*/
  • พิทักษ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : peephitak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 453
  • จำนวนผู้ชม : 914370
  • จำนวนผู้โหวต : 533
  • ส่ง msg :
  • โหวต 533 คน
<< มีนาคม 2014 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 3 มีนาคม 2557
Posted by พิทักษ์ , ผู้อ่าน : 2821 , 21:59:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน ดงละดอน , BlueHill และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

ผมไม่อยากเป็น...นายก(ไม่อยากเป็นแล้ว...ผู้ว่า..กรุงเตบ)ภาค 2

 

อยากให้เข้าไปอ่านท่านคนนี้...เป็นคนเดียวภาคอื่นๆ...อ่านภาคนี้จะได้ไม่งง

ผมอยากเป็นผู้ว่า...เมืองกรุงเตบ

http://www.oknation.net/blog/jaopad/2012/11/07/entry-1

ผมอยากเป็นผู้ว่า...เมืองกรุงเตบ ภาคสอง

http://www.oknation.net/blog/jaopad/2012/12/12/entry-1

ผมอยากเป็น...นายก(ไม่อยากเป็นแล้ว...ผู้ว่า..กรุงเตบ)

http://www.oknation.net/blog/jaopad/2013/08/21/entry-1

 

 

              

               เที่ยงเกือบยันบ่ายวันนั้น...วันทีฝนตกนิดหน่อยเปาะแปะๆ    ก่อนหน้านั้นก็คงจะเป็นยามที่พระพิรุณท่านน่าจะเป็นโรคไตอักเสบ...หรือไม่ก็น่าจะกินปู่เซินเจียวหนันมากไปเลยฉี่เทลงมาท่วมท้น          ใบไม้กำลังเปียกฝนปนกลิ่นดิน(โคลนเลยละ)คลุ้งติดจมูกนิด      ระหว่างที่ผมเดินผ่านเข้าไปในสวนสาธารณะ สนามราษฎร์ กลางกรุงเตบเมืองหลวงของประเทศสารขันธุ์

 

               ก้าวเท้าที่เดินก้มดูเท้าเงยดูทางสลับไป-มา     ก็ฝนทิ้งร่องรอยไว้เลยต้องเขย่งกองกอยหลบน้ำที่ขังตามทางเดิน    ตาก็สอดส่ายหาสิ่งสวยงามล่างนุ่งสั้น...บนห่มเว้าที่ชอบมาเดินออกกำลังในสวนสาธารณะ   ไม่เจอของสวยดันไปเห็นที่มุมนึงที่มีโต๊ะกับม้าหินอ่อนตั้งให้ประชาชีนั่งอยู่

     

               จุดสนใจที่กลางโต๊ะนั่งมีชายคนหนึ่งนั่งอยู่รอบม้านั่งมีล้วนแต่หมาพันธุ์ไซด์โรด(ก็ข้างถนนนั่นแหละ)ล้อมรอบ       ความสงสัยของผมทำไมหมามันนั่งกันเฉย...ตามองแต่คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะกลาง       ไซด์โค้งเลี้ยวซ้ายแวะไปหาข่าวทันทีเพราะเหล่าผองพวกเล็บงาม หมาหก เจ็ดตัวนั่งรอบเฉยๆนี่คงไม่ธรรมดาเผื่อมีข่าวใหญ่มานำเสนอหน่อย

 

               ไม่เข้าไปทักทายคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะหรอกย่องใกล้เข้าไปสังเกตการณ์รอบๆก่อน    ก็ยินยลเสียงที่ชายคนนั้นพูดคุยสลับกับเสียงคำรามอื้อแอ้ในคอของมวลหมาหมู่

               “ กินซะนะเพื่อน...ยามยากอยากแดกอะไรก็เลือกไม่ได้นอกจากกระดูกปนหนมปังนี่แหละ”

               “ สมัยนี้กิน  อยู่มันต้องประหยัด  ถ้าครบบาทฟาดให้เหี้ยนนี่มันมีแต่จะยากไร้อย่างเดียว “

               “ อีดำ(ไม่หยาบนะ)มาใกล้ๆนี่   เอ็งต้องกินให้มันเยอะหน่อยโด๊บให้แรงดีๆวิ่งหนีได้เร็ว “

               “ ก็เสือกเกิดมาตัวดำ  ขะหมุ  กระโหร่ง คนงานก่อสร้างมันเห็นมึงแล้วนี่น้ำลายไหลเลย “

               “ เขาว่าหมาดำมันกินแล้วเป็นยาโป๊ว เตะปี๊บไม่พังก็มีบุบ  กินแล้วรับรอง...ทั้งคืน “

 

               เหล่าผู้เล็บงามที่ล้อมรอบทั้ง 7 ตัว ที่ตาก็จ้อง หูก็เอียงฟัง   น้ำลายก็ยืดลงแหมะๆที่มุมปากปานเป็นโรคกลัวน้ำ      ผมฟังถึงตอนนี้สงสัยว่าที่พูดนั่นมันจริงหรือเปล่าก็เลยพูดออกไป

               “ ทำไอ้อย่างว่าได้ทั้งคืนเลยรึ “

               ชายคนนั้นหันหน้ามาแล้วตอบทันควันว่า

               “ ใช่...ลุกขึ้นเยี่ยวทั้งคืน “   พูดต่ออีกว่า 

               “คุณอีกแล้วมาทีไรผมต้องวุ่นทุ๊กทีไป”

               “ คราวที่แล้วเจอกัน...เสือกบอกช้า   ต่อหัวเสือมันเอาหัวเป็นลานจอดซะ7-8ปั๊ก”

               “ อุตส่าห์ตบแขนบอก...ตื่งๆๆ...มีเอื้อง.แล้ว  ท่านยังตื่นมาคุ้มไม่ทันเลย “

               “เล่นเอาพ่อด..(ก็พ่อนั่แหละ)เป็นไข้ไปซะหลายวัน...แล้ววันนี้มาทำไมอีกล่ะ”

 

               มองหน้าท่าจะแค้น...แน่นเข้าไปในอก  หรืออาจจะถึง รกเข้าไปในอกด้วย    ผมก็เลยปละเหลาะปลอบใจนิดๆกับว่าที่เคนดิเดท...นายก(ที่ท่านเคยประกาศก้องต่อฟ้าและดินว่าอยากเป็นให้ได้)

               “ ต้องกราบขออภัยโทษลงแทบเท้าท่านด้วยถึงวันก่อน   ผมเองยังต้องโดดลงน้ำหนีเลย”

               “ ขนาดภาวนาคาถาขุนแผนสะกดภุมรินได้แค่โอมสิทธิสวาหะ พระสุริยาประทับหัตถ์ซ้าย”

               “ พระพรหมจักรมาประทับเบื้องขวาแค่นั้นโดนป๊อกแรกเข้าท้ายทอยหัวทิ่มลงน้ำเลย”

               “ วิกฤติผ่านน่าจะผันร้ายกลายเป็นดีแล้วมั้ง   ขนาดท่านยังผูกมิตรกับเหล่าสุนัขขาได้เลย”

 

               ท่านของผมยิ้มนิดที่มุมปากคงภาคภูมิใจมากที่มีมิตรเป็นหมามากกว่ามิตรที่เป็นคน    โยนที่ถือในมือและโกยข้าว กระดูกปนขนมปังไปกองให้มหามิตรได้กลืนกิน    เสร็จแล้วก็กลับมาผมเอื้อนเอ่ยสนทนาต่อ 

               “ คนเรามันต้องเอาเมตตาเข้ามาในกมลสันดาน   อาจผันผ่านจากศัตรูเป็นสหายได้นะ”

               “ หมามิตร...ย่อมดีกว่ามหามิตรเพราะข้างถนนก็หาเอาได้   ข้าถึงกลับใจแทนท้ารบเขา”

               “ต้องนึกว่าเหล่าศัตรูนี่ฆ่าไม่ตาย  ทำร้ายก็ไม่หมด อยู่อีกร้อยปีพันปีก็จะทำลายไปทำไม”

               “ วันนี้มาทำไมอีกล่ะ...อยากจะปรึกษาปัญหาหัวใจแบบลุงหนวด “

 

               พอถึงท่อนนี้มือยกป้องปากกระซิบ...

               “ ตอนนี้ข้าเพลาลงนิดแล้วเรื่องเป็นนายกฯแห่งนครสารขันธ์ แล้ว”

               “ หรืออยากจะรู้เรื่องบ้านเมืองก็ถามผมได้นะ ”                 

               ท่านว่าซะยาวแล้วยังเอื้อนเอ่ยต่อ “ แต่บอกได้อย่างนึงนะ” 

               “ เวลาเปลี่ยน  แต่สัญชาติญาณการอยากเป็นนายกของข้าไม่เคยเปลี่ยนทุกคืนวาร”

 

               ผมก็เห็นท่านเย็นลงมากแล้วในอารมณ์ที่ผมกล่อมให้ระบายความในใจ   ยิงคำถามแรกในแนวความคิดด้านนโยบายของบ้านเมืองที่แวบเข้ามาในสมองผมต่อท่าน

               “ ท่าน...มีความเห็นและแก้ไขอย่างไรกับการปรองดองของชาวเมือง สารขันธ์ “

               ท่านของผมยิ้มมุมปากนิดๆยืดอกที่แฟบๆจากการได้กินมั่งไม่ได้กินมั่ง   ตอบอย่างไม่เกรงฟ้าดิน

               “ เรื่องปองดองนี่คิดมานานแลัวนะ   กำลังเหล่ผักเสี้ยนข้างรั้วกับมะยมต้นใหญ่ๆโน่น”

               “ เด็ดมาผึ่งลมพอช้ำๆให้โรยราหน่อยใส่ไหตอกน้ำมะพร้าวหรือน้ำเกลือลงไป”

               “ ทิ้งไว้สักอาทิตย์ก็เอามาจิ้มน้ำพริก หรือพริกกับเกลือ สรรค์ก็เป็นของคนจนแล้วว่ะ”

 

               เราก็สงสัยตั้งแต่ผักเสี้ยนกับมะยมแล้ว   เล่นไปไหนมาห้าวา...สามศอกนี่เอาผมคนถามไปไม่เป็นนั่งนิ่งเป็นแมวตกใจเลย   รีบบอกท่านว่า

               “ ที่ถามน่ะเรื่องปรองดอง...ประ.ลอง.ดะ.ออง นะไม่ใช่ปองเอามาดองกินแบบที่ท่านว่า”

               ท่านก็สวนทันควันเลย

               “ ไม่รู้นี่หว่าเอ็งมันพูดกำกวม   ดีนะที่ข้าไม่ต้องส่งไปตีความที่ศาลไคฟง..ก่อนมาตอบ “

               “ มันจะไปยากอะไร...เรื่องขี้ผงติดที่ขนตาแบบนี้ ”

 

               ทำท่ายืดอก...ยกปอดขึ้นนิดๆ  ท่าทางเหมือนจะอมลูกอมไว้ในปาก   ตาเหลือกขึ้นนิดเหมือนนักวิชาเกินที่นั่งแถลงข่าวงานวัด   ปากวิสัชนาต่อจากท่อนที่แล้ว

               “ คนทะเลาะกันก็เพราะมันมีเรื่อง   ความเห็นไม่ตรงกัน...การเดิมพันก็จักเกิด “

               “ ปรองดองคนน้อยๆทะเลาะกัน...ก็ทำอุบัติเหตุไม้หน้าสามหล่นใส่หัวสักป๊อก..เลิกแน่ “

               “ ถ้าหมู่มากทะเลาะกัน...อะล๊อตออฟแฟคเตอร์    ยกเว้นมีท่านเปา...จากไคฟงมาตัดสิน “

               “ โน่นแน่ะ...ต่อเมื่อเห็นเครื่องประหารหัวสุนัข...หัวมังกร   นั่นแหละถึงจะกลัวแล้วคุยกัน”

               “ ผงติดที่ตามันก็ต้องเอามือเขี่ยออก...เช็ดออก   คุณเอาเท้าเขี่ยที่ตาได้หรือเปล่าล่ะ “

 

               ร่ายพร้อมยกมือยกไม้ประกอบ   มีแยกเขี้ยวยิงฟัน(แทงไม่เข้า)เลียนแบบนักวิชาการประกอบคำแถลงนโยบายวิสัชนาตอบผมต่อ

               “ มันก็ต้องอาศัยคนกลางมาช่วย...ไม่งั้นก็ต้องไปเขี่ยหรือเช็ดผงที่หน้ากระจก..ถึงจะทำได้ “

               “ ฉันใดฉันนั้น...แต่ถ้าไปเอาคนกลางกรรมการห้ามมวยลุมพีนีมาห้าม...มันก็แก้ไม่ได้ “

               ถึงตรงนี้ท่านของผมร่ายลำนำมายาวจังแถมยัง    ผมก็ยังงงๆ(ห้าตัวเลยนะนี่)พอหันมาเห็นหน้าผมทำท่าเป็น...หมาสงสัย     ก็เลยฟันทวนตรงประเด็นโป๊ะๆว่า

               “ เปา บุ้น จิ้น แห่งศาลไคฟง ว่ะ...คือคำตอบสุดท้าย ที่ต้องเชิญมา “

 

               ท่านหนอท่านของผมดันเอื้อนเอ่ยออกมาได้    ตามท่านเปาโน่นต้องติดต่อไปหา เงี่ยมล่ออ๋อง  ท่านยมฯ  ผมขี้เกียจจะไปตามมาแก้ปรองดอง...ไม่เอาหรอกเพราะผมกลัวผีครับ  

               (อ่านถึงตอนนี้บางคนยังสงสัยว่าทำไมคนดีอย่างท่านเปาฯ ทำไมถึงต้องไปอยู่ในนรก     ก็จบคดีตอนใหนเห็นโยนติ้วร้องประหารเสียเกือบทุกตอนไป    ตายเป็นเบืออย่างนั้นจะได้เฝ้า เง็กเซียนฮ่องเต้ได้ยังไงครับ )

 

               เปลี่ยนแนวใหม่ดีกว่า...ยิงคำถาม(ไม่รู้ทำไมต้องยิงด้วย)ต่อ    กะว่าจะหาแนวนโยบายเด็ดๆมาฝากมิตรรักแฟนๆกันหน่อย

               “ ท่านครับ... “

               ถามได้แค่นี้ท่านยกมือเป็นพระปางห้ามญาติ...สงสัยจะหยั่งรู้ดินฟ้าอากาศไปยันกระทั่งมดใส่กางเกงในสีอะไร...(มดนี่สาวใหญ่คนเฝ้าประตูสวนสนามราษฎร์นะ)

               “ อะไรอีกล่ะ…ข้ารู้ว่าเอ็งจะต้องถามเรื่องนายกแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์ “

 

               เอ่ยตอบต่อโดยที่ผมไม่ต้องถาม…ร่ายยาวเป็นชุดจนผมอ้าปากหวอจนแมงหวี่บินเข้าไปได้

               “ นายกน่ะข้าเคยเป็นรักษาการพักนึง...แม่ม(หยาบนิดไม่ควรเอาอย่าง)โคตรลำบากเลย “

               “ลองคิดดูนะ...วันๆไม่ต้องทำอะไรแล้ว   มันขยันหาเรื่องมาร้องเรียนกันเสียจริงๆ “

               “ ไม่ไปดูและก็ไม่ได้...เสือกจับหมู..หมา..วัว..ควาย..เป็นตัวประกัน ปิดซอยไม่ให้เดินอีกต่างหาก”

               “ เรื่องประจำคือขอทาน ขแมร์ กับ กระหร่าง เข้ามาแย่งที่ทำกิน มีขมุเป็นคนคุมอีกต่างหาก “

 

               “ ทนแดด ทนฝน ทนอดสู้เขาไม่ได้สักอย่าง  แถมพวกต่างด้าวนี่มันมีหมัดเด็ดอีกต่างหาก“

               “เคยเห็นไหมเดินไม่ได้ต้องแถกไปกับพื้นแบบปลาหมอ...ร้อนหนาวแค่ไหนมันก็ทนได้”

               “ ถ้าแขนขาไม่ด้วนพิการมันก็ตัดเสียเอง    ตาไม่บอดมันก็เอาไม้แยงตาให้บอดไป “

               “ ชาวสารขันธุ์ธาตุอดทนสู้เขาไม่ได้   ทำได้ก็เพียงให้มันกิน..ผักตุ๊บ..กับผักตั๊บแนบไม้หน้าสาม”

               “ โดนหนักๆแบบนั้นสามวันเท่านั้น...มันก็กลับมาแย่งอาชีพคนสารขันธุ์เหมียนเดิม”

               “รำคาญ...ข้าเลยออกจากรักษาการนายกแล้วก็เพิ่งมานั่งอยู่เนี่ย “

 

               โถ...พ่อยอดใบตำแย  เราก็ติดว่าเรื่องเดียวกันในการเมือง   ดันกลายเป็นนายกสมาคมผู้ภิกขาจารแห่งประเทศสารขันธุ์ไปซะนี่แทนที่จะเป็นนายกรัฐมนโท     สงสัยท่าทางจะเกลียดนายกร้ฐมนโทมากๆ...มองตาขวางเหมือนกับรู้ว่าที่พูดมามันคนละเรื่องกับที่จะถาม      ไม่แค่นั้นนะมีตัดบทเหมือนเพลงสุดท้ายของนักร้องเสียด้วย

               “ อย่าเสือกมาถามเรื่องนายกรัฐมนโทนะ...กูไม่รู้อะไรทั้งนั้น ” 

               “ แค่ตดให้ได้ยินไปถึงหูลูกน้อง    มันยังเอาขี้มาปาสวนใส่กูเลย “

               “วันนี้...จบกันดื้อๆแบบนี้ ก่อนดีกว่า”

 

               หันมายกมือชูเหนือหัวแบบเผด็จการ   ลดมือลงก็เผ่นไปตามทางเดินทันทีลูกน้องล้อมหน้าล้อมหลังงี้เพียบเลยไม่มีแม้ไมตรีสักนิดที่จะหันมาร่ำลาผม   ท่าทางจะอินกับความต่อต้านท่านนายกรัฐมนโทเอามากๆไปซะดื้อๆแบบนั้น

               ทำยังไงต่อ...ตามไปก็โดนสหายท่านแง่มน่องเอาแน่ๆ   ไปดื้อๆเหมือนกันดีกว่า

 

 

ปัจฉิมลิขิต   ผิดน่ะเยอะเลย...เขียนก็แค่ฝากถึงท่านที่ผมเคารพไม่อยากอยู่เหงาๆก็เท่านั้น

                เอนทรี่นี้ขาการเมืองขอให้ใช้วิจารณญาณในการเยี่ยมชมนะครับ  ไม่เกี่ยวกับเมืองไทยเลย

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ดงละดอน วันที่ : 05/03/2014 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaya2508

อ่านเพลินครับ...พี่พิทักษ์เข้าใจตั้งชื่อ "หมาพันธุ์ไซด์โรด"


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 05/03/2014 เวลา : 13.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกความเห็นและการเยี่ยมเยียน

คุณโสกา...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียน

คุณชาลี...ผักเสี้ยนต้องดองด้วยน้ำมะพร้าวถึงจะอร่อย เมื่อก่อนแม่เคยสอนให้ทำดองผักเสี้ยนที่ผมไปหามาแถวข้างบ้าน ตอนนี้เดินดูแถวข้างทางก็ยังพอมีอยู่นะแต่น้อยมากจนคนน่าจะลืมผักแสนอร่อยนี้ไปแล้ว

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
BlueHill วันที่ : 05/03/2014 เวลา : 11.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ได้ลองหรือเปล่าครับพี่พิทักษ์ น้ำพริกผักเสี้ยน
อร่อยไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
โสกา วันที่ : 04/03/2014 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sotaya
ฉันจะขับกล่อม จิตใจภายใต้แสง แห่งดวงเดือน


มาทักทาย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 04/03/2014 เวลา : 12.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกการเยี่ยมเยียนและทุกความเห็น

คุณอุ๋ม...แน่นอนครับกรุงเตบประเทศสารขันธุ์

กล้วยไม้ปลายปากกา...อ่านแล้วคงมียิ้มนิดๆนะครับ

น้องจั๊กเด๋...เอาประธานก็ได้ขอกองนึง ผ้าป่ากองนั้นไม่รู้จะไปสร้างหลวงพ่อนิ่มใช่หรือเปล่า

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จั๊กเด๋ วันที่ : 04/03/2014 เวลา : 12.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarkde
หากความทรงจำกลับมาเยือน.. ขอเลือกจดจำสิ่งดีๆ..ที่งดงาม..

ถ้าพี่อยากเป็นประธาน ผมพอจะมีช่องทางให้พี่สัก กองนะครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กล้วยไม้ปลายปากกาสีน้ำพู่กัน วันที่ : 03/03/2014 เวลา : 22.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iamnoonidnoi

มีเอ่ยถึงท่านเปาด้วยอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 03/03/2014 เวลา : 22.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

อ่านปุ๊บก้อไม่คุ้นเลยค่ะ ไม่ใช่เมืองไทยแน่นอน 555

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน