*/
  • อิมกุดั่น
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-08-07
  • จำนวนเรื่อง : 278
  • จำนวนผู้ชม : 1109381
  • จำนวนผู้โหวต : 842
  • ส่ง msg :
  • โหวต 842 คน
<< มิถุนายน 2008 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 24 มิถุนายน 2551
Posted by อิมกุดั่น , ผู้อ่าน : 15549 , 19:13:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ประวัติสุนทรภู่โดยสังเขป

               สุนทรภู่ เกิดเมื่อวันจันทร์ ขึ้น ๑ ค่ำ เดือน ๘ ปีมะเมีย จุลศักราช ๑๑๔๘ เวลาประมาณสองโมงเช้า (๘.๐๐ น.) ซึ่งตรงกับ   วันที่ ๒๖ มิถุนายน พ.ศ.๒๓๒๙  ในสมัยรัชกาลที่ ๑   เรียนหนังสือที่วัดชีปะขาว หรือวัดศรีสุดารามในปัจจุบัน   เมื่อมีความรู้ดีเเล้ว จึงได้ออกมาเป็นครูสอนหนังสือในวัดชีปะขาว จนอายุได้    ๑๘   ปี   ก็ไปทำหน้าที่เป็นเสมียน เเต่ว่าเป็นอยู่ได้ไม่นานก็ เกิดต้องโทษเนื่องจากไปรักใคร่ชอบพอกับนางในวังหลัง และต้องติดคุก แต่ก็ติดได้ไม่นาน จึงได้รับการปล่อยตัว     ชีวิตของสุนทรภู่ในช่วงนั้นจึงต้องร่อนเร่พเนจรไปทั่ว  จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ ๒ จึงเป็นที่โปรดปรานเนื่องด้วยความสามารถจึงได้เข้ารับราชการให้เป็นที่   "ขุนสุนทรโวหาร" (ภู่)  เรียกกันสั้นๆ ว่า "สุนทรภู่"  แต่เมื่อสิ้นสมัยรัชกาลที่ ๒ ชีวิตของสุนทรภู่ก็สิ้นวาสนากลับมาร่อนเร่พเนจรอีกครั้ง  และต้องออกบวชตลอดสมัยรัชกาลที่ ๓  ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๔ สุนทรภู่ก็ได้รับความช่วยเหลือ จนได้กลับมารับราชการอีกครั้ง โดยได้รับบรรดาศักดิ์เป็น " พระสุนทรโวหาร "   ถึงเเก่กรรมเมื่อปีเถาะ พ.ศ. ๒๓๙๘ สิริอายุได้ ๖๙ ปี
               
หลังจากท่านสุนทรภู่ถึงแก่อนิจกรรมได้ ๑๓๑ ปี  ท่านได้รับเกียรติจากองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาต (UNESCO)    ยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก เป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม  หรือนัยหนึ่งคือเป็นกวีเอกของโลก  เมื่อปี ๒๕๒๙   นับเป็นผู้ที่ได้รับเกียรติคนที่ ๕  และเป็นสามัญชนคนแรกที่ได้รับเกียรติถึงขั้นเป็นกวีเอกของโลก

.

นิราศภูเขาทอง

นิราศภูเขาทอง เป็นนิราศเรื่องเยี่ยมที่สุดของท่านสุนทรภู่ ท่านแต่งเรื่องนี้ เมื่อครั้งเดินทางไปนมัสการเจดีย์ภูเขาทอง ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ราวปี พ.ศ.๒๓๗๑ อายุราว ๔๒ ปี   นิราศเรื่องนี้มีกระบวนกลอนอันไพเราะ และแง่คิดสำหรับการดำรงชีวิต  
.
อาจเป็นด้วยท่านสุนทรภู่ได้บวชมาหลายพรรษาแล้ว และได้ตระหนักถึงความเป็นจริงของชีวิตมากขึ้น เส้นทางเดินทางจะคล้ายกับนิราศ พระบาท เพราะออกจากพระนครทวนแม่น้ำขึ้นไปทางเหนือ ขอให้สังเกตความเปรียบเทียบในนิราศภูเขาทองกับนิราศพระบาท ซึ่งท่านแต่งขึ้นเมื่อรุ่นหนุ่มอายุเพียง ๒๑ ปีว่า ท่านสุนทรภู่คิดเห็นสุขุมขึ้นอย่างไร
.
นอกจากนี้ แม้ว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเสด็จสวรรคตไปหลายปีแล้วก็ตาม แต่ความจงรักภักดีของท่านสุนทรภู่ ในพระองค์ก็มิได้เสื่อมคลายไปแม้แต่น้อย ด้วยท่านยังคร่ำครวญรำพันถึงพระองค์อยู่ตลอดการเดินทางในนิราศเรื่องนี้
 

.

 

๏ เดือนสิบเอ็ดเสร็จธุระพระวสา

รับกฐินภิญโญโมทนา

ชุลีลาลงเรือเหลืออาลัย

ออกจากวัดทัศนาดูอาวาส

เมื่อตรุษสารทพระวสาได้อาศัย

สามฤดูอยู่ดีไม่มีภัย

มาจำไกลอารามเมื่อยามเย็น

โอ้อาวาสราชบุรณะพระวิหาร

แต่นี้นานนับทิวาจะมาเห็น

เหลือรำลึกนึกน่าน้ำตากระเด็น

เพราะขุกเข็ญคนพาลมารานทาง

จะยกหยิบธิบดีเป็นที่ตั้ง

ก็ใช้ถังแทนสัดเห็นขัดขวาง

จึ่งจำลาอาวาสนิราศร้าง

มาอ้างว้างวิญญาณ์ในสาครฯ

 .

 

๏ ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด

คิดถึงบาทบพิตรอดิศร

โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร

แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น

พระนิพพานปานประหนึ่งศีรษะขาด

ด้วยไร้ญาติยากแค้นถึงแสนเข็ญ

ทั้งโรคซ้ำกรรมซัดวิบัติเป็น

ไม่เล็งเห็นที่ซึ่งจะพึ่งพา

จะสร้างพรตอตส่าห์ส่งส่วนบุญถวาย

ประพฤติฝ่ายสมถะทั้งวสา

เป็นสิ่งของฉลองคุณมุลิกา

ขอเป็นข้าเคียงพระบาททุกชาติไปฯ

 .

 

๏ ถึงหน้าแพแลเห็นเรือที่นั่ง

คิดถึงครั้งก่อนมาน้ำตาไหล

เคยหมอบรับกับพระจมื่นไวย

แล้วลงในเรือที่นั่งบัลลังก์ทอง

เคยทรงแต่งแปลงบทพจนารถ

เคยรับราชโองการอ่านฉลอง

จนกฐินสิ้นแม่น้ำแลลำคลอง

มิได้ข้องเคืองขัดหัทยา

เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ

ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา

วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์ฯ

 .

 

๏ ดูในวังยังเห็นหอพระอัฐิ

ตั้งสติเติมถวายฝ่ายกุศล

ทั้งปิ่นเกล้าเจ้าพิภพจบสกล

ให้ผ่องพ้นภัยสำราญผ่านบุรินทร์ฯ

 

๏ ถึงอารามนามวัดประโคนปัก

ไม่เห็นหลักลือเล่าว่าเสาหิน

เป็นสำคัญปันแดนในแผ่นดิน

มิรู้สิ้นสุดชื่อที่ลือชา

ขอเดชะพระพุทธคุณช่วย

แม้นมอดม้วยกลับชาติวาสนา

อายุยืนหมื่นเท่าเสาศิลา

อยู่คู่ฟ้าดินได้ดังใจปอง

ไปพ้นวัดทัศนาริมท่าน้ำ

แพประจำจอดรายเขาขายของ

มีแพรผ้าสารพัดสีม่วงตอง

ทั้งสิ่งของขาวเหลืองเครื่องสำเภาฯ

 .

 

๏ ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง

มีคันโพงผูกสายไว้ปลายเสา

โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา

ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นน่าอาย

ทำบุญบวชกรวดน้ำขอสำเร็จ

สรรเพชญโพธิญาณประมาณหมาย

ถึงสุราพารอดไม่วอดวาย

ไม่ใกล้กรายแกล้งเมินก็เกินไป

ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก

สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน

ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป

แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืนฯ

 

๏ ถึงบางจากจากวัดพลัดพี่น้อง

มามัวหมองม้วนหน้าไม่ฝ่าฝืน

เพราะรักใคร่ใจจืดไม่ยืดยืน

จึงต้องขืนในพรากมาจากเมือง

ถึงบางพลูคิดถึงคู่เมื่ออยู่ครอง

เคยใส่ซองส่งให้ล้วนใบเหลือง

ถึงบางพลัดเหมือนพี่พลัดมาขัดเคือง

ทั้งพลัดเมืองพลัดสมรมาร้อนรน

ถึงบางโพธิ์โอ้พระศรีมหาโพธิ์

ร่มริโรธรุกขมูลให้พูนผล

ขอเดชะอานุภาพพระทศพล

ให้ผ่องพ้นภัยพาลสำราญกายฯ

 

 

๏ ถึงบ้านญวนล้วนแต่โรงแลสะพรั่ง

มีข้องขังกุ้งปลาไว้ค้าขาย

ตรงหน้าโรงโพงพางเขาวางราย

 พวกหญิงชายพร้อมเพรียงมาเมียงมอง

จะเหลียวกลับลับเขตประเทศสถาน

ทรมานหม่นไหม้ฤทัยหมอง

ถึงเขมาอารามอร่ามทอง

พึ่งฉลองเลิกงานเมื่อวานซืนฯ

 

๏ โอ้ปางหลังครั้งสมเด็จพระบรมโกศ

มาผูกโบสถ์ก็ได้มาบูชาชื่น

ชมพระพิมพ์ริมผนังยังยั่งยืน

ทั้งแปดหมื่นสี่พันได้วันทา

โอ้ครั้งนี้มิได้เห็นเล่นฉลอง

เพราะตัวต้องตกประดาษวาสนา

เป็นบุญน้อยพลอยนึกโมทนา

พอนาวาติดชลเข้าวนเวียน

ดูน้ำวิ่งกลิ้งเชี่ยวเป็นเกลียวกลอก

กลับกระฉอกฉาดฉันฉวัดเฉวียน

บ้างพลุ่งพลุ่งวุ้งวงเหมือนกงเกวียน

 ดูเปลี่ยนเปลี่ยนคว้างคว้างเป็นหว่างวน

ทั้งหัวท้ายกรายแจวกระชากจ้วง

ครรไลล่วงเลยทางมากลางหน

โอ้เรือพ้นวนมาในสาชล

ใจยังวนหวังสวาทไม่คลาดคลาฯ

 .

 

๏ ตลาดแก้วแล้วไม่เห็นตลาดตั้ง

สองฟากฝั่งก็แต่ล้วนสวนพฤกษา

โอ้รินรินกลิ่นดอกไม้ใกล้คงคง

เหมือนกลิ่นผ้าแพรดำร่ำมะเกลือ

เห็นโศกใหญ่ใกล้น้ำระกำแฝง

ทั้งรักแซงแซมสวาทประหลาดเหลือ

เหมือนโศกพี่ที่ระกำก็ซ้ำเจือ

เพราะรักเรื้อแรมสวาทมาคลาดคลาย

ถึงแขวงนนท์ชลมารคตลาดขวัญ

มีพ่วงแพแพรพรรณเขาค้าขาย

ทั้งของสวนล้วนแต่เรือเรียงราย

พวกหญิงชายชุมกันทุกวันคืนฯ

 

๏ มาถึงบางธรณีทวีโศก

ยามวิโยคยากใจให้สะอื้น

โอ้สุธาหนาแน่นเป็นแผ่นพื้น

ถึงสี่หมื่นสองแสนทั้งแดนไตร

เมื่อเคราะห์ร้ายกายเราก็เท่านี้

ไม่มีที่พสุธาจะอาศัย

ล้วนหนามเหน็บเจ็บแสบคับแคบใจ

เหมือนนกไร้รังเร่อยู่เอกาฯ

 .

 

๏ ถึงเกร็ดย่านบ้านมอญแต่ก่อนเก่า

ผู้หญิงเกล้ามวยงามตามภาษา

เดี๋ยวนี้มอญถอนไรจุกเหมือนตุ๊กตา

ทั้งผัดหน้าจับเขม่าเหมือนชาวไทย

โอ้สามัญผันแปรไม่แท้เที่ยง

เหมือนอย่างเยี่ยงชายหญิงทิ้งวิสัย

นี่หรือจิตคิดหมายมีหลายใจ

ที่จิตใครจะเป็นหนึ่งอย่าพึงคิดฯ

 .

 

๏ ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์

มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต

แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร

จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจาฯ

 

๏ ถึงบ้านใหม่ใจจิตก็คิดอ่าน

จะหาบ้านใหม่มาดเหมือนปรารถนา

ขอให้สมคะเนเถิดเทวา

จะได้ผาสุกสวัสดิ์จำกัดภัย

ถึงบางเดื่อโอ้มะเดื่อเหลือประหลาด

บังเกิดชาติแมลงหวี่มีในไส้

เหมือนคนพาลหวานนอกย่อมขมใน

อุปไมยเหมือนมะเดื่อเหลือระอา

ถึงบางหลวงเชิงรากเหมือนจากรัก

สู้เสียศักดิ์สังวาสพระศาสนา

เป็นล่วงพ้นรนราคราคา

ถึงนางฟ้าจะมาให้ไม่ไยดีฯ

 .

 

๏ ถึงสามโคกโศกถวิลถึงปิ่นเกล้า

พระพุทธเจ้าหลวงบำรุงซึ่งกรุงศรี

ประทานนามสามโคกเป็นเมืองตรี

ชื่อปทุมธานีเพราะมีบัว

โอ้พระคุณสูญลับไม่กลับหลัง

แต่ชื่อตั้งก็ยังอยู่เขารู้ทั่ว

โอ้เรานี้ที่สุนทรประทานตัว

ไม่รอดชั่วเช่นสามโคกยิ่งโศกใจ

สิ้นแผ่นดินสิ้นนามตามเสด็จ

ต้องเที่ยวเตร็ดเตร่หาที่อาศัย

แม้นกำเนิดเกิดชาติใดใด

ขอให้ได้เป็นข้าฝ่าธุลี

สิ้นแผ่นดินขอให้สิ้นชีวิตบ้าง

อย่ารู้ร้างบงกชบทศรี

เหลืออาลัยใจตรมระทมทวี

ทุกวันนี้ก็ซังตายทรงกายมาฯ

 

๏ ถึงบ้านงิ้วเห็นแต่งิ้วละลิ่วสูง

ไม่มีฝูงสัตว์สิงกิ่งพฤกษา

ด้วยหนามดกรกดาษระดะตา

นึกก็น่ากลัวหนามขามขามใจ

งิ้วนรกสิบหกองคุลีแหลม

ดังขวากแซมเสี้ยมแซกแตกไสว

ใครทำชู้คู่ท่านครั้นบรรลัย

ก็ต้องไปปีนต้นน่าขนพอง

เราเกิดมาอายุเพียงนี้แล้ว

ยังคลาดแคล้วครองตัวไม่มัวหมอง

ทุกวันนี้วิปริตผิดทำนอง

เจียนจะต้องปีนบ้างหรืออย่างไรฯ

 .

 

๏ โอ้คิดมาสารพัดจะตัดขาด

ตัดสวาทตัดรักมิยักไหว

ถวิลหวังนั่งนึกอนาถใจ

ถึงเกาะใหญ่ราชครามพอยามเย็น

ดูห่างย่านบ้านช่องทั้งสองฝั่ง

ระวังทั้งสัตว์น้ำจะทำเข็ญ

เป็นที่อยู่ผู้ร้ายไม่วายเว้น

เที่ยวซ่อนเร้นตีเรือเหลือระอาฯ

 

๏ พระสุริยงลงลับพยับฝน

ดูมัวมนมืดมิดทุกทิศา

ถึงทางลัดตัดทางมากลางนา

ทั้งแฝกคาแขมกกขึ้นรกเรี้ยว

เป็นเงาง้ำน้ำเจิ่งดูเวิ้งว้าง

ทั้งกว้างขวางขวัญหายไม่วายเหลียว

เห็นดุ่มดุ่มหนุ่มสาวเสียงกราวเกรียว

ล้วนเรือเพรียวพร้อมหน้าพวกปลาเลย

เขาถ่อคล่องว่องไวไปเป็นยืด

เรือเราฝืดเฝือมานิจจาเอ๋ย

ต้องถ่อค้ำร่ำไปทั้งไม่เคย

ประเดี๋ยวเสยสวบตรงเข้าพงรก

กลับถอยหลังรั้งรอเฝ้าถ่อถอน

เรือขย่อนโยกโยนกระโถนหก

เงียบสงัดสัตว์ป่าคณานก

น้ำค้างตกพร่างพรายพระพายพัด

ไม่เห็นคลองต้องค้างอยู่กลางทุ่ง

พอหยุดยุงฉู่ชุมมารุมกัด

เป็นกลุ่มกลุ่มกลุ้มกายเหมือนทรายซัด

ต้องนั่งปัดแปะไปมิได้นอนฯ

 .

 

๏ แสนวิตกอกเอ๋ยมาอ้างว้าง

ในทุ่งกว้างเห็นแต่แขมแซมสลอน

จนดึกดาวพราวพร่างกลางอัมพร

กาเรียนร่อนร้องก้องเมื่อสองยาม

ทั้งกบเขียดเกรียดกรีดจังหรีดเรื่อย

พระพายเฉื่อยฉิวฉิววะหวิวหวาม

วังเวงจิตคิดคะนึงรำพึงความ

ถึงเมื่อยามยังอุดมโสมนัส

สำรวลกับเพื่อนรักสะพรักพร้อม

อยู่แวดล้อมหลายคนปรนนิบัติ

โอ้ยามเข็ญเห็นอยู่แต่หนูพัด

ช่วยนั่งปัดยุงให้ไม่ไกลกาย

จนเดือนเด่นเห็นกอกระจับจอก

ระดะดอกบัวเผื่อนเมื่อเดือนหงาย

เห็นร่องน้ำลำคลองทั้งสองฝ่าย

ข้างหน้าท้ายถ่อมาในสาคร

จนแจ่มแจ้งแสงตะวันเห็นพันธุ์ผัก

ดูน่ารักบรรจงส่งเกสร

เหล่าบัวเผื่อนแลสล้างริมทางจร

ก้ามกุ้งซ้อนเสียดสาหร่ายใต้คงคา

สายติ่งแกมแซมสลับต้นตับเต่า

เป็นเหล่าเหล่าแลรายทั้งซ้ายขวา

กระจับจอกดอกบัวบานผกา

ดาษดาดูขาวดั่งดาวพราย

โอ้เช่นนี้สีกาได้มาเห็น

จะลงเล่นกลางทุ่งเหมือนมุ่งหมาย

ที่มีเรือน้อยน้อยจะลอยพาย

เที่ยวถอนสายบัวผันสันตวา

ถึงตัวเราเล่าถ้ายังมีโยมหญิง

ไหนจะนิ่งดูดายอายบุปผา

คงจะใช้ให้ศิษย์ที่ติดมา

อุตส่าห์หาเอาไปฝากตามยากจน

นี่จนใจไม่มีเท่าขี้เล็บ

ขี้เกียจเก็บเลยทางมากลางหน

พอรอนรอนอ่อนแสงพระสุริยน

ถึงตำบลกรุงเก่ายิ่งเศร้าใจฯ

 .

 

๏ มาทางท่าหน้าจวนจอมผู้รั้ง

คิดถึงครั้งก่อนมาน้ำตาไหล

จะแวะหาถ้าท่านเหมือนเมื่อเป็นไวย

ก็จะได้รับนิมนต์ขึ้นบนจวน

แต่ยามยากหากว่าถ้าท่านแปลก

อกมิแตกเสียหรือเราเขาจะสรวล

เหมือนเข็ญใจใฝ่สูงไม่สมควร

จะต้องม้วนหน้ากลับอัปประมาณฯ

 .

 

๏ มาจอดท่าหน้าวัดพระเมรุข้าม

ริมอารามเรือเรียงเคียงขนาน

บ้างขึ้นล่องร้องลำเล่นสำราญ

ทั้งเพลงการเกี้ยวแก้กันแซ่เซ็ง

บ้างฉลองผ้าป่าเสภาขับ

ระนาดรับรัวคล้ายกับนายเส็ง

มีโคมรายแลอร่ามเหมือนสำเพ็ง

เมื่อคราวเคร่งก็มิใคร่จะได้ดู

อ้ายลำหนึ่งครึ่งท่อนกลอนมันมาก

ช่างยาวลากเลื้อยเจื้อยจนเหนื่อยหู

ไม่จบบทลดเลี้ยวเหมือนเงี้ยวงู

จนลูกคู่ขอทุเลาว่าหาวนอนฯ

 .

 

๏ ได้ฟังเล่นต่างต่างที่ข้างวัด

จนสงัดเงียบหลับลงกับหมอน

ประมาณสามยามคล้ำในอัมพร

อ้ายโจรจรจู่จ้วงเข้าล้วงเรือ

นาวาเอียงเสียงกุกลุกขึ้นร้อง

มันดำล่องน้ำไปช่างไวเหลือ

ไม่เห็นหน้าสานุศิษย์ที่ชิดเชื้อ

เหมือนเนื้อเบื้อบ้าเคอะดูเซอะซะ

แต่หนูพัดจัดแจงจุดเทียนส่อง

ไม่เสียของขาวเหลืองเครื่องอัฏฐะ

ด้วยเดชะตบะบุญกับคุณพระ

ชัยชนะมารได้ดังใจปองฯ

 

๏ ครั้นรุ่งเช้าเข้าเป็นวันอุโบสถ

เจริญรสธรรมาบูชาฉลอง

ไปเจดีย์ที่ชื่อภูเขาทอง

ดูสูงล่องลอยฟ้านภาลัย

อยู่กลางทุ่งรุ่งโรจน์สันโดษเด่น

เป็นที่เล่นนาวาคงคาใส

ที่พื้นลานฐานบัทม์ถัดบันได

คงคงลัยล้อมรอบเป็นขอบคัน

มีเจดีย์วิหารเป็นลานวัด

ในจังหวัดวงแขวงกำแพงกั้น

ที่องค์ก่อย่อเหลี่ยมสลับกัน

เป็นสามชั้นเชิงชานตระหง่านงาม

บันไดมีสี่ด้านสำราญรื่น

ต่างชมชื่นชวนกันขึ้นชั้นสาม

ประทักษิณจินตนาพยายาม

ได้เสร็จสามรอบคำนับอภิวันท์

มีห้องถ้ำสำหรับจุดเทียนถวาย

ด้วยพระพายพัดเวียนอยู่เหียนหัน

เป็นลมทักขิณาวัฏน่าอัศจรรย์

แต่ทุกวันนี้ชราหนักหนานัก

ทั้งองค์ฐานราญร้าวถึงเก้าแสก

เผลอแยกยอดสุดก็หลุดหัก

โอ้เจดีย์ที่สร้างยังร้างรัก

เสียดายนักนึกน่าน้ำตากระเด็น

กระนี้หรือชื่อเสียงเกียรติยศ

จะมิหมดล่วงหน้าทันตาเห็น

เป็นผู้ดีมีมากแล้วยากเย็น

คิดก็เป็นอนิจจังเสียทั้งนั้นฯ

 .

 

๏ ขอเดชะพระเจดีย์คีรีมาศ

บรรจุธาตุที่ตั้งนรังสรรค์

ข้าอุตส่าห์มาเคารพอภิวันท์

เป็นอนันต์อานิสงส์ดำรงกาย

จะเกิดชาติใดใดในมนุษย์

ให้บริสุทธิ์สมจิตที่คิดหมาย

ทั้งทุกข์โศกโรคภัยอย่าใกล้กราย

แสนสบายบริบูรณ์ประยูรวงศ์

ทั้งโลโภโทโสแลโมหะ

ให้ชนะใจได้อย่าใหลหลง

ขอฟุ้งเฟื่องเรืองวิชาปัญญายง

ทั้งให้ทรงศีลขันธ์ในสันดาน

อีกสองสิ่งหญิงร้ายแลชายชั่ว

อย่าเมามัวหมายรักสมัครสมาน

ขอสมหวังตั้งประโยชน์โพธิญาณ

ตราบนิพพานภาคหน้าให้ถาวรฯ

 .

 

๏ พอกราบพระปะดอกปทุมชาติ

พบพระธาตุสถิตในเกสร

สมถวิลยินดีชุลีกร

ประคองซ้อนเชิญองค์ลงนาวา

กับหนูพัดมัสการสำเร็จแล้ว

ใส่ขวดแก้ววางไว้ใกล้เกศา

มานอนกรุงรุ่งขึ้นจะบูชา

ไม่ปะตาตันอกยิ่งตกใจ

แสนเสียดายหมายจะชมบรมธาตุ

ใจจะขาดคิดมาน้ำตาไหล

โอ้บุญน้อยลอยลับครรไลไกล

เสียน้ำใจเจียนจะดิ้นสิ้นชีวัน

สุดจะอยู่ดูอื่นไม่ฝืนโศก

กำเริบโรคร้อนฤทัยเฝ้าใฝ่ฝัน

พอตรู่ตรู่สุริย์ฉายขึ้นพรายพรรณ

ให้ล่องวันหนึ่งมาถึงธานีฯ

 .

 

๏ ประทับท่าหน้าอรุณอารามหลวง

ค่อยสร่างทรวงทรงศีลพระชินสีห์

นิราศเรื่องเมืองเก่าของเรานี้

ไว้เป็นที่โสมนัสทัศนา

ด้วยได้ไปเคารพพระพุทธรูป

ทั้งสถูปบรมธาตุพระศาสนา

เป็นนิสัยไว้เหมือนเตือนศรัทธา

ตามภาษาไม่สบายพอคลายใจ

ใช่จะมีที่รักสมัครมาด

แรมนิราศร้างมิตรพิสมัย

ซึ่งครวญคร่ำทำทีพิรี้พิไร

ตามนิสัยกาพย์กลอนแต่ก่อนมา

เหมือนแม่ครัวคั่วแกงแพนงผัด

สารพัดเพียญชนังเครื่องมังสา

อันพริกไทยใบผักชีเหมือนสีกา

ต้องโรยน่าเสียสักหน่อยอร่อยใจฯ

 

๏ จงทราบความตามจริงทุกสิ่งสิ้น

อย่านึกนินทาแกล้งแหนงไฉน

นักเลงกลอนนอนเปล่าก็เศร้าใจ

จึงร่ำไรเรื่องร้างเล่นบ้างเอยฯ

http://www.toursabuy.com/soontornpoo/

http://www.thaistudy.chula.ac.th/sontornphu50/websrivikorn/biography.html




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
buppha วันที่ : 30/06/2008 เวลา : 15.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermom


มาหารอบบ่าย... ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
มะอึก วันที่ : 30/06/2008 เวลา : 12.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

นิราศภูเขาทอง มีประโยคทองที่จำได้ขึ้นใจกันมากมายตั้งแต่เด็ก ๆ
ขอบพระคุณครับ
.

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
Je@b วันที่ : 30/06/2008 เวลา : 09.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wujira


ป้าอิมขา ... อรุณสวัสดิ์ค่ะ

คิดถึงจัง

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
Je@b วันที่ : 29/06/2008 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wujira


ป้าอิมขา .. คิดถึงจัง

ป้าอิมขา หายไปไหนมาอ่ะค่ะ .. เมื่อไหร่ Net บ้านป้าอิมขา
จะกลับมาเหมือนเดิมซะที ...

หนูมีเพลงให้ป้าอิมฟังแทบทุกวันเลยนะคะเนี่ย ^ - ^

กลับมาแล้วแว๊บมาหาหนูด้วยนะคะ

กาแฟเอามาเสริฟสำหรับพรุ่งนี้เช้านะคะ :)
มาพร้อมกับดอกไม้สวย ๆ ... หวังว่าป้าอิมขาคงชอบนะคะ

กั๊ตจังเอง :)

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
BITCH วันที่ : 29/06/2008 เวลา : 10.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bitch


บทกวีของท่านสุนทรภู่

ย่อมอยู่คู่ฟ้าเมืองไทย

............................

แวะมาสวัสดีป้าอิมในวันหยุดจ้ะ...


ความคิดเห็นที่ 31 (0)
chedtha วันที่ : 29/06/2008 เวลา : 05.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ ป้าอิม

แวะมาอ่านกลอนสุนทรภู่อีกรอบครับ


-----------------------------
เชิญไปชม....
ภาพภายในพระราชวังแวร์ซายส์แห่งกษัตริย์ลุดวิกที่ 2
http://www.oknation.net/blog/chedtha/2008/06/29/entry-1

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 27/06/2008 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ร่วมรำลึกถึง ครูกลอนสุทรภู่ด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
wiriyawiriya วันที่ : 27/06/2008 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wiriyawiriya


ทุกข์เกิดจาก ความหมองเศร้า เคล้าในจิต ( ความทุกข์ )
ทบทวนคิด สมุทัย อะไรแน่ ( ต้นเหตุแห่งทุกข์ )
นำนิโรจ มาแก้ไข ในดวงแด ( หนทางแก้ไข )
ใช้มรรคแปด นำแน่วแน่ ดีแก่ตน ( แนวทางดำเนินอันประเสริฐ )

อยากพ้นทุกข์ ต้องค้นคว้า หาสาเหตุ
เพื่อกั้นเขต บล้อคเอาไว้ ในทุกหน
ที่แน่ๆ เพราะตัณหา พาร้อนรน
อกุศล จึงเกาะติด แนบชิดใจ

ความโศกเศร้า เกิดเมื่อไร ย่อมไร้สุข
ความมืดดำ เข้ามาขลุก ซุกหมกไว้
เหมือนคนหลง อยู่ในป่า พนาภัย
มองทางไหน ก็ไม่เห็น เด่นหนทาง...เฟื่องฟ้า

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
wiriyawiriya วันที่ : 27/06/2008 เวลา : 16.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wiriyawiriya


ันเวลาที่ดีของชีวิต
ผ่านมาไม่บ่อยครั้งนัก..

วันที่รับความสำเร็จ..ดูเหมือนผู้คนรอบข้าง
ชื่นชม..เชิดชู

หากแต่เมื่อวันเวลาที่ตกต่ำ
หลายคนเริ่มเหยียบย่ำซ้ำเติม

โอ้หนอ..ชีวิต
สิ่งที่คุณมองเห็น บางทีมันมิใช่ตัวตน
ความรู้สึกลึกข้างในต่างหาก..ที่จะพิสูจน์ว่า
คนเราเป็นอย่างไร ?

แต่ก็นั่นแหละ.. สักกี่คน.. ที่จะเข้าใจ
ตัวตน ฤามิใช่..
ใครเลยจะรับรู้ นอกจากตัวเราเอง

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
พระจันทร์ วันที่ : 27/06/2008 เวลา : 06.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasithorn
เพราะเชื่อว่า...โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ...รู้หรือไม่รู้...เท่านั้นเอง

อ่านแล้วคิดถึงสมัยเด็ก ๆ ครูให้จัดบอร์ดในวันสุนทรภู่ทุกปีเลยค่ะ

พระจันทร์

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ชายเมา..ใต้เงาจันทร์ วันที่ : 26/06/2008 เวลา : 21.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/alcohol

กราบสวัสดีป้าอิม
และกราบคาราวะปรมาจารย์แห่งกวี

(ชายเมา...ใต้เงาจันทร์)

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 26/06/2008 เวลา : 20.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

พี่อิมคะ ขอโทษที่แวะมาช้า

เพราะมีปัญหากับเนตเหมือนกัน

ไม่รู้มันเป็นอะไร เปิดไม่ได้เลย ถ้าเข้าเนชั่น

คาดว่า เป็นที่คอนเนกชั่นระหว่างประเทศ

แต่เอาล่ะ ถึงอืด ก็ต้องมาแหละ (วะ)

เรื่องสุนทรภู่นะ ท่านพี่

สมัยเด็กๆ ครุให้วาดอะไรก็ได้ เกี่ยวกับสุนทรภู่

อิชั้นก็วาดเลย สุนทรภู่นี่ดูท่านท่าทางเจ้าชู้

ต้องหล่อ ผมยาวแน่ๆ แบบหนุ่มญี่ปุ่น

ง่ะ ครูเรียกว่าบอกว่า เธอๆ ท่านหัวล้านอะ

อ้าว เวรกรรมเลย

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
pimahn วันที่ : 26/06/2008 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

สวัสดีครับ ป้าอิม

แวะมาอ่านกลอนสุนทรภู่ที่ชอบมาตั้งแต่สมัยเป็นเด็กนักเรียน
หลายๆบท จำได้ขึ้นใจเลย ให้ข้อคิดดีๆ

ในฐานะที่ป้าอิมมีประสบการณ์ชีวิต
--------------------------------
ขอเชิญแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันครับ

"มีใครเป็นแบบนี้บ้าง - มีใครได้แบบนี้บ้าง?"
http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/06/26/entry-1

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
HalfMoon วันที่ : 26/06/2008 เวลา : 17.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/halfMoon
Twinkle light  from the "half Moon" in a dark sky...

สวัสดีค่ะป้าอิม ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ

แต่ละวรรค แต่ละบทที่ยกมา
ล้วนเป็นโวหารและเรื่องราวที่ได้อรรถรสในทุกสุนทรียะ

อยากให้เด็กๆ และเยาวชนไทย ได้อ่านเรื่องราวและผลงานของท่านทุกเรื่อง โดยไม่จำเป็นต้องรอให้เรียนเป็นวิชาเลือก หรือวิชาเอก
ทำไงดีนะ?

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
Je@b วันที่ : 26/06/2008 เวลา : 12.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wujira


ป้าอิมนิ สมเป็นลูกศิษย์สุนทรภู่เลยนะคะ ...

หนูเองค่ะ (หนูมารายงานตัว ...ก่อนไปประชุมสำคัญ)

ไปก่อนนะคะ ... จุ๊บ ๆ ค่ะ ป้าอิมขา ^ - ^

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 26/06/2008 เวลา : 04.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

สวัสดีวันสุนทรภู่ค่ะ
ขออนุญาตทักทายทุกท่านตรงนี้ก่อนค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่แวะมา เน็ทป้าอิมล่มไปเมื่อวานค่ะ ตอนนี้แอบใช้งานที่เครื่องชาวบ้านเขา พอดีเวลานี้มันว่างอยู่ เลยได้มาปรากฏกายค่ะ อิอิ
คิดถึงทุกท่านค่ะ ถ้าสู้ยุงไหว จะได้เยี่ยมที่บ้านท่านนะคะ
....ตอนนี้ถูยุงฉู่ชุมมารุมกัดมากมายจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เทพี วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TePee
ก ลุ่ ม ค น ไ ม่ บ า ย

แล้วจึงนั่งลงอ่านแม้นานมาก

มิใช่ยากลำบากทว่าน่าใหลหลง

ทั้งถ้อยคำถ้อยความงามดำรง--

เอ..จะลงวรรคสุดท้ายอย่างไรดี


ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เด็กหญิงหว่านกล้า วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 15.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weed
V.-บทเพลงหัวใจของเด็กเดินทาง-.V : กลุ่มเขียนข้าว

สวัสดีค่ะ คุณครูภาษาไทย

จะวันสุนทรภู่แล้วน๊ออ

พอออกจากโรงเรียนมอหก ก้อเหมือนลืม

..

เหอๆๆ

๒๖ มิถุนา
น้อมวันทาอภิวาทปราชญาศิลป์
กวีเกิดก่อแก้วกลางใจจินต์
กวีกลับกลืนกินชีวินน้ำตา

โอ - รัตนกวีศรีสยาม
เปรียบองค์อินทร์ปิ่นนามแห่งโลกหล้า
วะวับวิบพริบพร่างกระจ่างตา
ประดับแพรนภาให้พร่างพราว

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 14.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

ตอนอยู่ชั้นประถม หนูจำได้ขึ้นใจเลยค่ะ

เพราะโรงเรียนจะจัดวันสุนทรภู่ทุกปีเยย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
Wallaya วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 11.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wallaya

กราบสวัสดี คุณป้าอิมค่ะ

ได้รับคำสั่ง...เอ๊ย ไม่ใช่ค่ะ ได้รับคำแนะนำให้มาทำความรู้จักกับคุณป้าอิมค่ะ
ที่คุณป้าเคยขอใครคนหนึ่งไว้ให้เล่าเรื่องชีวิตต้องสู้ของเด็กบ้านแตก
วัลย์ขออนุญาตทำหน้าที่แทนนะคะคุณป้า
หวังว่าคุณป้าคงจะชอบเรื่องที่วัลย์เล่าไว้เป็นตัวอย่างชีวิตต้องสู้
แล้วในที่สุดทุกคนจะรู้ว่า ฟ้าไม่เคยลำเอียง นะคะคุณป้า

วัลย์ชื่นชมท่านสุนทรภู่ ชื่นชอบผลงานของท่านมากๆเลยค่ะ
ขอบคุณคุณป้าอิมด้วย 1 โหวตนะคะสำหรับเอ็นทรีนี้

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
spyone วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 10.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก


ความคิดเห็นที่ 15 (0)
บ้านพระธรรม วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 10.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sarattatham
บ้านพระธรรม

อ่านเพลินเลยค่ะ
อิ..อิ..

และคุณพี่ ได้อ่านหนังสือเรื่อง นักโทษประหาร แต่งโดย ศาสตราจารย์ ดร.แสง จันทร์งาม อ่านหรือยังค่ะ
ที่บ้านคุณforgive ท่านนำมาลงไว้และก้อนหินนำpost แนะนำไว้ที่บ้านพระธรรมค่ะ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/sarattatham/2008/06/25/entry-1

ก้อนหิน/บ้านพระธรรม
๒๕มิถุนายน๒๕๕๑

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
mesa วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 10.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanjorn

เจ๋ง
.
.
จัง
.
.
จ้า....

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 10.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

เป็นนิราศที่งดงามค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
คำนาง วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 09.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khamnang
เพราะรักและคิดถึง ; คิดถึงนะ.. รอเธออยู่ตรงหัวใจ :: กลุ่มเขียนข้าว

มีนิราศเพชรบูรณ์ บ้างป่าวค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

เรื่องนี้ผมก็ชอบที่สุดด้วยล่ะในกระบวนนิราศของท่าน

อีกเรื่องหนึ่งก็นิราศสุพรรณ หนึ่งเพราะเป็นโคลงนิราศเพียงเรื่องเดียว อีกหนึ่งเพราะท่านผ่านบ้านเกิดของผมด้วย

บางปลาม้าป่าอ้อ กอระกำ
ไม้ไผ่ใหญ่สลวยลำ สล้างเฟื้อย ฯลฯ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
สดายุ... วันที่ : 25/06/2008 เวลา : 07.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sdayoo

งามจริง...งานของท่านปรมาจารย์
ผมขออนุญาตเอาไว้รวบรวมไว้ในบล็อค
วรรณกรรม...ในอดีต....ด้วยนะครับ...

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&group=25

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
kunlek วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunlek
ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวเราเอง

สวัสดีค่ะ แวะมารำลึกถึงกวีเอก วันที่ 26 มิถุนายน
วันสุนทรภู่

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

แล้วคว้าปี่หมายจะเป่าให้เมามัน
แต่ปี่ฉันไม่รู้ไปอยู่ไหน
ใครแอบเอาเข้าจำนำซ้ำร้านใด
รีบบอกมาเร็วไว--ได้กี่ตังค์



เรื่องตัวหนังสือไม่ว่ากันจ๊ะป้า
แถวบ้านไร่ก็คอยโพสไปแก้มาอยู่นั่น

คิดถึงป้าจ้า

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
natkung วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natkung
บ้านกลางไพรใหญ่ : กลุ่มเขียนข้าว

สวัสดีครับป้า

หลายกิโลกรัมเลย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
KOPPIE วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/koppie

สุดยอดกวีเอกของโลก

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ยายเม้าท์เองค่ะ วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaimout
"เม้าท์"  กันไหมคะ? คุณๆขา....

สวัสดีค่ะ ป้าอิม สบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
จุ๊กจุ่น วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.31 น.


มาเยี่ยมป้าอิมค่ะ

ยายจุ๊กจุ่นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
officemom วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

อ้าว

ปี่กลับมาแล้ว

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
redribbons07 วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

+1 vote



ความคิดเห็นที่ 1 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 19.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

เอ็นทรี่นี้โหดด้วยระบบเน็ทป้าอิมไม่ดีเลยค่ะ ขอแก้ตัวหนังสือไปเรื่อยๆ นะคะ มันอืดสะเด็ด....และเด้งไปมา...
ขออภัยจริงๆ ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน