*/
  • ชมพู
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : iamsill@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-02-23
  • จำนวนเรื่อง : 19
  • จำนวนผู้ชม : 50301
  • จำนวนผู้โหวต : 55
  • ส่ง msg :
  • โหวต 55 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 26 กรกฎาคม 2550
Posted by ชมพู , ผู้อ่าน : 8977 , 20:52:28 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สวัสดีคะ  ห่างกันไปก้อนานแสนนาน

ไม่ค่อยได้ว่างแวะเวียนมาหา แต่วันนี้พอจะมีเวลา  เลยหยิบบทความน่าสนใจมาฝากกัน

เรื่องนี้เพื่อน forward mail มาให้  เห็นว่าจะถึงวันแม่แล้ว จึงอยากแบ่งปันให้อ่าน

อ่านจบแล้ว  รู้สึกรักแม่ขึ้นเยอะจังเลย  อยากกลับบ้านไปอ้อนแม่...  ลองดูนะคะ

อยากให้ทุกคนรักแม่และแสดงออกมาซึ่งความรัก  อย่างเต็มปรี่ ...

...ใครที่ยังลังเล  ที่จะตอบแทนพระคุณพ่อ - แม่  อ่านไวไวนะคะ  เวลามีไม่มากแล้ว

รู้มั๊ย ...  น้ำนมหยดหนึ่งซึ่งไหลออกมาจากอกแม่  ต้องใช้น้ำตาหยาดเหงื่อสักเท่าไหร่

บอกแม่เถอะนะ  บอกทุกวัน  ว่ารักท่าน... มากมาย

กอดแม่เถอะนะ  ให้คุ้นเคย  กอดเลยไม่ต้องอายอะไร

กอด... ก่อนที่ไม่มีแม่ให้กอด...

เรื่องจริงจาก รร. อัญสัมชัญ

แล้วจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่...  รักใดไหนเล่าเท่ารักแม่  ... วีรกรรมสุดยิ่งใหญ่ของแม่ที่ลูกทุกคนควรอ่าน

ตึกเซนต์หลุยมารี  แผนกประถม  ราวปี พ.ศ. 2539   

             เสียงโทรศัพท์ ดังขึ้น   ... มิสค่ะ  ... ช่วงพักเที่ยงจะมีผู้ปกครองมารอพบสองท่านที่หน้าห้องนะคะ โทรศัพท์แจ้งจากห้องประชาสัมพันธ์ ทำให้มิสอุไรพร  นาคะเสถียร  ครูประจำชั้น ป.4 รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะจำได้ว่านัดหมายแค่คุณแม่ท่านเดียวเท่านั้นในวันนี้

             เอ... ใครละเนี่ย  จะมีเรื่องอะไรรึปล่าวนะ  เมื่อมาถึงห้อง  ครูสาวแทบยกมือรับไหว้จากสุภาพสตรีทั้งสองท่านไม่ทัน  หากแต่รูสึกแปลกใจที่เห็นคุณแม่ท่านหนึ่งยกมือไหว้แต่เพียงแขนข้างเดียว 

             อย่างไรก็ตาม    มิสได้เชิญคุณแม่ท่านแรกเข้าไปคุยก่อนตามลำดับการนัดหมาย  โดยเก็บงำความแปลกใจไว้  หลังจากคุยกับคุณแม่ท่านแรกเสร็จ  จึงได้เชิญคุณแม่อีกท่านเข้ามาคุยในห้องรับรอง

             ...  ภาพแรกที่ได้เห็นชัด ๆ ทำให้ครูสาวตกใจเล็กน้อย  แขนซ้ายของคุณแม่เป็นแขนเทียม  คุณแม่มาปรึกษาเรื่องการเรียนของลูก  เพราะไม่ได้มาในวันนัดพบผู้ปกครองประจำปี  เมื่อต้นปีที่ผ่านมา 

             ลูกเขาไม่อยากให้มา  เขาบอกว่าอายพื่อนที่แม่ใส่แขนเทียม  กลัวโดนเพื่อนล้อ  ว่า แม่แขนเดียว  แม่เป็นหุ่นยนต์หรอ  อะไรนี่นะคะ  เลยไม่ได้มา  น้ำเสียงคุณแม่แฝงแววเอ็นดูมากกว่าที่จะโกรธหรือไม่พอใจ

             มิสอุไรพร  ขออนุญาตซักถามเกี่ยวกับสาเหตุที่คุณแม่ต้องใส่แขนเทียม  เมื่อได้ทราบความจริง  ครูสาวตัดสินใจแน่วแน่ว่าต้องจัดการเรื่องที่ลูกไม่ยอมรับและไม่เข้าใจแม่  หากปล่อยเรื่องนี้ไป...  จะเป็นตราบาปอันหนักยิ่งติดตัวเด็กไปภายหน้า  ทั้งตัวลูกชายและคนที่ล้อเพื่อนที่ล้อเพื่อนด้วย

             ช่วงเย็นวันนั้นมีชั่วโมงลูกเสือแต่ฝนตกหนัก  มิสอุไรพร จึงได้โอกาสนำเรื่องนี้มาเล่าให้นักเรียนฟัง  เรื่องราวที่ว่านั้น  ความดังนี้...

             วันที่  21 สิงหาคม  2536 หลังวันแม่ไม่กี่วัน... ครอบครัวหนึ่งเดินทางไปเที่ยวนากุ้งที่จังหวัดสตูล ประกอบด้วย พ่อแม่และลูกชายอีกสามคน  พวกเขาเดินชมนากุ้งไปตามทางเดินซึ่งเป็นคัดดินเล็ก ๆ ท่ามกลางบรรยากาศสดชื่นของธรรมชาติ  โดยมีคุณพ่อเดินนำหน้ากับลูกชายคนโตสองคน  ส่วนคุณแม่เดินตามหลังกับลูกชายคนเล็ก 

             ทางเดินที่เป็นคันดินนั้นมีการแบ่งเป็นท้องร่องเพื่อติดตั้งระหัดวิดน้ำซึ่งมีใบพัดเหล็กสูงจากคันดินราว 25 ซม.  คุณพ่อและลูกชายคนโตสองคนข้ามท้องร่องแล้วเดินนำต่อไปข้างหน้า  ไม่มีใครฉุกคิดระวังถึงเหตุร้าย  แต่แล้วลุกชายคนเล็กกลับก้าวพลาดล้มลงไปในท้องร่อง  ขากางเกงเข้าไปติดกับร่องของระหัดวิดน้ำที่กำลังหมุนอยู่และฉุดขาของลูกทั้งสองข้างเข้าไปในใบพัดเหล็ก  ถ้าเป็นพวกคุณ คุณจะทำอย่างไร ...

             มิส  หยุดเรื่องไว้  เพื่อซักถาม  มองหน้านักเรียนทั้งห้องที่นั่งเงียบกริบ  หน้าซีด  โดยเฉพาะลูกชายของคุณแม่ท่านนั้น

             แต่นักเรียนรู้มั้ยว่า  คุณแม่ท่านตัดสินใจอย่างไร  คุณแม่ไม่ยอมเสียเวลาคิดอะไรเลยท่านรีบดึงตัวลูกเอาไว้  แล้วเอาแขนซ้ายที่ว่างอยู่เข้าไปขวางใบพัดไว้ก่อน...

             ใบพัดหมุนแขนของคุณแม่เข้าไป ...  คนงานที่เห็นเหตุการณ์จึงรีบปิดเครื่องแต่แรงเฉื่อยยังทำให้ใบพัดหมุนด้วยกำลังรง  ...  แรงเสียจนกระชากแขนซ้านคุณแม่  ขาดสะบั้นลง !

             คุณแม่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสสติสัมปชัญญะดับวูบลงในทันทีท้องร่องบริเวณนั้นแดงฉานไปด้วยเลือด ...  เลือดของแม่ ...

             ใบพัดเหล็กยังหมุนต่อไปอีกเล็กน้อยและบดเอาขาทั้งสองข้างของลูกชายคนเล็กจนกระดูกหัก  แต่ไม่ขาด  ไม่ขาดเพราะ...  เพราะแขนซ้ายของแม่ขาดแทน  .. ไม่ขาด เพราะแม้ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ  มือขวาของแม่ยังยึดตัวลูกเอาไว้แน่น ... ไม่ยอมปล่อย ...

             คุณพ่อและลูกคนโตทั้งสองคนหันกลับมามองตามเสียงตะโกน เอะอะโวยวายของคนงาน  พร้อม ๆ กับเสียงกรีดร้องของคุณแม่  ภาพที่เห็นทำให้พวกเขาช๊อกแทบสิ้นสติ ...  คุณพ่อรีบกระโจนพรวดเดียวถึงตัวแม่และลูกน้อย ...

             แต่... มันสายเกินไปแล้ว  สิ่งเดียวที่ทำได้  คือ  รีบพาทั้งสองส่งโรงพยาบาลทันที  ผลการรักษา  คุณแม่ต้องใส่แขนเทียมแทนที่ขาดไป  ส่วนลูกชายคนเล็ก  ที่ขาหักต้องพักฟื้นนานราวสามเดือน  จึงสามารถเดินได้  เป็นปกติ

             มิสอุไรพร  กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้อง  แล้วถามว่า  นักเรียนคิดว่าคุณแม่ท่านนี้กล้าหาญไหมคะ  เด็ก ๆ พากันตอบเป็นเสียงเดียวกันพลางพยักหน้า  หลาย ๆ คนยังหน้าซีดเซียว เมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ตามที่ครูเล่า 

             มิส  มองหน้าลูกชายของคุณแม่แล้วบอกว่า  ...  นักเรียนทราบไหมว่าคุณแม่ท่านนั้นเป็รียนคุณแนคุณแม่ของเพื่อนเราในห้องนี้เอง  ไหน ใครเป็นลูกของคุณแม่ท่านนั้น  ยืนขึ้นให้เพื่อนเห็นหน่อยสิ...  เด็กคนนั้นยืนขึ้น  ท่ามกลางเสียงปรบมือของเพื่อน ๆ ทั้งห้อง  "วันนี้เมื่อคุณกลับไปบ้าน  มิสฝากเรียนคุณแม่ด้วยว่า  พวกเราชื่นชมและยกย่องท่านมาก ๆ"

             มิสได้ทราบว่ามีหลาย ๆ คนไปล้อเลียนเพื่อน  ไหนคนไหนบ้างคะที่เคยล้อคุณแม่เขา  ถ้ามี เราลูกผู้ชายต้องกล้ารับค่ะ

             มีนักเรียน  3-4 คน  ยืนขึ้น  ใบหน้าของแต่ละคนรู้สึกสำนึกผิด  แล้วมิสก็ถามว่า   ดีมากนักเรียน  ตอนนี้คุณคงมีอะไรอยากจะพูดกับเพื่อนใช่มั๊ยคะ  

             เด็กชายกลุ่มนั้นเดินเข้าไปโอบกอดคอ แล้วกล่าวขอโทษเพื่อนด้วยความจริงใจ  ครูสาวน้ำตาคลอเบ้า  ยืนมองภาพนั้นด้วยความปลาบปลื้มใจ 

             ใครเล่า ...  จะเข้าใจความเจ็บช้ำ ขมขื่นในหัวใจเล็ก ๆ ของเด็กชายคนหนึ่ง  ที่ถูกเพื่อนล้อเลียนประสาเด็กไม่ทันคิด

             หากบัดนี้  ...  ความรักของแม่และน้ำใจของเพื่อน ๆ ได้สลายปมด้อยในใจของเขาไปจนสิ้น  เหลือเพียงความรักและความภาคภูมิใจในตัวคุณแม่เท่านั้น

             เมื่อหมดชั่วโมงเรียน  มิสได้เรียกลูกชายคุณแม่  เข้าไปคุยอีกครั้ง  "วันนี้เรามีอะไรในใจที่คิดว่าควรพูดกับคุณแม่ม้ยคะ"  เด็กคนนั้นนิ่งคิดไปชั่วครู่  ก่อนจะตอบเสียงสั่นปนสะอื้นว่า ....

             "ผม...  ผม จะไปขอโทษคุณแม่  แล้ว... บอกคุณแม่ว่า  ผมรักคุณแม่มากที่สุดในโลกเลยครับ"


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 24/08/2007 เวลา : 19.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aquarius
It's not where you start. It's where you finish.

หายไปนานจังเลย สบายดีหรือป่าวนะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
thesaint วันที่ : 18/08/2007 เวลา : 13.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


----เจ้าของบ้านหายไปแฮะ ----

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ใต้ร่มเย็น วันที่ : 10/08/2007 เวลา : 14.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wichit
มนุษย์โลกทุกคนมีสัญชาติเดียว คือ "สัญชาติโลก"...Albert Einstein (1879-1955)

...มาเยี่ยมครับ..

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
นักข่าวเกียร์ว่าง วันที่ : 08/08/2007 เวลา : 19.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/reporter2526
"อยากเป็นนักเขียน ต้องหัดตั้งไข่จากการเขียน"

ทักทายเพื่อนสมาชิกครับ เพิ่งเคยเข้าครั้งแรก (แอบดูรูป) ครั้งแรกชัวร์ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ดีใจด้วยครับที่มีช่วงเวลาดีดีในวัยเด็ก

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
คนว่างงาน วันที่ : 05/08/2007 เวลา : 17.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Cantona

รักแม่ครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 03/08/2007 เวลา : 18.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aquarius
It's not where you start. It's where you finish.

ขอโทษที่ไปชวนหลายวันแล้ว เพิ่งมีโอกาสได้เข้ามา
อ่านแล้วถึงกับน้ำตาไหลเลยนะ ชื่นชมทั้งคุณแม่และมิส
ขออนุญาตโหวตให้

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ก.ปั้นมณี วันที่ : 03/08/2007 เวลา : 17.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aodphoto

ความรักของแม่....ลึกล้ำกว่ามหาสมุทร....สูงสุดเทียมฟ้า....กว้างใหญ่ดังผืนพสุธา....สุดรักสุดบูชาในหัวใจ.......

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ทิวสน วันที่ : 30/07/2007 เวลา : 23.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

เป็นเรื่องจริงที่แสนประทับใจอีกเรื่อง ที่มีการฟอร์เวิร์ดเมล
ต่อๆ กัน แต่อ่านกี่ครั้ง ก็เรียกน้ำตารื้นขึ้นมาได้ทุกทีครับ

ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
chalee วันที่ : 30/07/2007 เวลา : 18.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee2
This land taught me the value of life.

มาแล้วจ๊า มาดูคนรักแม่ มาอ่านเรื่องของแม่ ซาบซึ้งใจ

"พี่ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
wutjung วันที่ : 30/07/2007 เวลา : 17.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wutjung

คิดถึงแม่ขึ้นมา น้ำตามันก็ไหล อยากกลับไปซบลงที่ตรงตักแม่

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
วิตามินบี วันที่ : 29/07/2007 เวลา : 00.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


แม่คือคนที่เราต้องบูชาค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เมธา วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 15.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/talkwithMetha

โห เรื่องเศร้าจัง

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
thesaint วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 12.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


---- ผมก็รักแม่ครับ แต่ว่าส.ค.นี้ วันแม่คงไม่ได้ไปเยี่ยมท่านครับ เพราะวุ่นอยู่กับเรื่องรับ - ไม่รับ รธน. ... แต่จะส่งการด์ และโทร.ไปอวยพรท่านครับ .... คุณชมพู สบายดีนะครับ ...รักษาสุขภาพนะครับ และขอบคุณในน้ำใจ ครับ ----

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
นำผึ้งเดือนห้า วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 09.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chicku


รักจากแม่เป็นรักที่หาอื่นใดเทียบไม่ได้แล้ว

รักแม่ทุกวันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
บินหลาหาดใหญ่ วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 06.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/witphoto
APICHART AMMUAY Photographer Journalist

ซิวใกล้แล้วสินะ...ดีใจด้วยจ้าเราก็รักแม่นิแต่วันเท่ 12 สิงหาปีนี้ไม่ได้หล๊บบ้านทีอ่ะเพราะว่าอิไปเล่นดนตรีเท่สวนผึ้งราชบุรี ตชด. ร่วมกับชาวออฟโรด กระทิงโทนงานนี้เฉพาะกลุ่มคานแข็ง 4x4 บุกป่าผ่าดงช่างภาพเลยร่วมทัพบุกไพรกับพันธมิตรอีกครั้งในชีวิต...จะแบกเป้ไปเก็บภาพมาให้ชมนะครับ...เพื่อนซิวบายดีไหมนิรักษาสุขภาพกันครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
รัฐศิริ วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 01.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

หายไปนานเลยครับๆๆๆ
----
รักแม่ คิดถึงแม่ครับๆๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
รักบ้านเกิด วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 23.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rambonoi

รักแม่ครับ รักแม่ทุกวันเลย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ปุ๊บปั๊ป วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/champions

เราทุกคนก้อรักแม่เนอะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
อานานนนนน วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 22.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Anan
นักข่าวสายกลาง

อ่านแล้วคิดถึงแม่ครับ /

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ป๋าโด่ง วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 22.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/idongphoto
" follow ป๋าโด่ง ได้ที่ http://twitter.com/idongphoto "

รักแม่คับ......

คิดถึงนู๋ด้วย....

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Freedomheart วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 17.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Freedomheart


... รักแม่...


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน