• iheartia
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tsuriya@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 100
  • จำนวนผู้ชม : 169996
  • ส่ง msg :
  • โหวต 273 คน
iheartia
บันทึกความทรงจำ...ทุกข์...สุข...สนุก...เศร้า...เหงา...เมา...เคล้าน้ำตา...สุราฮาเฮ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/iheartia
วันอังคาร ที่ 24 มีนาคม 2552
Posted by iheartia , ผู้อ่าน : 1745 , 00:05:45 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       "นี่ฉันฝันร้ายไปใช่ไหม...แล้วทำไมใจมันเจ็บไม่หายเสียที" เป็นเสียงเพลงที่ลอยมาตามลม กระทบเข้าสู่โสตประสาทของฉันอย่างไม่ตั้งใจ ไม่น่าเชื่อว่า "เพลง" เศร้า เพียงแค่เพลงเดียว จะสามารถทำให้ฉันกลับไปสู่ห้วงคำนึงแห่งความหลังครั้งเก่าได้ ทั้งๆ ที่ฉันได้ลืมเลือนไปบ้างแล้ว แต่...ลึกๆ แล้ว ฉันรู้ว่า "เรื่องบางเรื่องของชีวิต ที่ลืมเลือนไป ในช่วงเวลาหนึ่ง" ยังคงวนเวียนอยู่ภายในใจฉันตลอดมา ไม่มีวันลบไปจากความคิดได้แม้แต่นิดเดียวเลยจริงๆ

       ฉันจำได้ว่า เมื่อวันที่ฉันผ่านร้อน ผ่านฝน ผ่านหนาว มาได้ "27 ฤดูกาล" ฉันก็ได้พบเจอกับความรู้สึก "แปลกประหลาด" ขึ้นมาในหัวใจ เป็นความรู้สึกที่ "ยาก" จะบอกออกมาเป็นตัวอักษรใดๆ ได้ ที่จะบอกความรู้สึก "อิ่มเอมภายในหัวใจ" ในครั้งนั้นของฉันได้ครบถ้วนทั้งหมด ฉันได้พบกับ "คนบนโลกคนหนึ่ง" ที่ดูเหมือนว่า "คนที่อยู่บนฟ้า" ได้ขีดเขียนเส้นทางแห่งชีวิต ให้ฉันได้มาพบกับสิ่งที่ "รอคอย" มายาวนานกว่า 27 ปี ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉัน ในช่วงเวลานั้น ช่างเป็นเหมือนกับ "นวนิยายแสนหวาน" ที่ "พระเอกกับนางเอก" ได้พบเจอกันในช่วงต้นของเรื่อง ทุกสิ่งทุกอย่างในช่วงเวลานั้น ช่างเป็นใจไปเสียแทบจะทุกเรื่อง ทำให้ฉันได้เรียนรู้ในตอนนั้นว่า "นี่ใช่ไหม...ที่เรียกว่าความรัก" ที่ใครๆ ต่างอยากได้อยากมี กันแทบทุกคน

       ฉันมักจะกลับไปนอนเพ้อฝันคล้ายกับสาววัยสะรุ่นในแทบทุกค่ำคืนว่า ฉันได้ "จูงมือ" กับเขาคนนั้น ไปตราบจนวันสุดท้ายของลมหายใจแห่งชีวิต

       ฉันฝันว่า...ฉันเป็น "คนสุดท้าย" ที่เขาเห็นหน้า และจูบราตรีสวัสดิ์ ในทุกค่ำคืน ไม่ว่าจะเป็นคืนที่ร้อนอบอ้าว หรือในคืนที่หนาวจับใจ

       และฉันก็ฝันว่า...ฉันเป็น "คนแรก" ที่เขาเห็นเวลาตื่นนอนขึ้นมา และจูบสายัณห์สวัสดิ์ ต้อนรับ ไม่ว่าจะเป็นเช้าอันสดใส หรือเช้าที่หม่นหมอง

       ฉันยังแอบคิดเตลิดเปิดเปิงไปไกลในบางคืนว่า ฉันได้ใส่ชุด "เจ้าสาว" สีขาวบริสุทธิ์ โดยมีเจ้าบ่าวคือเขาคนนั้นยิ้มกริ่มอยู่ข้างๆ

