• อัตนัย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-06-26
  • จำนวนเรื่อง : 66
  • จำนวนผู้ชม : 261781
  • ส่ง msg :
  • โหวต 58 คน
Working Mom
ณ ที่นี่ สถานีที่บอกเล่าเรื่องราว & ความรู้สึกต่างๆ เรื่องราวที่คนอื่นอาจไม่อยากรู้ ไม่อยากจะถาม แต่คุณแม่คนนี้อยากจะเล่า ^ ^
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/jinnie061
วันพุธ ที่ 17 มีนาคม 2553
Posted by อัตนัย , ผู้อ่าน : 2756 , 18:22:11 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ข้อความบังเอิญ.... พอดีมีเพื่อนส่งมาให้ อ่านแล้วรู้สึกดี ยาวไปนิดแต่ก็อยากให้ทุกคนได้อ่าน 

มีคนเคยบอกว่า...ชีวิตคือความบังเอิญ..
แต่ความบังเอิญบางครั้งก็เปลี่ยนแปลง...มุมมองเราใหม่ทั้งชีวิต
"
ผมไม่เคยเชื่อในข้อความนี้...จนกระทั่งวันธรรมดาวันหนึ่งที่ผมเปิดมือถือขึ้นตอนเช้า
 ผมได้รับข้อความ SMS บอกว่า ผมมีข้อความเสียงฝากไว้ใน Voice Mail Box ของผมให้โทรเข้า ไปฟัง...

ผมกด เข้าไปฟังแต่พอฟัง...ผมกลับรู้สึกแปลกใจใหญ่เพราะเสียงของคนที่ฝากข้อความไว้นั้นผมไม่คุ้น
เอาเสียเลย...
และยิ่งฟังข้อความที่ฝากไว้...ยิ่งน่าจะไม่เกี่ยวกับผมเลยด้วยซ้ำ แต่เสียงเศร้าของชายสูงวัยนั้น ทำให้
 ผมสะดุดใจผมอย่างยิ่ง

"
ชัย....นี่พ่อนะพ่อพยายามติดต่อลูกหลายครั้ง แต่ติดต่อไม่ได้ คือพ่อต้องเข้ารพ.ไปผ่าตัดอาทิตย์หน้า
 และหมอให้พ่ออยู่ที่โรงพยาบาลตั้งแต่พรุ่งนี้ ที่บ้านไม่มีคนอยู่ถ้าลูกว่างก็แวะมาได้ที่โรงพยาบาลโคราช บางทีพ่ออาจจะเหลือเวลาไม่มาก..."

เสียงปลายทาง...สิ้นสุดลง ผมอึ้งและงง กับข้อความที่เพิ่งฟังจบไปอยู่พักหนึ่ง


ผมไม่ได้ชื่อชัย...และผมก็ไม่มีพ่ออยู่โคราชพ่อผมเสียไปนานมากแล้ว...

ผู้ชายคนนั้นคงกดเบอร์โทรผิด ผมคิดแค่นั้นและพยายามไม่ได้สนใจกับสิ่งที่ผมเพิ่งฟังมา

ทำไมต้องสนใจ? มันไม่เกี่ยวกับผม!


แต่ตลอดวันนั้น เสียงล้าๆ เหนื่อยๆ ของชายคนนั้นที่ฝากไว้ใน Voice Mail Box วนเวียนเข้ามารบก
วนใจผมเป็นระยะ...
ผมได้แต่คิดว่า ผมมีสิทธิ์ที่จะลืมมัน? มันไม่ใช่หน้าที่อะไรของผมที่จะต้องสนใจ กับแค่การฝากข้อความ
 ผิดเบอร์...

แต่ประโยค "บางทีพ่ออาจจะเหลือเวลาไม่มากนัก..." มันทำให้ผมรู้สึกแย่หากไม่ลุกมาทำอะไรสัก
อย่าง

ผมตัดสินใจโทรกลับไปที่หมายเลขที่โทรมาฝากข้อความไว้....ซึ่งเป็นโทรศัพท์บ้าน...

ผมโทรไปหลายต่อหลายครั้งไม่มีคนรับสาย....ใช่ป่านนี้เค้าคงอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว
 ผมได้แต่ถอนใจและพยายามบอกว่าตัวเองทำดีที่สุดแล้ว...

แต่ตอนเย็นของวันนั้น ในที่สุด ความสำนึกดี...(ที่มีอยู่ไม่มากนักในตัวผม)

ก็(ดัน) ดลบันดาลในให้ผม หาทางออกได้ว่าผมน่าจะลองโทรไปหาเบอร์มือถือที่ใกล้เคียงกับผมดู

เผื่อบางทีอาจจะมีเบอร์ใด...ที่อาจจะเป็น ลูกชายของคนที่ฝากข้อความไว้ก็ได้

เพราะถ้ากดผิดได้แสดงว่าหมายเลขคงจะห่างกันไม่มาก


ผมตัดสินใจไล่...กดเบอร์มือถือ ที่ใกล้เคียงกับเลขหมายโทรศัพท์ของผมตั้งใจว่าจะกด แค่สิบ
เบอร์แรก...เท่านั้น
โดยเรียงจากเลขที่ใกล้เคียงกันมากที่สุด...ผมทำมันด้วยความไม่เต็มใจเท่าไหร่นักหรอก..

เพราะมันไม่สนุกเลยที่คุณจะต้องโทรไปหาใครที่ไม่รู้จักแล้วบอกเค้าว่า


"
สวัสดีครับ คุณชื่อชัยหรือเปล่าครับ...ผมเป็นคนที่มีเลขหมายโทรศัพท์มือถือใกล้เคียงกับคุณ คือ คุณพ่อ
คุณคงกดเบอร์ผิด และฝากข้อความไว้ที่ Voice Mail ของผม คือ ท่านบอกว่า เค้ากำลังจะเข้าผ่าตัดที่โรงพยาบาลทีโคราชอาทิตย์หน้า...."

ทายซิครับ...ผมได้รับคำตอบ....อะไรบ้าง
?
บ้างก็วางสายใส่อย่างไม่ปราณี...

บ้าง..ก็ถามกลับมาว่า คุณบ้าหรือเปล่า
?
แต่คำตอบยอดนิยมที่ผมได้รับ...คือ...."ขอโทษนะค่ะ...ดิฉันไม่ซื้อประกันตอนนี้...และทำบัตรเครดิต
ครบทุกธนาคารแล้วค่ะ"
ผมอยากจะบ้าตาย..ผมไม่ได้พูดอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องประกัน กับบัตรเครคิตซะหน่อย..เฮ้อ...


บางที...คนสมัยนี้ คงยุ่งเกินกว่าที่จะคุยกับคนแปลกหน้า..ก็ได้...มั้ง
……
ผมนึกโกรธเจ้าความสำนึกดีในตัวเอง...ที่มันยังดึงดันพยายามต่อ...

จากที่ตั้งใจว่าจะโทรแค่ 10 เบอร์ที่ใกล้เคียงเท่านั้น แล้วผมก็ลามปาม...โทรไปถึง..สามสิบเบอร์

แต่ในที่สุด..ผมก็ต้อง..ถอนใจ ...หมดหวัง..เมื่อเบอร์สุดท้ายก็ติดต่อไม่ได้

ผม...ตัดสินใจฝากข้อความVoice Mail ของหมายเลขที่ผมลองสุ่มโทรไป...ด้วยประโยคที่ผมพูดซ้ำ

กันมากกว่า 30 รอบ อย่างเชี่ยวชาญ


"
สวัสดีครับคุณชื่อชัยหรือเปล่าครับ...ผมเป็นคนที่มีเลขหมายโทรศัพท์มือถือ ใกล้เคียงกับคุณ คือคุณพ่อ
 คุณคงกดเบอร์ผิด และฝากข้อความไว้ที่ Voice Mail ของผม คือ ท่านบอกว่าเค้ากำลังจะเข้าผ่าตัดที่ โรงพยาบาลทีโคราชอาทิตย์หน้า...."

ผมวางสาย...เบอร์โทรที่เป็น...เป้าหมายสุดท้าย...เสร็จสิ้นไปแล้ว...

ผมพยายามปลอบใจตัวเองว่า...ผมทำดีที่สุดแล้ว...และไม่ควรรู้สึกผิดอะไรอีก

ผมหลับตานึกภาพพ่อของคนที่ชื่อชัย....ที่ต้องนอนป่วยโดดเดียวที่โรงพยาบาล

ผมได้แต่หวังว่าเค้าจะมีช่องทางการติดต่อสื่อสารอย่างอื่นที่ทำให้สองคนนี้ได้คุยกันได้
 แต่แล้ว...สวรรค์ ก็คงมีตาอยู่บ้าง...
(
จริงๆ ผมว่าสวรรค์น่าจะมี Call Center เพราะถ้ามีแค่ตาบางทีอาจจะมองไม่เห็นทุกคนที่เดือดร้อน)


แล้วอยู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์จากเลขหมายหนึ่งเข้ามา นั่นคือเลขหมายสุดท้ายที่ผมฝากข้อความไว้ใน
Voice Mail นั้นเอง

"
ขอโทษนะครับคุณใช่คนที่ฝากข้อความไว้ใน Voice mail ของผมหรือเปล่า? ผมชื่อชัย
…"
และแล้วภาระกิจอันยิ่งใหญ่ของผมก็สำเร็จ เมื่อคนที่ชัยโทรกลับมาจริงๆ


แม้ในน้ำเสียงของเค้าดูจะไม่ค่อยไว้วางใจกับเรื่องที่ผมเล่าเท่าไหร่และยังสงสัยอยู่หลายประเด็น
 แต่เมื่อผมบอกว่าเขาสามารถโทรไปสอบถามที่โรงพยาบาลโคราชได้ว่ามีชื่อพ่อเค้าอยู่หรือเปล่า
เขาวางหูและเงียบหายไปพักและโทรกลับมาขอบคุณผม

เพราะที่โรงพยาบาลโคราชยืนยันว่ามีคนป่วยเป็นมะเร็งขั้นสุดท้ายที่ชื่อตรงกับคุณพ่อของเค้าจริงๆ

ผมอึงไปพัก...เมื่อรู้ว่า...น้ำเสียงล้าๆ...ที่ผมได้ยินจาก Voice Mail Box นั้นเกิดจากการเป็นโรค
ร้ายระยะสุดท้าย..

ชัยรีบเดินทางกลับไปโคราชเขาไปถึงก่อนที่พ่อจะผ่าตัด

แค่หนึ่งวัน ชัย โทรมาขอบคุณผมอีกครั้ง
 
เขาเล่าว่าสาเหตุที่เขาต้องปิดมือถือ หนีหน้าครอบครัวและคนอื่น

เพราะธุรกิจที่เขาที่กรุงเทพมีปัญหา เขาต้องหนีเจ้าหนี้ที่ตามทวงอย่างหนัก

เขาบอกว่า แต่สิ่งที่โชคดีที่สุดของเขา ตอนนี้ อย่างน้อยเขาก็ได้มีเวลาได้ดูแลพ่อ แม้จะเป็นช่วงเวลา
สุดท้ายก็ตาม

ผมยังเก็บข้อความเสียง ของคุณพ่อของชัยเอาไว้ และ แอบกดเข้าไปฟังอีกหลายครั้ง
 เพราะ ท่ามกลางชีวิตที่ยุ่งวุ่นวายจนไม่มีเวลาจะสนใจคนอื่นของผม
ข้อความเสียงนั้น ใน Voice Mail Box ที่ผมได้รับโดยบังเอิญนั้น...คอยเตือนให้ผมรู้ซึ้ง ถึงความ
หมายของคำว่า




"
การที่เรายอมลำบากเพียงเล็กน้อย...เพื่อคนอื่นบ้างนั้นใครจะรู้ว่า...บางที มันอาจจะหมายถึงสิ่งที่มี
ค่าที่สุดของอีกคนหนึ่งก็ได้"


"

ขอบคุณ forward mail ดีๆ

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ปุยฝ้ายกลางฟ้า วันที่ : 19/03/2010 เวลา : 10.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/artmotion

ผมไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าของพ่อ เพราะท่านเสียไปตั้งแต่ผมยังแบเบาะ จากการสู้รบกับ ผกค.เมื่อปี 2514 แต่ตอนนี้ผมมีโอกาสได้เป็นพ่อของเด็กหญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งแล้ว เลยเข้าใจความรู้สึกของคนที่เป็นพ่อดีครับ..

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 18/03/2010 เวลา : 08.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

โชคดีที่ได้ดูแลพ่อค่ะ ป้าอิมไม่มีโอกาสได้ทำ
จำได้ว่า พ่ออุ้มไปที่บ่อน้ำ ให้เกาะขอบบ่อไว้
แล้วพ่อล้างเท้าให้ทุกคืนก่อนอุ้มไปเข้าที่นอน
อายุตอนนั้นน่าจะประมาณ 5-6 ขวบ พอจำความได้ค่ะ

คิดถึงพ่อเนอะ....คุณอัตนัย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
roselobster วันที่ : 17/03/2010 เวลา : 22.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°

จะรู้สึกดีแค่ไหน..
หากสิ่งที่เราพยายามทำไปนั้น
ได้ช่วยให้คน คน หนึ่งรู้สึกเป็นสุขได้

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 17/03/2010 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

การที่เรายอมลำบากเพียงเล็กน้อย...เพื่อคนอื่นบ้างนั้นใครจะรู้ว่า...บางที มันอาจจะหมายถึงสิ่งที่มีค่าที่สุดของอีกคนหนึ่งก็ได้

จริงครับ
และเมื่อทำสำเร็จแล้ว คุณจะมีความสุขใจ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มุสิกะตะวัน วันที่ : 17/03/2010 เวลา : 18.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mataharee

เป็น forward mail ทีมีความหมายอย่างยิ่งครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]