• ทิชา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tomyante2@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-05-14
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 13140
  • ส่ง msg :
  • โหวต 0 คน
แบบว่า อยากเล่า
เล่าเรื่องราว บ้านบ้าน พื้นพื้น ในความทรงจำ ที่ประทับใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/impressivememories
วันจันทร์ ที่ 17 มิถุนายน 2556
Posted by ทิชา , ผู้อ่าน : 947 , 11:30:40 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                                      ณ  แห่งนี้    ที่พบเธอ

 

           ที่บ้านพักป่าไม้เขต  นอกจาก โอบล้อมด้วยสีน้ำตาลและสีเขียวแก่อ่อน

 ของลำต้นสูงต่ำ  ตลอดจนสุมทุมพุ่มพฤกษ์ ไม้ใบใหญ่น้อยทั้งหลาย  แลครึ้มไปทั่ว แล้ว

  พ่อกันพื้นที่โล่ง ภายใต้ร่มเงาแมกไม้ฟากหนึ่ง ใกล้กันกับสำนักงานชั้นล่าง

 ตกแต่งปูอิฐมอญเต็มลานกว้าง จัดเป็นสวนไม้ดอกล้มลุก

 ปลูกไว้ในแปลงยกร่อง ก่อขอบอิฐรูปโค้ง

 ทั้งเยอบีร่า และกุหลาบหนูกุหลาบมอญ ชูช่อหลากสีสวยสด  

             ในจังหวัดทางภาคเหนือสมัยโน้น

 แหล่งน้ำบาดาล นับเป็นหัวใจสำคัญ ของทุกบ้านเรือน ที่จำเป็นต้องขุดบ่อน้ำไว้ใช้

  บ้านพักของเรา ก็เป็นศูนย์กลางการเก็บตุนและต่อท่อแจกจ่ายน้ำบาดาลไปโดยรอบ

  ทั้งโดยการสูบขึ้นไปสะสมไว้ในแท้งค์น้ำขนาดใหญ่ตั้งบนเพิงสูง

 ต่อท่อให้น้ำไหลลงมา มีก๊อกบังคับปิดเปิดที่ปลายทาง

 และโดยการขุดลึกลงไปยังตาน้ำใต้ผืนดิน

 แล้วก่อเป็นบ่ออิฐเปลือยกลมทรงกระบอกกว้างสูง ถึงระดับเหนือพื้นดิน

 ยกเขอบที่ปากบ่อ สูงขึ้นมาอีกราวเกือบหนึ่งเมตร

 ฉาบปูนทับตกแต่งด้านนอกให้เรียบร้อยโดยรอบ

 มีเสาไม้ยึดไว้สองข้างปากบ่อ และพาดราวไม้คานสอดขวาง

 แขวนถังที่ผูกเชือกโยงไว้ตรงกึ่งกลาง 

ให้คนก้มตัวได้สะดวก ค่อยๆหย่อนถังลงไปตักน้ำจากบ่อลึกเบื้องล่าง

 แล้วหมุนสาวเชือกนำน้ำที่อยู่ในถังกลับขึ้นมาใช้สารพัดประโยชน์

            พ่อตั้งใจจัดสวนดอกไม้และลานนั่งเล่นกลางแจ้ง ไว้ล้อมรอบบ่อน้ำบาดาลทรงกลมนี้

  ได้บรรยากาศสวนแนวชนบทที่พ่อชื่นชอบ

เป็นอีกมุมโปรด สำหรับรายการ ตั้งโต๊ะเก้าอี้สนาม จิบน้ำชายามบ่ายแก่ หลังเลิกงาน

 เดินออกมาได้สะดวกแค่ไม่กี่ก้าว จากห้องทำงานพ่อที่ชั้นล่างอาคาร

 และในช่วงบ่ายวันหยุด  ที่มีแขกเหรื่อเพื่อนฝูงของพ่อแม่ แวะมาเยือนไม่ขาดสาย

           น้องหนอน  ได้เติบโตขึ้น แต่ก็ ยังจัดเข้าในหมวดเด็กเล็ก

 ที่ต้องอยู่ในสายตาใกล้ชิดของแม่และพี่บัวผันพี่เลี้ยง

 คงได้รับอนุญาตให้มาร่วมใช้ชีวิตโลดแล่นในโลกกว้างกับพี่ป๊อกและฉันได้เพียงบางครั้งคราว

 ฉันเองก็รู้สึกสนุก ที่อยู่ตรงกลางระหว่างพี่ป๊อกและน้องหนอน

 สามารถเลือกที่จะแว่บไปเล่นซนแบบลิงทะโมนกับพี่ป๊อก

 หรือคอยตามน้องหนอนเล่นบ้านกระจุ๋มกระจิ๋ม สวมบทบาทพ่อแม่ที่มีตุ๊กตาเป็นลูก

 ได้ตามแต่ใจนึกอยาก

           หนอนเป็นอีกสมาชิกขาประจำ ที่ชอบชักชวนฉัน

 ให้ตามพ่อแม่ ลงมานั่งเล่นอยู่ที่ลานอิฐ

  มีโต๊ะน้ำชาของเล่นขนาดจิ๋ว และ น้องเอมี่ ตุ๊กตาตัวโตใส่ถ่านก้อน

 หน้าตาสะสวยน่ารัก นัยตาสีฟ้าขนตายาวงอน ผมทอง

แต่งชุดสีชมพูติดลูกไม้สวย สวมหมวกผ้าผูกเป็นโบว์ใต้คาง ใส่ถุงเท้ารองเท้าเข้าชุด

สามารถ หลับตาลืมตา ร้องเลียนเสียงเด็กดัง แอ๊แอ๊

 จับจูงมือเดินก้าวเท้าซ้ายขวาหันหน้าไปมาได้ มาตั้งร่วมวง

 ติ๊งต่างว่า  ครอบครัว พ่อแม่ลูกเก๊ๆ ของเรานี้

 ก็มีงานเลี้ยงจิบน้ำชายามบ่าย ขนาดย่อส่วน  ไม่น้อยหน้า

          หนอน น้องสาวฉัน เป็นเด็กหญิงตัวอ้วนปั้กเนื้อแน่นปึ้ก แก้มยุ้ย

ช่างน่ารักน่าเอ็นดู ช่างพูดช่างคุย ช่างรับประทาน ช่างอารมณ์ดี ช่างจัดแจงเจ้ากี้เจ้าการ  

ช่างมีเสน่ห์ชอบสมาคมสังสรรคนหมู่มาก

จนพี่ป๊อก ตั้งฉายาให้ว่า หนูหนอนสารพัดช่าง   เป็นขวัญใจของใครต่อใครทั่วไปหมด

 เวลาที่เราลงมานั่งเล่นอยู่ที่ลาน

บรรดาพนักงานเจ้าหน้าที่ ชอบเยี่ยมหน้าออกมาส่งเสียงทักทาย หรือเดินมาจับแก้มหอมแก้ม

 ซึ่งหนอนก็จะเอียงหน้าเอียงแก้มให้จับให้หอมด้วยความเต็มใจโดยดี

 เป็นที่ชอบอกชอบใจไปถ้วนทั่วทุกตัวคน

         มิใช่แค่หนอนจะมีแฟนขาประจำเป็นผู้ใหญ่ใจดีเท่านั้น

 แม้เด็กตัวน้อย ที่ฉันแอบนึกรังเกียจแกมดูถูก ว่าหน้าตามอมแมมเสื้อผ้าเก่ามอซอ

ที่ชื่อ แป๊ว ลูกสาว น้าคำเอ้ย นักการภารโรงหญิง

 วัยน่าจะไล่เรี่ย อาจแก่กว่าหนอน อ่อนกว่าฉัน

 ก็จัดตัวเองเข้ามาอยู่ในกลุ่ม คนรักหนอน ด้วย

 แต่ฉันมีความรู้สึกว่า เด็กแป๊วน่าจะ อยากตีสนิทกับ คุณหนอน

 ด้วยมีแผน หวังจะได้เข้ามาเอี่ยวเล่น ตุ๊กตา เอมี่

 ที่ร้องส่งเสียงดังได้ เดินเตาะแตะได้ เหมือนเด็กจริงๆ มากกว่า

        แล้ว หนอน คุณหนูใจดี  ก็กวักมือชวนเด็กแป๊ว

มิใย ฉันจะท้วงติง ว่า ก็ครอบครัวเรามีครบ ฉันเป็นพ่อ หนอนเป็นแม่ เอมี่เป็นลูก

 แถมยังมีพี่บัวผันเป็นต้นห้อง เกินมาอีกหนึ่งด้วยซ้ำ นี่นา

 แล้วจะต้องชวนเด็กแป๊วมาเพิ่มทำไม

 หนอนก็บอกว่า ก็ดูแป๊วเขาอยากมาเล่นกับเราด้วย น่าสงสารออก

  ให้เขาเป็นแขกมางานเลี้ยงน้ำชาวันเกิดเอมี่ ลูกสาวเรา ก็ได้  ...... 

         การณ์เป็นไปดังที่ฉันคาดไว้ ไม่มีผิด

พอได้เข้ามาร่วมวง ทั้งแป๊วทั้งน้าคำเอ้ย ก็มุ่งเอาใจคุณหนอนเพียงคนเดียว

 แล้วแป๊วก็ค่อยๆเริ่ม ขอแตะสัมผัสแผ่วเบา

ที่รองเท้าและถุงเท้าคู่สวยของเอมี่ลูกสาวเรา

 แล้วทีนี้   ยามได้มาร่วมเลี้ยงน้ำชาวันอื่นต่อๆมา ก็รุกคืบ

 จนหนอนถึงขั้น แต่งตั้งให้แป๊วเป็นพี่เลี้ยงเอมี่

อนุญาตให้อุ้มพาไปเดินเล่นชมดอกไม้ในสวนรอบลานอิฐได้

บางที ก็ให้พาเอมี่ไปไต่หน้าผาผจญภัยได้ (สมมุติให้เป็นที่ตรงขอบปูนบ่อน้ำ) ขนาดนั้นเลย

 ไม่ฟังคำทักท้วงของฉัน ที่ว่า แป๊วเป็นแค่แขกมาเยี่ยม

เยี่ยมเสร็จกินน้ำชาเสร็จ ก็ต้องลากลับ ออกไปจากเขตลานอิฐได้แล้ว

 และหน้าที่ดูแลเอมี่ลูกสาวเรา เป็นบทของพี่บัวผันไม่ใช่เหรอ

 หนอนบอกว่า พี่บัวผันแก่ไปแล้ว

 ให้รับบทต้นห้อง คอยดูแลรับใช้เสิร์ฟอาหารชากาแฟเรา ที่เป็นพ่อแม่ก็พอ

 ส่วนเอมี่ต้องมีพี่เลี้ยงเด็กอย่างแป๊วถึงจะเหมาะสม

         น้าคำเอ้ย รีรอจนพ่อแม่ลุกออกไปจากโต๊ะน้ำชาชุดใหญ่ของท่านแล้ว

 นำเสนอคุณหนอนและพี่บัวผัน ว่า

 เมื่อคุณหนอน ชอบเล่นของเล่นชุดนี้ เกือบประจำทุกบ่ายแบบนี้

ก็น่าจะนำอุปกรณ์ของเล่นโต๊ะเก้าอี้ชุดน้ำชา รวมทั้งตุ๊กตาเอมี่ด้วย

 เก็บรักษาไว้ในตู้กระจกของสำนักงานที่ชั้นล่าง  ที่ยังว่างอยู่และมิดชิดปลอดภัย

  โดยน้าคำเอ้ยออกท่าทีตีบทแตกให้น่าเชื่อได้ว่า แสดงความหวังดีจริงใจ

อาสาที่จะคอยดูแลรักษา และคอยเอาชุดของเล่นทั้งหมดออกมาจัดเตรียมไว้ให้ก่อน

 พี่บัวผันจะได้ ไม่ต้องพะวง ขนลงมาจากบ้านและขนขึ้นไปเก็บบนบ้านทุกวัน

สู้เอาเวลาไปดูแลคุณหนูทั้งสองให้เต็มที่ น่าจะดีกว่า

เออแฮะ! ทั้งหนอนและพี่บัวผัน ต่างก็เห็นด้วยกับข้อเสนอนี้ อย่างเป็นปี่เป็นขลุ่ย

         เหมือนน้าคำเอ้ยจะรู้แกว ว่า ฉันจ้องจับผิดอยู่และรู้ทัน

 ว่าคำแนะนำดังว่า น้าแกมีแผนจะเก็บตุ๊กตาไว้ให้ใกล้มือ

 เพื่อแอบฉกเอามาให้ลูกสาวของแกได้หยิบได้แอบจับเล่น

 ยามคล้อยหลังที่พวกเรา ขึ้นบ้านชั้นบนกันไปแล้วละซี

  แกจึง ไม่กล้าสบตาฉัน แม้แต่น้อย

          คืนนั้น ฉันนอนหลับฝันร้าย

ฉันฝันว่า  ฉันอยู่ ณ จุดหนึ่งบนบ้าน ที่เฝ้าจับจ้องมองลงมา

เห็น นังเด็กแป๊ว ติดตามน้าคำเอ้ยมาที่สำนักงานด้วยแต่เช้ามืด

แล้วก่อนที่น้าเขาจะไปทำความสะอาดห้องหับในสำนักงาน

 ก็แอบ ค่อยๆเปิดประตูตู้กระจกใสที่เก็บตุ๊กตาเอมี่และอุปกรณ์ของเล่นชุดน้ำชาของหนอน

 เลือกหยิบเฉพาะตุ๊กตาเอมี่ ออกมาให้นังลูกสาว

 จูงพาไปเปิดประตู ให้นังแป๊วอุ้มหนูเอมี่ออกไปวิ่งเล่นเริงร่าหน้าตาเบิกบานอยู่บนลานอิฐ

 จับแขนตุ๊กตาพาจูงเดินก้าวขาซ้ายขวา ร้องแอ๊แอ๊

 แอ๊คท่าเฉิดฉายราวกับเป็นเจ้าของตุ๊กตาซะเอง

          ในฝันนั้น  ตัวฉันรีบลงมาจากบ้าน ย่องติดตามไปข้างหลังนังแป๊ว

 โดยนังนั่นมองไม่เห็นฉันหรอก

 ฉันรอจังหวะ จนนังแป๊วอุ้มพาหนูเอมี่ไปสูดอากาศบริสุทธิ์ยามเช้า ที่หน้าผา(ขอบบ่อน้ำบาดาล)

แล้วฉันก็ทักเสียงดัง อย่างตั้งใจให้นังแป๊วตกใจ ว่า

 “ นี่  แป๊ว  เอาตุ๊กตาของคุณหนอนมาเล่น โดยไม่ได้รับอนุญาตได้ยังไง ฮึ”

ซึ่งนังนั่น ก็สะดุ้งตกใจจริงๆ  ที่เห็นฉันโผล่มาอยู่ตรงนั้นโดยไม่คาดฝัน  

 จนปล่อยมือที่อุ้มตุ๊กตา  หนูเอมี่พลัดหล่นลงไปกลางบ่อ

 และโดยไม่คาดคิด นังแป๊วชะโงกเอื้อมมือออกไป กระโจนตัวลอยตามตุ๊กตา

 โดดดิ่งพุ่งหัวลงไปในบ่อน้ำ หมายช่วยเอมี่มิให้ตกลงไป โดยไม่คิดถึงชีวิตตัวเอง

 เสียงของเด็กแป๊วร้องให้ช่วย ดังลั่น ก้องกังวาล.............

         ฉันสะดุ้งตื่นกลางดึก  เหงื่อแตกซิก

 ก็ในความฝันนั้น ฉันมีความคิด ที่จะแช่งชักเด็กเนื้อตัวสกปรกนั่น

ให้ตกใจผงะหัวคะมำ ตกบ่อลงไป

อย่างที่ ไม่ต้องมีโอกาสโผล่ขึ้นมาเผยอเสนอหน้าได้อีกเลย มิใช่หรือ?

 เออ! กะแค่เรื่องตุ๊กตาตัวเดียวของน้องสาว

ฉันก็ใจร้ายใจดำ ใจแคบหวงของ แทนเจ้าของตัวจริง ที่ใจกว้างใจดี ถึงเพียงนี้

แล้วฉันก็ยัง พาลนึกเกลียดชังนังเด็กคนนั้น ถึงขั้นคิดเรื่องชั่วร้าย

 เก็บเอามาจินตนาการ ฝันได้เป็นตุเป็นตะขนาดนี้ เชียวหรือนี่?!?

 

           วันรุ่งขึ้น พี่ป๊อกแจ้งความจำนง ที่จะตามคณะของพวกเรา ลงมาที่ลานอิฐในยามบ่ายด้วย

ไม่ใช่ว่า สนใจใคร่เล่นบ้าน เล่นพ่อแม่ลูกกินน้ำชากับพวกเรา น้องๆผู้หญิง หรอก

(ที่เล่นกันอยู่ได้ซ้ำๆ ไม่มีเบื่อ)

แต่พี่ป๊อกได้ยินฟังว่า ในสวนไม้ดอกของพ่อตรงจุดนี้ มีผีเสื้อและแมลงปอสวยๆชุกชุม

ก็เลย คงอยากมาสำรวจด้วยตา และไล่จับด้วยฝีมือตนเอง

ทดลองเอาไปเลี้ยงในขวดโหลปากกว้างเจาะรูหายใจที่ฝา ไว้ดูเล่นน่ะแหละ

แต่แล้ว  หนอนจอมเจ้ากี้เจ้าการ ก็ยื่นข้อเสนอ

 เชื้อเชิญให้พี่ป๊อก เข้ากลุ่มโต๊ะน้ำชาฉบับกระเป๋าของเรา

ยัดเยียดให้เป็นพ่อของหนูเอมี่เบ็ดเสร็จ

เพราะพี่ป๊อกเป็นผู้ชาย จะได้สมบทบาทมากกว่าฉัน

ฉันได้ทีรีบสนับสนุน เพื่อตัวเองจะได้ โยกย้ายไปเป็นพี่เลี้ยงเอมี่ แทน

ขจัดเด็กแป๊วออกไปจากวงการได้เนียนๆ ซะเลย

.......ที่ไหนได้ หนอนก็ยังไม่ยอมหลงลืม

ชักชวนให้เด็กแป๊ว กลับไปรับบทแขกรับเชิญ มางานเลี้ยงกินน้ำชาตามเดิม!

        ความที่ ตัวฉันเอง ก็พะวักพะวง

อยากไปวิ่งไล่จับผีเสื้อแมลงปอ ที่บินอยู่ว่อน กับพี่ป๊อกรึ  ก็อยาก

อยาก(หวง)อุ้มหนูน้อยเอมี่ ตาสีน้ำข้าว(ตีกันไว้ ไม่ให้เด็กแป๊วได้จับต้อง)

 พาไปเดินเล่น ไต่หน้าผารึ   ก็อยากอีกน่ะแหละ

         กิริยาอาการสองฝักสองฝ่าย ที่ปรากฏแสดงออกมา

 ก็จึงเป็นภาพตัวฉัน มือนึงอุ้มคุณหนูเอมี่ในอ้อมแขน

 อีกมือนึง หมายไขว่คว้าเหล่าผีเสื้อ

 โดยสองขาวิ่งไล่ ตาก็มุ่งจับจ้องไปกลางอากาศ

ไม่ได้ระวังสังเกตหรอกว่า สองขาวิ่งนำพาตัวของฉัน  ก้าวล่วงเข้าไปที่ปริเวณบ่อน้ำ

แล้ว.....มีอาการเตะสะดุดพื้นอิฐติดกับขอบบ่อ หน้าคะมำหัวคว่ำ

ลำตัวส่วนบน หลุดจากขอบพาดลงไปในบ่อ เท้าห้อยลอย.......

          ฉันรู้สึกได้ว่า มีสองมือเล็กๆ โจนถลาเข้ามากอดข้อเท้าทั้งสองข้างของฉันไว้แน่น

กับพยายามออกแรงเต็มกำลัง กระชากลากให้ลำตัวฉันพ้นออกมาจากขอบบ่อให้จงได้

พร้อมเสียงเด็กผู้หญิงเจ้าของมือเล็กๆคู่นั้น กรีดร้องตะโกนโวยวายดังลั่น

 ”ช่วยด้วยค่ะ  มาช่วยคุณหน่อยด้วย เร้ว จะตกบ่อแล้ว  ช่วยด้วยค่ะ”

          แม้ฉันตกใจกลัวสุดขีด ในเหตุการณ์ที่กำลังประสบอยู่เฉียบพลัน

 จนหลับตาปี๋  วูบหมดสติไปไม่รู้ตัว

ก็รู้สึกได้ว่า เสียงร้องเรียกดังกล่าวได้ผล

 เป็นพลังส่งให้ใครต่อใคร  วิ่งกรูเข้ามากลุ้มรุมล้อมตัวฉันเต็มไปหมด

เมื่อความรู้สึกตัวกลับคืนมา ลืมตาขึ้น

ฉันก็นอนแอ้งแม้งตัวลอย อยุ่ในวงแขนอบอุ่นกำยำของพ่อ อย่างอยู่รอดปลอดภัยแล้ว

           ฉันเหลียวซ้ายแลขวา ด้วยความเป็นห่วงหนูเอมี่ ที่ฉันได้รับหน้าที่ดูแลไว้

 และจำได้ว่า  เหวี่ยงแม่หนูกระเด็นออกไปจากมือ

ด้วยสัญชาติญาณความอยู่รอด ที่จะใช้มือข้างนั้นช่วยยึดขอบบ่อ ขอเอาชีวิตตัวเองพ้นภัยไว้ก่อน

เสียงเล็กๆของเด็กหญิงคนเดิม เอ่ยขึ้นเหมือนรู้ใจ

“ หนูเอมี่ลอยไปตกอยู่ในถังน้ำตรงไม้คานกลางบ่อพอดีเลยค่ะ คุณหน่อย  

  พีบัวผันเก็บหนูเอมี่มาแล้ว ไม่เป็นอะไรซักนิดเลยค่ะ”

ฉันหันไปดู  แม่หนูแป๊วนั่นเอง  นั่งพังพาบอย่างหมดแรงอยู่ที่พื้น จับจ้องมองหน้าฉันตาแป๋ว

“ขอบใจมากนะ แป๊ว ที่ช่วยดึงขา ช่วยชีวิตคุณหน่อยไว้ แล้วแป๊วเจ็บเป็นอะไรมั้ยน่ะ”

         เพิ่งเป็นครั้งแรก  ที่ฉันได้จ้องสำรวจตรวจตราแม่หนูแป๊วอย่างเต็มตา  โดยปราศจากอคติใดๆ

อือ์ม  แป๊วก็ดูเป็นเด็กผิวพรรณเกลี้ยงเกลาสะอาดสะอ้าน ไม่ได้เลอะเทอะมอมแมม

  แต่งตัวด้วยเสื้อผ้า ที่อาจแลดูเก่าซีด

 แต่ก็ได้รับการดูแลซักรีดเรียบร้อย ไม่ได้สกปรกโสโครกแต่อย่างใด

แววตาก็บริสุทธิ์ใสซื่อไร้เดียงสา

 มิได้มีกลอุบายเล่ห์เหลี่ยมลับลมคมใน มุ่งหวังสิ่งใดเกินตัวเกินกำลัง

ดูสิ   แป๊วเป็นเด็กดีที่น่าสงสาร  ตามคำพูดของหนอน  จริงๆด้วย

         ฉันบังเกิดความรู้สึก อยากไถ่โทษให้ตัวเอง

ที่มองโลกในแง่ร้าย เป็นเด็กนิสัยไม่ดี

 คิดเรื่องร้าย จนบ่อนทำลายจิตใจ ทั้งของตัวเองและของผู้อื่น

พุทโถ ที่น้าคำเอ้ยขันอาสาเก็บตุ๊กตาไว้ให้ ในตู้กระจกของสำนักงานชั้นล่าง

ก็ด้วยความหวังดีจริงใจ

จะมีผลพลอยได้อยู่บ้าง  ก็แค่ให้ลูกสาว

ได้มีโอกาสชื่นชมตุ๊กตาตัวงาม แลมองจากภายนอกตู้เข้าไป เท่านั้นแหละ

ฉันจึงเปิดเจรจากับหนอน ขอตุ๊กตาเอมี่ เพื่อตั้งใจมอบให้แป๊ว

เป็นรางวัลตอบแทนความมีจิตใจที่งดงาม ช่วยเหลือเพื่อนมนูษย์

ทั้งที่ แป๊วก็อาจรู้ๆอยู่ด้วยซ้ำ ว่าเป็นเพื่อนมนุษย์ คนที่ ก่อนหน้านี้  ไม่ค่อยชอบขี้หน้าแป๊วสักเท่าไรเลย

          แล้วดูสิ  หนอนพยักหน้าตอบรับง่ายดาย ไม่มีอิดเอื้อนหยุดคิดแม้สักน้อยนิด

  ยินดียกตุ๊กตาให้แป๊ว อย่างไร้ซึ่งเงื่อนไขข้อขัดข้องทั้งปวง

แถมหนอนยังใจกว้างโอบอ้อม รู้คิดเกินเด็กอายุไม่กี่ขวบ

บอกฉันว่า  หนอนอยากขอให้พ่อ ซื้อตุ๊กตาตัวใหม่ให้แป๊วมากกว่า

เพราะแป๊วสร้างวีรกรรมทุ่มสุดตัว ช่วยชีวิตลูกของพ่อแม่-พี่สาวของหนอน คือตัวฉัน ไว้ถึงขนาดนี้

แป๊วจึงสมควร ได้รับการปูนบำเหน็จยกย่องเชิดชู ด้วยรางวัลชั้นเลิศ ไม่ใช่ชั้นรอง

        พ่อและแม่   จัดเลี้ยงน้ำชายามบ่ายมื้อพิเศษ ที่ลานอิฐ

(ที่พ่อ  ให้ช่างไม้ทำแผ่นไม้ทึบปิดฝาบ่อน้ำบาดาล เพื่อความปลอดภัย

 คงเจาะช่องกว้างเฉพาะส่วนกลาง ให้อากาศถ่ายเท

 และสามารถหย่อนถังตักน้ำผ่านขึ้นลงได้สะดวกเท่านั้น)

มีแป๊วและน้าคำเอ้ย เป็นแขกรับเชิญพิเศษ ในพิธีประกาศเกียรติคุณความดี

 ที่พ่อแม่ ชื่นชมทั้งวีรกรรมของแป๊ว และชื่นชมทั้งการเลี้ยงดูลูกของน้าคำเอ้ย

ที่สอนสั่งให้รู้ซึ้งถึงความเสียสละ มีความกล้าหาญ กล้าตัดสินใจ ตั้งแต่เล็กแต่น้อย

 ไม่นิ่งดูดายในเหตุด่วนเหตุร้ายที่เผชิญเฉพาะหน้า

           น้าคำเอ้ย กราบขอบพระคุณในน้ำใจ

ที่พ่อแม่มอบให้ เป็นซองเงิน และใบสั่งตุ๊กตาตัวใหม่

 รูปลักษณ์เดียวกันกับหนูเอมี่เปี๊ยบ แตกต่างเพียงสีเสื้อและสีผม

 ที่พ่อแจ้งว่า ได้สั่งซื้อไปยังห้างที่กรุงเทพฯแล้ว ซึ่งต้องสั่งต่อไปที่เมืองยุโรปต้นทาง

และต้องใช้เวลารอรับของ ที่จะส่งมาให้อีก นานพอสมควร

โดยน้าคำเอ้ยพูดแทนลูกสาว อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว และถ่อมตนเป็นที่สุด ว่า

 ทั้งเงินและของรางวัล ไม่ได้ประทับใจน้าและลูกสาว

เท่ากับที่ น้าและลูกสาวเป็นเพียงผู้น้อย แต่ได้รับเกียรติยกย่องอย่างสูงจากทุกคน

มองเห็นในคุณความดี ที่ลูกสาวน้า ได้ตั้งใจกระทำลงไป

 โดยมิได้คาดหวัง จะได้รับสิ่งตอบแทนใดใดเลย แม้แต่น้อย

          ฉันขอน้อมยอมรับโดยดุษฎี

ด้วยดวงตาที่เริ่มเห็นธรรม และดวงใจที่เริ่มเปิดกว้าง

ว่า น้าคำเอ้ยและแป๊ว  ช่างเป็นสองแม่ลูกต่างวัย

ที่มีความผุดผ่องงดงาม  ของรูปกายภายนอกและจิตใจภายใน

เป็นพิมพ์เดียวกัน อย่างไม่มีความแตกต่างจากกันและกันเลย แม้แต่น้อยนิด!

 

                                                                 จบ

 

 

        

 

 

              





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ทิชา วันที่ : 20/06/2013 เวลา : 23.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impressivememories

ขอบคุณ คุณ ลิลิตดาเป็นที่ยิ่งค่ะ อือ์ม ชักแอบเคยชินกับการได้เจอะเจอ คุณลิลิตดา ที่หน้านี้ ทุกบ่อยซะแล้วนะคะ ถ้าพลาดไม่ได้เจองวดใดไปแล้วละก้อ จะบังเกิดความรู้สึก เหมือน ตกหล่นบทจบท้ายของเรื่องไป ขนาดนั้นเลยค่ะ อิอิอิ!!! ^____^

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลิลิตดา วันที่ : 20/06/2013 เวลา : 09.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phenvipa

ตามมาอ่านเช่นเคยค่ะ ชอบใจคำบรรยายเรื่องราวจิบน้ำชายามบ่ายของ "หนอน" กับครอบครัวสมมุติแบบเด็กๆน่ารักดี
ลุ้นไปกับความคิดอ่านของหน่อยที่มองภาพแป๊วกับคำเอ้ยด้วยรูปลักษณ์ภายนอก ในที่สุดก็จบลงด้วยดี..มีคติสอนใจแถมท้าย
แล้วจะมาอ่านอีกค่ะ อาจจะช้าไปบ้างแต่ก็จะมาค่าาาา..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ทิชา วันที่ : 19/06/2013 เวลา : 14.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impressivememories

555^______^ ขอบคุณหน้าม้า....เอ๊ย แม่ใหญ่ เป็นที่ซู้ดจ้า ที่ไม่อ่านเฉยๆ อุตส่าห์กรุณาขยับปากกาส่งคอมเม้นท์ที่มีสีสัน มาให้ด้วย เราก็พลอยเห็นภาพ บ้าน ใจสว่าง หลังงามที่ขอนแก่น ที่มีบ่อน้ำแบบcountryนี้ด้วย คงจะเก๋ไม่เบานะจ๊ะ:-)

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
แม่ใหญ๋ วันที่ : 18/06/2013 เวลา : 08.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Presentmoment
แม่ใหญ่

ติดตามอ่านอย่างกระชั้นชิด บรรยายเห็นภาพบ่อน้ำชัดแจ๋ว จนอยากเอาทำในสวนเลยเชียว ติดขัดที่มีลูกแม่บ้านกำลังซน กลัวจะซ้ำรอยคุณหน่อย แล้วไม่มีใครมาช่วย ชอบมากจ้ะ จะตามอ่านทุกตอนเลย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มิถุนายน 2013 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]