       และแล้ว "นวนิยายแสนหวาน" ที่ฉันและเขาร่วมกันขีดเขียนบทร่วมกันมากว่า "3 ร้อน 3 หนาว" มีทั้งทุกข์และสุขคละเคล้ากันไป (แต่ส่วนใหญ่ฉันคิดว่าสุขนะ) ก็ผ่านมาจนถึงเกือบจะท้ายเรื่องฉันยิ่ง "มั่นใจ" ใน "นวนิยายแสนหวาน" ของฉันกับเขาว่า จะ "จบบริบูรณ์" อย่างเช่นละครหลังข่าวทั่วไป ที่ตอนจบพระเอกกับนางเอกก็ครองรักกัน แต่...คำว่า "เหตุผลบางอย่าง" ได้เป็นผู้เขียนบทอวสานของ "นวนิยายรักแสนหวาน" ของฉัน แทนหัวใจของเราทั้งสองคน เราไม่ได้ "ทะเลาะ" กันแม้แต่นิดเดียว มีแค่ "ข้อจำกัดบางประการ" ที่มีเหตุผลมากว่าคำว่า "รัก" ของเราทั้งสองคน ที่ทำให้บทอวสานของ "นวนิยายแสนหวาน" ของฉันต้องจบลงอย่างแสนเศร้า ทำร้ายจิตใจคนอ่านกว่าเล่มไหนๆ

       ถึงอย่างไร ฉันก็รู้สึกดีนะที่ "การจากลา" ระหว่างฉันกับเขา ยิ่งทำให้คำว่า "รัก" ของเรา มีค่ามากกว่าสิ่งใดๆ เพียงแต่ว่า...ฉันกลับรู้สึก "เหนื่อย" อย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่การเหนื่อยล้าทางร่างกาย แต่เป็นการอ่อนแรงทางหัวใจของฉันมากกว่า มันเหนื่อยเกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง (ในช่วงเวลานั้น) จะรับได้ไหว

       ช่วงเวลานั้น ฉันต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต ฉันอาจพ่ายแพ้ต่อ "หัวใจ" ของตัวเองหากยังอยู่ใกล้ๆ กับเขา ใช่...ฉันยังคงทำใจไม่ได้ วันนั้น ฉันหันหลังจากมาโดยไม่บอกลาเขา ไปในที่ๆ คิดว่าไกลจากเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งๆ ที่รู้ว่า ไม่ว่าไกลแค่ไหน หัวใจฉัน ก็ยังคงไปไม่ไกลจากเขาอยู่ดี

       ในทุกๆ คืน ความเพ้อฝันคล้ายกับสาววัยสะรุ่นในช่วงเวลานั้นพากันหายหน้าหายตาไป มีแต่ "สายน้ำในลูกตา" พากันมาทำหน้าที่แทนในทุกค่ำคืน อย่างไม่เคยหยุดพักแม้แต่วันเดียว

       ฉันว่าฉันทา "วิคส์ วาโปรัป" ก่อนนอนแล้วนะ แต่ทำไม...? ในทุกเช้าจะมีคราบของน้ำมูก น้ำตา เป็นด่างๆ ดวงๆ บนหมอนของฉันทุกที

       ฉันต้องเสียเวลาซัก "ปลอกหมอน" ก่อนไปทำงาน ระหว่างซักไป น้ำตาก็พาลจะไหลว่าทำไม "น้ำมูก" ต้องมาปะปนกับ "น้ำตา" ด้วย หมดสวยเลยเรา

