• marttrinii
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : marttrinii@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2017-06-09
  • จำนวนเรื่อง : 289
  • จำนวนผู้ชม : 61536
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2 คน
jjy
ลองวาดฝันเท่าที่มือไป ในขณะที่โลกทรรศน์มีสิทธิ์งง... ตอนแวบกันนิดนึง ณ.จุดบังเอิญ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/jjy
วันพุธ ที่ 25 เมษายน 2561
Posted by marttrinii , ผู้อ่าน : 591 , 20:01:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

 

 

บทที่ 11

 พบว่าสมุนไพรตะวันออกยาตรีผลาแก้เบาหวานได้

จริง ๆ  เหมือนคำว่า “เข็ดจริงๆให้ดิ้นตาย”ที่ท่าน พตต. ประชา พูนวิวัฒน์ เขียนไว้ในหนังสือและอานองต์พบในนิตยสาร”ฟ้าเมืองไทย” ในยุคงานหนังสือฉบับเป่๋าอันเลอเลิศ         ถ้าอานองต์ไม่ผิด  พบว่าสมุนไพรตะวันออก(ปรึกษาแพทย์แผนโบราณเพื่อกฎหมาย)   ยาสูตร  "ตรีผลา"  แก้เบาหวานได้  มันอย่างงัย และยังมีอีกหลายพันขนาน ที่ตัวยาตามป่ายังหาได้อีก แม้จะหมดไปจากตามบ้านแล้ว  คำว่าสิ้นสุดที่จะแก้ไขกันนั้นไม่มี ทางแก้ของคน

และ   โลก และโรค มีแบบเป็นคือ มีร้อนแล้วมีเย็นแก้ได้ฉันใด                      

อานองต์จะตามเข้าไปดู แต่อย่าลืมว่า ก่อน

ใช้   ปรึกษาหมอที่มีใบอนุญาตก่อน มิใช่เพราะ ฟังเขาว่า ลือมา  ผีบอก อีกมากมายบอกมา แม้ท่านผู้รู้บอกมา  ต้องใช้หลักตรรกวิทยานการเชื่อแบบ แบบกาลามสูตร ดูเพิ่มเติมใน(วิกิพีเดีย)         เรื่องของตรีผลา อ่านเพิ่มเติม(วิกิพีเดีย กูเกิล)  ยุคนี้เป็นยุคแห่งความจริง เป็นยุควิทยาศาสตร์ขั้นสมบูรณ์ ไม่ว่าอะไรมันเป็นระบบหมด มันเป็นยุค”ลดทอน”สรรพสิ่งให้เร็วกว่าเสมือนจริงตามตาเห็นอีกด้วย 

อานองค์ว่า   เพราะฉะนั้นที่เขามีทะเบียน

อนุญาตอะไรไว้ หรือที่ทางราชการกำหนดไว้มั่นเหมาะไว้   จึงเป็นสิ่งน่าไว้ใจเป็นปฐม และไม่ผิดกฏกติกาของสังคม อานองต์หมายถึงอย่างนั้น  ตัวยามีอะไรบ้าง   "ตรีผลา"   มีคือ มะขามป้อม สมอไทย สมอพิเภก  ดูอ้างอิง และดูเพิ่มเติมที่กล่าวถึงแหล่งเชื่อมโยงไว้  มิใช่อานองต์ไม่เชื่ิอสิ่งที่มีอยู่ตาม ที่เป็นเห็นกันอยู่  แต่ว่าเอาทางเลือก เ

เอาแบบ  ”องค์รวม”(จำได้ว่าคุณหมอประเวศ วสี เคยบอก) เอาสิ่งที่มันใกล้ตัวและมันลงตัวตัวกับตนเอง และใช้ได้  บรรพบุรุษที่อานองเตมีสรรพยาไทยทุกอย่างวัตถุยาในอดีต แต่ปัจจุบันหมดไปแล้ว เพราะสมัยก่อนหมอต้องนั่งม้ามารักษาคนในเหตุฉุกเฉิน  ที่มีแหล่งไข้ติดต่อไปให้มาและจ่ายเงินแน่นอนมิใช่ฟรีเสมอไป อันนี้สมัยก่อนน่ะ

    และพบว่า มิใช่รถฉุกเฉินเหมือนเดี๋ยวนี้ บริการครบวงจร ฉะนั้นสมุนไพรหญ้าทุกชนิดจึงเป็นยา ท่านบรมครูหมอชีวกโกมารภัจจ์ท่านถูกอ้างถึงตลอดเวลานเรื่องยาสายสมุนไพรและแผนโบราณ ดูอ้างอิงเชื่อมโยง (วิกิพีเดีย)

    อนึ่งอานองต์ขอทำความเข้าใจหากคำในนวนิยายอื่นใดที่ไปพ้องทางอารมณ์โดยมิได้เจตนาให้ถือว่าเป็นเจตนาของนวนิยาย แต่อานองต์ไม่มีเจตนา และไม่คิดูหมิ่นเบื้องสูงเช่นหมิ่นภาษา หมิ่น ศาสนา หมิ่นรัฐะ หมิ่นสถาบันชาติศาสนาและ พระมหากษัตริย์  หรือคิดหมิ่นเบื้องสูง ในข้อทำผิดกฏหมายแต่อย่างใด หมิ่นองค์ความรู้อื่นใดในสกลจักรวาลนี้  อานองต์มีความบริสุทธิ์จ   ที่คิดบังเอิญพบคำเฉพาะหน้า  ที่มีคำที่เอื้อซึ่งอาจพ้องความหมาย   หรือพ้องความรู้สึก  ทั้งที่ขัด และไม่ขัดความรู้สึกตามฉากของนวนิยายที่เป็นไป   

อานองต์ขออย่าเห็นผู้ใด  ได้ทำให้อานองต์และ อานองต์นี้  เป็นเป้าหมายให้ชวนคิดถูกมองเป็นเรื่องละเมิดและล่วงเกินใด   เลย  อานองต์ขอกล่าวหมายเหตุในนวนิยายทุกฉบับ  ทั้งล่วงหน้าและย้อนหลัง  ทั้งปวง  ที่อานองต์ปั้นแต่งขึ้นมาโดยประการทั้งปวงด้วยความคารวะและความบริสุทธิ์ใจเป็นที่ตั้ง    ทำอะไรไปแล้วมีปัญหาเสียเวลาเงินทองไปกับปัญหานั้นเช่น ไปตำรวจ  ไปศาลหรืออื่นๆ   จึงกล่าวแก้  และตัดตอนเสียก่อน  เมื่อสงสัยอะไรที่หมิ่นเหม่  เพื่อความสวัสดีนตนเอง  มิใช่เป็นโรคอยากดังกับสื่อ

แต่ปัจจุบันเหลือเพียงความทรงจำเท่านั้น ที่

อานองต์  จำได้และสืบทอดกันมาและก็กำลังจะลืมหมด อานองต์พบว่า อาหารไทยทุกชนิดที่กินกันทุกวันนี้เป็นสมุนไพรอย่างดี อานองต์คิดว่าทางเลือกที่ปลอดภัย คือเลือกกินมากและกินน้อยเท่านี้ ก็พึ่งพาตนเองได้แล้วที่อานองเตนี้  และที่สำคัญคือมันไม่ผิดกฎหมายเมื่อเราเลือกใช้เลือกกิน แต่เพราะว่ามันเป็นอาหารประจำวัน   อานองต์ขอสดุดี

และขอให้วัยสนธยากาลแห่งอานองเต และ

อานองต์เองในความเป็นพระเอกในเรื่องนวนิยายชาโต อานองเตที่สี่ และความเป็นวัยสนธยากาล  ขอจงเอื้อให้งานนี้จงสำเร็จและเป็นประโยชน์ไปด้วยดีอย่างเสมอต้นเสมอปลายเทอญ

อานองต์ข้าฯผู้น้อยขอคารวะ เมื่อหากพบว่า  เทพเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์และผู้ยิ่งใหญ่นั้นมีสถิตคงอยู่อยู่จริง ที่มีนอกเหนือไปอีกกว่า สิ่งศักดิ์ตามตับทแห่งความยุติธรรมอื่นใดที่สังคมพึงเคารพหรือสังคมสสมุติขึ้นและเชื่ออย่างหาที่มีอะไรเปรียบได้ ในความเจริญและความมั่นคงของมนุษย์ในปัจจุบันชีวชีพ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 12

อากาศเช้านี้มันช่างแจ่มใสจนไม่อยากวิจารณ์

อากาศเช้านี้มันช่างแจ่มใสจนไม่อยากวิจารณ์

ชื่นชอบอากาศในเช้านี้มากเพราะเสียงนก และไก่ป่าเถื่อนขันกันให้สนุกสนานไปหมดเลยอย่างบันเทิงใจ เสียงเหมือนแรงกรี้ดดีดของเด็กเกิดใหม่ได้ตกฟากออกมามองดูโลก ในช่วงวินาทีนั้น  ที่อานองต์มีความรู้สึกคล้อยตามอารมณ์ในสภาพบรรยากาศอันเหมาะเจาะเช่นนี้

เหมือนกับว่ามันภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นสัตว์ปีกไม่ต้องมีบ้านอยู่ เพียงต้นไม้และป่าโปร่งมันสามารถกินอยู่หลับนอนได้อย่างมีความสุข ปลอดหนี้ ปลอดภารกิจทางการเมืองและการจับอาวุธเข้าทำสงครามกันของมนุษย์ ขี้โมโหโทโทโทษขึ้นมา  ธรรมชาติบังคับให้เขาสัตว์ทุกชีวิตช่างมีความสุขเสียจริงกับ   ชีวิตจริงที่มีอยู่   อานองต์จึงหันกลับมาคิดและเปรียบเทียบกับตนเองว่า   ไฉนหนอเราจะมีความสุขอย่างไก่เถื่อนและนกกาอย่าง  เช่น  ช่วงเช้า  ที่เสรีเต็มที่   ในการร่อนลงมาหาอะไรกินที่สวนหย่อมหน้าชาโตนี้ได้  จะได้มีอารมณ์ร่วม(คำนี้มิได้สื่อเพศศึกษา)เหมือนอย่างมันมิได้  และอย่างมันบ้างมิได้เชียวรึ

เมื่อเรามีเช้าเหมือนกัน  อากาศช่างปลอดโปร่ง

ถ้าฝนมาด้วยคงจะสนุกมิใช่น้อย และยิ่งโรแมนติคอารมณ์อย่างหนักเป็นแน่แท้ ที่อานองต์คิดนึกที่ไม่อยากจะให้ผิดไปจากความเป็นจริง   แต่ถ้าพายุมา ต้นไม้ทุกต้นก็จะคล้อยตามกระแสลมแรงของพายุ ต้นสนชอบลงทุกชนิด สนชอบนักกับพายุชอลเล่นกับพายุ   กิ่งไม้อื่นเช่น มีกิ่งหว้า เป็นต้นตกลงมาประปรายไปทั่วถนนจนทำให้ค่าจ้างแรงงานตบแต่งต้นไม้ข้างทางต้องเกิดขึ้นมาก ถึงขนาดต้องสั่งคนงานมาจากต่างประเทศ  มารับจ้าทำ

ดอกมะลิหลายดอก  มีมะลิซ้อน  มะลิป่า มะลิ

ลา   ที่หลังชาโตอานองเต  ที่แม่เฮเลนนาปลูกเอาไว้  ร่วงหล่นบนกอหญ้าปากควายที่ฉ่ำและเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากเมื่อคืน   และที่ฝนที่พึ่งตกลงมาเมื่อคืนตอนรุ่งขึ้นที่ผ่านไป  ทำให้เก็บดอกมันมาดม กลิ่นเกสรที่หอมประทับใจและชื่นอกอุรา  มันเป็นยาบำรุงหัวใจ และเป็นอาหารโปรดของจมูกจนอานองต์เกือบลืมความจริงไปว่า

ไปว่าพายุมานั้นมันน่ากลัวอย่างไรไป

 

ถ้าฝนมาพายุแรงกระหน่ำแรง  เสาปูนเสริมเหล็กชนิดอย่างดีเสาไฟฟ้าเหล่านั้นหลายต้นอาจจะล้มและไฟฟ้าจะดับดับ

หมดทั้งเมืองแป๊บ

เสาไฟฟ้าแรงสูงอาจพังลงมาทับถนน และ

ทางดำ  และพังทับชาโตอานองเตที่สี่ได้ แต่อานองต์มีประกันวินาศภัยและกรมธรรม์พิเศษชาโตอานองเตที่สี่ไว้ เพราะลมต้านแรงลมและธรรมชาติและความจริงไม่ไหวที่เคยปรากฏ   ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ            จนใจคอของอานองต์จะคล้อยตามอารมณ์อันร้อนแรงของพายุนั้น   แต่ละครั้งที่พายุพัดมา  จะไม่เอาหวาดเอาไหว เสียทีเดียว

เพื่อนรักที่เราเชื่อมั่นที่สุดเมื่อพายุมาคือมือถือ

และหนังสือพิมพ์สื่อที่เหลืออยู่ให้  และความตายอันอหังการ และความรักเอื้ออาทร จะไม่หนีรอดจากเราอานองเตไป และอานองต์ต้องได้พบมัน  อานองต์ไม่เหงาแม้ไฟฟ้าจะดับหมด  เพราะชีวิตรากหญ้าและป่าเถื่อนแบบธรรมขาติคือสิ่งที่อานองต์ต้องการแต่ภายต้สิ่งถูก  เพราะชีวิตดิจิตอลอันวิเศษ  มันแฝงมาด้วยมลทิลพิษมากมาย เท่าที่พบ

แต่ทางเลือกอื่นมีอีกเพื่อที่อานองต์จะตักตวงเอา

ส่วนเกินที่เหลืออยู่อีก ถ้ามี เมื่อภัยร้ายเหล่านั้นมาถึง

มันก็เป็นเพียงชั่วครู่เท่านั้นถ้าพายุ  จะอุตส่าห์พัดมาให้สัมผัส  ตามกติกาของลมและอากาศธาตุ  อานองต์ไม่เคยหวั่นเมื่อคิดอะไรได้ทั้งที่ลงตัวและไม่ลงตัว  ลงตัวอย่างสถานการณ์เช่นว่านี้นี้  เพราะเราต้องเป็นแมน  จึงได้ข้อสรุปและข้อยุติว่า   ชีวิตนี้แสนสนุกและปลอดภัยและมีโชค

ขอบอกสักนิดพายุมาอย่างไร  ถ้าฟ้ามืดมัวฝน แล้วพายุจะมา มีเมฆชนิดปรากฏขึ้น  และบางครั้งปรากฏแสงอาทิตย์สีแดง  ตอนวาตภัยแหลมตะลุมพุก  จำได้ว่ามากลางคืน  ลมแรงมาก  เมื่อพัด สังกะสีสั่นตลอดเวลา  และหลุดปลิวไป  น้ำไหลขึ้นอย่างรวดเร็ว  เป็นเวลาติดต่อกันหลายชั่วโมง  ไม้จะโคนล้มมาก นอนไม่หลับ แม้จะดึกมาก  เพราะเวลาพายุพัดมา เหมือนมีครเอาลมมาเป่่าเล่นที่ข้างหูใ ห้ได้ยิน

จำได้ว่าปกติคนเดินยามกลางคืนจะมาตีระฆังห้คนที่นอนหลับนเมืองได้ยินทุกชั่วโมงกลางดึก  แต่าพอพายุมาเงียบสนิท  ไม่ได้ยินยามมาตีระฆังอีกเลย

อานองต์สารภาพว่าเคยเตือนเพื่อนหญิงคน

หนึ่ง  และบอกเธออย่างแผ่วเบา  "อย่าคิดฆ่าตัว

ตาย” ทันทีที่เธอสารภาพถึงความผิดหวังในตัวผัวรักของเธอ  เมื่อปัญหาการเงินและความตายและความลำบากตามมาหาเธอทุกวัน   กล่าวคือเมื่อเธอหมดทางออก แต่เชื่อว่าไม่มีมายาต่อคนชายอย่างอานองต์อะไร    และเธอก็เชื่ออานองต์ด้วยดีเมื่อได้บอกเธออย่างนั้น    และก็มีคำเตือนเท่านี้ที่พระเอกในเรื่องนวนิยายชาโตอานองเตที่สี่นี้จะเสนอให้ได้อรรถรสของกาลเวลาและสิ่งประสบนทศวรรษดังกล่าว

ทศวรรษทั้งหกที่กล่าวถึงช่วงนี้เป็นการส่งความที่มิช่ดิจิตอลอันเก่า ๆ ไปแล้วรับความเป็นโลกดิจิตอลมา

จึงไม่มีคนตายเกิดขึ้น  ตามมิเตอร์คนตายของ

โลกเลื่อนขึ้นหนึ่งราย ปรากฎ  เพราะคำตอบนี้ และการฉุกคิดให้เธอ คือโทนาได้มองความจริงนี้   อันนี้อานองต์ภูมิใจในความดีที่ตนเองกระทำ  ไม่เคยคิดแตะต้องตัวเธอแม้เธอจะยินดี   และไม่คิดจะแตะต้องตัวเธอเมื่อเจอกันอีกทุกครั้งเพื่อะปลอบใจ มันเสียเกียรติอย่างมากที่ทำหรือเมื่อทำ  ในเมื่อเธอไม่ช่เมียเรา  และถ้าเธอคิดจะขอบใจอานองต์  ต่อความปราถนาดีที่ได้ทำไปแก่เธอ  อันนี้ยกและละไว้ ชาติต่อไปพบกันใหม่นวัยแรกสะรุ่นจึงเหมาะ ถ้าเราจะมีอะไรกัน  

และเจตนาดีของอานองต์

 

 

 

ทราบว่าความตายนั้นแม้มีอมตะจริง   แต่

พายุนั้นไม่อมตะพายุนั้นคือไม่เกิดขึ้นตลอดเวลา  แต่พายุนั้นมีอมตะคือไม่ตายแน่นอนคือคำว่าไม่มีพายุเกิดขึ้นนั้นไม่มี  มันต้องเกิดแล้วและเกิดอีกอยู่อย่างนี้  เหมือนคนที่มีเกิดมีตายเป็นอมตะอยู่อย่างนี้ แม้คนที่เกิดมาแล้วไม่ตายนั้นไม่มี  เมื่อถึงเวลาหนึ่งมันก็สึกกร่อน

เพราะอากาศและมวลเป็นอาหารของพายุที่

จะมาพูดกับมนุษย์ในยามวิกาลอย่างแแท้จริงในบางเวลา

และในฤดูกาลของมัน    มื้อว่างที่ไม่ทราบล่วงหน้าว่าพายุจะมา  แม้คำเตือนเขามีไว้อย่างมั่นเหมาะ  แต่ก็ตนเองเท่านั้นที่เตือนตนเองได้ดีกว่าเขามาเตือน  เสาประภาคารสมัยดิจิตตอลเตือนทั้งพายุมันจะมาจัดคอนเซิร์ตให้มนุษย์ดู  และเป็นที่ไฟแดงแสงแว้บ ๆ นั้นบอกว่าตรงไหนมีโขดหินโสโครกที่จะทำให้เรือเดินสมุทรนอนลงไปในทะเลได้ ถ้าเดินเรือไม่ระวัง อานองต์เข้าใจตอนนี้ว่าอย่างนั้น   อานองต์เสนอความเชื่อมั่น    อานองต์ติดตามการพยากรณ์อากาศตลอดเวลา

เพราะถ้าพายุมาจริงจะได้ คือเบื้องต้น  อานองเตเตรียมตับจากสำรองไว้แซมหลังคาชาโตอานองเตที่คาดว่าจะทราบปะแซมรูรั่ว   และเวลาพายุมาอานองต์ฟังเป็นเสียงคลื่นพายุให้เป็นเสียงเพลงออเคสตร้าไปเลย เพราะนาน ๆ   จะได้ฟังสักครั้งและไม่ต้องตีตั่วบัตรจองที่นั่งฟัง และนอนฟังได้ด้วย   

เพื่อกลบความกลัวที่เกิดขึ้นได้เมื่อคิดให้เป็นเพลง ตามหลักปรัชญาว่ากันไว้ดีกว่าแก้  อาานองต์ขอสารภาพจากใจจริงว่า   ตั้งแต่จุติเกิดมานี้พบพายุหลายครั้งแล้วที่แหลมตะลุมพุกอันสุดวิปโยคของไทย(ฉากหนัง)  ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ปากพนัง(ฉากหนัง) ที่แหลมตะลุมพุกหนักสุด

อานองเต์พบเหตุการณ์นี้ที่นั่นเพราะอยู่แถว

นั้นตอนนั้น  ระลอกสองคือพายุเกย์ที่ชุมพร(ฉากหนัง)  ครานี้เบาหน่อยและตามมาด้วยระลอกที่สาม   สึนามิ  (คำนี้ดูเพิ่มเติมที่(วิกิพีเดีย)ที่ภูเก็ต(ฉากหนัง)อาการหนักมากแรงมาก แต่ที่เกาะภูเก็คน่ากลัวที่สุด  และแต่กินวงแคบ  ส่วนที่แหลมตะลุมพุกนั่นเค้ากินวงกว้างหลายจังหวัดเสียหาย

ไฟเคยไหม้บ้านของปีเตอร์  ที่เมืองอานองเตที่ห่างไกลไปจาก ชาโตอานองเตหลายครั้งทีีสาขาบ้านเช่าที่”มินากิ” อานองต์เคยไปนอนอย่ด้วยขณะหนีเฮเลนนามาอยู่กับปีเตอร์ช่วงปีเตอร์แยกกันอยู่  เข้า รร. ราษฎร์ที่ชื่อ”พิพรือ”   ทุกครั้งที่ไฟไหม้บ้านพ่อ  อานองต์พบว่า รถดับเพลิงทำหน้าที่สุดเหวี่ยง  มีคนเขาเขามาช่วยเอาข้าวต้มมาให้กิน เอาเงินมาให้ใช้  และไฟสงบไป แล้วต่อมาไฟก็เกิดขึ้นอีก จน บ้านและชุมชนที่เคยถูกไฟไหม้ เปลี่ยนเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหมด   

จากนั้นพบว่า ไฟไหม้บ้านจึงไม่มีอีกเลย

เหตุเกิดที่แดนอาณาจักศรีวิชัยเก่า(ฉากหนัง)  ที่อาณาจักรนี้เามีวัฒนะและอารยธรรมายาวนาน  และลูกตอลูกเนียงจิ้มมน้ำพริกกะปินี่แน่นอน ที่นี่ทุกคนจิดใจและลืมมันไหม่ลง อีกเงาะลังสาดทุเรียนแน่นอนจำได้แม่น เมื่อเคยกินมัน  แต่ยางพารานั้นมันจะกินได้เมื่อแลกกับเงินก่อน(สินค้าบริโภคชั้นสองคือต้องแปรเป็นเงินก่อน)  ทั้งหมด ปรากฏมาให้เห็นจากวันนั้นถึงวันที่อานองต์โตขึ้น  และมองให้ลึกลงไปจนเห็นอาณาจักรศรีวิชัยในอดีต   ที่ยังคงเหลือให้เห็นอยู่อีกแต่เก่าก่อนจนวันนี้   นอกจากโบราณวัตถุอื่น ๆ อีก  จนถึงมิติใหม่ ของวันนั้นและยุคที่ไฟชอบไหม้ เพราะบ้านสลัมและสิ่งที่เรียกว่าหาสาเหตุไม่พบ  ในท้ายที่สุด 

เป็นความทรงจำและความเป็นจริงอันอมตะ  ที่

อานองต์ไม่เคยพลาด โดยเฉพาะรถไฟ หัวรถจักรที่ใช้น้ำ และฟืนไม้ต้นเป็นแรงขับเคลื่อน  ที่อานองต์เคยเห็นมันเป็น

คล้าย  ณ  ที่ริมแม่น้ำไทกรีส ยูเฟรตีสของพุพิที่ชื่อว่าแม่น้ำตาปืด  ที่อานองต์เคยไปหลับนอนและว่ายน้ำเล่น และถูกปลาปักเป้าตอดกัดที่นิ้วก้อยเท้า  เอาเนื้อไปทำลูกชิ้นหนึ่งก้อน    และเคยใช้บริการเรือแจว เรือถ่อ ลงเรือข้ามฟาก และดูมนุษย์แข่งเรือประจำ  ปี     และต่อมาฝันว่าจะได้เข้าเมืองกรุงและไปเมืองนอก  จากที่นี่    "ตาปีนะ”  แม่น้ำสายที่สองสามสี่  สำคัญสายใต้ของไทยสายหนึ่ง   ที่พุนพิน(จัดฉากถ่ายหนังประกอบนิยายเมื่อมีกำหนดการ) 

เมืองอารยธรรมอ่อน ๆ ชนิดหนึ่งยุคนานมาแล้ว  ที่นักโบราณคดีหวนรำลึกได้ จากวัตถุโบราณ เช่นพระเครื่อง ซุ้มกอ สามพี่น้องและอีกมากชื่อหลายสำรับทรง  แบบถ้าอานองต์จำไม่ผิด อานองต์เคยไปขุดหาพระเครื่องแตกกรุที่นี้ตามแฟชั่น นิยามพบคืิ “บนควน” มีพระกรุแตก จำได้ว่าบนควนนั้นดินสีแดง บนควนเทือกเขาน้อยๆเล็กแต่สูงชัน เป็นชั้นดินรูปเอกลักษณ์จำเพาะ   หลังสถานีรถไฟจังหวัดสุราษฎร์ธานี(ฉากหนัง) ซึ่งตั้งอยู่ที่พุนพิน  พระอิฐแดงดินเผา     ที่พุนพินมีสะพานสวยหรูทำผ่านมีพระนามพระมหากษัตริย์ไทยเป็นชื่อสะพาน   มีเรือรบสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เกยหาดตื้นอยู่  มองเห็นได้เมื่อรถไฟผ่านไปใต้  มองไปทางตะวันออก ถ้านั่งรถไฟผ่านไปจะมองเห็นอยู่ด้านซ้ายมือเมื่อรถไฟไปทุ่งใต้ เชิงสะพานสำคัญที่ให้สมญานามมีชื่อว่า “กันนาติ”ของเมืองพิพุนี้ดังกล่าว  ถ้าทางกองทัพเรือหรือหน่วยอนุรักษ์ประวัติศาสตร์สงครามหรือส่วนเกี่ยวข้องสายตรงในเรื่องนี้ ไม่มาเก็บไป   ในช่วงบันทึกความทรงจำนี้ขึ้น   อานองต์จำได้ เพราะเคยไปเข้าโรงเรียนราษฎร์ที่นั่น

(ตรงนี้คณะถ่ายทำต้องทำฉากจริงประกอบหน่อยเหนื่อยหน่อย)

 

 

 

 

 

บทที่ 13

Helen แม่ของพระเอกPetaพ่อของพระเอกMenaคนใช้ชาโตอานองเต 

ตัวละครจัดฉากมีชื่อที่สำ คัญมีคือ Helen แม่ของพระเอก   Peta(Peter)พ่อของพระเอก   Meenaคนใช้ชาโตอานองเต    Arnont พระเอก  Countess Zusimas นางเอก   จากบทความวิจัยเชิงลึดชนิดอิสระนอกทะเบียนสารบบ  ที่อานองต์ทำขึ้น เพื่อวิจัยพฤติกรรมของเผ่ากิยองต์คู่อริของเผ่าดิบองต์ ที่ผ่านมาที่จะนำไปสู่มุ่งมาสู่ข้อวินิจฉัย

ในประเด็นว่า   เผ่ากิยองตินเป็นการเมืองหรือไม่ แม้รู้แล้วว่าเป็นมโนคติในนวนิยายนี้   ให้เป็นมีขึ้นอย่างใช้ได้เพืิ่อการอ้างอิงเชื่อมโยงสู่หน่วยเหนือหน่วยล่าง หน่วยซ้ายหน่วยขวาต่อไปได้    เพราะความยากจนในการแสวงหาและปรัชญานั่นเองจึงเป็นเช่นนั้นเอง    และเป็นเพราะนโยบายการอยู่รอดของเผ่า   เป็นเพราะพฤติกรรมสันดานมนุษย์

กำหนดมาให้เป็นเช่นนั้นเอง ที่กำหนดว่าพบว่ามี เผ่าหากินน้ำลึกและเผ่าหากินน้ำ  ตื้ นเกิดขึ้นจริงในโลกแล้วแต่ตอนนี้ใส่ไว้ในบัญชีมโนคติไปก่อน  จนกว่านนวนิยาและหนังจะเสร็จสิ้นสมบูรณ์ ทั้งนี้และทั้งนั้น    เพื่ออานองต์จะได้นำเข้าสูสภาศาลแห่งอนาโตเกียใน(มโนคติ)ต่อไป

นวนนิยายกำหนดว่า  การมีภาระติดพันที่ชาโต

อานองเตที่สี่นี้ไม่มีข้อยุติ หรืออาจจะหาข้อยุติไม่ได้ หรือจะเป็นอุบัติการแห่งสงครามยืดเยื้อ  แม้อานองต์จะตายไปแล้วก็จะมีภารกิจสงครามต่อไปอีก   มิใช่ว่าสันติภาพไม่มี  หรือสงครามจะไม่มี   แต่ว่ามันจะมีอีกในรูปแบบใหม่ หากสันติภาพและสงครามเกิดขึ้นมีจริงหรือมียุติจริง    การต่อสู้จะนำไปสู่เวทีใต้ดินนอกระบบสงครามที่คนมีตาปัญญาเท่านั้นจะมองเห็นมันได้   แม้ข้อยุติจะมีแล้ว ในหัวข้อกฎแห่งการกระทำโดยกาาตัดสินของกลุ่มบุคคลผู้มีอำนาจ   แต่ข้อยุตินั้นอาจจะยุติในระดับหนึ่งอย่างเป็นวัตถุธรรมจริง  ถ้าเราตอบปัญหาเป็น

ด้วยเหตุนี้สมาคมลับจึงเกิดขึ้นในรูปแบบต่าง ๆ

มากมาย  เพื่อรองรับการต่อสู้ทั้งฝ่ายคือเผ่าดิบองต์และเผ่ากิยองต์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด  เพราะว่าตราบเท่าที่มนุษย์ยังหายใจอยู่   เนื่องจากว่าเผ่าทั้งสองนั้น    ถือว่ากฏหมายนั้นจะผิดได้  เมื่อทำผิดแล้วมีคนเห็น ถ้าไม่มีคนเห็น  ตำรวจและศาลทำโทษไม่ได้ เพราะไม่มีพยานหลักฐาน   อันนี้เป็นปรัชญาของชนเผ่ากิยองต์ ผลคือเผ่ากิยองต์จะมีอีกต่อไปตลอดกาล แม้ถูกแก้ไขแล้ว

ขณะเดียวกันเผ่าดิบองต์มีตลอดกาล  ก็เช่นกัน

แต่เผ่านี้ถือว่าการทำความดีไม่มีข้อจำกัดและไม่มีข้อสิ้นสุด

นวนิยายรักอมตะรากหญ้าระหว่าง เฮเลนนา และปีตาจึงเกิดขึ้นจึงเกิดขึ้นด้วยเหตุนี้  ตามมา  เมื่อเขาทั้งสองตายลงแล้ว   ยังมีตอนต่อไป  คือมีอานองต์พระเอกรับเป็นทายาทสืบทอดต่อมา และเมื่ออานองต์ตายไป เผ่ากิยองต์และเผ่าดิบองต์รับเป็นทายาทสืบมาด้วยแรงอาฆาตและพยาบาทกันเป็นลูกโซ่  และความหึงหวงในองคชาติและโยนีของตนเองเพื่อการสืบพันธุ์เผ่าเอาไว้   เพื่อสู้กันต่อไปด้วยแรงรักบริสุทธิ์นั้น ๆ ที่เกิดขึ้น  จนเป็นดุจวรรณคดีเรื่องหนึ่งขึ้นมา  โดยบังเอิญ    มิใช่ถูกสร้างที่เป็นมโนคติของเผ่าดิบองต์โดยเฉพาะ  

แต่เผ่ากิยองค์ไม่ค่อยยึดติดใความดีในเรื่องมหาจรยธรรม ของเผ่าดิบองต์ ในข้อนี้     เว้นแต่เผลอไปเพราะสินบนทาง หรือเพราะกามารมณ์เป็นตัวกำหนดให้เป็นไป   ชนิดที่ว่า โยนี(สบถ)อวัยวะสืบพันธ์ของเพศหญิงครองโลก  และชนิดผุดเกิดของคนหล่อและความสวย ความงามและความรักชนิดไร้พรมแดนเป็นตัวเชื่อมโยงให้เกิดผสานสัมพันธ์กันจนมองไม่เห็นหานะอะไรขึ้นมา  เมื่อจะตัดสินใจทำ อ ะไรกัน  

และมิติต่างๆที่  ทั้งดีและไม่ดี  ที่คาดกล่าวไว้จะมา   จะเกิดขึ้นและเกิดขึ้น  จนกว่าจะโกรธกันอีก  ทะเลาะกันอีก  และดีกันอีกอยู่อย่างนี้  จนเป็นวัฎจักรแห่งการหมุนเวียน แห่งความแน่นอนของความไม่แน่นอนขึ้นมา

นวนิยายชาโตอานองต์นี้   เชื่อว่าสันติภาพและ

สงครามนั้นมีอยู่จริง  แม้จะประกาศแล้วว่าสงครามความขัดแย้งสงบลงแล้ว  แต่ว่าในโลกแห่งความเป็นจริงในเชิงลึก

ยังมีสันติภาพและสงครามอีกแนวหนึ่ง   ที่เกิดขึ้นต่อไปอีกในใต้ดินที่เหนือกว่าลึกกว่ามีปมกว่า   ที่ความสามารถที่ตำรวจและศาลและกฎหมายและสัญญาประชาคมจะเอื้อมได้ถึง

แม้กระนั้นสันติภาพหากมีก็สัมผัสได้ตามตาเห็น   ชนิดไม่ต้องท้าทายและต้องเดินขบวนจลาจลเพื่อให้ได้มันมาชนิดแทบตาย

 

ส่วนที่ตาเห็นและที่ตาไม่เห็นที่เหลืออีกคือถือ

เป็นมโนเอาเอง อาจจริงบ้างไม่จริงบ้าง แต่มันก็มีค่าอยู่ที่ค่าคาดหวังต่อการยอมรับจากเงื่อนไขเฉพาะกลุ่มชนเท่านั้น  ที่เกิดขึ้นมาได้  เหมือนกลุ่มชนที่เดาเลขหวยได้ถูก

แต่ในมุมมองของอานองต์แล้ว    เผ่าดิบองต์คือเผ่าในอุดมคติที่ดีแน่นอนของตนเองคือ เพราะเผ่านี้มองเห็นว่าสันติภาพมีอยู่แน่นอนอย่างขาดตัว

ไม่มีเงื่อนไขและข้อแม้ทั้งในเชิงลึก เชิงกว้าง เชิง

แคบ เชิงละเอียด เชิงหยาบ และมีอย่างเดียวสันติภาพต้องมี เพราะโลกเจริญและมันอภิวัฒน์โดยตัวของมันเอง ไม่คิดลีลาเหมือนเผ่ากิยองต์แต่อย่างใด  เผ่าดิบองค์เชื่อว่าจะมีก็แต่ความรักสมใจนึก  และความผิดหวังอกหักเท่านั้นที่ปกติมี  ที่เหลืออยู่ให้สันติภาพเป็นอาหารใจ  และเผ่ากิยองต์ต้องหมดไปจากโลกนี้แน่นอน เพราะเผ่ากิยองต์ต้องกลับตัวเป็นคนดีเหมือนสันดานมี  ที่เผ่าดิบองต์มีแน่นอน  ในวันหนึ่งข้างหน้า นั้นคือความดีต้องชนะความชั่วตลอดกาล  ธรรมย่อมต้องชนะอธรรมอยู่ร่ำไปไม่ว่าจะมามิติไหนๆ    อย่างไม่มีรอยร้าวหรือรอยเชื่อมต่อหรือรอยรั่วซึมแห่งอธรรมอะไรทั้งสิ้น  คือมีแต่ความรัก และไม่มีผิดหวัง มีแต่อหิงสกะไม่เบียดเบียนกัน คำว่าหิงสกะเบียดเบียนกันนั้นจะไม่มีอีกแล้ว   เมื่อเผ่ากิยองต์สลายตัวไปจากโลกนี้ลงไปในทะเลลึก  ที่มีแต่น้ำเค็มกินได้และสีน้ำเงิน ความชั่วของเผ่ากิยองต์ต้องหมดไป  ด้วยเพราะถูกปลาที่อาศัยในน้ำเค็มทะเลกินหมดแน่นอน  ส่วนเผ่าดิบองต์จะเหมือนนกที่บินอย่างมีความสุขและรู้จักบินหักมุมเหมือนนกนางนวลที่บินร่อนเล่นอย่างสนุกท่ามกลางสายลมกลางทะเลสาบและพายุใหญ่ท่ามกลางทะเลลึก   ได้อย่างสนุกและบันเทิงใจแน่นอน สิ่งนี้เผ่าดิบองต์และอานองต์เชื่อเป็นที่สุดเลย

นวนิยายชาโตอานองเตจึงเป็นนวนิยายชั้นสูง

ที่ใครจะเข้าถึงและเข้าใจได้ยาก  และหาซื้อหาอ่านยาก แม้มันไม่มีพิษอะไรต่อคนอ่าน แต่มันเป็นความฝันและจินตนาการ   ที่นวนิยานทั่วไปเขากระทำกัน  เป็นเพียงนวนิยายนี้อ่านเข้าใจยากและไม่อยู่สาขานวนิยายภาคปกติ

ที่มีรัก พิศวาทแย่งชิงและจบลงด้วยการตายไปอีกข้างและจบลง  พระเอกของเรื่องชนะ มีเท่านั้นส่วนมาก  อานองต์ถืออย่างนั้น   พบว่าสมัยหนึ่งนวัยเบญจเพศของตนเอง

อานองต์เรียนที่มหาลัยปิดนั้น   คอมทุกชนิดสามารถส่องดูกันได้  และไม่มีความลับ มีการล้วงข้อมูลกันได้

นอกจากวิธี ป้องกันด้วยรหัสลับ

 แม้รหัสลับก็สามารถล้วงเข้าไปอีกได้ เพราะ

คอมพ์คือกระแสไฟฟ้าทำงานระบบ เลขสองตัว  การระวังนั้นทำได้เฉพาะคนที่ทันมัน  และระวังมันเท่านั้นที่จะป้องกันได้

แต่ความผิดพลาดจะเกิดขึ้นเมื่อสมองคนใช้มันล้าลง

เพราะฉะนั้นสงครามไอที  จึงไม่มีที่สิ้นสุด  จากที่ทราบจากที่อานองต์เรียนรู้คือ  คอมพ์ มีเนตเวิร์ค  สมมุติในห้องแล็บบ์มีคอมพ์ สองหมืิ่นตัวให้ใช้   ที่นักศึกษาใช้ ระบบ   มันอนุญาตให้ตรวจดูความลับข้อมูลอีกด้วยได้เพียงรู้จักใช้มัน

โดยไม่ต้องบอกให้กันรู้ล่วงหน้า   แต่เท่านั้น

เหมือนว่า ความลับไม่มีจริงในโลก   ใคร

ทำอะไรที่ไหนอย่างไร  ถ้าสืบค้นด้วยคอมพ์จะพบทันทีว่าใครทำอะไรอยู่ทันทีเมื่อต้องการแบบครอบจักรวาล   เหมือนการโทรจิตหรือโทระนึกอย่างนั้นเจียว   คล้ายโทรทัศน์วงจรปิดที่ใช้กันอยู่  ระบบดีเอ็นเอ(DNA) ระบบเครื่องจับเท็จเป็นต้น   มันคล้าย ๆ กับว่า เกสซิ้งเกมส์ ที่คนเดาได้ถูกได้เมื่อเชื่อมโยงข่อมูลเข้าด้วยกัน จะพบสรรพสิ่งที่ต้องการขึ้นมาทันที

 

 

 

บทที่ 14

     ท่านหญิงCountess Zusimas

(หมายเหตุ)  งานนวนิยายและงานเขียนของ "มาร์ตตรีนิอิ" หรือนามปากกาอื่นๆเผื่อมีไป เดิมใช้วิธี"พลางไปก่อน"  และบางครั้ง มานรูปของความบังเอิญกล่าวคือไป ๆ มากมายไปนัก จนรู้สึกว่าเว่อร์หรือเฟ้อไป

เมื่อพบอย่างนี้จึงชะลอ เช่น  การ  การเข้าไปละเมิด

ลิขสิทธิ์ทางใจของใครเข้าขึ้นมา  เมื่อคิดได้และสำนึกได้ว่า  "น่าจะหนึ่งคนมีหนึ่งผลิตภัณฑ์"  ตามความน่าจะเป็นอันเป็นสูตรต้นๆที่ผมคิดว่ามันควรจะเป็น  สังคมนี้คงสนุกดี

ไม่ละเมิดอะไรคนอื่น ไม่ผิดและพลั้ง เมื่อทำไม่ได้ก็อย่าทำ   ถ้าทำอะไรขึ้นมา  ก็ต้องไม่ผิด   หรือนั่งเฉยๆเป็นแบบผู้ไม่ทำ  ก็ประสบความสำเร็จในชีวิตได้เช่นกันผมว่าน่ะ  ดีกว่าทำไปแล้วมันผิด เพราะเมื่อผิดทำมันเป็นเจตนาสมบูรณ์ แต่เพียงคิดทำมันมีเจตนาไม่สมบูรณ์น่ะผมว่า  "ใช่" คิดทำมันง่าย แต่ทำและทำ มันยาก

คอมพ์ก็แฮงค์อะไรอย่างนี้ อารมณ์เสีย และความพร้อมนั่นเอง  คือสิ่งที่จะทำให้สรรพสิ่งลงตัวและสมบูรณ์  อานองต์ว่า

อันนี้เฉลยวิธีการทุกอย่างที่เกิดขึ้น  อันนี้เป็นเอกลักษณ์ของอานองต์ หาใช่แผนทำให้หน้าหนังสือมันเต็มอะไรไม่

เพราะสัจธรรมใหม่และสัจนิยมใหม่มันผลุดขึ้นมา

แวบนึงเนี่ยะ  ในสมองของผม ขณะทำงานในวัยสนธยานี้ที่เน้นแต่อรรถประโยชน์และสารัตถะแบบครบวงจร "นะ" อานองต์  หมายถึงคือว่า แบบ "จ๊ะจ๊ะ"   ตอนมีมานะในเรื่องมุมมองของชีวิตภาษาหนังสือเช่นกัน  ทั้งของเขาของเรา บรรเลงกันสนุกที่สุด ที่ดีลงตัวก็แก้กันไป ที่ไม่ลงตัวก็ว่ากันไป ไม่พ้นวิธี"พลางก่อน"อยู่ดี เพราะทุกอย่างมันกำลังวิวัฒน์  ทุกอย่างและสรรพสิ่งมันจะวิวัฒน์เป็นวิทยาศาสตร์หมด เอาเร็วเป็นเรื่องมาก่อนเพราะคนมันมากและเร็วขึ้น   ภาษาเขียนนก็เป็นวิทยาศาสตร์จักรวาลวิทยาฟิสิกส์ไปเสียเช่นกัน เมื่อหักมุมมันมามองอย่างนี้

อานองต์เอง  "อานองต์"พระเอกในนวนิยาย

นี้  ตระหนักดีในเรื่อง  การสื่อ เพราะการสื่อมันก็เหมือนการส่วมใส่เสื้อผ้าออกสังคม  หรือและมีเดตกับใครสักคนว่าอย่างนั้น  มันก็เหมือนเสียงเพลง ทั้งคนฟังคนเขียน คนร้องคนชอบต้องสมดุลกัน ถ้าขาดไปหนึ่ง คอร์ดของเรื่องถ้าจะนิยามเรียกมัน  มันก็ลดคุณค่าทางสุนทรียภาพออกไปทีเดียว ผมว่า อันนี้เป็นเรื่องราวนิดนึงที่สำคัญ 

อานองต์คิดว่า เขียนหนังสือเมื่อมีชีวิตครูภาษามี

อยู่  งานเขียนล้ำลึกก็จะไมีมีปัญหาภาษา  แต่เมื่อวัยสนธยามาถึงและผมไม่ได้ใช้ชีวิตสอนภาษา ความจำและความลืมเข้ามามีบทบาทเป็นอย่างมาก ในชีวิตของอานองต์ และในนวนิยายที่ผมจะละเลงมัน ซึ่งจะทำตามอารมณ์ไม่ได้ตลอดเวลา  คือเพียงชั่ววูบเขียน  เพราะอารมณ์ชอบ 

อย่าลืมว่า  ชั่ววูบสำคัญไฉน อารมณ์ชั่ววูบเคยมีคนฆ่ากัน  เป็นผัวเมียกันรักกัน บ้ากันก็มี เอาละ   ในกรณีที่ออกตัวอย่างนี้

มันจึงมีปัญหาต้องพึ่งทนายความภาษาเขียนภาษาสื่อ

ของสื่อให้เข้ามามีบทบาท ซึ่งคนอ่านเป็นทนายจำเป็นไปก่อนนประเด็นนี้ หากมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นมา  ส่วนหมาแมวที่โต๊ะเขียนหนังสือผมมันไม่เคยช่วยผมเลย มันเพียงทำให้ผมอารมณ์เหงาไปบ้างเมื่อนางเอกของอานองต์มิได้อยู่เคียงข้าง เอาละ !  เพื่อแก้เกียรติภูมิทางภาษาจึง ผมอานองต์  ต้องมีทนายความทางภาษาคอยมาจัดการให้ เมื่อถึงเวลาเข้าสงครามภาษา  จริง ๆ  ในสงครามการเขียนแต่งนวนิยาย  สื่อกับเพื่อในคนในสังคม    เมื่อแรงมีในทุกเรื่องที่ผิดไปแล้ว  และที่ถูกไป  แล้ว  การแก้ไขทีหลังจะมีขึ้น  แต่ตอนนี้เอาเท่าที่สื่อเข้าใจกันตรงจตรงกันพลางจำเป็น  แบบเห็นแก่ตัวไปก่อน

วันนี้ได้ตัวอย่างยาแก้หรือจะกันเบาหวานชนิดหนึ่ง

มาอีก  จากหมอสมุนไพรและพรานตีผึ้งหลวง บ้าน ผึ้งมิ้ม ผึ้งฤดูร้อน  อีกหลายพรานที่ท่านนนี้เป็นและรู้เรื่องมาแบบภูมิปัญญาชาวบ้านรวมทั้งชนิดครูพักลักจำอีกด้วย    ที่ท่านบอกมา   เรื่องยา แก้เบาหวาน  ท่านว่า มีกล่าวคือขนานนี้เป็นต้นส้มกุ้งแห้ง และมะแว้งเครือแห้งเท่ากัน   ปลูกโดยคนแก่ขนานนี้ หนักตามชั่งครึ่งกิโล  ต้มกินต่างน้ำก่อนอาหารหนึ่งแก้วชา   กินจนกว่าเบาหวานจะหาย ดูเพิ่มเติมที่หรือปรึกษา(แพทย์สมุนไพร หรือที่ สธ  ที่สื่อเป็นอักษรย่อ เท่ากับกระทรวงสาธารณสุข)ก่อนใช้  อานองต์     และทุกตัวปลอมแทน ของอานองต์ ในสังคมสะกดจิตหมู่  ขอแนะนำตามกติกา 

อานองต์จะติดตามมัน  จนกว่าผมจะตายลง ผม

ขออนุญาตสารภาพ   และมันเป็นทางเลือกของอานองต์  ในการรักษาตัว   เพราะอานองต์ถือว่าการเขียนนวนิยายอ่านนี้ก็ทางเลือกรักษาเบาหวานของตนเอง เช่นกัน   เพราะว่าอานองต์เมาเลือดไม่ชอบไปเจาะเลือดนการรายการตรวจเลือดเบาหวาน  เพราะจะเป็นลมเสมอ  ผมจึงกลัวหมอแผนใหม่ที่รักษาเบาหวานของอานองต์  เมื่อมีขึ้น   อันนี้เป็นปัญหาเฉพาะตัวและรสนิยมจำเพาะของอานองต์เองที่ชาโตอานองเตที่สี่นี้ 

 แต่ผมใช้แผนปัจจุบันเสมอและไว้วางใจอย่างยิ่ง ใน

เรื่องเร่งด่วนมิช่ปฏิเสธหมอแผนใหม่   เพราะแพทย์ทางเลือกที่ผมตัดสินใจใช้ สมุนไพรและแพทย์แผนโบราณนี้  เพราะสิ่งนี้มันมากับภูมิปัญญาดั้งเดิมของมนุษย์ พร้อมกับธรรมชาติมนุษย์ ผมยอมรับโดยดุษฎีและยอมรับว่า  "ตนเองไม่ค่อยจะทันแผนปัจจุบัน  และปัจจุบันชีวิตของผม ที่มีชิวิตและชะตากรรมกำหนดให้หลับๆ ตื่น ๆอยู่  อย่างแสนสนุกจะสุดขีดตอนนี้"

ท่านCountess Zusimas นางเอกของชาโตที่สี่อา

นองเตส่งข้อความาว่า ตอนนี้กำลังดำดินงบหอยบางชนิดอยู่มาให้พระเอกเล่นตามชายทะเลึกด้านตะวันตก อยู่น่ะคะ  อีกสักครู่จะมาร่วมเรือนหอที่ชาโตอานองเตที่สี่ ค่ะ แต่จะนอนคนละห้องและคนละเวลาตามที่กฎของอานองเตมีกำหนดไว้ว่า เมียกับผัวจะนอนด้วยนห้องเดียวกัน ก็ต่อเมื่อ กันคืนฝนตกและคืนพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้นเมื่อมีอารมณ์อยากจะคุยกันค่ะ ขออภัยที่ห่างเหินไปจากผัวที่รัก my darling อย่างยิ่งค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 15

         เสือสมิงสาวโทนา

เสือสมิงสาวโทนา  เสือสมิงสาวโทนา  มีเรื่องที่อานอง

เตต้องเล่าอย่างละความไม่ได้กล่าวคือมีเรื่องหนึ่ง แต่มิใช่สมิงสาวโทนาเป็น แต่ว่าอีกรายการหนึ่ง หรือเสือสมิงสาวโทนาอาจจะเป็นมาก่อน อานองต์ไม่ได้สนจนจุดนี้ และไม่ทราบที่มาเพราะไม่เคยถาม

เพราะอานองต์เคารพในสิทธิความเป็นส่วนตัวองฝ่ายหญิงทุกชนิด   เอาละ!  มีเรื่องว่า มีเด็กสาวคนหนึ่งเป็นลูกนายแต่ ถูกทอดทิ้งหลังคลอดที่โรงพยาบาลทหารและมีนายทหารแพทย์ผู้ทำคลอดขออาสาพาไปเลี้ยงไว้ทำเป็นลูก เพราะสงสารในเธอที่เกิดเป็นหญิง   แน่นอน มิใช่พาไปทำนางบำเรอเมื่อเธอโตขึ้น เพราะมีข้อห้าม  แต่อาสา เพราะไม่มีใครสนใจ  แต่ก็พาไปเลี้ยงฐานบุตรรัก เพราะตนเองไม่มีลูก และแม่ที่นายแพทย์ทหารรายนี้ให้ทำคลอดเสร็จได้ลุกหนีไปจากโรงพยาบาล  ทำทีว่าเข้าห้องน้ำ นางพยาบาลผดุงครรภ์ตายใจ    และเหตุอื่น ไม่ทราบชัด ชนิดหาสาเหตุไม่พบ   ว่ามันเริ่มอย่างไร มาอย่างไร

แต่แม่ของเด็กสาวน้อยทารกผู้นี้สวยและอาภัพและ

คงมีเรื่องมาเป็นคนไข้ของโรงพยาบาลทหาร และทาง โรงพยาบาลทหารต้องช่วยเพราะเป็นมนุษยธรรม 

หลังจากที่เธอนั่งแท็กซี่มาและจะคลอดฉุกเฉินที่หน้าโรงพยาบาลทหารนั้นเอง ขณะที่รถแท็กซี่ขับรถผ่านมาหน้า โรงพยาบาลพอดี  ท้ายสุดเธอมาเรียนมาอยู่จนจบมอปลายเรียนฟรีในฐานะบุตรทหารผ่านสึกเสนารักษ์  สงครามศึก   เมื่อเธอเป็นสาว ขึ้นมาวันหนึ่งเธอได้ตกหลงรักโดยบังเอิญ เพราะเธออยู่กับพ่อบุญธรรมคนเดียวที่เมียนายทหารนั้นตายไปแล้ว ส่วนพ่อบุญธรรมนั้นไม่เคยล่วงละเมิดทางเพศเธอเลย แม้เธอจะยินยอมถ้าพ่อบุญธรรมต้องการ

เธอหลงรักทหารเกณฑ์ที่ถูกส่งมาเป็นทหารรับใช้

ประจำวันที่บ้านนายทหารแพทย์คนดังกล่าว  รูปหล่อครบสูตรเครื่อง  แต่จน  เพราะอดีตคือเหล้า กุ้งปลาการพนัน หวย เหล้าขึ้นสมอง  และยงมาเลเรียกัด  แต่บ้านยากจนติดทหารเข้ามาอยู่สองปีในกองทัพ   ท้ายสุดรักกันและเมื่อแฟนรับเธอหนีออกจากค่ายทหาร จึงพากันหนีไปอยู่บ้านนอกกับที่บ้านทหารเกณฑ์คนรักดังกล่าว

หลังจากที่นั่งรถไฟมาห้าสิบกิโลเมตร  เธอชอบ

บรรยากาศบ้านแฟนหนุ่มนี้มากมีทะเล เธอไม่เคยเห็นทะเล

มา     ก่อน    ชอบมากช่วงข้าวใหม่ปลามัน   

ที่เจตีบ้านผัวเธอแบบเป็นเช่นนั้นเอง มิได้แผนให้มันโแมนติค มันเป็นขึ้นมาเอง     สนุกโรมานติค ดี    เธอจึงตัดสินใจมีลูกนอกสมรสมีลูกชายหนึ่งคนขึ้นมาเป็นสักขี  ที่อานองเตตามแผนเผ่ากิยองตินที่ผัวและเธอไม่รู้    อันที่จริงเธอหารู้ไม่ว่าเผ่ากิยองตินต์ทำมนต์มายาดำสะกดจิตหมู่   มีแผนเพื่อทำให้เธอมีข้อผูกกพันในชีวิตครอบครัว    เพราะกลัวเธอหนีไป  เมื่อเบื่อหน่ายในภายหลัง    เพราะเธอเบี่ยงบ่ายไม่จดทะเบียนสมรส สงสัยกลัวมรดกร่วมเรื่องสินสมรส และเผ่าต้องการเอาใจเธอเพื่อจะได้คบชู้ในอนาคต  และมีลูกเป็นทะเบียนสมรสว่าอย่างนั้น

อานองต์ไปเจาะเลือดที่บ้านใกล้ในเมืองอานอง

เตนั้นเอง ไปพบเข้า  และจวบกับทหารเกณฑ์รายนี้เคยเป็นคนงานที่ส่วนองเฮเลนอีกด้วยที่อานองต์จำได้   จึงมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสายตาทิพย์   ว่า เธอถูกเผ่ากิยองต์ล้างสมองหมด เพื่อให้เธอมีลูกแล้วต่อไปทำให้เธอเป็นโสเภนณีจำเป็น     จำเป็น ใช่  เมียจำเป็นซึ่งไม่พ้นแน่รายนี้ เพราะผัวจน แต่เมียสวยมาก และไม่มีเงิน

ต่อมาเธอต้องขายตัวกับใครก็ได้ที่ทำให้หนี้สินเธอ

และสามีที่มีหมดไป  เพราะเงินมันแพงขั้นมากตอนนั้น

ผัวเธอเป็นนายพราน และอาหารที่เธอกินชอบมาก ของหากินยาก  อร่อยปาก   ในจำนวนนั้นมีเนื้อกวางเนื้อกระต่ายป่า  นก กบ เขียด พังพอน กระรอก  เต่า แย้  กระจง  เม่น   อ้น   อีเก้ง  เสือแบ้  ไก้เถื่อน  จิ้งจอก  (บางชนิดห้าม  ป้ายห้ามมาไม่ทัน และที่ผิด ๆดิจิตอลบอกมา ให้กลัวตำรวจจับ)หอยทะเลทุกมื้อ  ที่หากินยากในชีวิตเธอ  และผัวเธอยึดมีอาชีพรับจ้างแทงปาลม์เดือนได้ไม่พอใช้ แม้จะได้เดือนละสองพัน มีรถสองคันเพราะผัวเธอเป็นช่างรถด้วย

ท้ายสุดการคบชู้ก็มีขึ้นตลอดเวลา แม้ผัวเธอรู้แต่พูด

ไม่ออก เพราะจน    ต้องยืมเงินนายทุน เพราะเธอสวย หุ่นนางงามทีเดียว มาปรนเปรอเมียสวยสาวนมโต    เผ่ากิยองตินทำได้สำเร็จ เพื่อหลอกล่อให้ผัวและเธอไม่มีชีวิตสมรสต่อไป  มอมล่อส่ง ล่อด้วยกัญชา ล่อให้ติดที่อยู่ผัว   ทำเสน่ห์ต่างๆนา ผัวไปดักปลา เผ่ากิยองต์ทำทีใส่ปลาติดให้ ทำทีว่าที่นี่หากินง่าย แต่ที่จริงหากินยากมากและแพง  ที่อานองเต

และล่อสิ่งอื่นมากมาย เพราะเผ่ากิยองติน  ต้องการกินเนื้ออ่อน และเล่นชู้กับเมียชาวบ้าน   และทำแผนเป็นกุนซือให้ผัวเธอซึ่งไม่ทราบชื่อในนวนิยายนี้

และเธอจึงติดผัวเธอจนโงหัวไม่ขึ้น เเม้เมื่อผิด

หวังอะไรหลายอย่าง จนมีลูกติดอันเป็นภาระของหญิง

การเลือกผัวหล่อแต่จน  เธอพบว่าคิดผิด  ต่อมาชีวิตเธอก็ลำบากสุดขีด และคาดว่าต้องทิ้งจากผัวกลับไปหาพ่อที่ค่ายทหารตามเคย  แน่นอนวันหนึ่ง   แม้ พ่อบุญธรรมของเธอ

ได้ส่งเงินมาจุนเจือเธอตลอดเวลา  เมื่อทราบเรื่องนี้เข้า   ช่วงที่มาอยู่กับผัวรัก เพราะท่านรู้ว่าลูกสาวต้องลำบาก ได้ผัวรูปหล่อแต่จน และอยู่ในดงโจรอานองเต เผ่ากิยองต์อีกต่างหาก แต่เมื่อลูกสายบุญธรรมชอบ ก็พูดไม่ออกเพราะเป็นเสรีภาพ

ต่อมาเรื่องบาดเจ็บทางการเงินเกิดขึ้น คือญาติพี่

น้องฝ่ายผัวบาดเจ็บป่วยเกือบทุกคนชนิดเรียงคิวทีเดียว การเงินของผัวจึงร่อยหรอ จึงเดือดร้อนมาให้เธอไปดูแล เพื่อหวังเอามรดกน้อยนิดที่จะตกมาต่อไป และบางอย่างติดจำนอง

เธอจึงถูกผัวใช้ให้ไปเฝ้าคนแก่เป็นไข้ทั้งที่ โรงพยาบาล และที่บ้านญาติฝ่ายผัวตลอดเวลา   เธอคิดจะฆ่าตัวตาย เมื่อเห็นเหตุการณ์อย่างนี้ แต่เธอก็อดใจรอให้ลูกโต

“เจตี”ผัวเธอจะเป็นแมงดาหาเงินให้เธอเป็น

โสเภณี  อาชีพเก่าแก่ที่สุดในโลก  และเจตีต้องว่าแมงดา(สบถ)แน่นอนต่อไป แบบภัสดาแมงดา   จึงคิดจะพาเธอไปอยู่เมื่อโสเภณีฝรั่งที่ไกลจากอานองเตที่ลักทำกันแบบเอาผิดไม่ได้  เพราะเรื่องของคนที่กฎหมายเอื้อมไม่ถึง  ใช่ปลาไหลสูตร  สามร้อยกิโลห่าง แต่เธอก็ไม่ชอบเพราะเธออยากรักษาสัญญาใจ   แบบรักเดียวใจเดียว  อันนี้อานองต์ว่าดี   และเธอมารู้ล่วงหน้าว่าถ้าไปเป็นเมียเช่ากับฝรั่งแน่นอน เพราะต้องหาเงิน และผัวเธอต้องเปลี่ยนสถานะผัวรักเป็นแมงดาแน่น่อน  เพราะความจนมันบีบเจตีอย่างแรง  ไม่รู้ทำอย่างไร 

เพราะจนเธอจึงปฎิเสธที่จะ  

ไป    แม้เมื่อผัวรักชวน   เหตุผลที่ผัวคิดคือ  เพื่อทิ้งภาระร้องขอรีดไถจากญาติพี่น้อวข้างผัว เมื่ออยู่กันที่อานองเต  และเป็นชู้กับพวกเผ่ากิยองต์มือหยาบกร้านทั้งหลาย

แต่ที่ภาวะเธอมีปรัชญาว่า อยู่บ้านนอกดีกว่าสนุกดีเป็นไท

ชีวิตกลางป่าใหญ่คนเดียวดีกว่าไปอยู่นกลุ่มเสือในป่าเล็กกว่าอย่างนั้นและมีคนหมู่มาก     แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น   เธอต้องเป็นโสเภณีจำเป็นตนได้คือ   เมื่อร้อนเงินเธอต้องไปกู้เงินคนอื่น และทุกครั้งไม่มีหลักประกัน  จะมีก็เรือนร่างของเธอ  และที่ดินผัวนั้นติดำนองลับๆหมดทั้งสิ้น

              ใช่!  ในที่สุด   จะมีคือเรือนร่างขอเธอที่ขายได้แลกเป้นเงินเมื่อความจนต้องการ  (หาทางเลือกใหม่อย่าเชื่อความจนเสมอไป)เป็นทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายที่ขายได้ เมื่อหมดทางไป   เธอโดนขอมีร้กทุกครั้งที่ไปยืมเงินนายทุนโดยสมัครใจ แม้สกปรก  และกักขฬะ แม้หล่อเหมือนกันสุขอนามัยนอนแอร์   และอ้วนอิ่ม  จะไม่หล่อและสนุกเหมือนผัวรักตน   แต่เธอก็ยินยอมคบชู้เพื่อได้เงินมาจุนเจือลูกและครอบครัว  และกอร๋ปกับเธอสงสัยผัวเธอริคบชู้เพราะไๆม่ค่อยมีแรงเมื่อนอนด้วยกันในช่วงหลัง

และเมื่อเธอมาปรนิบัติปู่ของผัวรักเธอ ก็อดไม่ได้ท  มีการ   เล่นชู้เกิดขึ้นกันจนได้กับคนแก่    เมื่อนำปู่เข้าห้องน้ำ  ในวันหนึ่งจาก สามสิบวันที่ปรนนิบัติกันมา

แก้ผ้าหมด เธอก็ต้องเปลื้องผ้าด้วย เพราะผ้ามันสกปรกและเปียกและเปลืองสบู่

ท้ายสุดวันหนึ่งเมื่อมากเข้า  ปู่่ของคนรักหิว

มาก เขาจึงขอดูดนมเธอแทน    เมียรักของเหลน เมื่อถูกปู่ดูดนม ความใคร่ของหญิงจึงออกมาพร้อมน้ำนม  และก็เกิดขึ้นทันที   เมื่อและปู่่เธอเป็นเสือผู้หญิงเก่ามา ที่ขณะย่าเมียปู่ตายไปนานแล้ว  ลูกหลานก็อยู่ห่างไกล และจนแน่นอนทุกคน   “ปู่่ปู่่”จึงปล่อยภาวะ"วัวแก่ชอบกินหญ้าอ่อน" ออกมา ทันที  แม้ไม่รู้สึกทางเพศดีพอเมื่อเทียบกับกับสถานะเช่นนี้ในสมัยหนุ่ม และเคยเป็นเสือเก่า

แต่ยังทำงานไเข้าไปมากตอนหนุ่ม สมัยหาได้ไม่

ยาก   สรุปทำได้ทางเพศอยู่บ้าง   เพราะกินกระดูกเสือโคร่งดองเหล้าขาว   และเหลนสะไภ้เพราะเธอสวยและทรวดทรวงใช้ได้  นมโต  เอวคด แบบนางแบบชนิดหนึ่ง ตัวสูงโย่ง    คล่อง  ใช้งานได้ไวทันใจทันโลกทัหมอทันไข้  ปุู่่เขาชื่อ”สมตำ” คล้าย กะเหรี่ยง   จึงใช้มือคลำอวัยวยะเพศเธอทันที(สำนวนไม่ยั่วยุทางเพศ) เมื่อเธอเผลอไป  แม้เธออาย แต่ปล่อยไป เพราะเราอยู่ในฐานะพยาบาลและเป็นหลานสะไภ้   

และเพื่อบรรเทาความหิวปู่่แทนการเปลี่ยนอริยาบถให้สะไภ้ไปหยิบอะไรมาให้แกกิน  ตอนนี้ที่อยู่กันในห้องน้ำสองต่อสอง     ต่อมาจนเธอมีความต้องการ การร่วมเพศในห้องน้ำจนนได้ ระหว่างเธอกับปู่่และผัวรัก แม้ผิดวัฒนธรรมแต่ก็สุดวิสัย   ขณะที่ปู่กอดร่างพาที่เธอเธอตนเองกับปู่ชราเข้าห้องน้ำและห้องส้วมทุกครั้ง และป้อนข้าว   ปู่่เข้าอาบน้ำด้วยการถูกพยุง  และก็มีสองคนในป่่าใหญ่บ้านเล็กของปู่   ที่บ้่านปู่่สมตำ  ตอนนี้ไม่มีใครแม้แต่หมา  มีแมวหนึ่งตัวคอยดักจับหนู

เป็นครั้งแรก ก็สนุกดีเธอรุู้สึกได้ทำบุญ อย่างงัยก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ปล่อยไปดีกว่า  หนีไม่พ้น  เพราะอย่างไรเสียเธอและ   ปู่่สมตำก็ญาติกันในฐานะมีชีวิตสมรสของผัวแล้ว  ตามสภาพแม้ไม่จดทะเบียนแต่มีบุตรด้วยกัน

และทุกครั้งมีเหตุผลอย่างนี้เป็นบัดสีบัดเถลิง

กัน  เกิดขึ้นจนปู่่สมตำหลงรักสะไภ้เหลนจับใจ  อยากจะฆ่าเหลนคนดีคนนี้ไปเสียถ้ามันหึงหวงหรือรู้เรื่องนี้เข้า   แต่ไม่เป็นเช่นนั้น ผัวกลับหัวเราะ    ชีวิตสมรสเริ่มมีปัญหา   เธอปากเหม็น เพราะอะไรหลาย   

เรื่อง  เพราะเคยอมอวัยวะเพศ(สบถวิปริต)ชาย

โดนการถูกบังคับและจ้าง (นอกนี้ไม่กล่าวเพราะกลัวอนาจาร)     เมื่อปู่หาย พี่ชายน้องชาย   ปูซวยจริง   ก็ต้องอาศัยเธอไปพยาบาล  เพราะเธอเป็นและคนเดียว  และการพยาบาลทุกครั้งก็มีเหตุชู้สวาทเกิดขึ้นทุกครั้งที่พลาดไม่ได้  เพราะเหตุดังนี้     แม้เธอไม่ชอบแต่ว่า เธอก็จำใจเพราะผัวเธอต้องรับผิดชอบทุกคน     เมื่อเพื่อมีชีวิตรอดอยู่ เพราะมรดกข้างผัวมีนิดเดียว แต่ว่า เป็นทรัพย์สินกรรมสิทธิ์ร่วมต่างหาก จึงจนและมีปัญหา ไม่เหมือนความหล่อปรากฎของผัวเธอ ต่อสภาพชีวิตจรองข้างผัวเธอ  ปมด้อยเธอมีอย่างเดียวไมรู้ว่าพ่อแม่จริงอยู่ไหนเท่านั้น    

ต่อมาพบกันอีกพ่อเลี้ยงผัว แต่คราวนี้ ไม่เป็น

อะไรสบายดี เพราะเรื่อนร่างอันสวยงามของเธอ  เพราะเธอเป็นและไว    วันหนึ่ง เมื่อเปลี่ยว พ่อเลี้ยงผัวจึงออกปากขอซื้อบริการเธอเพียงครั้งละหนึ่งพันบาท แทนการที่พ่อเลี้ยงไปเที่ยวโสเภณี ที่จะเปลืองเงินครอบครัวออกไปอีก   และเมียของขอพ่อเลี้ยงป่่วยอยู่ โรงพยาบาลเป็นมะเร็งมดลูก

ความจริงเช่นนี้   นี้เกิดขึ้นนี้ตลอดเวลา จนเธออยากฆ่าตัวตาย และหรือหนีไป แต่เธอก็ยังตัดสินใจไม่ได้  จนท้ายสุดเป็นโสเภณีไม่อาชีพ ในพิ้นที่อานอเตอย่างลับ    "ลับ" แน่นอน และทุกครั้ง  การร่วมเพศเธอพบว่าไม่สวมปลอก เพราะทุกคนที่อานองเตยังไมรู้ว่าปลอกคืออะไร แต่

เธอกินยาคุม แต่ว่าไม่ทราบว่าเชื้อไวรัสเอดส์ เกิด

มาจากใครเชื้อติดเข้ามา ท้ายสุดต่อมามีอีกยี่สิบปีทำให้ทุกคนที่เคยมีชู้กับเธอรวมทั้งผัวรักเป็นโรคเอดส์หมด  ที่ติดต่อมาจากเธอที่ไม่ทราบที่มา ต่อมา ผัวรักเธอฆ่าตัวตาย ด้วยปืนประจำตัว    หมด เหลือเธอโทรมไปแต่สมองเรือนร่างยังใช้ได้ต่อมาผัวเธอก็ตาย แต่เธอไม่เป็นไร อันนี้ไม่ใช่เจตนาวางแผนฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เชิงลึก   ที่เธออาจจะถูกมอง  มีด้วย   แต่ว่าทุกอย่างที่จบลง เพราะ บังเอิญเป็นเช่นนั้นเอง

แต่ต่อมาพ่อบุญธรรมของเธอได้ตายลงและทอดทิ้งมรดกไว้ให้เพียงพอสำหรับซื้อตั่วเครื่องยิบไปตะวันตก และเธอหายไปจากอานองเตตั้งแต่บัดนั้น ส่วนลูกชายเธอติดเชื้อเอดส์จากครอบครัวและรอตายที่ศูนย์ควบคุมแห่งหนึ่งไม่ทราบชื่อ    โดยที่เธอไม่ได้เคยร่วมเพศกับลูกชายเลย

บัญชีนี้จึงตายหมดปิดบัญชี เหลือแต่เธอคนเดียวที่

หายไปทางตะวันตก ข่าวว่าหายไปดินแดนสแกนดินาเวีย  ใน ประเทศนอร์เวย์ผมีฉากภาพยนตร์ที่จะทำประกอบ)  ไม่มั่นใจ  แต่เมืองนี้มีพระอาทิตย์เที่ยงคืน อานองต์ไปดูมาหนุกมากเลย(ไม่โฆษณา) เพื่อไปเป็นคนงานรับจ้างเป็นคนครัว  ที่เธอไฝ่ฝันมานาน และได้รับอนุญาต แต่มิได้เป็นโสเภณีอีกแล้ว   เพราะเธอเก่าไปแก่ไป   แล้ว    เอาแต่แรงงานสมองของเธอยังใช้ได้ เมื่ออานองต์พบเธอก่อนวันที่เธอหายตัวไปอย่างเงียบ และไร้การติดตาม  เธอยิ้มและลาจากกันไปเฉยๆ และให้เงินอานองต์หนึ่งพันบาท   นี้คือเรื่องหนึ่งนวนิยายสายกึ่งวิทย์   สรุปเธอรอดม 

 า  เพราะรักษาตัวเป็น   สวยและเท่ห์ส่วนสัดครบ    ตยเห็นยังเฝ้ามองเธอ แต่น้อยคนได้แอ๋มเธออีกแล้ว  เพราะอะไรไม่ทราบ   เพราะเธอไม่ชอบเรื่องเพศและการเล่นชู้และระเริงสสาทมั่วทั่วไปนั่นเอง เพราะมีบทเรียนและเธอได้ข่าวว่าเข้านับถือศาสนาใหม่ชื่อศาสนาโซโรเอสเตอร์ศาสนาเก่าศาสนาหนึ่งที่บูชาไฟ

สมิงสาวโทนา 

           ประวัติย่อของเธอที่นี้    คืออีกรายการหนึ่งในตัวสมิงสาวโทนา  เธอเป็นคาราเต้  ชกเป็น  เตะเป็น(สบถ)  วิ่งเร็ววิ่งทนเป็น  ใช้ปืนเป็น   และยูโดสายดำ เป็นอาวุธปืนสั้นยาวสงครามบอกมาเธอเป็น  เธอเป็นหมอตำแย หมอยาจำเป็น   ที่มีเป็นอีกด้วย แต่เวลาเธอว่างงาน โทนาน่ารัก   แม้แต่หมาดำยังมาเลียขาให้เพื่อขอนมเธอกิน   ฉีดย่าผ่าตัดใช้มอร์ฟีนเป็น   เธอทำได้แต่เธอเอามาสูดดูดเองไม่เป็น   และเพราะเธอเคยอยู่ในกลาางสนามสงครามกองโจรมาก่อน

มาบัดนี้ในสมัยนั้นเธอมาพบอานองเตเข้า จึงมีรายการน่าสนใจนี้เกิดขึ้น

มาบัดนี้ในสมัยนั้นเธอมาพบอานองเตเข้า จึงมี

รายการน่าสนใจนี้เกิดขึ้น ต่อมา  อานองต์ได้จ้างเธอ  สมิงสาวท่านนี้  ให้เป็นนางบำเรอต่อมา แต่ไม่จบที่นั่น 

ยังมีรายการอื่นรอบต่อมาอีก ก่อนอื่นต้องเข้ามาในใจกลางของเผ่าและลีลามากมาย  ใจความว่า  "เผ่ากิยองต์"  นี้     เป็นเผ่าที่ไม่พึงประสงค์ชองรัฐะ แม้บางครั้งจะถูกรับใช้รัฐะบ้างนะ ตามนโยบาย"หนามยอกเอาหนามบ่ง"จะพึงมีหรือรัย

เผากิยองตินเคยและชอบอ้างว่า ทำผิดไม่ผิด  ถ้า

ใครที่ทำผิดแล้วคนไม่เห็นเห็น ทำผิดได้   ถ้าผิดเป็นของรัฐะ  ถ้าถูกคือได้กับตนเอง     ซึ่งปรัชญาอันนี้ไม่มีอยู่จริง       ที่พบแท้เมื่ออานองต์เดินทางเข้าไปประชุมน่สมสภาอานองเตที่รัฐบาลกลางจัดขึ้น  รัฐะยึดศีลห้าเคร่งรัด ไม่ปกครองคนโดยอธรรม  แต่เผ่ากิยองตินยังตีความว่าการปกครอของรัฐบาลกลางนั้น เป็นอธรรม  อันนี้ผิดจากความเป็นจริง เพราะรัฐะเชื่อว่าธรรมย่อมชนะอธรรม

อานองต์ยืนยันว่าไม่มีจริง  ที่คิดผิดจาก

ความเป็นจริงเช่นนั้นองเผ่ากิยองตินนั้ร  มันเป็นการ มโนไปเอง  อีกซึ่งผิดจากหลักดำรงธงธรรมสากล เนติธรรมสากล  โดยประการทั้งปวง         แต่เผ่ากิยองต์จะทำการหักหลังความคิดอธรรมนี้ เมื่อรัฐบบาลกลางปกครองดูแลไม่ทั่วถึงเท่านั้ร   และที่อานองเตดูแลไม่ทั่วถึงเท่านั้น ซึ่งเชื่อว่า เพราะความลับไม่มีในโลก เช่นเครื่อง   ดูกูเกิลเอิร์ท จีพีเอสติดตาม วงจรปิดเป็นสักขีในเบื้องต้น เพราะฉะนั้นทุกคนจงคิดเลยว่า เผ่ากิยองตฺ์จะไปรอด ทถกคนจงอย่าเชื่อเผ่านี้ แต่จงติดตามเผ่าดิบองต์ที่ไม่เชื่อเรื่องอธรรม

เผ่าที่เลวเชื่อว่าความผิดจะจึงหนีไปได้     แม้ว่า

ความจริงมีอยู่ แต่แม้ว่าการยืนกราน  โดยเผ่ากิยองต์ที่ไม่สนใจสิ่งที่ไม่เป็นอธรรม  ตัวนี้และไม่เชื่อแม้ว่าความจริงตัวนี้ว่ามีีอยู่ก็จริง     สรุปเป็นข้อยุติ   เผ่านี้ต้องการควาสุขชั่วหน้าและตายไปแล้วสูญเปล่า อันนี้ขาดหลักความจริงมาสนับสนุนมากทีเดียว     อันนี้ที่จริง เผ่าที่ดีของโลกอานองเตมีมากมาย แต่เผ่ากิยองวตินนี้เป็นเผ่าน่ากลัวและไม่ดี   คล้ายเผ่ากินคนที่สังคมกลัว เผ่าที่ดีเช่นเผ่าดิบองต์ที่ดีมาก   และมีอีกมากเผ่าที่ดี แต่นวนิยายไม่สามารถนำเอาความยาวในการเล่าเหล่านี้มาอธิบายให้หมดได้ เพราะเปลืองคนอ่านและเสียเวลาเปลืองหน้ากระดาษเป็นปฐมคิด

แต่นเรื่องสมิงสาวโทนานี้มิใช่อย่างนี้มีเท่านี้ ยังมี

อีก   สมิงสาวโทนานี้เป็นคนสังกัดหน่วยราการลับ ไม่บอกว่ามาจากหน่วยใด แต่ว่ามีเป็นตามเหตุการณ์ เธอจบปริญญา แต่ที่จะกล่าวถึงเธอเข้ามามีบทบาทต่ออานองเตอย่างไร  ในเงื่อนงำและมีปมของอานองเตต่อไป ที่เวลาลงตัวที่อานองต์จะพูดถึงมันอีก

 

 

บทที่ 16

 Darwinnain fit surviveปรัชญา  ที่  อานองต์คิดว่าอย่างนั้น และเชื่อว่ามันไม่ผิด

Dawinian อานองตฺ์เริ่มเข้าใจ “fit to survive”ข้อมูลทั้งหมดอ้างอิงเชื่อมโยงและค้นคว้าเพิ่มเติมที่ Wokopedia and Googgle search ข้อมูลคัดสรร

Darwinnain : “fit to survive”  อานองต์ พบว่า ตอนเรียนพยายามคิดตั้งนาน กว่าจะตีความเรื่องของท่านผู้นี้ออก ในเรื่องชีวิตและการอยู่รอด มาบัดนี้ในวัยสนธยา เริ่มเข้าใจปรัชญาท่านผู้นี้  และอานองต์จึงตีความว่า  

การที่คนรอดมาได้เพราะเขาดิ้นรนเพื่อการอยู่

รอดและธำรงเผ่าพันธ์มาเรื่อยๆ จนเป็นสังคมอย่างที่เห็น

นั้นหมายความว่า ถ้าท้อหรือไม่มุมานะเพื่อการดำรงอยู่ เพื่อเอาตัวรอดคือตาย และเกิดมาสูญเปล่าหลายคนคิดไม่ได้ คิดสั้นเมื่อผิดหวังฆ่าตัวตาย เมื่อหากินไม่ได้ดั่งใจ ใช้วิชามาร เช่นปลูกกัญชาค้ายาเสพติดที่เขาหวงห้าม ที่สดคือจบลงด้วยการติดคุกและถูกประหารชีวิต

 เหมือนการคิดสั้นบันดาลโทสะ ฆ่าคน ตนเอง

ตัดสินใจเพียงชั่วแวบนึง เท่านั้นผลคือถูกประหารชีวิต หรือตายตามไปตามกติกาของสังคม เหตุที่เกิดอย่างนี้ เเพราะว่า เขาไม่มีองค์ความรู้ และไม่สามารถเป็นการอยู่รอดเพื่อชีวิตที่ถูก หรือไม่ฟิต ไม่เหมาะที่จะอยู่รอด ตามปรัชญาของท่านที่กล่าวมาแล้ว

ตอนผมเรียนผมคิดว่าเรียนรู้ท่านผู้นี้ไปก็ไร้

สาระ แต่จำใจต้องเรียนและสอบให้ได้ เพราะเป็นการเก็บเกรด   มาบัดนี้ผมพบว่าปรัชญาของท่านผู้นี้น่าเอามาใช้ ซึ่งที่จริงปรัชญานี้มันมีมาอยู่แล้วในทุกคนนับจากเกิด เหมือนแมวต้องสู้กับหมาอื่น เมื่อหมามารังแก เพื่อการอยู่รอดของมัน    อานองต์ผมพระเอกอานองต์จึงพบต่อมาว่า เราต้องคัดสรรทางออกที่ดีให้กับตนเอง จนกว่าตนเองจะตาย และที่ดีมากคือเดี๋ยวนี้ สังคมเขาเอื้อต่อคนผิดหวังสิ้นคิดให้กลับตัวมารอรับคนคิดอะไรไม่ออก เมื่อมีปัญหาชีวิตขึ้นมา

พบว่ามีคนจะฆ่าตัวตาย ผมแนะว่าอย่าทำ เขาจึงนับถือว่าอานองต์เป็นอาจารย์  แม้ที่จริงเมื่อผมสิ้นคิดขึ้นมาก็จะคิดฆ่าตัวตายเหมือนกัน  แต่ว่า เมื่อมาทนดูตนเองแล้ว ตนเองไม่คิดจะฆ่าตัวตายเหมือนอย่างคนสิ้นคิด เพราะว่าตนเองมีปัญญานิดนึงคือ   มันไม่ได้อะไรขึ้นมากับการฆ่าตัวตาย ชีวิตสูญเปล่า และมันไม่สามารถทำอะไรให้ตัวเองดีขึ้นได้ ทางออกที่ดีขึ้นคือไม่ทำ ไม่ฆ่าตนเอง ไม่หนีอุปสรรค

แต่ว่า ประจันหน้ากับมันกับตัวอุปสรรค์

เนิียะ ไม่ยั้วะมัน เมื่อมันเกิดมี  แม้เมาก็ให้นอนไม่อาละวาด ให้ตำรวจต้องมาหนักใจ โดยมีปรัชญาว่า ทางออกมีเสมอ เหมือน พระอาทิตย์ขึ้นแล้วมีขึ้นอีกเหมือนอย่างนั้น

 

หรือถือว่า เมื่อมีร้อนมันต้องเย็นเข้ามา

แก้ เมื่อมีเย็นมันต้องมีร้อนเข้ามาแก้ อานองต์เคยเรียนรูปปรัชญาศาสนาตัวนี้ แต่ทำรู้เพื่อสอบ แต่ไม่เข้าใจอะไรดีไปกว่าเก็บเกรด

มาบัดนี้ อานองต์เข้าใจดีขึ้น เมื่อพบความจริง หลัง เฮเลน และปีตา แม่และพ่อของอานองต์ ตายลง

กลัวโทษจะมีถ้ามีเพราะเสียจที่ท่านตายไป   และ

พบว่านิยายที่อานองต์รังสรรค์ปั้นแต่งขึ้นมา จะ

หลีกเลี่ยงการละเมิดลิขสิทธิ์ทางใจของทุกคนใครก็ตาม มิใช่เอาแต่ใจอารมณ์    แต่พบว่า ในคนทุกคนอาจจะมีบ้างเพื่อฆ่าเวลา    แต่เมื่อผิด  ทุกคนก็ไม่ทำเพราะกลัวผิด ติดคุกเสียเงิน  ว่าอย่างนั้น  เพราะทุกคนมีค่าเฉพาะตัวทุกคน  อย่าว่าเอกลักษณ์เลยมันเวอร์ไป   และตัวนี้คนแต่ละคนจะเว้นมองข้ามตนเองไป   แต่ไม่ใช้มันเท่านั้น ผมคาดว่าอย่างนั้นและผมอานองต์เชื่อว่าไม่ผิด

พบในข่าวงานเขียนท่านหนึ่งกล่าวว่า มีคนไป

ขโมยสิทธิ์งานเขียนจำไม่ผิดคือ คนเขียนเรื่อง"บุพเพสันนิวาส"นั้นถ้าผิผิดขึ้น  ลิขสิทธิ์งานเขียน ทำให้หมดกำลังใจ  ท่านผู้นั้นคือคนเขียนเรื่อง บุพเพสันนิวาสที่ชื่อว่า  "รอมแพง" ถ้าอานองต์ไม่ผิด เรื่องนี้กล่าวถึงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมไทยยุคกรุงเก่า   ย้อนยุคเรื่องการปกครองและสังคมวัฒนะ   อานองต์พบและมองเห็นภาพเรื่องฟัลคอล (Constantine Falcon)

ชาวตะวันตกที่เคยมารับใช้ราชสำนักสยาม  อัน

เนื่องด้วยการหลีกหลบการเป็นเมืองขึ้นที่เป็นวิเทโศบายอันยาวนานของประเทศสยามรัฐะ  เอาละผู้เขียนนิยายพูดเรื่องกำลังใจ เสียกำลังใจเพราะถูกละเมิด  อานองต์ พระเอกของเรื่องนสิ่งที่เขียนเรื่องนวนิยาย"อานองเตชาโตที่สี่"นี้ขึ้นก็ประสบปัญหาเรื่องกำลังใจเช่นกัน

เมื่อถูกเผ่ากิยองต์เค้าชอบมาล้อเล่น

เสมอ   คือริดรอนสิทธิทาง   ใจของอานองต์ เข้ามากวนใจ ละเมิดสิทธิในการทำกิน เอาวัวมาเลี้ยง  ปากวัวมันบดต้นเอิ้องของอานองต์ไปกินหมดที่อานองต์ปลูกไว้ด้วยเจตนาที่ลานควายอานองเตและท้องทุ่งอานองเต    ที่อานองต์ทำปลูกมันไว้เพื่อที่จะขายส่งยามฝืดเคืองในสวนอานองเต อานองต์ห้ามแล้วก็ไม่ฟัง  แม้เผ่ากิยองต์เขารวยกว่าเราแล้ว  จากแผนพัฒนาของอานองต์เอง

ผลคืออานองต์งดเขียนงานไปเป็นแรมปี

อันที่จริงเรื่องกำลังใจนั้นสำคัญไฉน  เหมือนเมียคอยให้กำลังใจผัว  และเมื่อผัวได้ดีมียศ สังคมก็ให้ยกเมียขึ้นตามคำสั่งของธรรมชาติและความจริง  ที่สังคมยกเมียขึ้นเป็นขุนนางชั้นคุณหญิงตามยศผัวที่ได้บำเหน็จขึ้นมาด้วย ให้มีเป็นขึ้นมาจากการยกย่องคู่ครอง อย่างที่เพศเมียไม่ถูกมองข้าม  กระนั้น  แม้ตามจริงฝ่ายเมียไม่เคยช่วยงานผัวทำงานอย่างที่เป็นที่ผัวเป็นและได้รับยกย่องขึ้นมา

ฝ่ายเมียจะมี  เพียงดูแลการบ้านการ

ครอบครัว  ความรักความอบอุ่นและครัวอาหารเท่านั้น

ฝ่ายเมียได้เป็นคุณหญิงตามยศผัวขึ้นมาได้  อานองต์เข้าใจอย่างนั้น  และอานองต์พบว่านางเอกของอานองต์ เธอกำลังทำหน้าที่นี้อยู่ต่อผม แม้ว่าช่วงนี้เธอหายสาบสูญไป แต่

 

อานองต์ก็ยังคงรักเธออยู่  แม้อานองต์จะ

มีนางบำเรอลับหลังนอกจากนางเอกก็ตาม  และนองเอกของอานองต์ที่สี่ไม่ว่าอะไร แต่เงื่อนไขบังคับก่อนนั้นถูกจัดแจงไว้แล้ว  เพราะอานองต์ที่ทำไปมิใช่มักมากในกามารมณ์  เพราะกล่าวอย่างนี้   แต่เพราะความจำเป็นทางชีวภาพของมนุษย์เท่านั้น จึงเข้าข้างฝ่ายชายหรือฝ้ายหญิง แต่อย่างใด

และเป็นเพราะว่าความจริงของคนคือชายขาด

หญิงไม่ได้ และหญิงก็จะขาดชายไม่ได้ เพราะมันอิงอาศัยซึ่งกันและกันยัังไม่มันใจว่า หญิงจะมีความต้องการเหมือนชายรึป่าว  เชื่อว่าคงมีเหมือนกัน เพราะคน แต่หญิงเป็นเพศขี้อาย  ถ้าผมไม่ผิดเมื่อนางเอกซูซิมะกลับมาจากสวรรค์แล้วจะถามดูเพื่อยืนยันนความเป็นเธอดูว่าเป็นเช่นไร

แต่ถ้าเธอมิชอบ   ผมอานองต์ก็ขออนุญาต  เพื่อตามใจเธอ  คาดว่า  จะมีอะไรพิเศษกว่าเธอคือนางเอกที่จดทะเบียนแล้ว ต่อไปโดยเรามีการตกลงกันมันเหมาะก่อน มิ  ใช่ให้โลกตราหน้าว่าเรามีชู้  เมื่อเราจะมีอะไรมากไปกว่าที่เรามีส่่วนชู้ทางใจนั้นในสังคมต้องมีบ้างแน่นอน

เพราะความจำเจและความสบอารมณ์ใน

สังคมต้องมี ต้องยิ้มใส่กัน  แต่ไม่เลย มิใช่กัดกันเหมือนอารมณ์ของหมาแมว เมื่อแรกพบกันอย่างนั้น อานองต์ว่า  ที่หมาแมวเจอกันต่อกัน ที่หมาแมวที่ไม่ใช่เพื่อนซี้กันมาก่อน จะคำรามใส่กันกัดกันให้ป่าเตียนไปเลย  จนต้องเอารถดับเพลิงมาดับที่เคยพบมาแ  ม่ในวัดบางศาสนายังมี พระ และมีชี และมีสามเณร แม้หน้าที่ของเขาทุกส่วนจะไม่มมไว้เรื่องสืบเผ่าพันธุ์เหมือนคนธรรมดาทำและเป็น

แน่นอน ท่านหมดจด  ไม่เหมือนคฤหัสถ์

อย่างอานองต์และนวนิยายเรื่องชาโตที่สี่ ก็ตาม  ที่มีอุดมการณ์สืบพันธุ์เพื่อเผ่าพันธุ์  เป้าหมายเพื่อให้มีทายาท แม้บางครั้งจะสวมปลอก เพราะมีทายาทมีมากไปเลี้ยงไม่ไหวอะไรอย่างนั้น ที่อานองต์และซูซิมะจะฉุกคิด

แต่ที่มันเกิดมาอย่างนี้เพื่อดุลย์ธรรมชาติที่มัเป็น

คล้ายกระแสไฟมันต้องมีฝ่ายลบและฝ่ายบวก มีหัวมีก้อยอะไรอย่างนั้น  มิฉะนั้นไฟจะไม่เดินคือใช้ไม่ได้  ล้วนมีมือซ้ายมือขวาเกิดติดมาด้วย   หัวก้อยมันต้องมีมา แต่มันเป็นเหรียญเดียวกัน ถ้าไม่มีก้อย หัวจะเกิดไม่ได้ เพราะมันคู่กันมาคล้ายมีสองหน้าแต่อันเดียวกัน ที่มันต้องมาด้วยกันเสมอ เหมือนดั่งกับว่า เครื่องหมายทางเพศของคนมันจะมากับคนตั้งแต่เกิดมิใช่ทำขึ้นที่ใจตนชอบทีหลังได้

คล้ายมีมือขวาแล้วต้องมีมือขวาอย่างนั้นอานองต์คิดว่าอย่างนั้น และเชื่อว่ามันไม่ผิด  ในตรรกวิทยาเชื่อว่าไม่ผิดเหลือตัวเลือกเดียวคือิ”ถูก” ถ้าถูกคือไม่ผิด  ถ้าผิดคือไม่ถูก

คือข้อสรุป

 

ในนวนิยายนี้ไม่เน้นการอ้างอิงมากนักเพราะ

มีปัญหาลิขสิทธิ์อันศักดิ์สิทธิ์  แต่อานองต์ชอบนั่งรถไฟ ไปตามป่าเขาลำเนาไพร ผ่านอุโมงค์ข้างนดำมืดทะมึนน่ากลัว   ออกจากอุโมงค์ผ่านบ้านคน และทิวทัศน์ และท้องทุ่งนา   ฟ้ากว้าง ผ่านทางหน้าต่างรถไฟ  ที่อานองต์ชอบมอง

เห็นภาพที่พบมันวิ่งตามรถไฟของผม  บางครั้งอานองต์ชอบห้องนอนห้องพิเศษเย็นแอร์สบาย บางครั้งชั้นสาม(ธรรมดา)เพื่อได้สัมผัสกับไออุ่นของมนุษย์ และได้เห็นชีวิต  มิใช่หาวัตถุดิบมาขียนนวนิยาย   อานองต์ชอบนั่งรถไฟ เหมือนที่อานองต์เคยดูหนังเรื่อง Dr. Zchivako  (ดร. ชิวาโก) หมอ ชิวาโก งานเขียนของพี่ชายแม่บุญธรรมของอานองต์ (ประกอบฉาก)หนังนี้ผมชอบเห็นรถไฟลุย

กลางลานหิมะตกและร่วงหล่น ทางสาย

ไซบีเรียไปรัสเซียจากทางตุรกีถ้าผมไม่ผิด  ผมต้องอ้างอะไรอย่างนั้ นไม่ได้หวังความศักดิ์สิทธิ์  จากสิ่งที่อ้างจะผ่านมาให้เกิดกับงานของผมคืออานองต์ แต่อย่างไร  แค่อานองต์ ต้องทำอ้างมันเพราะจำเป็นจากหลักการเดิม    ที่มีคือปรัชญาการเขียน ของอานองต์เอง คือได้เขียนอะไรเพื่ออาหารใจและอาหารชีวิต อย่างห้เป็นจุดอดิเรก     มิใช่เขียนหนังสือเพราะเป็นโรคอยากดังและบ้าบิ่น(ไม่อ้างอิงอื่นใคร)อานองต์เป็นคนอินโตรเวิร์ต(คมในฝักแบบ) มิใช่คนเอ็กโทรเวิร์ต(คมนอกฝักแบบ)(ดูอ้างอิงอิงคำนี้จากสื่อ  หรือ  Google and wikipedia  ตามใจชอบตัดสิน เพราะนี่ไม่ใช่ตำราอ่านเอาสอบ)

แต่ถ้ามันดังก็ปล่อยมันไป เผ่าดิบองต์ไม่ว่

าอะไร แต่เผ่ากิยองต์คงไม่ยอมและต้องนึกต้องอิจฉา "ผม"อานองต์แน่นอน   และสิ่งที่ตามมาสำหรับอานองต์คือยึดติดนหลักนิติปรัชญา และความฝันอันระทึกเพื่อนำเรื่องราวสู่การติดตามอย่างมีสาระ และอรรถะที่มันควรจะเป็น เพื่อชดใช้คุณธรรมที่ เฮเลนนา และปีตาผู้ให้ชีวิตอานองต์มา

 

 

 

บทที่ 17

        พบว่าเบาหวานเพราะมัล นิวตรีจ้อน

อานองต์พบว่าเบาหวานเพราะมัล นิวตริจ้อน

(mal-nutrient)  คือกินอาหารไม่ตรงเวลา คือหิวก็กิน ง่วงก็นอน  เซ็งก็ไปเที่ยว  มึนก็ดื่มไวน์ ใช้ชีวิตตามปรัชญาของ คาลิล ริบยาน จุดไวน์   แต่จุดของอานองต์นั้น กินไม่เป็นเวลา กินหนึ่งมื้อบ้าง สองมือบ้าง สามมื้อสี่มื้อบ้าง ต่อวัน คือคิดอยากกิน คิดอยากนอนๆ  ผลที่ตามมาคืออานองตจ์เป็นเบาหวาน   อาหารที่ไปกินนอกบ้าน เขาใส่ผงชูรส หรือน้ำปลา สิ่งชูรสอะไรที่เวอร์รึไม่ ฉุกคิดและ  เกินรึไปป่่าว  กาแฟ ชา  หรืออะไรเกินไปที่อาจส่งผลต่อเลือดเบาหวาน และอนามัยความสะอาดเลือด สารตกค้าง สารปนเปื้อน  เพื่อเอื้ออาทรต่อเบาหวาน

เร่งกินจนไฟธาตุเหนื่อยรึป่าว

อานองต์ถามตนเอง  กินอาหารสมัยใหม่จาก

ตู้เย็น อาหารเร่งด่วนจานด่วนมากไปรึป่่าว กาแฟมากไปรึไม่

เอาละอานองต์ไม่โทษว่าสิ่งที่กล่าวมานั้นมีพิษ แต่ว่าอานองต์ชอบมัน  เพราะอร่อยและสะดวกดี  แต่และเพราะทุกอย่างที่กล่าวมาแล้วสะดวกดีทั้งเพ มีคุณอนันต์

แต่เมื่อมีเบาหวานขึ้น   จึ่งงัดเอาตำราความทรงจำมาลองเปิดสมองอดีตดู คือทำกินเองนอนตามเวลา กินตามเวลา กินสิ่งธรรมชาติที่สมุนไพร และใช้ชีวิตอย่างธรรมชาติสุดๆ   เมินและลดสิ่งเทียมๆให้น้อยลง พบว่า อาการเบาหวานหายไป

