*/
  • เพลงฝน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 63
  • จำนวนผู้ชม : 99085
  • จำนวนผู้โหวต : 351
  • ส่ง msg :
  • โหวต 351 คน
<< กรกฎาคม 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 4 กรกฎาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 2422 , 09:28:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หญิงสาวในเงาชูมานส์

            กระจกใสบานใหญ่หันหน้าออกทะเล แสงไฟสลัวลางจากโคมไฟโต๊ะเครื่องแป้ง ความมืดยามค่ำคืน ณ โลกด้านนอก ร่างเปลือยของหญิงสาวผมซอยสั้นนั่งปล่อยอารมณ์อยู่บนเก้าอี้  ใบหน้าซึ่งมีนัยน์ตาโศกตรึงความรู้สึกผู้เฝ้ามองแนบอยู่กับกระจกบานใส  ส่วนประกอบเหล่านี้ทำให้ชูมานส์  หญิงสาวคนรักของผมเป็นเช่นงานศิลปะชิ้นดี

 

          ผมนอนมองชูมานส์อยู่เนิ่นนานไม่เห็นการขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวใด ปรกติแล้วผมจะเห็นชูมานส์นั่งอยู่เฉยๆ เช่นเช้ามืดนี้ได้เฉพาะเวลาที่เธอมีเชลโล่ เครื่องดนตรีตัวโปรดในอ้อมแขนทั้งสอง  มันเป็นการนิ่งที่ผมรู้ว่าชูมานส์กำลังครุ่นคิดอะไรภายใน รู้สึกอย่างไรผ่านท่วงทำนองเคลื่อนไหวตามที่เธอถ่ายทอด  ในความโดดเดี่ยวที่โอบล้อมชูมานส์ไว้ห้วงยามเหล่านั้น ผมรู้สึกได้ถึงการต่อสู้ภายในจิตใจของเธอ  ความโศกร้าว  การว่ายวนอยู่กับตนเอง  ทว่า...ไม่ว่าชูมานส์จะถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเช่นไร  สิ่งหนึ่งที่มีเสมอในท่วงทำนองเพลงของเธอคือความหนักแน่นต่อเส้นทางที่เธอเลือกเดินเช่นเดียวกับเนื้อเสียงของเชลโล่

          สำหรับผมชูมานส์กับเชลโล่คือสิ่งที่ไม่อาจแยกออกจากกัน  ความเชื่อเช่นนั้นถูกตอกย้ำเมื่อผมได้พบกับแม่ของชูมานส์  'สุภาพสตรีสูงศักดิ์ผู้มีชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบ'  คือคำนิยามที่ผมบอกกับชูมานส์  เธอหัวเราะด้วยน้ำเสียงขื่นขมเห็นด้วยกับผมและตอบว่า "ใช่...แม่เป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบมากๆ  เว้นอย่างเดียวคือการมีชูมานส์เป็นลูก ชูมานส์คือความพร่องเดียวในชีวิตของแม่" 

          หากแม่ของชูมานส์กลับพูดถึงเธอให้ผมฟังว่า "ชูมานส์เหมือนเชลโล่ คอนแชร์โต ที่สร้างสมดุลให้กับชีวิตแม่  ชูมานส์คือบทกวีที่เริงร่ายในเส้นเสียงของเชลโล่  ทุกๆ ตัวโน๊ตในเส้นสายของเชลโล่คือความละเอียดอ่อนอันลึกซึ้งที่ชูมานส์มีต่อความรู้สึกนึกคิด  ชูมานส์ไม่เคยพูดกับแม่ตรงๆ  เด็กโง่คนนี้เลือกถ่ายทอดความรู้สึกผ่านเชลโล่  ความรู้สึกที่กรีดเฉือนหัวใจแม่ให้เจ็บปวด"  ในน้ำเสียงหัวเราะเจือความปวดร้าวความสง่างามของหญิงสูงวัยคนนี้ก็ไม่ได้หายไปแม้แต่น้อย  แม่ของชูมานส์พูดทิ้งท้ายก่อนเราจากกันวันนั้นว่า "ถ้ารักชูมานส์ก็ต้องตั้งใจฟังเสียงเชลโล่ของชูมานส์"

          เช้ามืดนี้ไม่มีเชลโล่ ผมไม่สามารถฟังเสียงความคิดของชูมานส์ได้ในความเงียบ ผมไม่รู้ว่าชูมานส์คิดอะไร ใช่! ระยะนี้ผมเองก็นิ่งเงียบ แต่ผมเงียบเพราะผมไม่อยากพูดอะไรที่จะทำให้เราขัดแย้งกัน ชูมานส์เกิดและเติบโตในกรุงเทพ ชีวิตเธอไม่เคยขาด ชูมานส์จึงไม่เข้าใจว่าทำไมชาวบ้านชาวไร่ชาวนาที่ยังชีพด้วยเกษตรกรรมจึงทิ้งบ้านทิ้งสวนมาอยู่ในม็อบ

        วันก่อนที่กลับจากไปเดินเล่นดูความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ที่ม็อบเสื้อแดง ชูมานส์ถามผมว่า “ม็อบเสื้อแดงคือม็อบจัดจ้างจริงไหม”

 

          ผมปฎิเสธเธอไม่ออก แต่ขณะเดียวกันความสัมพันธ์ที่ผมเพิ่งไปเห็นมาก็ช่างงดงามนัก อย่างน้ำใจไมตรีที่ขาดหายไปจากจิตใจคนเมือง ในม็อบเสื้อแดงพี่คนขับแท็กซี่คนหนึ่งหิ้วถุงข้าวและกับข้าวเดินเข้ามา ทั้งๆ ที่ไม่รู้จักกันแต่พวกเขากลับแบ่งปันอย่างไม่เคอะเขิน กระทั่งผมที่เดินถ่ายรูปและไม่ได้สวมเสื้อแดง ผู้คนเหล่านี้กลับยื่นน้ำให้บ้าง เรียกกินข้าวกินขนมบ้างตลอดเวลา

ชูมานส์พูดต่อว่า  “คนมีอำนาจสองฝั่งกำลังต่อสู้ช่วงชิงอำนาจ ฝั่งหนึ่งอยากได้อำนาจกลับคืน อีกฝั่งต้องการหน่วงเหนี่ยวอำนาจเพื่อสร้างผลประโยชน์เชิงนโยบายให้กับพวกพ้องและผู้มีอุปการะทุนเสียก่อน  ทำไมเราต้องพาตัวเองเข้าไปเป็นหมากในกระดาน ในเมื่อสุดท้ายแล้วเมื่อการแบ่งสันอำนาจลงตัว คนที่สูญเสียที่สุดก็คือประชาชนธรรมดาไม่ใช่หรือไง ความตายทำให้คนธรรมดาคนหนึ่งกลายเป็นวีรชน แล้ววีรชนก็เป็นเพียงแต้มต่อในการเรียกร้องความเห็นใจจากประชาชนที่ยังไม่เลือกข้างไม่ใช่หรือ”

ผมไม่รู้จะอธิบายให้ชูมานส์ฟังยังไง ผมไม่ได้ยืนข้างทุนฝ่ายไหน แต่ผมเลือกยืนข้างประชาชนธรรมดาที่ไม่มีสิทธิ์มีเสียงในสังคม สังคมที่มีกรุงเทพเป็นจุดศูนย์กลาง แต่ประเทศไทยไม่ใช่แค่กรุงเทพ คนกรุงเทพไม่มีสิทธิ์เอาแต่ใจตัวเองโดยไม่ฟังเสียงประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ  การไปม็อบเสื้อแดงบ่อยๆ ของผมไม่ได้ไปเพื่อเป็นหมากในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างใครกับใคร ผมไปเพราะสงครามกลางเมืองครั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของชนชั้น ผมทนไม่ได้เมื่อชนชั้นกลางที่มีการศึกษาด่าว่าผู้เข้าร่วมชุมนุมว่าโง่อย่างนั้นอย่างนี้ ด้วยเหตุนี้ผมจึงเลือกที่จะเงียบกับชูมานส์เพื่อถนอมความรู้สึกของเธอไว้

ชูมานส์ที่มีอารมณ์อ่อนไหวแบบศิลปินขนาดที่ว่าเมฆฝนบดบังแสงจันทร์ก็ทำให้เธอเศร้าได้ ผมเหนื่อยกับการรับอารมณ์แบบศิลปินของเธอมากพอแล้ว ผมไม่อยากให้เราต้องมาทะเลาะกันว่าใครสวมเสื้อสีไหน

          ความเงียบของผมวันนั้นคงทำร้ายความรู้สึกชูมานส์  เหมือนที่ความเงียบของชูมานส์กำลังกระทำต่อผมในขณะนี้ ผมเริ่มหวาดหวั่นในความไม่รู้ ชูมานส์กำลังคิดอะไร  มีเพียงความจริงเท่านั้นที่จะปลดปล่อยผมจากพันธนาการแห่งความกลัว  ผมส่งเสียงทักทายชูมานส์เบาๆ  "อรุณสวัสดิ์ครับ"

          ชูมานส์หันมองผม  ส่งรอยยิ้มที่ผมบอกเธอเสมอๆ ว่า "ชูมานส์ยิ้มสวยต้องยิ้มบ่อยๆ ไม่ใช่ทำหน้าเหมือนแบกโลกตลอดเวลา" 

          ชูมานส์หยิบผ้าเช็ดตัวซึ่งวางใกล้ๆ ขึ้นมาพันกาย ดูเหมือนว่าผ้าขนหนูสีเหลืองราวดอกจันทร์กระจ่างฟ้าจะกลืนชูมานส์ให้เป็นเนื้อเดียวกับมัน  เธอเดินมาหาผมแล้วจูบที่หน้าผาก  ผมรั้งตัวเธอลงนอนในอ้อมแขน  ชูมานส์ทำตามอย่างว่าง่าย  แต่แล้วก็ขยับมานอนอิงหน้าอกผมแทน  ชูมานส์ชอบนอนท่านี้เธอบอกผมว่า "มันทำให้ชูมานส์รู้ว่าคนรักของชูมานส์กำลังรู้สึกยังไง"

          ผมปล่อยให้ชูมานส์นอนในท่าโปรดของเธออยู่ครู่หนึ่งจึงถาม "คิดอะไรอยู่ครับ นิ่งเสียนานเลย"

          "คิดถึงเชลโล่"  ชูมานส์ตอบแล้วหัวเราะคิกคักชอบใจ

          ผมรู้ว่าเธอพูดเล่นอำพรางความรู้สึกไว้จึงไม่เซ้าซี้ถามต่อ  สักพักชูมานส์เปลี่ยนมานอนตะแคงหนุนแขนและกอดผมไว้  "รู้มั้ยทำไมแม่ตั้งชื่อเค้าว่าชูมานส์"

          ผมยังไม่ทันตอบชูมานส์ก็บอกก่อนว่า "เพราะแม่ชอบบทประพันธ์เชลโล่  คอนแชร์โต ของชูมานส์มาก  แม่สาปชีวิตชูมานส์ให้โดดเดี่ยว  และเจ็บป่วยในความเศร้าที่ไม่คลายเหมือนชีวิตของชูมานส์นักประพันธ์เพลงที่แม่ชื่นชอบ  ชูมานส์เป็นแค่เชลโล่ตัวหนึ่งของแม่  แล้วชูมานส์ก็ดันเป็นเชลโล่ที่บรรเลง เชลโล่ คอนแชร์โต op.129 ที่เปี่ยมไปด้วยความโศกเศร้า  พี่น้ำรู้มั้ยคะหลังการประพันธ์เพลงนี้ไม่นาน  สติของชูมานส์คนที่เป็นนักประพันธ์ก็หล่นร่วงสู่หุบเหวแห่งการไร้สัมปชัญญะ"

          "ชูมานส์ต้องการบอกอะไรพี่ครับ"  ผมถามพร้อมกับพยายามข่มอาการหงุดหงิดในอารมณ์ศิลปินของชูมานส์

          ชูมานส์กอดรัดผมแน่นแล้วพูดเหมือนกระซิบ "ชูมานส์รักพี่น้ำมาก"

การเริงร่ายของเชลโล่โซนาต้า

          ฉันค่อยๆ ขยับตัวออกจากอ้อมกอดหนุ่มคนรักที่กำลังหลับใหลทีละนิดๆ อย่างแผ่วพริ้วเพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัวตื่นเสียก่อน  เสียงครางของเครื่องปรับอากาศทำให้คิดถึงภูตน้อย  เจ้าเชลโล่ตัวโปรดคงกำลังนอนอย่างเป็นสุขที่บ้านในกรุงเทพ  เปิดโคมไฟหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วเดินมายังเก้าอี้ทรงหลุยส์ หันข้างเก้าอี้ชิดกระจกหน้าต่างบานโตเท่าความกว้างและสูงของห้องพักโรงแรมริมหาดหัวหิน  ลงนั่งชันเข่าบนเก้าอี้วางแขนซบหน้า แล้วมองชายหนุ่มที่กำลังหลับใหล

          ใบหน้ายามนอนหลับของน้ำฟ้าคล้ายงานปฎิมากรรม  มันนิ่งเฉยเสียจนเหมือนสิ่งไร้ชีวิตที่มีลมหายใจแผ่วเบา  กางเกงเลผ้าทอมือเนื้อหนานุ่มสีแดงเลือดนกกองอยู่บนพื้นพรมข้างเตียง   

          สองเดือนมาแล้วที่ฉันกับน้ำฟ้าทะเลาะกันแทบทุกครั้งที่มีเวลาอยู่ด้วยกัน  เขาว่าฉันฟุ่มเฟือยในการใช้อารมณ์อ่อนไหวแบบศิลปิน  และเจ้าอารมณ์ดังกล่าวมันกร่อนความหนักแน่นต่อความรักของเขา  ขณะเดียวกันมันก็กร่อนเสี้ยวส่วนภายในจิตวิญญาณของฉันด้วย

          แล้วจู่ๆ ฉันก็นึกสงสัยว่ากวีหนุ่มผู้แสนอ่อนโยนของฉันหายไปไหน  ตั้งแต่เมื่อไหร่  ชายหนุ่มคนที่กำลังหลับใหลบนเตียงใช่คนรักฉันแน่หรือ  เขาคงรู้เท่าทันความคิดนี้ เมื่อวานจึงเสนอแผนการว่า  เราควรออกเดินทางท่องเที่ยวด้วยกันเสียบ้างเพื่อขจัดช่องว่างในความห่างแห่งความไม่เข้าใจออกไป  ออกเดินทางให้ไกลจากกรุงเทพซึ่งเต็มไปด้วยเชื้อไฟแห่งความไม่เข้าใจ การแบ่งแยกเลือกยืนข้างฝ่ายใดทางการเมือง ฉันไม่แน่ใจหรอกว่าเราทั้งคู่จะทำได้มั้ย  แต่ตอนนี้ที่มั่นใจคือฉันกำลังคิดถึงเจ้าเครื่องดนตรีตัวโปรดซึ่งเป็นดั่งเงาในชีวิตฉันเหลือเกิน

          ในขณะที่ฉันกำลังทุรนทุรายในความคิดถึงเชลโล่  คนรักของฉันยังคงนอนสงบนิ่งไม่รับรู้ความรู้สึกใดๆ เขานอนหลับใหลได้อย่างไรขณะที่ฉันรู้สึกไม่สบายใจอย่างนี้  ฉันไม่อยากให้ตัวเองโมโหจึงหันหน้าออกมองโลกเบื้องหน้าในความมืดนอกหน้าต่างแทน หยิบเครื่องเล่นเอ็มพีสามตั๋วจิ๋วที่น้ำฟ้าบอกว่าเพิ่งลงเพลงจากซีดีแผ่นใหม่ที่ซื้อมาให้ฉันลองฟัง  ทันทีที่ท่วงทำนองเริ่มบรรเลงฉันก็ยิ้มกับบทเพลงอันเป็นเสมือนบทบันทึกทางประวัติศาสตร์อีกหน้าหนึ่งที่สำคัญของเชลโล่ คอนแชร์โต ซึ่งประพันธ์โดยคีตกวีผู้ยิ่งใหญ่ ‘เอลก้าร์’ ท่วงทำนองที่บรรเลงนั้นสะกดจิตฉันให้ดูดดื่มไปกับจังหวะที่กระชากลมหายใจ ด้วยความโศกร้าวอันทรงพลัง ชวนหวนไห้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ติดค้างในชีวิต

          คล้ายถูกโอบกอดด้วยความนุ่มเบาในสัมผัสรักอันคุ้นเคย  เมื่อบทเพลงโปรดของฉันที่ชื่อ ‘ทัศนคติของบุคคลหนึ่งต่อชีวิต’ บรรเลงบทเพลงอาดูรแห่งฤดูใบไม้ร่วง  คีตนิพนธ์ซึ่งสะท้อนวุฒิภาวะและการตัดสินใจที่เติบโตมากขึ้นของเอลก้าร์ เส้นสายของตัวโน๊ตและสุ้มเสียงที่ร้อยเรียงนั้นเป็นไปอย่างรวบรับ กระชับในทุกวิถีทาง  แตกต่างจากคีตกวีผู้ยิ่งใหญ่สมัยเดียวกัน

          เมื่อบทเพลงจบลง  ฉันปิดการทำงานของเครื่องเล่นเอ็มพีสามทันที หัวใจฉันอิ่มเอมในรสสัมผัสจากบทเพลงมากพอแล้วจึงอยากครุ่นคำนึงเงียบๆ ถึงชีวิตมากกว่าด้วยการมองออกไปในความมืดที่ห่มคลุมโลกภายนอก  แนบใบหน้ากับกระจกแล้วมองกลับเข้ามาในจิตใจของตน  ฉันชอบเชลโล่  เพราะเนื้อเสียงของเครื่องดนตรีชนิดนี้เปรียบได้กับเสียงพร่ำรำพันของชายหนุ่มที่ทุ้ม กังวาน นุ่มหวาน ที่สำคัญคือบทโศกเศร้าของเชลโล่หาได้คร่ำครวญหวนไห้ปริ่มว่าจะขาดใจตายเสียให้ได้  นอกจากนี้โทนเสียงของเชลโล่ยังช่วยขับกล่อมจิตใจฉันให้เข้าสู่สภาวะสงบอันเป็นสุขล้ำ

          “อรุณสวัสดิ์ครับ”  เสียงทุ้มนุ่มหวานเช่นเดียวกับเชลโล่ของน้ำฟ้าดึงฉันออกจากภวังค์ความคิด  ฉันหันไปยิ้มอย่างเขินอายในร่างเปล่าเปลือยของตน  รีบหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นพันกายก่อนตรงเข้าไปสวมกอดและจุมพิตหน้าผากเขาเบาๆ

          ฉันชอบเวลาที่น้ำฟ้ารั้งร่างฉันให้เข้าหาเขา  มันเป็นการแสดงออกเพียงอย่างเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกดีว่าเขายังคงรักและต้องการฉันอยู่  ไม่ใช่การนิ่งเงียบจนน่าหวาดกลัวเหมือนในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา น้ำฟ้าชอบให้ฉันนอนหนุนแขนของเขา  แต่อาการปวดหลังบ่อยๆ ในพักหลังของเขาเมื่อสะพายกระเป๋าหนักๆ ที่บรรจุโน๊ตบุ๊คกับกล้องถ่ายภาพตัวใหญ่และสารพัดเลนส์ ทำให้ฉันไม่อยากนอนหนุนให้เขาปวดแขนและหลังเพิ่มมากขึ้น  จึงเลือกมานอนหนุนหน้าอกฟังจังหวะเต้นของหัวใจเขาแทน

          แล้วน้ำฟ้าก็ถามขึ้นในความเงียบว่าทำไมเช้านี้ฉันจึงเงียบนัก  ฉันรู้ว่าคำตอบของฉันจุดอารมณ์โมโหเขาได้เสมอตั้งแต่ความเข้าใจเราแตกต่างจึงหัวเราะสร้างมุขตลก  ครั้งหนึ่งเขาเคยโมโหฉันในความไม่ลงรอยระหว่างเราถึงขั้นหยิบยกบางประโยคจากบทเพลงของมาโนช  พุฒตาลมาให้ฉันฟัง “ศรัทธาของท่านความเชื่อของท่านก็เป็นของท่าน  ความเชื่อของเราศรัทธาของเราก็เป็นของเรา”  ใช่...เราสองคนรักกันมาก แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะสามารถเปลี่ยนแปลงศรัทธาความเชื่อของเราด้วยความรักเพียงอย่างเดียวได้  

          และไม่ว่าฉันจะพยายามอธิบายอะไรเพิ่มเติมก็ดูเหมือนว่าอารมณ์ของน้ำฟ้ายิ่งปะทุหนักจนเห็นได้ชัด  หลังบอกรักและสวมกอดเขาแน่นๆ ฉันบอกเขาว่า “ชูมานส์อยากเล่นเชลโล่ให้พี่น้ำฟังจังเลย  เชลโล่ โซนาต้า ลำดับที่ 38 ของบลาฮ์มส  แต่ว่าเพลงบทนี้เชลโล่จะขาดเสียงเปียโนไม่ได้เลยเพราะมันเป็นเช่นการคุยกันของคู่รัก”

          น้ำฟ้าใช้แขนข้างซ้ายที่ฉันนอนหนุนโอบรัดฉันพร้อมบรรจงจูบที่เรือนผมอย่างแผ่วเบา  ฉันพลิ้วร่างบางเบาเคลื่อนไหวเช่นสายลมเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่มนวมสีขาวผืนเดียวกับเขา  ดึงผ้าเช็ดตัวสีเหลืองที่พันร่างออกแล้ววางมันลงข้างๆ กางเกงเลสีแดงของน้ำฟ้าบนพื้น  เสียงเปียโนและเชลโล่บรรเลงประสานกันอย่างกลมกลืน  อ่อนหวาน ซาบซึ้ง ดูดดื่มในห้วงแห่งความรัก

บางสิ่งที่ตกค้างในสมุดบันทีกและไม่ได้บอกไว้ในเรื่องสั้น

"ทันทีที่แสงเช้าทาบทาสรรพสิ่งบนโลก ฉันก็มองเห็นทะเลไกลลิบ หากสีขาวของหมอกที่ห่มคลุมมวลอากาศในจังหวัดปัตตานี ทำให้ทุกอย่างพร่าเลือน และนั่น...ทะเลที่ฉันมองหาตั้งแต่ยามค่ำคืน เป็นทะเลไร้เส้นขอบฟ้า เพราะมองไม่เห็นเส้นแบ่ง สายตาฉันจึงไม่อาจแยกผืนน้ำและผืนฟ้าออกจากกัน โลกส่วนตัวของฉันที่ไม่เคยมีใครเข้าถึง ถูกความรักรุกล้ำเข้ามาเสียแล้ว!!!"

21 มกรา 52 โรงแรมซีเอสปัตตานี

หมายเหตุ : ตีพิมพ์ครั้งแรกเนชั่นสุดสัปดาห์ วันที่ ๓ กรกฏาคม ๒๕๕๒

ขอบคุณภาพประดับชุด "นอนเป่าก้อนเมฆของท้องฟ้าในวันฟ้าสดใส" โดยพี่สกนธ์ ณ เมืองปาย

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
แพรจารุ วันที่ : 20/07/2009 เวลา : 13.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

พี่ยังไม่ได้อ่าน แต่แวะมาหาด้วยคิดถึงก่อน

ชอบภาพประกอบจังเลยค่ะ

บ่ายโมงแล้วพี่ยังไม่ได้อะไรเลย ช่วงนี้บ้าออกกำลังกาย เหนื่อยแล้วก็นอน เลยไม่ได้ทำอะไรเลย

(อย่าเอาเป็นตัวอย่าง พี่เป็นนักเขียนที่ไม่ีมีงานรวมเล่มมาสองปีแล้ว เท่ากับย้ายมาอยู่บ้านใหม่

แต่ช่วงนี้ต้องส่งงานพิมพ์สักสองเล่ม เพราะต้องซ่อมบ้าน ช่างเก่าทำบ้านไว้ไม่ดี บ้านหลังเดียวกำลังจะอยกเป็นสองหลัง เข้าใจว่าพื้นด้านข้างยุบ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ฮอยล้อ วันที่ : 17/07/2009 เวลา : 21.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hoylaws

น้องหล้าอยู่ไส
อ้ายยากนำปากนำท้อง ตำพุ้นตำพี้
ย่านโรคไข้หวัด2009 กระพ่องนั้น
พักผ่อนให้เพียงพอ เขียนหนังสือนำแน เขียนอย่างเนธรรมชาติ ต่อเนื่องและเนิ่นนานดุจสายน้ำเด้อน้องหล้า

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
กลองไท วันที่ : 17/07/2009 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kraitong
ไทนาหว้า


ความคิดเห็นที่ 28 (0)
J1214 วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 21.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214


ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 14.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

นำเสนอได้ลุ่มลึกมากมายเลยค่ะคุณเพลงฝน

ระลึกถึงนะคะ ...
ใต้หัวใจเดียวกันวันที่ 18 ก.ค. 52 ที่จะถึงนี้คุณเพลงฝนลงใต้(ยะลา)ด้วยหรือเปล่าคะ


ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ดาหลาสีชมพู วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 09.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roseleenk

กลัวแล้วจ้า..ขอบคุณที่เข้ามาแวะชม

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 01.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

เหมือนปลายเขียนเพิ่ม ใช่ปะ

ตอนที่ส่งให้เราอ่านดราฟแรก มันรายละเอียดไม่มากเท่านี้

แต่มันก็ลงตัวกว่าดราฟแรกน่ะ เหมือนมันลงสีและลายละเอียดมากขึ้น

งานเยอะเช่นกัน ดูแลตัวเองให้ปลอดจากหวัดหมูแล้วกันเน้อ

อ้อ เจ๊เลื่อนการกลับไทยน่ะ อาจจะไม่ได้กลับต้นปีแล้ว

เห็นสถานการณ์แล้ว ขอดูเหตุการณ์ก่อนซักพัก


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 14/07/2009 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


ฉันเพิ่งอ่านเนชั่นมา
.ที่ห้องสมุดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ.
วันนี้มาละเลียดอ่านอีก.
หนึ่งโหวตด้วยหัวใจ.
สบายดีนะเพลงฝน..

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
อธิฏฐาน วันที่ : 12/07/2009 เวลา : 16.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

จะรอโอกาสอันเหมาะสมคงจะได้ต้อนรับคุณปรายสักครั้งค่ะ ช่วงนี้อยู่ในระหว่างส่งแขกญาติพี่น้องอยู่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
wadwangnoy วันที่ : 12/07/2009 เวลา : 10.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwangnoy

ความสำคัญ "นโม"

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
สาวใต้นะจ๊ะ วันที่ : 12/07/2009 เวลา : 09.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lamphaya

สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะพี่ปลาย

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ภูมิชาย_คชมิตร วันที่ : 10/07/2009 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poomchai

เรื่องนี้อ่านในเนชั่นแล้วรู้สึกว่าจะเคยฟังเรื่องที่ปลายเคยเล่าให้ฟังมาก่อน มุมมองแปลกดีนะเป็นเรื่องการเมืองในความเป็นส่วนตัว ในบางมุมของความคิดเห็นและบทเพลง

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ตาหัวลูกชิ้น วันที่ : 08/07/2009 เวลา : 18.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/meatball

งดงามจังครับ
ชีวิตที่อยู่ในช่วงวังวนแห่งการขวนขวายทำงานหนัก
หลับตาแล้วจินตนาการตาม
ผมกำลังตกหลุมแห่งโลกครับ หลายคนก็ด้วย
อิจฉานะครับ
อยากจะมีรอยเท้าของตัวเองบนผืนทรายอีกครั้งจัง

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เพลงฝน วันที่ : 08/07/2009 เวลา : 09.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

พี่ธีร์...ขอบคุณมากๆๆๆ และมีแรงเขียนหนังสือต่อขึ้นเยอะเลย

สอง...ชูมานส์-เพลงฝน-ปลายมนัส ทั้งเหมือนและแตกต่าง ขึ้นอยู่กับว่าคนมองมองทั้งสามชีวิตในมุมไหนจ้ะ

ธนาคารออมจุ้บ...หัวหิน-ความวุ่นวายทางการเมือง และอะไรอีกหลายๆ เผื่ออยากอ่านอีกรอบ ให้เห็นอะไรอีกหน

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ธีร์/อันมัย วันที่ : 08/07/2009 เวลา : 09.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teeanmai
คนเช่นไร แสดงออกเช่นนั้น

เป็นเรื่องสั้นการเมือง
เป็นเรื่องความรัก
เป็นเรื่องละเอียดอ่อน
เป็นเรื่องสั้นที่ดีเยี่ยมจากไม่กี่เรื่องเท่าที่เคยได้อ่านในปีนี้
เป็นเรื่องที่อ่านแล้ว คิดถึงคนรัก
อ่านแล้วอยากเดินทางกับคนรัก

พลันที่อ่านจบจากเนชั่นสุดสัปดาห์
เรามีคำอยากบอกคนเขียนว่า
เรื่องนี้ - หนักแน่น นุ่มเนียน

แล้วก็ถามตัวเองว่า
เราจะเขียนเรื่องสั้นให้มันน่าอ่านอย่างนี้ได้อย่างไรหว่า

ขอให้สนุกกับทุกเส้นทาง และ แข็งแรง ๆ นะปลาย

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
Once วันที่ : 07/07/2009 เวลา : 21.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/onceagain


อ่านครั้งแรกแล้วในเนชั่นสุดฯ
อาจเพราะเคยอ่านงานของปลายจากที่นี่
ทำให้ชูมานส์กับเพลงฝนเป็นภาพทับซ้อนที่พอจะนึกถึงกันได้

อ่านแล้วคิดถึงคนรัก คิดถึงความรัก

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
พิชญ วันที่ : 07/07/2009 เวลา : 18.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/724room
ตัวเลข / เวลา / ความคิด / และ จิตอิสระ ( ( ในห้อง ๗๒๔ ) )


.............................................................................
บ่อยครั้งที่ผมถามตัวเอง ว่า เข้าใจในความเป็นตัวตนของคนรักหรือเปล่า บางทีเหมือนเข้าใกล้ แต่บางทีก็ไกลห่าง ยากยั่งถึงความรู้สึกภายในของเธอเหลือเกิน ต่างความคิดในบางที แต่ก็เข้าใจในบางคราว รู้สึกเหมือนอยู่สมรภูมิการรบบางอย่างที่ต้องคาดคะเน ถึง ความเป็นไปของฝ่ายตรงข้าม จน ... รู้สึกเหนื่อยจัง

ความรัก นี้ ง่าย/ยาก ในทุกจังหวะเลย

...........................................................................
เหนื่อยจังแฮะ ... แต่คิดว่าบางทีคนรักเราก็คงคิดไม่ต่าง ในการคาดคะเนใจเรา เหมือนกัน เธอก็คงเหนื่อยกับเรา น่าดูเลย

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เด็กชายนะโม วันที่ : 07/07/2009 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rattamontri
นครพนม

เจ้าของบลอคนี้
เข้มขลังเหลือเกิน
น่ากลัว

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ธนาคารออมจุ๊บ วันที่ : 06/07/2009 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PunchBerry

อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกประทับใจค่ะ
ชอบมุมมองของ น้ำฟ้าค่ะ มีมุมมองที่ยุติธรรมและอ่อนโยนดี มีความเห็นทางการเมืองที่เป็นกลาง อ่านแล้วรู้สึกว่า ถึงเราจะแตกต่างกัน แต่เราก็สามัคคีรักกันได้

ชอบตรงที่ อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความรักความอบอุ่นในเรื่อง ให้อารมณ์ละเมียดละไม

ตอนแรกนึกว่าฉากในเมืองนอกเสียอีกค่ะ
นางเอกดูหรูมาก พออ่านๆไป นางเอกอยู่ในกรุงเทพนี่เอง นางเอกน่ารักดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
Amike วันที่ : 06/07/2009 เวลา : 01.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mitree


ชอบจังภาพเขียนชอบจังนิยายtisนะน่ารักงดงามเสมอไม่ว่าฟ้าเป็นสีอะใร

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
กู่ วันที่ : 05/07/2009 เวลา : 21.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เพลงฝน วันที่ : 05/07/2009 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

พี่มัคคุฯ ... เรื่องก่อนหน้าในเนชั่น "ไม่มีใครรู้ความจริงนอกจากคนสองคนที่เคยรักกัน" ค่ะ
เรื่องม็อบเหมือนกัน
แต่ไม่มีเหมือนในด้านความรู้สึกค่ะ
ไม่มีใครรู้ความจริงฯ นั้น เป็นเหตุการณ์ในสีเหลือง และคนเขียนที่อยู่ในความไม่มีความรัก
ส่วน"โศลกร้าวฯ" เป็นเหตุการณ์เสื้อแดง และความรักที่ผลิบานในหัวใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เมธา วันที่ : 05/07/2009 เวลา : 12.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/talkwithMetha


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 05/07/2009 เวลา : 11.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

อ่านแล้วได้อารมณ์มากๆ ครับ

ชอบภาษาที่นำทางจินตนาการได้ดี
มีประเด็นขัดแย้งอยู่ เรืองม็อบสี

ผมได้กลิ่นอารมณ์เรื่องสั้นเรื่องนี้กับเรื่องก่อนหน้านี้ในเนชั่น (เรื่องอะไรนะนึกไม่ออก ขออภัยครับ )

ประเด็นมันใกล้กัน เรื่องความขัดแย้ง สงสัยคนเขียน
น่าจะอยู่ระหว่างอารมณ์เหตุการณ์เดียวกัน รึป่าวครับ

ขออภัยที่ริวิจารณ์ นิดๆ หน่อยๆ
ชอบครับทั้งสองเรื่องเลย

มีประเด็นอยากพูดถึงเยอะเหมือนกันเกี่ยวกับเรื่องสั้น
............

ค่อนข้างหมกมุ่นอ่านอยู่หลายเล่มตอนนี้
โชคดีตลอดการเดินทางครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Eyeko วันที่ : 05/07/2009 เวลา : 09.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Eyeko
ความรัก...หมดไปจากใจฉันแล้ว

อ่านแล้วสัมผัสได้ในหลาย ๆ ความรู้สึกคะ
อ้อมกอดและการจุมพิตที่หน้าผากเบาๆ
เป็นการกระทำที่อบอุ่นจัง

ขอบคุณ comment จากเพื่อนคนแรกที่เข้าไปทักทายคะ

Eyeko~~

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
tatuk วันที่ : 04/07/2009 เวลา : 16.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

พักหลังๆ ม็อบเสื้อแดงต้องตากฝนบ่อยๆ
มิทราบว่า ตอนนี้สีตกรึยังครับ


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
หวานหวาน วันที่ : 04/07/2009 เวลา : 15.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/warnwarn
คาราโอเกะกับหวานหวาน http://www.oknation.net/blog/warnwarnsong

มาให้กำลังใจค่ะ
http://www.oknation.net/blog/warnwarnsong/2009/07/02/entry-1

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
จันทร์รำไร วันที่ : 04/07/2009 เวลา : 12.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amnatpanpong

มุ่งมั่นต่อไปล่ะ จะรออ่าน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เพลงฝน วันที่ : 04/07/2009 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

เอ่อ...มันจะเป็นข้อแก้ตัวมั้ยถ้าบอกว่า
ยุ่งกับงานเขียนสารคดีและการเดินทางอยู่
ยุ่งวุ่นวายขนาดที่ว่าแทบไม่มีเวลาส่วนตัวเลย

เพราะงั้นอ่านงานเขียนเรื่องสั้นไปพลางๆ ก่อน
หลังวันที่ 25 กลับจากไปมาเลย์แล้วค่ะมาดูพันธกิจกันอีกที

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ไพศาล_เหล็มสัน วันที่ : 04/07/2009 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TePee
ก ลุ่ ม ค น ไ ม่ บ า ย

อืมม์..

หลากหลายในความรู้สึก

ยากจะบรรยาย

...

ตามนั้น

อิอิ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
theeratatt วันที่ : 04/07/2009 เวลา : 10.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

Good Morning !!!

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน