• insanetheater
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : insanetheater@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-07
  • จำนวนเรื่อง : 402
  • จำนวนผู้ชม : 625090
  • ส่ง msg :
  • โหวต 87 คน
รูปเงาแห่งเสียง
ศิลปวัฒนธรรม / สังคม-การเมือง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/insanetheater
วันศุกร์ ที่ 12 ตุลาคม 2555
Posted by insanetheater , ผู้อ่าน : 1587 , 23:33:31 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ตาหนุ่ม , hayyana โหวตเรื่องนี้

เวิ้งวิภาษ หนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 12 ตุลาคม 2555

อติภพ ภัทรเดชไพศาล

 

รายการที่กำลังอยู่ในกระแสแรงมากขณะนี้ ดูจะไม่พ้นไปจากรายการ The Voice ทางสถานีโทรทัศน์ช่องสาม

รายการนี้เป็นการประกวดร้องเพลงที่ประกาศตัวว่าเน้นที่ ‘เสียง’ ของนักร้องจริงๆ โดยแสดงให้เห็นเลยว่ากรรมการทั้ง 4 คนไม่สามารถเห็นหน้านักร้องได้ (นั่งหันหลัง)

และจะกดปุ่มเลือกนักร้องก็ต่อเมื่อพอใจใน ‘เสียง’ ของนักร้องคนนั้นจริงๆ เท่านั้น

ส่วนตัวผมคิดว่ารายการนี้ไม่น่าจะต่างไปจากเกมโชว์อื่นๆ ที่มักมีการเขียนบทล่วงหน้าไว้แล้ว เพื่อสร้างดราม่า ปรับสมดุลของรายการ และเน้นเรียกเรตติ้งจากผู้ชมเป็นหลัก

แต่เรื่องหนึ่งที่น่าสังเกตในรายการนี้ ก็คือประเด็นการคัดเลือกนักร้อง เพราะถ้าดูจากกฎเกณฑ์การประกวดที่ระบุไว้ในเว็บ The Voice Thailand แล้วจะพบว่า การประกวดแบ่งเป็น 3 รอบ

รอบแรกคือการคัดโดยกรรมการ 4 คน (ที่นั่งหันหลัง)

รอบที่สอง กรรมการแต่ละคนจะมีลูกทีมของตนเองที่เลือกไว้ ในรอบนี้กรรมการแต่ละคนจะทำการคัดเลือกคนที่ดีที่สุดในทีมออกมา

รอบที่สาม เป็นการนำนักร้องสุดยอดของแต่ละทีมมาแข่งกัน รอบนี้เรียกว่า Live Show มีการแข่งหลายรอบ (ลดจำนวนผู้แข่งไปเรื่อยๆ) รอบ Live Show นี้เป็นรอบที่ผู้ชมทางบ้านมีสิทธิ์ลงคะแนนให้นักร้องที่ตนเองชื่นชอบ

ซึ่งเห็นได้ชัดว่า แนวคิดในการประเมินคุณภาพนักร้องในรายการนี้ให้ความสำคัญกับความเป็น ‘ผู้เชี่ยวชาญ’ ของกรรมการ 4 คน มากกว่ามติมหาชน (ซึ่งมีสิทธิ์เลือกเฉพาะสิ่งที่กรรมการคัดออกมาแล้วเท่านั้น)

นอกจากนั้น แนวคิดที่ว่า ‘เสียง’ สำคัญกว่าหน้าตา ยังเป็นแนวคิดที่ตรงข้ามกับรายการประกวดร้องเพลงอื่นๆ อย่างเช่น Academy Fantasia หรือ The Star แบบสุดขั้ว เพราะรายการเหล่านั้นดูเหมือนจะยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าไม่ได้เฟ้นหา ‘นักร้อง’ แต่กำลังเฟ้นหา ‘ดารา’ ต่างหาก

น่าสนใจว่าแนวคิด ‘เสียง’ สำคัญกว่าหน้าตานี้มีที่มาอย่างไร ในเมื่อในวัฒนธรรมป๊อปทุกวันนี้ ผมคิดว่าไม่มีใครปฏิเสธได้เลยว่า ‘ภาพ’ นั้นมีความสำคัญไม่แพ้เสียง

ยิ่งในหลายๆ กรณี ‘ภาพ’ ดูจะสำคัญกว่า ‘เสียง’ ด้วยซ้ำ

การให้ความสำคัญกับ ‘เสียงร้อง’ โดยไม่ดูหน้าตาคนร้อง อาจพูดได้ว่าเกี่ยวโยงอยู่กับแนวคิดที่ชื่นชมในอัจฉริยภาพส่วนบุคคล คือยกย่องความเป็นเอตทัคคะเฉพาะทาง และเกี่ยวพันอยู่กับแนวคิดแบบปัจเจกนิยมอันเป็นรากฐานของแนวคิดสมัยใหม่อื่นๆ อีกมาก

ในโอเปร่า นักร้องจึงไม่จำเป็นต้องสวยบาดใจ แต่จำเป็นต้องมีเสียงดี (โดยมากแล้วเชื่อกันว่านักร้องที่ผลิตเสียงร้องในแบบดนตรีคลาสสิคได้ดีต้องมีรูปร่างอ้วน) เช่นกันกับศิลปินนักบัลเลต์ที่ดี ก็ไม่จำเป็นต้องหล่อเหลา แต่จำเป็นต้องเต้นได้ดีเท่านั้น

บางทีวัฒนธรรมการฟังแบบเก่านี้จะตกทอดมายังผู้คนในสมัยปัจจุบันบ้างกระมัง ไม่มากก็น้อย

เช่นเดียวกับกรณีของสังข์ทอง สีใส ที่ไม่เพียงแต่โด่งดังจากการร้องเพลง แต่ยังแสดงภาพยนตร์ไว้ด้วยจำนวนหลายเรื่อง

ในวัฒนธรรมป๊อป ผมคิดว่าเป็นการยากมากที่เราจะระบุสาเหตุความโด่งดังของนักร้องแต่ละคนได้อย่างแน่ชัด เช่นในกรณีของสังข์ทองนั้น แน่ชัดว่า ‘เสียงร้อง’ ของสังข์ทองนั้นโดดเด่นเป็นอย่างมาก 

แต่อย่างในกรณีของสายัณห์ สัญญา ที่เสียงไม่จัดว่าดีที่ตรงไหน (วัดด้วยมาตรฐานแบบขนบนิยม) ก็กลับมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากไม่แพ้กัน (ในที่นี้ ผมไม่อยากถกเรื่องความหล่อเหลาของสายัณห์)

โดยเฉพาะการไปดูคอนเสิร์ตของนักร้องเหล่านี้แต่เมื่อก่อนนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าผู้ชมจะหลงใหลคลั่งไคล้ ‘หน้าตา’ หรือ ‘เสียง’ ของนักร้องเท่านั้น แต่มันยังหมายรวมไปถึงการไปชม ‘ภาพ’ หางเครื่องสวยๆ จำนวนมากด้วยต่างหาก

ในวัฒนธรรมป๊อป ปัจจัยความนิยมในตัวนักร้องแต่ละคนจึงมีความสลับซับซ้อน และเกี่ยวพันกับสิ่งอื่นๆ ทั้งเรื่องการตลาด บริบททางสังคม การเมือง และอื่นๆ จำนวนมากอย่างยากที่จะหาข้อสรุป (กรณีของกังนัมสไตล์คงเป็นตัวอย่างที่ดีในช่วงนี้) แต่แน่นอนว่าไม่ได้เกิดขึ้นอย่าง ‘บังเอิญ

เสียง’ ของนักร้องจึงเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่งในความบันเทิงแบบวัฒนธรรมป๊อป ที่จริงแล้ว ถ้าได้รับชมรายการ The Voice สักครั้งสองครั้ง ผู้ชมส่วนมากน่าจะเห็นได้ว่า ‘เสียง’ ไม่ใช่ปัจจัยหลักเลยที่จะทำให้กรรมการเลือกนักร้องคนนั้นๆ

เพราะหลายครั้ง นักร้องที่เสียงดีบางคนก็ไม่ถูกเลือก ด้วยเหตุผลต่างๆ กันไป ซึ่งในบางกรณีก็ไม่อาจอธิบาย แต่บางครั้งก็มีการอธิบายว่าชอบเสียงของนักร้องคนนี้ก็จริง แต่ไม่อยากได้ไว้ในทีมเพราะมีลูกทีมที่ร้องในสไตล์แบบนี้อยู่แล้ว

นั่นก็แปลว่า ‘เสียง’ ของนักร้องไม่ใช่ตัวชี้ขาดอยู่ดี แต่ตัวชี้ขาดคือการตัดสินใจของกรรมการไม่กี่คนที่โยงใยอยู่กับปัจจัยอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งเรื่องของการจัดการ รสนิยมส่วนตัว ความเกรงใจกันและกัน - พฤติการณ์เกี้ยเซี้ย (ในระหว่างกรรมการ) หรือกระทั่งบางครั้งยังฟังดูไม่มีเหตุผลอะไรเลยด้วยซ้ำ

นี่คือผลจากการ ‘ไว้ใจ’ ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง นี่คือผลจากระบบการจัดการที่ให้อำนาจกับคนกลุ่มเล็กๆ ในการตัดสินใจชี้ขาดความเป็นตายของนักร้องจำนวนมาก

นี่ผมกำลังเขียนเกี่ยวกับรายการเพลงอยู่ใช่ไหม?





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ฅนป่า วันที่ : 17/10/2012 เวลา : 00.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinpong

เยี่ยม

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
supersup วันที่ : 14/10/2012 เวลา : 09.50 น.

แล้วให้ทำยังไงหระ คิดมาก ถือเสียว่าเป็นความบันเทิงอย่างหนึ่ง เท่าที่เห็นก็โอเค กรรมการชอบของแปลก ก็ดีกว่าเอาพวกลักเพศมาสำราก

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 13/10/2012 เวลา : 11.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

กรรมการ ก็คือ กรรม+การ(กระทำ)

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
hayyana วันที่ : 13/10/2012 เวลา : 01.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

อ่านเพลินครับ
ขออนุญาตคิดว่าแทบจะทุกเรื่องคุณ insanetheater มักจะเขียนโยงไปเกี่ยวกับเรื่องอำนาจได้เสมอ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กาลเมื่อก่อนนั้นก็เป็นดินเป็นหญ้าเป็นฟ้าเป็นแถน ผีแลคนเที่ยวไปมาหากันบ่ขาด...

Thailand Philharmonic Orchestra 10 November 2007

View All
<< ตุลาคม 2012 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]