• ป้อมกีตาร์เมา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chanchai.b@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-20
  • จำนวนเรื่อง : 42
  • จำนวนผู้ชม : 121723
  • ส่ง msg :
  • โหวต 26 คน
ป้อม กีตาร์เมา
คนเพลงเพื่อชีวิต
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
วันเสาร์ ที่ 1 พฤษภาคม 2553
Posted by ป้อมกีตาร์เมา , ผู้อ่าน : 2458 , 15:14:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                                                     5 ออกลายนักร้อง

 

                   มันเกิดขึ้นมาตั้งแต่ก่อนเข้าเรียนชั้นประถมแล้ว ที่ผมหลงรักในเสียงเพลง ผมจำได้ว่า พบรักที่ปากน้ำโพ เป็นเพลงแรก

ที่ร้องได้จนจบ ช่วงนั้นอายุผมน่าจะประมาณสัก 5 ขวบ แต่ตอนนี้ผมเลื่อนชั้นขึ้นประถมปีที่ 2 แล้ว ในปีนี้นี่เอง แม่ก็มีสมากชิกใหม่เพิ่ม

มาให้ครอบครัวของเราอีกหนึ่งคน คือน้องอู้  ซึ่งเป็นลูกชายคนที่ 7 ของครอบครัวเรา

          วันหนึ่ง แววนักร้องของผมก็เริ่มฉายลายออกมา เมื่อครูสมหมาย โสดา (ครูประจำชั้น) ที่เดินมาเจอผมโดยบังเอิญ ขณะกำลัง

ร้องเพลงลั่นห้องในช่วงพักเปลี่ยนคาบเรียน  แกจึงบอกให้ผมออกไปร้องที่หน้าห้องให้หนำใจ

          "ร้องดีนี่เรา..ไหนลองออกมาร้องให้ครูฟังหน่อยสิ"

          ผมรับคำสั่ง แล้วค่อย ๆ ก้าวออกไปยืนหน้ากระดานดำด้วยความตื่นเต้น เสียงหัวใจเต้นดังตุ๊บ ๆ   บทเพลง แฟนฉัน ของวง

ชาตรีถูกร้องออกมาให้ครูสมหมาย และเพื่อนร่วมห้องได้ฟังเป็นครั้งแรกด้วยอาการประหม่านิด ๆ  แต่ก็จบลงด้วยดีเป็นที่น่าพอใจของ

ครูหนุ่ม

          ถึงแม้ว่าระบบไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึงหมู่บ้าน แต่วิทยุทรานซิสเตอร์ระบบเอเอ็ม ถือว่าเป็นสื่อที่ทำให้คนชนบทอย่างเรา ได้รับรู้

ข่าวสาร และความบันเทิง ไม่ว่าจะข่าว เพลง หรือละคร โดยเฉพาะละครของคณะเกศทิพย์ ผมเปิดฟังเป็นประจำ รวมถึงเพลงลูกทุ่งที่

ผมชื่นชอบเป็นพิเศษด้วย

          พ่อเป็นช่างซ่อมวิทยุและเครื่องใช้ไฟฟ้าฝีมือดี เป็นช่างคนเดียวในหมู่บ้าน แกซอกแซกศึกษางานซ่อมด้วยตัวเอง (จากคำ

บอกเล่าของอาทองม้วน ที่คลุกคลีกับพ่อมาตลอดในวัยแตกหนุ่ม)

          แทบจะทุกวัน จะต้องมีคนนำวิทยุมาให้ซ่อมอยู่เสมอไม่ขาด หลังจากพ่อซ่อมเสร็จก็จะทดสอบเช็คฟังระบบเสียง โดยพ่อจะ

เปิดเพลงซะส่วนมาก  จึงไม่แปลกเลยที่ผมจะซึมซับรับเอาบทเพลงต่าง ๆ จากวิทยุที่พ่อเปิด เมื่อยามเครื่องนั้น ๆ สำเร็จเสร็จจากการ

ซ่อม

          ลุงยัง หมอลำเก่าของหมู่บ้าน แกเป็นช่างตีมีดฝีมือดีหนึ่งเดียวของหมู่บ้าน หลายครั้งที่ผมเคยไปดูแกใช้เครื่องปั๊มลม แบบใช้

มือดึงลูกสูบชักเข้าชักออก ดันลมโถมแรงให้ถ่านในเตาแดงเร่า เพื่อเผาหลอมเหล็กแหนบรถให้อ่อนตัว  ซึ่งจะช่วยให้ตีขึ้นรูปมีดอีโต้

ได้อย่างง่ายดาย

          วันหนึ่ง ลุงยังมาขอเรียนวิชาการซ่อมวิทยุจากพ่อ (คงจะเห็นพ่อหาเงินได้ง่าย ๆ จากการซ่อมวิทยุ)   ซึ่งพ่อเองก็ไม่ได้หวงวิชา

ใด ๆ  พ่อสอนจนลุงยังพอซ่อมเป็น แกจึงได้เริ่มรับซ่อมวิทยุแข่งกับพ่อ  แต่สุดท้ายก็แทบจะไม่มีใครไปใช้บริการ เพราะฝีมือของแกยัง

เทียบกับพ่อไม่ได้

          หลังจากที่ได้ออกไปร้องเพลงหน้าห้องครานั้น วันไหนที่ครูสมหมายเหนื่อยหรือขี้เกียจสอนขึ้นมา ผมก็ต้องรับหน้าที่ขั้นเวลา

ให้คุณครูเป็นประจำ ช่วงแรก ๆ ก็ตื่นเต้นพอสมควร แต่ระยะหลัง ๆ ชักคุ้นเวที เริ่มออกลีลาท่าทางประกอบเพลง  ถึงเวลาสอบวิชาขับ

ร้องเมื่อใด คะแนนเต็ม 30  ผมไม่เคยได้น้อยกว่านั้นเลยแม้สักครั้งเดียว  ครั้นเวลาคุณอากลับจากกรุงเทพฯ  แกมักจะจ้างให้ลูกหลาน

ร้องเพลงให้ฟัง ผมมักเสนอหน้าอาสาร้องเพลงขับกล่อมแกตลอด เพื่อแลกกับเงินหนึ่งบาทที่แกมอบให้  ซึ่งถือว่ามันมีค่ามหาศาล

สำหรับเด็กบ้านนอกอย่างผมยิ่งนัก

          ครูสมหมายเป็นครูประจำชั้นและครูสอนภาษาไทยที่สอนได้ละเอียดมากกกก  การนำพยัญชนะมาผสมกับสระหรือวรรณยุกต์ใน

แต่ละคำแต่ละประโยคนั้น แกจะพาอ่านเวียนไปวนมาอยู่เป็นนานสองนาน  เรียกได้ว่าสิบยี่สิบคำที่อยู่บนกระดานดำ พออ่านรวมผสม

คำเสร็จ  ก็หมดชั่วโมงสอนเป๊ะพอดี  แต่คิดอีกทีก็ดีไปอย่าง คือการจำแม่น จำลึก และจำไม่ลืม

          สัญลักษณ์ที่เด่นชัดอีกอย่างของครูสมหมายนั่นก็คือ การใส่รองเท้าสตั๊ดมาสอนหนังสือเป็นประจำแทบจะทุกวัน ผมไม่รู้ว่าแก

เห่อหรืออย่างไร แต่ที่แน่ ๆ ใครที่มีรองเท้าสตั๊ดไว้ในครอบครองนั้น ก็ถือว่าเท่ห์ไม่เป็นสองรองใครในสามโลก 

          ครูสมหมายนั้น เวลาจะทำโทษนักเรียนคนใด แกมีกลวิธีที่ไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน แกไม่เคยใช้ไม้เรียว  แต่จะใช้มือ

บิดที่พุง หรือที่พวกผมเรียกมันว่า "ขี่โผ่"   แกมักบิดพุงแล้วก็ยกขึ้น คนที่โดนบิดก็ต้องเขย่งเท้าตาม จากนั้นก็แกจะบิดดึงลงต่ำ คนที่

โดนบิดก็ต้องงอเข่าย่อตามลงไป  เป็นอย่างงี้จนกว่าแกจะพึงพอใจ ส่วนมากมักจะเป็นคนปึก (คนเรียนไม่เก่ง) ที่จะต้องโดนลูกบิด

มหาประลัยของแก

          พูดถึงการทำโทษ มีครั้งหนึ่งที่พวกเราโดนไม้เรียวกันยกห้อง เรื่องของเรื่องคือ ระหว่างช่วงเปลี่ยนคาบเรียน ครูที่สอนใน

ชั่วโมงนั้นมาช้ากว่าปกติ ทำให้พวกเราเกือบทั้งห้องต่างไปยืนออกันที่หน้าต่างทั้งสองบาน เพื่อจะมองลงไปยังอาคารด้านล่าง ที่ขณะ

นั้น ครูเฉลียวกำลังพานักเรียนห้องนั้นร้องเพลง และเต้นกันอย่างสนุกสนาน  ด้วยเหตุที่แกตัวสูงยังกะยีราฟ ทำให้ลีลาท่าเต้นของแก

ดูตลกและน่าขันยิ่งนัก  พวกเราต่างหัวเราะและส่งเสียงเชียร์ดังสนั่นลั่นห้อง  ครูใหญ่ไม่รู้โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ท่าทางเอาเรื่อง และ

ไม่ต้องบอกว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา

          คนละสองทีแบบยกห้อง คือบทลงโทษที่ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ  ครูใหญ่บรรเลงไม้เรียวลงตูดแล้วตูดเล่า เข้ามาใกล้คิว

ผมทุกขณะ ๆ

          "เอาวะ..ครูใหญ่ก็เป็นญาติของแม่เรานี่หว่า..แกคงตีไม่แรงหรอกน่า"

          ผมแอบปลอบตัวเองในใจ

          แต่..พอตูดผมโดนไม้แรกของแกเข้าไปเท่านั้น   ก็พลันรับรู้ได้เลยว่า ความเจ็บและแสบสุด ๆ นั้น มันเป็นเช่นไร 

         ไอ้กบเพื่อนผม มันฉลาดหัวใสเหมือนเซียงเหมี่ยง (ศรีธนญชัย)  มันยัดสมุดทั้งเล่มเข้าไปในกางเกง เพื่อรองก้นของมันแบบ

แนบเนียน แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหาครูใหญ่ เสียงไม้เรียวกระทบสมุดรองตูดมันดังผิดปกติเพียงเล็กน้อย มันแสดงท่าทางบ่งบอกว่า

ได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส  แล้วจึงค่อย ๆ เดินเขยกลากขากลับเข้ามาที่โต๊ะ พร้อมกับยิ้มอย่างอารมณ์ดี ที่สามารถหลอกครู

ใหญ่ได้สำเร็จ

          ไอ้หรั่งเห็นไอ้กบทำได้มันก็เอามั่ง แต่มันยัดสมุดเข้ารองตูดเยอะเกินไป ครูใหญ่เลยจับได้  สุดท้าย ไอ้หรั่งเลยเจอไม้เรียวของ

ครูใหญ่ลงตูดไปสามที แบบสุดแรง

          การทำโทษนักเรียนของครูแต่ละคนจะแตกต่างกันออกไป บ้างก็ไม้เรียว บ้างก็แปรงลบกระดานบิน  บ้างก็ชอล์คบิน หรือบิดพุง

ต่างกันไปตามสไตล์ของครูแต่ละคน

          ครั้งหนึ่ง เพื่อนนักเรียนหญิงในห้อง ไม่สามารถตอบคำถามของครูได้ เลยถูกทำโทษ โดยการยกตัวลอยขึ้นแล้วเอาหัวโหม่ง

กระดานดำ จนกระโปรงเพื่อนหญิงคนนั้นเปิดขึ้นตามแรงยกโขก ไม่ต้องบอกว่าพวกเราทั้งห้องมองเห็นอะไร เพราะเด็กบ้านนอกอย่าง

เรา คงไม่มีใครรู้จักการใช้กางเกงในอย่างแน่นอน  เหตุการณ์นี้จึงเป็นเรื่องฮาที่เล่ากันในกลุ่มของเราไปหลายวัน

          การสอบเลื่อนชั้นเพื่อจะขึ้นป. 5  ปรากฏว่า เพื่อน ๆ สอบตกไปร่วม 10 คน ส่วนมากจะเป็นพวกเข้าก่อนเกณฑ์ ซึ่งอายุอ่อน

กว่าผมหนึ่งปี  อาคารเรียนชั้นป. 4  เป็นอาคารเดียวกันกับที่ผมเคยเรียนชั้นป. 2 และชั้นป. 3 มาแล้ว  อาคารนี้ถูกสร้างขึ้นมาเป็นหลัง

แรกของโรงเรียนตามแบบแปลนอาคารยุคเก่า เป็นอาคารไม้ทรงสูงใต้ถุนโล่ง มีบันไดไม้เป็นขั้น ๆ ขึ้น-ลงได้สองทาง ผมและเพื่อน

มักไปนั่งเล่นตรงใต้บันได คอยแอบชำเลืองมองลอดใต้กระโปรงครูสาว ๆ  เวลาเดินขึ้น-ลงอยู่บ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยเห็นอะไรหรอก  มันก็

แค่ความทะลึ่งประสาเด็ก ๆ ของผมและเพื่อนก็เท่านั้น

          พอขึ้นชั้นป. 5  ผมได้ย้ายเข้าไปอยู่อาคารหลังใหม่ที่เพิ่งสร้างขึ้นเมื่อปีสองปีก่อนหน้านี้  เป็นอาคารที่สร้างด้วยปูนผสมไม้

ยกทรงสูง ใต้ถุนโล่ง เทพื้นด้วยปูนซีเมนต์  

          ผมมีโอกาสได้เรียนภาษาอังกฤษครั้งแรกก็ปีนี้เอง พี่ชายผมจบชั้นป. 6 ไปหลายคน  อันที่จริงชั้นป. 5 และชั้นป.6 เพิ่งมีผล

บังคับให้เรียนเมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง

          พี่หมูจบแค่ชั้นป. 4 (ตามเกณฑ์บังคับขณะนั้น) ส่วนพี่ชัย พี่ชายคนรอง พอจบชั้นป. 6  แกก็ไปเรียนต่อชั้นป. 7 ที่โรงเรียนใน

ตำบลใกล้ ๆ เพราะโรงเรียนของเรายังไม่ได้เปิดสอนถึงชั้นดังกล่าว

          พี่ชัยน่าจะเป็นยุคสุดท้ายที่ได้เรียนหลักสูตรเดิม  ในเวลาต่อมาเขาก็ปรับเปลี่ยนระบบการศึกษาใหม่ คือเมื่อจบประถมฯ 6 ก็

เรียนต่อระดับมัธยมฯ ได้เลย

          ต่อมา พี่หมู พี่ชัย และพี่กะบุด ได้ไปบวชเรียนที่วัดในเขตตัวเมือง ซึ่งลูกชายของยายอ่อนท่านเป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่นั่น ปัจจุบัน

ท่านอยู่ในลำดับชั้น พระธรรมดิลก (สมาน สุเมโธ ป.ธ. 9, ปร.ด. , ศน.ด.) ดำรงตำแหน่ง เจ้าคณะภาค 9 (ธรรมยุต)

          ไม่นานนักพี่หมู พี่ชัยก็สึกออกมา... พี่ชัยไปเรียนต่อที่กรมพัฒนาฝีมือแรงงานสาขาช่างไฟฟ้า  และมีโอกาสไปศึกษาต่อที่

โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล ส่วนพี่หลอยเข้าไปทำงานให้อาเขยในตัวเมือง เพื่อแลกกับการเรียนต่อภาคค่ำที่โรงเรียนสตรีกัลยาณวัตร ยัง

เหลือพี่กะบุดคนเดียวที่ยังคงเป็นสามเณรอยู่ในขณะนั้น

          ผมทราบข่าวคราวพี่ ๆ แบบปะติดปะต่อ เพราะยังเด็กและก็ยังเรียนอยู่ด้วย จำได้ว่า วันหนึ่ง..พี่ชัยกลับมาจากอุดรธานี แกหอบ

หิ้วเอากีตาร์ติดตัวมาด้วย

          ค่ำคืนนั้น เสื่อถูกปูลงบนพื้นทรายอันอ่อนนุ่มบริเวณท้ายหมู่บ้านติดกับชายทุ่ง ตะเกียงน้ำมันก๊าดที่ทำจากกระป๋องนม  ถูกจุด

เพื่อให้แสงสว่าง บทเพลงของวงชาตรีที่ผมชื่นชอบถูกบรรเลงให้ฟังกันสด ๆ  ผมและพี่ ๆ รวมทั้งเพื่อน ๆ ต่างตื่นเต้นกันใหญ่ ที่ได้มี

โอกาสเห็นกีตาร์เป็นครั้งแรกในชีวิต ในใจของผมขณะนั้น คิดแต่ว่า  จะต้องเล่นกีตาร์ให้เป็นเหมือนพี่ชัยให้จงได้

          เมื่อพี่เม้งจบชั้นประถม ก็ได้เข้าไปเรียนต่อระดับมัธยมที่โรงเรียนนครขอนแก่น เป็นรุ่นแรก อยู่ใน ตำบลบ้านทุ่ม เขตอำเภอ

เมือง ห่างจากบ้านผมราวสัก 20 กิโลฯ  พี่เม้งขี่รถจักรยานจากหมู่บ้านไปจอดฝากไว้ที่ กิ่งอำเภอพระยืน (ปัจจุบันเป็นอำเภอพระยืน)

 ซึ่งห่างจากหมู่บ้านเราออกไปราว ๆ 6 กิโลฯ แล้วพี่เม้งจึงค่อยต่อรถเมล์ไปโรงเรียนอีกที

          วันหนึ่ง..ปู่ได้มาขอรื้อบ้านของเราทั้งหลัง เพื่อจะเอาไปปลูกบ้านให้กับอา ซึ่งปู่ได้ซื้อที่ในเขตตัวเมืองไว้รออยู่แล้ว จากนั้น  ปู่

ก็ซื้อบ้านพร้อมที่ดิน 53 ตารางวา ในราคาประมาณสามหมื่นบาทให้กับครอบครัวเรา เพื่อทดแทนบ้านที่ถูกรื้อถอนไป

          ปู่สร้างบ้านเพิ่มอีกหลังในเขตเนื้อที่บ้านของคุณอา เพื่อให้ลูกหลานที่เข้าไปเรียนในตัวเมืองได้เข้าอาศัยพักพิง โดยไม่ต้องไป

เช่าบ้านเช่าหอให้เปลืองสตางค์ พี่เม้งจึงได้ย้ายเข้าไปอยู่บ้านหลังนั้น เพราะระยะการเดินทางไปโรงเรียนนั้นใกล้ และสะดวกกว่ากัน

          บ้านใหม่ของเราเป็นบ้านไม้หลังเล็กกระทัดรัดมีหนึ่งห้องนอน  ปีนี้เองที่ไฟฟ้าได้เข้ามาถึงหมู่บ้าน ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นดีใจกัน

ใหญ่ที่จะมีไฟฟ้าใช้กัน  อีกไม่นานหรอก โทรทัศน์ ตู้เย็น พัดลม และเครื่องใช้ไฟฟ้าอีกหลายอย่าง คงจะถูกทะยอยจัดส่งถึงอีกหลาย

ต่อหลายครัวเรือนในหมู่บ้านของเราอย่างไม่ต้องสงสัย

          อันที่จริง ก่อนที่จะมีไฟฟ้าใช้ หมู่บ้านเราก็พอจะได้ดูโทรทัศน์กันอยู่บ้าง  โทรทัศน์เครื่องแรกของบ้านเราเป็นของครูจรูญ  ครู

ใหญ่ญาติของแม่นั่นเอง  โทรทัศน์ของแกใช้ไฟจากหม้อแบตเตอรี่ ซึ่งต้องอาศัยน้ำมันเบนซิลเป็นเชื้อเพลิงในการปั่นไฟ  บางทีเรา

ต้องจ่ายเงินคนละ 50 สตางค์  เพื่อแลกกับการได้ดูโทรทัศน์ในแต่ละครั้ง แต่ส่วนมากแกจะไม่ค่อยเปิดให้ชาวบ้านชาวช่องดูกันสัก

เท่าไร

          เวลาต่อมา ก็เริ่มมีโทรทัศน์เข้ามาเพิ่มในหมู่บ้านอีกหลายหลัง เช่น บ้านครูเฉลียว ตาลอน ยายใบ ไอ้แอ้ด  แต่ที่เปิดให้ดูตอน

กลางคืนบ่อยที่สุด น่าจะเป็นบ้านครูเฉลียว  และบ้านตาลอน

          หนังที่ฮิตติดใจเราในช่วงกลางคืน ก็จะเป็นเรื่อง สางเขียว ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ โกมินทร์กุมาร แก้วหน้าม้า ดาวพระศุกร์  ส่วนช่วง

เย็นๆ เรามักไปเฝ้าหน้าจอที่บ้านไอ้แอ้ด เพื่อจะรอชมหนังการ์ตูนญี่ปุ่น เช่น ขบวนการ 5 มนุษย์ไฟฟ้า สกายไรเดอร์ มดเอ็กซูเปอร์วัน

เงือกสาวเจ้าสระ ยอดหญิงสิงห์วอลเล่ย์ และอีกหลายต่อหลายเรื่องที่ทะยอยกันมาให้เราติดตาม

          แต่ละค่ำคืน  บ้านครูเฉลียวมักคราคร่ำไปด้วยลูกเด็กเล็กแดง ผู้หลักผู้ใหญ่ รวมถึงหนุ่มสาว ที่ต่างมาเฝ้ารอคอยละครช่อง

โปรดอย่างใจจดใจจ่อ

          ในขณะที่ละครกำลังดำเนินไป เสียงขบเขี้ยวเม็ดมะขามคั่วก็ดังขึ้นจากจุดนั้นบ้างจุดนี้บ้างเป็นระยะ  เสียงของมันช่างสมกับที่

พวกเราให้สมญานามมันว่า " บักฟ้าสนั่น " เสียจริง ๆ

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 10/06/2010 เวลา : 02.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

แล่วเวียกไป่..จ้งใด๋กะพักผ่อนแหน่เด้ออ้ายป้อม.. ..คึดฮอดหลายครับ..ฝากความคึดฮอดน่องข่าวปุ่นนำเด้อ...

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 03/06/2010 เวลา : 23.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

ภาพสุดท้ายที่เห็น" เกาลัดอีสาน " เราเต็ม ๆ แล้ว เข็ดแข้ว..เลย...ดูแลสุขภาพเด้อครับ..

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 27/05/2010 เวลา : 08.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ

ขอบคุณ คุณป้อมกีตาร์ ที่มาทักทายกันอีก
..
ที่จริงเป็นคนชอบฟังเพลง ....... ที่คนรักดนตรี เล่นให้ฟัง
เพราะไม่เพราะ อยู่ที่อารมณ์ช่วงนั้นของเราเป็นอย่างไง
บางครั้ง ... ขั้นเทพ เล่น ก็ไม่อยากฟัง (เหมือนคนโรคจิต เนอะ)
..
แต่ชอบฟังเพลงเบา ๆ เย็น ๆ
บางครั้งอยู่เฉย .. ก็จะพา นอร์ร่าโจนส์ มาเป็นเพื่อน
ถ้าทำงาน .. ต้องการสมาธิ ก็จะแวะหา เอ็มมานูเอล มาเกากีตาร์ขั้นเทพ ให้ฟัง
ถ้าตอนเศร้า ..(เหมือนจะบ่อย) จะหยิบคันทรี ลูกทุ่ง ไทย เทศ ... มาอยู่ไกล ๆ ... เอาเนื้อเพลงมาแก้เศร้า
..
ในคลิ๊ปที่บล๊อคก็เลยมีหลากหลาย ... ส่วนมากจะใช้ประกอบเรื่อง
..
แต่อย่างเดียวที่ทำไม่ได้ คือ (ร้องเพลง) ค่ะ
เพราะมีคน (หูดับ) มาแล้ว ... ฮิๆๆ
..
แต่เป็นผู้ฟังที่ดีได้ ที่นครสวรรค์ ........ รับรองค่ะ
..
ปล.ชีวิตนี้ เคยได้นครสวรรค์ ครั้งเดียวเองอ่ะ
ตอนนั้นหลงทางไปตามหา สิงโต กับมังกร คาบแก้ว
..จะได้ไปอีก มั้ย น๊านนน

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 26/05/2010 เวลา : 13.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

ขอบคุณ ญิ๋งณัฐครับที่ชอบ เรื่องราวที่ผมบันทึกอดีตเก่าๆของตัวเองเอามาเล่าให้อ่าน....ขอบคุณที่แอดเป็นเพื่อนบ้านผมก็ขอแอดคุณไว้เป็นเพื่อนบ้านเหมือนกันนะครับ...เรื่องต่อไปกะว่าจะเขียนก่อนสิ้นเดือนแต่คงไม่ทันครับ...เพราะมัวยุ่งๆอยู่.....5ตอนที่เหลือคงปลายปีโน่นกระมังถึงจะจบ..
ผมฝันว่า10ตอนที่ผมกำลังเขียนอยู่เนี่ยะ ผมอยากรวมเล่มพิมพ์เก็บไว้ให้ลูกหลานไว้อ่าน....อนาคตข้างหน้าเมื่อล้มหายตายจากไปเขาจะได้รู้เรื่องราวของเราบ้าง....นี่แหละครับที่ผมฝันไว้

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 25/05/2010 เวลา : 20.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ

สวัสดีค่ะ
..
เพิ่งมาทักทายเป็นครั้งแรก ... อ่านแล้ว.. เหมือนได้ดู
หนังสั้นประมาณ (รุ่นพี่ชายกำลังเกเร) .. ชมจากหัวใจดวงเล็ก ๆเลยว่า ... เขียนได้ เพลิน ..... ขนาด
..
เคยมีคนเล่า เรื่องวัยซนของคนไม่ขยัน แบบนี้ให้ฟัง ค่ะ
บรรยากาศมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
คนเล่าก็น่าละไม.... แบบอิ่มสุข...
คนฟังก็อมยิ้ม....ตาม
..
แล้วจะขยันมาอ่านอีกค่ะ
..
ขอแอด เป็นเพื่อนบ้านนะคะ จะได้ไม่ต้องหาตามลิงค์

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 22/05/2010 เวลา : 12.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

hana หรือเพลงดอกไม้ให้คุณที่เราคุ้นเคย ขอมอบดอกไม้ดอกนี้ให้กับประเทศไทยที่กำลังบอบช้ำในขณะนี้ครับ.........

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 22/05/2010 เวลา : 12.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

ครับสแตนบายมีผ่านไปเป็นเพลงที่นำเอาศิลปินโนเนมที่ร้องเพลงตามท้องถนนจากหลายประเทศรวมทั้งชนเผ่า...มาร้องเพลงเดียวกันโดยการบินไปถ่ายทำตามประเทศต่างๆแล้วนำมาตัดต่อเป็นเพลง...เขาทำได้เก่งมากครับ
อีกเพลงที่อยากนำเสนอ...เป็นเพลงญี่ปุ่นที่น่าฟังน้าหงา คาราวานเคยเอามาใส่เนื้อไทยๆ....เสียงร้องสาวคนนี้เยี่ยมมากครับลองฟังดูครับ "ฮานะ"
http://www.youtube.com/watch?v=tz0scjJC-wk&feature=related

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 22/05/2010 เวลา : 12.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

ขอบคุณท่านhasaniaครับที่แวะมาทบทวนอดีตร่วมกัน....ผมขออนุญาตนำคลิปเพลงที่น่าฟังและทำได้ดีมากๆมาฝากไว้ตรงนี้ครับเผื่อหลายๆท่านอยากลองฟังดู
http://www.youtube.com/watch?v=Us-TVg40ExM

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
hasanai วันที่ : 22/05/2010 เวลา : 11.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hasanai
@ นายพันตา

ทุกวันนี้ ละครวิทยุคณะเกศทิพย์ ยังเคยเปิดเจอบ้างแต่จำดลื่นไม่ได้ สงสัยวัยไล่เลี่ยกันครับ เพราะเคยโดนบิดพุง ไม้เรียวทั้งขาทั้งก้น มีแปรงเหาะได้ ชอล์กตอปิโด เดี๋ยวนี้ลองมีสิ อาจเจอเด็กความจำเสื่อมถามรู้จักพ่อผมป่าว เคยดูทีวีขาวดำที่เป็นตู้ไม้พ่วงจากแบตเตอรี่ เคยใช้เตารีดใส่ถ่าน เม็ดมะขามคั่ว อ่านมาแล้วรู้สึกนึกถึงอดีตึ้นมาทันที เรื่องบาวเรื่องลืมไปเลย....ที่สำคัญ กีตาร์เมา ก๊ากกกส์...จาก กีตาร์ยืม (บ่มีเงินซื้อครับ)

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เอกสิทธ์ วันที่ : 20/05/2010 เวลา : 22.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vasit
นายอ้วน - Study?& Learn

แปรงลบกระดานนั่นหรือ
สมัยผม ขว้างมาก็รับได้ครับ เหอะ ๆ ๆ
รับเสร็จ ครูโมโหมาก เรียกออกไปตีก้นหน้าชั้น

เอ้า...ตีได้ตีไป มีแรงตี ตี
ก็ "ก้นแตก" เลย เหอะ ๆ ๆ มันดี มันสนุกแบบเด็ก ๆ

แต่ขอโทษ โครตรักครูเลย และครูก็จำพวกผมได้ดีที่สุดด้วย
ปัจจุบัน ผมเรียก อาจารย์แม่ครับ ตอนนี้น่าจะเป็นยายแล้วมั่ง อิอิ เพราะไม่เจอมาร่วม 30 ปีแย้ว

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 20/05/2010 เวลา : 22.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

"แปรงลบกระดานดำบิน " เคยเจอเมื่อตอนเป็นนักเรียน ป. 3 ครับ...หลบทัน ปลอดภัยครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 17/05/2010 เวลา : 11.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

ผมดูทอระทัด เรื่องแก้วหน้าม้า
ที่บ้านลุงกำนัน ต้องเสียเบี้ยค่าดู
คนละ สะลึงครับ


ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 13/05/2010 เวลา : 05.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า..พระมเหศวร รุ่น ช้างป่าต้น

ความทรงจำคล้ายๆกันนะอ้าย...โดยเฉพาะมะขามคั่ว...
แซบๆๆก๊อปกรอบ....อีหลีเด้อ....


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 10/05/2010 เวลา : 20.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

ถ้าจ่าผ่านนครสวรรค์ก็บอกก่อนล่วงหน้าได้ครับจะได้นัดให้จ่าเซนต์ให้

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 10/05/2010 เวลา : 15.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

แล้ว..
จ่าจะไปเซ็นต์ลายเซ็นต์ที่ไหนครับผม..

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 07/05/2010 เวลา : 18.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

ขอบคุณท่านtatukกับท่านmusicdddครับที่มาร่วมรำลึกความหลัง.......

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
musicddd วันที่ : 07/05/2010 เวลา : 11.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/musicddd

อ่านเพลิน..คิดถึงความหลัง ยุคเด็ก ป.7 เห็นกีตาร์ KIMUS นึกถึงกีต้าร์ตัวแรกที่ได้เป็นเจ้าของเก็บเงินนานมากกว่าจะได้700บาท รวมถึงเพลงยุคชาตรีครองเมืองต่อจากดิอิมพอสสิเบิล...ชอบมาก..ติดตามครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
tatuk วันที่ : 06/05/2010 เวลา : 21.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

สงสัยคุณป้อมกีตาร์เมาจะรุ่นราวคราวเดียวกันกะข้อยซะแล้ว
(แน่นอนว่าเป็นคนหลักสี่...สี่สิบต้นๆ)
เรื่องร้องเพลงหน้าชั้นเรียนนั้น
ตอนเป็นเด็กน้อยข้อยฮ้องบ่เป็นปานใด๋ดอก
ครูให้ออกไปร้องเพลง ข้อยก็เอาแต่ร้องไห้
ถืกบิดขี่โผ่จนร้องไห้หงากๆ คักกั่วเก่าอีกพู้น...

ส่วนตอนนี้น่ะ อยากท้าร้องเพลงแข่งกันอยู่เด้อ...


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ป้อมกีตาร์เมา วันที่ : 06/05/2010 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guitarpom
สหายพันจอก...ป้อมกีต้าร์เม..า.เพลงชีวิตของคนจร  บ้านไกล

ขอบคุณทุกๆคอมเมนท์ครับ นี่เป็นตอนที่5แล้วครับที่ผมพยายามจะนำภาพอดีตเก่าๆของตัวเองออกมาเล่าสู่กันฟังผมหวังว่าท่านที่อุตส่าห์อ่านจนจบอาจจะได้สาระไปบ้างไม่มากก็น้อย คนในเมืองอาจจะได้รู้ถึงวิถีชีวิตของคนชนบทได้ดีขึ้น ขอบคุณคุณโคมทองที่รออ่านตอนใหม่ ขอบคุณคุณเพลงผ้าและพี่จ่าใจดีด้วยครับที่แวะมาทักทาย ตอนใหม่น่าจะปลายๆเดือนนี้ครับ .....

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 06/05/2010 เวลา : 12.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

อ่านจบ..คิดถึงเจ้ารณชัย..
เพื่อนรัก..
ที่ชอบร้องเพลง..
แม้วันนี้จะสี่สิบสองขวบ.
เราก็ยังเป็นเพื่อนรักกัน..
ที่รณชัยก็ยังร้องเพลงเสมอ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
โคมทอง วันที่ : 05/05/2010 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

รออ่านตอนต่อไปนะค่ะ

สวัสดียามค่ำค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เพลงผ้า วันที่ : 05/05/2010 เวลา : 15.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charothon
" เพลงผ้า ปรพากย์  " ฉันจะร่ายรินจินตนาให้สาสม

สวัสดีค่ะ

ภาพเก่าครั้งนั้น
จึงสานฝันถึงวันนี้

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
โคมทอง วันที่ : 04/05/2010 เวลา : 23.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

ภาพอดีตสวยงามเสมอเมื่อนึกถึง

เทคโนโลยีพัฒนาการเร็วมากๆนะค่ะ ตอนนี้ตามกันแทบไม่หวั่นไม่ไหว....

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

เดโม เพลง หนูยังรอ (เพลงใหม่) - ป้อม กีต้าร์เมา

เพลงใหม่

View All
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]


งานพลงเพื่อชีวิต...คุณเคยฟังหรือไม่ ?
เคยฟังอยู่เหมือนกันจ๊ะ
44 คน
ไม่เคยฟัง..อะไรเหรองานเพลงเพื่อชีวิตใต้ดินเนี๊ยะ..
3 คน

  โหวต 47 คน