• เสี้ยว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : gluhp@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-06-15
  • จำนวนเรื่อง : 41
  • จำนวนผู้ชม : 52014
  • ส่ง msg :
  • โหวต 34 คน
อารมณ์ปากกา
อ่านเจอ พบเห็น รับรู้ เรื่องธรรมดาๆเอามาคิด คงเห็นว่าเรื่องธรรมดานั้น ...น่าคิด
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gluhp
วันอาทิตย์ ที่ 31 สิงหาคม 2551
Posted by เสี้ยว , ผู้อ่าน : 769 , 23:13:15 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เคยมีคนถามว่า ...หนังสือเล่มนี้อ่านจบไปแล้วไม่ใช่เหรอ อ่านอีกทำไม...
บางทีเหตุผลนั้น เราอาจจะไม่เคยได้รู้จนกว่า จะได้อ่านหนังสือซ้ำสักครั้งหนึ่งในชีวิต

สำหรับบางคน การอ่านหนังสือซ้ำเล่มเดิมอาจจะเป็นเรื่องฟังดูเสียเวลา เพราะโลกนี้ยังมีหนังสือดีๆอีกตั้งมากมายให้อ่าน แต่หนังสือบางเล่มไม่เหมาะที่จะอ่านเพียงครั้งเดียวในวัยใดวัยหนึ่ง เพราะประโยคสำคัญอาจแทรกอยู่ระหว่างบรรทัดของวัยที่เปลี่ยนไปก็ได้

หนังสือบางเล่ม เหมาะกับคนหลายๆวัย สารหลายชั้นที่ซ่อนอยู่ในตัวหนังสือ กระแทกความรู้สึกของคนแต่ละวัยแตกต่างกันอย่างยิ่ง ราวกับไม่ได้อ่านมาจากเล่มเดียวกัน จึงไม่ใช่เพียงแค่ ‘สื่อ’ หรือเพียงแค่ ‘สาร’ เท่านั้นที่ทำให้การสื่อสารนั้นแตกต่างไป หากแต่ผู้รับสารเองต่างหากเล่า ที่เป็นปัจจัยอันก่อให้เกิดความแตกต่างได้มากมายเหลือเกิน

ตอนนี้ฉันกลับมาอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่จั่วหัวไว้ว่าเป็นวรรณกรรมเยาวชนอีกครั้งหนึ่ง หนังสือเล่มนี้โด่งดังไปทั่วโลก และเป็นหนังสือดีเด่นในใจทั้งเด็กและผู้ใหญ่หลายคน มันเป็นเรื่องที่น่าสงสัยว่าเด็กๆชอบมันเพราะอะไร และผู้ใหญ่ชอบมันเพราะอะไร บางคนอธิบายไว้ว่า พวกผู้ใหญ่อ่านกันเพราะเขาอยากจะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง และอยากจะได้รับการยืนยันว่ายังมีใครบางคนที่คิดหรือรู้สึกเหมือนกับเขา

ส่วนพวกเด็กๆนั้น ฉันยังไม่ได้ถามพวกเขาว่า ทำไมถึงชอบหนังสือเล่มนี้ ส่วนตัวฉันเองนั้น หลายปีก่อน ฉันก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อมันเป็นพิเศษ นอกจากรู้สึกว่าข้อความเหล่านี้มันธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย

แต่ในการอ่านครั้งที่สอง ในวัยที่กระปุกประสบการณ์ถูกถมให้สูงขึ้นอีกนิดหน่อยนั้น ก็พบว่าข้อความที่เคยมองว่าแสนธรรมดา มันกลับเข้ามากระทบใจอย่างจัง แล้วเจ้าเด็กน้อยที่ฉันเพิ่งรู้ว่าเขานั่งหลบอยู่ในตัวฉันก็กระซิบบอกกับฉันว่า การเติบโตไม่ใช่เรื่องแย่ แต่กระนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องดีไปเสียหมด โลกของผู้ใหญ่นั้นดำรงอยู่ด้วยเหตุและผล แต่เห็นไหมล่ะ การยึดมั่นในเหตุในผลนั่นมากจนเกินไปนั้น มันก็กลายเป็นความงี่เง่าอยู่เสียร่ำไป

เดี๋ยวนะ ฉันยังไม่ได้บอกใช่ไหม ว่าฉันกำลังพูดถึงหนังสือเรื่องอะไร
...เจ้าชายน้อย...

“เจ้าตัดสินตัวเจ้าเองซิ ... เป็นหน้าที่ที่ยากที่สุดล่ะ คนเราจะตัดสินตัวเองได้ยากกว่าตัดสินผู้อื่น ถ้าเจ้าตัดสินตัวเจ้าเองได้เป็นผลสำเร็จดีละก็ นับว่าเจ้าเป็นปราชญ์โดยแท้คนหนึ่งเลยทีเดียว”

เป็นคำพูดของพระราชาที่พูดกับเจ้าชายน้อย ณ ดาวดวงใดดวงหนึ่งในจำนวนนับล้าน และยื่นข้อเสนอให้เจ้าชายน้อยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมที่ไม่ต้องไปนั่งเก้าอี้ตัดสินใคร (เพราะบนดาวของพระราชาไม่มีประชากรอยู่เลย) แค่ตัดสินตัวเองให้ได้ ซึ่งก็ได้คำตอบจากเจ้าชายน้อยว่า

“ตัวฉันน่ะรึ ฉันสามารถตัดสินตัวเองได้ไม่ว่าที่ใด ฉันไม่จำเป็นต้องอาศัยอยู่ที่นี่หรอก”

ทำไมหลายปีก่อนฉันถึงไม่ได้สังเกตเลยว่าหนังสือเล่มนี้มีประโยคสองสามประโยคที่ทำให้ฉันขนลุกนี้อยู่ด้วย จำได้แต่เพียงว่า ในเวลานั้น ฉันเห็นด้วยกับเจ้าชายน้อยเกือบทุกอย่าง เพราะอะไรๆในชีวิตมันก็ดูจะง่ายไปเสียหมด และการ “ตัดสินตัวเอง” ดูเป็นเรื่องงี่เง่าที่ไม่เห็นจะต้องไปใส่ใจอะไรมันเลย

แต่กลายเป็นว่า ตอนนี้ฉันกลับต้องถามตัวเองว่าการ “ตัดสินตัวเอง” ทำอย่างไร กฎไหนที่ฉันยึดไว้เป็นไม้บรรทัดประจำใจ ก็จริงอยู่ที่หลายครั้งคนเราออกจะเข้าข้างตัวเองมากจนเกินไป ส่วนคนอื่น จะทำอะไรก็ดูจะผิดไปเสียหมด แต่ก็มีอีกหลายต่อหลายครั้งที่เราออกจะเป็นตุลาการที่ใจร้ายต่อตัวเอง เฝ้าแต่รับความผิดใส่ตัว รู้สึกย่ำแย่กับชีวิตไปเสียหมด

บ่อยครั้งที่เราต่างได้รับคำบอกกล่าว ..อย่าคิดมาก อย่าหักโหม อย่ากดดันตัวเอง.. ได้ยินแล้วก็ให้สงสัยว่า แล้วเส้นแบ่งมันคือตรงไหนเล่า เท่าไหร่ถึงเรียกว่าคิดมาก เท่าไหร่ที่ควรจะถูกประณามว่าไม่คิดถึงคนอื่น เคร่งเครียดถึงจุดไหนถึงจะบอกว่ามันหนักเกินไปแล้ว แต่มันไม่ควรจะน้อยกว่าเท่าไหร่ถึงจะรอดพ้นจากภาวะความขี้เกียจไม่เอาไหน

ตรงไหนล่ะที่เรียกว่าพอดี ที่ความเป็นคนดีจะมาบรรจบกับความรักตัวเองได้
ใครจะบอกพอให้ตัวเองได้ อย่างพอเหมาะพอควรจริงๆ
ไม้บรรทัดนั้น ทาบอยู่ตรงไหนในการ “ตัดสินตัวเอง”

มันก็แปลกดี ที่ฉันใช้เวลาอ่านเจ้าชายน้อยรอบนี้ยาวนานกว่าที่คิด อ่านอย่างค่อยๆซึมซับเอาตัวอักษรเข้าไปลึกๆ พร้อมๆกับคุยกับตัวเองไปด้วย เดาเอาว่า คนแต่งคงไม่ได้ตั้งใจให้เด็กๆอ่านหนังสือเล่มนี้แบบที่ฉันอ่านแน่ เพราะสารบางอย่าง ต้องการช่องว่างในการตกผลึกสักเล็กน้อย

ก็คงจะเหมือนๆกับหนังสืออีกหลายๆเล่ม ที่ต้องการช่วงเวลาตรงกลาง แล้วอ่านมันซ้ำ
...อีกสักรอบ...




เสี้ยวตะวัน พระจันทร์ข้างฝา -- เรื่อง





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
มะค่าโมง วันที่ : 03/09/2008 เวลา : 21.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/makamong

ชอบอ่านหนังสือซ้ำ ๆ เหมือนกันค่ะ เหมือนหนังบางเรื่องที่ชอบ ดูแล้วก็ดูอีกได้ หนังสือก็คล้าย ๆ กัน ในความคิดของมะค่าโมงค่ะ เป็นการสร้างกำลังภายในให้ตัวเองค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
pradin วันที่ : 03/09/2008 เวลา : 13.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pradin
I am Royalist

จะว่าเป็นหนังสือที่ดีที่สุดของโลกเล่มหนึ่งก็ไม่ผิดนัก สำหรับเจ้าชายน้อย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ปู่สถิตย์ภูมิ วันที่ : 02/09/2008 เวลา : 20.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sathitpum

บรรทัดฐานในการ"ตัดสินตัวเอง" หรือ ?
ของฉันอยู่ตรงไหนนะ
อยู่ที่คนอื่น
อยู่ที่ใจ
อยู่ไหนกันแน่
ตัดสินอยากนะ
ขนาดเรื่องนี้ยังตัดสินไม่ได้
แล้วฉันตัดสินตัวเองได้อย่างไรเนี่ย..

เขียนได้ดี จุดประกายความคิดต่อครับ


เคารพครับสหาย
อายุบวร

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กลองไท วันที่ : 31/08/2008 เวลา : 23.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kraitong
ไทนาหว้า

บางทีหนังสือเล่มเดิมกลับมาอ่านอีกครั้งก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่าง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 31/08/2008 เวลา : 23.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

:::บางเล่มของหนังสือต้องอ่านซ้ำหลายครั้ง เพื่อหา "สาร" ตกค้าง ระหว่างบรรทัด ยามวันวัยที่เปลี่ยนผ่านไป::::

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เพลงฝน วันที่ : 31/08/2008 เวลา : 23.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

พี่เป็นอีกคนที่ชอบอ่านหนังสือซ้ำ
และพี่ก็พบว่า...หนังสือเล่มเดียวกันสร้างความรู้สึกและพาเราไปรู้จักบางอย่างซึ่งต่างกันตามวันและวัยในการอ่าน


พี่อ่านเจ้าชายน้องครั้งแรกตอน ม.๑
จำได้แม่นเลยว่าวางลงทันทีที่เจ้าชายน้อยไปเยือนดาวตัวเลข และพี่ไม่ได้อะไรเลย

มาอ่านอีกครั้งเมื่อตัวละครของพี่ชายคนหนึ่งกระซิบบอกพี่ว่า เจ้าชายน้อยมีอะไรให้รู้จักมากกว่าที่คิด เพียงแต่เธอเปิดใจรับมัน

และเหมือนกับหนังสืออีกหลายๆ เล่ม
ที่อ่านครั้งใหม่พี่ก็จะได้ความรู้สึกอันแตกต่าง

ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างคนเป็นหนังสือบ้างคงดี
ในวันนี้ที่โตพอและรู้จักโลกมากขึ้น เราจะได้เข้าใจอะไรๆ มากขึ้นเมื่อได้ย้อนกลับไปอ่านอีกครั้ง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปรัตยา วันที่ : 31/08/2008 เวลา : 23.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

หนังสือเปรียบเหมือนเรือกระดาษที่จะพาผู้อ่านท่องไปในทะเลอักษร และทุกครั้งที่อ่านมันเรือกระดาษลำนี้จะพาคุณไปยังจุดหมายปลายทางแห่งใหม่เสมอ ไม่ว่าคุณจะอ่านมันมากี่ครั้งแล้วก็ตาม


ขอให้มีความสุขในการเดินทางครับ





ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สนิมกฤช วันที่ : 31/08/2008 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanimkrit

เก่งจัง..

เขียนเรื่องราวได้ดี

เก่งดี..

เขียนเรื่องได้น่าอ่าน

เก่งเนอะ..

เขียนเรื่องดีๆ ใส่บล็อกสวยๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< สิงหาคม 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]