*/
  • พิทักษ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : peephitak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 453
  • จำนวนผู้ชม : 919167
  • จำนวนผู้โหวต : 533
  • ส่ง msg :
  • โหวต 533 คน
<< กรกฎาคม 2015 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 12 กรกฎาคม 2558
Posted by พิทักษ์ , ผู้อ่าน : 1614 , 09:46:33 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน ลาดพร้าวซอยสิบสอง , พาจรดอทคอม และอีก 7 คนโหวตเรื่องนี้

 

ชีวิตในการทำงานที่ยาวนานของผมนับจากปี พ.ศ.2521 ราวๆกลางปี(เรียนจบปีนั้น)

เร่ร่อนเป็นคนพเนจร(จากจ.ตาก)...มาหางานทำและได้ทำงานต่างๆที่หลากหลาย

สู้กับชีวิตจาก...อดจนแทบจะไม่มีจะกิน...อาบเหงื่อต่างน้ำทำงานแลกข้าวกิน

ตกงาน...ด้วยข้อกล่าวหา  กระทำการอันร้ายแรงร่วมกันไล่ผู้จัดการโรงงาน

ตกต่ำที่สุดถึงต้องไปเป็นกุลีแบกกระสอบข้าวสาร...และบางช่วงไม่มีเงินแม้บาทเดียว

มาถึงวันนี้ยาวนานพอสมควรที่พอจะบอกได้ว่า...มาถึงจวนปลายชีวิตการทำงานแล้ว

 

มองย้อนไปในอดีตที่ผ่านมา...คืนและวันเก่าๆในการทำงาน(ที่ทำอยู่ทุกวันนี้)

นึกไปถึง...ต้องคุมลูกน้องหลายสิบคนไปนอนกลางดินกินกลางทรายที่สวนอัมพร

เมื่อก่อนงานกาชาดจะต้องไปตั้งเต็นท์นิทรรศการ...อยู่กันเป็นหลายเดือนกว่าจะเสร็จ

ไม่ใช่หัวหน้าทีมที่คอยนั่งสั่งการให้คนอื่นเขาทำ...ลุยทุกอย่างทำเหมือนที่ลูกน้องทำ

กินด้วยกัน...นอนด้วยกัน(ก็งานหนักหมดแรงก็นอนมันที่พื้นเพื่อพักเอาแรง)

ลุยแบบนี้...ได้ใจลูกน้องมามากๆ ลูกน้องผมนี่หัวแข็งมากใครมาอยู่ก็ไปไม่รอดสักคน

มีเรานี่แหละ...ที่อยู่แล้วทำงานกับเขารอด   จนก้าวหน้ามาได้ทุกวันนี้

 

บางทีคนพอมีอำนาจเป็นใหญ่ขึ้นนิด...จะเอาแต่สั่งการ  ไม่เคยรู้ถึงความยากลำบาก

อำนาจ...ที่ใครได้ดื่มกินผลแห่งอำนาจนั้น   มักลืมกำพืดแห่งตัวตนในกาลที่ผ่านมา

ไม่ทำงานกวาดพื้น  ถูพื้นห้อง  จะรู้ได้อย่างไรว่าคนทำความสะอาดเขาเป็นยังไง

จบมาใหม่ๆสมัยนี้...คิดฝันอย่างเดียวว่า  ต้องยิ่งใหญ่เป็นเจ้าคนนายคน

คนอื่นที่ทำงานด้วยโดยเฉพาะที่ทำงานด้วย...ไม่รู้จิตใจและการทำงานของเขา

“คนที่ปกครองคน...ควรรู้ถึงใจและความเหนื่อยยากของลูกน้องจึงจะบริหารงานได้ดี“

 

นึกไปถึง...สมัยเริ่มทำงานได้ไม่นาน   ก็จะเป็นไอ้ขี้เมานอกเวลาทำงาน

เมากลับมานอนที่บ้านพัก...ลูกน้องเคยมาตามให้ไปช่วยเช็คระบบออดเรียกพยาบาล

ไปทั้งที่เมาๆ...เจอออดกดหัวเตียงไปแช่ในแก้วน้ำ   ใช้ลูกน้องเช็ครีเซตระบบใหม่

พอใช้งานได้ก็กลับไปนอนต่อ...ขากลับแวะอ๊อกนั่งขู่ดินสองโอ๊กที่สนามข้างตึก

เช้าโดนสอบสวนว่ามีช่างเมาไปซ่อมระบบออด...กว่าจะหลุดข้อหาว่าเป็นงานช่วย

เพราะที่ไปช่วยไม่มีช่างเวรซ่อมได้...ก็แทบจะโดนตัดเงินเดือนในครั้งนั้น

 

นึกไปถึง...เคยไปซ่อมระบบปั้มที่ถังอัดอากาศ   ที่ช่วยหายใจของคนไข้เด็กเล็ก

รับแจ้งตอนสามทุ่ม...มีลูกน้องมาตาม  ลมเก็บในถังไม่ได้รั่วออกทางวาล์วนิรภัยหมด

เจ้าหน้าที่พยาบาลบอก...ลมไม่มีต้องใช้ถุงบีบลมให้คนไข้เด็กสิบกว่าคนทุกเตียง

คงยืนบีบลมช่วยคนไข้เด็กหายใจไปตลอดเวลาทั้งคืน...จนกระทั่งไปถึงเช้าได้

ตอนนั้นเข้างานใหม่ๆ  ไม่ค่อยได้มีความรู้อะไรนอกเหนือจากที่เรียนมามากนัก

ตามพี่ๆที่เขาชำนาญงานมาซ่อมก็ไม่ได้เลยสักคน...ตัดสินใจลุยเดี่ยวเองเลย

 

ทั้งๆที่เกิดมาก็ไม่เคยซ่อมเลย...กับระบบถังอัดอากาศช่วยหายใจแบบนี้

ซ่อมชั่วคราวให้อัดลมเข้าถังได้ช่วยคนไข้ก่อน...แก้ปัญหาวาล์วนิรภัยที่เสีย

ถอดออกมาทุกชิ้นแล้วประกอบกลับที่เดิม...นั่งทำอยู่ประมาณเกือบสิบกว่าเที่ยว

นั่งทำงานอยู่คนเดียวบนกันสาดตึกจากห้าทุ่ม...ถึงประมาณเกือบตีสี่

รอบสุดท้ายประกอบกลับถังลมทำงานได้ปรกติ...นั่งพักหันไปมองรอบๆตัว

กันสาดตึกนี่อยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบ...ดึกสงัดนี่ใบไม้ตกยังได้ยินเสียงเลย

ดันเสือกกลัวผีซะอย่างงั้น...นั่งมาห้าหกชั่วโมงไม่กลัว   ดันมากลัวตอนนั้น

เผ่นลงมาอย่างเร็วขนาดเครื่องมือยังทิ้งไว้บนกันสาดเลย…มาเก็บเอากลับตอนเช้า

ความกลัว...ไม่เลือกเวลาที่จะเกิด   นี่คือเรื่องแน่นอนในจิตของผู้ที่อ่อนแอ

 

นึกไปถึง...ครั้งหนึ่งเดินตามทางเดินในโรงพยาบาลมาตอนเกือบเที่ยงคืน

เดินมามุมตึกพยาบาลหลังหนึ่ง...มีรถเข็นคนไข้เข็นมาพร้อมเจ้าหน้าพยาบาล

ถึงมุมตึกเตรียมเลี้ยว...คนไข้บนรถเข็นไอรุนแรงมากพร้อมยกตัวจะขึ้นนั่ง

พยาบาลที่มาด้วยก็เข้าไปประคองตัวคนไข้...เราก็เข้าไปช่วยจับรถเข็น

คนไข้ไอออกมาเป็นเลือดสดๆออกทั้งปากและจมูก...จำนวนมาก

เลือดสดๆนี่ไหลเปรอะชุดสีขาวของพยาบาลที่กอดประคองตัวคนไข้อยู่...เต็มไปหมด

แทนจะถอยหนีกลับประคองให้คนไข้นอนลง...ไม่ได้ห่วงชุดสีขาวที่เปรอะเปื้อนเลย

ถ้าเราก็คงต้องมีเอียงตัวหนีไม่ให้เลือดเปรอะชุดที่ใส่...(เลอะแบบนี้ซักคงไม่ขาวแน่)

ใจที่งดงามของพยาบาลคนนั้น...ทำให้เราคิดถึงการทำงานเพื่อคนอื่นมาจนทุกวันนี้

 

...

การอุทิศตนเพื่อการทำงาน...อาจมีความดีทั้งที่ปรากฏ  และไม่เป็นที่ปรากฏ

...

ชีวิตในทุกวันนี้...ก็สุขสบายตามสมควรพอแก่การดำรงชีวิตที่เรียบง่าย

การทำงานในหน้าที่...เคยเป็นที่ปรากฏและได้รับยกย่องก็เมื่อตอนที่ได้รางวัลดีเด่น

ได้รางวัลเป็นผู้เสียสละ อุทิศเวลา กำลังกายฯ...ในโอกาสครบ84ปีที่ตั้งโรงพยาบาล

ปลายชีวิตการทำงาน...รับรางวัลประกาศเกียรติคุณดีเด่น(2558)อีกรอบเมื่อวันก่อน

น่าจะเป็นคนเดียวนะตั้งแต่มีรางวัลแบบนี้  คนเดียวรับรางวัลเจ้าหน้าที่ดีเด่นสองรอบ

 

 

นั่นก็คือ...การทำความดีแล้วเป็นที่ปรากฏ   ผลแห่งการกระทำก็ได้รับการยกย่อง

ความดีที่ทำแล้วไม่เป็นที่ปรากฏ...ก็จะถูกลืม   จนผู้คนไม่อยากที่จะกระทำความดี

"พระพุทธรูปงดงาม...ปิดทองข้างหน้า ข้างหลัง ไม่พอต้องปิดไปที่ใต้ก้นของพระด้วย"

ใต้ฐานพระนี่เขามองกันไม่เห็นหรอก...มองกันที่ข้างนอกทั้งข้างหน้าและหลังเท่านั้น

ถ้าทุกคนในองค์กร...คิดเพียงแต่จะทำความดีให้เป็นที่ปรากฏอย่างเดียว

ความเสื่อมในการก้าวไปข้างหน้าขององค์กร...ก็จะมีขึ้นในไม่ช้าก็เร็ววัน

 

ผลแห่งรางวัลที่รับ...ตอนขึ้นรับนี่เรายังขำที่มีคนเฮ...ปรบมือกันดังลั่นทั้งห้องประชุม

คนอื่นเขารับ...แค่ปรบมือกันเฉยๆพอถึงเราเสียงดังจนคนนอกห้องเข้ามาดูว่ามีอะไร

ผู้บริหารโรงพยาบาลหลายคน...ขอถ่ายรูปแสดงความยินดีเพียงแต่เราที่มากที่สุด

คิดต่อมาหลังจากออกมาจากห้องแล้ว...ขอบคุณทุกท่านครับที่ให้รางวัลครั้งนี้

กลับมาก็มาทบทวนตัวเอง...ที่ได้รางวัลครบรอบ84 ปีคราวที่แล้ว...ครั้งนี้รอบ 101 ปี

 

ครั้งที่แล้ว...ได้รางวัลเจ้าหน้าที่ดีเด่น

สองขั้นก็ไม่ได้...ได้พระเลี่ยมทองมาองค์หนึ่ง   รอต่อมาอีกเจ็ด-แปดปีถึงได้สองขั้น

ตอนนั้นที่ได้ก็เพราะมองไปรอบๆว่าเขาได้กันไปหมดแล้ว...ให้ไอ้คนนี้มันบ้างแล้วกัน

 

รับรางวัลครั้งนี้...สองขั้นไม่รู้ได้หรือเปล่า   ปีหน้าก็เกษียณอายุราชการแล้ว

ได้โล่ห์มาอันหนึ่ง...เอาไว้กินตอนเกษียณไม่ได้...  

ถ้าได้สองขั้นปีนี้...ท่านประยุทธ์ปรับเงินเดือนใหม่...เกษียณราชการได้สองขั้นอีกที

เงินบำนาญ...บำเหน็จตกทอด ทั้งเงินก้อนและเงินบำนาญรายเดือนตอนเกษียณ

คงได้อีกหลายสตังค์.....เสียดายมากๆเลยแล้วยังโกรธไม่หายกับท่านประยุทธ์

ประกาศกฎอัยการศึกแค่เกือบปีเดียว...น่าจะประกาศต่ออีกสักปีสองปี

ผม...จะได้อายุราชการทวีคูณเพิ่มขึ้น   บำนาญนี่จะได้เพิ่มอีกหลายพันเลยละ

ดันไปแขวะท่านนายกประยุทธ์ซะงั้น   ไม่รู้ว่าจะมีใครมาหิ้วไปปรับทัศนคติหรือเปล่า

 

ไม่เอา...ขอไปแล้วดื้อๆตามแบบผมดีกว่า...ลาแล้วครับเอนทรี่นี้ 

 

ปัจฉิมลิขิต   ขอน้อมมอบรางวัลที่ได้ให้ทุกท่านที่กระทำแต่ความดี   แต่ยังไม่เป็นที่ปรากฏครับ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 14/07/2015 เวลา : 11.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

ขอร่วมชื่นชมยินดีกับคนดีที่ตั้งใจทำงานอย่างแท้จริงด้วยคนนะคะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
wullopp วันที่ : 13/07/2015 เวลา : 20.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/health2you

ดีใจด้วยครับ ท่าน
ขอ แสดงความชื่นชม
คนสู้ชีวิต ครับ.........

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 13/07/2015 เวลา : 07.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

สวัสดีตอนเช้าครับคุณพิทักษ์ อ่านเนื้อหาและเส้นทางของชีวิต ที่ต้องต่อสู้และดิ้นรน ต้องเป็นในสิ่งที่ทำ จึงจะสามารถครองใจคนได้ ความเห็นอกเห็นใจผู้ที่เราปกครอง เป็นอะไร ๆ ที่เข้าถึงจิตใจของลูกน้อง เป็นประสบการณ์ที่ผู้บริหารทุกสังกัดควรนำเป็นตัวอย่าง จากวันนั้นมาถึงวันนี้ ผลงานเป็นที่ประจักษ์ในสายตา จนประสบความสำเร็จในกิจการการงาน เป็นที่ยอมรับของสังคม...ยินดีด้วยนะครับคุณน้องพิทักษ์

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ชบาตานี วันที่ : 13/07/2015 เวลา : 06.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

เท่าที่รู้จักนิสัยใจคอพี่บ่าวมา พอจะทราบว่า พี่บ่าวเราไม่ธรรมดา หรอยแหล่ะถ้าจะให้แหลงเป็นคนใต้
เป็นคนจริง คนด้น สะใจดีค่ะ
รางวัลที่มาในรูปแบบของขั้นพิเศษ หรือโล่ ต่างๆ มันมิใช่รางวัลที่แท้จริงๆ
หากแต่รางวัลที่ยิ่งใหญ่ คือ การทำสิ่งดีๆฝากไว้กับแผ่นดินมากกว่า ความสุขใจที่เกิดจากการทำงาน ความสุขใจที่ได้เห็นผลสำเร็จของงาน ความรักความภักดีของเพื่อนพ้องน้องพี่ที่เดินเคียงบ่าเคียงใหล่กับเรามาต่างหาก ที่เป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ หาซื้อไม่ได้
ชบาตานีทำงานในพื้นที่เสี่ยงภัยมานานนับสิบๆปี ยังไม่เคยมีโล่รางวัลใดๆในชีวิตเลยค่ะ ยิ่งเรื่องขั้นพิเศษน่าจะไม่ค่อยได้สัมผัสมากนัก ด้วยเพราะเหตุใดก็แล้วแต่
แต่รางวัลที่ชบาได้รับทุกวัน คือ ความสุขและรอยยิ้มที่คนรอบข้างได้รับค่ะ
ยินดีกับรางวัลด้วยน่ะจ๊ะพี่บ่าวที่เคารพ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
แม่หมี วันที่ : 12/07/2015 เวลา : 21.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ยินดีด้วยกับรางวัลที่พี่ได้รับ
อ่านเรื่องราวของพี่แล้ว โอ้โฮ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆฟันฝ่าเรื่องราวมามากมาย. ในตอนนั้นคงไม่ใช่เรื่องสนุกแต่พี่มาเล่าให้พวกเราอ่านได้อย่างเพลิดเพลิน(พี่คงอยากบอก ก็แกไม่ได้เจออย่างตรูนี่หว่า)
แม่หมีว่า ชีวิตการทำงานของพี่นี่มันยอดเยี่ยมมาก ปัญหาหลายอย่างแต่พี่ก็ผ่านมาได้ ได้รางวัลตั้งสองครั้ง แถมตอนรับรางวัลยังมีเสียงเฮอีกด้วย แสดงว่ามีคนรักและเข้าใจพี่มาก
ฟ้าจะงามหลังฝนพายุพัดกระหน่ำ. นี่ไงหลังผ่าตัดได้รับรางวัล
อ่านแล้วชอบจัง. คุ้มค่ากับการทำงานอย่างทุ่มเท
ดีใจด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ครูไทยใจเกินร้อย วันที่ : 12/07/2015 เวลา : 18.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krusak

ขอร่วมชื่นชมการทำความดีครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
BlueHill วันที่ : 12/07/2015 เวลา : 17.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

คนเดียวรับ 2 รอบเลยหรือครับพี่
แสดงว่า เป็นคนดีจริงแท้แน่นอน

ความคิดเห็นที่ 2 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พิทักษ์ วันที่ : 12/07/2015 เวลา : 10.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกการเยี่ยมเยียนและทุกความเห็น

คิดถึงเสมอทุกท่านโดยเฉพาะน้องพรายฯครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 12/07/2015 เวลา : 10.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่พิทักษ์
คนที่เอาแต่สั่งๆๆ ให้ผู้อื่นทำ อย่างมากคนเป็นได้แค่ "เจ้านาย" เขา ไม่สามารถก้าวไปเป็น "ผู้นำ" ที่เขารักเคารพได้

เรื่องสองขั้นของระบบข้าราชการนี่พูดกันลำบากเหมือนกันครับ เพราะดูว่าจะใช้ระบบอุปถัมภ์เป็นเกณฑ์พิจารณาซะเยอะ
หลายคนเบื่อที่จะทำ ก็เพราะทำแล้วไม่มีคนมองเห็นความดีแบบนี้นี่เอง
แต่พี่ไม่ได้เป็นแบบนั้น รางวัลที่ได้รับมอบมาจึงคู่ควรกับพี่ ต่างกับสองขั้นที่บางทีคนได้รับ ก็ไม่ใช่คนที่คู่ควร

ไม่เข้ามาพูดคุยกับพี่ซะนาน แต่คิดถึงอยู่เสมอนะครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน