• sopon
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : thaiappraisal@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-06-02
  • จำนวนเรื่อง : 1184
  • จำนวนผู้ชม : 233947
  • ส่ง msg :
  • โหวต 10 คน
อสังหาฯและCSR
สวัสดี
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/jantira
วันพฤหัสบดี ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563
Posted by sopon , ผู้อ่าน : 290 , 15:21:58 น.  
หมวด : เศรษฐกิจ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นิราศสั้นๆ สะหวันนะเขต
  AREA แถลง ฉบับที่ 111/2563: วันพฤหัสบดีที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563

 

ผู้แถลง: ดร.โสภณ พรโชคชัย
ประธาน ศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย
บจก.เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส
 sopon@area.co.th 

            นิราศนี้สุดสั้นแต่ทรหดนัก ใช้เวลาประมาณ 32 ชั่วโมงเท่านั้น มาร่วมเดินทางไปด้วยกันกับผมสู่นครสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

            ในค่ำคืนวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา 22:45 รถบัสนครชัยแอร์ ก็พาผมออกจากท่ารถแถววิภาวดีมุ่งตรงสู่จังหวัดมุกดาหารเพื่อข้ามไปลาว พอรถออกผมก็เริ่มนอน พยายามนอนให้หลับให้ได้มากที่สุดเพราะต้องทำงานเหนื่อยทั้งวันแน่นอน  โชคดีที่รถ 32 ที่นั่ง มีคนนั่งเพียง 18 ที่ แทบทุกคนได้นั่งคงเดียวยกเว้นผมกับอีกไม่กี่คน นับว่าเป็นความโชคร้าย  แต่ก็ไม่เป็นไร ทั้งผมและสาวที่นั่งข้างๆ (ไม่รู้จักกัน) ต่างก็ไม่รบกวนกัน และพยายามหลับให้ได้มากที่สุด

            ที่มีผู้โดยสารน้อยก็เพราะช่วงนี้เขากลัวไข้หวัดโควิท-19 และฝุ่น PM 2.5 กัน  แทบทุกคนใส่หน้ากากกันทั้งนั้น  ผมก็เช่นกัน  แต่รู้สึกว่าสายรัดแน่นมาก อาจเป็นเพราะหน้าผมอ้วนมาก  บางช่วงทนไม่ไหวต้องเอามือจับไว้แทนสายรัด  แต่สุดท้ายก็ยอมทนเจ็บจนถึงปลายทางเพราะความกลัวเชื้อโรคนั่นเอง  น้องเขยและน้องสาว รวมทั้งเลขาฯ ผมซื้อหน้ากากที่ดีที่สุดให้ผม  เรื่องนี้ทำให้ผมนึกได้ว่านี่ท่าผมเหมือนคนอื่นๆ ที่ต้องเดินทางไปกลับบ้านทุกวัน ก็คงเปลืองเงินน่าดู โชคดีที่บ้านผมกับที่ทำงานอยู่ใกล้กัน ใช้เดินเอา

            พอไปถึงมุกดาหารเวลา 08:15 น. ผมนึกได้ว่าการขึ้นเรือข้ามฟากง่ายกว่าการขึ้นรถโดยสาร จึงเช่ารถสามล้อ 50 บาทตรงไปยังท่าเรือ  แต่ผมเสียท่าเนื่องจากเรือเที่ยวแรกจะออกเวลา 09:30 น. ผมเลยต้องนั่งแกร่วไปอีก 1 ชั่วโมง  ความไม่รู้จริงสร้างปัญหากับผมเสียแล้ว  อันที่จริงที่ท่ารถมีรถประจำทางข้ามสะพานโดยออกทุกระยะๆ อยู่แล้ว แต่สามล้อคงกลัวเสียรายได้ จึงไม่บอกผม  แต่ผมก็ได้กำไรเพราะได้เดินชมวัดและสถานที่โดยรอบ

            พอเวลา 09:34 น.  เรือลำแรกก็ออก กว่าจะข้ามฟากสำเร็จก็ปาเข้าไป 10:00 น. เพราะต้องอ้อมเกาะกลางแม่น้ำโขงก่อน  แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะผมมีนัดไปประเมินนิคมอุตสาหกรรมในเวลา 10:30 น.และก็ไปทันเวลาพอดี ก่อนที่ทางผู้ประสานงานจะมาเสียอีก  พอทำงานเสร็จสรรพตั้งแต่ไปสัมภาษณ์โรงงานที่เกี่ยวข้องและเจ้าของโครงการ รวมทั้งไปรับประทานอาหารกลางวันกับผู้ให้การสนับสนุนจากฝั่งลาวแล้ว ก็ยังมีเวลาชมเมืองอีกเล็กน้อย และข้ามฝั่งทางเรือเช่นเคย

            เขาบอกว่าเรือออกเวลา 15:30 น. โดยเสียค่าโดยสาร 50 บาท  แต่พอเรือมาจริง เขาบอกว่าเป็นเรือไทยที่มาส่งคนข้ามฟาก ถ้าจะขึ้นต้องขออีก 20 บาท ไม่งั้นต้องรอเรือลาวในเวลา 16:30 น.  ผมก็ยอมเสียครับอีก 20 บาท รวมเป็น 70 บาท กว่าจะได้ข้ามมาฝั่งไทยก็ปาเข้าไปเกือบ 16:00 น.  ยังเหลือเวลานิดหน่อยก่อนนัดกับเพื่อนเก่าก็เลยไปนวดแผนโบราณแบบไทยๆ อีก 1 ชั่วโมงครึ่งเป็นเงิน 300 บาท  อย่างน้อยได้หลับๆ ตื่นๆ สักพักหนึ่ง

            พอเวลาประมาณ 17:30 น. ก็ไปพบเพื่อนซึ่งเป็นชาวมุกดาหาร เป็นเจ้าของกิจการอะไหล่รถจักรยานยนต์รายใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองนี้ เพื่อนกับผมเรียนหนังสือด้วยกันที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เราพบกันเมื่อราว 47 ปีก่อน (พบกันตอนเรียน ม.ศ.2 เมื่อปี 2516)  ก็เลยได้ “เมาท์มอย” กันตามสมควร  ผมพาหนังสือไปฝากเพื่อน  เพื่อนกรุณามอบหมูยอให้ผม แถมยังพาผมไปเลี้ยง “แจ่วฮ้อน” “ปลาช่อนโบราณ” และอื่นๆ

            ผมได้ข้อคิดดีๆ จากเพื่อนหลายอย่าง  เพื่อนคนนี้มีอุดมการณ์ที่ดีต่อประเทศชาติ  บริจาคทั้งเงิน ช่วยทั้งแรงในการเคลื่อนไหวทางการเมืองด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่ได้หวังลาภยศใดๆ  เพื่อนบอกว่าในบั้นปลายของชีวิต คิดแต่จะช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนา  เพื่อนเป็นพุทธสาย “พุทธทาส” เคยบวชเรียนมาแล้วในสมัยเป็นหนุ่มอายุราว 25 ปี  มีชีวิตครอบครัวที่สงบสุขและมีอภิชาตบุตรถึง 3 คน  ผมตระหนักได้ว่า เด็กๆ ที่ดีมักได้จากพ่อแม่ที่ดี

            พอใกล้เวลารถออก เพื่อนผมก็ใจดีขับรถไปส่งถึงท่ารถ  ครั้นถึงเวลา 20:45 น. รถทัวร์ก็ออก รู้สึกจะออกก่อนเวลาราว 10 นาทีเพราะคนจองมาครบแล้ว  ทั้งคัน 32 ที่นั่ง มีอยู่แค่ 10 คน  จนผ่านมาอีก 30 นาที มีจุดจอดอีกแห่งหนึ่ง มีคนขึ้นอีกราว 6 คน รวมแล้วมีคนอยู่รวมกันแค่ 16 คน  กิจการรถทัวร์ก็คงลำบากมากในช่วงนี้  แม้แต่แท็กซี่ก็คงหาคนขึ้นยากในช่วงนี้เช่นกัน เพราะเห็นรอกันสลอนที่ท่ารถในเช้าวันนี้

            พอเวลา 06:00 รถก็เดินทางมาถึงท่ารถนครชัยแอร์ ผมก็จับแท็กซี่ตรงมาบ้าน ใช้เวลาเดินทางแค่ 30 นาทีจากทางด่วน ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ได้รับประทานอาหารเช้ากับศรีภริยาพอดี และยังทันไปเยี่ยมแม่ก่อนเดินมาทำงาน  และก่อนเที่ยงวันนี้ก็ทำรายงานการสำรวจเบื้องต้นส่งลูกค้าเสร็จแล้ว

            นี่แหละครับเวลาประมาณ 32 ชั่วโมงของการเดินทางไปกลับกรุงเทพมหานครกับสะหวันนะเขต




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน