*/
  • เพลงฝน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 63
  • จำนวนผู้ชม : 91064
  • จำนวนผู้โหวต : 351
  • ส่ง msg :
  • โหวต 351 คน
<< พฤษภาคม 2009 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 8 พฤษภาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 976 , 21:59:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

แดดเช้าสีอุ่นหวาน สายลมบางเบา เสียงนกร้องเพลง และดอกไม้ที่พร้อมใจกันเบิกบาน ส่วนประกอบเหล่านี้ทำให้ฉันไม่ลังเลในการยกแก้วกาแฟที่เพิ่งชงเสร็จออกมานั่งจิบยังชุดโต๊ะเก้าอี้แปรรูปจากตอไม้ ที่ตั้งอยู่ใต้ต้นลำไยซึ่งกำลังออกดอกขาวส่งกลิ่นหอม

กาแฟแก้วแรกของฉันเปลี่ยนจากสีน้ำตาลไหม้มาเป็นสีน้ำตาลเกือบอ่อนจากการใส่นมสด ถ้าเป็นกาแฟตามร้าน มันก็หน้าตาคล้ายลาเต้ที่รสชาติอ่อนนุ่ม จิบแรกของกาแฟตรงหน้าก็พาฉันล่องลอยเข้าไปในโลกอันแสนกลมกล่อม ฉันเติมน้ำตาลแว่นก้อนขนาดเหรียญบาทหนึ่งก้อนลงไปเพิ่มความหวานให้กาแฟ ที่ความขมอยู่ในระดับพอดี

แม้กาแฟจะไม่ใช่ไวน์ แต่ฉันก็พึงพอใจให้ภายในปากได้รับรสมันอย่างเต็มที่ ไม่ใช่เพียงดื่มผ่านๆ การรับรู้รสขณะอมกาแฟไว้ในปากเพียงครู่ ทำให้ฉันอยู่กับปัจจุบันขณะมากที่สุด รู้ว่าตนกำลังจิบกาแฟ และกาแฟนั้นรสชาติเป็นอย่างไร

ที่ร้านกาแฟซึ่งหุ้นกับเพื่อน ฉันมีเพื่อนดื่มกาแฟหลายคน ตั้งแต่เพื่อนร่วมหุ้นไปจนถึงลูกค้า ที่ความชอบอะไรเหมือนกันทำให้เรากลายเป็นเพื่อนกันในที่สุด

และในบรรดาเพื่อนร่วมดื่มกาแฟ แต่ละคนก็ยังมีบุคลิกในการดื่มเฉพาะตน บางคนจิบกาแฟไปนั่งอ่านหนังสือไป โลกของเขาอยู่ในหนังสือไม่ใช่กาแฟตรงหน้า เขาไม่เคยรับรู้ความต่างในรสชาติกาแฟที่ชงให้ บางวันฉันจึงหยอกเย้าด้วยการใส่ผงกาแฟมากกว่าปรกติให้กาแฟมีรสชาติเข้มกว่าเดิม แต่เขาก็กลับดื่มมันด้วยอาการปรกติ จนฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าใจของเราที่ใส่ในกาแฟคงเปิดหัวใจเขาให้ก้าวออกมาจากโลกการอ่านไม่ได้กระมัง

ลูกค้าอีกหลายคนมาดื่มกาแฟเพียงเพราะอยากมีคนคุยด้วย ตั้งแต่ข่าวการเมืองไปถึงเรื่องเพศสัมพันธ์ มันไม่ใช่เรื่องน่าแปลกถ้าลูกค้าที่เพิ่งชวนไปทำบุญถวายสังฆทาน และนั่งปฏิบัติธรรม จะหิ้วเหล้านอกราคาแพงเดินเข้ามาชวนนั่งจิบตอนเย็นย่ำวันเดียวกัน เป็นรูปลักษณ์ความสัมพันธ์กึ่งเมืองกึ่งต่างจังหวัด

ในรูปแบบการใช้ชีวิตพวกเขาเหมือนคนเมืองทั่วไป ว่างจากงานก็สรรหาที่กินเที่ยว เข้าร้านกาแฟเก๋ๆ ตกแต่งโดนใจ เข้าผับหาความสนุกไม่กี่ชั่วโมงยามค่ำคืน แต่ในรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างคนต่อคน ฉันดีใจที่ลูกค้าของฉันล้วนมีหัวใจงดงามอย่างคนต่างจังหวัด

แม้จะพยายามใช้ชีวิตกับปัจจุบัน ด้วยรู้ว่าปัจจุบันคือความเข้าใจว่าเรากำลังทำอะไร คือการให้จิตมองใจที่วิ่งไหว มนุษย์เราทุกข์กับสิ่งที่ยังไม่เกิดและสิ่งที่เกิดไปแล้ว เราไม่เคยทุกข์กับปัจจุบันขณะหายใจ หากเอาเข้าจริงฉันก็ทำไม่ค่อยได้เหมือนกัน เหมือนเมื่อครู่ที่จู่ๆ ก็นึกย้อนไปถึงความสุขครั้งที่ยังใช้ชีวิตอยู่เงียบๆ และเรียบง่ายกลางอ้อมกอดขุนเขาเมืองเหนือ

ฉันโหยหาชีวิตเก่าๆ ที่จากมา ขณะเดียวกันก็ไม่อาจละทิ้งสิ่งใหม่ที่เดินเข้ามาในชีวิตได้เช่นกัน ฉันถอนหายใจเบาๆ แล้วลุกไปชงกาแฟอีกแก้วให้ตนเอง

สีน้ำตาลไหม้ในแก้วสีขาวนั้นไม่ได้รับการปรุงแต่งใดเพิ่มเติม ฉันมักดื่มกาแฟสองแก้วเล็กๆ เช่นนี้เสมอเมื่ออยู่บ้าน เหมือนเวลาออกไปดื่มกาแฟนอกบ้านฉันก็จะสั่งเอสเพรสโซ่และขอนมสดเหยือกจิ๋ว กาแฟรสขมพร่องไปเกือบครึ่งถ้วยนั่นล่ะฉันจึงเติมนมสดลงไปเพิ่มความกลมกล่อม

ความคิดฉันกำลังจะเตลิดไปถึงอะไรอีกแล้ว ฉันจิบกาแฟรสขมเข้มเข้าปาก มองเจ้าหัวใจที่เริงร่ายไม่รู้จักหยุด เจ้าหัวใจกำลังจะคิดอีกแล้ว ฉันปล่อยให้มันคิด ไม่มีประโยชน์อะไรในการห้ามความคิด เพียงแต่ว่าระหว่างที่ใจคิด อีกหนึ่งจิตก็คอยระลึกรู้ว่านี่เรากำลังคิด

และใจของฉันก็กำลังคิดถึงกาแฟกระป๋องของชายหนุ่มคนหนึ่งจากร้านสะดวกซื้อที่ดื่มไม่ให้ตนเผลอหลับ ด้วยกลัวว่าฉันจะหนีออกจากห้องพักไปตะลอนเก็บภาพการสลายการชุมนุมคนเสื้อแดงช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา กระทั่งคาเฟอีนหมดฤทธิ์เขาหลับตาอย่างเหนื่อยล้า ทว่ามืออีกข้างของเขาก็ยังคงจับมือฉันไว้แน่น

ฉันเหมือนวิ่งเปี้ยวไปมาระหว่างเสาสองเสา เสาหนึ่งคือสุขที่มีคนคอยห่วง เสาหนึ่งคือทุกข์เพราะราคาที่ต้องจ่ายคือการสูญสิ้นอิสรภาพบางอย่างที่เคยมี

“รักมากพอไหม” ถูกถามใจตนครั้งแล้วครั้งเล่า และคำตอบคือ “ไม่-มาก-พอ”

ในเมื่อความรักมากมายของแม่ที่มีให้ตั้งแต่ฉันยังไม่ลืมตามองโลก ยังไม่อาจกักทั้งตัวและใจฉันไว้ได้ แล้วทำไมความรักของผู้ชายที่เพิ่งเข้ามาในชีวิตฉันไม่นานจะมีอานุภาพขนาดทำให้ฉันหยุดเพื่อเขาได้เลยหรือ

นึกถึงตรงนี้ก็เหมือนเห็นสีหน้าและแววตาอันเจ็บปวดที่มีน้ำตาคลอของคนรักลอยมา

ฉันจิบกาแฟอึกสุดท้ายในแก้ว คล้ายๆ ว่านอกจากรสขมยังมีรสขื่นยากต่อการกลืนลงคอ ทั้งๆ ที่เป็นกาแฟแก้วเดียวกัน

กาแฟรสขื่นค่อยๆ ไหลลงคอทีละนิด ทีละนิด ฉันใช้ใจที่มีสติพิศรอยหายใจในระหว่างเวลากาแฟที่กำลังจะผ่านไป ฉันยังทำได้ไม่ดีนักในการใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันขณะ ไม่นึกถึงอดีตชวนโหยไห้ ไม่คิดฝันอนาคตที่อยากโหยหา แต่อย่างน้อย...ฉันก็ลงมือทำ

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
แพรจารุ วันที่ : 15/05/2009 เวลา : 15.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

พี่เพิ่งตามมาอ่านย้อนหลังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
theeratatt วันที่ : 14/05/2009 เวลา : 08.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier


ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 19.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

ลอกคห 12

เพราะแทนใจที่อยากพูดไปหมดแล้ว อิอิ

ทำเป็นเปรี้ยวไปงั้นแหละ จริงๆ ขี้เกียจพิมพ์

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ปรัตยา วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

ตามมาตอบ เพราะคิดว่าคงไม่ได้ถามเล่น ๆ

"การที่เราศรัทธาใครสักคนนั่นหมายถึงเราเอาชีวิตไปผูกติดเขาเหรอพี่"


การที่เราศรัทธาใครสักคน (หรือจะหลายคนก็ได้นะ) ไม่ได้แปลว่าเราเอาชีวิตไปผูกติดกับเขา แต่เมื่อใดก็ตามที่เราก้าวข้ามเส้นความศรัทธาไป มันจะกลายเป็นความผูกพันขึ้นมาทันที ไม่ว่าการก้าวข้ามเส้นนั้นจะก้าวข้ามเส้นในฐานะอะไรก็ตาม

เมื่อใดก็ตามที่เรารู้สึกรักชอบเกลียดชัง ฯลฯ อะไรก็ตามกับคนที่เราศรัทธา เมื่อนั้นแหละที่เราเริ่มเอาชีวิตของเราไปผูกกับบุคคลนั้น สิ่งที่จะตามมาสถานการณ์เบา ๆ ก็คือเราเริ่มจะคาดหวังหรือกังวลว่าบุคคลนั้นจะคิดอย่างไรกับเรา พฤติกรรมของเรา ความคิดของเรา ถ้าอาการหนักก็คือเราเริ่มคิดแทนเขา คิดว่าเขาจะคิดอย่างนั้นอย่างนี้ ฯลฯ

ไม่ว่าจะเป็นความรัก ความเคารพ ความเกลียดชัง ไม่มีอะไรที่ร้ายไปกว่า "ความผูกพัน" ความผูกพันนี่แหละที่ทำให้คู่รักที่ร้างลาต้องทุกข์ทรมาน ทำให้คนที่เกลียดกันต้องรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่างเมื่อคู่อริจากไป

เมื่อเราเอาชีวิตของเราไปผูกกับใครสักคนหนึ่งไม่ว่าจะในฐานะอะไร มันก็จะทำให้เราไม่สามารถที่จะเป็นตัวของตัวเราเองได้เต็มร้อยเหมือนเดิม ไม่ว่าคน ๆ นั้นจะทำอะไรล้วนมีผลต่อความคิดจิตใจของเราทั้งสิ้น ถ้าสิ่งที่คน ๆ นั้นทำถูกใจเรา เราก็จะมีความสุข แต่หากว่าไม่เป็นดังที่ใจเราคิดเราก็จะโกรธ จะผิดหวังเสียใจ ฯลฯ

มันเป็นเรื่องยากที่จะไม่ผูกติดกับใครในชีวิตจริง แต่ถ้าคิดจะมีชีวิตที่สงบและมีความสุข ที่ควรทำก็คือผูกชีวิตติดกับคนอื่นให้น้อยที่สุด และเมื่อใดก็ตามที่มีปัญหาที่สืบเนื่องมาจากความผูกพัน ที่ควรทำก็คือ



"ปล่อยมันไป"



ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 10.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ตามกลิ่นกาแฟมาครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
plejang วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 09.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plejang
::  Plejang  ::  + + ... ข อ ใ ห้ รั ก จ ง เ จ ริ ญ ....+ + ::

สวัสดีค่ะ...

เขียนได้ดีอีกแล้ว...มาติดตามพันธกิจต่อ...

ชอบประโยคนี้จ๊ะ...

"ในเมื่อความรักมากมายของแม่ที่มีให้ตั้งแต่ฉันยังไม่ลืมตามองโลก ยังไม่อาจกักทั้งตัวและใจฉันไว้ได้ แล้วทำไมความรักของผู้ชายที่เพิ่งเข้ามาในชีวิตฉันไม่นานจะมีอานุภาพขนาดทำให้ฉันหยุดเพื่อเขาได้เลยหรือ"


ขอให้รักจงเจริญ...

เปิ้ลจัง...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
หนุ่มใต้ใจดี วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sijo

ท้ายที่สุดแล้ว...


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 09.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

คนบ้านนอกชอบที่จะไปนั่งตามสภากาแฟ ไม่รู้ว่าชอบกาแฟ หรือบรรยากาศการพูดคุยของคอกาแฟ

บางครั้งความคิดก็ทำร้ายความรู้สึกของตัวเราเอง

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
โคมทอง วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 02.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

อาจจะจริงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายมาลี วันที่ : 09/05/2009 เวลา : 01.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mr-malee
 ๐...ผู้ชายตาบอดสี...๐            ...ไม่มีดอกไม้

ในแก้วกาแฟแก้วหนึ่ง
รสชาติมันอาจเปลี่ยนไปได้ไม่มากนัก
แต่อารมณ์ระหว่างนั้น
มันแตกแยกย่อยละเอียดยิบ จนบางทีก็เผลอลืม...
ว่าจิบที่แล้วเพิ่งเหงา เพิ่งคิดถึง เพิ่งยิ้มได้บางๆ
รู้สึกตัวอีกทีก็ตอน กาแฟหมดแก้ว
ถึงตอนนั้น ใครบางคนอาจจะเคว้งคว้าง ...ว่างปาก

...นะ เจ้าเอย

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นกบนท้องฟ้า วันที่ : 08/05/2009 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/benjama

แวะมาขอดี่มกาแฟด้วยคนค่ะ
......
ตอนแรกหวานมันอยู่ดีๆ
ตอนหลังเป็นกาแฟขมซะงั้น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เพลงฝน วันที่ : 08/05/2009 เวลา : 22.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

คุณป๋าคะ...ภาพนี้เนี่ยถ่ายที่สะพานยาว-ปัตตานีนะ
วันนั้นแหล่ะ ไปกรือเซะแล้วเลยมาดูสุสานเดิมเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
vickie วันที่ : 08/05/2009 เวลา : 22.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

กลิ่นกาแฟลอยมาเลยกั๊บ

ชอบที่จะนั่งละเลียดกาแฟร้อน แต่ก็บ่อยครั้งที่กลายเป็นรีบเร่ง
แต่วันนี้มีเวลาละเลียดกาแฟ แล้วยังได้อ่านเรื่องละมุนๆ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 08/05/2009 เวลา : 22.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

+1 โหวต ชอบครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 08/05/2009 เวลา : 22.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 

ละเมียดละไม
ละเลียดจิบกาแฟขม

ไปจิบโกปี้ออ / ชาชัก ดีกว่าไหม
อิอิอิ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน