*/
  • พิทักษ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : peephitak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 453
  • จำนวนผู้ชม : 959768
  • จำนวนผู้โหวต : 533
  • ส่ง msg :
  • โหวต 533 คน
<< สิงหาคม 2013 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 21 สิงหาคม 2556
Posted by พิทักษ์ , ผู้อ่าน : 2034 , 14:11:54 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 15 คน MT-PONG , สมชัย และอีก 13 คนโหวตเรื่องนี้

ผมอยากเป็น...นายก(ไม่อยากเป็นแล้ว...ผู้ว่า..กรุงเตบ)

 

               วันนั้น  วันที่ฝนพรำพร่างพรายหลั่งไหลพรมพื้นแผ่นดินให้ชื้นแฉะ    เติมเต็มล้นพื้นถนนบางส่วนให้เนืองนองให้ผู้คนต้องหลีกหนียามเดินผ่าน     ทางเดินในสวนสาธารณะกลางกรุงเตบ เมืองหลวงของประเทศสารขันธ์(อยู่อุษาคเนย์ของซีกแผ่นโลก) ที่ผมเดินผ่านและเขย่งกองกอยผ่าน    มันช่างลำบากนิดๆ  แต่ก็อยากเดินเพราะยามนั้นเป็นยามที่ร่มรื่นชุ่มชื้นในบรรณยากาศ    ที่สูดลมหายใจแล้วสบายปราศจากควันพิษ   มลภาวะจากสิ่งสกปรกรอบข้าง

               เท้าผมที่ก้าวเดินไปเรื่อยๆ  ตาก้มดู สลับกับมองไปรอบๆข้าง   หูสดับสำเนียงเสียงรอบข้าง ท่ามกลางหลากเสียงจ๊อกๆจอกแจ(ไม่ใช่จ๊อกๆ...กระโต้งโห่ง)    ผมได้ยินเสียงนึงคุ้นๆหนักแน่นในการตะโกน แต่มีเสียงที่เรียบไพเราะ(ตามความเห็นผม)ดังมาแว่วๆให้ได้ยิน

               “ ข้าอยากเป็นนายกๆๆๆๆ  ไม่อยากเป็นแล้วผู้ว่า..กรุงเตบ “

               “ เมื่อฟ้าเหลืองทอง..ผ่องอำไพ...ข้า..และสารขันธ์ต้องเป็นใหญ่ในโลกา(สำนวนคุ้นๆนะ) ”

               “ ข้าคือ...ออกญาเสนา(น่าจะเลยไม้ตรากับบางไทรไปนิด)เพื่อนข้าฯคือรองปลัดชู ”

               “ ศึกเหนือ...เสือใต้ ในชาติปางก่อน...ข้ากับท่านปลัดลุยมาไม่เว้นแม้การศึกกับบุเรงนอง ”

               ได้ยินเสียงสำเนียงที่คุ้น  ผมก็หักเหทางเข้าข้างถนนที่เดินลัดเลาะตามเสียงที่ดังไปตามสวนสนามหญ้า   หลากร่มพรรณไม้ที่สูงใหญ่บางส่วนมีที่นั่งวางเรียงรายใต้ร่มไม้      ที่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งผมเห็นที่ใต้ต้นไม้เหนือโต๊ะกลมที่วางตรงกลาง     มีชายคนหนึ่งก็คนที่ส่งเสียงตะโกนนั่นแหละแต่งกายด้วยชุดติดกันสีฟ้า(ก็ชุดประจำตัวอีกนั่นแหละ)     ยืนบนโต๊ะกลมตรงกลาง มือถือดาบไม้ กวัดแกว่งเหนือหัว  เต้นทำนองแร็ปกลายๆปนท่าขย่มเหมือนโขนกลางแปลง    รอบข้างโต๊ะหลากด้วยไซด์โร๊ดด๊อก(หมาข้างถนน)หลายขนาด เห่าปนหอน(ก็คงงงว่าจะหอนดีมั้ย)ท่านที่อยู่บนโต๊ะนั่นแหละ    แต่ที่ไม่กล้าลงจากโต๊ะเข้าใจว่าน่าจะเป็นเพราะเจ้าตัวลายคล้ายจ่าฝูงที่นั่งสองขาขู่แฮ่มๆ แยกเขี้ยวขาวอยู่

               เมื่อเข้าไปใกล้ ความคิดที่แวบขึ้นมาของผม...โถ.ศึกเหนือ  เสือใต้ไม่พรั่นพรึง  รบสนั่นยันศึกให้พ่ายสุดชายแดนแต่ดันมาพ่ายด้วยอริศัตรูที่แค่เขี้ยวทู่ๆแค่นี้     ผมจำได้แล้วท่านที่รักของผมนั่นเองจากกันคราวที่แล้วหลังจากที่ชอบตะโกน  ผมอยากเป็น...ผู้ว่ากรุงเตบ     แล้วท่านก็หายเผ่นหนีการตามล่าจากผู้คุ้มครองจากเผ่า”ศราญัญญี” หายไปซะนาน      ปากผมก็ตะโกนไล่หมา มือเก็บดินเขวี้ยงเข้าไปที่เหล่าผู้มีเล็บงามทั้งหลาย    มวลศัตรูทั้งหลายที่รุมล้อมท่านอยู่ก็หางจุกตูดพ่ายไป

               มองไปที่ท่านเห็นยังเยิ้วๆที่ปากเชียร์หมาที่วิ่งหนีแต่มือยังไม่วายกวัดแกว่งดาบอยู่เหนือหัว  ผมรำคาญท่ารำดาบท่าน    ก็เลยบอกท่าน

               “ เอ้าพักรำท่าหมาแตกพ่าย.ลงมาคุยกันก่อน   ดันยืนแกว่งดาบเดี๋ยวไปแหย่เอารังต่อหัวเสือข้างบนหัวเอา  ชาวบ้านเขาจะเดือดร้อน “

               ท่านหยุดรำลดมือลงทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ข้างล่าง   ปากเอื้อนเอ่ยวาจา

               “ อ้อ..ข้าจำได้แล้วไอ้กร๊วกนี้เอง   ใครบอกเอ็งว่าเพลงดาบข้าเป็น ท่าหมาแตกพ่าย “

               “ เพลงดาบข้าสูงส่งในวิชามากกว่านั้น  ท่าที่เอ็งเห็นเป็นท่าดาบนพเก้าจากท่านอั้งชิดกง”

               “ ข้าได้ท่านี้ท่านอั้งสอนให้ตอนอยู่ข้างสนามราษฎร์   พอดีไปนั่งขอทานใกล้กันก็เลยสอนให้”

               ผมก็แซวต่อ “ มีท่าดาบนพเก้าท่าเดียวเท่านั้นฤๅ..ข้าศึกถึงมิได้กลัวเกรงพ่ายหางหลุบไป”

               ยังมิสิ้นปัญญา...ท่านของผมมีเถียงต่อ

               “ ใครบอกไม้ตายข้ายังมีอีกท่านึง..เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย  ของท่านโองามิอิโตด้วยเว้ย “

               “ ไม้ตายท่านี้   ข้าได้มาจากท่านตอนที่ท่านเข็นรถผักอยู่ท่าน้ำปากคลอง..เมดตาสอนให้ “

               “ เจอ..เอ็งอีกแล้ว  เจอทีไรสองสามทีข้าต้องวิ่งทุกที   วันนี้มีอะไรมาถามอีกล่ะ”

               “ วันนี้ขอปัญหาใหญ่ๆนะเพราะข้าจะอยากเป็นนายก...ไม่ใช่ผู้ว่ากรุงเตบแล้ว “

*

               นั่งพักนิด...หลังจากที่ผมส่งขวดน้ำที่ถือมาให้ท่านแก้กระหาย    ท่านรับไปก็ใส่ซะเฮือกๆติดๆสามทีหมดขวดก็น่าจะคงอดมานาน...และแหกปากมามาก      ผมก็ป้อนคำถามแรกให้ท่านหวังเอาผลการสัมภาษณ์มาทำข่าวออกโอเคเนชั่นซะหน่อย

               “ การเมืองบ้านเรานี่ท่านมีความเห็นเป็นอย่างไรเรื่องการแบ่งสี  แบ่งพวก “

               ท่านมองหน้าแล้วเอื้อนเอ่ย

               “ แรงส์ๆๆๆ...คำถามแรกคุณนี่มันช่าง..น่าเตะ   เอ้ยไม่ใช่น่าตอบเสียกระไร”

               “ เรื่องสี...มันน่าจะเกี่ยวกับศักดิ์ศรี   ก็มันง่ายนิดเดียวแค่มันไปสักขาว-ดำ เรื่องก็จบแล้ว “

               “ แล้วไม่ว่าจะสีอะไรก็ล้วนต้อง กิน.ปี้.ขี้.นอน...กันทั้งนั้น รึ.คุณว่าไม่จริง”

               “ ขนมชั้นติดกันยังมีหลายสี   ซ่าหลิ่มแยกสียังมารวมกันในถ้วย ไม่รู้มันจะแบ่งกันไปทำไม”

               “ ไม่เอาโว้ย...แถวนี้เขายิ่งมีชุมนุมกันอยู่   พูดเรื่องสีเดี๋ยวเข้าไปเขาไม่ให้กินข้าวฟรีว่ะ”

*

               ฟังถึงตอนนี้เสียงแว่วๆมาจากเครื่องขยายเสียงที่ไกลออกไป     ไม่รู้ว่าดังมาจากไหนหางเสียงครั้งแรกที่ยินแว่วๆเป็นเสียงปลุกระดมความฮึกเฮิมเพื่อให้ร่วมกิจกรรมของมวลชน     วัตถุประสงค์น่าจะเป็นการหาเสียงไปเลือกตั้งอะไรสักอย่าง     หรืออาจจะหาเสียงไปเลือกนายกรัฐมนโทของประเทศสารขันธ์ก็ได้    เสียงแว่วๆที่ได้ยินชัดๆ

               “พี่น้องครับๆ...พี่น้องครับ(สงสัยคนพูดคงกลัวไม่ได้ยินเลยใส่ซะดังฟังชัดในประโยคหลัง)”

               พอได้ยินเสียงประโยคดังกล่าวท่านฯของผมหูผึ่งขึ้นทันที   เงี่ยหูได้ฟังท่อนเสียงนำครั้งสุดท้าย   ก็เอื้อนเอ่ยออกมาดังๆหันหน้ามาปรับข้อมูลให้ผมได้ยิน

               “ เอ...กรูก็จำได้ว่าว่าพ่อของกรูนี่เขามีลูกชายโทนคนเดียวคือกรูนี่หว่า...”

               “ พ่อกรูเขาไปเอาเมียน้อยตอนไหนวะ...ถึงได้มีการประกาศตนว่าเป็นพี่น้องกับกรูอีกคน “

*

               ผมได้ยินก็นึกขำเพราะทั่วๆไปเขาเริ่มต้นก็ปราศรัยกันอย่างนี้     ไม่เห็นมีใครเขาคิดมากอย่างท่านของผมเลย   ก็เลยบอกท่านว่า

               “ ท่านอย่ากล่าวคำหยาบ เขาไม่ได้ประกาศหาพี่น้องหรอก ทั่วไปปราศรัยเขาก็พูดกันอย่างนี้”

               ท่านหันมาตาเขียวอ่อนๆใส่ผม

               “ แม่ม...(หยาบอีกแล้ว)มันพูดไม่ถูกหลักภาษานี่หว่า  ถ้าอยากหาเสียงมันต้องพูดอย่างนี้”

               “ ต้องพูดว่า..พี่น้องชาวสารขันธ์..ที่เคารพ..ที่รัก(จะไม่เคารพหรือรักก็ไม่รู้)มันถึงจะถูก “

               “ ถ้าเป็นคนในประเทศกรูก็ไม่ว่าอะไร แต่ถ้ามาเป็นพี่น้องกับกรู...

               “ กรูโกรธเพราะพ่อรักแม่กรูคนเดียว  แถมใจเดียวไม่เคยไปมีเมียน้อยที่ไหนอีกด้วย”

               เออ...ฟังคำเฉลยจากท่านแล้วหิ่งห้อยด้อยแสงแถมงงๆอีกด้วยอย่างผม    ถึงรู้ว่าทำไมท่านถึงโกรธเป็นเป็นไฟขนาดกล่าวคำหยาบออกมาอย่างนั้น     เปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่ายิงคำถามใหม่ขอความเห็นเด็ดๆจากท่านดีกว่า

               “ ท่านฯมีนโยบายด้านเศรษฐกิจอย่างไรครับ”

*

               ท่านฯทำหน้าเหมือนแมวหาหนูไม่เจอ    ไม่นึกว่าจะเจอเรื่องหนักสมองสำหรับคำถามเรื่องนโยบายแบบนี้    หลับตานึกถึงสมาธิและพ่อแก้วแม่แก้วชั่วขณะ    ร่ายยาวเป็นรามเกียรติ์ออกมาเป็นชุดว่า

               “ เรื่องนี้มันต้องขึ้นอยู่กับหลักการที่ว่า มันก็เป็นเรื่องของดีมานด์ กับซัพพลายล้วนๆ”

               “ เรื่องงี้ปัญญาด้อยอย่างคุณมันแค่หางอึ่งหางตะกวด  อย่ารู้เรื่องที่มันสลับซับซ้อนกว่านี้เลย”

               “ เรื่องมหัพภาค...จุลภาค..จีดีพี การขยายตัวของเศรษฐกิจ นั่นเป็นเรื่องที่นักวิชาการเขาว่ากัน” 

               “เรื่องของชาวรากมอส..ไลเคน(ต่ำกว่ารากหญ้าเสียอีก)เราไม่ต้องไปเข้าใจหรอก “

               “ มันอยู่ที่วันนี้ หรือพรุ่งนี้.จะเอาอะไรยัดปากเข้าไปให้ท้องอิ่ม นอนใต้สะพานลอยแล้วเขาไม่ไล่”

               “ หลักมันอยู่ที่ ดีมานมาก...ก็คือต้องกินมาก  ซัพพลายน้อยก็คือคนให้กินน้อย  มันก็ไม่สมดุลกัน”

               “ ที่เขาออกมาเดินกันเย้วๆน่ะ..เพราะคนมันไม่ได้กินหรือมีคนให้กินน้อย “

               หันมาถามคำถามผม " อยากรู้วิธีแก้ไหมล่ะ  มันไม่ได้ยากเย็นอะไรเลยง่ายนิดเดียว”

               ผมผู้น้อยค่อยก้มประนมกร   ยุด้วยคำตอบต่อท่านว่า “ อยากรู้ซิครับ “

*

               “ ฟังนะ...ยุคข้าวยาก  หมากไม่ค่อยมี(ในสมัยนี้)การหาข้าวใส่ปากของคนจนมันขัดสนจริงๆ”

               “ เคยเล่าเรื่องให้จัดงานกินเจไปเมื่อตอนเลือกผู้ว่า..กรุงเตบ เมื่อมีกินเจมันก็ต้องมีโรงทาน”

               “ กับข้าวก็บอกไปแล้วในกฎที่ร้านขายเหล้าต้องแจกกับฟรี1จานทุกจานที่ขายกับกินกับเหล้า”

               “ ข้าวขายไม่ได้ก็เอาข้าวมาหุงแจกชาวบ้านให้กินกัน   มันเป็นการแก้เรื่องข้าวค้างปีได้”

               “ กินข้าวฟรีบ่อยๆมากๆ  ข้าวท้องตลาดก็ขายไม่ได้นั่นคือเขาก็ต้องลดราคาทำให้คนหันมาซื้อ”

               “ นี่เป็นหลักการเบื้องต้นของดีมานและซัพพลายใช่หรือเปล่า...ข้าวก็จะถูกลงมาเองนั่นแหละ”

*

               “ นโยบายเรื่องการสนับสนุนม็อบผมก็จะคงเอาไว้อยู่    เพราะเป็นการกระจายรายได้ให้ปวงชน”

               “ ม๊อบมีมากก็ต้องมีข้าวฟรีกินมาก   คนยากคนจนขอทานผู้ภิกขาจารจะได้มีที่พึ่งและข้าวกิน”

               “ ห้องน้ำห้องท่าก็จะสุขแสนสบายมีไฟใช้  น้ำใช้ แถมยังมีที่ขี้โดยไม่ต้องไปขี้เยี่ยวข้างถนน”

               “ เมื่อท้องอิ่ม...ปัญญาย่อมเกิด   เมื่อมีที่กินเยอะๆเช่นนี้ในระดับรากมอส+ไลเคน “

               “ รายได้ของประชาชาติก็ย่อมจะมีมากขึ้นเอง    ยังๆๆ...ยังมีอีกหลายอาชีพที่ตามติดมา”

               “ ขยะ แก้ว  ภาชนะที่เกิดขึ้นล้วนยังอาชีพให้คนขายของเก่า..ยังมีคนช่วยเก็บกวาดถนนอีกด้วย”

*

               วนเฝ้าเพียรถามทั้งปะเหลาะ  ทั้งปลอบทั้งแซว   ผมเงยหน้าขึ้นถามท่านเป็นปัญหาสุดท้ายเพราะดูแล้วท่านผู้ทรงภูมิคงรำคาญ     ที่จะมานั่งคุยกับคนคอเดียวกันแต่ความบ้ามากกว่า    ไม่ใช่อะไรหรอกร้อนก็ร้อนหิวก็หิว      อยากจะขอแยกไปกินข้าวฟรีที่เขามาแจกที่วงชุมนุมในสนามราษฎร์ข้างหน้าสวนที่นั่งคุยกันอยู่     ผมยิงคำถามสุดท้าย

               “ ท่านครับ…ท่านคิดยังไงถึงไม่อยากเป็นผู้ว่า...กรุงเตบ   อยากมาเป็นนายกแทน “

               ท่านยิ้มยืดอกที่มีแต่ขี้ก้างขึ้นนิด...หลับตาพริ้มข้างนึงยักคิ้วอีกข้างพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก

               “ ข้าดูแล้ว...นายกคนนี้ไปไม่รอดแน่ๆ   ทำหน้าที่ต่อไปก็คงพังกันทั้งพารามหานครสารขันธ์”

               “ บริหารงานบ้าน...เมือง  แล้วมีแต่ปัญหา   ก็ขอข้าฯได้มีโอกาสได้สำแดงฝีมือแทนมั่ง”

               “ เอ็งดูซิบริหารงานยังไง...ปล่อยให้วณิพกและเหล่าสมาชิกของท่านอั้งชิดกงต้องอดโซ”

*

               ผมก็สงสัยว่านายกรัฐมนโทท่านไปเกี่ยวอะไรกับวนิพก..เหล่าผู้ตกยากและภิกขาจารด้วย    กำลังทำหน้าเป็น..ท่าหมาสงสัย..เงยไปยังท่านก็พอดีได้ยินท่านเอื้อนเอ่ยวาจาจำนรรจ์สังสรรค์ไขข้อข้องจิตต่อ        

               “  คุณดูซิกับแค่เป็นนายกสมาคมผู้ภิกขาจารแห่งกรุงสาขันธ์    แค่นี้มันยังบริหารงานไม่ได้”

               ร่ายต่อ “ มันต้องลงจากเก้าอี้ไป...ให้คนทรงซึ่งภูมิที่อยากเป็นนายกอย่างผมขึ้นไปนั่งบ้าง”

               “ นี่ไม่ลงข้ากำลังจะอ่านโองการแช่งน้ำ  เสกหนังแมวเข้าท้องให้ต้องมีอันเป็นไปในเร็ววัน”

               มาร้องอ้อที่ผม...หมาหน้าสงสัยอย่างผมก็ปุจฉาถามท่าน

               “ ผมนึกว่าท่านอยากจะเป็นนายกรัฐมนโทนครสารขันธ์ ดันเป็นแค่นายกฯผู้ภิกขาจารเท่านั้น “

               ท่านฯของผมพอได้ยินตอนนี้สงสัยอารมณ์ศิลปินติสต์ขึ้นระดับสิบ     ตาขวางเขียวปั๊ดปานไข่ไก่พ่นสีเขียว

               “ ไอ้บ้า(ไม่รู้ว่าผมหรือท่านฯ)   กรูไม่อยากยุ่งกับเรื่องสูงใหญ่แบบนั้น “

               “ ไม่เอาแล้วไอ้นี่...เอาเรื่องนี้มาคุยนี่ตายไปเยอะแล้ว “

               ผมเหลือบตามองไปที่ข้างวงที่คุย    ขาเดิมเจ้าประจำที่จะมาอัญเชิญท่านกลับเผ่าศราญัญญีมาแล้วชุดขาวล้วนหลายคนทั้งผู้ชายผู้หญิง  มีรถประจำตำแหน่งเป็นรถลูกกรงที่หน้าต่างล้วนๆประกอบด้วย    ท่านหันมาเห็นเหมือนกันกับผมรีบโดดขึ้นบนโต๊ะตรงกลางยกดาบไม้ในมือขึ้นกวัดแกว่ง    เงื้อดาบยกขึ้นเบื้องบนเพื่อใช้ไม้ตาย” เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย”     แกว่งแล้วยกเหนือหัว  ผมเห็นแล้วแต่ตะโกนบอก

               “ ท่านระวัง...ข้างบนหัว “

               ช้าไปแล้วต๋อย...ตะโกนบอกยังไม่ทันขาดคำ   มีดดาบสำแดงฤทธิ์ผ่าเอารังต่อหัวเสือที่อยู่ข้างบนหลุดลงมาทั้งกระบิ     ผมเองไม่รอดูผลหรอกครับเผ่นตั้งแต่ตะโกนสุดเสียงแล้ว      ดีที่ไหวทันพุ่งหลาวลงสระน้ำดำผุดดำว่ายหนีไปขึ้นอีกฝั่ง

               ผลของเพลงดาบแม่น้ำร้อยสายป่านฉะนี้ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงบ้าง   เป็นตายยังไม่รู้ความเลยครับ

 

เรื่องนี้เป็นตอนต่อจาก

ผมอยากเป็นผู้ว่าๆๆ...เมืองกรุงเตบ

http://www.oknation.net/blog/jaopad/2012/11/07/entry-1

ผมอยากเป็นผู้ว่าๆๆๆ...เมืองกรุงเตบ ภาคสอง

http://www.oknation.net/blog/jaopad/2012/12/12/entry-1


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
khunphai วันที่ : 23/08/2013 เวลา : 15.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

โอ๊ะ โอ๋ มาอีกแล้วนะพี่บ่าวคนนี้
ฮ่า ฮ่า มีสาระตลอดพอพี่มา
อ่านสนุกดีจัง

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ลูกจันทน์ วันที่ : 22/08/2013 เวลา : 15.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/masalla


ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ลูกจันทน์ วันที่ : 22/08/2013 เวลา : 15.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/masalla


ความคิดเห็นที่ 14 (0)
กำหนัน วันที่ : 22/08/2013 เวลา : 07.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับพี่ ไปสมัครเป็นสมาชิกพรรคเผาไทยก่อนครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ชบาตานี วันที่ : 22/08/2013 เวลา : 06.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

พี่พิทักษ์เขียนได้ฮาเข้ากับเหตุการณ์จริงๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ลูกแม่ลำดวน วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 18.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FriendlygirL
         Leave Well Enough Alone        

555+++

ดูรูปก่อนและกำลังจะอ่านดูว่าจะฮาแค่ไหน และแล้ว

............

สวัสดียามเย็นค่ะคุณพิทักษ์


ความคิดเห็นที่ 11 (0)
เกสรมาเฟีย วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 17.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ipammo

ชอบจังเลย

วันหลังพาเก๊าไปสวัสดี ผู้ว่ากรุงเต๊ป บ้างนะ หลกจิงช่าด

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
INDYLOVE วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 16.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

แว๊กกก...โทษทีค่ะ พิมพ์ชื่อผิด คุณพิทักษ์ไม่ใช่คุณสุนทรค่ะ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
INDYLOVE วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 16.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

ป่านนี้นอกจากท่านจะบ้าแล้วคงบวมไปทั้งตัวแน่เลยค่ะ คุณสุนทร 555+

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ชายสามหยด วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 16.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

ควบทั้งผู้ว่ากรุงเตบ และ นายกเลยก็ดีครับท่าน...ชอบครับอยากให้ท่านเป็นมากในเวลานี้

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
INDYLOVE วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 16.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 15.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

ฮามากค่ะ อยากให้ได้เป็นนายกฯซะเลยค่ะ ประเทศเราได้ฮา ไม่เหี่ยวอย่างนี้นะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chailasalle วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 15.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

แหม เซียนการเมืองฟันธงงานนี้รัดบาน ไม่รอดแน่แน่

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 14.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกความเห็นและการเยี่ยมเยียน

คนบ้าเขียนอย่ามาทำอะไรผมเลย เรื่องราวต่างๆก็อยากให้คลายเครียดกันบ้างเท่านั้นครับ เอาไว้ผมเจอตัวท่านฯคนนั้นผมจะสัมภาษณ์มาให้อ่านกันอีกครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 14.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้


ความคิดเห็นที่ 2 ลุงตุ่ย ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 14.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme



อ่านสนุก อย่างฮาเลยค่ะ

แต่ถ้าใครบางคนมาอ่าน อาจจุก...


ความคิดเห็นที่ 1 ลุงตุ่ย ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รินรู้ดี วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 14.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



หากท่านของพี่พิทักษ์ ลงเลือกตั้งเมื่อใด

ต้องแจ้งให้รินรู้ดีทราบ ทันทีนะคะ

อยากเลือกคนแบบนี้ บ้านนี้เมืองนี้ ไม่มีอะไรจะต้องเสียอีกแล้ว นอกจากกบาล 555

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน