*/
  • พิทักษ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : peephitak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 453
  • จำนวนผู้ชม : 919167
  • จำนวนผู้โหวต : 533
  • ส่ง msg :
  • โหวต 533 คน
<< มิถุนายน 2015 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 21 มิถุนายน 2558
Posted by พิทักษ์ , ผู้อ่าน : 1609 , 21:14:38 น.  
หมวด : สุขภาพความงาม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 15 คน ครูไทยใจเกินร้อย , ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ และอีก 13 คนโหวตเรื่องนี้

 

อโรคยา  ปรมา  ลาภา...ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ

คำพระท่านว่าไว้ยาวนานมาแล้ว   ทุกคนคงเคยได้ยิน...ได้อ่าน…ได้รับรู้ 

           มนุษย์เราทุกคนนี่หนีไม่พ้นเรื่องการเจ็บป่วย  และท้ายสุดก็ต้องตายทุกคนไม่เว้นแม้แต่องค์พระศาสดา   พ้นจากความตายก็เหลือแต่ชื่อและเรื่องราวให้คนข้างหลังได้กล่าวขาน

           ผมเอง...ไม่เว้นหรอกครับก็เป็นไปตามกาลแห่งความเสื่อมถอยของสังขาร    อายุมากขึ้นใกล้เหยียบเข้าวัยแซยิด   โรคภัยไข้เจ็บก็ตามมาสะกิด แกรกๆ ว่าที่สะกิดนี่เตือนนะ    ไม่ช้าถ้าร่างกายทนต่อไข้เจ็บไม่ไหวก็ต้องทิ้งกายลงกลายเป็นเถ้าถ่านต่อไป

           มานั่งบ่น...ให้อ่านเรื่องโรคภัยไข้เจ็บกันหน่อยดีกว่า

           สมัยก่อน...ร่างกายยังแข็งแรงก็ด้วยที่ชอบเล่นกีฬามาก    เล่นกีฬาโดยเฉพาะฟุตบอลกล้ามเป็นมัดแกร่งไปทั้งตัว   ขนาดฟ้าผ่านี่ยังแค่ตัวชาๆเท่านั้นเอง    กายที่แข็งแรงนี่เคยแม้ไปเป็นกุลีแบกข้าวสารอยู่ช่วงนึงของชีวิต   ทำได้เกือบตั้งครึ่งเดือนด้วยนะไม่ใช้ขี้ไก่    แต่ขี้หมากองเติบเลยละ

           ปลายวัยรุ่นเข้าวัยกลางๆคนก็ยังแข็งแรง   ก็ด้วยชอบที่จะเป็นวัวเป็นควายในการทำงาน   มากกว่าที่จะเป็นหมูหรือหมานั่งบริหารบนโต๊ะ   บ้าลุยดะๆไปกับการทำงานมายาวนาน   เจ็บป่วยก็มีบ้างแค่ปวดหัวตัวร้อน...ปวดท้องในบางคราวเพราะอาหารและเครื่องดื่ม       จนกระทั่ง...เมื่อน่าจะสักสิบปีที่ผ่านมานี่เอง   

           ความเจ็บป่วยเริ่มมาเยือนให้อาการหนักขึ้น     ก็มาวันหนึ่งคุณแม่ของลูกน้องที่รักป่วยมากต้องเข้าผ่าตัดและหาเลือดกรุ๊ปโอด่วน    พอมาบอกผมก็ไปพร้อมกับลูกน้องอีกสามสี่คนไปให้เลือดและบริจาคที่ศูนย์บริการโลหิตฯสภากาชาดฝั่งตรงข้ามฟากถนนกับที่ทำงานผม     เจาะเลือดและเอาเลือดไปเก็บไว้ใช้กับธนาคารเลือด

           ผมได้รับแจ้งหลังจากนั้นสองวันว่าให้ดลับไปที่ศูนย์บริการโลหิตใหม่    เจ้าหน้าที่ท่านตรวจพบเชื้อไวรัสตับอักเสบบีในเลือดของผม    พร้อมกับมีการให้ข้อแนะนำและการปฏิบัติตนและแนะนำให้ไปพบแพทย์ที่เชี่ยวชาญโรคตับอักเสบ       เชื่อตามนั้นเลยเป็นคนไข้ประจำของคุณหมอปิยวัฒน์ฯผู้เชี่ยวชาญที่โรงพยาบาลที่ผมทำงานอยู่

           ก่อนหน้านั้นนิดๆน่าจะสักสองสามปีผมก็มีปัญหาเรื่องกรดยูริคในเลือดเริ่มสูง      อาการก็คืออาการของโรคเก๊าท์นั่นแหละ      ข้อเริ่มปวดและอักเสบในบางคราวกินยาพักนึงก็หาย  ไปหาหมอบ้างเบี้ยวบ้างก็จากข้ออ้างในจิตตนว่ายังแข็งแรงอยู่    ก็เริ่มเรื้อรังในโรคนี้อีกโรคะนึงมาถึงทุกวันนี้

           วันหนึ่ง...มีแถมมาอีกอาการของโรคหนึ่ง...ไปตรวจอัลตร้าซาวด์ตับตามกำหนดเวลาหมอสั่ง     ไปเจอคุณหมอเกียรติฯหัวหน้าฝ่ายรังสีฯท่านทำอัลตร้าซาวด์ให้ด้วยตนเอง    ก็พูดคุยกันทั่วๆไปในเรื่องงานและเรื่องต่างๆบทสำคัญมาที่ช่วงหนึ่งคุณหมอท่านถามว่า...อยากรู้หรือเปล่าว่าตรวจครั้งนี้มีผลตรวจอย่างไรบ้าง

           ใครล่ะไม่อยากรู้...ผมก็อยากรู้เหมือนหมาทั่วๆไปนั่นแหละ   คุณหมอท่านบอกมีสองอย่างคือข่าวดีและข่าวร้ายจากการตรวจ…และถามว่ากลัวไหม

           ข่าวร้าย...ก็คือเจอก้อนที่ใกล้ขั้วตับขนาดโตพอสมควรขนาดเกือบนิ้วหัวแม่มือ...ก้อนที่ว่านี่ค่อนไปทางขั้วตับผ่าตัดเอาออกคงไม่ได้

           ข่าวดี...ดีที่ก้อนที่ว่านั้นเป็นแค่ซีสต์...ไม่ใช่ก้อนเนื้อซึ่งไม่น่าจะเป็นอันตรายมาก

           คำตอบจากผมที่เรียนคุณหมอ...ผมไม่กลัวหรอกครับ   เป็นโรคก็ต้องรักษา   รักษาไม่ได้ก็ต้องตายเป็นธรรมดาของสัตว์โลก

           คุณหมอยังบอกผมว่า...ผมนี่แปลกไม่เหมือนคนไข้อื่นๆที่ท่านเคยเจอ   บอกว่าเป็นอะไรมักจะมีสีหน้าไม่ค่อยดี    และกลัวกับการรักษาเกือบทุกคน   หายากที่คนพอรู้ว่าเป็นโรคแล้วจะหัวเราะดีใจเหมือนดูดกัญชาแบบผม

           สามสี่โรคเข้าไปแล้ว...วันหนึ่งก็เจออีกโรคนึง    อาการคือมือข้างซ้ายมักจะชาและหมดแรงโดยไม่มีเหตุผล    อาการหนักมากขึ้นขนาดยกอะไรแทบจะไม่ได้     ไปปรึกษากับพี่ติ๊กพยาบาลที่เป็นเสมือนพี่สาวที่สนิทกันมาก   พี่เขานัดให้เสร็จแบบเด็กเส้นไปตรวจกับคุณหมอสุรชัย   ท่านแจ้งว่ากระดูกคอกดทับเส้นประสาทควรที่ต้องผ่าตัดโดยเร็ว    ไม่งั้นอาการที่หนักจะทำให้ฟื้นจากอาการชาที่มือได้ยากยิ่งขึ้น

           เอกซเรย์คอมพิวเตอร์...จองเตียง หลังจากนั้นก็ขึ้นตึกผ่าตัดที่คอ   ไม่ยุ่งยากอะไรนอนบนตียงมีเข็มมาเสียบๆนิด    ให้หลับตาเอาที่ครอบยาสลบมาครอบที่ปากจมูกพักเดียวก็หลับไปไม่รู้เรื่อง...มาฟื้นอีกทีรู้ตัวอยู่ห้องไอซียูแล้ว    ไม่เจ็บมากปวดมากพอทนได้     ที่ทรมานคือปวดท้องฉี่เพราะนอนฉี่มันฉี่ไม่ออกแถมหมอห้ามลุกจากเตียง     ต้องอาศัยตัวช่วยขอให้น้องพยาบาลชาย-หญิงมาสวนฉี่เสียหลายรอบกว่าจะลุกไปฉี่ได้เอง

           ถ้าต้องผ่าตัดอะไรที่ต้องนอนแล้วลุกจากเตียงไม่ได้แนะนำให้ขอให้ใส่สายถุงฉี่...ไม่งั้นคุณจะรู้ว่านรกจะมีจริงตอนที่ฉี่ไม่ออก

           เล่าให้อ่านกันอีกเรื่องนึงที่เพิ่งผ่านมาไม่นานมานี้    มีอาการท้องอืดเป็นประจำโดยเฉพาะตอนกินของมันๆหรือกินมากไป     ตรวจอัลตราซาวด์ประจำก็มีคุณหมอจาตุรนต์ท่านบอกว่า...พี่มีนิ่วก้อนโตมากที่ถุงน้ำดี    ที่ไตและที่อื่นๆมีบ้างแต่เม็ดเล็กๆรองลงมา     ไปพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญคุณหมอพัฒน์พงศ์...เตรียมตัวขึ้นเขียงผ่าได้อีกรอบ...ตัดถุงน้ำดีทิ้ง

 

 

          ขึ้นตึก...นั่งรถเข็นเข้าห้องผ่าตัด    โดนแซวมากมายทั้งเป็นอะไรถึงได้ป่วยตั้งแต่ออกจากห้อง   ตามรายทางไปยันห้องผ่าตัด   ในห้องผ่าตัดเจ้าหน้าที่เกือบทั้งหมดที่เคยรู้จักก็คุยกันจนกระทั่งเริ่มผ่า    เหมือนเดิมจิ้มโน่นจิ้มนี่เอาที่ครอบมาครอบปากจมูกหลับไปน่าจะสักสี่ชั่วโมงก็มาฟื้นที่ห้องไอซียู    เที่ยวนี้สบายหน่อยผ่าเล็กแค่จิ๊บๆ    รู้สึกตัวบ่ายโมงครึ่ง...สี่โมงเย็นก็ลุกเดินเข้าห้องน้ำไปฉี่เองได้    ก็เพราะผ่าด้วยกล้องเจาะรูที่ท้องรูนึง   ที่สะดือสองรู 

           อาการก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหรอก มือบางทีก็ชาๆอยู่บ้างพอเหมือนจะเตือนว่ายังอยู่นะ    ท้องที่ผ่าถุงน้ำดีก็อืดอยู่บ้างเมื่อตอนรีบๆกินอาหารหรือกินมากไป   อยากเล่าเรื่องยาวๆแบบนี้สู่กันฟังและอ่าน    บางคนเห็นเข็มแล้วจะตายให้ได้ทั้งที่ก็แค่จิ้มก็เจ็บแค่นิดเดียว  

           ทุกวันนี้แนวคิดของผมเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ...อยากจะฝากให้ลองคิดกันนิดนึง

           โรคภัยไข้เจ็บ...ผมจะไม่รักษา   ไล่เขาออกไปจากร่างกายของผมอย่างหายขาด    ที่รักษาก็แค่เป็นการบรรเทาอาการที่ไม่ต้องการให้เขากำเริบมากๆเท่านั้น   มาด้วยกัน  เกิดด้วยกัน ก็จากโลกนี้ไปพร้อมในวันที่ถึงเวลาเท่านั้น

           โรคภัยไข้เจ็บ...โรคทั้งหลายนี่ขอให้หารือกันให้ดีๆ  ผมบอกเขาเสมอในยามว่างว่า    อย่ากำเริบอาการพร้อมๆกันให้จัดคิวกันให้ดีๆ...ก่อนกำเริบอาการ

           อยากกินอะไร...อยากทำอะไรก็ทำได้เลย   ตอนกินไม่ได้เอาของดีแค่ไหนมาให้กินก็กล้ำกลืนลงไปไม่ได้     

           โรคเก๊าท์ไม่ถูกกับสะตอ...ชะอม  เจอผมถ้าอยากกินผมก็กินเลยเสร็จจากกินก็กินยามากขึ้นนิด   อาการออกถึงปวดบวมก็แค่กินยาแล้วเอาน้ำแข็งโปะตรงที่บวมทิ้งไว้วันสองวัน   แค่นี้ท่านเก๊าต์ก็จะหลบหายไปเงียบๆแล้ว

           ออกกำลังกายสักนิด...ห้ามบอกไม่มีเวลา    ขึ้นรถเมล์  รถไฟฟ้า  รีบแทรกเข้าไปตรงกลางๆรถก็ยืนแกว่งแขนกางขาได้แล้ว   มันแน่นตรงแค่ทางเข้า-ออกรถเท่านั้นเอง    มีเวลาจะไปไหนมาไหนก็เดินเป็นหลักแบบผมสิ   แค่นี้ชีวิตก็จะแข็งแรงมีความสุขได้

           จิตใจนี่สำคัญมาก...ปล่อยวางในตัวตนเสียบ้างเป็นจุดที่สำคัญ    ไม่ช้าทุกคนก็ต้องตายทั้งสิ้นคิดไปก็ปวดไข่ดันมาก   เห็นอะไรทำอะไรขอให้ทำอย่างสนุกสนานมีความสุข     ยิ้ม  หัวเราะให้กับโลกนี้     ไม่รู้สิตอนนี้ผมชอบที่จะเดินยิ้มให้ผู้คน   ยิ้มให้ลมฟ้าอากาศ  

           ยังสงสัยอยู่ว่าตอนนี้ผมมีอีกโรคหนึ่งคือ...เป็นโรคบ้าไปแล้วครับ

 

คนบ้าก็ต้องมาดื้อๆไปดื้อๆ...ลาแล้วครับเอนทรี่นี้ที่น่าจะมีคนอ่านสักห้าสิบคนเท่านั้น


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 24/06/2015 เวลา : 07.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

อายุมากขึ้น โรคก็แวะมาเยี่ยมเยียนเดี๋ยวก็โรคนั้นเดี๋ยวก็โรคนี้ มาขออาศัย มาอยู่ฟรีไม่ต้องเสียค่าเช่า แทนที่จะมาร่วมสร้างบรรยากาศที่ดีในร่างกาย แต่กลับมาขยายผลในทางตรงข้าม เลยต้องมาสู้กับสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น...แต่กำลังใจของพิทักษ์ดีมากเลยครับ สิ่งนี้แหละที่โรคอะไรต่าง ๆ ที่อยู่ในกายมันก็คิดเหมือนกันว่า ไม่หมูเสียแล้ว เลยต้องสู้กัน จนทำให้เรารำคาญใจ

ขอเป็นหนึ่งที่จะมาให้กำลังใจ ในการต่อสู้กับสิ่งไม่ดีในกาย ขอให้ทิทักษ์หายจากโรคภัยทั้งปวงโดยไวนะครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
BlueHill วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 21.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

อย่างนี้ก็มีเวลาอ่านนิยายจีนมากขึ้นละซิครับพี่

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 17.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

เอาใจช่วยครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
กำหนัน วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 11.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับ พี่บ่าว ผมก็แพ้อากาศ ไปหาหมอมันบ้าให้ตรวจเสมหะ 3วัน ไม่เจอทีบีนิบ้าๆ

ความคิดเห็นที่ 13 กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ตาเรน วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 10.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sammaapii
เรียนฟรีจริง ๆ  ขอเชิญแวะเยี่ยมตาเรนที่  >>> http://www.webudon.net

อยากบ่นอย่างนี้บ้างเพราะเป็นเหมือนกัน..ความดัน 200..เก๊าท์..แทบเดินไม่ได้...แต่หายแล้ว...ตอนนี้โรคใหม่มาเยี่ยมในนาม..ไต...เพราะทานยาที่หมอให้มามากไป...
ช่างเถอะ...ถึงเวลามันก็ตายไปด้วยกันเหมือนท่านว่านั่นแหละ

ความคิดเห็นที่ 12 ตาเรน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 10.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

เป็นกำลังใจให้ครับพี่พิทักษ์ ว่างๆ ผมก็จะคุยกับพวกโรคต่างๆ ที่อยู่ในตัวผมค่อยๆ คุยกัน ทยอยออกอาการมาทีละอย่างละกัน มาทีเดียวหลายๆ โรค เดี๋ยวชีวิตปรับตัวไม่ทัน

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
มะอึก วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 08.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

บรรยายสรรพคุณชีวิตได้ละเอียดเชียวเพื่อน

ความคิดเห็นที่ 10 ตาเรน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลิงเขียว วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 06.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะ


ลิงเข้ามาก็น่าจะเป็นคนที่ 162 ค่ะ
เกิน 50 แล้วนะคะ

เป็นคนอารมณ์ดีจังเลยค่ะ แม้ว่าจะไม่สบาย

ลิง...ขอให้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงนะคะ


ลิง...พยายามจะไปวิ่งให้ได้ทุกวันค่ะ
ถ้าเข้างานบ่ายจะไปวิ่งค่ะ
แต่ถ้าเข้างาน 10 โมงเช้า ไปวิ่งไม่ไหวจริงๆค่ะ
เพราะค่อนข้างจะนอนดึกและตื่นเช้ามาเข้าห้องน้ำด้วยค่ะ
ที่บ้านมีกัน 5 คน ห้องน้ำห้องเดียวค่ะ ฉะนั้นแล้วในวันที่เข้างานเช้าพร้อมๆกันคือ เสาร์และอาทิตย์ ลิงจะไม่ออกไปวิ่งค่ะ


ส่วนมากเลยมักจะเข้างานบ่ายและเลิกสี่ทุ่ม
ลิงเลยไปวิ่งวันละชั่วโมงครึ่งค่ะ
วิ่งๆเดินๆสลับกันไป ยืดแขน ยืดขา...รู้สึกสบายเนื้อตัวค่ะ
เพิ่งมาวิ่งได้ 2 เดือนเองมั้ง หรือ 3 เดือนนี้่แหละค่ะ
พอได้วิ่งแล้วก็ชอบค่ะ.........ได้ตื่นเช้าด้วย
ก็ไม่เช้าเท่าไรหรอก ลิงจะตื่นไปวิ่ง 9 โมงเช้าค่ะ
ถ้าไปวิ่งสายกว่านี้ ร้อนมาก
ราวๆ 10.30 น.เข้าบ้านอาบน้ำ กินข้าวและเตรียมตัวไปทำงานรอบบ่ายจ้ะ


ชอบเดินเหรอคะ ?
เมื่อก่อนลิง.......ขี้เกียจเดินมากๆเลย
แต่ตอนนี้ลิง.......ชอบเดินเช่นกันค่ะ
ไม่เหนื่อยและหอบแฮ่กๆแล้วตั้งแต่ไปวิ่งมา

อย่าอ้างว่าไม่มีเวลา
อิอิอิ
น่าจะเป็นคำพูดที่แทงข้างหลังทะลุหัวใจของใครหลายคนได้ดีทีเดียว
ลิงเอง...ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่ยังไม่ไปวิ่งคงเลือดอาบไปแล้วกับคำพูดนี้
แต่ตอนนี้น่ะเหรอ แอบขำค่าาาาาาาาา


เวลาขึ้นรถเมล์.........ลิงไม่ทันได้นั่งหรอก ยืนตลอด
ไม่ใช่อยากจะออกกำลังกายขาน้าา
แต่ ลิงเป็นคนช้าค่ะ เลยเบียดที่นั่งกับใครไม่ทันสักที
บางครั้งแล้ว จ่ออยู่หน้าประตูรถไฟฟ้าแท้ๆ แต่พอรถเทียบชานชลาเท่านั้นแหละ ไม่รู้มนุษย์ลุง มนุษย์ป้า...มาจากไหนสิ
เบียดลิงกระเด็นไปไกลถึงสงขลาโน่นแน่ะ
ลิงเลย...ยืนตลอดศก....ก็ดีนะคะ ขาจะได้แข็งแรงๆฮี่ๆ

โรคเก๊าท์ไม่ถูกกับสะตอและชะอม
เอิม อย่าว่าลิงเลยนะคะ หรือจะว่าก็ได้
ถ้าการกินแล้วมีความสุข แต่ต้องมานั่งทุกข์ในในภายหลัง
ก็อย่าทำเลยค่ะ
ลิง.........คิดในมุมของลูกๆอ่าค่ะ
ถ้าพ่อลิงดื้อจะทานอาหารในสิ่งที่แสลงแบบนี้ ลิงคงเจ็บปวด
ไม่อยากให้ทานเลยอ่าค่ะ......งดได้ก็น่าจะดีมิน้อย
แฮ่ๆ


ลิง..........ก็ชอบเดินไปยิ้มไป ร้องเพลง..รำด้วยอีกต่างหาก
มีเต้นด้วยค่ะ
ลิง......คงเพี้ยนพอๆกับท่านเจ้าของบล็อกแหงมๆ

เราไม่ได้บ้านะคะ เราแค่มีความสุขในโลกส่วนตัวของเราโน้ะ
ไม่ได้เดือนร้อนใครด้วย.......
ฉะนั้นแล้ว จะไม่หยุดพฤติกรรมนี้เด็ดขาดดดดดดด

ลิง........คุยเก่งจ้ะ

แต่จะเข้านอนแล้วแหละ พรุ่งนี้เข้างานเช้าจ่ะ
งดการวิ่ง

บะบาย




ขอให้ประสบแต่ความดีปราศจากความทุกข์นะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
bene วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 03.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bene

เวลาไม่สบาย อีแค่ไข้หวัด เวียนหัว-ผะอืดผะอมจะอ๊วก-ถ่าย
ก็ไม่ไหวแล้วค่ะ รู้สึกจิตตก มาก
ไม่มีโรค นี่ลาภประเสริฐของแท้

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 21.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกการเยี่ยมเยียนและทุกความเห็น

ที่พบเจอมามากมายก็คือ...บางคนไม่ใส่ใจกับสุขภาพในการรักษาและเข้าใจในตนเอง
คนที่กลัวก็จะระวังในทุกอย่างทั้งการกิน...และจะทำทุกอย่างที่ตนเองเห็นว่าจะทำให้ชีวิตยืนยาว
ชีวิตท้ายสุดหนีไม่พ้นที่เดียวที่เราจะต้องไปเจอกันที่วัด
ทำอย่างไรก็ได้ในสุขภาพที่ขอให้เรามีความสุข
โรคภัยทั้งหลาย...ผมว่าเขากลัวเรื่องความสุขและมักจะไม่ค่อยมากล้ำกลาย
ใช้ชีวิตมานานพอแล้วต้องไม่กลัวที่โรคภัยจะมาเยือน
บอกกับเขา...คุยกับเขา(คือโรคทั้งหลาย) เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
ถ้าเขาอยากอยู่ในโลกนี้นานๆ...ก็ต้องให้เราอยู่นานๆด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 7 ตาเรน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พล.ท.นันทเดช วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 18.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nunrimfar
พลโทนันทเดช เมฆสวัสดิ์

ตอนนี้ก็เจอ3-4โรคครับ ล้วนแต่เกิดจากปัจัยเดียว คือ อ้วน
ดังนั้นต้องลดจริงจังแล้ว ใครอ่านถ้าอ้วนระก็ระวังให้ดีครับ

ความคิดเห็นที่ 6 ตาเรน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 15.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

จริงเลยนะคะ ใจสู้ซะอย่าง โรคจะเกรงๆ เราไปเองค่ะ ชอบจังที่โรคเก๊าท์ไม่ถูกกับชะอม สะตอ ถ้าจะกิน ก็ต้องกินยาเพิ่มนะคะ แก้ที่เหตุแห่งทุกข์จริงๆ ค่ะ สาธุ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
แม่หมี วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 14.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

สุดยอดค่ะพี่ ใจเด็ดมาก
แม่หมีตาชั่งมันจะเอียงไปทางกลัวมากกว่า หายไวๆนะคะ
บรรทัดสุดท้ายพี่บอกว่าน่าจะมีคนอ่านสักห้าสิบคน แม่หมีเข้ามาเป็นคนที่105 ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 12.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

อย่าตื่นเต้นเรื่องนี้เลย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
รินรู้ดี วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 10.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



ขอบคุณคร้า พี่พิทักษ์ ที่นำเรื่องดีๆ มาเล่าสู่กันฟัง

ให้ไม่ประมาท และ ไม่กลัว โรคภัยไข้เจ็บ จนเกินไป

เพิ่มให้มีโรคทั้งทางกายและทางจิต ด้วย

ว่าแต่ พี่จะอยู่กับ พวกเขาจริงๆ หรือคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ไข่ใหญ่ วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 07.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Kaiyai

ขอเป็นกำลังใจให้หายป่วยและมีร่างกายที่แข็งแรงขึ้นนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
chailasalle วันที่ : 21/06/2015 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

พอให้ชีวิต มีอะไรตื่นเต้นนะพี่ ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน