• gypsy
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : rachaya1427@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-04
  • จำนวนเรื่อง : 123
  • จำนวนผู้ชม : 120948
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
ยิปซี
เรื่องเล่าของความรัก และการเดินทาง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/gypsy
วันอังคาร ที่ 18 กันยายน 2550
Posted by gypsy , ผู้อ่าน : 1121 , 12:09:58 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      ความจริงที่รับฟัง....
     
     ขณะร่างกายบอกหิว แต่เมื่อตักอาหารเข้าปาก  เพียงครู่เดียวความรู้สึกก็วิ่งวนกลับมาอีก ความหิวที่มีก็เหมือนไม่เคยรู้สึก  รู้สึกตื้อในลำคอขึ้นมาเฉย ๆ ใจบอกกินไม่ลง รสชาดของอาหารที่เพิ่งกลืนลงคอ จึงจืดสนิทไม่อร่อย ทั้งที่เพิ่งตักข้าวเข้าปากไปไม่กี่คำ คงเป็นไฟที่สุมอยู่ในใจยังไม่ซ่างซาไปง่าย ๆ นั่นเอง      

     ช่วงเวลาที่ฉันอยู่กับตัวเองเพียงลำพัง มักมีคำถามวิ่งวน มีหลายอย่างที่ฉันอยากรู้คำตอบ เพราะลึก ๆ ฉันเชื่อมั่นในความรู้สึกที่ฉันสัมผัสได้ แม้คนรอบกายจะมองว่า ฉันโง่ ฉันตาบอด ฉันไม่ยอมรับรู้อะไรที่น่าจะเป็นความจริง  เพราะตาฉันมืดสนิทไปกับความรู้สึกที่ทำตามหัวใจ  จึงมองไม่เห็นเหมือนที่คนนอก(ที่รักฉันมาก ๆ) มองเห็น 

     และแล้ว...ฉันก็ได้รู้ความจริง ในสิ่งที่ค้างคาใจ   

      ในวันหนึ่งฉันกล้า และเข้มแข็งพอที่จะรับฟัง  ฉันถามว่า เกิดอะไรขึ้น อนาคตที่เราวางร่วมกันไว้ ที่ว่า ปลายปีเราจะเป็นครอบครัว เพื่อที่ว่าจะได้อยู่ใกล้กัน ได้อยู่ด้วยกันเสียที สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ คือ อะไร เธอบอกว่า ทุกอย่างคือ ความจริง ความรักที่เธอมีให้ฉันไม่เคยเปลี่ยน

     แต่ที่ทุกอย่างต้องเปลี่ยน เป็นความผิดของเธอ เป็นเพราะความ.......ของเธอ จึงทำให้เราต้องมีจุดจบที่เป็นแบบนี้ 

    เธอ ขอโทษ ที่ทำให้ทุกอย่างต้องเปลี่ยนไป ไม่สามารถมี”เรา” ได้อีกต่อไป ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

     ฉันถามว่า เธอมีความสุขดีไหม เธอบอกว่า อย่าถามเรื่องความสุข ถ้าอนาคตเธอมีได้ ก็ถือว่า เป็นความโชคดีของเธอ....

     ฉันไม่อยากรับคำขอโทษ เพราะ ฉันไม่เคยคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะเธอคนเดียว แต่ทั้งหมดนี้ ฉันเองก็มีส่วนผิดด้วยเหมือนกัน ที่ชะล่าใจ ปล่อยให้ความไกลห่าง ปล่อยให้เวลาผันผ่าน  เพราะวุ่นวายอยู่กับเรื่องต่าง ๆ รอบตัว จนไม่ได้มองว่า ในวันเวลาที่เธอเหว่หว้า และ ในยามที่เราต้องอยู่ไกลกันนั้น อะไร    ก็สามารถเกิดขึ้นได้

    แล้วเรื่องราวก็บานปลาย จนทำให้เราต้องกลายเป็นเส้นขนานของกันและกัน

     ซึ่งเป็นเส้นทางที่ไม่มีวันที่จะมาบรรจบกันได้อีกแล้ว ไม่ว่าในวันนี้ พรุ่งนี้ หรือวันต่อ ๆ ไป ไม่มีทาง ตราบที่ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป เวลายังต้องหมุนผ่าน เธอ ต้องทำหน้าที่และบทบาทใหม่ที่เธอมี

    ส่วนฉัน ก็ยังคงต้องเดินต่อไป แม้จะเจ็บแปลบจนไม่อยากหายใจ แต่ก็ต้องพยุงตัวเองลุกขึ้น ยืน และก้าวเดินต่อไปให้ได้ เพราะนี่ไม่ใช่ละคร ทั้งที่บางทีฉันอยากให้เป็นละคร ที่สามารถเปลี่ยนบทใหม่ หรือ ย้อนกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผ่านมา เพื่อให้ความเป็นเรายังคงอยู่...

     แต่ไม่ใช่ นี่คือ ชิวิตจริง ที่เราต้องยอมรับ รับ และอยู่กับความเป็นจริงให้ได้...

     แม้จะโหดร้ายเกินไปสำหรับมนุษย์ผู้หญิงพันธ์อย่างฉัน ที่แม้จะเข้มแข็งในบางบทบาท แต่ก็มีมุมส่วนตัวที่อ่อนไหว และใช้หัวใจนำทางขณะที่มีความรัก เป็นเพราะฉันรู้จักตัวเองดีพอ รู้ว่า บทบาทไหน ฉันควรเป็นอย่างไร รู้ว่า เวลาไหนควรอ่อนไหว และควรเข้มแข็ง และที่สำคัญฉันไม่เคยหลอกความรู้สึกตัวเอง

     เวลารักใครก็รักอย่างสุดหัวใจ รักอย่างไม่มีเงื่อนไข  เวลาเสียใจ จึงเจ็บจนหาคำมาเปรียบเทียบไม่ได้(สำหรับฉัน) ว่า มากแค่ไหน  รู้แต่ว่า เจ็บจนไม่อยากจะมีลมหายใจต่อไป...

     เรื่องราวที่ฉันได้รับ ดูเหมือนช่วยฉันได้มาก  เพราะ หลังจากวันนั้นมา อาการเจ็บแปลบที่เคยเกิดขึ้นถี่ ๆ ในความรู้สึก เริ่มมีระยะห่างเพิ่มขึ้น ความคิดวิ่งวนที่เคยมีมาก ก็ลดลงอย่างไม่น่าเชื่อ  นี่อาจจะเป็นวิธีการรักษาตัวเองในรูปแบบของฉันที่ไม่เหมือนใคร

     และ ถ้าเอาหัวใจและความรู้สึกของฉันเป็นตัววัด ที่เป็นเช่นนี้คงเป็นเพราะ ฉันได้รู้แล้วว่า  ตัวตนและความรู้สึกของเธอที่ฉันรู้จักตั้งแต่แรก ๆ นั้น มีจริง และไม่เคยเปลี่ยน                                    

                                                         

     ความรักระหว่าง”เรา”ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ถูกกด เก็บ และเก็บ โดยมีเวลาเป็นตัวช่วยฝังให้ลึกลง ลึกลง และลึกลง อยู่ในซอกหลืบของความทรงจำ....

      ...ที่มีเพียง “ คนสองคน ”เท่านั้น ที่สัมผัสได้...





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
gypsy วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 11.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gypsy

เห็นด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มนุสฺเสสุ วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 12.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/support

รัก มันก็ยังอยุ่ เเต่สัมผัสมันไม่ได้เเค่นั้นเอง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

แรมทาง....

ภาพถ่ายแรมทางขณะเดินทาง

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]