*/
  • เม็ดดิน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-07
  • จำนวนเรื่อง : 226
  • จำนวนผู้ชม : 97284
  • จำนวนผู้โหวต : 107
  • ส่ง msg :
  • โหวต 107 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 11 ตุลาคม 2555
Posted by เม็ดดิน , ผู้อ่าน : 4737 , 12:02:07 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

มีครอบครัวหนึ่ง...ซื้อพังพอนมาเลี้ยงไว้ตั้งแต่ยังเล็ก...พังพอนเชื่องและน่ารัก...สามีภรรยาคู่นี้จึงรักพังพอนมาก...อุ้มเล่น...กอด...หยอกล้ออยู่เสมอ...ต่อมาไม่นาน...ภรรยาก็คลอดทารกน้อยหน้าตาน่ารัก...เป็นผู้ชาย...พ่อแม่รักปานแก้วตาดวงใจ...ทะนุถนอมลูกเหมือนไข่ในหิน...หลังจากคลอดลูกมาแล้ว...แม่เกิดความวิตกกังวลอยู่ตลอดเวลา...กังวลว่าเจ้าพังพอนมันจะกัดลูกเราหรือเปล่า...?เป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา...กลัวพังพอนจะ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 1 กันยายน 2555
Posted by เม็ดดิน , ผู้อ่าน : 981 , 11:02:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

วันชัยรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยสบาย ไม่มีเรี่ยวแรง บ้านหมุนติ้วๆๆๆ มา 2 วันแล้ววันนี้เขาจึงไปหาหมอที่คลีนิกเอกชนแห่งหนึ่งหลังจากคุณหมอตรวจอาการเสร็จเรียบร้อยหมอ : คุณวันชัยครับ หมอจะบอกว่าคุณเป็นอาการน้ำในหูไม่เท่ากันวันชัยตกใจมาก เพราะไม่เคยเป็นโรคแบบนี้มาก่อนวันชัย : แล้วผมจะอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่ครับหมอ : อีก 2 ชม.วันชัย : ฮ้า..ทำไมมันเร็วขนาดนั้นครับ นี่แสดงว่าผมจะมีชีวิตอีกแค่ 2 ชม.เท่านั้นหรือครับห....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 สิงหาคม 2554
Posted by เม็ดดิน , ผู้อ่าน : 1322 , 09:02:44 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

"ลูก..ตื่นได้แล้ว สายขนาดนี้ยังไม่รีบไปโรงเรียนอีก" ยายปริกเรียกลูกชายที่ยังนอนคลุมโปงอยู่บนเตียง"ผมไม่อยากไปโรงเรียนครับแม่ เบื่อ" ลูกชายตะโกนกลับออกมา"แต่ยังไงลูกก็ต้องไปโรงเรียนนะ" ยายปริกเดินมาหาลูกชายที่เตียงนอน"ผมเบื่อครับ ใครๆ ก็ไม่ชอบผม ไม่ว่าจะนักเรียน ครู หรือภารโรง ไม่มึใครชอบผมเลย" ลูกชายยังคงคลุมโปงอยู่เหมือนเดิมยายปริกเอามือลูบหัวลูกชาย แล้วพูดว่า"ยังไงลูกก็ไปโรงเรียน คิดถึงอนาคตสิลูก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 สิงหาคม 2554
Posted by เม็ดดิน , ผู้อ่าน : 1020 , 12:07:21 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ตอนเด็กๆ ผมจะไม่ค่อยชอบแม่เท่าไหร่ เพราะแม่ตีเก่งถ้าได้ลงไม้เรียวแต่ละที ลืมได้เลยว่าโดนตีที่โรงเรียนเป็นอย่างไรแต่ที่แม่ตีก็คงเพราะความซุกซนตามประสาเด็กผู้ชายของเราส่วนใหญ่แล้วที่ผมโดนตีก็เพราะว่าไม่รู้จักเวล่ำเวลาคือ..ตอนเด็กๆ ผมกับน้องสาวจะแบ่งหน้าที่กันทำว่า..ใครจะหุงข้าว ใครจะเช็ดถูบ้าน ใครจะทำอะไรเพราะสมัยนั้น..ไฟฟ้ายังเข้าไปไม่ถึงพ่อกับแม่ต้องออกไปทำนาตั้งแต่เช้ามืด ซึ่งที่นาอยู่ไกลจากบ้านมากแ....

อ่านต่อ


/4