• รัตติกาลแห่งราตรี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : casnovaTeeyai@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-28
  • จำนวนเรื่อง : 64
  • จำนวนผู้ชม : 139156
  • ส่ง msg :
  • โหวต 96 คน
happylateekan2.? นาๆสาระสัพเพเหระกับนายรัตติกาล.?
นิยายเรื่องยาวและเรื่องสั้นต่างๆ อีกทั้งเรื่องราวความรู้ที่ไปรู้ไปพบไปเห็นมานำมาเล่า มาบอกมาบอกกล่าวและเล่าสู่กันฟัง ไปบล๊อกที่ 1 ลิ้งค์สีขาวนี้เลยครับ (ก๊อปลิ้งค์ไปนะครับ) http://www.oknation.net/b
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/happylateekan
วันจันทร์ ที่ 16 มิถุนายน 2551
Posted by รัตติกาลแห่งราตรี , ผู้อ่าน : 1802 , 17:13:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                           “ลิขิตรักแห่งกาลเวลา”.ตอนที่ 20.

                                                                                    บ้านไม้สักโบราณ...กรุงเทพฯปี พ.ศ.2522.....

เวลา 9.00น.ทิดคำกลับจากส่งเอกพงษ์น้อยคุณหนูของเขา หลังจากเอารถไปจอดสนิทในโรงเก็บรถแล้ว ก็เดินร้องเพลงผิวปากกลับเข้ามาในบ้านตามประสาวัยสะรุ่นเดอะ.....

“มอง...เธอสาวเธอสวยฉันจึงได้มอง...หากเธอไม่สวยฉันจะไม่มองหากเธอไม่แจ่มฉันจะไม่จ้อง ฉันจะไม่มองให้หัววววใจเต้น...แต้นแตนแต้นแตนๆแต่แตนๆวู้ๆๆวู่วูวู!!!!! อิอิอิแหม๋ร้องเพราะเหมือนกันนี่หว่าเราฮิฮิฮิฮิ”

หลังจากร้องเพลงและชมตัวเองเสร็จทิดคำก็เปิดประตูห้องเข้าไป “แอ๊ดดดดๆๆ” สิ่งที่เขาเห็นอยู่เบื้องหน้านั้นมันทำให้เขาตกกระใจอย่างแรง...

“เฮ้ย!!!!!” “ เองมาได้ไงวะเนีย!!!มาตอนไหนวะ!!!มาได้อย่างไรวะนี่!!!”

สิ่งที่เขาเห็นอยู่เบื้องหน้านั้นก็คือเอกพงษ์กำลังนอนหลับกอดหมอนข้างนอนหลับปุ๋ยอย่างสบายอารมณ์เลย และข้างเตียงนอนนั้นก็มีสิ่งของและกระเป๋าเสือผ้าที่เขาเตรียมมาด้วย....

“แห๋ม!!! มันนึกจะมามันก็มา แต่เวลาที่มันจะไป มันก็ไป มันไม่เห็นจะบอกเราเลยเวลาที่มันจะไปนะเฮ้อ!”....และทิดคำพูดกับตัวเองอยู่ในใจต่อไปว่า...“และนี่มันมาตอนไหนของมันวะ!! เออ!หรือว่าตอนที่เราไม่อยู่ไปส่งคุณหนูไปโรงเรียน"....เขาสงต่อไปอีกและก็บนไปในใจต่อๆไปเรื่อยๆ..."แต่ก็แป๊บเดียวเองนี่หว่า แต่ดูสินั่นมันนอนหลับปุ๋ยเลยวุ้ย! ไอ้นี่มันมาทั้งที่ก็ไม่รู้จักที่จะรอทักทายกันเลย นึกจะหลับก็หลับง่ายๆดีวะ ฮาฮาฮา สงสัยจะไปอดหลับอดนอนที่ไหนมาแน่ๆเลยวะ ถึงได้หลับเป็นตายถึงขนาดนี้ อื่ม!แต่ก็ดีแล้ว ปล่อยให้นอนพักผ่อนไปก่อ ตื่นมาแล้วค่อยถามไถ่ นั้นเราร้องเพลงของเราต่อดีกว่า อิอิอิ....มองเธอสาวเธอสวยฉันจึงได้มองงงง....”

ทิดคำปล่อยให้เอกพงษ์นั้นนอนหลับต่อไปโดยที่ไม่ยอมปลุกเขาเพราะเห็นว่าเขาอาจจะเหนื่อยล้าและเพียรจัดมากลับการเดินทางจนหลับไปส่วนเขานั้นก็เดินร้องเพลงต่อไปอย่างสบายอารมณ์ของโก๋รุ่นเดอะรุ่นเดอะ....

12.00น.เที่ยงแล้วทิดคำจึงเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับปลุกให้เอกพงษ์นั้นตื่นขึ้นมาทานอาหารกลางวันเกรงว่าเขาจะหิว....

“เฮ้ย!เจ้าพงษ์ เจ้าพงษ์ ตื่นๆได้แล้ว เที่ยงแล้ว ตื่นเถอะไอ้น้องชาย ไปกินข้าวกันไป”

เปลือกตาของเขาค่อยๆลืมตาขึ้นที่ละนิดๆและก็หลับตาปี๋ลงไปอีกครั้งเมื่อแสงสว่างนั้นเข้าตาเขาเต็มๆที่ก่อนที่เขาจะลุกเอามือยันตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียงที่เขานอนอยู่นั้นและเอามือขยี้ตาตัวเองแบบงัวเงียๆ อีกครั้งหนึ่งและพูดกับตัวเองว่า...

"ใครมาเรียกเราวะ!กำลังนอนหลับสบายเลย โอยหาวววโอยยย!!!!".....เขาแสดงอาการหาวออกมาพร้อมกับเอามือป้องปากตัวเองไปแล้วก็พูดกับตัวเองต่อไปว่า..."แล้วนี่ที่ไหนวะ! ปัจจุบันหรือว่าอดีตหรือว่าปัจจุบันเหมือนเดิมวะ! อุ้ย! สับสนกับตัวเองจริงๆเลยวุ้ย! อ้าว! แล้วนี่กี่โมงแล้วละนี่ อืม! สงสัยจะอยู่ในห้องเหมือนเดิมๆแน่ๆเลยหรือว่าเมื่อคืนเราฝันไปเองอีกแล้วหรือนี่ แน่นอนเลยวะเรา”...เขาพูดกับตัวเองอยู่ในอาการที่กำลังงัวเงียเหมือนคนที่เพิ่งตื่นนอนมาใหม่ๆ....

“เฮ้ย! ไอ้เจ้าพงษ์ แกบ่นอะไรของแกวะ! พูดไม่เห็นรู้เรื่องเลยวะ....เอกพงษ์ได้ยินเสียงที่พูดนั้นเหมือนเค้าจะคุ้นเคยกับเสียงนี้ดีจึงเหลือบตาไปมองตามเสียงที่เรียกให้นั้นเขาคิดว่าเขาหูฝาดไปเอง แต่แล้วเมื่อเขาเห็นถนัดๆและชัดเจนจนจำได้ติดตาว่าเป็นเสียงใครนั้นเขาถึงกับตกใจหายงัวเงียๆเลยและแสดงอาการดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน....

“พี่ทิดคำ! เย้ยยๆ!!!!พี่ทิดคำจริงๆด้วยสิ... พี่ทิดคำครับผมดีใจจังเลยครับที่ผมได้เจอพี่อีกครั้งหนึ่งครับ ไหนขอผมกอดพี่และจุ๊บๆๆพี่สักที่ให้หายคิดถึงพี่หน่อยสิพี่ ฮาฮาฮาฮา”

“เอ้ยอย่านะเว้ย เจ้าพงษ์อย่าเข้ามานะ กลับมาเที่ยวนี้เองดูแปลกๆไปเลยวะ ข้าไม่ไว้ใจเองเลยวะ ดูสิทำตาหวานฉ่ำเยิ้มซะหยดย้อยใส่ข้านะ ข้าไม่ใช่ผู้หญิงนะเว้ย! จะได้เข้ามากอดมาจุ๊บๆๆใส่ข้าได้นะ อย่าเข้ามานะข้ายิ่งจักกระจี๋อยู่ด้วยเองถอยๆไปเลยนะ อย่าเข้ามานะเว้ย”

“โถ้ๆๆๆพี่ทิดคำครับผมล้อพี่เล่นนะผมแหย่พี่เล่นหน่อยเดียวเองทำกลัวไปได้ ฮาฮาฮา นานๆจะเจอกับพี่ทิดคำสักทีโดยเฉพาะตอนพี่หนุ่มๆอย่างนี้ หล่อนะเนียตัวเอง ฮาฮาฮา”

“ดูมันพูดเข้าสิ ดูมันทำท่าทางเข้าให้สิยี้!!! ข้าเกียจกระเทยโว้ยอย่าเข้ามานะ”

“ฮาฮาฮาฮา เอาละๆพี่ฮาฮาฮา ผมขอโทษพี่นะเอานะๆจะให้ผมไหว้พี่ผมก็ยอมแล้วครับพี่ผมขอโทษพี่ แล้วพี่อย่าทำหน้าทำท่าทำทางรังเกียจผมอย่างนั้นสิ ฮะฮะฮาฮาฮาโอ้ยยย! เหนื่อยแล้วนะพี่ ผมหัวเราะจนท้องแข็งและเหนื่อยไปหมดแล้วนะ พี่ครับผมขอโทษพี่นะฮะฮาฮา อุ้ย!ขำๆพี่เราวะฮิฮิฮิ”

“ก็ได้แต่เองเลิกเล่นอย่างนี้กับข้าเลยนะ ตกใจหมดเลยเห็นเองหายไปนานและกลับมา ดันทำท่าทางผิดปกติอีก นอกจากเองจะความจำเสื่อมแล้วและจำอะไรไม่ได้แล้ว นี่ยังจะมีจิตใจที่วิปริตผิดมนุษย์ผู้ชายอีกหรือนี่เฮ้อ

”เอย!!! พี่ทิดคำ...เอา!!!เอา!!! ไปกันใหญ่แล้ววุ้ย...โอ.เค.ๆ ผมจะไม่พูดเล่นแบบนี้กับพี่อีกแล้วครับผมสัญญานะครับพี่”

“เออดีดีมากไอ้น้อง ต้องอย่างนั้นสิลูกผู้ชายพูดแล้วห้ามคืนคำนะเว้ย"...และแล้วทิดคำก็นึกอะไรขึ้นมาได้เมื่อนึกถึงคำพูดของเอกพงษ์เมื่อสักครู่นี้เอง....

                                                                                                                      "เฮ้ยเดี๋ยวๆก่อนข้าถามเองหน่อยสิเมื่อกี้นี้เองพูดอะไรไว้วะว่า นานๆจะได้เจอข้าตอนหนุ่มๆสักที่ทำไม!วะ มาคราวก่อนนั้นข้าแก่มากเลยรึไงวะ! เที่ยวนี้ถึงดูหนุ่มไง

เอกพงษ์ลืมตัวหลุดปากออกไปเมื่อสักครู่นี้ที่ทักทิดคำไปว่า "นานๆจะได้เจอพี่ตอนหนุ่มๆสักที" แต่ทิดคำกับคิดเสียว่าเอกพงษ์นั้นพูดเย้าแหย่เขาเล่นไปโดยไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดนั้นเพียงแต่สงสัยว่าตัวเองนั้นหนุ่มขึ้นมาจริงๆรึเปล่าเท่านั้นเอง แล้วเอกพงษ์ก็พูดกลับไปใหม่ว่า....

“ผมหมายถึงว่าพี่ทิดคำนะ ยิ่งดูยิ่งหนุ่มนะนานๆที่จะได้เห็นพี่อีกครั้งนะ ปากผมมันก็ดันพูดผิดไปว่า นานจะพบเจอกับพี่ตอนหนุ่มๆสักที่น่า ฮาฮาฮา”

“เออ! พูดดีวะ! แต่เองนี่ยิ่งพูดข้ายิ่งงงงวะ เอาเป็นว่าข้าเข้าใจเองก็แล้วกันนะ ไป ฮาฮาฮาฮา เออเอาเว้ยอย่าเพิ่งพูดอะไรเลยพงษ์ตอนนี้ ไปกินข้าวกันดีกว่าวะข้าชักหิวแล้วสิ วันนี้ข้ามีเรื่องต้องคุยกับเองเยอะแยะเลยวะ แต่ตอนนี้ท้องของข้านั้นมันร้องว่าหิวๆแล้ววะ ไปเว้ยพงษ์”

ทิดคำเดินกอดคอเอกพงษ์ไปยังห้องครัวของบ้าน ระหว่างเดินไปนั้นแม่บ้านก็ต่างยิ้มให้เขาเมื่อรู้ว่าเขากลับมาแล้วและเอกพงษ์ก็ยิ้มตอบพวกเขากับไปอย่างเป็นกันเองจนกระทั้งมาถึงครัวชั้นในที่ตั้งโต๊ะอาหาร พี่ทิพย์กำลังเตรียมอาหารให้กับคนในบ้านรับประทานกันในช่วงเที่ยงๆในของแต่ละวัน.....

"พี่ทิพย์คนสวยครับสวัสดีครับ”

“อาว! น้องพงษ์สวัสดีจ้ะกลับมาแล้วหรือนี่ กลับมาถึงก็ปากหวานเลยนะจ้ะ แต่ว่าพูดจริงๆรึเปล่าเนี่ยคริคริคริ มาๆกินข้าวกันก่อนหิวไหมจ้ะ นี่พี่มีไข่เจียวหมูสับทำให้น้องพงษ์เป็นพิเศษเลยนะจ้ะ”

         

“ขอบคุณมากครับพี่ แหม๋เกรงใจจังเลยครับ”

“เอ้! เกรงองเกรงใจอะไรกันจ้ะคนกันเองทั้งน้าน!!!”....ทิดคำฟังแล้วก็รู้สึกคันปากขึ้นมาในทันที...

“ไข่เจียวหมูสับนะฉันเองก็กินเป็นเหมือนกันนะ”....พี่ทิพย์ส่วนกลับไปทันที่....

“อะไรไอ้เจ้าทิดคำ ข้าไม่ได้ทำให้เองกินนะข้าทำให้น้องพงษ์เขากินตะหากเล่า”...เอกพงษ์ฟังแล้วเห็นท่าไม่ค่อยดีเลยพูดตัดบทขึ้นมาทันที.....

“พี่ทิดคำครับ นั้นพี่ทานด้วยกันกับผมก็ได้ครับมันเยอะมากครับ ผมทานไม่หมดหรอกครับพี่ พี่ช่วยผมที่เถอะนะครับ”....ทิดคำฟังเอกพงษ์พูดจบเขาก็พูดตอบไปว่า...

“ขอบใจนะพงษ์พี่เองก็ไม่ได้อยากกงอยากกินอะไรมันนักหนาหรอกวะพี่เพียงแต่พูดกวนๆปากใครบางคนไปก็เท่านั้นเองละ”....พี่ทิพย์ได้ฟังดังนั้นก็เลยพูดกลับมาอีกทันที...

“ไอ้เจ้าทิดคำ เองพูดอย่างนี้นะเองหมายถึงใครวะ! เองบอกข้ามาเดี๋ยวนี้เลยนะ ว่าเองหมายถึงใครฮึ

เอาละสิชักจะไปกันใหญ่แล้วเอกพงษ์นั้นเห็นท่าไม่ดีเขาเลยต้องรีบเบรกขึ้นมากลางคันอีกครั้งหนึ่ง...

“พี่ทิดคำพี่ทิพย์ครับ ผมขอร้องเถอะนะครับ อย่าทะเลาะกันเลยนะครับผมไหว้ละนะ ตอนนี้ท้องผมมันร้องแล้วครับ ผมหิวข้าวแล้วนะครับ หรือว่าพี่สองคนไม่หิวนั้นผมไม่รอนะผมเอาไปกินข้างนอกคนเดียวดีกว่า แล้วพี่สองคนจะได้ทะเลาะกันได้สะดวกดีไหมละครับพี่”

พี่ทิพย์และทิดคำฟังดังนั้นแล้วเขาก็อ่อยๆเสียงลงและจ้องหน้าดุใส่กันเหมือนกับจะกินเลือดกินเนื้อกันอย่างนั้นละ และพี่ทิพย์จะค้อนหวับเข้าใส่ให้กับทิดคำ จนทำให้ทิดคำแบะปากบิดปากใส่ให้กับพี่ทิพย์ ก่อนที่เขาจะทำเป็นเมินหน้าหนีไม่มองพี่ทิพย์และต่างคนก็ต่างไม่สนใจกัน หันกลับไปจัดการกับสำหรับกับข้าวของตัวเองกันต่อไปโดยที่เอกพงษ์แอบอมยิ้มให้กับคนทั้งสองอยู่ข้างๆ......

 

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วเอกพงษ์และทิดคำก็กลับไปที่ห้องพัก ทิดคำได้ถามเอกพงษ์ถึงสาเหตุที่เขาหายไป เอกพงษ์พยายามจะบอกกับทิดคำว่าไปไหนแต่ก็พูดไม่ออก เลยพูดเบี่ยงเบนไปในทางอื่นๆเช่นไปหาเพื่อนและก็ไปพักอยู่กับเพื่อนพูดวกวนไปมาจนทิดคำนั้นขี้เกียจจะฟังเลยเป็นฝ่ายเล่าเรื่องราวต่างๆในช่วงที่เอกพงษ์นั้นไม่อยู่ให้กับเขาฟังแทนว่า มีใครมาหาและมาถามหาเขาบ้าง เขาได้ฟังจากที่ทิดคำเล่าแล้วก็เลยรู้สึกว่าตื่นตันใจกับคุณแม่มากที่ท่านเมตตาต่อเขาโดยพยายามจะให้เขาอยู่อย่างสบายใจไม่ต้องเกรงใจที่บ้านหลังนี้ เอกพงษ์นึกถึงคุณผู้หญิงเนตวลีคุณแม่ของเขาขึ้นมาในทันที....

“คุณผู้หญิงท่านเมตตาผมและมีพระคุณต่อผมมากจริงๆเลยนะพี่ทิดคำ”

“เอ่อข้าก็ว่าอย่างนั้นวะ! ข้าเห็นท่านมองเองแล้วรู้สึกว่าท่านถูกซะตากับเองอย่างไรก็ไม่รู้นะ เพราะฉะนั้นเองนั้นโชคดีแล้วนะที่ท่านเมตตาเองนะแล้วเองก็ทำตัวดีๆให้ท่านเมตตาเองไปนานๆนะ ข้าเองก็สบายใจไปด้วยเพราะว่าเองนั้นนะอยู่ในถานะน้องข้านะในเวลานี้นะ”

“ครับพี่ทิดคำ ผมก็จะทำตัวให้ดีครับให้ท่านสบายใจและก็พี่สบายใจด้วยครับ”

“เอ่อดีแล้วละพงษ์ทำดีไว้นะดีแล้ววะ มันก็จะมีแต่คนรักนะ”

“ครับพี่ ขอบคุณมากครับที่พี่แนะนำและเมตตาผมนะ”

“อืมๆเองอย่าคิดมากไปเลยนะเองก็เหมือนเป็นน้องข้าแท้ๆคนหนึ่งนะ”

ทิดคำเอามือจับไปที่ไหล่ของเอกพงษ์และตบไปเบาๆด้วยความรักและเอ็นดูและเข้าใจในตัวเขาที่มีความเป็นคนที่สุภาพดีคนหนึ่งในสายตาเขา และทิดคำก็เล่าเรื่องที่คุณหมอภาวิณีทีมาถามหาเอกพงษ์ในช่วงที่เขาไม่อยู่ให้เขาฟัง และแล้วความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้มันทำให้เขานั้นอยากที่จะเจอะเจอกับคุณหมอภาวิณีเอามากๆเลยเมื่อเขารู้ว่าคุณหมอภาวิณีนั้นถามถึงเขาและก็สนใจที่จะหางานให้เขาทำ มันทำให้เขาเองนั้นอยากรู้มากเลยว่างานที่เธอหาให้เขาทำนั้นมันคืองานอะไรกัน.....

“ปี้นๆปี้นๆๆ”

         0000000000000000000000000000000000000000000000000000 

                                  เรื่องโดย.รัตติกาลแห่งราตรี.

                      

         (ขอขอบคุณเสียงเพลงที่ไพเราะและรูปภาพประกอบที่น่ารักจากอินเตอรืเน็ตครับ.)




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 10/03/2010 เวลา : 18.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

นั้นสินะคุณหมอครับผมเองก็เอาใจช่วยเพราะอยากเจอกับคุณหมอเหมือนกันนะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
kunnukim วันที่ : 07/03/2010 เวลา : 15.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunnukim
 @  ณ ที่แห่งหนึ่งบนโลกใบนี้ ฉันเชื่อว่ามีเธออยู่ ทุกวันนี้หัวใจฉันยังคงเต้นเพื่อรอ ที่จะพบเธอ @        ผู้หญิงมีฝันกับการเดินทางที่รัก....


เอาใจช่วยคุณชาย...เอ้ย!ม่ายช่ายคุงเอกพองเจอหวานใจเร้วๆน้า...

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
kunlek วันที่ : 15/07/2008 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunlek
ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวเราเอง

ไปต่อก่อนนะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
พระจันทร์ วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 01.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasithorn
เพราะเชื่อว่า...โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ...รู้หรือไม่รู้...เท่านั้นเอง

โหวตให้กับข้าวไข่เจียว...จ้า

พระจันทร์

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พระจันทร์ วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 01.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasithorn
เพราะเชื่อว่า...โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ...รู้หรือไม่รู้...เท่านั้นเอง

วันนี้บรรยายได้เห็นชัดเจนเลยค่ะว่า
ความคิดถึงมากของคนเราเป็นอย่างไร
….ไข่เจียวหน้ากินมากเลย...หิว หิว หิว

พระจันทร์

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พราวนภา วันที่ : 21/06/2008 เวลา : 03.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yui

..
ใกล้จะได้เจอกันแล้ว...


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 18/06/2008 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

ใกล้แล้วครับพี่ลิลิดดา ต้องได้เจอกันแน่ครับเพราะตอนนี้พระเอกกำลังอยากเจอมากเลยครับพี่ อุตสาห์หลุดเข้ามาในอดีตได้แล้วเป็นไงเป็นกันครับพี่ต้องเจอแน่ๆๆพี่สะบายดีนะครับพี่ แล้วเดียวไปเยี่ยมที่บ้านครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ลิลิตดา วันที่ : 18/06/2008 เวลา : 11.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phenvipa

เข้ามาอ่านแล้วค่ะ ที่จริงเข้ามาหลายหนแล้วแต่เข้าบ้านนี้ไม่ได้ ไม่ทราบว่าทำไมบล็อกนี้ใช้เวลาแต่โหลดนานมาก ก็เลยหมดความอดทนต้องออกไปก่อน วันนี้ค่อยยังชั่วเข้ามาอ่านได้ค่ะ
.. แล้วเมื่อไรจะได้พบกันสักทีล่ะัคะ..เอกพงษ์กับหมอภาวิณีน่ะค่ะ..คนอ่านรอตรงนั้นอยู่ (ทวงถามข้อนี้เหมือนครั้งที่แล้วค่ะ
ขอให้สนุกกับงานเขียนต่อไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
veerin วันที่ : 18/06/2008 เวลา : 09.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

อ่ะน่ะ..งั้นเลขาขอกินไข่เจียวจานนั้นละกัน
เหมาหมดเลยนะ..เพราะว่าหิว ฮี่ฮี่

อืมมมมม์ เพิ่งจะรู้ว่านำหน้าคุณรัตติกาลไป 6 ตอนแล้วนะคะเนี่ย..ทิ้งห่างเรย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 17/06/2008 เวลา : 12.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan


น้องญิ๋งณัฐ แน่ๆแอบมาแต่เมื่อไหร่กันนี่ 555 นั้นแน่แอบเข้าไปกินไข่เจีนวหมูสับหรือนี่ ดูสิแวงไปเลย แถมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อีกนะ เดี๋ยวโดนๆ ตัวจริงกับในนิยายนีไม่เหมือนกันเลยนะตัวจริงขี้เล่นนะเนียแถมเป็นคนที่น่ารักอีกนะน้องสาว

555 คุณ.komyos อ่านตรงนี้แล้วขำดีครับว่าจะพาไปขี่จักยานหาหวานใจไปหสห้วใจที่ทำหลนทิ้งไว้ที่วัดพระสิงห์ ผมว่าหวานใจผมปานี้เธอคงมีลูกมีหลานให้เธอเลี้ยงเยอะแล้วครับ แต่ผมก็ยังอยากเจอเธออยู่นะก็คนมันเคยคุยเคยเล่นหรอกเย้าๆแหย่กันนะ อย่างน้อยเธอก็เป็นคนที่เคยรู้ใจผมคนหนึ่งนะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะครับ เช่นเดียวกับคุณ.komyos ยสครับเป็นเพื่อนที่ดีเสมอครับ

คุณวีรีญจ์ ครับทิดคำนั้นตอนหนุ่มๆนั้นเขาเป็นคนขี้เล่นครับ ส่วนเอกพงษ์นั้นถ้าอยู่ในอดีตจะกลายเป็นคนธรรมดาๆคนหนึ่งครับที่ไม่รวยเป็นคนขี้เล่นเหมือนกันครับแต่ก็ยังมีจิตใจที่อ่อนไหวอยู่เหมือนเดิมครับในบางเวลาและโอกาสที่เกิดกับเขาครับ.....

ไข่เจียวหมูสับนั้นของเอกพงษ์เขาครับแต่ถ้าเลขาจะขอแบ่งเอกพงษ์เขาก็คงจะให้นะครับ

ส่วนหมอภาวิณี จะหางานอะไรให้กับเอกพงษ์ต้องติดตามต่อไปครับแล้วจะไปอ่านนิยายของคุณต่อนะครับ...

จาก.รัตติกาลแห่งราตรี 1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
veerin วันที่ : 17/06/2008 เวลา : 09.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

แหม..ทิดคำเข้าใจฮัมเพลง..อิอิ..
เอกพงษ์ก็ขี้เล่นไม่เบาเลยนะคะ..

เอ..คุณหมอภาวิณีจะหางานอะไรให้เจ้าพงษ์ทำน๊า..อยากรู้ต้องตามต่อจ๊า

ป.ล.ไข่เจียวหมูสับน่าทานมั่กๆ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
komyos วันที่ : 17/06/2008 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..


สวัสดีเจ้า..ยินดีเจ้าตี้แวะไปแอ่ว..

**อู้ฮูดูมีความสุขจังเลยครับน่าอิฉาซะแล้วสินี ปันจักยานชมวิว วันหลังถ้าผมได้มีโอกาสไปเที่ยวเชียงใหม่อีกอย่าลืมชวนผมไปขี่จักยานชมวิวบ้างนะครับ...**

ขอหื้อไปแอ่วเจียงใหม่แต้ๆเต๊อะเจ้า..ข้าเจ้าจะปาปั่นรถถีบไปโตยหาหัวใจ๋ตี้ลืมไว้แถวๆวัดพระสิงห์..อิอิอิ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 16/06/2008 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ


แวะมาหาพี่ชาย เวลาหิว พอดีเลย
แอบกินข้าวไหข่เจียวไปแล้วน๊าน
(อ้าวไม่ให้กินหรอ!!!) ตั้งไว้นึกว่าเลี้ยง

หมดจานแล้ว......

ไม่รู้ไม่ชี้ .................

ปล.บ้านไม้สักสวยนะคร๊า...........

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มิถุนายน 2008 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ท่านคิดว่านิยายเรื่อง "วันและเวลารักของนายติ๊กต๊อก" เป็นอย่างไรบ้างครับ.
ดีมาก
2 คน
ดี
0 คน
ปานกลาง
0 คน
แก้ไขปรับปรุงหน่อย
0 คน

  โหวต 2 คน