*/
  • เพลงฝน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-06
  • จำนวนเรื่อง : 63
  • จำนวนผู้ชม : 91771
  • จำนวนผู้โหวต : 351
  • ส่ง msg :
  • โหวต 351 คน
<< สิงหาคม 2019 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 11 พฤศจิกายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1560 , 11:12:34 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ไปล่องเรือหางแมงป่องท่องแม่ปิงมาเห็น "ท่า" มากมาย บางท่าก็ "รอท่า"บางท่าก็ "เล่นท่า"บางท่าก็ "ยักท่า"บางท่าก็ "กันท่า"บางท่าก็ "ให้ท่า"ชอบใจท่าไหนก็ "เลือกท่า" กันได้ตามสะดวกเลยค่ะเลือกกันได้ "สักท่า" มั้ยคะ ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 กันยายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1629 , 14:29:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อวานไปร่วมงานบุญเดือนสิบของชาวลำพะยา-ยะลาวันนี้ไปร่วมงานฮารีรายอ งานเทศกาลหลังเสร็จสิ้นการถือศีลอดของชาวมุสลิมฉันถูกชวนกิน "ขนมต้ม" จากบ้านคนพุทธถูกชวนกิน "ตุมป๊ะ" จากบ้านคนมุสลิมและ "ขนมต้ม" กับ "ตุมป๊ะ" เป็นอาหารชนิดเดียวกันคือข้าวเหนียวห่อใบกะพ้อกินจิ้มแกงในความต่างของศรัทธาฉันพบว่าเรามีรากวัฒนธรรมเดียวกัน หมายเหตุ : ฝากหนังสือเล่มนี้ด้วยค่ะ http://www.bangkokbiznews.com/home/detail/life-style....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 กันยายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 2974 , 11:57:23 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสาร์,อาทิตย์ที่ผ่านมาดิเกฮูลูตันหยังลูโละมาสอนชาวลำพะยาหัดเล่นดิเกฮูลูค่ะแต่ก่อนชมภาพอ่านความเข้าใจพื้นฐานสักนิดดีไหมคะ เพื่อเพิ่มอรรถรส๑. ตันหยงลูโละเป็นชุมชนมุสลิมล้วน อยู่ในเขต อ.เมือง จ.ปัตตานี๒. ขยายความเข้าใจข้อ ๑) ตันหยงลูโละคือตำบลซึ่งเป็นที่ตั้งของมัสยิดกรือเซะที่เพิ่งถูกไฟไหม้๓. ดิเกฮูลูเป็นศิลปะการแสดงพื้นบ้านของชาวมุสลิมที่ผู้เล่นมักเป็นผู้ชาย๔. ชาวลำพะยาที่มาเรียนดิเกฮูลูเป็นชาวพุทธและส....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 กันยายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 3556 , 08:59:39 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เริ่มจากปู่พาไปดูใบกระพ้อขึ้นสำนักงานเห็นยายแมะกำลังเตรียมข้าวเหนียวโรยหน้าด้วยเกลือเม็ดใหญ่และน้ำตาลจากนั้นก็เตรียมน้ำกะทิใส่ข้าวเหนียวลงไปพร้อมถั่วขาวผัดด้วยไฟอ่อนๆ จนน้ำกะทิงวดส่วนนี่ก็ใบกระพ้ออ่อนๆ เอามาคลี่ใบออกแล้วพับใบสำหรับใส่ "ต้ม" หลวมๆเตรียมของเรียบร้อยยายแมะก็จัดการห่อ "ต้ม"ชื่อก็บอกว่า "ต้ม" ขั้นตอนการทำให้สุกของยายแมะจึงใช้วีธีต้มทรมานกับกลิ่นหอมได้ไม่เท่าไหร่ก็ได้ เอ่อ...ขนม หรือ อาหาร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 สิงหาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 3990 , 11:09:08 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่ผิดหรอกถ้าคุณจะรู้จักเมืองลพบุรีว่าเป็นเมืองลิงเป็นเมืองดอกทานตะวันแต่คุณไม่นึกสงสัยบ้างหรือไรกันทำไมลพบุรีถึงมีลิงเยอะทำไมผู้คนต้องทนร้อนแดดและทนคันยามพาตัวเองไปอยู่กลางวงล้อมทุ่งทานตะวันมันจะดีกว่าไหม...ถ้าเราได้รู้จักกันอย่างลึกซึ้งไม่ใช่ฉาบฉวยทำความรู้จักตามกระแสสังคมเท่านั้น!!!เริ่มต้นการเรียนรู้ครั้งแรกด้วยผัดไทปากบางจุดแรกของการตามหาอาณาจักรที่สาบสูญไปจากหน้าประวัติศาสตร์อยู่ที่วัดไลย์ อ.ท่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 สิงหาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 4679 , 09:38:48 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เบตงเป็นภาพพร่าไหวใต้ละอองเงาฝนเบตง...เมืองท่องเที่ยวเล็กๆ ชายแดนไทย-มาเลเซียที่ในความรู้สึกฉัน เมืองนี้ไม่ใช่แค่เมืองซึ่งมีนักท่องเที่ยวมากหน้าหลายตาทว่ายังเป็นเมืองที่อุดมไปด้วยสถาบันการศึกษาและเพราะไปทำงาน(อีกแล้ว) ไม่ใช่ไปเที่ยวภาพถ่ายในสองวันที่ไม่เกี่ยวกับงาน ฉันจึงต้องอาศัยช่วงเวลาหลังอาหารค่ำและหลังมื้อเช้าที่เต็มไปด้วยความรู้จากนายกฯ เบตงในการเดินเที่ยวชมเมืองเล็กๆ ในอ้อมกอดของหุบเขาที่คลอเค....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 31 กรกฎาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 2447 , 15:08:07 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ๑.สงขลา  เชื่อมั้ยว่า...เรื่องบางเรื่องบางคนเขียนหนังสือก็ไม่ได้อยากถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือเสมอไป  ๒.ทะเลไม่มีน้ำตา  เพราะทะเลมีตู้ไปรษณีย์ให้ส่งความคิด...ถึงมีนางเงือกทองสัญลักษณ์ของหาดสมิหลามีหมาทะเลที่ว่ายน้ำเก่งจนฉันอาย...อายหมามีสนต้นใหญ่ที่รายรอบไปด้วยสีม่วงสวยจากดอกผักบุ้งทะเลมีจักรยานของคนที่ไม่รู้จักแต่ใจดีให้ยืมถีบฟรีๆมีเก้าอี้ให้นั่งมองทะเลที่มีเกาะหนูเกาะแมวตรงหน้ามีสนเป็นทิวแถวที่น้องชวน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กรกฎาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1524 , 11:56:28 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.เพื่อนร่วมทาง๒.ระหว่างรอ๓.ระหว่างทาง๔.บางเสี้ยวทรงจำฉันชอบความเป็น 'เพื่อน'ฉันชอบความ 'ต่าง' ระหว่างเราความต่างมีอะไรให้ฉันเรียนรู้ไม่จบสิ้นไม่ใช่การเดินทางไปตรังกานูและกลันตันเพื่อดูงานไม่ใช่การเรียนรู้ระหว่างเดินทางในเรื่องของ 'สิทธิมนุษยชน' ไม่ใช่เป็นการไปทำงานเรื่องของ 'สิทธิความเป็นคน' สิทธิชุมชนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ หากเป็นการเดินทางเพื่อนเรียนรู้ 'คน'เพราะเป็นการเดินทางไปทำงาน ไม่ใช่ไ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 1320 , 17:20:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภาพหมู่บ้านเล็กๆ ในอ้อมกอดขุนเขาใหญ่นามสันกาลาคีรีผุดพรายในห้วงจินตนาการเมื่อชื่อ 'หุบลำพะยา' ถูกเอ่ยถึงหมู่บ้านที่น่าจะมีสายน้ำและสายลมอันสงบปราศจากความรุนแรงในการตกเป็นที่ก่อเหตุความรุนแรงบนพื้นที่สีแดงของจังหวัดยะลาสนใจหุบลำพะยาที่ฉันเอ่ยถึงกรุณาอ่านต่อในรายงานพิเศษ 'เส้นทางฝันฉบับเมฆใต้ฟ้า'นิตยสารหัวใจเดียวกัน เพื่อความรักและสันติสุขชายแดนใต้ ฉบับปฐมฤกษ์หมายเหตุท้ายเอนทรี่ : แบบว่างานสุมหัวไปคิดถ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 3 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 407 , 13:25:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หน้าตลาดเช้านราธิวาสเหตุการณ์ยังเป็นปรกติแต่ก่อนหน้าเดินทางไปถึงไม่กี่วันหลังตลาดเพิ่งเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงปรกติบางใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มตามปรกติหากเบื้องหลังดวงตากลับมีประกายสีชอกช้ำของใบไม้ก่อนหล่นร่วง(ไม่อาจปรกติ)ขอได้รับความขอบคุณ- ความรักดีดี  ช่วงวันเวลาดีดีที่มีกันและกัน- น้องแหม่มที่มานั่งเป็นแบบให้ถ่ายรูปหน้าร้านโรตีปาแยหมายเหตุความเข้าใจ : โรตีปาแย คือ โรตีโอ่ง แต่สมัยนี้การทำโรตีพัฒนาไม่จำ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 629 , 10:28:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“เรากำลังโกหกโลก” บรรณาธิการหนุ่มหน้าตี๋นิตยสารเด็กแนวเอ่ยประโยคนี้ให้ฉันฟังขณะเจ้าหางแดงเชิดหน้าพาฉันเดินทางออกจากสนามบินสุวรรณภูมิสู่สนามบินนานาชาติหาดใหญ่ฉันเบือนหน้าจากคำพูดอันหนักอึ้งในความรู้สึกมองผ่านกระจกลงไปยังโลกเบื้องล่างที่จากมา บ้านเรือน รถลา ถนนหนทางค่อยๆ เล็กลงในความหม่นมัวของอากาศที่ห่มคลุมกรุงเทพฯ จนมองเห็นอะไรไม่ชัดเจนเสียงถอนหายใจอันแผ่วเบาของฉันดังขึ้นอีกครั้ง  ความหม่นมัวทางความร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 มีนาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 775 , 00:03:25 น.  
หมวด : บ้านและสวน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เอ่อ...คือว่าคือเอ่อ...คืออยากอินเทรนด์เว้นวรรคกะเค้าบ้างแบบว่าดิฉันเป็นมนุษย์ที่ขี้เกียจขั้นเทพ (ฮา)อาทิตย์ที่ผ่านมาชีพประจำทำเหตุชีพจรลงเท้า  ออกเดินไม่หยุดเพิ่งกลับเข้าบ้านวันนี้บ่ายๆ พรุ่งนี้เช้าก็ต้องไปต่างจังหวัดอีกกลัวมีคนคิดถึงเลยเอารูปมาแปะๆ ไว้รูปที่มีดิฉันนั้น  เพื่อนหนุ่มเป็นผู้จัดการเก็บภาพให้ส่วนภาพอื่นๆ นั้นถ่ายจากกล้องซึ่งติดมากับโทรศัพท์มือถือราคาไม่กี่พันบาทภาพถ่ายจะสวยส่วนหนึ่งจึงอ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 มีนาคม 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 989 , 11:05:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โอ...มนุษย์ผู้น่าสงสารท่านทรมานมากไหมในการมีชีวิตบาดแผลใดถูกทำร้ายด้วยความไว้วางใจท่านจึงกลายเป็นมนุษย์ผู้หวาดระแวง.มนุษย์ผู้น่าสงสารเปิดตาดูโลกซะบ้างได้ไหมเปิดหัวใจท่านให้ท่องวเนจรไปเรียนรู้โลกภายในด้วยโลกภายนอกที่เผชิญ.โปรดอย่ากักขังตนในโลกความคิดเพราะบางทียิ่งคิดชีวิตท่านยิ่งฟุ้งโปรดตามข้ามา...ข้าจะพาไปสัมผัสบางธาตุทระนงของผู้คนที่ไม่เคยก่นด่าโชคชะตา.ท่านเห็นเด็กสาวที่ยืนใต้เงาดาวและจันทร์เสี้ยวนั....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by เพลงฝน , ผู้อ่าน : 12222 , 14:32:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ร่ำไรสวมปีกหางคืนกลับที่น้ำตารี่รินไหลใจสะทกโอ้...พี่เอ๋ยน้องเจ็บร้าวข้างในอกมิต้องถกถามดอกหนาว่าทำไม..."ชีวิตจริงมิงดงามเช่นความฝัน"คำพี่พร่ำพ้อพรอดกอดสั่นไหวหนาวจริงหนอที่ต้องถูกบูชาไฟพี่เห็นใจน้องไหมสั่นระรัว!...จึงสวมปีกสวมหางจำร้างจากน้ำตาพรากเป็นสายรินไหลทั่วพี่ยาเอ๋ยน้องเองก็หวาดกลัวที่ต้องจากหัวใจไกลสุดตา...จะให้น้องทำเช่นไรในยามนี้!รำระรี่ร่ายรักทั้งรักล้าน้องเหนื่อยหนักอยากพักผ่อนกายาขอพี่อ....

อ่านต่อ


/2