• แก้มหอม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saiyae@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-11-29
  • จำนวนเรื่อง : 152
  • จำนวนผู้ชม : 166542
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
แก้มหอมหอม
ชีวิตใช่อื่นใด เป็นเพียงตัวละครที่ท่องไปในชะตากรรมอันโดดเดี่ยว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gamhom
วันเสาร์ ที่ 22 สิงหาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 443 , 04:07:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑ข้าตื่นคืนอีกคืนที่หวาดผวารอบกายไม่มีใครเคียงข้างความเหงาจู่โจมจิตใจนอกหน้าต่างนั่นหมู่หมาหอนระงมอีสำลีกำลังติดเป้ง๒ก่อนหน้านี้   ผมเขียนบล็อกจบไปแล้ว  กำลังจะโพสท์   จู่ๆมันก็หายไป   ข้อความที่เขียนหายวับ   ผมโง่เองที่ไม่เซฟไว้ แต่นึกไปอีกที   เรื่องที่เขียนก่อนหน้านี้  แทบจะอ่านไม่รู้เรื่อง   ไม่รู้ว่าต้องการสื่ออะไร  ดีเหมือนกันที่มันหายไป   ผมจะได้เขียนใหม่๓คนรักของข้าพักอยู่ที่รีสอร์ทงานแต่งงาน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 2 สิงหาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 547 , 23:29:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ทุกครั้งที่เดินทางลงดอย   ความรู้สึกอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นกับผมก็คือ  ผมรู้สึกเหมือนต้องจากบ้าน  ไปอยู่ที่อื่นแล้วจิตใจกระวนกระวาย  อยากจะกลับขึ้นมาไวๆ   ถ้าไม่ธุระจำเป็นจริงๆ  ผมจึงไม่อยากจะลงดอยไปไหนนอกจากไปเที่ยวที่มีจุดหมายแน่นอน  ผมเองก็เป็นคนชอบเที่ยวคนหนึ่ง  ชอบเดินทางไปโน่นไปนี่  ผมไม่รู้สึกลำบากเรื่องการเดินทาง  ฟังดูแล้วอาจจะขัดกันกับประโยคขึ้นต้นเรื่อง  แต่ถ้าแยกแยะประเด็นให้ดี  การลงมาเท....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 30 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 453 , 12:36:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นับถึงวันนี้ลูกของผมจะมีอายุได้หนึ่งขวบเจ็ดเดือนกับสิบสองวันวิ่งเล่นอยู่หน้าบ้านตะโกนเรียกป้อๆๆเมื่อเห็นหน้าผมผมจะพาลูกขี่คอวิ่งเล่นเสียงหัวเราะของเขาดังลั่นชี้มือชี้ไม้อยากได้นั่นอยากได้นี่"ไม่เอาหรอกลูก  กินลูกกวาดไม่ดีนะ"ผมจะพูดว่ากินอะไรก็กินเถอะลูก.....นั่งนึกอะไรเรื่อยเปื่อยคนเดียวจะว่าไปแล้วความจริงตอนนี้ผมมีลูกตั้ง ๒๕ คนแหน่ะเด็กปอหนึ่งที่ผมสอนกำลังน่ารักคำพูดไร้เดียงสาผมกำลังเก็บรวมรวมข้อมูล....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 26 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 710 , 07:37:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.มันจบแล้ว    มึงเองก็รู้ดีทุกอย่าง  สิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจของมึงก็ได้รับการสะสางจนหมดสิ้น   มึงไม่เหลืออะไรอีก   สิ่งที่ฉุดดึงรั้งให้มึงอยู่ในกรงขังของเมืองหลวง   ไม่มีอยู่อีกต่อไปมึงออกมาจากที่นั่น   มึงรู้อยู่แก่ใจว่ามึงจะไม่กลับไปหามันอีกแล้ว   ความจริงในใจของมึงรู้สึกสะใจอยู่ลึก ๆ   มึงไม่ต้องทนพวกนั้นอีกต่อไป   นึกมาถึงตอนนี้   มึงยังร้องไห้ออกมามึงมันก็แค่ตัวอ่อนแออีกตัวเท่านั้น  ไม่ได้ยิ่งใหญ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 484 , 03:33:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                         ๑.            เรื่องมันผ่านไปแล้ว   มึงจะสนใจทำไมวะ   มึงเชื่อเถอะว่าสิ่งทั้งหลายที่เกิดขึ้นมานั้น  มันเกิดเพราะว่ามันจะต้องเกิด   ถึงไม่มีมึงซะคน  เรื่องมันก็จะเกิดขึ้นอยู่ดี   แต่อาจจะไปเกิดกับคนอื่น  มึงมันแค่ตัวที่มันมาอาศัยชั่วคราว   พอเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว   ไอ้ตัวที่บงการอยู่เบื้องหลังมันก็ไป  มันไม่สนใจหรอกว่ามึงจะคิดยังไงคนที่ผิดมากที่สุดคือมันคนนั้น    ใครก็ได้ทั้งน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 610 , 04:28:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.เลิกงาน   เป็นคนอื่นคงอยากจะกลับบ้านกันทั้งนั้น   กลับไปหาลูกไปหาเมีย  บ้านคือความอบอุ่น   บ้านคือวิมานของเรา  ในนิยามนี้  ไปถึงบ้านแล้วเราก็จะกลายเป็นเทวดา     มีความสุขกับคีตรสที่เห่กล่อมชวนให้เคลิบเคลิ้ม   เป็นวิมานที่ล่องลอย   ภรรยาคือนางฟ้าที่อยู่ที่บ้าน   คอยบริการเอาอกเอาใจ  อยากกินอะไรก็ได้กิน   ราวกับเนรมิตขึ้นมา   ถ้าบ้านคือวิมานอย่างนั้น   มึงคงรีบกลับบ้านไม่เถลไถลไปไหนแต่บ้านคือความขมขื....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 19 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 535 , 15:58:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ไม่ต้องคิดมาก  ไม่ต้องคิดอะไรเลย  สิ่งที่มันผ่านพ้นไปแล้ว  มึงจะคิดอะไรมากมายวะ  ไม่ใช่ความผิดของมึงซะหน่อย   ที่มึงทำลงไปเพราะมึงต้องทำ  เหตุการณ์มันบีบบังคับให้เป็นอย่างนั้น   แต่มึงก็อดคิดไม่ได้ทั้งหลายทั้งมวลเหล่านั้น  มันเป็นความผิดของมึงทั้งนั้น  เพราะความใจง่ายของมึง  มึงถึงได้เมียคนนี้    คิดให้ดี  เอาขมองของมึงที่มีอยู่น้อยนิดคิดให้ดี ๆ  เพราะอะไรล่ะ   เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น   เพราะ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 398 , 19:02:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.มึงเหงา   ชีวิตที่เหลือเพียงตัวคนเดียวบนโลกใบนี้   มึงถามตัวเองอยู่ตลอดเวลา   คำถามซ้ำซากที่ลอยเข้ามาในหัวทุกครั้งที่ว่างเว้นการงาน   ว่างเว้นเรื่องราวอื่นให้ขบคิดมึงเกิดมาทำไมเกิดมาแล้วมีแต่ทุกข์   ทรัพย์สมบัติที่มึงเหลืออยู่มีอะไรบ้าง  เงินเก็บในธนาคารมึงเคยมีกับเขาบ้างไหม  ที่ดินที่นาที่บ้านนอก  มึงก็ถูกอามึงหลอกเอาไป  ญาติที่เหลืออีกเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้   กับกลายเป็นศัตรูในหัวใจที่มึงแค้น  มึ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 332 , 19:27:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ทุกคนต่างเสแสร้งกันทั้งนั้นแหละ  ตีหน้าเข้าหากัน  ท่าทีที่อยู่เบื้องหลังรอยยิ้มนั่น  มึงเคยรู้หรือเปล่าว่าพวกมันคิดอะไร   มีดที่พวกมันถือไว้  ถ้ามึงเผลอเมื่อไหร่มึงโดนจมอยู่ที่พื้นนั่น  ทุกคนต่างรอจังหวะ  กระทืบมึงให้จมดิน  อย่าหวังว่าจะโงหัวขึ้นมาได้  พลาดไม่ได้แม้จังหวะเดียว   จำไว้   อย่าพลาด   นั่นแหละคือหนทางการเอาตัวรอดในเมืองใหญ่แห่งนี้ใคร ๆต่างก็อยากอยู่ฝ่ายเดียวกับผู้ชนะทั้งนั้นแหละ  มึงอย....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 16 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 488 , 20:23:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.มึงมันโง่  สมองหมาปัญญาควายอย่างมึงน่ะจะไปรู้ทันคนอื่นได้ยังไง  มันก็เป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว   คงจะเป็นอย่างที่ครูอรวรรณว่า   สมองเธอน่ะมีแต่ขี้เลื่อยไอ้สมองขี้เลื่อยนักเรียนจน ๆอย่างมึง   กลิ่นโรงเรียนตอนประถมมึงจำได้หรือเปล่า  มันกลิ่นแป้งหรือกลิ่นอะไรสักอย่างนี่แหละ  น่าจะเป็นกลิ่นแป้งนะ  ตอนที่โรงเรียนใกล้จะเลิกไง  ครูทาแป้งที่แก้มให้  หลังไปล้างหน้ากลับมา  เด็กอย่างมึงน่ะ  เคยชอบโรงเรี....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 653 , 22:07:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.มึงไม่มีใครอีกแล้ว   ชีวิตที่เหลืออยู่จะอยู่ต่อไปเพื่ออะไร  ลูกเมีย  ญาติพี่น้อง  มึงต้องยอมรับความเป็นจริง  อย่ามัวแต่โกหกตัวเอง  เหลียวมองรอบ ๆตัวมึงสิ   มีใครอีกบ้างที่มึงต้องนึกถึงโดดเดี่ยว  ไร้คนเหลียวแลลมหายใจของมึงที่เหลืออยู่   จะมีค่าอันใด  มึงอยากฆ่าตัวตาย  มึงมันไร้ค่า  ชีวิตที่ไม่มีใครน่ะโหดร้ายชะมัด  มองเห็นใครอื่นที่ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า  มึงก็ได้แต่เฝ้าถามตัวเองว่า  ทำไมพวกนั้นถึง....

อ่านต่อ

Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 487 , 02:34:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.โลกกลางคืนที่แสงสลัว  ไฟแล่นวูบวาบหลากสี  หมุนวนไปมา  เห็นหน้ากันวับๆแวม ๆ  เด็กสาวเด็กหนุ่มขยับร่างตามท่วงทำนองเสียงเพลงที่กระแทกกระทั้นหัวจิตหัวใจ   โยกเข้าไป  โยกเข้าไปให้มันหลุดโลกมึงชอบบรรยากาศแบบนั้น  ดิ้นไปดิ้นมา  โยกๆคลึงๆ  เหล้าเบียร์ที่มึงซื้อมาดื่มกิน  เบียร์ขวดเล็กนิดเดียวแต่แพงบรรลัย  เหล้ายี่ห้อหรูที่ถ้าเอาไปเล่าให้คนที่บ้านนอกฟังคงร้องไห้   มันหมายถึงวัวกับหมูสักตัวที่เขาจะกินกันไปเป....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 428 , 21:06:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ไม่มีใครรักมึง   ชีวิตมันห่วย  ทุกคนต่างสวมหน้ากากเข้าหากัน  มันคงเป็นเพราะเวรกรรมที่มึงทำเอาไว้ในอดีต  มึงไม่รู้หรอกว่ามึงทำกรรมอะไรนักหนา  ใครจะไปรู้ฟะ.....ชาติก่อนมึงอาจจะเป็นเจ้าสัวหน้าเลือด  ขูดรีดเอากับคนยากจน   มึงอาจจะเป็นขุนโจรปล้นฆ่า  ลูกเขาเมียใครมึงไม่เว้น  เอาทรัพย์เขายังไม่พอ  มึงยังฆ่าเขาตายอีก มึงมันเลวชาตินี้มึงถึงได้ถูกเขาเอารัดเอาเปรียบอยู่ร่ำไป   แม้แต่เมียมึงยังไม่เว้น  มันเอาเ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 3 กรกฎาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 610 , 18:22:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจี๊ยบ (วิทยากร  โสวัตร) กับ  มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ  ผู้นำเที่ยวทุ่งกระเจียวทริปนี้๑.ฉันตื่นเช้าเหมือนทุกวันกดดูนาฬิกาจากมือถือ  ด้วยนิสัยที่ไม่ชอบให้สิ่งใดมาผูกมัดเรือนกาย  ชีวิตอิสระแบบที่ฉันคิด  ชีวิตอิสระที่ไม่ต้องมีเวลามาผูกมัด   บงการ  ขยายความไปยืดยาว  เหลือบมองดูตัวเลขดิจิตอลในจอมือถือที่ตกรุ่นของฉัน   ตัวเลข  ๐๒.๒๔  น.  คลานเข้ามาในหัวของฉันอย่างเชื่องช้า  กว่าสมองจะแปรความหมายจากสายตาที่เห็นไ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 มิถุนายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 537 , 06:52:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑แดดสีทองโผล่พ้นจากหลังเขา  กระจายแสงสีอ่อนนวลเย็นตา   ขยายคลุมฟ้าทั้งฟ้าไล่ความมืดให้ถอยร่นลับหายไป   นกกาบินจากรวงรังผู้คนก้าวเดินออกจากบ้าน  เซาะว่าหากิน  เป็นสำนวนที่คนเมืองเมืองอื่นอาจไม่รู้จัก   แต่คนเมืองเหนือรู้จักกันดี   ใกล้เคียงกับสำนวนที่ว่า  ปากกัดตีนถีบ  เพียงแต่ว่า   คนเมืองเหนือนั้นไม่ลำบากขัดสนมากมายนัก  ชีวิตเรื่อย ๆเอื่อย ๆ  สบายๆภาษาเด็กในเว็บบอกว่า  ชิลล์ ๆชีวิต  จะเอาอะไรกับมันน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 มิถุนายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 487 , 01:34:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ภาพที่มองเห็นในกระจกตอนนี้   เป็นใบหน้าที่มันเยิ้ม  ตาหรี่ปรือ  แดงก่ำ   ผมเผ้ายุ่งเหยิง  หลับตาแล้วก็ลืมตา   พยายามฝืนสังขารตัวเอง   หน้าผากย่นตอนที่ตาปิด  หัวเอนไปเอนมา  แล้วก็สัปหงกแล้วก็ลืมตาอีกครั้งความรู้สึกในหัว   คล้ายความฝันคล้ายความจริง  ไม่รับรู้เรื่องราวอันใด  สลัดตัวตนเก่า ๆทิ้งไปเหมือนเสื้อผ้าเหม็นอับ  เผยธาตุแท้ของตัวเองออกมาสู่โลกภายนอกเป็นธาตุแท้ที่ล่อนจ้อนไร้อาภรณ์ห่มกายเป็นตัวตนท....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 มิถุนายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 644 , 11:32:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ถ้าคุณมาเที่ยวตัวเมืองเชียงราย  มาเที่ยวอย่างคนที่งบไม่มากนัก   คุณก็จะมาลงที่สถานีขนส่ง  ถ้าคนที่มีเงินเยอะหน่อย   สามารถเอาไปสุรุ่ยสุร่ายได้  คุณก็คงจะไปลงที่สนามบิน  ที่นั่นมีรถบริการเยอะแยะอย่างสนามบินทั่วไปนั่นแหละ  คุณอาจจะนั่งลีมูซีน  เบิ่งมองถนนข้างทางด้วยความเพลิดเพลิน  รถเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ  ตามกระแสการจราจรที่แออัดของถนนสายเข้าบ้านดู่   ก่อนจะเข้าสู่ตัวเมืองเชียงราย  ผ่านสะพานข้ามแม่น้....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 มิถุนายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 799 , 13:11:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มังคุดเทศกำลังละเมออ่านบทกวี..อิอิประชันความหล่อกันหน่อยเราไปเที่ยวที่ไหนกันก็จำไม่ได้แล้ว  ฝีมือถ่ายรูปโดยรัตน์  ใบขวานที่อนุสาวรียืชัย ฯ  ใกล้ห้องเช่าอ้อนดาว  นานมาแล้ว  ตอนนี้ห้องเช่าอ้อนดาวไม่มีแล้ว  "โฮ  ๆๆๆๆ""อย่าร้องไห้นะเพื่อน"  ผมปลอบมังคุดกะลังเรทเอ็กซ์กันพอดี  ระหว่างมังคุดกับรัตน์  ใบหอก  เอีย  ใบขวานแบกเป้โบกรถไฟขบวนห้าไปหามังคุดเทศกินกันนะจ๊ะ........โครงการแบกเป้โบกรถไฟ  (แต่ไปรถทัวร์) ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 พฤษภาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 2277 , 08:19:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ตอนที่ง่วงเมาเงี่ยนเดินเข้าไปในร้านคาราโอเกะแห่งนั้น  เสียงเพลงของโต๊ะ ๗  กำลังเริ่มขึ้นชีวิต...ที่คร่ำกลางน้ำเวียนวนลอยล่องกลางชลไม่พ้นทนไปอยู่กับเรือเบื่อใจท้องธารทะเลเร่ไปอยู่ห่างไกลกลางสายชลเงาเสียงของอาจารย์หม่อมชัด ๆ ...เดินสวนกับสาวนางหนึ่ง   ผมยาว  สูงโปร่ง  กระโปรงรัดรูปเสื้อกล้ามตัวเล็กหน้าอกหน้าใจกระเด้งออกมาอวดสายตา  เขายิ้มให้   เธอยิ้มตอบ  เหลียวไปมองก้นงอนของเธอแล้วมันชวนให้ง่วงเมาเง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 พฤษภาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 578 , 23:44:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ใบหน้าที่มองเห็นตอนนี้  เป็นใบหน้าที่กึ่งหัวเราะกึ่งร้องไห้   มองไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด  แต่ก็นั่นแหละ   ใบหน้าแบบนี้ก็ยังดีกว่าใบหน้าที่หัวร่อมิออกร่ำไห้มิได้มากมายนัก  เขานึกไปถึงพวกที่ไล่ตามมาข้างหลัง   พวกมันคงตกตะลึง  ราวกับถูกจับหมุนสักสิบรอบ   พอหายมึนหัวก็เจอกับจานบินลอยอยู่ข้างหน้า  อะไรประมาณนั้นมนุษย์ต่างดาวไม่มีจริง  แต่มะนาวต่างดุ๊ดก็ไม่แน่ว่าจะมีหรือไม่...๒."ตกลงมึงหนีพวกมันมาได้ยังไงวะ ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 พฤษภาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 9677 , 20:43:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ง่วงเมาเงี่ยน๑.ตอนที่เขาก้าวออกจากโรงแรมม่านรูดตอนใกล้เที่ยงของวันนั้น  สายตาหลายคนต่างจับจ้องมองมาทางเดียว  ด้วยท่าทางและลีลาที่ไม่เหมือนใครอื่น  แม้แต่หมายังเห่า  "คนอะไรยังกะจิ้งเหลนปิ้ง"แม่ค้ากล้วยทอดที่เข็นรถผ่านม่านรูดพูดกับตัวเองจะว่ากันไปอีกที   เขาอาจจะเหมือนนักดนตรีเพื่อชีวิตในผับสักคน   ร่างสูงร้อยเจ็ดสิบห้า  แขนขายาวเก้งก้าง  แก้มตอบ  หลังแว่นเรย์แบนนั้นเป็นนัยน์ตาลึกโหล  มันคล้ำและคล้ายจ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 พฤษภาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 482 , 13:39:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ๑.จากกระจกมีภาพสั่นพร่า   ใบหน้าที่มองเห็นจากข้างในนั้นเป็นใบหน้าที่ตื่นตระหนก  เหงื่อกาฬไหลย้อย  ดวงตาหวาดหวั่น  เหลียวล่อกแล่ก  ใจเต้นโครมคราม  นึกถึงคุณพ่อแก้วแม่แก้ว  ภาวนาถึงความดีที่ตัวเองเคยทำเอาไว้เพียงน้อยนิด   ให้คุ้มครองตัว  ไม่ต่างอะไรกับหนูสกปรกที่หนีแมว  ภาวะของคนที่ถูกไล่ล่า  ใบหน้าหวาดเต็มด้วยความกลัววันพระไม่ได้มีวันเดียว  วันโจรก็เช่นกัน๒."มึงหนีพวกนั้นมาได้ยังไงวะ"ใครบางคนในวงเหล้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 10 พฤษภาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 627 , 15:13:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.มองเข้าไปในกระจก   ฉากหลังดำมืด  แต่หน้ายิ่งมืดกว่า   แววตาเต็มด้วยความกระหายอยาก  ไฟราคะลุกท่วมหางตา   ความกระสันต์เกาะแน่นอยู่เหนือคิ้ว  น้ำลายไหลเยิ้มลงตรงมุมปากต้องคอยเช็ดอยู่บ่อยๆ  ในห้วงนึก   มีแต่ภาพน้องนางนุ่งน้อยห่มน้อยคอยเดินวนเวียนมายั่วยวน   ขาขาวๆ  อกอวบๆ  ตูดงอนๆ   นึกแล้วพลอยทำให้น้องหนูตุงถ้ามีใครมาถ่ายรูปใบหน้าตอนนี้เอาไว้  แล้วเอาไปลงในอินเตอร์เน็ต  เสิร์จกูเกิ้ลหาคำว่า  ใบหน้าหื่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 เมษายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 636 , 20:17:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑ใบหน้าที่มองเห็นจากกระจก   เป็นใบหน้าที่แดงกร่ำเหมือนเทพเจ้ากวนอู   ตาหรี่ปรือเยิ้ม  หน้ามัน  เวลาพูดลิ้นพันกันจนระรัว   ต่อมลามกผุดขึ้นมาจนเห็นชัดเจนในดวงตา  มือไม้กลายเป็นหนวดปลาหมึก  โลกข้างนอกสลัวลาง  ไฟหิ่งห้อยกะพริบวิบวับล่อแมลงรวมทั้งล่อตัณหาในใจให้วิ่งวนออกมา  ความกระหายอยากติดอยู่ที่หางตา  น้ำลายแตกฟองราวกับพ่อหมูพันธุ์หื่น  ตะกุยตะกายไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่งแม้ลมจะพัดเฉื่อยฉิว   แต่ตัวเขากล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 เมษายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 666 , 15:18:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.มองจากกระจก   ใบหน้าที่มองเห็นเป็นใบหน้าที่อิ่มเอิบไปด้วยความสุข   มุมปากเริ่มขยับจนแก้มร่นขึ้นไปหาดวงตา   น้ำหนักเอียงไปทางแก้มซ้าย   ดวงตาระริกสั่นจนมีน้ำเอ่อคลอ   มองไปทางไหนโลกนี้ก็แสนจะงดงามนอกหน้าต่าง   นกตัวน้อยส่งเสียงจิ๊บ ๆๆ   พระอาทิตย์ยามสายสาดแสงทองเข้ามาเป็นลำ  ลมเย็นพัดระเรื่อแสนชื่นใจ   สูดลมหายใจลึกๆ   มองไปทางนี้ทางนั้น  ทุกอย่างที่เห็นล้วนพาใจให้สำราญความสุข   เขาบอกตัวเองว่า    ช....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 เมษายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 679 , 12:51:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.หลังการเดินทางที่เหน็ดเหนื่อยอีกครั้งหนึ่งของชีวิต    ขึ้นมาถึงดอยวาวี   ด้วยหัวใจที่บอบช้ำ   และหยดน้ำจากแรงใจของใครบางคนที่หยิบยื่นให้   หัวใจผมเปลี่ยนกลับไปกลับมา     โลกที่เคยหมองเศร้า  กลับมีชีวิตชีวาอีกครั้งคงเป็นอย่างที่พี่โดมเตือน   กลัวว่าผมจะเป๋จนเสียผู้เสียคน    อืมมม...ผมต้องตั้งสติให้ดี   รับมือกับปัญหาชีวิตและจัดการมันอย่างคนที่รู้เท่าทันพอมาถึงบ้านบนดอยแล้วหัวใจก็สงบมากขึ้น   อยู่เงี....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 เมษายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 716 , 05:11:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กล่องหนังสือของพี่โดมมาถึงแล้วครับ   แต่มาถึงแค่กล่องเดียว   อีกกล่องคงติดสงกรานต์อยู่ผมตื่นมาเช้านี้ด้วยความคิดถึงใครบางคนคิดถึงครับ.................ตื่นมาแล้วก็มักจะเป็นแบบนี้    ดวงหน้าของคุณลอยเด่นเข้ามาในห้วงนึกยิ่งห่าง   ยิ่งไกล  ยิ่งคิดถึงหลายวันมาแล้ว    ผมนั่งคุยกับใครหลายๆๆคน  หนึ่งในนั้นมีใครบางคนที่ผมนอนคุยด้วย  อืมมม  รสชาติต่างกันเยอะเลย  ระหว่างนั่งคุยกับนอนคุย   อิอิแต่ก็นั่นแหละ   เร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 701 , 12:50:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ช่วยเพื่อนทำมากินครับ   วันนี้ขออนุญาตลอกการบ้านเพื่อนโครงการดีดีกลับมาอีกครั้งแล้ว "แบกเป้ โบกรถไฟ ไปกับสายลมบนถนนโบราณ (ขบวน๔)"วันที่ ๗-๘-๙ เมษายน ๒๕๕๒ กลับมาอีกแล้วครับพี่น้อง ลุง ป้า น้า อา ฯลฯ ทุกท่าน การกลับมารวมตัวกันอีกครั้งของ สองหนุ่มคู่หู "แก้มหอม" นักเขียนเรื่องสั้นหนุ่มแห่งดอยวาวีแอบหนีเวรโรงเรียนมาร่วมกับ "มัคคุเทศก์ทางวิญญาณผู้หลงทางกลับบ้านของตัวเอง" เจ้าของโครงการ แบกเป้ โบกรถไฟ ไปเย....

อ่านต่อ

Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 12621 , 02:20:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผมตื่นมากลางดึกเหมือนหลายคืนก่อน   นอนไม่หลับ   คิดถึงใครบางคน    ความรักช่างมีอานุภาพมากมายถึงเพียงนี้    มองเวลาที่ผ่านเลยไปแต่ละนาที  ผมปล่อยมันผ่านไปอย่างไร้ค่า...เปิดไฟล์เรื่องสั้น   ว่าจะลงมือเขียนเรื่องสั้นสักเรื่อง   สมาธิกระเจิดกระเจิง   ดูท่าแล้วผมคงเขียนอะไรไม่ออก  ไปอีกนาน    ...เอาเรื่องสั้นที่เคยได้รับการตีพิมพ์มาลงไว้   ไปพลาง ๆก่อนนิทานเรื่องผีของครูใจดี            แก้มหอมตอนเป็นเด็กเ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 471 , 10:06:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าความรักจะทำพิษ   และมันจะเจ็บปวดมากมายถึงเพียงนี้คงต้องโทษหัวใจของผมเองที่อ่อนแอ   หัวใจมักง่าย   เป็นพันธุ์ไม้เลื้อยอย่างที่พี่ชายคนหนึ่งบอกแต่ตอนนี้เป็นกลายเป็นเถาตายซากไปแล้วดี....สมน้ำหน้าตัวเอง...................................ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้าผมนอนดูหนังจบไปหนึ่งเรื่องโทรศัพท์หาใครบางคนแต่ไม่ยอมรับสายคงเป็นเพราะความงี่เง่าของผมเองเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้น   มันเป็....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 25 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 793 , 21:23:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หญิงสาวเด็ดดอกกุหลาบทีละกลีบๆๆนั่งครุ่นคิดคนเดียว  เพ่งจ้องกลีบกุหลาบที่ร่วงหล่น   ชีวิตเดินทางมาถึงอีกจุดหนึ่งแล้วจุดที่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งลมพัดใบไม้ร่วงพรู   สายน้ำเอื่อยไหลที่ลำห้วย  แต่จิตใจของหญิงสาวกลับฟุ้งซ่านไม่ทางใดก็ทางหนึ่งที่จำต้องตัดสินใจ    กลีบกุหลาบเหลืออีกเพียงสองกลีบเด็ดกลีบสุดท้ายร่วงหล่นลงไปแล้ว   สรรพสิ่งรอบข้างคล้ายตกอยู่ในความเงียบงัน    ในหัวใจของหญิงสาวก็เงียบงันดุจเดี....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 504 , 21:00:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑เราทั้งหลายได้มาอยู่พร้อมกัน ณ ที่นี้เพื่อรำลึกถึงชายคนหนึ่งที่จากไปเพื่อนของเรา   ชายที่นอนสงบอยู่ในโลงใบนั้นเขาทำให้ผมนึกย้อนไปในวันที่เรายังเยาว์วัยไล่เตะตูดกันรอบสนามบาสขี้ม้าชนกันที่หลังห้องเรียนแอบสูบบุหรี่กันในห้องน้ำที่แสนเหม็นใครคนหนึ่งสาดน้ำเข้ามาในห้องที่เรากำลังสูดควันเสื้อผ้าเปียกมะล่อกมะแล่กยังกะลูกหมาตกน้ำเสียงหัวเราะยามเมื่อเราได้แกล้งกันยังดังอยู่ในหัวข้าวกลางวันที่เรากินด้วยกันจนกล....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 1707 , 05:45:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑ตื่นมากลางดึก    ผมเขียนเรื่องสั้นจบไปหนึ่งเรื่อง   ว่าจะอับบล็อก  กำลังเรียกรูปประกอบจะเอามาลง    คอมเกิดปัญหา   ลงเรื่องไม่ได้เรื่องสั้นของผมหายไปในพริบตา..ไอ้คอมบ้า..  มีเรื่องเก่าที่เขียนไว้นานแล้ว   ส่งไปที่ไหนก็ไม่ได้ลง   เอามาเผยแพร่ในนี้ดีกว่า๒ เขาได้กลิ่นไม่ค่อยดี  กลิ่นเหม็นของอะไรบางอย่าง   มันเหมือนมีสัตว์เน่า  ติดอยู่ตรงจมูกของเขา               เกือบตีหนึ่งแล้ว   บางทีอาจจะเป็นกลิ่นปากข....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 16 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 473 , 22:10:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความรักบางทีก็เหมือนไฟแผดเผาเราจนแสบร้อนพุพองแต่บางทีก็เหมือนไอศกรีมเย็นๆ  แก้กระหายคลายร้อนให้ชะงักร้อนเหมือนไฟ   เย็นเหมือนไอศกรีม   สลับกลับเปลี่ยนไปมาไม่รู้จักเข็ดหลาบ    ความรักเหมือนตู้เย็นหยิบของกินขบเขี้ยวที่ซื้อไว้เมื่อยามหิวเหมือนเหตุการณ์ต่าง ๆที่เราทำร่วมกัน    ระลึกถึงเมื่อยามเหงาและห่างไกลของกินแก้หิว      สิ่งเล็กน้อยและการกระทำแก้คิดถึงเปิดตู้เย็นเมื่อหิว  เปิดความคิดเมื่อคิดถึง    เธ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 437 , 19:28:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เปิดดูเรื่องสั้นที่เขียนค้างไว้     เขียนยังไงก็ไม่จบ  มันค้างอยู่ในไฟล์คอมพิวเตอร์   ค้นดูข้อมูลวันที่เขียน   ๒๗  เมษายน  ๒๕๕๑........................................มองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง  เสียงรถราที่วิ่งอยู่ถนนข้างโรงพยาบาลดังเข้ามาเป็นระยะ ๆ  เสียงเด็กร้องไห้จ้าดังมาจากที่ไหนสักแห่ง  เสียงหยดน้ำดังติ๋ง ๆดังมาจากในห้องน้ำ   ลมพัดมาแผ่ว  ๆ  ชวนให้ง่วงนอน  ใบไม้ริมหน้าต่างสั่นไหวระริกเมื่อต้องลม ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 7 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 401 , 14:25:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                      ผมให้เด็กเขียนบทกวีในชั่วโมงภาษาไทยตอนที่เด็กกำลังเขียนกันอยู่นั้นผมเองก็เขียนไปพร้อมๆกับพวกเขาด้วยเด็กเขียนบทกวีครูให้นักเรียนเขียนบทกวีบางคนตั้งใจเขียนดีมากบางคนคุยกันบางคนอ่านหนังสือคุณครูบุญทมนั่งอยู่บนโต๊ะเขียนอะไรไม่รู้ยุกยิกๆอยู่คนเดียวเขียนไม่เป็น"ครูครับๆเหยียบเขียนยังไงครับ""ถามเพื่อนของเธอดุสิ""ทำไมนายถึงโง่...."เด็กชายคนหนึ่งว่าแล้วหัวเราะ"หอ-ยอ-เอีย-บอ-เหยียบ-ไง"เด็....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 5 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 461 , 12:58:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หวนนึกถึงเรื่องราวเมื่อคืนที่ผ่านพ้นบทสนทนากับพี่ชายที่นับถือดังก้องอยู่ในหัวอึงอลและกระแทกตัวข้าแทบล้มหงายเหมือนแผ่นเสียงที่เล่นซ้ำเพราะตกร่องตอกย้ำตัวข้าซ้ำไปซ้ำมาความเหลวไหลที่ห่อหุ้มตัวข้าเอาไว้เริ่มเผยโฉมข้าเพียรบอกใครต่อใครว่าที่ผ่านมางานข้าเยอะที่เลวร้ายกว่านั้น   ข้าหลอกตัวเองว่าไม่มีเวลาข้ออ้างทั้งนั้นข้ออ้างที่ข้าจะได้มีเวลาอู้หลงเพริศเตลิดไปกับเรื่องราวไร้สาระทั้งหลายสุรา  นารี  แล้วก็เรื่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 มีนาคม 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 476 , 09:26:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เช้าวันนี้  ผมตื่นนอนมาพร้อมกับเสียงปลุกจากมือถือวันพิเศษอีกวันของคนรักวันที่เธอลืมตามาดูโลกคงจะเป็นอย่างที่ซัคจังพูด    โลกของซัคจังเป็นโลกที่มีอากิมาโดยตลอดโลกของผมก็คงจะเป็นแบบนั้นโลกที่มีคนรักอาศัยอยู่    แต่อีกขอบฟ้าที่ไกลออกไปเธออยู่ห่างผม    ไกลออกไป  ไกลออกไป    มวลสารที่อยู่ข้างเธอเป็นอย่างไรบ้าง     อากาศที่เธอหายใจอยู่สะอาดหรือเปล่าอุณหภูมิตอนนี้จะทำให้ร่างกายของเธอเหี่ยวแห้งลงไหมผมได้แต่จ....

อ่านต่อ

Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 428 , 09:25:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เช้าวันนี้  ผมตื่นนอนมาพร้อมกับเสียงปลุกจากมือถือวันพิเศษอีกวันของคนรักวันที่เธอลืมตามาดูโลกคงจะเป็นอย่างที่ซัคจังพูด    โลกของซัคจังเป็นโลกที่มีอากิมาโดยตลอดโลกของผมก็คงจะเป็นแบบนั้นโลกที่มีคนรักอาศัยอยู่    แต่อีกขอบฟ้าที่ไกลออกไปเธออยู่ห่างผม    ไกลออกไป  ไกลออกไป    มวลสารที่อยู่ข้างเธอเป็นอย่างไรบ้าง     อากาศที่เธอหายใจอยู่สะอาดหรือเปล่าอุณหภูมิตอนนี้จะทำให้ร่างกายของเธอเหี่ยวแห้งลงไหมผมได้แต่จ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แก้มหอม , ผู้อ่าน : 1488 , 21:50:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผมนอนไม่หลับเหมือนทุกวัน    ใบหน้าคุณลอยเด่นวนเวียนอยู่ในห้วงนึกความคิดถึงโถมทับจนอึดอัดถ้อยคำซ้ำซากที่อยากจะบอกกับคุณก็เหมือนเดิมทุกครั้งรักคุณนะ   คิดถึงคุณนาทีนี้ได้แต่ถอนหายใจ....ช่วงนี้ของชีวิต   ผมกำลังมีความฝันอยากจะซื้อที่อยู่ที่นี่   เหตุผลหนึ่งนั้นเพราะพี่โดมพี่ชายที่ผมนับถือ    เป็นความฝันที่ผมอยากมีส่วนร่วมบ้านหลังเล็กๆของนักเขียนบ้านที่พี่โดมบอกว่าจะใช้ปลูกต้นฉบับความฝันที่เต้นเร่าอยู่ใน....

อ่านต่อ


/4