• insanetheater
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : insanetheater@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-07
  • จำนวนเรื่อง : 402
  • จำนวนผู้ชม : 617224
  • ส่ง msg :
  • โหวต 87 คน
รูปเงาแห่งเสียง
ศิลปวัฒนธรรม / สังคม-การเมือง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/insanetheater
วันเสาร์ ที่ 8 กันยายน 2555
Posted by insanetheater , ผู้อ่าน : 3985 , 12:23:14 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน มะอึก , hayyana โหวตเรื่องนี้

เวิ้งวิภาษ หนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 7 กันยายน 2555

อติภพ ภัทรเดชไพศาล

เพลง Gangnam Style ของศิลปินชายร่างอ้วนชาวเกาหลี PSY ที่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วจากทั่วโลกในชั่วเวลาอาทิตย์เดียว ก่อให้เกิดข้อถกเถียงกันอย่างกว้างขวางในสังคมออนไลน์เมื่อดีเจรุ่นเก่าคนหนึ่งของเมืองไทย โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊คของตนประณามเพลงนี้ว่าเป็น “เพลงขยะ”

ผมคิดว่าคงเป็นเรื่องไม่ถูกแน่ๆ ที่อยู่ๆ จะไปประณามเพลงที่มียอดผู้ชมจำนวนหลายสิบล้านใน YouTube ว่าเป็นเพลงขยะ และสิ่งที่นักวิจารณ์หรือผู้สนใจดนตรีควรจะทำก็คือการตรวจสอบ วิเคราะห์สาเหตุปัจจัยที่ทำให้เพลงนี้ได้รับความนิยมต่างหาก

แน่นอนว่านี่ย่อมไม่ใช่เรื่องของ “เสียง” เพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นเรื่องของ “ภาพ” ด้วย เพราะในวัฒนธรรมป๊อป ทั้งสองสิ่งนี้ไม่อาจแยกขาดจากกัน

ไม่ใช่มานั่งด่าว่าเพลงนั้นเพลงนี้เป็นเพลงขยะแล้วจบกันไปง่ายๆ

แต่ผมจะไม่ขอขยายประเด็นนี้ เนื่องด้วยในวันที่ 31 สิงหาคมที่ผ่านมา เว็บไซต์ประชาไท ได้ลงบทความ “เชษฐา กังนัมลีลา” : ว่าด้วยเรื่องของ “เพลงขยะที่ก๊อปปี้ชาวบ้านมา” โดยอธิป จิตตฤกษ์ ที่วิพากษ์คำพูดของดีเจรุ่นเก่าผู้นั้นไว้ได้อย่างละเอียดและกระจ่างชัดที่สุดแล้ว

แต่ผมขอเลือกขยายประเด็นที่ดีเจคนนั้นกล่าวถึง “เพลงขยะที่ก๊อปปี้ชาวบ้านมา” เพราะเห็นได้ชัดว่า “การก๊อปปี้” สำหรับดีเจผู้นั้นแล้วเป็นเรื่องบัดซบไม่น่าให้อภัย จนถึงกับต้องจัดเป็นเพลง “ขยะ

นั่นคือผมอยากตั้งคำถามว่า ในโลกนี้มีเพลงที่ไม่ก๊อปปี้ ไม่ลอกใครเลยอยู่จริงหรือ เพลงที่มี originality ขนาดนั้น สามารถพบได้ที่ใดบ้าง

คำถามนี้ตั้งเองตอบเอง - ว่าดูเหมือนเพลงประเภทนั้นจะไม่มีอยู่ในโลก 

เพราะเรื่องของเพลง เรื่องของภาษาและวัฒนธรรม คือเรื่องของการทำซ้ำ คือเรื่องของการลอกเลียน - เปลี่ยนแปลง - ปรับปรุง ทั้งสิ้น

ต้นเค้าการแต่งเพลงของตะวันตกที่เก่าแก่ที่สุด ก็คือการแทรกโน้ตเพลงลงในช่องว่างระหว่างคำของเพลงศาสนาเดิม (ที่ไม่ทราบชื่อผู้แต่ง) 

พูดง่ายๆ ว่าหลักฐานการแต่งเพลงครั้งแรกของโลกตะวันตก ก็คือการ “ขยาย” โน้ตเพลงเดิมที่มีให้ยืดยาวออกไปเท่านั้นเอง

ไม่ต่างไปจากขนบการแต่งเพลงไทย (เดิม) ที่มักหยิบยืมใช้ชุดโน้ตที่มีอยู่ก่อนแล้วหลายๆ ชุดจากเพลงเก่า มาจัดเรียงลำดับใหม่ให้ต่างไปจากเดิมเท่านั้น

เพราะแนวคิดว่าด้วยความเป็น original ไม่เคยมีอยู่ในสังคมยุคก่อน เพลงเก่าๆ จำนวนมากที่เราพบทั้งไทยทั้งเทศจึงเป็นเพลงที่ไม่อาจหาชื่อผู้แต่งได้

ในดนตรี ผมเข้าใจว่าการนับถือในความเป็น original ไม่น่าเกิดขึ้นก่อนยุคโรแมนติค เรื่องพวกนี้เห็นได้จากโน้ตเพลงของนักแต่งเพลงในยุคบาโรคหรือคลาสสิค ยังมีลักษณะที่คล้ายคลึงกันอยู่มาก และไม่มีความคิดประเภทที่ “แหวกแนว” จนสุดขั้ว

ตัวอย่างเช่น ว่ากันว่าเพลงแบบของโมซาร์ตนั้นพบได้ทั่วไปในสังคมยุโรปยุคคลาสสิค แม้กระทั่งงานเพลงของซาเลียรี (ซึ่งถูกละครของ Shaffer ป้ายสีจนกลายเป็นนักแต่งเพลงกระจอกๆ ที่วางยาพิษโมซาร์ต) ก็มีลักษณะที่คล้ายคลึงและสามารถพูดได้เต็มปากว่ามีคุณภาพ “ไม่ด้อย” กว่างานของโมซาร์ตแต่อย่างใด

(ความดังของโมซาร์ตจึงไม่ได้เกิดจาก “งานเพลง” ล้วนๆ แต่มีปัจจัยหลากหลายเข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็น myth ในชีวประวัติของโมซาร์ต หรือกระทั่งการที่บริษัทแผ่นเสียงตัดสินใจ “เลือก” ที่จะผลิตงานของโมซาร์ตออกมาเป็นจำนวนมากในชั่วระยะเวลาหนึ่งร้อยปีที่ผ่านมานี้)

แนวคิดว่าด้วยความเป็น original ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากสังคมตะวันตก เดินทางมาถึงประเทศไทยช้ามาก เรื่องพวกนี้สามารถสังเกตได้จากความเป็นไปในธุรกิจเพลงลูกทุ่ง

เพราะเพลงลูกทุ่งในสมัยก่อน (ราวก่อน พ.ศ. 2520) ยังไม่เคยมีความคิดประณามเรื่องการลอกเลียน ดังนั้นเมื่อเพลงไหนดัง นักร้องหลายๆ คนก็จะหยิบไปร้องอัดแผ่นกันอย่างง่ายๆ เป็นว่าเล่น จนเพลงบางเพลงยากที่จะบอกว่าใครเป็นผู้ร้อง “คนแรก” ด้วยซ้ำ

แม้กระทั่งงานเพลงของศิลปินรุ่นใหญ่อย่างเรวัติ พุทธินันท์ หรืออัสนี โชติกุล ก็ยังมีการ “ลอก” งานเพลงต่างประเทศมาแก้เป็นเนื้อไทยในระยะแรกๆ

ก่อนที่จะถูกสหรัฐอเมริกาบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผลงานดนตรี

ดังนั้น เราอาจพูดได้ว่า ความเป็น original อย่างที่ดีเจผู้นั้นรู้สึก จึงเป็นเรื่องของเศรษฐกิจการเมืองที่มหาอำนาจตรากฎขึ้นมาบังคับใช้

อำนาจกฎหมายลิขสิทธิ์นี้ย่อมส่งผลประโยชน์กับบริษัทที่ประกอบธุรกิจขนาดใหญ่ ดังที่เห็นกันอยู่ว่าในประเทศไทย ผลประโยชน์ของกฎหมายฉบับนี้ตกอยู่ในมือของบริษัทใหญ่ๆ เพียงไม่กี่แห่ง

ความรู้สึกหลงใหลในความเป็น original นี้จึงไม่ใช่อะไรอื่น นอกจาก “นิทาน” ที่เล่าโดยชาติตะวันตกเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ แล้วยังสามารถเข้าครอบงำความคิด เปิดช่องให้คนไทยด้วยกันได้ใช้นิทานเรื่องนี้กดขี่ขูดรีดกันเองอีกต่อหนึ่ง

เรียกได้ว่าเข้าทางการปกครองแบบอัตตาณานิคมในโลกธุรกิจบันเทิงนั่นแหละ

สุดท้ายคงต้องบอกว่า ถ้าอยากเป็น original นักล่ะก็ ก่อนอื่นขอให้เลิกใช้เครื่องดนตรีตะวันตก  เลิกใช้กลองชุด เลิกเล่นกีต้าร์ เลิกเล่นคีย์บอร์ด เลิกใช้ไมโครโฟน และเลิกตั้งเสียงเครื่องดนตรีด้วยระบบ 12 เสียงแบบตะวันตกด้วย

แล้วเชิญท่านรื่นเริงบันเทิงใจอยู่ในรูแคบๆ ของความเป็นไทยให้เต็มคราบ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พาจรดอทคอม วันที่ : 09/09/2012 เวลา : 08.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pajondotcom
Pajondotcom

เพลงเขมรส่วนใหญ่ลอกเลียนแบบไทย..Lay Phyu เลย์ พิว นักร้องดังของพม่า เลียนแบบศิลปินต่างชาติเกือบทุกเพลง หาซื้อไผ่นละ ๑๕ บาทที่ตลาดอองซาน ย่างกุ้ง มาดูของเรา ดิ อิมฯ, รอยัลสไปรท์ ,แหลม มอริสัน ที่คล้าย ทั้งชื่อและเพลงของจิม มอริสัน แห่งวง The Dooors ,ดอน สอนระเบียบ อีกทั้งหงา คาราวาน ที่มีบางเพลงที่คล้าย Light my fire ของวง The Doors หรือ Closby still nash & young หรือแม้แต่ ท.ทหารอดทน ที่ละเมียดคล้ายบางเพลงของ Chalie Daniel Band วงเซ้าเทิร์นร็อคจากอเมริกา....หรือใครจะเถียง ผมมองว่ามันเป็นปกติ...อีกมากมาย เอาไว้แค่นี้ ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลุงวอ วันที่ : 08/09/2012 เวลา : 13.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/welder


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
hayyana วันที่ : 08/09/2012 เวลา : 12.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

เห็นด้วยครับผม
ภาษาก็เลิกพูดด้วย เพราะมาจากภาษาอื่นทั้งนั้น

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กาลเมื่อก่อนนั้นก็เป็นดินเป็นหญ้าเป็นฟ้าเป็นแถน ผีแลคนเที่ยวไปมาหากันบ่ขาด...

Thailand Philharmonic Orchestra 10 November 2007

View All
<< กันยายน 2012 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]