• เสี้ยว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : gluhp@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-06-15
  • จำนวนเรื่อง : 41
  • จำนวนผู้ชม : 52000
  • ส่ง msg :
  • โหวต 34 คน
อารมณ์ปากกา
อ่านเจอ พบเห็น รับรู้ เรื่องธรรมดาๆเอามาคิด คงเห็นว่าเรื่องธรรมดานั้น ...น่าคิด
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gluhp
วันอาทิตย์ ที่ 7 กันยายน 2551
Posted by เสี้ยว , ผู้อ่าน : 766 , 01:27:26 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่มนุษย์เรียกตัวเองว่าสัตว์สองเท้า ผู้มีกระดูกสันหลังตั้งฉากกับพื้นโลก..

คำถามนี้เกิดขึ้น ในขณะที่ฉันไปร่วมการพบปะเสวนาประจำปีของมูลนิธิอันวีกษณา อันเป็นกลุ่มที่ศึกษาคำสอนของกฤษณมูรติ ซึ่งจัดขึ้นที่สวนสายน้ำ ต.พะตง อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา และในวันนี้พวกเราชักชวนกันเปลี่ยนอิริยาบถจากการนั่งเสวนากันในเรือนเป็นการออกไปเที่ยวน้ำตกแทน

สวนสายน้ำเป็นสถานที่ปลีกวิเวกที่รวบรวมหนังสือและดีวีดีคำสอนของกฤษณมูรติไว้เป็นจำนวนมาก มีเรือนสัมมนาที่สงบเงียบ และเรือนพักหลายหลังที่ซ่อนไว้ในป่าไม้สีเขียวสดบนภูเขาที่ได้ยินเสียงธารน้ำไหลอยู่ตลอดเวลา และบ่ายวันนั้น หลังจากที่อิ่มอร่อยกับอาหารมังสวิรัติอันปลอดจากสารพิษโดยสิ้นเชิงแล้ว พวกเราก็ชวนกันออกไปเที่ยวน้ำตก ซึ่งคนงานที่ดูแลสถานที่ต่างก็รับรองเป็นเสียงเดียวกันว่าปลอดภัย และไม่ลำบากอะไรเพราะก็แค่เดินตามลำน้ำไปเรื่อยๆเท่านั้น

ฉันกลับห้องพักไปเปลี่ยนกางเกงให้เป็นกางเกงน้ำหนักเบา เผื่อเปียกน้ำจะได้ไม่หนักมากนัก และลังเลอยู่นานว่าจะใส่รองเท้าผ้าใบหรือรองเท้าแตะฟองน้ำดี แล้วฉันก็ตัดสินใจไม่เอารองเท้าผ้าใบไป เพราะกลัวจะแห้งไม่ทันกลับบ้านพรุ่งนี้

ฉันไม่ลืมที่จะเอากล้องถ่ายรูปคู่ใจไปด้วย

เราเดินออกทางประตูหลังของของสวนสายน้ำ ตัดทุ่งหญ้าเขียวสด ข้ามแอ่งน้ำเล็กๆ เดินขึ้นเนิน แล้วก็เดินลงเนิน ตอนต้นของเส้นทางนั้น เป็นไปอย่างเรียบๆ อากาศสะอาด สดชื่น เราได้ยินเสียงสายน้ำอยู่ไม่ขาดสาย และเสียงนี้เองที่เป็นตัวกำหนดทิศทางให้เรามุ่งหน้าไป ในช่วงแรกนี้ ยังมีทางให้เราเดินได้ไม่ลำบากมาก เดินบนตลิ่งได้บ้าง เกาะเกี่ยวต้นยางที่อยู่ห่างกันเป็นระยะๆ ซึ่งต้นยางเหล่านั้น ก็ยังมีร่องรอยว่ามีคนเข้ามากรีดยางอยู่

ผ่านมาประมาณ 20 นาที เส้นทางก็เริ่มเดินลำบากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ค่อยมีทางเดินปรากฎให้เห็นเท่าไหร่ คราวนี้แหละที่ต้องบุกป่าฝ่าดงกันจริงๆ เพียงชั่วอึดใจก็มาถึงลำธาร แต่นี่ยังไม่ใช่จุดหมายของเรา จากจุดนี้เราถึงค่อยเริ่มต้นเดินสวนกระแสน้ำขึ้นไปยังน้ำตก พอเดินเข้าไปลึกเข้าไปเรื่อยๆ ทางเดินบนบกก็ชักจะไม่ค่อยมี มีสองทางเลือกให้ไปคือเดินลงไปในน้ำ หรือปีนขึ้นไปบนต้นยาง ฉันคิดว่าแบบแรกน่าจะง่ายกว่า ก็เลยตัดสินใจลุยน้ำ

เราเดินลึกเข้ามาจนถึงบริเวณที่ดูลักษณะแล้วเชื่อว่าคงจะไม่มีคนผ่านเข้ามาเป็นชาติแล้วแน่นอน ไม่ต้องดูอะไร แค่น้ำยางที่คนกรีดยางปล่อยทิ้งไว้นั้นก็แข็งโป๊กกลายเป็นหินไปแล้ว ตลิ่งที่เคยพอเหยียบฝ่าเท้าลงไปได้บ้าง ก็ชันและลื่นจนไว้ใจอะไรไม่ได้ ตะโกนถามคนนำทางไปว่า เขาเข้ามาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เขาตอบเราว่า เข้ามาสำรวจเส้นทางเมื่อประมาณ 1 ปีที่แล้ว

เนื่องจากทางไปน้ำตกแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว การมาเจอป่าธรรมชาติที่แทบจะไม่มีใครเข้ามาแบบนี้ก็หนักหนาพอสมควร เครื่องอำนวยความสะดวกอะไรก็ไม่มี เพราะการมาหาดใหญ่คราวนี้ เรามาอบรมเสวนา ไม่ได้ตั้งใจมาเดินป่า และจริงๆแล้วบ่ายนี้เราก็ตั้งใจจะมาเดินเล่นกันเท่านั้น ไม่คิดว่าจะต้องเจอกับเส้นทางเดินที่ยากลำบากขนาดนี้ ดังนั้นอุปกรณ์อะไรต่างๆที่จำเป็นต่อการเดินป่าเราจึงไม่มีติดตัวกันมาเลย ทีนี้แหละเราก็ต้องดูแลตัวเอง และงัดเอาสติสัมปชัญญะที่มีออกมาใช้ให้หมด

ตอนนี้ทุกคนก็ถลกกางเกงลุยน้ำกันแล้ว ฉันกระชับสายสะพายกระเป๋ากล้องให้แนบตัวที่สุดเพื่อความคล่องตัวในการเคลื่อนไหว เส้นทางช่วงนี้เริ่มเปลี่ยนจากทางราบมาเป็นเนินที่ชันขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีตลิ่งให้ยึดเกาะอีกต่อไป มีแต่ก้อนหินก้อนโตๆให้ปีน เสียงคนนำทางตะโกนบอกมาว่า อีกนิดเดียวก็ถึงน้ำตกแล้ว ฉันคิดว่าก็คงจริง เพราะเสียงน้ำตกดังขึ้นเรื่อยๆ

แล้วในที่สุด ภาพของน้ำตกก็ปรากฏแก่สายตา กว่าจะถึงก็เล่นเอาเหนื่อย ทั้งปีนเหนื่อยและลุ้นเหนื่อย น้ำตกชั้นนี้เป็นเพียงชั้นแรก แต่ด้วยความไม่พร้อมในหลายๆอย่างทำให้เราต้องหยุดพักอยู่เพียงแค่นี้ คนนำทางบอกน่าเสียดายเพราะถ้าขึ้นไปแล้วจะสวยกว่านี้ ของมันก็แน่อยู่แล้ว แต่ ณ จุดนี้ฉันว่าก็สวย ไม่ใช่สวยอลังการอย่างน้ำตกในหนังสือท่องเที่ยวต่างๆ แต่ความบริสุทธิ์สดชื่นของธรรมชาติจริงๆอย่างนี้ มันก็สวยสมบูรณ์อยู่ในตัวมันเองอยู่แล้ว จะไปมีอะไรสวยกว่าอะไรได้ยังไง

เรานั่งกระจายกันอยู่บนก้อนหิน ฟังเสียงน้ำตกใกล้ๆกันได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง คนนำทางก็ชวนเรากลับเพราะเกรงว่าฟ้ามืดแล้วจะกลับออกไปลำบาก ทุกคนเห็นว่าจริง จึงพากันไต่กลับลงไปทางเดิม

ตอนลงมันยากกว่าตอนขึ้น ก็บ่อยครั้งไปที่ในชีวิต เราขึ้นเป็นแต่เราลงไม่เป็น และถ้าลงอย่างไม่มีสติ โอกาสที่จะพลาด แล้วกลิ้งลงไปนอนเจ็บตัวอยู่ข้างล่างสุดก็มีมากทีเดียว ฉันจึงใช้มือทั้งสองข้างเกาะเกี่ยวแง่งหินไว้เพื่อเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆเพราะทรงตัวด้วยสองขาไม่อยู่ สุดท้ายแล้วก็กลายเป็นการคลานสี่ขา หันมองดูรอบๆตัวแล้ว ทุกคนไม่ต่างกันเลย

พอเปลี่ยนมาเป็นการคลานสี่ขาโดยมีกระเป๋ากล้องสะพายติดตัวนั้น การเดินทางนั้นง่ายขึ้นมาก ในเวลาที่ไม่มีอุปกรณ์ใดคอยช่วยยึดเหนี่ยวเหมือนที่ฉันเคยเห็นนักเดินป่าปีนเขาตัวจริงเขาใช้กัน ฉันก็ต้องวางใจในมือและขาของตัวเองเท่านั้น ไม่นานพวกเรามาถึงที่พักด้วยสารรูปดูไม่ได้ แต่เบิกบานใจอย่างยิ่ง

การเข้าป่ามันเอาฉันกลับมาสู่ความเป็นจริงของชีวิตได้จริงๆ วันนี้ฉันเอามือทั้งสองข้างวางไปบนขี้โคลน และตะไคร่น้ำอย่างสนิทใจ ทั้งๆที่เวลาอยู่บ้าน ถ้าฉันจะทำสวนพรวนดินทีก็ต้องใส่ถุงมือกันเล็บสกปรก แต่ช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงนี้ทำให้ฉันเห็นว่าทุกสิ่งสวยงามถ้าอยู่ในที่ทางของมัน ความน่ารังเกียจ แท้จริงแล้วเกิดจากการเอามาตรวัดที่ไม่เหมาะสมไปวัดมันเท่านั้น

นอกจากนี้มันยังทำให้ฉันได้คำตอบของคำถามที่ฉันไม่เคยคิดจะถาม ..คำถามที่ว่า จริงหรือที่มนุษย์เรียกตัวเองว่าสัตว์สองเท้า ผู้มีกระดูกสันหลังตั้งฉากกับพื้นโลก

ฉันยิ้มกับตัวเองอย่างขำๆ เพราะฉันคิดว่าฉันได้คำตอบแล้ว




เสี้ยวตะวัน พระจันทร์ข้างฝา -- เรื่อง





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ภู_เชียงดาว วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 13.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phuchiangdao

เข้ามาอ่านครับ...
ธรรมชาติคือความจริงใจ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สิงหา_สัตยนนท์ วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 07.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinitsatayanon
จุ๊ๆ ข้าพเจ้ากำลังร่ายบทกวี

มาอ่านครับ
ดีจัง

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Phithak_C. วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 10.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak1970

อ่านเอนทรี่นี้้ทำให้คิดถึงหนังสือของอาจารย์ประมวลฯ และเล่ม"แด่หนุ่มสาว"ที่คุณพจนาแปลเอาไว้
อึ่ม!เข้าใจตั้งข้อสังเกตที่มาที่ไปของชีวิต หากจะสงสัยต่ออีกนิดก็ตรงที่ว่าแล้วชีวิตตอนขากลับจะเป็นอย่างไรเนี่ย..


ขอบคุณครับ ไปล่ะ
ปล.เมื่อก่อนก็เคยเป็นสมาชิกของสวนฯที่นี่เหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปู่สถิตย์ภูมิ วันที่ : 07/09/2008 เวลา : 20.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sathitpum

คุณเสี้ยว เท้าหายดีแล้วหรือครับ
เอ้ย..คงไม่ต้องถาม ถ้าสามารถเดิน
และ(คลาน) บนภูเขาได้ ก็แสดงว่า
สบายดีแล้ว 555

ความจริงและความสุขจะอยู่ในที่ของมัน
อยู่ที่ว่าเราจะเดินไปพบเจอมันได้หรือเปล่า..
อยากไปน้ำตกจัง อิจฉาเสียแล้วซี

เคารพครับ
อายุบวร

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พระกิตติศักดิ์_สิริภทฺโท วันที่ : 07/09/2008 เวลา : 05.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]