• iheartia
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tsuriya@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 100
  • จำนวนผู้ชม : 169971
  • ส่ง msg :
  • โหวต 273 คน
iheartia
บันทึกความทรงจำ...ทุกข์...สุข...สนุก...เศร้า...เหงา...เมา...เคล้าน้ำตา...สุราฮาเฮ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/iheartia
วันอังคาร ที่ 1 กันยายน 2552
Posted by iheartia , ผู้อ่าน : 2674 , 16:58:51 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จากคอมเมนท์ของ "น้องต้นหลิว" อันนี้

       พี่ต้นเตี้ยก็เลยได้โอกาส "อู้" เอ๊ย! นำเรื่องราวเก่าๆ มาเล่าใหม่อีกครั้งหนึ่ง มิได้ "ขี้เกียจ" แต่ประการใด แต่ทำตามคำเรียกร้อง ของ "น้องต้นหลิว" จริงๆ นะจะบอกให้ ขอเชิญทัศนากันได้ตามอัธยาศัยนะจ๊ะ มิตรรักนักอ่าน

..........

..........

..........

       "สอนฉันให้เข้าใจ...รักร้าวเป็นเช่นไร...ขอบใจจริงๆ"...นั่นเป็นเสียงของ ท่วงทำนองเพลงที่วนเวียนอยู่ภายในหัวสมองน้อยๆ ของผม ในขณะที่กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนเรื่องราว "เรียนรู้รักแรก" เพื่อตอบ TAG จากคุณพี่กัปตันแจ๊ค คนดีศรีของแกงค์ ที่จัดมาให้เมื่อหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ทำให้ผมต้องย้อนเวลากลับไปยังอดีตอีกครั้งหนึ่ง ผมตั้งเจ้า winamp ให้เล่นเพลงนี้ วนไปมาซ้ำๆ เพื่อให้ผมได้ทบทวนความทรงจำในเรื่องราว เมื่อครั้งยังเป็นวัยกระเตาะ ตอนเมื่อครั้งที่ยังไม่ประสีประสากับคำว่า "รัก" และเพื่อน "ต่างเพศ" ผมฟังเพลงไป นั่งคิดคำนึงไปเรื่อยๆ จนในที่สุด "เจ้าความทรงจำ" ที่ผมคิดถึง ก็พากันเดินทางข้ามเวลา ออกมาจากก้นบึ้งความทรงจำภายในหัวใจ มาทักทายผมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

       "รักครั้งแรก" ของผมนั้น เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผมกำลังก้าวจาก "เด็ก" ไปสู่ความเป็น "เตรียมผู้ใหญ่" พูดง่ายๆ นั่นก็คือ "วัยรุ่น" นั่นเอง ผมพบกับ "รักครั้งแรก" ในตอนที่กำลังจะเปลี่ยนคำนำหน้านามจาก "เด็กชาย" กลายเป็น "นาย" หมาดๆ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้น ผมยังมีความสุขและสนุกสนานกับการ "ละเล่น" แบบเด็กชายทะโมนทั่วไปที่ เตะฟุตบอล ทอยตุ๊กตุ่น และหาเรื่องเล่นไปเรื่อยๆ เปื่อยๆ ตามประสา จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมได้พบกับเธอ "น้องนุ่น" คนที่เป็นรักครั้งแรกของผม

       ช่วงเวลานั้น ผมได้เข้ามาเรียนในสถาบันการศึกษาสาขาวิชาชีพแห่งหนึ่ง ทำให้ผมได้มีโอกาสได้พบกับ"นุ่น" เธอเรียนต่างสาขากับผม ซึ่งผู้หญิงในสาขาที่ "นุ่น" เรียนอยู่นั้น เขาว่ากันว่า "น่ารัก สวยล้ำนำสมัย" ที่สุดในโรงเรียน ซึ่ง "นุ่น" ก็เป็นหนึ่งในจำนวนคนน่ารักในสาขานั้น นุ่นเป็นผู้หญิงที่ "ตัวเล็กๆ คม ขำ อีกทั้งยังแต่งตัวดูดี และน่ารัก ตามสไตล์เด็กศิลป์" จริงๆ เลย

       ผมได้คบกับเธอด้วยความบังเอิญมาก...ถึงมากที่สุด เรารู้จักกันครั้งแรก จากการที่เราได้เข้าค่ายลูกเสือ และผมกับนุ่นได้อยู่หมู่เดียวกัน ครั้งนั้นผมเป็น "หัวหน้าหมู่" เธอคอยแซวผมอยู่ตลอด เนื่องจากตอนนั้น ผมดูเป็นเด็กๆ ความน่ารักยังคงปกคลุมอยู่ภายในตัวของผม (พอโตขี้นมาหน่อยความน่ารักก็ได้ทำการสลายตัวออกไปจากร่างกายผมไปจนหมดสิ้น) ผมก็ได้แต่เขิน สะเทิ้นอาย ในทุกครั้งที่เธอตั้งหน้าตั้งตาแซวผม ผมไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเธอ เนื่องจากเมื่อมองหน้าเธอ แล้ว "หัวใจ" ของผมมันเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปากคอมันสั่นไปหมดเสียทุกทีเลย ซึ่งตัวผมในตอนนั้น ไม่แน่ใจตัวเองว่า อาการที่เกิดขึ้น เค้าเรียกว่า "รักแรกพบ" หรือเปล่า

       อ้อ...ผมลืมบอกไปครับ "นุ่น" เรียกชื่อผมว่า "ปลาทูน้อย"

       หลังจากการกลับจากเข้าค่ายคราวนั้น ผมก็ค่อยๆ ลืมเลือน "นุ่น" ไป เนื่องจากผมมีเรื่องราวไร้สาระมากมาย ที่ต้องทำในชีวิตประจำวันร่วมกับเหล่าบรรดาเพื่อนฝูง อีกทั้งเราก็ไม่มีโอกาสได้เจอะเจอกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง "เจ้าป๊อก" เพื่อนของผมได้เอ่ยปากชวนผมไปทำหน้าที่เป็น "ไม้กันหมา" ให้ เนื่องจากเพื่อนผมไปจีบสาวที่อยู่ห้องเดียวกับน้องนุ่น และกำลังจะไปส่งสาวกลับบ้าน แต่เนื่องจาก "น้องชมพู่" หนีบเพื่อนกลับอีกหนึ่งคน เพื่อนผมจึงจำเป็นต้องมี "ไม้กันหมา" ชั้นดีอย่างผมนั่นเอง

       ซึ่งก็คงเป็นความบังเอิญอีกครั้งหนึ่ง เพื่อนของ "น้องชมพู่" ขวัญใจเพื่อนผม ก็คือ "น้องนุ่น" เมื่อได้เห็นหน้าเธออีกครั้ง หัวใจผมก็เริ่มมีอาการประหลาดเหมือนตอนเข้าค่ายลูกเสือ แต่คราวนี้ มันชักจะรุนแรงเป็นระยะๆ ในระหว่างที่นั่งรถกลับบ้านพร้อมกับเธอ เธอชวนผมคุยตลอดทาง เนื่องจากเพื่อนของนุ่นก็ "จู๋จี๋...อี๋อ๋อ" อยู่กับเจ้าป๊อกเพื่อนของผม นุ่นคงไม่รู้จะคุยกับใคร ผมเองก็นั่งเกร็งมาตลอดทาง แต่ผมกลับรู้สึกมีความสุขอย่างประหลาดๆ ขึ้นมาเวลาที่เรานั่งใกล้กัน หลังจากวันนั้น ผมก็ทำหน้าที่ "ไม้กันหมา" ให้กับเพื่อนผมในทุกๆ วัน อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ผมเริ่มคุยกับ "นุ่น" มากขึ้น เราเริ่มรู้จักกันมากขึ้น จนในที่สุด เราก็กลับบ้านกันเพียง "สองคน" โดยที่เพื่อนผมก็ไปกับ "น้องชมพู่" ผมก็ไปกับ "น้องนุ่น" ที่เค้าเรียกว่า "สองคู่...ชู้ชื่น" นั่นเอง

       หลังจากนั้นเป็นต้นมา ผมคิดเอาเองว่า "น้องนุ่น" เป็น "คนรัก" ของผมได้อย่างเต็มปากเต็มคำ เรากลับบ้านด้วยกันทุกวัน โดยการนั่งรถเมล์ที่ "อ้อมโลก" ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เนื่องจากเราจะได้อยู่ด้วยกันบนรถ มีเวลา "กระหนุงกระหนิง" กันได้นานๆ ผมเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองในหลายๆ อย่าง เริ่มที่จะใส่ใจในหน้าตา และการแต่งตัวมากขึ้น โดยทำการเก็บสตางค์ค่าขนม ไปหาซื้อเสื้อผ้าที่ "จตุจักร" เริ่มหัดใส่ "กางเกงยีนส์" โดยที่ถอดกางเกงขาสั้น "ชู ชู" ตัวโปรด ที่เคยใส่เป็นกางเกงตัวเก่ง ทิ้งไปโดยไม่ใยดี ผมเริ่มชอบฟังและเคลิบเคลิ้มกับเพลง "รักวัยรุ่น" จากวงดังๆ โดยจินตนาการไปว่า "พระเอกนางเอก" ในเพลงคือ "ผมกับน้องนุ่น" ทุกเพลงไป

       ผมเริ่มหัดทำการ์ด กุ๊กๆ กิ๊กๆ ที่เขียนเนื้อเพลง หรือข้อความหวานๆ ที่ "โดนใจ" ในช่วงเวลานั้น ไปมอบให้ "นุ่น" โดยที่เธอก็ทำการ์ดลักษณะแบบเดียวกัน มามอบให้ผมเสมอๆ ผมยังต้องอดออมค่าข้าวกลางวัน เพื่อนำไปแลกเศษสตางค์ไว้เป็นกำๆ มือ เพื่อที่จะเอาไว้ไป "บริจาคเลือด" ให้ยุง ตามตู้โทรศัพท์ที่เปลี่ยวๆ ลึกๆ ได้พูดได้คุยกับเธอผ่านทางโทรศัพท์นานๆ ในแทบจะทุกๆ วัน เราสองคนมักจะไปกินไอศครีมที่ "ศาลาโฟร์โมสต์" อยู่เสมอๆ นั่งกุมมือกันที่สวนสาธารณะบ่อยๆ ผมเริ่มที่จะไปรับเธอมาโรงเรียนด้วยกัน แล้วก็ไปส่งเธอถึงบ้านในทุกวัน โดยที่ผมมี "เงื่อนไข" สำหรับเราสองคนที่คิดว่า "เจ๋ง" สำหรับผม นั่นคือ ผมสัญญากับนุ่นว่าจะมอบ "ฮอลล์ รสเชอรี่" กับน้องนุ่น "ทุกวัน" วันละเม็ด ถ้าวันไหนไม่เจอกัน ก็เก็บไว้ให้กันในวันรุ่งขึ้น

       "ความรัก" ระหว่างเราสองคน เริ่มพัฒนาขึ้นวันละเล็กละน้อย ผมเริ่มที่จะมีการหึงหวง "นุ่น" ซึ่งเป็นสาเหตุให้เราทะเลาะกันบ่อยๆ ผมเองยอมรับว่า มีคนเข้ามา "จีบ" นุ่นมากมายเหลือเกิน และจากการทะเลาะกันนั้น ทำให้ผมได้รู้จักกับ "จูบแรก" ซึ่งสำหรับผมแล้ว เป็น "baby kiss" ที่ติดตรึงอยู่ภายในใจของผมมาถึงทุกวันนี้ มันเป็นการจูบเพียงแค่ "ริมฝีปาก" ของเรามาแนบชิด เพียงช่วงเวลาสั้นๆ โดยเหตุการณ์ครั้งนั้น "นุ่น" เป็นฝ่ายเข้ามา "จูบ" ที่ริมฝีปากของผมทั้งน้ำตาพร้อมกับกล่าวกับผมว่า

       "นุ่นทำอย่างนี้แล้ว ปลาทูรู้หรือยังว่า นุ่นรักปลาทูแค่ไหน"

       หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทั้งเพื่อนของผมและเพื่อนของนุ่น ก็ได้รู้กันโดยทั่วไปว่า มี "คู่รักต่างสาขา" คู่ใหม่เกิดขึ้นในโรงเรียนอีกหนึ่งคู่ ผมกับนุ่นแทบจะเป็นเงาตามตัวซึ่งกันและกัน ซึ่งมองๆ ดูแล้วคงจะไม่มีเหตุการณ์ใดๆ มาบั่นทอน "ความรัก" ระหว่างเราสองคนได้ แต่แล้วในที่สุด ผมก็ได้ประสบพบกับ "อาถรรพณ์รักครั้งแรก" เหมือนกับคนอื่นเขา...เข้าจนได้

       เมื่อวันปิดภาคเรียนได้มาถึง ผมกับนุ่นก็จำต้องห่างกันช่วงระยะเวลาหนึ่ง เนื่องจากเราคงจะไม่ได้เจอะเจอกันเหมือนตอนเปิดเรียน ผมคงจะเข้าไปหาเธอที่บ้านทุกๆ วันไม่ได้อย่างแน่นอน เนื่องจากพ่อแม่ของนุ่นจะมองว่าไม่เหมาะสม ผมก็ได้แต่โทรศัพท์หานุ่น ช่วงแรกๆ ก็ยังดูปกติ แต่พอช่วงหลังๆ ที่โทรไปหานุ่นนั้น ผมกลับมีความรู้สึกว่าผม "แลกเหรียญ" มามากเกินไป เนื่องจากโทรหานุ่นในช่วงหลังๆ จะมีเศษสตางค์เหลือมากมาย ทั้งๆ ที่ผมก็แลกเงินมาเท่าเดิม นุ่นมักไม่ค่อยว่าง และไม่ค่อยอยากคุยกับผมเหมือนเมื่อก่อน ผมก็ได้แต่นั่งมอง "ฮอลล์ รสเชอรี่" ที่นับวันจะมากมายขึ้น นอนสงบนิ่งอยู่ในขวดโหล ด้วยความรู้สึกที่ไม่เข้าใจในเหตุผลใดๆ เลย

       และเมื่อวันเปิดเทอมที่ผมตั้งหน้าตั้งตารอคอย ก็ได้มาถึง ผมดีใจที่จะได้เจอนุ่นอีกครั้ง เมื่อมาถึงโรงเรียน เจ้าป๊อกได้มาบอกข่าวที่ไม่ดีกับผมว่า

       "เฮ้ย...เตี้ย กูเห็นนุ่นมีแฟนใหม่ว่ะ"

       ผมไม่เชื่อ และรู้สึกโกรธเจ้าป๊อกมาก จึงไม่พูดด้วยและไม่ใส่ใจ แต่วันนั้นทั้งวันผมไม่เจอนุ่นเลย จนกระทั่งวันรุ่งขึ้น "น้องชมพู่" เพื่อนสนิทของนุ่นก็ได้มาบอกกล่าวข่าวหนึ่งกับผมว่า

       "ปลาทู นุ่นถูกรถชน นอนอยูโรงพยาบาล...นุ่นเค้าให้ปลาทูไปเยี่ยมวันนี้ให้ได้นะ"

       ผมรีบทำการโกหกอาจารย์ปกครองว่า "ญาติ" ไม่สบายเพื่อขอ "ลากิจ" ไปเยี่ยมญาติโดยด่วน ผมแทบจะเหาะไปโรงพยาบาลแทนการเดินทางตามปกติ เมื่อถึงโรงพยาบาลและมาหยุดตรงหน้าห้องของนุ่นแล้ว เมื่อผมเปิดประตูเข้าไปนั้น ผมรู้สึกถึงความรู้สึก "เจ็บปวด" แปลกๆ ขึ้นมา เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในหัวใจของผมตอนนั้น ผมอธิบายไม่ถูกเหมือนกันว่า "เจ็บ" แค่ไหน แต่รู้สึกว่า "มาก" กว่าการถูก พ่อ แม่ หรือ ครู หวดด้วย "ไม้เรียว" เป็นไหนๆ

       ภาพที่ผมเห็นนั้น เป็น "ไอ้หนุ่ม"ที่ไหนก็ไม่รู้ นั่งกุมมือนุ่นอยู่ข้างๆ เตียงคนไข้ ผมเห็นแล้วรู้สึกงง และสับสนจึงหันไปมองหน้านุ่น เธอมองมาที่ผมยิ้มให้แบบแกนๆ พร้อมกับเอ่ยคำสั้นๆ ที่ผมยังจำได้ไม่ลืมว่า

       "ปลาทู นี่แฟนเรา" พลางส่งสายตาไปทางไอ้หนุ่มคนนั้น

       นุ่นได้ขอให้หนุ่มคนนั้นออกไปรอข้างนอกห้องสักพักเพื่อจะพูดคุยกับผม เมื่อเราอยู่กันสองคน นุ่นก็เริ่มที่จะร้องไห้ออกมา และนุ่นก็ได้บอกกับผมว่า

       "ปลาทู...เราขอโทษ"

       ผมหันไปยิ้มให้เธอ เป็นยิ้มที่ผมกลั้นความรู้สึกไม่ให้ร้องไห้ ก่อนจะเอ่ยกับเธอว่า

       "ไม่เป็นไร...เราเข้าใจ" แล้วผมก็ได้ล้วงลงไปในกระเป๋า หยิบขวดโหล "ฮอลล์ รสเชอรี่" ซึ่งในตอนนั้น จำนวนมากจนแทบจะเต็มโหลอยู่รอมร่อแล้ว ผมส่งให้ก่อนที่จะบอกกับเธอว่า

       "เราเก็บไว้ให้ตั้งแต่ปิดเทอม ต่อไปหลังจากนี้ นุ่นคงไม่ต้องการมันแล้วมั้ง เรากลับแล้วนะ"

       เมื่อผมมอบขวดโหลให้เธอเรียบร้อย ผมก็รีบหันหลังเดินออกจากห้องนั้นในแทบจะทันที ผมเดินทางกลับมายังโรงเรียนอย่างที่มีความรู้สึกประหลาดๆ ที่เกิดขึ้นครั้งแรกในชีวิต มันรู้สึกเจ็บอย่างประหลาด ไม่ใช่การเจ็บจากบาดแผล หรือการถูกกระทบกระแทกจากวัตถุ ไม่ใช่การเจ็บปวดจากการป่วยไข้ น้ำตาผมไหลมาตลอดการเดินทาง เมื่อมาถึงโรงเรียนผมได้เข้าไปหาบรรดาเพื่อนๆ ที่ยังอยู่ภายในโรงเรียน ก่อนเอ่ยสั้นๆ ว่า

       "ไปกิน...เหล้า...กัน"



       วันนั้น ผมเมามายเป็นอย่างมาก โดยมีเหล่าบรรดาเพื่อนๆ เป็นคนคอย "ปลอบใจ" ผม โดยการหยอดเพลงในตู้เพลงให้ฟังเพื่อผ่อนคลายจิตใจ แต่ละเพลงนั้น มันช่าง "ช่วยเหลือ" ผมได้อย่างวิเศษเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นเพลง "มือที่สาม" ของพี่ทัช เท้าไฟ หรือจะเป็นเพลง "ฟั่นเฟือน" ของคุณพงษ์พัฒน์ เพื่อนผมมันหยอดเพลงให้ฟังอยู่แค่สองเพลง วนไป...วนมา ซึ่งตอนนั้น ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าผมเมา "เหล้า" หรือ เมา "เพลงอกหัก" กันแน่

       หลังจากวันนั้น ผมก็เริ่มที่จะทำใจได้ เนื่องจากผมมีเรื่อง "สำคัญ" กว่าการคิดถึงเรื่อง "อกหัก" นั่นคือเรื่อง "การเรียน" ของผม เนื่องจากช่วงเวลาที่ผมมีความสุขกับ "รักครั้งแรก" นั้น "เกรดเฉลี่ย" ของผมมันตกต่ำสวนทางกับความรักของผมอย่างมาก ผมอาจเรียนไม่จบ ผมเริ่มเอาใจใส่กับการเรียนมากขึ้น โดยมีบรรดาเพื่อนๆ คอยเป็นคนช่วยสอนและชี้แนะให้ ทำให้ "ความรักครั้งแรก" ของผมก็ค่อยๆ หายไปจากความคิดของผมในช่วงเวลานั้น

..........

..........

..........

       "เฮ้ย...เตี้ย กินปลาหมึกปิ้งกัน กูเลี้ยงเอง" เสียงของคุณ "ต้นทิน" เพื่อนรัก เรียกชื่อผม ในขณะที่ผมกำลังสูบบุหรี่ และคุยเรื่องราวไร้สาระอย่างออกรสกับเพื่อนๆ อยู่หลังห้องน้ำ

       "จริงป่าวครับพี่ เรื่องกินฟรี ขอให้บอก ไปเด้" ผมหูผึ่งทันที พร้อมส่งต่อบุหรี่ให้เพื่อน ก่อนที่จะเดินตาม คุณต้นทิน ไปต้อยๆ พร้อมกับคิดในใจ

       "ใจดีจริงๆ เว๊ย เพื่อนกู"

       เมื่อถึงร้านปลาหมึกปิ้งหน้าโรงเรียน กลิ่นหอมของปลาหมึกมันช่างเย้ายวนใจผมเหลือเกิน ผมหันไปมองหน้าคุณต้นทิน พร้อมกับถามย้ำอีกครั้งว่า

       "เลี้ยงกูจริงๆ นะโว้ย"

       คุณต้นทิน ยิ้มให้แทนคำตอบ ผมรีบจัดแจงเลือกไม้ที่คิดว่าใหญ่ที่สุด จัดแจงราดน้ำจิ้ม

       และในขณะที่ผมกำลังเขมือบปลาหมึกปิ้งชิ้นแรกอยู่นั้น คุณต้นทินได้มาตบที่บ่าของผม และชี้มือไปทางหน้าโรงเรียน พร้อมกับบอกกับผมว่า

       "เฮ้ย...เตี้ยดูอะไรดิ"

       ผมมองไปตามมือของ คุณต้นทิน ภาพที่ผมเห็นก็คือ "น้องนุ่น" กำลังซ้อนมอเตอร์ไซด์ของไอ้หนุ่มคนนั้นอยู่ที่บริเวณหน้าโรงเรียน ผมมีความรู้สึกว่า ปลาหมึกที่ค้างคาอยู่ในปากผมนั้น มันช่างชิ้นใหญ่จนกลืนแทบไม่ลง และรสชาติของน้ำจิ้มก็ช่าง "เผ็ดร้อน" จนน้ำตาแทบจะไหล ผมเบือนหน้าหนี พร้อมเดินกลับเข้าโรงเรียนทันที โดยมีปลาหมึกย่างครึ่งไม้อยู่ภายในมือ

       เมื่อมาถึงห้องน้ำ ผมไม่พูดอะไร ขอบุหรี่เพื่อนมาสูบ พร้อมกับยกปลาหมึกปิ้งครึ่งไม้ที่เหลือ ให้เพื่อนคนที่ส่งบุหรี่ให้ คุณต้นทิน เดินตามเข้ามาหาผม ก่อนที่จะเอ่ยปลอบใจผมว่า

       "อะไรวะ ไอ้เตี้ย กูเลี้ยงไม้เดียวไม่พอเหรอวะเนี่ย วันหลังกูเลี้ยงสองไม้ก็ได้ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ"

       ผมก้มหน้าสูบบุหรี่ด้วยความเครียด ผมรู้สึกว่าภายในดวงตาของผมตอนนั้นคงจะแดงก่ำเป็นอย่างมาก คุณต้นทิน ยังคงหัวเราะปลอบใจผม อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ เป็นแน่

       ผมเงยหน้าขึ้นมามองหน้าคุณต้นทิน ด้วยสายตาที่แดงก่ำ พร้อมกับเอ่ยปากถามออกมาว่า

..........

..........

..........

..........

..........

..........

..........


"เฮ้ย...มอเตอร์ไซด์ ขับยากหรือเปล่าวะ

กูจะเก็บเงินซื้อมอเตอร์ไซด์"

..........

..........

..........

..........

       หลังจากวันนั้น ผมก็ยังเจอวิบากกรรมครั้งใหญ่กับ "มอเตอร์ไซด์" อีกครั้ง ทำให้ทุกวันนี้...ผมเป็นโรคกลัว "มอเตอร์ไซด์" ไปแล้วครับมิตรรักนักอ่าน

       "ฉันแพ้จึงเข้าใจ...รักร้าวเป็นเช่นไร...ขอบใจจริงๆ"...เมื่อเพลงนี้ได้จบลงเป็นครั้งที่ยี่สิบสี่ ผมก็เขียน "รักครั้งแรก" จบพอดี ผมคิดว่า "รักครั้งแรก" สำหรับผมนั้น เป็นความรักที่ผมคงจะจดจำไว้ ตราบจนวันสุดท้ายของชีวิต เพราะผมคิดว่า "รักครั้งแรก" ของตัวผมนั้น เป็นสิ่งที่ "คนบนฟ้า" กำหนดไว้ และนำพาให้ผมได้รู้จักและรับรู้ถึงความรู้สึกแปลกๆครั้งแรกภายในหัวใจ เป็น "ความรักที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ" จึงมีแต่จินตนาการ ความหอมหวาน และสวยงามอบอวลอยู่ใน "รักครั้งแรก" ในส่วนที่เรา "ผิดหวัง" กับความรักครั้งแรกนั้น ผมคิดว่า "คนบนฟ้า" ก็คงกำหนดไว้แล้วเช่นกัน เพราะถ้าเรา "สมหวัง" เราก็จะไม่รู้เลยว่า จริงๆ "รัก" นั้นเป็นเช่นไร

..........

..........

..........

       ปัจฉิมลิขิต : ขอบพระคุณ "ต้นทิน" เพื่อนผู้เป็นทิงเจอร์ ที่ช่วยเยียวยาหัวใจ ในรักครั้งแรกด้วยนะจ๊ะ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
เสี่ยวป้อ วันที่ : 06/10/2009 เวลา : 16.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seaugpor
  "เสวนา กับ เสี่ยวป้อ มีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเน้นไปทางอันหลังมากกว่า 555"

อย่างงี้เค้าเรียกว่า

รักแท้แพ้แดชคับพี่

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 30/09/2009 เวลา : 13.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

จะบอกว่า พี่ก็เห็นด้วยเรื่องตุ๊กตาภูมิคุ้มกันครับ

แล้วจะเอาคะแนนโหวต ของทุกคน ไปเป็นส่วนหนึ่งของการคิดคะแนนรอบสุดท้ายก็ได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 30/09/2009 เวลา : 12.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

... ขอบใจจริงๆ (เป็นการต่อตอนจบให้ตามที่เข้าใจว่า น้องเตี้ยคงอยากบอกเช่นนั้น)

ตอนอ่านหัวเรื่อง นึกว่าเรื่องนี้เคยอ่านแล้ว (นึกไปถึงน้องตุ๊กตาน่ะ)
แต่พออ่านไป เฮ้ย ไอ้เตี้ยมันมีเรื่องอกหักหลายเรื่องจริงโว้ย

แต่ก็นะ เพื่อนต้นทิน เป็นยารักษาแผลที่แรงได้ใจจริงๆ เฮ้อ

น้องเตี้ย เคยไปศาลาโฟร์โมสต์ด้วยเหรอ อินเทรนด์จริงๆ
พี่ว่า พี่เคยแต่ผ่านนะ ไม่เคยได้เข้าไป เพราะตอนนั้นไม่มีรักกับเขา

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
lost-in-space วันที่ : 10/09/2009 เวลา : 07.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lostinspace
เคยไหม ? ที่เดินไปยิ้มไปได้อยู่คนเดียว :)

ปัดฝุ่น >> ก็ Repost นี่เหว่ออออ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
SOMBOONTIEW วันที่ : 09/09/2009 เวลา : 22.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somboontiew
เราจักทำเวบหลวงปู่ทิม วัดพระขาว ด้วยใจต้องการบูชาพระคุณ หลวงปู่ www.luangputim.com

สวัสดีครับ แวะมาทายทักและเยี่ยมชมพร้อมส่งกำลังใจให้กัน

วันนี้ผมมากับ เอนทรี้ที่ใช้เวลาเก็บข้อมูลมากที่สุด

"๙ อันดับ สุดยอดวัตถุมงคล หลวงปู่ทิม วัดพระขาว"

เชิญรับชม รับฟัง และเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะครับ

ขอบคุณมากครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 08/09/2009 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

เอ...ผมว่าผมเม้นต์ไปแล้ว

มันหายไปไหนว่า

หรือว่าดันไปเม้นต์สลับกับบ้านอื่น

โธ่..น้องปลาทูของพี่


น้องปลาทูช่วยไปเม้นต์ทรงคุณค่าให้พี่ด้วย

คำถามชิงรางวัล...ถ้าคุณต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง...

http://www.oknation.net/blog/konto/2009/09/08/entry-2

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 17.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

เอ่อ..พี่เตี้ย
..
แม่ตูจะมาเฉลยความจิง
v
ที่พี่เตี้ยคิดว่าเอ่อ...

"ลูกไม้ต้นหลิว" ตกไม่ไกลต้น หรอกจ๊ะ

เพียงแต่ว่า "ต้นหลิว" มีปุ๋ยชั้นดี
(((ความจริงก็คือ..แม่ตูใช้ แต๊ แด่นนนนน ((มันคือ...)) ฝ่ามือเทวดา กับ พลังเสียงของเจ๊สี่..อิอิ
(เคยดูป่าวเนี่ยเรื่องนี้อ่ะ)
..


ความคิดเห็นที่ 29 (0)
นายครก วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 11.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naykrok
เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง  เมื่อมัวหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา  เมื่อไม่มีมิตรเมินไม่มองมา  เมื่อมอดม้วยแม้หมูหมาไม่มามอง


อ้าว ลืมแนบรูปอ่ะ


ความคิดเห็นที่ 28 (0)
นายครก วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 11.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naykrok
เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง  เมื่อมัวหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา  เมื่อไม่มีมิตรเมินไม่มองมา  เมื่อมอดม้วยแม้หมูหมาไม่มามอง

ไม่น่าเชื่อจริงๆ ครับว่า น้องวรานุสเตี้ยจะเขียนเรื่องรักโรแมนติกได้ขนาดนี้

พ้มว่ามันต้องกลั่นกรองออกมาจากจิตวิญญาณอันละเมียดละมุน เต็มไปด้วยสุนทรียเป็นแน่แท้

ศิลปินระดับเทพเท่านั้น จึงสามารถรังสรรค์ผลงานระดับจักรวาลได้เฉกเช่นนี้

สวยงามมากๆ ครับ...
.
.
เอ่อ แล้วชื่อที่น้องนุ่นเธอเรียกน่ะ

มันมีที่มาจากอวัยวะบางส่วนในร่างกาย ที่มันดูคล้ายกับปลาทูแม่กลอง คือ "หน้างอ คอหัก" แถมยังมีขนาดเล็กกว่าปกติอีกใช่มั้ยครับ

อวัยวะที่ว่านั้นคงมีลักษณะโดยรวม คือ
"หน้างอ คอหัก และขนาดเล็ก"

จึงเป็นที่มาของ "ปลาทูน้อย"

เอ่อ ผมเข้าใจถูกต้องมั้ยครับ คุณต้นทิน


ความคิดเห็นที่ 27 (0)
cozy วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 13.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kakalot
I agreed that what really matters is what you like, not what you are like... Books, records, films -- these things matter. Call me shallow but it's the fuckin' truth - High Fidelity

ก่อนอื่นต้องบอกว่าชื่อคุณน่ารักน่ากินจริงๆครับ ปลาทูน้อย



สมัยเราเป็นวัยรุ่น มองย้อนหลังไปจะมีอะไรเป็นความทรงจำเสมอครับ ทั้งเรื่องสุขเรื่องเศร้า

แต่คุณนำมาเล่าได้น่าอ่านมากครับ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 04/09/2009 เวลา : 21.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

ตอนต่อไป..ไม่ทราบว่าพี่ชายใหญ่(แห่งบ้านจันส่องล่า)
..
จะเขียนเรื่อง "รักครั้งที่สอง" หรือเปล่าคะ .....

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 04/09/2009 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

สวัสดียามดึก(หรือยังเนี่ย) อิอิอิ
...
จริงๆ แล้วเรื่อง "กว่าจะได้เล่านิทาน"
ต้นหลิวเขียน 20 กว่าตอนค่ะ
v
v
เขียนเสร็จตอน ป.2 ค่ะ ^^
ตั้งใจให้เขียนไว้เพื่อไม่ให้ต้นหลิวลืมว่า
"อยากได้หรืออยากเป็นอะไรสักอย่างมันไม่ใช่เรื่องง่าย อยากปุ๊ปได้ปั๊บ มันต้องใช้เวลา"
โอ๊ะๆๆๆ(แม่ตูดูเป็นงานเป็นการกับเขาก็ได้ด้วยแฮะ) ฮาๆๆๆๆ
v
v
ไม่ใช่ว่าอยากได้กล้องถ่ายรูปราคาหลายแสน ก็ซื้อได้เลย
หรือ
อยากซื้อบ้านเป็นสิบๆ ล้านก็ซื้อเลย
(((( ฮาๆๆๆๆ นอกเรื่องๆๆๆๆ))))
(จริงๆ แล้วไม่กล้าเอามาลง เพราะกลัวว่ามันจะน่าเบื่อ ไม่หนุก)
เพราะเป็นเรื่องตั้งแต่เด็กอนุบาลอ่ะค่ะ จนถึงประถม 2
v
v
แต่ขอบอกว่ายิ่งอ่านไปเรื่อยๆ พี่ๆ จะเจอมรสุมชีวิตของต้นหลิวค่ะ ...
(แกล้งโฆษณาอีก) ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 04/09/2009 เวลา : 06.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

ดีจ้า..
จากความเดิมตอนที่แล้ว...^^
v
v
ความคิดเห็นที่ 5
iheartia วันที่ : 04/09/2009 เวลา : 01.44 น.
http://www.oknation.net/blog/iheartia
...Live is Beautiful...Enjoy Your Life Now!...
ip : 58.9.208.143/58.9.208.143


อ่านจบแล้วจ๊ะ

เอนทรีเรื่องนี้....บอกให้พี่ต้นเตี้ยรู้ว่า (คล้ายๆ อิสปเลยนะเรา)

"นิทาน" สร้างอะไรๆ ให้กับเด็กๆ ได้ตั้งหลายอย่าง

สร้าง จินตนาการ ทางความคิด

สร้าง ความกล้าแสดงออกต่อหน้าคนมากมาย

และสร้างสุดท้ายเนี่ย "เยี่ยม" มากๆ เลยจ๊ะ

"สร้างสัมพันธภาพภายในครอบครัว" ของน้องต้นหลิวให้อบอวลไปด้วย "ความรัก" พ่อ-แม่-ลูก

ว่าแล้ว พี่ต้นเตี้ย ต้องเตรียมคิด "นิทาน" ไว้เล่าให้ "น้องต้นต้อยติ่ง" ฟังก่อนนอนบ้างดีกว่า
v
v
v
เอ่อ...คุณพี่เตี้ย(ชายใหญ่แห่งบ้านจันทร์ส่องหล้า) กร๊ากกกกกกก
..
เข้าใจอะไรข้ามขั้นตอนไปนิดนึงนะคะ
ก่อนที่จะเตรียมนิทานไว้เผื่อน้อง "ต้นต้อยติ่ง"
..
คุณพี่เตี้ย(ชายใหญ่แห่งบ้านจันทร์ส่องหล้า)
ต้องหาภรรยาก่อนนะคะ
..
(((((แต่.เอ๊ะ.โอ๊ะ.อ๊ะ.อ๋อ...หรือว่ามีแว้ววววววว)))))

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ฅนผ่านทาง วันที่ : 03/09/2009 เวลา : 14.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

อ่านๆ ไปเจอ น้องนุ่น "สวยล้ำนำสมัย"
ชวนให้คิดถึงทีวีไมโครเวฟพัดลมตู้เย็น เลยจริงๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 15.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

อยากดูรูปฟามรักครั้งแรกของน้องชายคนกลางบ้างอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ChaiManU วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 11.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

เรื่องนี้ มีทั้งบุหรี่และสุรา ผู้ปกครองควรพิจารณาและให้คำแนะนำ

ปัจฉิมลิขิต : ขอบพระคุณ "ต้นทิน" เพื่อนผู้เป็นทิงเจอร์ ที่ช่วยเยียวยาหัวใจ ในรักครั้งแรกด้วยนะจ๊ะ

ฮ่าๆๆ ต้นทิน ทำประโยชน์ให้ โดยไม่รู้ตัว

"เยียวยงเยียวยาอะไรวะ กรูแค่อยากหาเพื่อน กินเหล้า"


ความคิดเห็นที่ 20 (0)
mookie วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 09.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ฮ๊าดดดดดด ชิ้วววววววววว

เฮียแพ้ "ฝุ่น" น่ะ...





"หลังจากวันนั้น ผมก็ยังเจอวิบากกรรมครั้งใหญ่กับ "มอเตอร์ไซด์" อีกครั้ง ทำให้ทุกวันนี้...ผมเป็นโรคกลัว "มอเตอร์ไซด์" ไปแล้วครับมิตรรักนักอ่าน"


เอ่อ เฮียก็เคยเจอ ตอนนั้นไปส่งกะเหรี่ยงคนนึงไปเสียมเรียบน่ะ เฮียให้ซ้อนท้ายแล้ววิ่งฝ่าสิบแปดล้อเข้าหน้าด่าน อ้ายกะเหรี่ยงคนนั้นแม่มบีบหัวเข่าเข้ากับตรูดเฮีย แน่นเรยย ช้ำไปตั้งหลายวัน เข้าใจแระว่าอารมณ์ "กลัวมอไซค์" มานเปงยางงายย...

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 08.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

"ไปกิน...เหล้า...กัน" "ผมก้มหน้าสูบบุหรี่ด้วยความเครียด ".... คำเตือน... เหล้าและบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ... และอาจทำให้หน้าแก่เร็ว...

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 06.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

พี่ปลาทูน่า...รำพึงรำพัน ถึงความหลังอีกแระ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
kamolnum วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 04.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum


มาอีกรอบ คึดถึงว่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
tengpong วันที่ : 02/09/2009 เวลา : 00.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ทำไม่คนบนฟ้า ช่างกำหนดอะไรที่ขยี้หัวใจปลาทูได้ขนาดนี้

ขอบใจเพื่อนของปลาทู ที่ทำให้ได้เพื่อนเตี้ย กลับมาเรียนหนังสือ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
iheartia วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 23.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iheartia
...Live is Beautiful...Enjoy Your Life Now!...

เอ่อ...ผู้ดูแลระบบก๊าบ

แบบว่า "คอมเมนท์ล่องหน" กลับมาอีกแล้วนะก๊าบ

แจ้งการคอมเมนต์ blog ของคุณ‏
From: oknation (webmaster@oknation.net)
Sent: Tuesday, September 01, 2009 6:23:01 PM
To: tsuriya@hotmail.com

คุณ ลูกเสือหมายเลข9 เขียน คอมเมนต์ blog ของคุณ ว่า .........
โสน้าหน้า...พี่ชายคนโต
เอารูปมาให้อิจฉาเล่น...กับฟามรักครั้งแรกของน้องชายคนกลาง ฮ่าๆๆๆ

........
ในหน้า http://www.oknation.net/blog/iheartia/2009/09/01/entry-1


อยากดูรูป อยากดูรูป

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 18.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เพลง"ปลอบใจ"ที่ดีที่สุดสำหรับพี่ชายใหญ่
น่าจะเป็น "จดหมายผิดซอง"..มากกว่านะน้องต้นหลิว
v
v
v
v
v

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary


เอ่อ...คุณพี่เตี้ย(ชายใหญ่)
v
v
แม่ตูได้ไปถาม "ต้นหลิว"(น้องเล็ก) มาเมื่อกี้นี้เองว่า
มีเพลงอะไรที่จะปลอบใจ "พี่ชายใหญ่" ได้บ้าง
..
ต้นหลิว นำเหนอมาว่า มีอยู่เพลงเดียวเท่านั่น
นั่นก็คือ ((((เพลง "ต้องโทษดาว" อย่างเดียวค่ะ)))) ^^

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

แม่ตูคิดว่า..เวอร์ชั่นนี้
เพลงนี้มันไม่ใช่อารมณ์ของคนเศร้า
v
v
((((แต่มันเป็นอารมณ์ของคนแค้นใช่ป่าวววเนี่ย))))

ปล.ถ้าเป็นเสียงของพี่เบิร์ดนะ น้องนุ่นอาจจะเปลี่ยนใจสงสารคุณพี่เตี้ยก็ได้นะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

อืม...ซีรีย์เกาหลีได้เลยนะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
TonLewเองค่ะ วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TonLew
TonLew Diary

คือว่าแม่ตูยังอ่านไม่ทันจบเลยค่ะ แต่แม่ตูคันไม้คันมือขอเขียนก่อนละกันนะ ฮาๆๆๆๆๆ

*********************
เนื่องจากตอนนั้น ผมดูเป็นเด็กๆ ความน่ารักยังคงปกคลุมอยู่ภายในตัวของผม (พอโตขี้นมาหน่อยความน่ารักก็ได้ทำการสลายตัวออกไปจากร่างกายผมไปจนหมดสิ้น)
*********************
*********************
แม่ตูเสียดายแทน"ต้นหลิว" จริงๆ เลยนะเนี่ย
((((คุณพี่เตี้ยไม่น่ารีบโตเล้ยยยยยย))))
ต้นหลิวเลยอดเห็น "เด็กน้อยที่มีความน่ารักปกคลุมอยู่"
..
..
ปล.เลยได้เห็นแต่ผู้ใหญ่ "ที่มีความน่ารักปกคลุมอยู่ภายในแทน"


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

(พอโตขี้นมาหน่อยความน่ารักก็ได้ทำการสลายตัวออกไปจากร่างกายผมไปจนหมดสิ้น)

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

ฮัดชิ้ว!!!!!แพ้ฝุ่น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
tutu วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tutu
...tutu...

นุกว่าอีกเพลงนึงที่เผอิญลงในบล็อกทายหนัง ฮิฮิ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
apooh วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

อ่านๆไปนึกนึงMV เพลงของพี่ป้อม .. เพรงไรว๊า ที่พระรองผมยาวมัดจุก นางเอกคือ น้องจ๋า ง่ะ

อ่านต่อไป ก็ ให้นึกถึงเพลงของคุณจรัล ภักดี เอ้ย มโนเพชร เพลงอะไรนะ มอเตอร์ไซค์ๆ ร้องให้ฟังก็ได้ "อ้ายคนจนจำต้องทนปั่นรถถีบ จะไปจีบอีน้องคนงาม .. เพลงนี้แหล่ะ ^^

ตอนอ่านไปเจอ "คุณต้นทิน ไม่หยุดหัวเราะง่ายๆ" เออ ชั้นเชื่อว่า ทินไม่หยุดหัวเราะง่ายๆ หรอก

เม้นท์เสร็จนั่งรอ .. คอมเม้นท์หาทางอู้ให้จขบ. อันต่อไป

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

น้องนุ่นเขารักดี

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
apooh วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

ปลาtwoน้อย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
kamolnum วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

รักเองช้ำเอง
นึกถึงเพลงนี้ก่อนเพลงอื่นเลย

ยังไงก็อย่าเข็ดกับความรักนะจ๊ะ
จาก คนที่มีรักใหม่ไม่ได้

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
apooh วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 01/09/2009 เวลา : 17.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]