• ศรีเชื้อน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : floraville_phuket@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-05
  • จำนวนเรื่อง : 32
  • จำนวนผู้ชม : 46738
  • ส่ง msg :
  • โหวต 19 คน
จันทร์จ๋า
จันทร์จ๋า
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/janja
วันอาทิตย์ ที่ 21 กรกฎาคม 2556
Posted by ศรีเชื้อน , ผู้อ่าน : 950 , 14:19:56 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

 

ขอความกรุณางดวิจารณ์เรื่องวัด เรื่องบุคคลนะคะ

เรื่องนี้ตั้งใจเล่าประวัติของแต้ม หมาหนุ่มใจดีเท่านั้นค่ะ

--------------------------------------------------------------------------------------------------

 

(ต่อจากเมื่อวาน)

 

เพื่อนเอามือปิดตา แต่ปากก็ร้องว่า งูๆๆๆ  ฉันได้แต่นั่งนิ่งตัวแข็งอยู่เช่นนั้น  ....

 

ฟ้ามืดแล้ว แถมยังอยู่ในกันป่าอากาศเย็นจนผิวสัมผัสได้ มือก็เย็น แขนก็เย็น นวลผู้เป็นเพื่อนยอมเปิดตามองก่อน แล้วเธอก็พูดด้วยเสียงที่แหบพร่าเบาๆ คงเกรงใจผ้าขาวที่ครองอยู่..

"พี่...หมา หมาพี่"  ความมืดบวกกับความกลัวที่ทำให้ไม่กล้าลืมตาแต่แรก จินตนาการกันไป

ฉันถอนหายใจ นึกว่างูแต่พอรู้ว่าหมา ฉันค่อยๆ เปิดเปลือกตา เอื้อมมือขวาแตะไปที่หัวน้องหมา มือช้ายควานหาไฟเช็คที่ติดอยู่ในย่าม อนิจจา หมา หมาพิการท่อนล่าง ใช้สองขาหน้าตะกาย ขนแข็งทื่อลูบไปตำมือเหมือนหนาม ที่คอพันธนาการด้วยโซ่ไม่ใหญ่มากนัก

ฉันบอกไม่ถูกว่าดีใจหรือเสียใจกันแน่ เราสองคนมองหน้ากันสลับไปมา...

เอาไงดี ฉันรินน้ำในขวดที่เหลือเกินครึงจ่อไปที่ปากน้องหมา เขากินน้ำในขวดจนเกือบหมด หมอบกายลงข้างๆ ตัวของฉันอย่างเกรงอกเกรงใจ ชูคอเหมือนจะบอกอะไรสักอย่าง...

เอาละ มืดค่ำมากแล้ว ป่าหลังวัดห่างร้างไกลผู้คน หมาพิการถูกล่ามกับต้นไม้ขนาดเท่าขา ฉันพูดกับนวล

"พรุ่งนี้ทำวัตรเช้าเสร็จ เราจะต้องรีบมาหาน้องหมาที่เราล่ามไว้ แล้วค่อยคิดทำกันยังไงต่อไป"

เราต้องกลับแล้ว มืดก็มืด ต้องใช้ไฟแช็กส่องทางเพื่อเดินกลับไปยังที่พักที่ทางวัดจัดเตรียมไว้ให้ เราสองคนไม่กล้าพูดอะไร ไม่ได้ถามใครเกี่ยวกับหมาพิการ

 

.....

 

รุ่งเช้าอีกวัน หลังจากคิดดีแล้ว ฉันเลยไปถามกับแม่ชีที่สนิทกันมากที่สุดในวัดแห่งนี้ หมาพิการชื่อ "แต้ม"

แต้มเคยเป็นตำแหน่งลูกรักของพระและแม่ชีที่วัดแห่งนี้ เป็นหมาหนุ่มขยันใจดีทุกคนรู้จักแต้มดี ทุกๆ เช้าแต้มออกไปบินฑบาตรกับพระเสมอ แต้มข้ามถนนตรงเข้าวัดแต้มเป็นตัวสุดท้ายเสมอ รอให้พระทุกองค์ข้ามถนนจนหมด แต้มจึงจะข้ามตาม

วันหนึ่งขณะกำลังข้ามถนน โดนแต้มรถชน !!!  ซึ่งหลังจากถูกรถชนแต้มได้รับการรักษารอดตาย แต่ความพิการท่อนล่าง ตั้งแต่หลังลงมา ขาหลังสองข้างไม่สามารถขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวได้ ดังที่เห็นในภาพ ความพิการ ช่วยตัวเองไม่ได้ ขี้เยี่ยว ไร้ความรู้สึก ร่างกายทรุดโทรมเป็นที่น่ารังเกียจแก่ผู้ที่มาปฏิบัติธรรม

 

-- แต้ม --

 

 

จากหมาหนุ่มนิสัยดี กลายเป็นหมาพิการ แต้มเป็นที่รังเกียจของผู้คนที่มาวัด แต่แต้มก็คือหนึ่งชีวิต มีแม่ชีใจบุญแอบล่ามโช่ช่อนไว้ในที่ลับตาคน

....

 

ฉันมาเพื่อฝึกปฎิับัติธรรม ฝึกสมาธิ นุ่งขาวห่มขาว ณ วัดแห่งนี้ หลังจากเจอแต้ม เป็นสามวันสุดท้ายที่ฉันรู้ดีว่าฉันทำผิด ฝืนกฎ ที่นี่

กฎของวัดคือห้ามเอาข้าวที่เหลือให้ หมา แมว เหตุผลก็คือหากเอาให้มันจะมาอาศัยอยู่กันเรื่อยๆ จะมีคนเอาหมา แมว ที่ไม่ต้องการมาปล่อยวัดเรื่อยๆ เป็นวัฎจักรไปไม่สิ้นสุด

ฉันทำผิดกฎ นับตั้งแต่วันที่ได้พบแต้ม ในมื้ออาหารฉันจะตักข้าวสวยครึ่งถ้วย และเลือกแต่ปลาดีๆ เกือบเต็มถ้วยกินข้าวเช้าเสร็จก่อนใครและรีบไปก่อนคนอื่นเสมอ ไม่เคยได้อิ่มพร้อมชีคนอื่นๆ

ครั้งแรกที่ฉันทำผิดกฎ คือฉันรีบจบมื้อข้าวทั้งที่ไม่ได้อิ่มเอมกับรสอาหารที่กินข้าวไป แล้วเเอบเอาข้าวปลาที่เก็บเหลือในจานตัวเองมาให้แต้มกินมื้อเช้าจนหมด แปลกไหม..ฉันรู้สึกอิ่มเอมมากกว่ารสอาหารที่ได้รับเข้าไปเมื่อเห็นแต้มดีใจที่ได้กินข้าวให้ข้าวแต้มเสร็จ ฉันรีบกลับไปช่วยงานโรงครัวไม่อยากให้ใครสงสัย 

จากนั้นทุกมื้อข้าว ฉันกินไม่กี่คำ ที่เหลือฉันแอบเอาใส่ถุงพลาสติก ใส่ในย่ามอีกที ให้ข้าวแต้ม กับแมวหมาอื่นๆ เสร็จก็กลับมาช่วยล้างจานที่โรงครัว วนเวียนเช่นนี้ไป ขณะที่ฉันล้างจานทุกครั้ง ฉันอดมองดูข้าวที่เหลือ กับข้าวที่เหลือสาดลงถุงดำ แมว หมา รอบๆ ตัวฉัน ฉันแทบร้องไห้แทนหมา แมว

หลังจากผิดกฎครั้งแรก ย่อมมีครั้งที่สอง ที่สาม ฉันรู้ฉันทำำผิด ทำผิดมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะนอกจากให้แต้มฉันแอบเพิ่มปริมาณข้าวกับปลา เอาไปเผื่อหมาแมวตัวอื่นๆ ด้วย

ฉันคิดถึงวันแห่งการลาจาก พรุ่งนี้กำลังจะมาถึง ฉันคงได้พ้นสภาพน้ำตาตกใน กินไม่ลง หลับตาเห็นภาพพวกเขาตะกุยหาข้าวกิน

 

 

 

ในที่สุดวันจากลาก็มาถึง เมื่อได้เวลาฉันกราบลาพระอาจารย์ พี่ๆ เพื่อนๆ ที่ร่วมปฎิบัติธรรม ขออนุญาตสามีที่สตาร์ทรถรออยู่ไปลาเจ้าแต้ม ทันทีที่เจ้าแต้มเห็นฉันมันตะกายเข้ามาหาเอาหน้าซุกข้างขาฉัน

ฉันก้มลงนั่งพลางมือลูบหัวบอกลาเจ้าแต้ม น้ำตาฉันไหลเป็นทาง นึกถึงคำบอกเล่าของป้าชี...สงสารแต้มมันลูกเอ้ย ไม่มีที่อยู่ ที่ๆ ป้าล่ามไว้เขากำลังถางเพื่อสร้างที่พักผู้ที่มาปฏิบัตธรรม ในวัดนี้กรรมการห้ามแต้มเพ่นพ่าน บางวันอดข้าวเพราะป้าเดินขึ้นไปโรงฉันไม่ไหว

วันไหนฝนตกมันก็เปียก ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน แต้มไม่สบายหนักป้าชีซื้อยาเด็กป้อน คิดว่ามันตายก็ดีจะได้หมดเวรหมดกรรม แต่มันไม่ตาย....ฉันอยากจะขออาเฮียใจจะขาดเอาแต้มกลับบ้าน คิดอีกทีเค้าคงไม่ให้เพราะที่บ้านเต็มเหยียด หมาแมว พิการ..

ลานะแต้ม ฉันกอดแต้มเป็นครั้งสุดท้ายปาดน้ำตาหันหลังกลับ..

"นี่เธอ..ทำไมถึงได้ร้องไห้นานได้ขนาดนี้"  เฮียส่ายหัว

"นึกแล้วสิ ว่าทำไมนานจัง" เฮียพูดอะไรอีกก็ไม่รู้ มึนหัว หูอื้อไปหมด แต่ประโยคที่ฉันอยากได้ยินกลับเด่นชัด

"ไปๆ เอามันมาขึ้นรถ"  จบคำพูดของเฮียทำให้ฉันดีใจ หันหลังวิ่งกลับไปกอดแต้มมือหนึ่งแก้เชือก น้ำตาไหลร้องไห้เอาจริงแบบไม่เกรงใจอะไรอีกแล้ว...

"ลานะป้าชี หนูเอาแต้มไปด้วย" ป้าชีตามมาส่งยกมือไหว้เฮียให้พร แม่ชีเอาชามข้าว ยาแก้ไข้ ปลอกคอที่เย็บเองมาให้ด้วย....กอดแต้มร้องไห้คงทั้งอาลัยและผูกพัน

 

ติดตามตอนต่อไปนะคะ นายแต้มกับบ้านใหม่ ..





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กำหนัน วันที่ : 22/07/2013 เวลา : 17.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีจ้า ที่สุดเป็นเจ้าแต้มนี่เอง โล่งอก ของพี่บ่าวเจ้าโคล่าก็เดี้ยงแบบนี้แระ แม่มันบอกว่าถ้าปาฎิหารย์มีจริงขอให้หายนะลูก พี่บ่าวประดิษฐืรถมีล้อสำหรับให้ใส่สองเท้าหลัง แต่ก็ไม่สำเร็จ พลิกไปมา ห้าเดือนผ่าน ปาฎิหารย์ก็มีจริง เจ้าโคล่าเริ่มเดินแบบเซๆ แม่มันยิ้มทั้งน้ำตา เอามันมากอด แม่รักลูกนะ และขอเป็นตัวสุดท้ายแล้วเพราะเจ้าไมโลก็รถชนตายที่ถนนหน้าบ้านเหมือนกัน แต่พี่บ่าวบอกว่าชีวิตนี้ขาดหมาไม่ได้อ่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กรกฎาคม 2013 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]