*/
  • หทัยสินธุ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : hathaisinthu@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-25
  • จำนวนเรื่อง : 28
  • จำนวนผู้ชม : 21529
  • จำนวนผู้โหวต : 21
  • ส่ง msg :
  • โหวต 21 คน
วันพุธ ที่ 7 กรกฎาคม 2553
Posted by หทัยสินธุ , ผู้อ่าน : 776 , 18:51:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คักแท้หละหนออ้ายบทเพลงอ้ายได้ฟาดใส่กบาลทึบหนาข้าเสียมึนงงฮึกเหิมได้ปานนั้นห่วงใยได้ปานนั้นดุดันหวั่นผวาเสียจนกลัวว่าเรี่ยวแรงพี่จะเหือดหายเหนื่อยหนักบ่หนออ้ายแต่ยังท้าทะยานได้เสียปานนั้นคักแท้หละหนออ้ายแม้ไม่มีใครเข้าใจได้เท่าพี่กลองรบได้ลั่นไปแล้วมา มาชักแถวขบวนรบร่ายเพลงดาบแกล้มเหล้าเผาความเศร้าแทนเผือกมันเมาแล้วให้รากเหง้าเราพาคืนเรือนเพื่อได้กอดก่ายร่างกายอย่างไม่กระดากเพื่อได้จุมพิศเมียรักได้แม้....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 เมษายน 2553
Posted by หทัยสินธุ , ผู้อ่าน : 775 , 12:23:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ด้วยอุณหภูมิของเดือนเมษาและเสียงลมปลิดกลีบม่วงตะแบกฉันจะไม่ขึ้นต้นบทกวีด้วยชื่อเธอเฉกเช่นเดียวกับแผ่นดินไม่ถวิลหาแดงผยองของซอมพอในเดือนธันวาขอเธอจงเงียบนิ่งขณะฉันกัดกินมะม่วงสุกพันธุ์น้ำดอกไม้ในสวนร้างที่ซึ่งเก็บซ่อนความลับในวัยเด็กฉันจะไม่เรียกหาเธอหรอกที่รักในขณะฉันทอดตากับความลับของบรรยากาศเดือนเมษาฉันจะไม่ขึ้นต้นบทกวีด้วยชื่อเธอขอให้ฉันเงียบนิ่งบ้างสักครู่ขณะเสียงกลองรบของสองเผ่ากำลังก้องมาจากเมื....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 มีนาคม 2553
Posted by หทัยสินธุ , ผู้อ่าน : 579 , 22:30:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถ้อยคำที่ประดับตรงหับห้องของความเงียบเย็นเยียบนักหรือหัวใจของคนฝันขณะหนึ่งที่ได้ทดสอบชีวิตเราบาดเจ็บซมซานกลับมาบ้านแห่งความพ่ายแพ้ไม่มีคำถามจากหลังคาหญ้าแฝกและไม่มีถ้อยปลอบโยนจากกลิ่นอับของฟูกหมอนหรือเพียงหัวใจนกมิอาจร้องรำเราจึงกลับมากระหน่ำตีอกชกตัว๒แสนซนจริงหนอความสดใสแห่งนัยน์ตาสาวไม่หรอกเธอเป็นเพียงยามเช้าที่โลดเต้นอยู่ในจดหมายรักและเป็นเพียงความโปร่งโล่งซึ่งจำหลักในจินตนาการหรือฉันเพียงอยากฟังเ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 มีนาคม 2553
Posted by หทัยสินธุ , ผู้อ่าน : 818 , 16:55:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                   คนรักเก่า“ยังภาพร่างรางเลือนเตือนรู้สึกหวนรำลึกความหม่นเศร้าของเราสองบางเนื้อเพลงบรรเลงไหลในทำนองยังเผลอร้องฮึมฮัมตามเนื้อคำยังคงอยู่ใช่ไหมใจรู้สึกซ่อนอยู่ในความล้ำลึกของคืนค่ำคอยกระตุ้นคอยเตือนความทรงจำฉายภาพซ้ำย้ำกลคนเคยรัก”        เหนือมวลอากาศกรุ่นกลิ่นคำนึงถึงถ้อยอาลัยลาร้างเมื่อถนนบางสายขับภาพฉายระบายบรรยากาศร้อน ฝน ถึง หนาวเหน็บจากแสงไฟหรุบหรู่ในห้องเช่าสีเทา   ถึงร้านเหล้าบ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 3 มีนาคม 2553
Posted by หทัยสินธุ , ผู้อ่าน : 649 , 20:08:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงจากหมู่บ้าน นานเพียงใดกลิ่นควันไฟไม้ฟืนไม่ได้ปลุกเราตื่นในยามสายหอมกลิ่นผักป่าหรือใบแมงลักหนอโชยมาจากหม้อแกงเขม่าคร่ำเสียงกระดึงผูกคอควายที่จัดแถวสวนสนามผ่านถนนฉ่ำฝนกลิ่นยามเช้าดูหอมกว่าที่เคยสูดดอมฉุดข้าพเจ้าหวนคิดถึงคืนวันล่วงเลย................. ครานั้นข้าพเจ้าในหมู่บ้านโอบลำน้ำสวมหมวกใบมะพร้าวและห่มผ้ายางวิ่งไล่ตีปลาหน้าฝายตาหัวเราะหึหึพี่สาวน้าสาวหัวเราะฮ่าฮ่าแม่ยกยอหลังโก่ง   ส่วนพ่อหว่านแ....

อ่านต่อ


/6