*/
  • เพลงฝน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 63
  • จำนวนผู้ชม : 91645
  • จำนวนผู้โหวต : 351
  • ส่ง msg :
  • โหวต 351 คน
<< สิงหาคม 2019 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 26 สิงหาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 4088 , 13:29:34 น.  
หมวด : งานอดิเรก

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ช่วงนี้มีเวลาว่างนิดหน่อยก็เลยอยากทำโปสการ์ดส่งให้เพื่อนๆแทบทุกครั้งที่โปสการ์ดออกเดินทาง ฉันมักได้ยินคำถาม "ทำยังไง บอกหน่อย"เลยชวนน้องสาวเพื่อน ด.ญ.ซอฟาวาตี นักเรียนชั้น ป.๑ มาหัดทำอย่าเพิ่งคิดว่ายากเลยนะคะ เพราะสาวน้อยคนนี้เธอยังทำได้ทั้งๆ ที่เธอฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่องขั้นแรกคือการเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม ซึ่งประกอบด้วย๑.ภาพที่นำไปอัดกับกระดาษด้านขนาดสี่คูณหกนิ้ว๒.กระดาษพื้นขาวหรือสีตามชอบใจ ความหนาขน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 กรกฎาคม 2551
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1230 , 12:18:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กุ๊ก...กุ๊ก...กุ๊กแม่ไก่  พ่อไก่  ลูกไก่วิ่งมาตามเสียงเรียกเร็วไวนายใหญ่จะหว่านข้าวให้กินจนอิ่มโตไวไวนะไอ้ลูกไก่กุ๊ก...กุ๊ก...กุ๊กนายเลี้ยงข้าข้าเลี้ยงนายซี่โครงข้านายชอบเอาไปต้มฟักไก่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 กรกฎาคม 2551
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 632 , 12:34:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สีแดงเพลิงออกร่ายในกระดาษเป็นภาพวาดโรงเรียนที่ถูกเผาเติมสีดำจุดเล็กหลากบางเบาหัวกระสุนที่ใช้เป่าดับชีวี.นั่นคุณครูของหนูอยู่ในภาพถูกยิงกราดดับดิ้นสิ้นวิถีควันระเบิดดังกังวาลในภาพนี้คือสิ่งที่หนูสะท้อนร้องเพลงพราย.ภาวะความอ่อนไหวห้วงวัยเยาว์มีบ้างไหมเข้าใจในความหมายเด็กน้อยซุกซ่อนใดนัยยะมากมายให้ค้นหารอยหายใจใต้ภาพนี้.คือความงามพิสุทธิ์แห่งศิลปะคือพาหะส่องใจแห่งเสียงสีคือคำพูดร้อยพันแทนวลีหรือบางทีคือ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 เมษายน 2551
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 638 , 10:58:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พินิจดวง  จำปาไหว  ที่ปลายยอดเริงสายแดด  โอบกอด  ช่อดอกไหวละและกิ่ง  ก้านร่วงหล่น  ไร้ซึ่งใบคล้ายเอื้อมคว้า  บางนัย  ในโลกา.หลวงพระบาง  ยามนี้  ช่างแสนเศร้ายินยลเสียง  ปวดร้าว  แห่งผืนหญ้าเจ้าไขว่คว้าใดหนอ  แม่ดอก  ไม้งามตาเหม่อมองหา  ใครหนา  บนฟ้าไกล.ผะแผ่วพริ้ว  พัดพรม  ลมเมษาร่วมขับขาน  คีตา  กลิ่นหวานไหวระรินรัก  ระรินรส  ระรินใจมิทันไร  เจ้าปลิดคว้าง  ร่างหล่นบนพื้นทราย.ก้มหน้าร่ำไห้  เยื้องย่าง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 24 มีนาคม 2551
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1180 , 17:34:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดอกไม้งาม  เบ่งบาน  ในวิญญาจิตตาร่าง  พร่างพราย  ร่ายเป็นภาพลมหายใจ  พร่าไหว  โลมไล้กาพย์ชมนาด  วาดระบัด  สะบัดใบ.แต้มสีขาว  เจ้าเป็น  เช่นดวงแก้วเกสรแพรว  แววเขียว  พุ่มข้าวใหม่หอมเจ้าหอม  ล้อมรัก  ระรินใดรวยรินใหล  หลั่งรดใจ  ในอารมณ์.เพลงดอกไม้  งดงาม  บนผืนผ้ากรุ่นกายา  กลิ่นสี  ชีวีผสมช่างหอมหวาน  เย้ายวน  ดวงกมลยิ้มเย็นยล  ดลเจ้า  ก้าวข้ามมา.จากจินต  ภาพพร่า  ชีวาไหวเจ้าแกว่งไกว  รอยหายใจ  นั่น....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 15 มีนาคม 2551
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 659 , 22:33:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       เ  ธ  อ  เ  ป  ลี่  ย  น  ไ  ป  !อารมณ์เป็น   เช่นใด   กันล่ะพ่อคลั่งเช่น   ทะเล   หรือไรหนอต้นตอ   ก่อการณ์   ท่านผู้ใดตวัดวาด   เพลงอารมณ์   ลงผืนผ้ากายล้า   แรงลม   โหมเข้าใส่บรรเลงสี   ชีวี   ที่แกว่งไกวโลมลูบไล้   ดวงใจ   ให้กลับคืนเ  ธ  อ  เ  ป  ลี่  ย  น  ไ  ป  !ได้ยินไหม   ได้ยินไหม   ใครสะอื้นครื้นครั่นครืน    คลื่นลมเล    เห่เพลงตื่นน้ำตารื้น    เธอหายไป    ไม่กลับมา  ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1430 , 16:27:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายฝนอันแสนอ่อนไหวพร่างพรมลงผืนหญ้านกน้อยบนยอดไม้นานาพาขับขานประสานเสียงเพลงโอ้...ดูนั่นผ่านพ้นภูผาสายรุ้งงดงามจับตาประหนึ่งมนต์มายามนตราแห่งรักเราในอ้อมกอดโอบอุ่นนั้นโปรดบอกอีกครั้ง...รักฉัน...รักฉันรักจริงจากใจคุณหมุนให้โลกช่างมหัศจรรย์เราจะอยู่เคียงคู่กันจากนาทีนี้และตราบนี้เพียงรักเรามั่นแลรักนั้นจักเป็นพิธันดรโปรดอย่าทำให้ฉันร่ำไห้ในคืนวันที่จำอยู่โดดเดี่ยวเพียงรักที่จารจารึกใจจักไม่แปรเปลี่ยนหั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 23 ธันวาคม 2550
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 692 , 19:11:32 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ว่ากันว่า...บ้านหลังไหนเจ้าของบ้านไม่ค่อยเอาใจใส่หรือไม่มีเวลาอยู่ดูแลบ้านหลังนั้น...มักมีชาล็อตมาถือวิสาสะเฝ้ามองคนผ่านไปมาให้*หมายเหตุ:คิดถึงกันยังไงก็เล่นกับชาล็อตไปก่อนนะเจ้าคะเล่นไม่ยากค่ะ...แค่เอาเม้าท์ไปวางไว้ในพื้นที่ของชาล็อตมันก็จะเดินตามมาทักทายคุณเอง ....

อ่านต่อ


/1