• ทิชา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tomyante2@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-05-14
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 13196
  • ส่ง msg :
  • โหวต 0 คน
แบบว่า อยากเล่า
เล่าเรื่องราว บ้านบ้าน พื้นพื้น ในความทรงจำ ที่ประทับใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/impressivememories
วันพุธ ที่ 10 กรกฎาคม 2556
Posted by ทิชา , ผู้อ่าน : 1104 , 17:11:10 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน BlueHill โหวตเรื่องนี้

                                     

                                                        เสียงกระซิบ  จากริมหาด

         ถ้าสายธาราที่ไหลเรื่อยเอื่อยในแม่น้ำวัง และแต่ละเม็ดทรายบนชายหาดริมแม่น้ำ มีชีวิต

รู้สึกรู้สมรู้เห็นรับฟังได้ ก็คงปลาบปลื้มเป็นแน่แท้

 ที่ไม่แต่พวกเราเด็กๆ จะตีขลุมยึดเป็นดั่งสระว่ายน้ำ และลานเล่นเอนกประสงค์แสนสุข ส่วนตัว เท่านั้น  พวกผู้ใหญ่ทั้งในละแวกหรือต่างละแวกบ้าน ก็มาร่วมใช้สารพัดประโยชน์

        บางกลุ่ม ยกครอบครัว หอบเสื่อหิ้วอาหารมาปูวาง

 ถอดเถาปิ่นโตตั้งรับประทาน แล้วล้างถ้วยชามตากแห้งเช็ดเก็บกลับเบ็ดเสร็จ

เข้าแนวปิคนิคพักผ่อนสดชื่นรื่นเริง

 ขณะที่ บางกลุ่ม อาจดำเนินกิจกรรมตรงกันข้าม

 คงอยู่ในอาการโศรกตรมระทมทุกข์

 นำอัฐิและเถ้าอังคารผู้ตายผู้เป็นสมาชิกหนึ่งใดในครอบครัว

 ที่ได้ขึ้นเชิงตะกอนเผา ณ สุสาน มาเรียบร้อย

 ปลดเปลื้องลงสู่ลำน้ำทั้งอัฐิและอังคารให้ลอยไหล จนแลเห็นค่อยจมมิดลงใต้ก้นบึ้งไปต่อหน้าต่อตา

บ้าง ก็ยังเจียดแบ่งเศษอัฐิเถ้าละเอียดไว้ หยิบออกโปรยปราย

 เหมือนตั้งใจไหว้วานสายลม ให้พาพัดปลิวกระจายไปสถิตย์อยู่ทั่วผืนหาดทราย

         ลุงเขียวป้าคำ  คนทำสวนคู่สามีภรรยา

 ผู้มากด้วยประสบการณ์ทำไร่ปลูกพืชบนเขามายาวนาน

นำเสนอว่า  ที่ดินร่วมร้อยวา ของสำนักงานพ่อฝั่งตรงข้ามถนนหน้าบ้านพักของเรา

 ที่ล้อมรั้วทิ้งไว้ว่างเปล่าอีกหนึ่งแปลงเล็กๆ

 ใช้ประโยชน์เพียงเป็นเส้นทางเดินผ่านลงไปยังชายหาดและลำแม่น้ำ นั้น

เป็นทำเลเหมาะสมยิ่งนัก ต่อการยกแปลงปลูกพืชผักสวนครัว เพื่อใช้ประโยชน์เต็มพื้นที่

เพราะมีปัจจัยเสริม ทั้งทรายที่อุดมด้วยปุ๋ยธรรมชาติจากชายหาด

 สามารถกอบขึ้นมาผสมปนดินที่ร่วนซุยอยู่แล้ว ได้สะดวก

ทั้งน้ำจากแม่วัง ที่นำมาใส่บ่อเก็บตุนไว้รดน้ำบำรุงต้นใบผักผลให้เจริญงอกงาม

      แม่เห็นชอบกับข้อเสนอนี้ในทันที

เพราะเหมือน เป็นผลพลอยได้ของการสร้างแปลงทดลองเกษตรครัวเรือน

 ให้ลูกๆ ทั้งสาม ที่เริ่มเติบโตขึ้น  มีส่วนช่วยร่วมลงแรง เรียนรู้สร้างประสบการณ์ของตนเอง

ตั้งแต่ในขั้นตอนของการขุด-พรวนดิน/ ยกแปลงปลูก/ เลือกโปรยเมล็ดพันธุ์พืชผักที่ตนชอบ/ รดน้ำ/

ดูแลรักษาระวังศัตรูพืชจำพวกหนอนแมลงกินใบรบกวน/ เด็ดใบเน่าเสียออก/

จนถึงขั้นเก็บบริโภค เมื่อได้กำหนดเวลา

 สร้างสุขอนามัยนิยมชมชอบการบริโภคผักด้วยความสมัครใจและภาคภูมิใจให้บังเกิด

 

        พวกเรา ได้เพื่อนบ้านรุ่นราวคราวเดียวกัน ผู้ยินดีให้ความร่วมมือ(ในทุกกิจกรรมสนุกๆ)ตลอดกาล

 บิ๊ค-เบลล์-และเบ็ตซี่  ลูกชายลูกสาว คุณอาชวลิตและคุณอามากาเร็ต

 มาเป็นเกษตรกรแนวร่วมในภารกิจนี้

ขั้นตอนที่พวกเราหกคน พร้อมใจร่วมแรงกันทำโดยไม่ต้องมีภาคขอร้องแกมบังคับเลย

ก็คือ การถือกระป๋องฝักบัวรดน้ำขนาดจิ๋ว วิ่งกรูไปตวงน้ำจากแม่วังพลางเถลไถลแช่ลุยน้ำริมหาดเล่นพลาง

นำขึ้นมาเทลงบ่อซีเมนต์ตื้นที่แม่ให้ก่อไว้ใช้เก็บสะสมน้ำ ใกล้แปลงปลูกผัก

กับการใช้พลั่ว ตักแซะทรายจากหาดชายน้ำ โดยพยายามควานหาให้มีเศษวัสดุนี่นั่นโน่น ปะปนเข้าไว้

 เพราะลุงเขียวป้าคำ แนะนำว่า ดีกว่า ตักมาแต่ทรายเปล่าล้วนๆ

เพราะเศษวัสดุเหล่านั้น น่าจะมีพวกแร่ธาตุที่มีคุณภาพต่อการบำรุงดินและพืชผักผล รวมอยู่ด้วย

 ใส่กระป๋องหูหิ้วคนละชุด  ค่อยๆหิ้วมาเท โรยลงบนแปลงผักอย่างทั่วถึง

 

         แล้วชั่วเวลา  มิช้ามินานเกินรอ ลุงเขียวป้าคำ ก็เชิญพ่อและแม่

มาชมความสำเร็จของผลงานที่ช่วยกำกับการแสดง ให้พวกเราทั้งหกได้พร้อมใจกันนำเสนอ

  ทั้งแปลงผักคะน้า ผักสลัดใบเขียวขจี ผักกาดขาว กอเบ้งเบ้อเร่อเฮิ่ม

แซมสลับด้วยแปลงต้นหอมผักชี ผักคึ่นไช่

  และต้นมะเขือเทศออกลูกเต่งสีแดงสด ดกห้อยย้อยเรี่ยระพื้นแปลงปลูก

         คุณอามากาเร็ต เตรียมปรุงน้ำสลัดทั้งน้ำข้นน้ำใส พร้อมเนื้อย่างหมูย่างหอมฉุยไว้รองรับ

เชิญพวกเราทั้งครอบครัว รวมถึงลุงเขียวป้าคำ สองบุคคลสำคัญผู้กำกับการแสดง

รับประทานอาหารจานอร่อยเหาะ ผลผลิตผักสลัดและมะเขือเทศ ต้นหอมผักชี

เด็ดปลิดจากแปลงใหม่ๆสดๆ

 ที่พวกเราเด็กๆ มีบทบาทเต็มตัว ลงแรงร่วมใจกันทุกขั้นตอน

         เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น  พวกเราเด็กทั้งหกคน ต่างขออนุญาตพ่อแม่

ออกไปที่สวนผักหน้าบ้าน โดยไม่ได้นัดหมาย

 พี่ป๊อก พี่ใหญ่สุด  เอ่ยขึ้นเป็นคนแรก ว่า

        “เมื่อคืนนี้  พี่ป๊อกนอนไม่ค่อยหลับ และฝันไม่สู้ดี ก็นอนรอให้ถึงตอนเช้าเร็วๆ

 แล้วพอตื่นเช้ามาเข้าห้องน้ำ ก็เจอหน่อยกับหนอน ที่ก็ลุกมาแต่เช้าเหมือนกัน

ปรากฏว่า เราต่างคนต่างนอนไม่ค่อยหลับ เพราะต่างฝันร้ายเหมือนกันเลย

พี่ป๊อกเริ่มเล่าความฝัน ให้หน่อยหนอนฟังก่อน

ว่า  ในความฝัน  มีเด็กผู้หญิงตัวน้อย ผอมเหลือแต่กระดูก

ทั้งเนื้อตัว มีผ้าสีขาวเก่าคร่ำคร่า พันกายแบบหลวมๆแค่ผืนเดียว

มายืนยกมือไหว้ ศรีษะบุบบี้ไม่ได้รูปทรง

มีเลือดที่เริ่มแห้งกรังเปรอะเปื้อนไหลย้อยเป็นทางลงมายังใบหน้าเศร้าสร้อย เบ้าตากลวงลึกเกือบโบ๋

 ร้องขอพี่ป๊อกว่า โปรดอย่าทำร้ายเขาเลย

.......แล้วยังไม่ทันที่ พี่ป๊อกจะเล่าต่อนะ

หน่อยก็ต่อเรื่องได้อย่างถูกต้องเป๊ะๆ

 ว่า เด็กผู้หญิงส่งเสียงสั่นเครือ อ้อนวอน

ขอให้เรา โปรดปล่อยเขากลับไปอยู่ที่หาดทรายชายน้ำอย่างสงบ

 หรือปล่อยให้ลอยไปตามสายน้ำโดยเร็วที่สุดเถิด

อย่าขนย้ายซากกระดูกอัฐิที่เคยเป็นส่วนประกอบร่างกายของเขา กลับขึ้นมาไว้ไม่ถูกที่ถูกทาง

ให้ต้องจมปลัก กองปะปนอยู่กับดินในแปลงปลูกผัก

แถมโดนรากพืชผักล้มลุกชั้นต่ำ กลุ้มรุมดูดชอนซึมซับสารอันมีคุณประโยชน์อุดม

ขึ้นไปบำรุงเลี้ยงเป็นอาหารลำต้นและใบอีก ทนทุกข์ทรมานแสนสาหัส

ไม่มีโอกาสไปผุดไปเกิดมีชีวิตใหม่ อย่างนี้เลย”

         ไม่น่าเชื่อ ว่า ทั้งบิ๊ค-เบลล์-เบ็ตซี่  ต่างยกมือป้องปากออกอุทาน นัยตาเบิกโต ภายหลังพี่ป๊อกเล่าความฝันสดๆร้อนๆ จบลง เพราะทุกคน ฝันเรื่องเดียว ตรงกันหมด!

          แล้วพี่ป๊อก ก็ชักชวนพวกเรา สมุนตัวน้อยทั้งห้า นัดหยุดงานลงสวน นับแต่บัดนั้น

โธ่! ใครจะกล้าหาญชาญชัย เยี่ยมกรายไปที่สวนผักกันได้อีกเล่า!

แต่ก็เห็นพ้อง ที่จะยังไม่บอกเหตุผล และยังไม่เล่าความฝัน ให้พวกพ่อแม่ของเราทั้งสองบ้านรับทราบ

เพราะนอกจากท่านคงไม่รับฟัง ไม่เชื่อแล้ว ก็อาจเห็นพวกเราวาดภาพเรื่องหลอนๆไร้สาระกันไปเอง

 รึแบบว่า อยากอู้หยุดงาน เพราะเริ่มเบื่อ หายเห่อ

 ขี้เกียจออกแรงทำงานรดน้ำใส่ปุ๋ยพืชผักกัน ซะละมากกว่า

          และแล้ว  ข้ามผ่านไปอีกเพียงหนึ่งคืน

 เช้าวันรุ่งขึ้นต่อมา ลุงเขียวป้าคำ ก็ขออนุญาต ขึ้นมาดักนั่งคอยพ่อกับแม่

รอจนพวกเรารับประทานอาหารเช้าแล้วเสร็จ

พี่ป๊อกแอบกระซิบทำนายว่า

ลุง-ป้ามารายงาน เรื่องที่พวกเราพร้อมหน้ากันหายไปจากการร่วมดูแลรับผิดชอบสวนครัว แหงๆ

         การณ์กลับผิดคาด ลุงเขียวมานำเสนอพ่อแม่ ขอยกเลิกโครงการทำสวนครัวปลูกผักต่อไปดื้อๆ

อ้างว่า เกรงจะมีอุปสรรคทำให้ได้ผลผลิตไม่เจริญงอกงาม ไม่น่าพอใจเท่าที่ได้เริ่มต้นชุดแรกนี้ไว้

แน่นอนที่แม่ย่อมทักท้วง ไม่เห็นด้วยในความท้อแท้ยอมแพ้เร็วเกินควร เหมือนตีตนไปก่อนไข้

 เหตุผลหลักของแม่ ก็เห็นอยู่ชัดๆ ที่ลุงกับป้าเป็นผู้นำเสนอให้เริ่มโครงการเองแท้ๆ

ซึ่งพ่อกับแม่ก็เห็นดีด้วย จนยินยอมพร้อมใจลงทุนลงแรง

 ทั้งในการถากถางพื้นที่เอย ขุดต้นไม้ที่ขึ้นรกระเกะระกะ ออกไปเอย

ยกแปลงปลูกเตรียมดินให้พร้อมเอย ก่อบ่อปูนไว้กักตุนน้ำรดพืชผักสวนครัวเอย สารพัด

แล้วอยู่ๆ จะมาขอยกเลิกปุบปับง่ายๆ ได้อย่างไร

        เราเห็นลุงกับป้า  จำยอมน้อมรับประเด็นของแม่ที่เถียงไม่ขึ้นไว้ด้วยใบหน้าสุดจ๋อย

        เออ! แต่พี่ป๊อกมีเซ้นส์ว่า แปลก ที่ทั้งลุงและป้า ไม่เอ่ยถึงการนัดหยุดงานของพวกเราซักแอะ

จึงชักชวนพวกเราเดินตามลุงป้าออกไป เพื่อคลี่คลายความสงสัย

ไม่ทันที่พี่ป๊อกจะเปิดคำถามหรือแจ้งสาเหตุที่พวกเราหยุดงานลงสวน

ลุงเขียวก็ถามขึ้นก่อนเลยว่า

      “มีเหตุไม่ปกติอะไรขึ้นกับคุณหนูๆ รึเปล่าครับ

ลุงเห็น หายหน้าไปหมดทั้งทีมราวกับนัดกัน ทั้งคุณหนูสามคนของบ้านนายฝั่งโน้นด้วย

หวังว่า จะไม่ใช่เหตุเพราะคุณหนูๆฝันร้ายกันนะครับ”

ทำเอาพวกเราร้องเสียงดังขึ้นเกือบพร้อมกัน ว่า

     “ อ้าว! แล้วลุงรู้ได้ไงเหรอ ว่า พวกเราฝันร้าย?”

ลุงเขียวป้าคำ จึงช่วยกันเล่าความฝันที่ฝันตรงในเรื่องเดียวกันของลุงกับป้า

 เมื่อคืนที่ผ่านมานี้ ให้พวกเราฟัง

ไม่น่าเชื่อว่า เป็นความฝันเรื่องเดียวกับที่เราเพิ่งฝันไปเมื่อคืนวันก่อน เปี๊ยบ

          ลุงเขียวพึมพำพอจับความได้ ว่า

จำต้องฝืนขัดคำสั่งพ่อแม่เรา สักครั้ง แล้ว

ว่าแล้วลุงก็ไม่รอช้า รุดไปตัดลำไม้ไผ่จากท้ายบ้าน เร่งเอามาผ่าซีกผูกเป็นแพขนาดย่อม

แล้วพยักเพยิด ให้พวกเราชักชวนบิ๊ค-เบลล์-เบ็ตซี่ ออกไปที่แปลงสวนครัวหน้าบ้านพร้อมกัน

ขอให้ทุกคน ช่วยกันใช้พลั่วประจำตัว แซะดินทรายที่แปลงผัก

พยายามขุดคุ้ยและค้นหา ให้ได้เศษวัสดุประเภทเศษซากอัฐิชิ้นเล็กชิ้นย่อยติดพลั่วขึ้นมาให้มากที่สุด

รวมทั้งถอนกอผักนานาชนิดออกจากแปลง มากเท่าที่จะสามารถทำได้

แล้วป้าคำก็ช่วยจัดมวลดินเศษซาก และกอผัก  ใส่แยกคนละกระบุง นำวางบนแพ

เตรียมธงกระดาษสี ตัดชายแหลมรูปสามเหลี่ยม

ที่ป้าประจงเจาะฉลุให้เป็นดาวห้าแฉกดวงเล็กกระจาย ปักประดับไว้ตรงหัวแพ

 พาทีมพวกเราทั้งหมด ไปจุดธูปอธิษฐานที่ริมหาดทราย

เพื่อขอขมาส่งวิญญาณเด็กหญิง  ตามรูปลักษณ์ที่เราต่างได้พบเจอในความฝันตรงกัน

ก่อนปล่อยแพไม้ไผ่พร้อมอุปกรณ์ทั้งปวง ให้ล่องไหลไปตามกระแสแม่น้ำวัง............

            วันรุ่งขึ้น  พวกเราเห็นแม่ เดินมุ่งหน้าข้ามฟากไปอีกฝั่งถนนแต่เช้า

และเมื่อกลับขึ้นบ้านมา ได้ยินแม่สั่งให้ตามลุงเขียวป้าคำมาพบ

พี่ป๊อกคาดเดาว่า สงสัยลุงเขียวไม่รอดเงื้อมมือ โดนแม่เฉ่งแน่นอน

เพราะแม่คงได้ไปประสบ พบฝีมือลุงบรรเลงกวาดสวนครัวซะเจ๊งเกลี้ยงโกร๋นเตียนเลี่ยน

 ฝืนคำสั่งแม่ ชัดซะขนาดนั้น      

               แต่แล้ว พวกเราต้องสะกิดแขนกันด้วยความแปลกใจ

เมื่อผสมโรงเข้าเป็นแนวร่วมรายการ  เช้านี้โดนแน่  ของลุงกับป้า

ที่แม่เริ่มบทสนทนาแบบรื้อฟื้นความทรงจำเมื่อวันวาน อย่างซอฟท์ๆ ว่า

           “ ที่นายคำนำเสนอขอยกเลิกโครงการสวนครัวนั้นน่ะ

 นายคำมีเหตุกังวลอะไร ถึงได้มองอุปสรรคไปล่วงหน้า

หรือว่า มีปรากฏการณ์ไม่ปกติอะไรเกิดขึ้นหรือจ๊ะ?”

 ลุงเขียวอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนตอบแม่สั้นๆ ว่า

          “ ใช่ครับ คุณนาย”

         แม่กึ่งถามต่อกึ่งสรุปความตรงเป้า

         “ เรื่องความฝันที่มีเด็กผู้หญิงมาร้องขอ

 ให้ส่งเถ้าอัฐิของเธอที่แปลงปลูกผัก กลับคืนไปที่ชายหาดใช่มั้ย”

  ลุงเขียวพยักหน้าแทนคำพูดตอบรับ

        “  ยิ่งไปกว่านั้นนะครับ คุณนาย  เด็กผู้หญิงที่โผล่มาให้ผมเห็นในความฝันนั้นน่ะ

 เป็นใบหน้าเดียวกัน กับเด็กผู้หญิง ที่เดินจูงมือแม่ ข้ามหัวโค้งถนน

 ตรงสามแยกด้านหลังสำนักงานเรา แล้วโดนรถบรรทุกไม้ ชนเข้าอย่างรุนแรง เมื่อสามเดือนก่อน

ตัวเด็กน่ะ โดนรถแล่นทับหัวจังๆ กระโหลกแตก สมองเละเลยครับ แต่แม่แค่บาดเจ็บไม่มาก

 ผมจำแม่หนูได้แม่นยำ เพราะวันนั้น ผมยืนยามที่ประตูรั้วด้านหลัง แลเห็นเหตุการณ์โดยตลอด

และยังเป็นคนช่วยอุ้มลูกสาวและประคองแม่ ส่งขึ้นรถกุดังคันที่ชนน่ะแหละ ให้รีบพาไปรักษาที่โรงหมอ

เท่าที่ติดตามข่าวต่อมา ทราบว่า ลูกสาวตัวน้อยไม่รอด ไปสิ้นใจที่โรงพยาบาล

ผมเดาเอาเอง ว่าหลังเผาศพที่สุสานแล้ว

 แม่ก็คงนำอังคารลูกสาว มาลอยแม่น้ำใกล้ที่เกิดเหตุ ที่หาดทรายข้างหน้านี่แหละ

และก็คง โปรยอัฐิไว้บนชายหาดด้วย น่ะครับ

         ที่สำคัญไปกว่านั้น เหมือนว่า จิตวิญญาณของแม่หนูน้อยแกจดจำผมได้ด้วย

 เพราะในความฝัน แกวิงวอนร้องขอแกมบังคับ

ว่า คราวก่อน ผมยังช่วยอุ้มแกขึ้นรถเพื่อจะส่งให้แกได้ไปรับการรักษาพยาบาลทันท่วงที

แต่นับเป็นคราวเคราะห์ของแกเอง ที่ไม่รอดชีวิตในครั้งนั้น

  คราวนี้ แกก็จึงหวังว่า ผมจะสามารถช่วยแกอีกสักครั้ง

 พาอัฐิของแกกลับไปสู่สถานที่โอ่โถงสุขสงบ

กว่าการต้องทนทรมานถูกกักไว้ในแปลงดินซอมซ่อเช่นนี้  ครับ”

        “ อือ์ม  ก็ต้องยอมรับ ว่าเป็นเหตุเป็นผลที่สมควรรับฟัง

เข้าใจว่า แม่หนูคนนั้น คงมีความทุกข์ระทมแท้จริง “

 แม่เว้นจังหวะ ก่อนพูดต่อ

        “ ก็น่าแปลก ที่เมื่อคืน ทั้งคุณผู้ชายและตัวคุณเอง ก็ฝันในเรื่องนี้ตรงกัน

และทบทวนดูแล้ว ก็คิดว่า ควรจะชลอโครงการสวนครัวหน้าบ้านไว้ก่อน

 เพราะเราก็ไม่น่าเสี่ยงซ้ำ ที่ต่อไป อาจเผลอขนทรายที่มีอัฐิอื่นใดปะปน มาโรยดินเป็นปุ๋ย

 เกิดอุปสรรคทำนองเดียวกันนี้เข้าอีก ก็เป็นได้”

         แล้วแม่ก็เล่าให้พวกเราลูกๆฟังเพิ่มเติม

 ว่า  เช้าวันนี้ แม่เพิ่งข้ามฟากถนนไปที่บ้านคุณอาชวลิตกับคุณอามากาเร็ต เพื่อสอบถาม

 เพราะเห็นว่าเราสองบ้าน เหมือนมีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้อยู่ร่วมกัน

 ปรากฏว่า คุณอาทั้งสองท่าน ก็เพิ่งฝันเรื่องเดียวกันเมื่อคืน เหมือนกันเลยกับพ่อแม่

 แต่คุณอาทั้งสองท่านนับถือศาสนาคริสต์

 ซึ่งไม่มีความเชื่อ เรื่องตายแล้วเกิดใหม่ อะไรทำนองนั้น

ท่านก็จึง สวดขอพระเป็นเจ้า โปรดนำพาวิญญาณอันทุกข์ระทมของแม่หนูขึ้นสู่สวรรค์

และแม่ก็ไม่อยากเล่าให้ลูกๆฟัง เพราะเกรงจะตื่นตระหนกตกใจกันไปเกินเหตุ

พ่อแม่ไม่ทราบเลย ว่า พวกเราลูกๆ และลุงเขียวป้าคำ กับลูกๆคุณอา ต่างฝันกันมาก่อนหน้า ตรงกันหมด

 

          ในที่สุด พ่อแม่ก็เห็นดีเห็นงาม กับข้อเสนอเลิกโครงการ

ตลอดจนพิธีกรรม ที่นายเขียวได้จัดการไปโดยพลการ ขอขมาลาโทษอัฐิของแม่หนูผู้ล่วงลับ

 ที่เมื่อยามมีชีวิตอยู่ ต้องประสบอุบัติเหตุร้ายแรงถึงแก่ชีวิตก่อนวัยอันควร ด้วยความทุกข์ทรมาน

นับต่อจากนี้ แม่หนูน้อย น่าที่จะหมดสิ้นเคราะห์กรรมทั้งปวง

 มีโอกาสไปเกิดในชาติภพใหม่อย่างเป็นสุข สมดังความมุ่งหวัง

 ตามที่ได้เพียรพยายาม วิงวอนร้องขอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่อพวกเราทุกคน

 

                                                  จบ

 

 

 





แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน