีความหวังแบบพิลึกๆว่า  อาจจะมีมหาเศรษฐีที่ไหนสักคนสะเพร่าโอนเงินผิดเข้าบัญชีผมสักร้อยสองร้อย.....ล้าน

            ไม่มีเศรษฐีคนไหนสะเพร่าโอนเงินผิดบัญชีแม้แต่คนเดียว   ยอดเงินคงเหลือในบัญชี  ๓๓ บาท

            “คุณต้องการทำรายการต่อหรือไม่   YES / NO”

            ต้องการสิ   ต้องการมากๆ   ถอนเงินสักร้อยเหอะ

            คิดๆดู  ธนาคารกรุงไทยเหลือ  ๗๗ บาท ธนาคารไทยพาณิชย์เหลือ  ๓๓ บาท  ผมน่าจะโอนจากธนาคารใดธนาคารหนึ่ง  มารวมกันก็จะได้  ๑๑๐  บาท   ทีนี้ผมก็จะกดเงินออกได้

            แต่ยังไม่ได้ลอง

            ก้มหน้าเดินต่อไป   ใช้เท้าที่พ่อแม่ให้มาให้เป็นประโยชน์   ประหยัดเงินไปได้ ๗ บาท (มีเงินที่ไหนให้ประหยัดอีกเล่า?) รถเมล์สายที่เคยรอ   วิ่งผ่านไปฉิวๆ  มาถัดๆกัน ๓ คันซ้อน   ทีวันอื่นนั่งรอเป็นชั่วโมงไม่เห็น(หัว)  วันไม่มีตังค์ล่ะก็วิ่งมาๆเชียว

            นอกจากใช้เท้าให้เป็นประโยชน์แล้ว   ตาสองดวงที่ได้มาก็ใช้ให้เป็นประโยชน์ด้วย   มองพื้นดูเศษเงินตก   เผื่อฟลุ๊ก !  ตอนเป็นเด็กยังจำเรื่องที่เพื่อนเล่าให้ฟังได้   เพื่อนมันว่าตามันอยู่กรุงเทพฯไปเดินจ๊อกกิ้งตอนเช้า   ก้มมองดูพื้นถนน(แบบผมตอนนี้แหละ)ได้เงินเป็นกอบเป็นกำเพื่อนว่า    คนกรุงเทพฯเขาไม่สนใจเงินเหรียญหรอก

            นิทานหลอกเด็กเรื่องนั้นแวบเข้ามาในหัวของผมตอนนี้

            ผมก้มมองจนเมื่อยตา   ไม่เห็นมีเศษเหรียญแม้แต่เหรียญเดียว   ได้ข้อสรุปใหม่ว่า  คนกรุงเทพฯเดี๋ยวนี้งกจริงๆ   แม้แต่เศษเหรียญก็ไม่ยอมทิ้งให้คนยาก(แบบผม)

           

            ความหวัง   คนเราต้องมีความหวัง   ชีวิตจึงจะมีรสชาติเพราะต้องคอยลุ้นว่าจะสำเร็จคือสมหวังหรือไม่   สมหวังก็ดีใจ  ผิดหวังก็...ผิดหวังสิครับ   ยากอะไร   มันผิดหวังก็หวังใหม่   แค่ตั้งความหวัง   ไม่เห็นยากเหมือนตั้งโรงสีซะหน่อย

            ตอนนี้ผมกำลังตั้งความหวัง   จะยืมเงินเพื่อนรุ่นพี่ที่เรียนด้วยกัน

            “มีเงินให้ผมยืมไหมครับ   สักร้อย...สองร้อย...สามร้อย...สี่ร้อย...ห้าร้อย...”

            ถึงมหาลัยสิบโมงกว่า   เหนื่อยที่ต้องแบกกระเป๋าใส่หนังสือแถมยังไม่พอยังแบกความหวังมาอีกเต็มบ่า  วันนี้มีเรียนบ่ายโมงท้องร้องจ้อกๆ   แวะหาน้ำลูบท้อง  อานิสงส์จากวงเมาเมื่อคืน   ช่วยให้กินอะไรไม่ลง   มันผะอืดผะอม(ดี)   เมื่อวานยืมเงินพี่คนขับรถเมล์ ๕๐๐ บาท   ยืมมาซื้อเหล้าเลี้ยงเพื่อนแล้วก็พี่คนนั้นด้วย   กินกันห้าหกเจ็ดแปดคน(ตาลายไม่รู้ว่าเท่าไหร่กันแน่)

            ให้เงินน้องคนหนึ่ง (เสือกเกิดทีหลังก็ลำบากอย่างแหละในวงเมา) ๕๐๐ บาท  เหลือทอนมาให้    บาท

            “เอ็งใช้เงินเก่งจริงๆว่ะ”

            ที่บ้านนอกเขาเรียกผมว่า “แก้วลืมตุ๊ก”  ตุ๊กคือทุกข์   แปลว่าลืมความลำบาก   มีเงินแล้วลืมตัว   ไม่คิดถึงตอนยากลำบาก   ใช่   ผมมัน “แก้วลืมตุ๊ก” จริงๆ

            นั่งรอเรียนที่ห้องสมุด   สิบเอ็ดโมงกว่าๆ   เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น   รับสาย   พี่ที่ผมอยากเจอที่สุดในจักรวาลนี้โทรมา

            “ลาอาจารย์ให้พี่ด้วยนะ   พี่มีธุระไปเรียนไม่ได้”

            แห้ว  ความหวังพังทลาย   พูดอะไรไม่ออก   ไม่รู้จะพูดอะไรด้วย (กลุ่มเรียนของผมมี ๓ คน  เพื่อนอีกคน(รูป)ก็เป็นพระ   ไม่กล้าบิณฑบาตท่าน)

            สอดส่ายสายตาหาคนรู้จัก   ทำเหมือนหาเหรียญบนพื้น   คนที่ยอมคบกับผมหายากซะด้วย   แต่ในที่สุด   พระอินทร์คงร้อนอาสน์จึงดลใจให้เพื่อนปริญญาโทภาษาอังกฤษคนหนึ่งให้มาเจอผม   หรือไม่อย่างนั้นคงเป็นคราวเคราะห์ของเพื่อนคนนั้น

            “Hello!”  หน้าตายิ้มแย้มเชียว   ผมทักตอบมั่ง

            “Hello!   How   are   you ? ”

            “I’m   very   happy,and  you?”

            “I’m      unhappy.”  หยุดไปสักพัก   ผมถามต่อหน้าตาเฉย

            “Are  you  have  money?” 

            ดูหน้างงๆของเพื่อนแล้วก็น่าสงสารนัก   สักพักเขาก็พยักหน้า   ผมยิ้มประจบประแจง   แล้วก็พูดภาษาอังกฤษที่ชัดที่สุดและตั้งใจที่สุดในชีวิตว่า

            “Give  me   some  money,please!”

           

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
หลอดกาแฟ วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 07.55 น.

555555

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
จิ้งจอกภูเขา วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 07.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/RealStoryNewVersion

เฮ้ สุรายอดฮิด ครับ
ซัดกันแทบทุกคืน
เมือคืนเกือบแย่ครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 07.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ว้า..
อยากชนแก้วครุแก้มหอมแล้วซิ..
เจอพี่โดมขอลายเซ็นต์ให้จ่าด้วยนะครับ..

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 06.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

น่าฉงฉาน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เดอะเจมส์ วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 06.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suchat

ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตคนครับผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาเช่นนั้นมาเหมือนกัน สนุกแบบทุกข์ทนเหลือเกินจริงๆ อิอิ ไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นวัยเรียน บางทีวัยทำงาน(บางคน)ก็เป็นเหมือนกันครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
moonlight วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 02.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangjan
 <º))))>< ใต้ฝันสีทองของ แสงจันทร์  ><((((º>  เรียงคำ...ลำนำเพลง 

เฮ้อ เวลาไม่มีเงินในมือเนี่ย ทรมานจริงๆนะคะ

สวัสดียามดึกค่ะ

หลับให้ได้เงินหมื่น ตื่นให้ได้เงินแสน ฝันดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เคียงดิน วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 02.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง

“Give me some money,please!”

ด้วยคนหง่ะ

555555555555

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน