• gypsy
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : rachaya1427@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-04
  • จำนวนเรื่อง : 123
  • จำนวนผู้ชม : 121030
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
ยิปซี
เรื่องเล่าของความรัก และการเดินทาง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gypsy
วันอังคาร ที่ 11 กันยายน 2550
Posted by gypsy , ผู้อ่าน : 2722 , 14:40:52 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     "ความรักมีวันหมดอายุด้วยเหรอ....? "

     ครั้งหนึ่ง ฉัน เคยถามคนของความรัก เขายิ้ม แล้วบอกว่า ไม่หรอก ความรักไม่หมดอายุ แต่ใจคนซิที่เปลี่ยน 

     ไม่คิดหรอกนะ ว่า คำตอบนั้น อาจจะเป็นการบอกนัย ๆ ให้ฉันรู้ตัวว่า ทุกอย่างกำลังจะไม่เหมือนเดิม ฉันไม่ใช่คนในความรัก หรือ คนที่มีหัวใจดวงเดียวกันร่วมกับเขาอีกแล้ว 

   จนวันหนึ่ง ทุกอย่างปรากฏ ฉัน เจ็บปวดแสนสาหัส วันแรกที่เขาบอกว่า ต้องรับผิดชอบชีวิตใครอีกคน ฉันอึ้ง นิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วชิวิตฉันล่ะ ตลอดเวลาเกือบ 7ปีที่ผ่านมา ฉันไม่มีค่าพอให้เขารับผิดชอบบ้างเลยหรือ

     ป่าว... ฉันไม่ได้ถาม รับฟังคำอธิบายเล็ก ๆ น้อยแต่โดยดี ไม่มีมีน้ำตาไหลออกมา หรือ ร้องไห้ฟูมฟายถามหาเหตุผล แต่ฉันกลับนิ่ง แล้วบอกว่า เขาทำถูกแล้ว เพราะ เด็กที่เกิดมา ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย

     ฉันนิ่งมาก จนฉันเองยังใจหาย ว่า ทำไมถึงได้นิ่งได้ขนาดนั้น หลังจากที่พูดคุยกันพักใหญ่ ด้วยความรู้สึกที่ว่า เหมือนฉันจับต้นชนปลายไม่ถูก ฉันอวยพรให้เขาโชคดีกับชีวิตใหม่ กับ ใครคนใหม่ (ที่เข้ามาแทรกระหว่างเรา ทั้งที่รู้ว่า เขามีฉันอยู่แล้ว)   วินาทีนั้น ฉัน บอกตัวเองว่า ต้องทำใจ ต้องทำใจให้ได้ แม้ฉันจะรู้สึกว่า ตัวเองหาคุณค่าที่ฉันเคยมีไม่เจอ แต่ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้ ฉันต้องอยู่ให้ได้

     ฉันรู้แล้วว่า เหตุที่น้ำตาไม่ได้รินไหลออกมา เป็นเพราะ น้ำตาฉันไหลย้อนกลับไปข้างใน ไหลอยู่ท่วมท้นหัวใจ จนล้นปรี่ แม้จะมีความรู้สึกเหมือนมีไฟขุมอยู่ในอกจนแน่น อัดแน่นจนปวดแสบปวดร้อน แต่น้ำที่ตาที่หลั่งไหลเข้าไปก็ไม่สามารถทำให้ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นซ่างซาได้เลย

     ฉัน อาบน้ำ แต่งตัว ออกจากบ้าน มาทำงานเหมือนเช่นเคย และทำได้เหมือนปกติ ทั้งที่หัวใจข้างในแตกสลายจนแทบไม่มีชิ้นดี 

     เมื่อคนรอบข้างที่รักฉันรู้ข่าว ทุกคนบอก ฉันโชคดี ที่คนของความรักออกไปจากชีวิตฉันได้ เพราะ ที่ผ่านมา เขาทำให้ฉันเจ็บอยู่เนือง ๆ โดยไม่รับรู้เลยว่า ฉันเจ็บปวดแค่ไหนกับการรอคอยที่มาไม่ถึงเสียที ไม่มีใครเลยสักคนที่รู้จักฉันกับคนของความรัก จะพูดว่า เสียดายที่คนของความรักก้าวไปจากชีวิตฉัน

     ยังคงมีแต่ฉัน ที่ฝันอยู่กับความทรงจำเก่า ๆ โดยมีความเศร้าเป็นเชื้อกระพือให้ความรู้สึกร้าวลึกจนไม่อยากมีลมหายใจต่อในแต่ละวัน  

     ในค่ำคืนของความเจ็บปวด ฉัน โทรหาแม่ ทุกคนในบ้าน ญาติพี่น้อง ร้องไชโยที่เขาไปเสียได้ แต่ฉันร้องไห้โฮขณะที่คุยกับแม่ และเป็นครั้งแรกในรอบ 12 ชั่วโมง นับแต่รับรู้เรื่องราว ที่น้ำตาฉันไหล แล้วฉันก็ตัดสินใจกลับบ้าน กลับไปนั่งคุยกับแม่

     คืนนั้น ฉันนั่งร้องไห้ แม่บอกว่า ให้ฉันร้องเสียให้พอ ฉันร้องจนไม่มีน้ำตาจะออก เส้นเลือดฟอยตาเกือบแตก ทานอะไรไม่ได้ ร่างกายไม่ยอมรับ แม้จะมีแววตาที่มองอย่างเป็นห่วงของแม่ และพ่อในตอนเช้าที่รู้เรื่องราว และพูดเพียงสั้น ๆ ว่า รู้ว่า เขาไม่รักเราแล้วตอนนี้ ดีกว่าแต่งงานอยู่กันไปแล้วไม่รักกัน ถึงตอนนั้น ถ้าคนไม่รักกันอยู่ด้วยกัน ชีวิตคงทุกลักทุเลกว่านี้อีกหลายเท่า...

     ค่ำคืนที่หัวใจสลาย ฉันข่มตาหลับผ่านมาได้อย่างยากเย็น เวลาที่คืบผ่านช่างยาวนานจนฉันรู้สึกว่า พระอาทิตยย์อาจจะไม่โพล่ขึ้นมาอีก บรรยายเป็นคำพูดไม่ถูก ว่า เจ็บขนาดไหน แต่ฉันก็ผ่านค้ำคืนนั้นมาได้ ด้วยร่างกายที่อ่อนล้า เพราะเมื่อร่างกายไม่รับอาหาร นอนไม่หลับ ฉันเลยต้องถูกหามส่งรพ. แต่ไม่มีใครติเตียน คงมีแต่สายตาเป็นห่วงของคนในครอบครัว

     ทั้งน้อง ๆ และ พ่อ แม่ มองฉันอย่างเป็นห่วง แต่ไม่มีใครพูดอะไร และก็ไม่ห้ามไม่ให้ร้องไห้ เพราะรู้ดีกว่า ฉันคงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะทำใจให้เข้มแข็งได้ เนื่องจากทุกคนรู้ดีกว่า ฉันไม่ใช่คนที่รักใครง่าย ๆ แต่เมื่อรักใครแล้ว ก็รักจนหมดใจ จนบางครั้งเหมือนคนโง่ ตาบอด

     แต่ป่าวหรอก เป็นเพราะฉันมองคนที่ฉันรักอย่างเข้าใจ เข้าใจ และพยายามเข้าใจไปเสียทุกเรื่อง รับฟังในทุกเหตุผล แม้บางครั้งเหตุผลที่อธิบายให้ฟังจะดูไม่น่าเป็นไปได้ แต่ฉันก็ยังพยายามเข้าใจ และด้วยความเชื่อใจ และคิดในแบบของฉันว่า ความรักมีอานุภาพชนะหลาย ๆ อย่างได้เสมอ

     ดูเหมือน โง่.... แต่ป่าวหรอก ฉันรู้มาตลอด บางครั้งหลอกตัวเองอยู่กับภาพและความรู้สึกวันเก่า ๆ ที่ดี ๆ ที่คนของความรักเคยมีให้ เลยทำให้ฉันเชื่อมั่นว่า ความรักจะไม่มีวันเปลี่ยน หัวใจเขาก็ไม่เปลี่ยนด้วยเช่นกัน

     พอมาถึงวันนี้ ฉันเริ่มรู้แล้วว่า  ความรักจริง ๆ อาจจะไม่มีอยู่ในโลก สิ่งที่ฉันเคยมีกับคนของความรักในช่วงหนึ่งของเวลาในอดีต เป็นเพียงภาพฝัน ของผู้หญิงคนหนี่ง กับ ผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นนักสร้างฝัน มาเจอกันแล้วสร้างโลกฝันขึ้นมาด้วยกัน แต่ด้วยชีวิตที่ต้องอยู่กับความเป็นจริง เมื่อถึงวันหนึ่ง ที่คนของรักเบื่อที่จะฝัน ก็ออกไปสู่โลกความเป็นจริง กับใครอีกคนที่น่าจะเหมาะสมกว่า เกื้อกูลกันได้มากกว่า มีผลประโยชน์ร่วมกันได้มากกว่า

     ความรัก ที่ รัก เพราะรัก  อย่างไม่มีเหตุผล เป็นเพียงเรื่องน้ำเน่า นิยายรักโง่ ๆ ของผู้หญิงช่างฝันคนหนึ่ง

     บางครั้งทำให้ฉันมีคำถามกับตัวเองว่า การมองโลกในแง่ดี มองอะไรสวยงาม ไม่สามารถอยู่บนโลกใบนี้ได้ เช่นนั้นหรือ ? หรือ ว่า คนอย่างฉัน หรือ ประเภทเดียวกับฉัน อยู่บนโลกใบนี้ได้ยาก? 

     และ ฉันเริ่มรู้สึกว่า การจะมีชีวิตอยู่ให้ได้บนโลกในบนี้ สำหรับฉันแล้ว ช่างเป็นเรื่องยากเสียจริง ๆ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
gypsy วันที่ : 13/09/2007 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gypsy

- ขอบคุณทุกตัวอักษรที่ คุณน้องสุนัขรอบกัด มอบให้ สติ กับ เวลาเท่านั้นแหละค่ะที่จะช่วยให้ความรู้สึกคุณพี่ดีขึ้นเรื่อย
- จริงค่ะ คุณรอยยิ้มจางๆ อ้อมกอดของเรายังอบอุ่น แต่ความรักก็เป็นสิ่งสวยงามในความรู้สึกเราค่ะ แม้จะเจ็บมากเพราะรักมาก แต่ก็มีความสุขที่เคยมีเขาเป็นคนของความรักค่ะ
- ขอบคุณสำหรับคำเตือนสติค่ะ คุณphoenixman
- ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากคุณรัตติกาลแห่งราตรี คุณsalisa_j และ คุณsubnaidin สิ่งดี ๆ และความทรงจำดี ๆ ที่มีร่วมกันยังอยู่ค่ะ อยู่ในความทรงจำ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
subnaidin วันที่ : 13/09/2007 เวลา : 06.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/subnaidin

ขอให้เก็บเฉพาะความทรงจำที่ดีต่อกันไว้
อย่างเรื่องไททานิคที่หากเรือไม่ล่มและพระเอกไม่ตายไปเสียก่อน กว่านางเอกจะแก่หง่อม คงอาจเบื่อแล้วเลิกกันไปนานแล้ว หรืออาจแย่งเพชรกันไปขาย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
salisa_j วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 22.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/salisa
ฉันคนนี้...กับความรู้สึกดีดีที่อยู่ในใจ.....


และแล้วทุกอย่างก็จะผ่านไปค่ะ
ให้เวลากับตัวเอง
ให้เวลากับหัวใจ
ได้รักษาความรู้สึกตัวเองให้เข็มแข็ง

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 04.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan


"ไม่มีใครจะรู้ได้หรอกครับ ว่าคู่ของเราจะคือเขาคนนี้บางครั้งคบกันมาหลายปีดูใจกันมานานแต่แล้วมันก็กลับเป็นว่าไม่ใช่สำหรับเขาและก็ไม่ใช่สำหรับเรา ที่ผ่านมาเขาเป็นได้แต่ให้เรายืมเป็นแฟนเท่านั้นครับ พอถึงเวลาแล้วเจ้าของเขามาเราก็ต้องคินเขาไป รอจนกว่าของๆเราจะมาหาและมาพบเราครับ..."
จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ
(ขอเป็นกำลังใจให้เสมอครับ...)

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
phoenixman วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phoenixman
Reborn Elegant, The Return of Fabulous gal !!!

หมดเวลาที่จะร่วมทางกับความรัก...แต่ไม่หมดเวลาของการใช้ชีวิตอย่างรื่นรมย์กับตัวเองและคนที่รักเราจริงๆ....

สู้ๆนะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

อ่านแล้ว นั่งนิ่งสักพักค่ะ อึ้งมาก ความรักคงมีเวลาในตัวของมันเองมั้งค่ะ มีแต่รักของพ่อและแม่ ค่ะ ที่ไม่มีวันหมดอายุ มีแต่จะเอ็นดู ลูกของท่านตลอดเวลา

มีคนบางคนบอกไว้ว่า "ถ้าเรารักใครคนหนึ่งมาก เราจะสูญเสียเค้าเร็วขึ้น" อันนี้ก็เป็นอีกหนึ่ง สัจธรรม

แต่สุดท้าย และท้ายที่สุด

อ้อมกอดของตัวเราเอง อบอุ่นเสมอค่ะ

มีความรักมาฝากมากมายนะค่ะ
"หวาน"

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สุนัขรอบกัด วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 19.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yuttrinie
จะถามทำไมถึงประวัติ  ถ้าจะวัดความเป็นเพื่อน

เมื่อรักหมดอายุ แต่ใช่ว่าอายุเราจะหยุดซะเมื่อไหร่ เมื่อเรายังมีลมหายใจ เพื่อหล่อเลี้ยงชีวิต มีตาไว้มองข้างหน้า เท้าสองข้างก็พร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้าเหมือนกัน แล้วมือก็พร้อมที่จะเป็นตัวฉุดเราขึ้นไป แต่เมื่อเราขาดสิ่งที่เรียกว่าความรัก จากคนที่เรามาเจอเมื่อเราบรรลุนิติภาวะแล้ว นั่นหมายถึงหลายสิบ ร้อนหนาวที่ผ่านมา เราก็ยังมีชีวิตอยุ่ได้ ถึงแม้จะขาดมันไป ใช่ว่าแขนขาจะขาดตามไปซะเมื่อไหร่ มันอาจจะเจ็บช้ำบ้าง แต่นั่นก็ไม่ใช่ว่าเราจะเดินต่อไปข้างหน้า ด้วย 2 แขน และ 2 ขา โดยมีตาดวงน้อยๆ ของเราไม่ได้ ขอให้ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไปโดยเร็วนะคับ เพราะอาการนี้ยาก็ไม่สามารถรักษาได้ อยู่ที่ใจอย่างเดียวจริง ๆ รักษาสุขภาพดี ๆ นะครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
gypsy วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 18.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gypsy

- ขอบคุณนะคะ คุณSupawan สำหรับกำลังใจ ยังเจ็บค่ะ แต่ก็ยังมีลมหายใจ ต่อไป และต้องมีต่อไปค่ะ
- ขอบคุณค่ะ คุณBon ที่แวะมาทักทาย
- เรื่องของหัวใจคงเคลมได้ลำบากจ๊ะคุณน้องกุ่ย ทุกวันนี้เขายังคงเป็นคนดีในสายตา ไม่เคยคิดว่า เขาเลวร้ายเหมือนที่คนรอบข้างมอง เหมือนที่น้องบอกแหละ ไม่จำเป็นต้องเกลียด และพี่ก็ไม่เคยเกลียด หรือโกรธเขาเลย ...เอะ พี่แม่พระเกินไปป่าวเนี่ยะ หรือ ทำเป็นคนดีเกินไปฟะ...
-ยอมรับค่ะ มีกำลังใจจากคนรอบข้างที่รักเราเกินร้อยจริง ๆ ค่ะ คุณku_khuan เพราะในวันที่เจ็บปวดมีเพื่อน ๆ หมุนเวียนมานอนเป็นเพื่อนเกือบอาทิตย์ เหตุผลคือ ทุกคนกลัวเราคิดสั้น ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว เราต้องอยู่กับตัวเองให้ได้ด้วยตัวเอง แม้วันนี้จะยังไม่แข็งแรงมาก เพราะมีคำถามร้อยแปดวิ่งวน แต่ก็พยายามที่จะลุกขึ้นสู้ค่ะ...ขอบคุณ
- ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ คุณคนป่วย เมื่อมีลมหายใจมาถึงวันนี้แล้ว เรื่องคิดสั้น ไม่มีค่ะ เพราะชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป แต่ที่เสียใจคือ ถ้าที่ผ่านมาความรัก ความหวานที่เคยมี จืดจาง ก็พอจะรู้ได้บ้าง ว่า เขาหมดรัก แต่ไม่มีทีท่า แล้วจู่ ๆ มาบอก ก็ชาจนช๊อคละค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คนป่วย วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/delastsuffer
do you believe what you've seen is real?

จิตใจคนที่เปลี่ยน...

ใช่แล้ว เป็นสิ่งที่ผมเคยได้รับเหมือนกัน
อาจจะเป็นเพราะผมไม่เคยเปลี่ยน
พวกเขาก็เลยจากไป

เดินต่อไปครับ แม้ว่าจะมีเราคนเดียว
อย่าเดินในความมืด
อย่าวิ่งเล่นกับเส้นบางๆที่กั้นความเป็นกับความตาย

ผมไม่อยากให้ใครเป็น "คนป่วย" เหมือนผมอีกเป็นรายต่อไป

don't wanna be like me, anymore

ป.ล. ขอบคุณที่มาcomment ให้บล็อกผมครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ku_khuan วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 16.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khuan
<<"วันนึงชั้นก็ตื่นขึ้นมา!...แล้วพบว่า....ตัวเองเป็นแค่ถ่านไฟฉายก้อนนึง">>

ก่อนอื่นต้องบอกว่าอึ้ง กับสิ่งทีได้รับฟัง
ความรัก มัน มีปลายทางของมัน
เพียงแต่ว่าสุดทางนั้น จะเหลือเพียงเรา เพราะเขาแยกไป
หรือเป็นความสุขสมหวังของคนทั้งคู่

เมื่อรักดำเนินมาถึงจุดจบ
ความหอมหวานในอดีตนั่นแหล่ะ
กลับกลายเป็นหนามทิ่มแทงเรา
...
...เดินต่อไป
แม้ไม่มีใครเดินข้าง...
มีกำลังใจให้คุณเสมอ เพียงแต่ว่าคุณจะเปิดใจรับมันไปรึปล่าว เท่านั้นเอง...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
กุ่ย วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cartoon
ความคิดเป็นตัวกำหนดระยะทาง ความเชื่อเป็นเส้นทางให้เราเดิน

ไม่รู้จะพูดยังไง.................................................................................................................................................เสียหายขนาดนี้ น่าจะเครมประกันได้นะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Bon วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impel

....

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 14.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ยอดเยี่ยมค่ะ ....

ความรัก ก็เหมือนยา .. หากโชคร้าย หมดอายุ คงต้องไปซื้อหาใหม่ค่ะ โลกสดใสเสมอ เมื่อหัวใจเปี่ยมรัก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

แรมทาง....

ภาพถ่ายแรมทางขณะเดินทาง

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]