*/
  • พิทักษ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : peephitak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 453
  • จำนวนผู้ชม : 919167
  • จำนวนผู้โหวต : 533
  • ส่ง msg :
  • โหวต 533 คน
<< สิงหาคม 2015 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 29 สิงหาคม 2558
Posted by พิทักษ์ , ผู้อ่าน : 2934 , 19:45:00 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน หวานหวาน , ลาดพร้าวซอยสิบสอง และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

 

            วันนี้...วันเสาร์ที่ตรงกับวันพระขึ้น 8 ค่ำเดือน 9  ตอนเช้าทำธุรกิจส่วนตัวเสร็จก็มานั่งหน้าคอมพิวเตอร์    เอื้อมมือเอี้ยวตัวไปหยิบสร้อยคอมาแขวน...น่าจะอยากรู้ว่าผมแขวนพระอะไรในคอ

มีรูปพระองค์นั้นมาฝาก…คือองค์นี้

 

 

 

            คนแก่นั่งคนเดียวก็นึกไปเรื่อยเฉื่อย...บางคนเขาเห็นรูปผมเขาก็มักว่าแก่อะไร    แก่ของจริงเลยครับปีนี้ 59 ขวบปีแล้ว...ปีหน้าเกษียณอายุแล้วยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีเลย   ใครจะจ้างไปเฝ้าไร่  เฝ้านา  เฝ้าร้านบอกได้นะ...แต่ต้องปีหน้าโน่นแน่ะ

            กลับมาอีกทีพูดไปถึงสร้อยมาเล่าเรื่องพระมาสู่กันฟังจะดีกว่า    เรื่องพระ...ความในที่นี้ก็คือพระเครื่องที่คนเขาเรียกขานนั่นแหละ   เรื่องเล่านี้ก็ขอว่าให้อ่านกันเป็นเรื่องสนุกสนาน   อย่าไปถือเป็นความงมงายในอิทธิบุญฤทธิ์เลยนะครับ

            เล่าเรื่องพระเลยดีกว่า...พ่อผม...ตาเพ่งนี่เป็นคนพิจิตร  ผมตอนเล็กๆก็เอาพระพิจิตรเม็ดข้าวเม่าองค์เล็กๆห้อยคอไว้   อิทธิฤทธิ์น่ะคงไม่มีอะไรเป็นที่ปรากฏหรอก   แต่ที่รู้ๆพระพิจิตรองค์นั้นลงไปอยู่ในท้องผมแล้ว

โถ...เด็กเล็กเจ็บเหงือกหน่อย มันแทะไปเรื่อยกินไปเรื่อย...แต่ผมเด็ดหน่อยดันกินพระดังซะด้วย

 

            มาองค์ที่สองที่พอจำกันได้  เป็นเหรียญพระครูสุทธิรัติ  เกาะสีชัง  เหรียญนี้ไม่เจอกับตัวเอง  แต่ตอนอยู่ ป.5  จำเหตุการณ์นั้นได้ดี    มีวัยรุ่นบนเกาะสีชัง ยกพวกตีกับพวกเรือประมง    ลองนึกภาพดูแล้วกัน   คนข้างละเป็นร้อยคนไล่ตี  ฟันแทง ยิงกันสนั่นเกาะสีชัง   

            ผลการรบนี่เด็กเกาะสีชังแทบไม่มีใครเป็นอะไรเลย   มีคนเดียวที่โดนฟันไม่เข้าแต่มาโดนแทงเข้าตอนด่าแม่คู่ปรับ     สภาพตอนเช้าผมยังไปเดินดู   ทั้งรอยเลือด  รูกระสูนปืนที่ข้างฝาพรุนเป็นร้อยรู โต๊ะนี่โดนยิงขนขาโต๊ะหักขาด   ด็กเกาะที่ส่วนใหญ่แขวนเหรียญพระครูสุทธิรัติไม่เจ็บหนักกันเลย    เหรียญนี้ใครมีก็หวงแหนกันมาก

 

            เรื่องพระเครื่องวัยเด็ก...อีกเรื่องก็เคยเห็นเจอกับตัวเอง    ก็ตอนชวนสมุนร่วมแก๊งค์ไปขอของดีจากพระธุดงค์ไปกันหกคนที่พระท่านปักกลดอยู่ขอของดีจากท่าน    ท่านยิ้มแล้วบอกว่าจะเอาไปต้องลองของ    มาสู่กระบวนการลองของง่ายๆก็คือ...ฟันด้วยมีดโต้ทำปลาที่พวกเราวิ่งไปขอมา

             ท่านให้เอาพระองค์เล็กๆใส่มือไว้    ไอ้อ๊อดเพื่อนผมเป็นคนแรกที่ลอง   ท่านฟันเงื้อเต็มที่ฟันลงมาสามครั้ง    ตาที่มองเห็นคมมีดมันกระเด้งเหมือนฟันยางรถยนต์  รอยมีดเป็นแค่เส้นขีดนิดเดียวเท่านั้น   คนที่สองที่ลอง ไอ้มารถ ไอ้นี่ท่านให้เอาพระใส่มือแล้วพนม    ดันมานั่งขยุกขยิกแหย่อยู่กับผม   พระท่านบอกไอ้คนนี้ผอมเอาเบาๆพอ   ฟันโจ๊ะลงมาโดนหนังเท่านั้น   เลือดพุ่งออกจากแผลนี่เป็นท่อแตกเลย

             เราเห็นกับตาเองว่าท่านจับที่ปากแผลมาชนกัน    แล้วเป่าไปที่แผลเลือดก็หยุดแผลเหลือแค่รอยแยกนิดเดียวเท่านั้น ผลต่อมาหลังจากที่เผ่นหนีเพราะตกใจที่เห็นเลือด    คงไม่เล่าต่อ แต่ขอบอกได้ตอนนี้ว่า

“ พระเครื่องมีอิทธิฤทธิ์ที่ทำให้อยู่ยงคงกระพัน...นี่เป็นเรื่องจริงและเชื่อถือสำหรับผู้ที่ได้พบกับตนเอง” 

 

             ตัดจากเรื่องเด็กมาผู้ใหญ่เลยดีกว่า...บางเรื่องราวของพระเครื่องนี่บางทีก็พิสูจน์ไม่ได้      พอๆกันกับเรื่องภูตผี ปีศาจ ที่ถ้าใครไม่เจอกับตนเองก็จะไม่เชื่อ  สำหรับผมทั้งเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธื และเรื่องภูตผีปีศาจนี่มีจริง   ล่าสุดนี่กลางวันแสกๆที่ชั้นใต้ดินชั้น 4    เดินๆตรวจงานอยู่มีคนเดินผ่านห่างไปสักสิบเมตรเอง   เราก็เดินตามไปดู...ผนังสามด้านมันตันดูที่บังเสาก็ไม่มีใคร  ทางออกมีทางเดียวที่เราเดินเข้าไป     แล้วผู้หญิงที่เราเห็นเดินผ่านหน้าเรา...ทั้งที่ไฟสว่างโร่   หายไปไหน

สงสัยแต่แรกแล้วว่าคนงานหรือกรรมกรทำไมใส่ชุดสีขาวๆ...นึกแล้วบรื้อว...กลัวครับ

           เครื่องรางของขลังนี่ก็เคยเจอ...ตระกรุด    เมื่อก่อนเขาฮิตอาจารย์อ๊อด  วัดสายไหมกัน     ให้ไอ้เจ๋งน้องผมหามาให้สักดอกหนึ่ง     หายไปสามวันเอามายื่นให้ผม    ตอนยื่นให้ก็สงสัยว่าทำไม่ตัวมันเอียงๆยกแขนไม่ค่อยๆขึ้น

คำตอบ “ หลวงพ่อท่านบอกว่าเอาไปต้องลอง “

โดนอีดาบฟันซะสามทีซ้อนไอ้เจ๋งบอก...ไม่เข้าเพราะเหนียวจริง    แต่โคตรจุกเลย

            อีกดอกหนึ่งน้องอีกคนเอามาให้   วัดประชุมราษฎร์ คลอง 6 ลำลูกกา  ได้มาใส่กระเป๋าเสื้อไว้   วันนั้นไม่ได้ห้อยพระไปเพราะลืมตั้งแต่เช้า     ทำงานมีช่วงหนึ่ง  เอื้อมแขนเหวี่ยงไปเก็บของที่พื้น    มีโต๊ะเล็กติดกันที่ทำเองโดยเอากระจกมาทำพื้นโต๊ะ   แขนใกล้ข้อศอกกระแทกพอดีกับมุมโต๊ะที่เป็นกระจก   โต๊ะลอยขึ้นทั้งตัวจากที่แขนเรากระแทกจนล้ม      ในใจก่อนหันมอง...โดนเย็บแผลยาวแน่ๆเลย     ไม่มีแผลครับ...มีรอยนิดเดียวเป็นหลุมจิกเลือดก็ไม่ออกด้วยเหนียวจริงในตอนนั้น...แต่ให้ลองอีกไม่เอาแน่นอน

             อีกครั้งหนึ่ง...มีผู้รับเหมาก่อสร้างเอาพระมาให้     เป็นหลวงปู่บุญเนื้อผงยาพิมพ์สะดุ้งกลับ    ก็รับไมตรีนั้นไว้เพราะถ้าไม่รับ...เจอคำพูดว่าผมก็จะไม่ทำงานกับพี่อีกเลย   ได้มาก็เอาใส่กระเป๋าข้างเอวไว้...เพราะกรอบพระแตกยับแถมห่วงหักด้วย     ในคอวันนั้นที่แขวนคอคือ พระ ตาขุนโหร กู้วิกฤติ  ที่ได้รับแจกมาจากน้องชายที่เคารพกันในวันเปิดร้านพระ

             นั่งแท็กซี่จากอนุสรณ์สถาน...ไปยังที่ทำงานที่ลำลูกกาคลอง 5    ฝนตกหนักมากพอขึ้นสะพานข้ามคลองสี่...เราก็ชะโงกลุกบอกคนขับว่าลงสะพานให้เตรียมชิดซ้ายมือ   จังหวะนั้นรถปิ๊กอัพข้างหน้าเบรกกะทันหัน    แท็กซี่คันเรานั่งก็เบรกตามด้วย   แต่ไอ้รถห้องเย็นที่ตามหลังคันที่เรานั่งมามันไม่ยอมเบรก    เสยตูมแท๊กซี่ที่เรานั่งไปอัดกับรถข้างหน้า

              เราลอยทั้งตัวไปติดเพดาน  หล่นลงมาก็หันไปดูข้างหลัง   กันชนรถห้องเย็นโผล่เข้ามาในห้องโดยสาร   หันไปดูข้างหน้า...มันโดนอัดย่นมาทั้งข้างหน้าข้างหลังเหลือแค่ที่เรานั่งเท่านั้น     นึกถึงถังแก็สท้ายรถก็เผ่นลงมาตั้งหลักที่ข้างถนน    คนเยอะแยะดันมาถามที่เรา

 “ พี่แขวนพระอะไรในคอครับ...ขอดูหน่อย”

               แทนที่เขาจะไปช่วยไอ้คนขับที่ขาหักโดนอัดติดรถอยู่ออกไม่ได้     ดันมาขอดูพระเราเสียนี่     วันนั้นไม่เจ็บอะไรเลย...คิดว่าคงเป็นเพราะจังหวะและน่าจะมีพระคุ้มครองด้วยให้รอดมาได้

สององค์นี่มีรูปมาให้ดูกันด้วยครับ

 

 

 

             สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมานี้...เจอเรื่องแปลกๆหลังจากที่เอาพระที่เล่าเรื่องว่าหยิบมาแขวนตอนต้นเรื่อง    รุ่นนี้เป็น พระขุนแผนพรายแม่พิกุล   วัดจอมเกษ อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา      เรื่องแปลกๆและที่ผิดสังเกต...คือคนที่โทรหาผมเขามักบอกว่า ตอนคุยกับผมมักได้ยินเสียงผู้หญิงในโทรศัพท์ด้วย

              มีคนหนึ่ง...เราโทรไปหาเขา   เราก็ได้ยินเขารับโทรศัพท์นะ...ได้ยินแต่เขาพูดว่า” อะไรวะไม่เห็นรู้เรื่องเลย”   ผมก็กดวางแล้วโทรกลับไปใหม่...เขาก็ฟ้องว่าตอนรับโทรศัพท์มีเสียงผู้หญิงบอกว่า

“ ในตู้มีอะไรกินบ้าง...ไปดูซิ   ไม่เอา...ไม่รู้เรื่อง...ไปแล้ว “

             จะมีผู้หญิงที่ไหนก็เราเดินข้างถนนอยู่คนเดียว   เราก็ไม่ได้บอกอะไรหรอกในตอนนั้น      จนกระทั่งมาเมื่อวันวานเจออีกรอบ      เราโทรไป...ได้ยินเสียงเขารับ   เสียงได้ยินฮัลโหลๆหลายรอบแล้วก็วางสาย   โทรไปใหม่...เขาเล่าให้ฟังว่า      มีเสียงผู้หญิงในโทรศัพท์บอกว่า

“ อะไรรู้...ได้ยินก็รับสิ  ทำอะไรไม่รู้เรื่องเลย “

              พอเขาเล่าให้ฟังเราก็หัวเราะ...ไม่อยากจะบอกว่า...ไม่รู้เสียงพรายแม่พิกุลหรือเปล่า    พรายแม่พิกุลที่วัดจอมเกษ  อ.บางปะหัน อยุธยา   นี่เขาว่าศักดิ์สิทธิ์มากบนบานสิ่งใดได้ดังใจประสงค์

               พระเครื่องเรื่องเล่าสนุก...เป็นความศรัทธาและเชื่อส่วนตัวของบุคคลต่างๆเท่านั้น    ผลจากอิทธิฤทธิ์...หรือการดลบันดาลให้เป็นไป     คงไม่มีใครตอบได้นอกจากได้ประสพพบแก่ตนเอง      รักได้...ชอบได้...หรือศรัทธาในพระเครื่องที่ตนเองชมชอบได้   

             อย่างมงายเหมือนเช่นการทำบุญด้วยเงินมากๆ...แล้วจะได้บุญมาก     

จิตที่บริสุทธิ์ในบุญกุศล...ที่จะทำให้คนที่คิดดี...กระทำแต่ความดีมีความสำเร็จและสมประสงค์ทุกประการจากผลบุญนั้นๆ

 

เล่ามายาวนาน...ลาดื้อๆตามแบบผมแล้วครับ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
KayBKK วันที่ : 20/09/2015 เวลา : 11.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kay2015

ชอบประโยคนี้ค่ะ....อย่างมงายเหมือนเช่นการทำบุญด้วยเงินมากๆ...แล้วจะได้บุญมาก 👏🏻👏🏻👏🏻

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 01/09/2015 เวลา : 13.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

ชอบจังค่ะ สนุกดีจัง แต่ได้ยินเสียงผู้หญิงมันสนุกแกมสยองนะคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
INDYLOVE วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

อ่านไปอ่านมา มาต๊กใจตอนคอมเม้นต์เจอเปรตนี่แหละค่ะพี่พิทักษ์ ฮา ฮา

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
แม่หมี วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 13.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านเพลิน อ่านแล้วต้องอมยิ้ม แตบางช่วงร้องบรื๊อววว์

ก็ตอนอ่านเรื่องผีนี่แหล่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
กำหนัน วันที่ : 30/08/2015 เวลา : 19.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 30/08/2015 เวลา : 09.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกความเห็นและการเยี่ยมเยียน

น้องชาย...น้องเจ้าหญิง แน่นอนก็ต้องหลวงพ่อทวดที่ครอบคลุมทั่วจักรวาล
กลัวผีก็ภาวนาคาถาหัวใจเปรต...ทุ..สะ..นะ..โส ก็พอจะช่วยได้
พูดถึงเปรต...ผมเจอบ่อยมากตอนอาบน้ำเสร็จแล้วไปยืนอยู่หน้ากระจก หน้าดันเหมือนผมอีกสะด้วย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Chaoying วันที่ : 30/08/2015 เวลา : 05.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

เออ..พี่ทั่นเชื่อไหม..มีเมืองไทยนี่แหละที่มี..พระเครื่อง..ที่เมืองเมียนมา ไม่มีพระเครื่องนะ แปลกป่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Chaoying วันที่ : 30/08/2015 เวลา : 05.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

อา...เจ้าหญิงมีแขวนเหมือนคห. 4..หลวงพ่อทวดและท้าวเวสสุวรรณผ้ายันต์ และท่องมนต์หลวงพ่อทวดด้วย และมนต์หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์แห่งวัดท่าซุง อุทัย เพราะสั้นๆ ง่ายๆ จำได้ดี พี่ทั่นแหละ มีคาถาอะไรไหม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
chailasalle วันที่ : 30/08/2015 เวลา : 02.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

พี่นี่เน้นเหนียว คงกระพัน ผมเอง ก็ไม่เคยเจอ นะ เห็นหมอแทงเข็มทีไรเข้า อิอิ เพื่อนๆก็มีประสบก ารณ์ แต่ผมไม่มีนะ หากเรื่องผี ต้องยันต์หลวงปู่ทวด และ ท้าวเวสุวรรณ เด็ดขาดนัก

ความคิดเห็นที่ 3 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พิทักษ์ วันที่ : 29/08/2015 เวลา : 23.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

คุณชาลี...องค์เดียวก็สุดยอดแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 29/08/2015 เวลา : 22.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ผมห้อยหลวงพ่อทวดครับ
เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจที่คล้องคอไว้ตลอดครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 29/08/2015 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอขอบคุณทุกการเยี่ยมเยียนครับ

เคยบอกเด็กตอนที่เขาถามว่าพี่จะเอาตระกรุดไหม...
ตีรันฟันแทงกับเขาก็ไม่ไหวแล้วแก่ปานนี้...เอาไปก็ไม่มีประโยชน์
ยิง...ก็ไม่เข้า(ไป)...ฟัน...ก็ไม่ออก(ไป)...ใครก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
ถ้าหาพระหนักไปทางมหานิยม...ท่านก็ให้นิยมแต่จะสร้างวัดถาวรวัตถุให้ใหญ่โต...เงินเราน้อยทำำบุญก็จะได้น้อยตาม
ยังก็เหลือพระเมตตา...นี่ไม่ต้องไปหาที่ไหนเลยมีแต่คนมาขอเมตตาจากเราตลอด...ไม่ให้งานก็ไม่เสร็จ

นิยม...ศรัทธาได้...แต่อย่างมงายครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน