• มาลัยกุล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sunblock_error@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-27
  • จำนวนเรื่อง : 16
  • จำนวนผู้ชม : 14443
  • ส่ง msg :
  • โหวต 4 คน
jarun
เพียงหยดน้ำ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/jarun
วันอังคาร ที่ 29 พฤษภาคม 2550
Posted by มาลัยกุล , ผู้อ่าน : 443 , 20:40:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ป่วย 3ผมละเกลียดมันเข้ากระดูกดำ จะชน  จะล้มเจียนตายปานไหน  ไม่อยากมองให้เสียลูกตา...                 รถของเราเป็นรถเก่าๆ เพิ่งซื้อต่อจากเพื่อนที่ทำงานอยู่ด้วยกัน เจ้าของเดิมบอกเพื่อนว่าเป็นรถมือสอง...  จะสาม สี่ ห้า หก  หรือมือที่ร้อย ผมขี้เกียจใส่ใจ  แค่มันสามารถแล่นไปได้ก็โอเคแล้ว  มันคือรถคันแรกในชีวิตของผม  ต้องลงทุนใช้ชีวิตถึงสี่สิบกว่าปี  ต่อมความเบื่อหน่ายรถเมล์ในกรุงเทพฯมันถึงคราแตกกระจาย   อ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 พฤษภาคม 2550
Posted by มาลัยกุล , ผู้อ่าน : 227 , 14:06:49 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ณ ท่อระบายมูลอาจมหลั่งไหลมิรู้หน่ายเหนื่อยต่างสายตาจับต้องผ่านไป...เร่งรีบหลั่งไหลใครหลีกหนีใคร..............ความทรงจำเลือนหายฉับพลัน.......

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 พฤษภาคม 2550
Posted by มาลัยกุล , ผู้อ่าน : 342 , 11:22:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ค่ำคืนที่ไร้ดาว ขณะข้าพเจ้านั่งเข้าเวรอยู่ในป้อม  ภายในพื้นที่โรงงานประกอบรถยนต์แห่งหนึ่ง  ในเขตจังหวัดสมุทรปราการ มันเป็นเวลาดึกมาก  สังเกตได้จากดาวเหนือเริ่มคล้อยต่ำ  ดวงตาของข้าพเจ้ายังคงเบิกโพลง  สอดส่ายไปมาตามรั้วเขตแดนที่รับผิดชอบ  หากมองไปตามแนวรั้วทางขวาเห็นลิบๆ  อีกป้อมหนึ่งนั้น  เขาเป็นเพื่อนของข้าพเจ้าเอง  เรามาจากหมู่บ้านเดียวกันเคยวิ่งด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆเวลากลางคืนเพื่อความปลอดภัยในทรั....

อ่านต่อ

Posted by มาลัยกุล , ผู้อ่าน : 441 , 11:00:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ป่วย 2 ห้างสรรพสินค้าใหญ่มหึมาตั้งตระหง่านหันหน้าประชันกัน  มีถนนสองชั้นทอดร่างซ้อนกันกั้นระหว่างกลาง ต่างตกแต่งแข่งขันความหรูหราโอ่อ่า  สีสันเร้าใจดึงดูดลูกค้าให้เข้ามาควักเงินออกมาจับจ่าย  ฟากโน้นขวามือ  ถัดไป ไม่เกินร้อยเมตร  เสาเข็มตั้งโด่เด่คนงานกำลังก่อสร้างกันอย่างขะมักเขม้นมิรู้เหน็ดเหนื่อย  แม้จะเป็นห้วงยามที่ร่างกายต้องพักผ่อนเพราะนี่มันก็ส่องทุ่มแล้ว  แต่ยังคนต้องสร้างฝันให้ใครบางคน...  อี....

อ่านต่อ

Posted by มาลัยกุล , ผู้อ่าน : 411 , 10:46:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ป่วย รถเมล์แล่นเข้ามายังไม่ทันจะถึงป้าย  ผู้คนที่ต่างก็ยืนรอกันอย่างหงุดหงิด พากันวิ่งกรูตามรถเมล์แล้วยืนออกันเป็นกระจุกอยู่ตรงประตูเมื่อมันจอดนิ่ง  ฉันอยู่ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้น  ต่างก็มาดมั่นว่าจะได้นั่ง   ฉันก็เช่นกัน  ผู้โดยสารบนรถค่อยๆ  ไหลออกจากประตูอย่างยากลำบากเพราะแทบจะไม่มีทางเดิน  แววตาของผู้โดยสารบนรถต่างจับจ้องมายังเบื้องล่างอย่างหงุดหงิด  ฉันแลเห็นแล้วก็ต้องหลับตา  เสียงอึกทึกอึงคะนึง  ....

อ่านต่อ


/2