       ในที่สุด ตอนจบ "นวนิยายแสนหวาน" ที่แสนเจ็บปวดของฉันก็ค่อยๆ ผ่านไป "6 ฝน 6 หนาว" แล้วสินะ ทุกวันนี้ฉันทำใจได้แล้ว แถมยังภูมิใจอีกเสียด้วยซ้ำว่า ฉันไม่ต้องใช้ "วิคส์ วาโปรัป" แก้น้ำมูกไหลก่อนนอนอีกแล้ว ไม่ใช่สิ ฉันก็เป็นที่คน "มั่นคง" ในความรัก เพราะในทุกวันนี้ฉันไม่คิดที่จะมีใครอีก แต่ถ้าหาก "น้าแอ๊ด" แนะนำใครมาให้ร่วมเขียน "นวนิยายแสนหวาน" เล่มใหม่ ฉันก็ไม่ขัดข้อง แต่ขอคิดดูก่อน เป็นเพราะว่า ฉันทุ่มเทให้กับ "เพื่อนสองล้อ" และ "เพื่อนตาเดียวจากญี่ปุ่น" ก็ไม่มีเวลาคิดถึง "นวนิยายแสนหวาน" อีกต่อไป  ฉันบอกได้เลยว่า...ไม่เคยลืม "นวนิยายรักแสนหวาน" ของฉัน แถมยัง "จดจำ" ด้วยซ้ำไป เพียงแต่ว่าฉันเลือกจำแต่สิ่งดีๆ เก็บไว้ เผื่อจะได้เอาไปใช้ "สอนน้องสอนนุ่ง" ในภายภาคหน้า "เดินตามหลัง "ขาใหญ่" หมาไม่กัด" ฉันเชื่ออย่างนั้นจริงๆ นะ

       ทุกวันนี้ นอกจาก "เพื่อนสองล้อมอเตอร์ไบค์" ที่พาไปไหนต่อไหนตามใจคิด กับ "เพื่อนตาเดียวจากญี่ปุ่น" ที่คอย "เก็บภาพความทรงจำที่มองเห็น" ได้ตลอดไปแล้ว ฉันยังมี "มิตรภาพดีๆ" ในเวลาที่ไม่อยากใช้ชีวิต "ลำพัง" อีกหลายหน่วยที่ให้คิดถึง และสนุกกับช่วงเวลาชีวิตนับจากนี้ อย่างวันนี้ก็เช่นกัน ที่ฉันได้ยินเสียงเพลงนี้ลอยมา ในร้าน คาราโอเกะแถวๆ "พระรามห้า" เอ๊ะ! เพลงนี้ฉันขอไปนี่นา ทำไมมารวดเร็วจังแฮะ สงสัยกลุ่ม "มิตรภาพ" กำลังสนใจกับอาหารที่อยู่ตรงหน้ากระมัง ฉันจึงกวาดสายตามองหาอาวุธคู่กาย นั่นไง อยู่ใกล้ๆ ตรงนี้นี่เอง ฉันหยิบขึ้นและตะโกนใส่อาวุธออกไปว่า

...................


..................


..................


..................

"อยากให้สายลมช่วยกล่อม ให้ฉันนอนตาหลับ ให้ฉันลืมหมดทุกๆ สิ่ง

อยากจะฝันดีไม่ตื่นมาพบความจริง ชีวิตที่ไม่มีเธอ ไม่มีหัวใจ"

...................


..................


..................


..................

       ณ มุมหนึ่งในห้องคาราโอเกะ เสียงของฅนที่ผ่านทางมาในคาราโอเกะแห่งนั้น กระซิบกระซาบเบาๆ กับ ฅนต้นฝ้ายพอให้ได้ยินกันสองคนว่า

       "เฮ้ย ทิน นี่มันเพลง "คาราบาว" ชุดไหนว่ะ พี่ไม่เคยได้ยินเลยว่ะ"

       "ไม่รู้สิพี่ สงสัยชุดใหม่มั๊ง ชุด "หัวควายอกหัก" แหงๆ เลย เพลงเศร้าๆ แบบนี้เนี่ย"


..................


..................


..................

       ปัจฉิมลิขิต : เอนทรีนี้สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริง แต่ใส่ "ผงชูรส" เยอะ ควรเสพพอประมาณนะจ๊ะ

      ปัจฉิมลิขิต ๒ : อ่อ...ลองทายกันเล่นๆ นะจ๊ะว่า "นางเอก" เอนทรีนี้ อายุเท่าไหร่ มีตัวเลขอยู่ในเอนทรีอยู่แล้ว บวกลบกันเอาเองนะจ๊ะ

      ปัจฉิมลิขิต ๓ : ขอบพระคุณ "คำสอน" ดีๆ จากพี่ ที่มี "ให้น้องให้นุ่ง" คนนี้ด้วยนะจ๊ะ

       ขอบพระคุณภาพจากอินเตอร์เนท เพลงจากคาราโอเกะแห่งหนึ่งย่านพระรามห้า ด้วยนะจ๊ะ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
lost-in-space วันที่ : 07/04/2009 เวลา : 20.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lostinspace
เคยไหม ? ที่เดินไปยิ้มไปได้อยู่คนเดียว :)

"อยู่ก็เหมือนตาย" แล้วเมื่อไหร่จะฟื้นละเนี่ย ค้างเติ่งมาตั้งกะเดือนที่แล้ว

ปล. คราวหน้าขอแปลแบบไม่ใช้ กูเกิ้ล ทรานสะเล๊ด แล้วเนาะ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
อาโต้ วันที่ : 07/04/2009 เวลา : 05.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

ตั้งใจจะแวะมาบอกข่าว..
ให้ไปร่วมงานที่....
..Permalink : http://www.oknation.net/blog/rtoto
---
แต่เจอเอนทรีนี้...
เข่าอ่อนเลยโค้ช...

ก็คนมันไม่เคยมีสุนทรีรมณ์แบบนี้นานแล้ว
เฮ้อ...
จะว่าปลงก็ไม่ใช่
ฌแยก็ไม่เชิง
...เบื่อๆอยากๆ
--------
เอาเปนว่ามิสั่งมิสอน มิวอนขอร่วมใดๆ นอกจากเรื่องที่เชิญ...นะ

ปล.ทายอายุหรอ 14 อ๊ะ แต่ เอ๊ะ ...คุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
nilsamai วันที่ : 06/04/2009 เวลา : 15.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

จำแต่สิ่งดีๆ
อะไรเศร้าๆทำเป็นลืม
อีกหน่อยก็อัลไซเมอร์ไปเอง-อิอิ
เธอน่าจะ33

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
มาณวิกา วันที่ : 04/04/2009 เวลา : 13.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tabby
@ กอบรัก @


สวัสดีค่ะ
วิ มาเชิญคุณ...ไปอ่านคำเฉลยปริศนาได้แล้วจ้ะ
ขอบคุณที่ไปร่วมสนุกกับ วินะคะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ส.สนสอาดจิต วันที่ : 04/04/2009 เวลา : 00.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamup
ส.สนสอาดจิต

เมื่อไหร่เฉลย ครับเนี่ย

รออยู่ นะครับ


ความคิดเห็นที่ 30 (0)
นายนุ1991 วันที่ : 03/04/2009 เวลา : 16.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nainu1991
เป็น อยู่ คือปัจจุบัน

หวัดดีคับ นาย (เตี้ย) หรือป่าว 55

....เดี่ยวนี้กลายเป็นนักเขียนหนังสือไปแล้วหรือ...แต่อ่านได้อารมณ์ นะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
แม่หมี วันที่ : 03/04/2009 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านนิยายรักของเตี้ย หวานอมเศร้า.........
คิดมากปวดหัวน่ะ.......ทาวิคส์ก็ไม่หาย แล้วก็ต้องเสียค่าผงซักฟอกบ่อยๆ ท่าทางอายุสาวเจ้าเดินทางมาไกลพอสมควร.....บางทีคนอายุประมาณนี้ เรื่องมาก รู้มาก เอาอายุน้อยกว่านี้ดีกว่านะ จะงอนยังไงก็น่ารัก
ดูท่าไหนก็น่ารักไปหมด นี่คือคำแนะนำ อายุน้อย เนื้อหวาน กระดูกกรอบ....อร่อย

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
มาณวิกา วันที่ : 03/04/2009 เวลา : 09.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tabby
@ กอบรัก @


ภาพถูกใจดีจริงๆ โดยเฉพาะภาพที่ 2 ชอบ

สวัสดีค่ะ ตามมาบอกคุณว่า ปริศนา วิเฉลยแล้วนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
tengpong วันที่ : 03/04/2009 เวลา : 09.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

อย่าเศร้าเยอะ มันขัดบุคคลิก

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
รัฐศิริ วันที่ : 03/04/2009 เวลา : 00.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

รูปเราไปอยู่ในโอเคยูไนเต็ดหมดใช่ไหมละค๊าบรอดไปนะนี่

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 29/03/2009 เวลา : 11.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

เอามาฝาก
๏ ถ้าเขาหักอกเรา ต้องเศร้าโศก
จงแก้โรคอกหักด้วยรักใหม่
จะกี่ครั้งก็ไม่เห็นจะเป็นไร
เพราะความรักยิ่งใหญ่ในทุกครั้ง !.

........................................

หนึ่ง จะต้องอกหักกับรักแรก
สอง จะต้องไม่แปลกกับรักใหม่
สาม จะต้องผิดหวังทุกครั้งไป
สี่ จะต้องจำไว้รักคือทุกข์

...................................

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
------------------------------

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 29/03/2009 เวลา : 11.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

อ่านแรกๆๆๆๆๆๆโอ...ซึ้ง
มาน้ำตาไหลอีตรงวิคนี่แหละ
ขำจนน้ำตาไหล
อิอิ
............................
สาวน้อยคนนั้นป่านนี้คง 36 ปีแล้ว
คงเป็นสาวที่เหลือน้อยเต็มที
ฝน หนาว และร้อน ที่ผ่านมา
คงทำให้เข้มแข็งได้พอควร
แต่คงยังไม่เพียงพอในโลกความจริงที่โหดร้าย
และความเงียบเหงาที่มันเรียกร้องอยู่ลึกๆ
ให้รู้สึกคิดถึงในยามเหงา
เรามัก"คิดถึง"ช่วงเวลาดีๆ เพื่อหล่อเลี้ยงและปลอบประโลมหัวใจของเราให้มีแรงต่อไป
ฉันเป็นเพียงคนผ่านมา
ที่นั้งลงข้างๆเพื่อนสาวและฟังเรื่องราวที่เคยเป็นนิยายแสนหวาน
"นิยายรักแสนหวาน" มีไว้สำหรับเด็กสาวช่างฝัน
ดังนั้นมันจึงสร้างจากเรื่องจริงเพียงเสี้ยวเศษ
ความสุขที่มีเพียงเล็กน้อยในช่วงเวลาจริงถูกให้ความสำคัญจนแทบเป็นทั้งหมดของหนังสือ
ทำให้คนอ่านเผลอ"คาดหวัง"ไปว่า" ชีวิตจริง"จะสวยงามแบบนั้น
แต่ชีวิตจริง "ความรักของหนุ่มสาว"เป็นเพียงเศษเสี้ยวเดียวในชีวิตจริง และถ้าชีวิตจริงเป็นดังหนังสือ
เราจะพบว่าความรัก ความสุขความหอมหวานที่เราโหยหา และมันคงอยู่ หรือจากไปก็ตาม มันเป็นเพียง หน้ากระดาษเดียวในหลายร้อยหน้าของ "หนังสือชีวิต"ของเราเท่านั้นเอง
ในค่ำคืนที่เรายังฝืนไม่คิด
แต่ดูเหมือนมันยังติดที่ใจและไหลออกมาที่ตา
จะซักล้างซักขยี้ที่หมอนไปกี่ครั้ง
คราบน้ำตาใหม่ๆก็ยังไหลให้กับเรื่องเก่าๆที่เรายังเก็บไว้และให้ความสำคัญว่าเป็นเรื่องใหญ่จนบางครั้งก็เผลอปล่อยให้มันมามีอำนาจเหนือเราซะครึ่งค่อนชีวิต
"มนุษย์" ก็เช่นนี้แหละ ถูกสร้างและออกแบบ มาเพือ"ความรัก"
เพื่อดำรงความเป็นมนุษย์ต่อไป
กลไกลนี้เราทุกคนต่างรู้ดี
ดังนั้นเราควรรู้เท่าทัน มองดูมันอย่างเข้าใจ
อย่าตั้งมั่นว่าจะไม่มีรักครั้งใหม่ หรือวิ่งตามหาความรัก
แต่จงมองดูและจงคงอยู่อย่างเข้มแข็งด้วยความรักในตัวตนของตนเอง
คนอ่อนแอที่สุด คือคนที่ปิดตายตัวเองไว้กับความหลัง
คนเข้มแข็งและ"มั่นคง" คือคนที่ล้มลงแล้วเดินต่อไป
โดยเอารอยแผลจากการล้มเป็นบทเรียน
ความซื่อสัตย์ รักเดียวใจเดียว มีไว้สำหรับคนที่เค๊าปฏิบัติต่อเราเช่นนั้น เช่นกัน
ปล.1
ฉันยังเป็นคนอ่อนแอที่ยังล้มลงและมีแผลที่หัวเข่าทั้งยังไม่พร้อมจะลุกขึ้นในขณะนี้...และหนำซ้ำยังไม่ต้องการรับการพยุงจากเพื่อนฝูงด้วย(พูดมาทั้งหมดเหมือนเพื่อสอนตัวเอง แหะๆ)

ปล.2 เพลงโดนใจมาก หุหุ อารมร์มันได้เลย
ปล.3เอนทรี่นี้ห้ามลบนะ...ไว้จะมาเอาคอมเมนท์ไปทำเอนทรี่...555

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 29/03/2009 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

เมนต์9-12
ตั้งใจเมนต์น่าดู :A18

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 29/03/2009 เวลา : 10.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

ไม่รู้เลยว่าอัพบล็อก

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 16.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

37 แน่ๆ เลย
ว่าแต่ใครน่ะ นางเอกที่ว่า

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ChaiManU วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

แวะมาทักทาย ไม่ได้มาซะนาน ยังคงคิดถึงกันเหมียนเดิมครับ

ผีแดงสู้ๆ หงษ์แดงสู้ๆ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
พลัม วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plumplum
ความรู้สึกของคนที่เราแคร์ สำคัญเสมอ...


ขอให้ตื่นมา กับเช้าที่สดใส ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
apooh วันที่ : 25/03/2009 เวลา : 23.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

เจ๊ เชื่อเรื่อง "ขอบเขต"

ได้แต่หวังว่า "สาวคนนั้น" จะเข้าใจใน

เขตของอดีต และ เขตของปัจจุบัน

เขตความอยากของเธอ กับ เขตความอยากของ"เขา"

เขตของสิ่งที่เทอฝัน และ เขตที่เขาฝัน

เข้าใจและรับรู้ใจขอบเขต อยากดิ้นรนทำลายเขตขามนั้นบ้าง แต่กล้ำกลืนความอยากนั้นลงได้เมื่อ "ขอบเขต"นั้น มัน"ทำลาย"ไม่ได้จิง

ก็หันหลังเดินจากมา หันหน้ากลับไปมองบ้างบางครั้ง((อย่าบ่อย มันทำลายสุขภาพ อิอิ))
แล้วเงยหน้าสู่ฟ้า บอกฟ้าว่า ..

กรูไม่เป็นฟ้ามั่งแล้วปายยยยยยยยยย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ธารน้ำ วันที่ : 25/03/2009 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paksawayuu
เวลาเล่าขานความรู้สึก จารึกทุกอารมณ์ด้วยคมคำ

สวัสดีครับ แวะมาบอกว่า ถ้าไม่ชอบอาหารที่หาดแสงเทียน ลองเดินเลยไปอ่าวลุงดำสิครับ อาหารเค้าใช้ได้ทีเดียวนะ ถูกปากผมเลย

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
kamolnum วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 21.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

ความเห็น14 ท่อนสุดท้าย
น่ากัวจัง

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
mookie วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 16.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

น้องเตี้ยเขียนพล็อตหนังเรื่องใหม่ ส่งให้ค่าย GTH อย่างที่ AJ. ว่าไว้... เหย๋อออ


ความคิดเห็นที่ 14 (0)
mookie วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

จงอย่าเอาชีวิต ไปผูกติดกับตีนใคร เพราะเวลามันเดินไม่ระวัง ไปเหยียบขี้หมาเข้าให้ ชีวิตของเรามันจะเหม็นไปด้วย ...

ชีวิตเรา ต้องยืนอยู่ให้ได้บนตีนของเราก่อน และก้าวเดินด้วยความมั่นคงของสองขา ความภาคภูมิใจก็จะตามมา...

เฮียเชื่อมั่นเสมอมาว่า เราไม่จำเป็นต้องมีอีกหนึ่งชีวิตเพื่อเข้ามาเป็นคู่ เราก็สามารถดำรงอยู่บนโลกใบนี้ได้อย่างมีความสุข แต่ถ้าชีวิตของเราไม่มี "งาน" มาเป็นคู่ชีวิต ชีวิตของเราคงอยู่ลำบาก เพราะเรายังอยู่ในโลกบริโภคนิยม (ยกเว้นว่าเราจะเกิดมานามสกุลชินวัตร หรือใกล้เคียง)

และเฮียยังเชื่อมั่นอีกด้วยว่า ถึงแม้เราจะมีอีกหนึ่งชีวิตมาร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราแล้ว เรายังสามารถมีความสุข และ "อิสระ" ได้ ตราบเท่าที่เรายังไม่ได้บกพร่องในหน้าที่ความรับผิดชอบต่อครอบครัว ...

ท้ายนี้ นอกจากเฮียจะกำลังหลงใหล ลุ่มหลงกับโหมด "ลำพัง" จนยากจะถอนตัวแล้วนั้น... เฮียยังรู้สึกว่า ช่วงนี้ชีวิตเฮียยังมีโหมด "รำคาญ" และเริ่มจะ "รังเกียจ" สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "ผู้ชาย" แฝงกายอยู่ในความรู้สึกของเฮียอีกด้วย ...

อ้อ ขอระบุให้ชัดๆ ว่า สิ่งมีชีวิตนั้น มักจะอยู่ในช่วงวัยประมาณ 25 - 55 ปี อ่อนแก่กว่านั้น ให้การยกเว้น... สิ่งมีชีวิตชนิดที่เฮียกล่าวถึงมาในช่วงวัยนี้ มักจะ "ขี้บ่น" "ขี้เกียจ" และ "ปากมาก" อีกด้วย... ฉะนั้น อย่าเอาตัวไปเข้าใกล้ให้ชีวิตรื่นรมย์ของเราต้องมัวหมอง...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ปุณณดา วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 14.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

555 วรรคแรกซึ้งซะ น้ำตาไหล
ท่อนต่อไปชัดเข้าฟอร์มเดิม 555

เดี๋ยวจะโดนเหรออาเตี้ย..
ใครไม่เกี่ยวรีบถอยเลยนะ เดี๋ยวเจ๊มา

ปล.อาเตี้ยเธอน่าจะเขียนนิยายรักได้ดีนะ
ลองหน่อยดีมั้ย เพื่อนรออ่าน

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 12.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

ปล.เอนทรี่นี้ห้ามลบนะ...ไว้จะมาเอาคอมเมนท์ไปทำเอนทรี่...555 (เพราะว่ามันยาวกว่าเวลาเขียนเอนทรี่ตัวเอง...)

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 12.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

อีกหน่อย..

วิธีส่วนตัวนะ...บางครั้งบังคับให้ลืมมันยากนัก ก็ไม่ต้องลืมแต่ทำให้จำไปลึกๆ ย้ำให้มันชา ขยี้ให้มันช้ำคามือ เมื่อเราเจ็บจนถึงจุดที่รู้สึกว่ารับไม่ไหวแล้ว เราจะรู้ว่าเราสามารถพัฒนาศักยภาพในความทนได้ขึ้นอีก และมันจะทำให้เราสรุปกับตัวเองได้ว่า ... ไม่มีอะไรทำให้เราตาย นอกจากตัวเรา...

จงตื่นมาในวันรุ่งขึ้นแล้วพูดกับตัวเองในกระจก "กูเป็นอมตะ...555"

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 12.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

อีกนิด...กำลังมันส์

เราทุกคนมีความเศร้าเป็นสมบัติส่วนตัว เพียงแต่เราจะบริหารจัดการมันอย่างไร วางมันไว้ตรงไหน ให้ความสำคัญเพียงใด

เราดำเนินชีวิตด้วยความรัก และหน้าที่ เมื่อความรักมันไม่งดงามดังที่หวัง เราก็เอาชีวิตมาทุ่มให้สิ่งที่เราเรียกหน้าที่ดีกว่า... อย่างน้อยมันก็ลดการจดจ่อจ่อมจมกับความผิดหวังได้

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 12.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

ชีวิตจริงโหดร้ายเสมอ...นั่นเองที่ทำให้หลายคนพยายามหลบเข้าสู่โลกแฝงเร้น ไม่ว่าจะเป็นจินตนาการความรักในโลกละคร ความสวยงามผ่านวิวไฟเดอร์ หรือแม้กระทั่งความรู้สึกอิสระบนผืนผ้าใบ หรือแม้กระทั่งบนอานของสหายสองล้อที่ว่า บางครั้งให้สายลมปะทะหน้าบ้างก็ได้ ให้น้ำตามันไหลตามแรงโน้มถ่วงบ้างก็ดี เพราะอย่างไรสักวันหนึ่งเราก็ต้องเผชิญความจริงของโลกนี้ ว่าเราต้องอยู่คนเดียว และคงต้องอยู่ให้ได้ หลายคนวนเวียนผ่านมาในชีวิต ในความฝัน ในศัทธรา แต่ทุกคนก็ต้องจากลาเช่นกัน ไม่เว้นแม้แต่ตัวเรา ความรักมิได้นำพามาเพียงความสุข แต่ยังลากเอาความทุกข์แห่งการคาดหวังมาด้วย แต่เมื่อมันไม่ได้อย่างคาดความเศร้าก็ตามมา ให้คิดเสียว่ายังโชคดีดีกว่าที่คนที่ไม่เคยรู้จักความรัก

ปล. จูบราตรีสวัสดิ์ในทุกคืน ตื่นมาเจอในทุกวัน... แล้วคิดว่า กูมาทำอะไรตรงนี้เนี่ย หมดไปครึ่งชีวิตแล้ว...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ขอคำใบ้ด่วน

อ้าว โทดที นึกว่าบ้านลุงพิฯ อิอิ

อ่านมาซึ้งอยู่ดีๆ เจอวิคส์ วาโปรับเข้าให้ ไปไม่เป็นเลยตรู

แถมมาจบที่โอเกะอีก เห้อ...ไอ้ตอนจบคืนนั้น ตะโกน เอ๊ย ร้องเพลงไรอ่ะ ท่าทางคับแค้นน่าดู๊ 555

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 06.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn


ทำมัยมีแต่ ฟามรัก เศร้า ๆ ล่ะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 04.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

ทายเล่น ๆ (น่าจะมีรางวัลจริง ๆ น่ะ)

ตอบ: หนูบวกได้ 36 อ่ะ ใช่ป่ะ

เอ่อ...ผ่านไปแล้ว 6 ต้องบวกปัจจุบันด้วยป่ะ

งั้นก็น่าจะเป็น 37 เหมือนพี่หนุ่ม เอ่..หรือไม่ใช่

อืมม์..แต่ก็น่าจะใช่น่ะ

ปล. หนูว่านางเอกในเรื่องเนี่ยหนูรู้จักดีน่ะ แต่ไม่เคย
ถามอายุซักที กลัวถูกตีกบาลอ่ะ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ปรัตยา วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 03.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

อ่านแล้วไม่อยากคาดเดาเรยยยย



ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ส.สนสอาดจิต วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 03.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamup
ส.สนสอาดจิต


นางเอกของเรื่อง อายุ 33 แน่ๆเลย

ใช่รึเปล่าหว่่า


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
kamolnum วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 01.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
kamolnum วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 01.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

อืมม์ สามสิบเจ็ด ++

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
kamolnum วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 00.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

ลึกซึ้งยิ่งนัก


สรุป...กรูไม่ข้าววจัยยยย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]