*/
  • เพลงฝน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 63
  • จำนวนผู้ชม : 99214
  • จำนวนผู้โหวต : 351
  • ส่ง msg :
  • โหวต 351 คน
<< เมษายน 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 9 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1359 , 17:20:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภาพหมู่บ้านเล็กๆ ในอ้อมกอดขุนเขาใหญ่นามสันกาลาคีรีผุดพรายในห้วงจินตนาการเมื่อชื่อ 'หุบลำพะยา' ถูกเอ่ยถึงหมู่บ้านที่น่าจะมีสายน้ำและสายลมอันสงบปราศจากความรุนแรงในการตกเป็นที่ก่อเหตุความรุนแรงบนพื้นที่สีแดงของจังหวัดยะลาสนใจหุบลำพะยาที่ฉันเอ่ยถึงกรุณาอ่านต่อในรายงานพิเศษ 'เส้นทางฝันฉบับเมฆใต้ฟ้า'นิตยสารหัวใจเดียวกัน เพื่อความรักและสันติสุขชายแดนใต้ ฉบับปฐมฤกษ์หมายเหตุท้ายเอนทรี่ : แบบว่างานสุมหัวไปคิดถ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1400 , 01:15:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.เย็นย่ำค่ำในรอยต่อระหว่างวันจากกลางวันสู่กลางคืนจากความหม่นเศร้าในจิตใจสู่ความสว่างไสวในมิตรภาพณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โซน C1 บู๊ธ N38น้ำตายังไม่ทันแห้งหายฉันก็ปรากฏกายขึ้นในงานพร้อมเพื่อนหนุ่มสองคนใช่...หัวใจฉันยังไม่พร้อมจะทำงานและฉันไม่สามารถทำสิ่งใดได้ถ้าไม่มีใจฉันยังคงมีใจแม้หัวใจจะหล่นร่วงไปพร้อมน้ำตายามเช้าจริงอยู่...เมื่อเศร้าเราล้วนต้องการเวลาอยู่ตามลำพังในการคิด-พินิจ-ไตร่ตรอง-หวนคะ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 3 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 465 , 13:25:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หน้าตลาดเช้านราธิวาสเหตุการณ์ยังเป็นปรกติแต่ก่อนหน้าเดินทางไปถึงไม่กี่วันหลังตลาดเพิ่งเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงปรกติบางใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มตามปรกติหากเบื้องหลังดวงตากลับมีประกายสีชอกช้ำของใบไม้ก่อนหล่นร่วง(ไม่อาจปรกติ)ขอได้รับความขอบคุณ- ความรักดีดี  ช่วงวันเวลาดีดีที่มีกันและกัน- น้องแหม่มที่มานั่งเป็นแบบให้ถ่ายรูปหน้าร้านโรตีปาแยหมายเหตุความเข้าใจ : โรตีปาแย คือ โรตีโอ่ง แต่สมัยนี้การทำโรตีพัฒนาไม่จำ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 736 , 10:28:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“เรากำลังโกหกโลก” บรรณาธิการหนุ่มหน้าตี๋นิตยสารเด็กแนวเอ่ยประโยคนี้ให้ฉันฟังขณะเจ้าหางแดงเชิดหน้าพาฉันเดินทางออกจากสนามบินสุวรรณภูมิสู่สนามบินนานาชาติหาดใหญ่ฉันเบือนหน้าจากคำพูดอันหนักอึ้งในความรู้สึกมองผ่านกระจกลงไปยังโลกเบื้องล่างที่จากมา บ้านเรือน รถลา ถนนหนทางค่อยๆ เล็กลงในความหม่นมัวของอากาศที่ห่มคลุมกรุงเทพฯ จนมองเห็นอะไรไม่ชัดเจนเสียงถอนหายใจอันแผ่วเบาของฉันดังขึ้นอีกครั้ง  ความหม่นมัวทางความร....

อ่านต่อ


/1