อานองต์  อานองต์กลับเป็นอานองต์ตามมีตามเกิดอีกตามเดิมอีกครั้ง  ขรึม เงียมและกริ้มและเกรียน และฟินกับตนเองมี ตะมีต่อไปคือขยัน และมีอุดมการณ์ไม่บ้าบิ่น เมื่อกินอาหารครบห้าหมู ชนิดไม่เสียดายงบและเงิน

และแน่านอนแต่นั้นมา  งดเหล้างดกาแฟ น้ำไวน์ดื่มน้อย ดิ่มน้ำ

สะอาดมาก คิดมากน้อยๆ  กินเครื่องเทศมากเพราะหอมอร่อยไม่แสลงเบาหวาน  โป๊ยกั๊ก อบเชย ตรีผลาระคนป่นกัน(ปรึกษาแพทย์แผนโบราณก่อนใช้ตาม) ยาสมุนไพรชนิดไร้สารเคมี กินทุกอย่างทีมีมา และทำอะไรตามใจชอบ ไม่โกรธไม่เกลียด และปล่อยวางเป็นสมถะเป็นจิตใจ ไร้กังวล คิดถึงความตายอันแม่นมั่น แต่มิใช่เตรียมตัวฆ่าตัวตายเหมือนคล้ายเรื่องภาพวาดของ   The Dead of Lord Chartterton  ที่ผมอานองต์เคยเห็นมันห้อยอยู่นห้องนอนผมดาษฟ้าที่บ้านเช่าเทชเชตหลังวังมาร์โบโร เมืองออกร์ฟอร์ดเชียร์ อังกฤษ (Th ached house ass tic as Marlborough castle Oxford shire England)(มีฉากภาพยนตร์)

อานองต์เลิกยาสั่งจาก โรงพยาบาลที่แสนดีและ

ฟรีแม้เสียเงินเสียเวลา เบาหวาน ถ้าดีกับมันมากเกินไปจะกลับเป็นเบาจืดตามสูตรผมจำมาว่าอย่างนั้น เพราะมันจะตรงกันข้ามกัน อะไรที่เกินพอดี เลยสัดส่วนไปมันจะเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ พบมา   คือเบาจืด ตัวนี้มันก็โรค  ตามพจนานุกรมโรคสากล สิ่่งที่ผมต้องทำคือต้องตรวจเลือดด้วยตนเอง  ผมเมาเลือดทุกครั้งที่หมอเบาหวานคิวเจาะเลือดผมจากมือ อานองต์มองเห็นว่า โรงพยาบาลเหมือนโรงฆ่าสัตว์ชนิดหนึ่ง ที่ผมต้องทำใจทุกครั้งที่เข้าไป  แต่อานองต์เชื่อว่าชีวิตนี้ไม่พ้น โรงพยาบาล

และเครื่องตรวจเจาะเลือดอันจะเป็นพันถูก

ซื้อมาเพื่ออานองต์เต จะได้ตรวจเจาะเลือดด้วยตนเอง  เอาตนเองเป็นโรงพยาบาลฆ่าสัตว์ให้กับตนเอง เค้าอนุญาตให้ทำได้ แต่ต้องรับผิดชอบเอง ไม่มีจำเลยไม่มีผู้ต้องหาหากมีอะไรเกิดขี้น ปล่อยให้ตนเองเป็นผู้ต้องหาหากมีอะไรเกิดขึ้น  ศาลก็ขึ้นศาลทำเองที่ชาโตอานองเตที่สี่ทำขึ้น พอตำรวจศาลมาห้ามก็หนีหรือเลิกไปถ้าผิด

อานองต์ผมอานองต์จึงพบข้อยุติทางเลือกนี้

นกกาผีดำปีกสองสีน้ำตาลอมดำ  และนกกรดตาแดง  มาทำรังออกลูกที่หลังบ้านห้องนอนเก่าแม่ที่ต้นกระดังงาดอกหอม และกอไผ่รวกอันขึ้นแน่นติดกัน และกอสักทองคำที่ซื้อมาจากวังบัวบาน  ที่ปลวกไม่กัดไม้เนื้อแข็ง  พบขณะไปทำลูกให้ต้นขนุนหมันและแต่งกิ่งไผ่ให้ผีแม่ หรือเฮเลน

นกกาผีมันมาเฝ้าอานองต์    อานองต์เชื่อว่า

มันเป็นอวตารปางหนึ่งของแม่เฮเลนและพ่อปีตามาอยู่เพื่อนลูกอานองต์ซึ่งเหงาเพราะขาดแม่ไปและลูกคนดียว     และนกกาผีตัวดพำนิลคาดสีน้ำตาลแก่ผปีกขนคอยเฝ้างูเห่ามาเที่ยวบ้านอานองต์ เวลาที่อานองต์ไม่มาอยู่  เฮเลน และปีตานั้นทุกคนที่อานองเตเชื่อว่าไปสวรรค์แล้วในปรัชญาของ ศาสนาหนึ่งนั้นคือนิพพาน   จากมรกตคิดตามสูตร   ที่ท่านให้ไว้ในพระคัมภีร์อันศักสิทธิ์  

 

 

 มันจะเป็นเช่นไร อานองต์ไม่ทราบ   ตามที่อา

นองต์วาดมโนภาพและจินตนาการเอา  แต่นี่เป็นอวตารตราอะไรไม่รู้สมมุติเอา  ในใจ ในปางหนึ่งอานองต์ได้มาจากหนังอินเดียเขา นกผีสองตัวนี้คงมาอยู่เพื่อนอานองต์ จึงตัดสินใจมาทำรังหลังบ้านแม่เพื่อออกลูก  ถ้าเผ่ากิยองต์เจอเข้า คงไล่รังแกมันออกไปทันที อานองต์จึงติดป้ายว่าห้ามผู้ใดมากวน เขตหวงห้ามสุดขีด และที่นี้ไม่มีสิ่งผิดกฎหมายจ้า                                                           กรณีที่อานองต์เชื่อว่าเฮเลนนาและปีเตอร์อานองต์ไม่กลับชาตาเกิดเป็นนกกาผีเพราะว่าอานิสงส์ความดีที่ท่านทั้งสองเคยทำเมื่อมีชีวิตอยู่จะได้ดีนสรวงสวรรค์กว่านั้นคือนิพพานตามสูตรที่ท่านว่าตราไว้  และซินแสจีน พระในศาสนาท่านก็ว่าอย่างนั้น รวมทั้งผู้สันทัดกรณีย์จากทุกสารทิศที่พบเจอกันครึ่งทาง

จากนวนิยายนี้ อานองต์ขอสารภาพว่าความ

ริงสูงสุดของศาสนาเป็นเรื่องนิรวจนีย์คือพูดไม่ออกบอกไม่ถูก แต่เป็นที่เคารพ จึงไม่อยากล้ำพรมแดนศาสนาเข้าไปเพราะมันเป็นโปรเฟนทางจิตของอานองต์ึง ละไว้ฐานมุ่งสู่ความเข้าจไปพลางก่อน จนกว่าโลกเจริญสายวิทย์ยิ่งกว่านี้ คอยเสริมแต่งเติมให้ฟังได้และเข้าใจกันเป็นวิทยะใหม่ต่อไ

จึงใช้อวตารเป็นภาค

ภาคนิพพานตีความนที่นี้ ภาคสำแดงตนใน

กายภาพอื่นเพราะแรงหึงพวงและห่วงลูกอานองต์เต จะลำบาก เพราะอานองต์ลำบากตั้งแก่เกิด  คล้ายประวัติเหมือนพระเจ้าในศาสนาหนึ่งที่เกิดอุบัติที่กองฟางคอกปศุสัตว์ว่าอย่างนั้น  แต่มิใช่ว่าอานองมาเกิดเป็นเทพเจ้าอะไรอย่างนั้น  อานองต์กลัว

ในกรณีจึงยึดเอา อมตะนิยาย  ภารตะ และ

อารยธรรมจากแหล่งแม่น้ำ”สินธู” อินดีย และความอลังการอันศักดิ์และอัจฉริยภาพของฮินดูและฮินดูธรรม  เพื่อนำ สิ่งและทัศนะตามนัยยะของปรัชญาอินเดีย  เพื่อเข้ามาตีความเรื่องอาตมันและปรมาตมัน ซึ่งอาตมันคือนิพพานก็แล้วกัน เพื่อไม่ให้เกิดสงครามทางความคิดนประเด็นของศาสนา หรือ  “สาสนา” และความเป็นปรมาตมันเป็นอีกนัยยะหนึ่งที่โลกอื่นอีก

ที่นอกจากนิพพานออกไป ที่อานองต์เข้าใจจึงตี

ความว่า นิพพานที่เฮเลนถึงแล้วนั้นเป็นสวรรค์ที่นิรวัจนีย์คือพูดไม่ได้ แต่เป็นที่หมดยุติของสรรพสิ่งคือที่เฮเลนเข้าถึง  (อันนี้ต้องให้นักศานาวิทยาตีความอีกครั้งถ้าจะเชื่อใช้ อันนี้เป็นสำนวนเทียบเคียงนิยายมิใช่ล้ำเส้น)

แต่อีกภาหนึ่งห้ชื่อว่าปรมาตมัน คือจิตภาคหม่ที่ เกิดเป็นนกกาผีมาเฝ้าคุ้มครองดูแลลูกอานองต์  ที่น่าเป็นห่วงจากการถูกงูเห่าพิษยักษ์ซาตานร้ายมาคร่าชีวิตอานองต์ไปเสียก่อนที่จะทำนิพพานห้แจ้งเป็นภาคปรมาตมันว่าอย่างนั้น

อันนี้มิใช่เนติ แต่เป็นทัศนะหรือความคิดเห็น ในปัจเจโพธิบุคคล  ว่ามันเป็นความคิดเห็น และควาคิดเห็นคือปรัชญาของอินเดียที่อานองต์เคยเรียนและสนใจ

จึงละไว้ในฐานความเข้าจไปพลางก่อนนเรื่องนี้

ไว้เท่านี้ ละไว้เพื่อไปค้นจากแหล่งเชื่อถือได้อีกต่อไป  อานองต์เชื่อว่าอย่างนั้นจึงจะถูก  

ที่อังกฤษ (จัดฉาก)อานองต์เคยเยือนมา พบว่านกกา

ผี เป็นนกคุ้มครองป่าช้าที่สุสานคนตายทั่วไปที่ฝังงไว้ตามสุสาน นกกาฝีจะเฝ้าตลอดเวลา พร้อมนกเค้าแมว ที่อานองต์อตีความ และอานองต์ชอบเข้าไปสุสานหลายแห่งที่อังกฤษ เพราะอานองต์เชื่อว่ฝันว่า(มิใช่ต่อวีซ่า) บิดามารดาในชาติก่อนท่านตายอยู่ที่นี่

 

อานองต์แม้พยายามเดินไปเที่ยวสุสานขอ

งคารล์มาร์คที่ลอนดอน มิใช่เพราะเหตุผลทางการเมืองลัทธิคอมมิวนิสต์บิดา  ที่คาร์ล มาร์กเป็น แต่ว่า เข้าไปเพราะสุสานมันมีชื่อและเข้าถึงได้ง่าย ส่วนบางแห่งนั้นปกปิดและหวงห้ามเพราะสำคัญคือมีคนเคารพและเกรงกลัวมาก ดังนี้

อานองต์ตีความไปเอง

หลังจากร่ายนวนิยายและมนตราในเรื่องนี้

เสร็จ คนใช้มีนานา ได้เวลาอาบน้ำฟอกสบู่ให้อานองต์ ชนิดเปลือยกายต่อกัน(ไม่อนาจารเพราะปกปิด)

แต่ไม่ได้ร่วมเพศ เพราะศักดิ์ศรีต่างกัน รึเธอเป็นคนชู้ ฤาพระเอกเป็นมิใช่คนชู้   แต่เรื่องนี้ออกนอกประเด็น  แต่อานองต์เป็นพระเอก ที่มานาเป็นคนใช้ต้องทำ  เพราะอานองต์มีไข้ต้องได้รับน้ำอุ่นและเดินไม่ไหวต้องมีมานาพยาบาล  แต่เผ่ากิยองตินชอบคิดมากและใส่ร้ายอานองต์และจับผิดอานองต์และที่คนที่อาศัยในชาโตอานอเตแทบเสมอ

 

ซึ่งแม้นความเป็นมนุษย์เหมือนกันโดยประการทั้งปวง คนใช้ชมินานานั้นสวยครบเครื่องเรื่อง  นม เนื้อก้น สะโพก นิ้วมือปากและหน้าก็จริง แต่อานองต์มีทัศนะคติในเรื่องนี้ว่า ระหว่างคนชู้ความใคร่จดนี้ไม่ดี   และนายจะร่วมเพศกับคนใช้ทำกันไม่ได้ เดี๋ยวสวรรค์ทรงพิโรธและอายต่อการกระทำเยี่ยงเช่นนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 18  

เสือสมิงสาวโทนาที่สอง  สายลับมิใช่อนาจาร

 

 

ฤดูร้อนที่ 29 มีนา อากาศร้อนไม่เกินสามสิบองศา

เซนติเกรด   ที่หมู่บ้านคุ้มอานองเตชาโต  เสือสมิงสาวโทนาที่สอง  เสือสมิงสาวที่อานองต์หมายถึงนี้ เธอสวยเช่นกัน มีหุ่นดี มีหลายคนที่เกิดขึ้นในนวนิยายเรื่องนี้  และเธอคนนี้ก็เป็นอนุภริยา หรือนางบำเรอของอานองต์ที่สี่หรือชาโตอานองเตที่สี่เช่นกัน  แต่ว่าเธอนับถือศาสนาอียิปต์(มีฉาดคาดกำหนดไว้ทำภาพยนตร์)โบราณ นับถือเทพเจ้าอนูบิส ๆนี้เป็นเทพเจ้าหมา กล่าวคือนับถือหมา แต่รายละเอียดนอกจากนี้  อานองต์ไม่ทราบ เธอเริ่มมารับจ้างทำงานที่อานองเต  และขาดเงิน จึงเสนอขายตัวชั่วคราว  แต่อานองต์ไม่รับ เพราะอานองเตที่สี่ไม่เล่นชู้ และไม่สนใจเรื่องทางเพศ  มิช่มีปมด้อยทางเพศหรือเป็นกามตายด้านอะไร  ปกติดี  แต่อานองต์ถูกเฮเลนนาสอยให้ไม่ฝักใฝ่ในเรื่องนี้  นอกจากที่มันเป็นไปคามธรรมชาติในตัวของมันเอง  และไม่ผิดจารีตและคุณธรรม

เพราะอานองต์ถือว่าเรื่องทางเพศเพียงเนื้อ

กระทบเนื้อเท่านั้น ส่วนความรักจริงมีแต่กับนางเอกคือท่านหยิงซูซิมะเท่านั้น แต่หล่อนหายไปยังไม่กลับมา  อานองต์คงเหงาทางเพศ เปล่าเลยไม่เหงา  การคบชู้แบบนี้ที่เสือสมิงสาวรายนี้ จึงดำเนินไปตามสมัครใจ และผัวของเธอยินยอม มาในบานะคนจ้าง และมีอะไรต่อกัน

การคบชู้นี้มิได้มีเจตนาแรก แต่เมื่อขาดเงิน ก็ยินดีจะให้ยิมไปไม่หวังสิ่งตอบแทน เพียงสองสามร้อยบาท

อานองต์จึงเสนองานหมอนวดจับเส้นให้เธอทำ  และเป็นเสือสมิงถูกฝึกปรือมาอย่างดี อานองต์มาทราบทีหลัง

เธอกดจุดความกำหนัดให้อาานองต์หน้ามืด  ท้ายสุดร่วมเพศกันและกับการไม่เอาหนี้คืน แต่รายละเอียดเชิงลึกจะมีมากกว่านี้ แต่เป็นเข้าข่ายอนาจาร จึงงดเล่า  เพราะผิดวินัยของอานองเตที่สี่

จนท้ายสุดเธอตกเป็นนางบำเรอของอานองต์

ชนิดชั่วคราว  เธอมีกลิ่นตัว เนื้อไม่นิ่ม แต่นมนิ่มดี

ก้นนิ่มดี สะอาดดี ที่อานองต์รู้สึก  ทุกครั้งที่มีอะไรกัน จะไม่เปลื้องผ้าทั้งหมดเหลือไว้แต่เสื้อคลุม ส่วนอานองต์เปลื้องผ้าทั้งหมด  พิธีกรรมทำนวดในห้องน้ำกลางแจ้งปิดมิดชิด เพราะถ้าเปิดสาธารณะมันผิดวินัยอนาจาร  แม้อานองต์อยากเปิดเผยโล่งแจ้ง แต่ทำไม่ได้เพราะกฎหมายไม่ยอม เป็นการเปิดเผยต่อหน้าธารกำนล นก หมาแมวจะเห็น

แต่ต่อมาสืบทราบว่าเธอเป็นสายลับ เพื่อค้นหา

ความจริงบางอย่างที่อานองเต และหวังผลประโยชน์ ทกครั้งที่นวดกับเธออานองต์กินยาหัวใจวาย กันตายคาอก(สบถ)หนึ่งเม็ดหนึ่งชนิด

เพราะถ้าอานองต์ตายลงบนอกของเธอขณะร่วมเพศ

ทรัพย์ที่อานองต์เตมีติดตัว เธออาจจะขโมยไปหมด ทนายแนะว่าอานองต์ต้องทำอย่างไร  ทราบต่อมาว่าเธอทำตัวเหมือนสายลับ และเธอก็เป็นสายลับ แต่ไม่รู้ว่าเป็นหน่วยาชการลับหน่วยใดที่เธอขึ้นตรงต่อ  แต่เชื่อว่าเธอเป็นก็สายลับหน่วยเถื่อน   หรือสังกัดเผ่ากิยองตินชนิดแอบแฝงแน่นอน  เพาะอานองต์มีหน้าในสังรคมอานองเตและเป็นมิตรกับตำรวจทุกคน  แต่อานองต์ไม่สงสัยเธอตอนนี้  

ส่วนการจะหาความผิดที่อานองต์

ที่อานองเตชาโตที่สี่ไม่มี กัญชา ฝิ่น สิ่งปิดกฏหมาย และอื่นๆให้สืบค้นการฆ่ากันตายก็ไม่มี   ตอนตายกันมากตอนสงครามโลกเพราะระเบิดหล่นใส่หลังคา อันนั้นเป็นสงครามระหว่างอักษะกับพันธมิตรเขาหั่นกัน สมัยสงครามโลก    มิใช่ฆ่ากันแบบฆาตกรรม  ฆ่ากรรมกันแบบธรรมดา  ๆ บ้านป่าอย่างที่เคยเห็นมาเลย

 

 และการเมืองการมั่นคง

การกบฎหรือไร  อา

องต์ปิดตายเรื่องนี้ ไม่ข้อง แวะ  และนั้นเธอเข้ามาสายลับอะไร  หาของกินและค่าจ้างและของมีค่าอาจะมี แต่ตอนนี้ไม่สงสัย เพราะมีวงจรปิดเอาไว้ทุกมุมแม้เวลาอาบน้ำก็อัดเอาไว้ด้วย ใครว่าทำอะไรกัน กันมีเรื่องผิดภายในอานองเต

เพื่อเหตุอื่น เช่น หาว่าอานองต์ปลูกอะไรไว้กินได้บ้าง

 

เธอจะมาขโมยหรือชี้ช่องทางให้คนอื่นเข้ามาขโมย หรือให้ผัวเธอเจตี มาถือวิสาสะเอาอะไรไปช่วงที่

อานองต์ไม่อยู่บ้าน  อานองต์จึงประกาศให้ทุก

คนทราบว่า  ห้ามผู้ใดหยิบอะไรไปจากอานองต์เด็ดขาดนอกจากรับอนุญาต และห้ามเข้ามาในเขตที่ไว้ทุกข์เฮเลนนา และปีตาเด็ดขาดทุกกรณี   อาอนงต์ยึดหลักไม่ทำอะไรที่ผิดเจตนาของรัฐบาลกลาง และรัฐอานองต์ไม่ต้องการทุกชนิด

ถ้าหากมีการกลั่นแกล้งอื่นใดเกิดขึ้น อานองต์จะรายงานให้ทวยเทพเจ้ารู้ หรือให้ศาลยุติธรรมรู้เพื่อเรียกร้องค่าเสียหายและตำรวจมาจับ

อานองต์เสียภาษีทุกอย่างตามข้อกำหนด

หรือเมื่อมีสาเหตุต้องมีชู้กันกับใคร จะมีการตกลงไว้เป็นสัญญาและนิติกรรม  และมีสิ่งต่างตอบแทนไปตามเหตุผล มิใช่หื่นกามทำอะไรโดยพลการ

และอานองต์จะไม่ยุ่งเรื่องชู้สาวกับใคร เล็กเด็กแดงก็ไม่ยุ่งไม่คุ้มบาป

เพราะมีปรัชญาในรื่องผูู้หญิงว่า เมื่อจะกินนมโคให้ซื้อกินแทนการเลี้ยงโคเอง เพราะมันมีภาระและตนเอง  หมายถึงเพราะอานองต์มีชีวิตผิดพลาดไปแล้ว  สส (สมาชิกสภาผู้แทนแทนราษฎรรัฐอานองเตและรัฐบาลกลาง)ของอานองเตท่านก็มีพฤษติกรรมเช่นนี้ (ปกปิด)และไม่มีใครเอาผิดท่าน และท่านเป็นโสดตลอดชีวิต  เพราะเหตุผลทางการเมืองและจนและมีปัญหาชีวิตสมรส   อานองต์จึงเอาอย่างท่าน สส ผู้นี้

เสือสมิงสาวที่สี่ที่เอ่ยถึงนี้ ต้องมาในนิยามคำว่า

เสือสมิงในนวนิยายนี้เสียก่อนคือ เป็นเสือแต่มีคุธรรมฉลาด มีอาคม มีคุณธรรม  และมีเบื้องหลังบ้างแก้แล้วคุกแก้ให้แล้ว  ที่ผิดแล้วตำรวจและกฎหมายกำหนดเอาผู้ผิด ไม่คิดหนี  อันนี้คือสมิงหนึ่งละ  ได้แต่คนต่างใจกัน  แต่ตรงที่อานองต์มีเมียในดวงใจคือนางเอกท่านญิงซูซิมะแล้วแต่หล่อนหายไปช่วงนี้

คืออานองต์ไม่คิดเรื่องชู้สาวกับโทนา

เสือสมิงสาวโทนา  ที่ว่ามีพฤติกรรมเช่นระเริงกับชู้และ

ให้แมงดาสามีมารีดไถเอาเรื่องอานองต์และฆาตกรรมสงสัยมีพล็อคแต่มโนเอาเองไว้ก่อน กันดีกว่าแก้

หรือ ร่วมเพศมีลวดลายทำให้คู่ร่วมเพศตายคาอก อะไรเหล่านี้จะเกิดขึ้น หรือไม่ ซึ่งเป็นอาญาพิสดารที่จะเอาผิดนั้นแสนยาก  เพราะระวัง มีอะไรอานองต์จตัดสินใจต้นลทันที

และบางส่วนของทั้งหมดที่กล่าวมาแล้วคือ  นี้คือคุณสมบัติเสือสมิงที่อานองต์หมายถึง และท้ายสุดมีเสือสมิงมีอาคม มีมนต์ดำ มีวิชามาร

แต่ที่อานองต์คบเสือสมิงนั้นชิอบมาก  เพราะเอางาน  เอางานที่โทนาทำ

เสือสมิงทุกคนที่อานองต์ว่าจ้างมาทำงานที่อานองเตชาโตนั้นแข้งแรงทำงานดี  จึงได้คบเสือสมิงสาวเหล่านี้ไว้ มิได้มุ่งทางเพศรสสัมพันธ์ต่อกันอย่างไรไม่  และอานองต์มีวิชาปกครองและใช้สตรีเพศมารับจ้างเท่านั้น เพราะอานองต์มีสภาพเหมือนกระเทย

การใช้คนงานชายจึงมีปัญหาการปกครอง

เกิดขึ้น จึงจ้างแต่สตรีเพศมาทำงานรับจ้างที่ชาโตอานองที่สี่เท่านั้นนี่คือเหตุผล ทุกคนที่อานองเตรู้ปัญหานี้ดี

ส่วนคนแก่ที่ชาโต ไม่เเข็งแรง เด็ก ไม่บึกบึน ผู้ชาย  ไม่จ้าง  สงวนเฉพาะเพศแม่  เพราะอานองต์ขาดความอบอุ่นจากแม่เมื่อวัยสี่ขวบเป็นต้นมา และกลัว  เพราะมักจะมีอุบัติเหตุ เมื่อมีงานเกิดขึ้นที่ชาโตอานองเต   จะต้องวัยสาวจนกลางคน ที่แข็งแรง เหมือนเสือสมิงจึงมาทำงานที่อานองเตชาโตได้แต่จะต้องไม่ีประวัติฆ่าคนตายหรือหนีอาญาหลวงมา ถ้ามีอย่างนี้ขึ้น ทางอานองเตจะไม่รับจ้างงาน

และงดเรียกใช้ขอใช้ตำรวจนอกเครื่องแบบ  ถ้ามี  และยามนอกระบบ ถ้ามี

การจ่ายเงินค่าจ้างอานองต์จ่ายสดหรือจ่ายก่อนเลี้ยงอาหารหนึ่งมื้อ  บางครั้งมีเหล้าด้วย ชนิดอิ่ม

ส่วนที่พักไม่ให้ ถ้าจะพักต้องไปอยู่ใน

สวนอานองเตที่ห่างไกลจากชาโตอานองตีพอประมาณ เพื่อมิให้มายุ่งเกี่วกับชีวิตส่วนตัวของ ของอานองต์แม่เฮแเลนนาสั่งไว้ก่อนตาย เพราะกลัวจะมีปัญหาเกิดขึ้น  จึงตัดไฟเสียแต่ต้นลมเป็นนโยบายและแผนแม่บทในเรื่องนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 19

 เมื่อฝนจริงโปรยลงมาในต้นฤดูร้อนระอุ 30 องศา Centigrade ซี

 เมื่อฝนจริงโปรยลงมาในต้นฤดูร้อนระอุ 30

องศา Centigrade ซี มันก็ยังร้อนตามเคย แต่ต้นไม้ที่ปลูกไว้ยิ้มได้   หลักการปลูกต้นไม้ให้ปลูกให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้อย่างใดอย่างหนึ่ง ปีตาไม่เคยสอนอานองต์จุดนี้  ที่จะไม่ด้อยหน้าเพื่อนที่รวยกันแล้ว เขาไต่เต้ามาจากตัวนี้ ก็คือทำอะไรอย่าจับจดนั่นเอง   แม้ปีเตอร์เคยคิดจะทำแต่มีปัญหาเสียก่อน เฮเลนไม่เห็นด้วย เพราะอยู่ไกลตาคือโมนาเกินไป กลัวปีเตอร์โกง เพราะตอนแต่งงานแล้วไปเปิดร้านชำที่ตลาดที่เมืองอานองเต       ปีเตอร์แสดงการหึงหวงเฮเลนนาอย่างออกหน้าออกตา แม้ญาติชายข้างเฮเลนนามาเยี่ยมเฮเลนที่ร้านชำยังหึงหวง พฤติกรรมของปีเตอร์นี้ทำให้เฮเลนไม่อยากออกไปไกลจากบ้านเกิดที่ตัวเคยอยู่เป็น แต่เฮเลนรักปีเตอร์ อานองต์ผู้เป็นทายาทจึึงแฮ้วตามเคยชีวิตนี้อย่างที่เห็น  เป็นผลให้ผีองปีเตอร์และเฮเลนพลอยเป็นผีอาภัพไปด้วย  แต่เฮเลนบอกลูกอานองต์ไว้ก่อนตายว่าห้ลืมผีได้เพียงซื้อโลงทองใส่ศพให้ปีเตอร์และเฮเลนก็แล้วกันตอนฝังศพก็แล้วกันที่สุสานและให้เงินคนขุดหลุม คนเคาะหีบ คนกลบแบบทิบด้วยพิเศษกรณี    นอกจากค่าจ้างปกติ อานองต์ปฏิบัติตามคำสั่งนี้และน้องสาวของอานองต์คนนึ่งเชิงญาติสาย ดี เอ็น เอ แนะอานองต์ว่าให้เอากระถางธูปที่แท่นไหว้ผีปีเตอร์แบะเฮเลนอันเป็นกระถางวิญญาณของผู้ตาย  กลับไปไว้ที่ชาโตอานองเตที่สี่และรักษาไว้ที่นั้นเป็นพอ แล้วให้ลืมทุกอย่างเสีย เพราะค่าสุสานต่างๆนั้นจ่ายไปเรียบร้อยแล้วและทราบว่าแพงมากมีโฉนดให้   ปีเตอร์เป็นคนจัดการเรืองนี้เรียบร้อยก่อนตาบถึงยี่สิบปีล่วงหน้า  สรุปถ้าทุกอย่างยังมีปัญหาหนี้สินอำพรางไม่ได้คืนชีวิตอานองต์ยังไม่ลงตัว ก็ให้ปล่อยไปตามนี้ให้นกกาผีที่สุสานเฝ้าและทำธุระให้แทนทุกครั้งปีตลอดไป น้องสาวปีเตอร์กล่าวสอนพี่อานองต์อย่างสุภาพ 

ที่ชาโตอานองเต  คนอื่นเขากำลังรวยขึ้น แต่อานองต์กำลังจนลง     เอาละรวยจนไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือสุขใจ  ขอให้ได้กลิ่นดอกกระดังงาทุกเช้าและกลิ่นหญ้ายองไฟทุกวัน  ที่เฮเลนปลูกทิ้งไว้ให้ลูกอานองต์ก่อนตาย  เพื่อไว้บำรุงวหัวใจลูกเพราะลูกอานองต์เป็นโรคหัวใจอ่อนแอแต่เด็กนี่คือปรัชญาของอานองต์    และอานองต์ตอนนี้คนเดียวเมื่อคิความคิดดถึงสิ่งที่แม่ทอดทิ้งเหลือไว้ให้ นำมาคิดและปรับปรุงคิดให้กำลังใจตนเองสืบต่อมา   ตอนนี้ มิใช่ทางออก  ที่คิดออกเพราะจนเลยพูดอย่างนั้น  เพราะเมื่อรวย เงินที่ใช้จริงคือกินแค่อิ่ม นอนแค่หลับ  พบว่าความจริงมีแค่นี้

เงินมีแค่ใช้ในสิ่งจำเป็น รวยจนก็แค่นั้น แต่ถ้ารวยจะใช้ของแพงขึ้น มาตรฐานขึ้นมีแอร์ติดตัวเป็นต้น รถหรูเย็นสบาย และเสียภาษีมากแน่นอน แต่เบาหวานและความดันไม่เลือกชั้นว่ารวยและจนรวมทั้งความตาย

 แต่ถ้าจนไม่มีจะมีก็รับสวัสดิการ    อันนี้เป็นชนชั้นขึ้นมานะ แต่มันก็แค่กินได้นอนหลับมีความสุข   ไม่ต่างจากนี้

เพราะเวลาตาย ค่าของชนชั้นไม่มีช่วงดับจิตทำให้ใจคือจิตดับขณะนั้นเท่าเทียมกันหมด หายไปไหนไม่รู้ อานองต์ไม่คิดติดตามเอาตามที่ท่าานสอนว่าอย่างไรก็เอาอย่างนั้น ไม่มีเวลาที่จะคำนึง     แม้ที่ฝังที่เผาต่างกัน    อันนี้ความดีคุณธรรมมีต่างหากที่รวยจริงจนจริง     รวยคุณธรรมคือรวยจริง ไปต้องนอนคุก     จนคุณธรรมคือจนจริงและแย่มากอาจะต้องนอนคุก    

จะกล่าวส่วนที่ภาพยนต์ เกิดก่อน

นั่นคืออะไร   คือว่านวนนิยายนี้ เป็นภาพยนต์ด้วยจะนำไปแสดงในสถานที่ต่างๆ ตามที่พระเอกและผู้กำกับคืออานองต์จะกำหนดขึ้น แต่เป็นนวนิยาย   ฉะนั้นจะพบว่า บางตอนจะกล่าวชื่อจริงกับสถานที่กาลเวลาปรากฏการณ์ และคนเป็นสำคัญมาแทรกจริง เพราะการถ่ายทำหนัง   และที่พูดอย่างนี้  เพราะปัญหาเรื่องกฎหมายเป็นตัวเอกที่จะทำอะไรให้มันไม่ผิด  และลงตัวและมันดี คือนิยายส่วนนิยาย ส่วนสถานที่ที่นวนนิยายเข้าไปจัดฉาก  เพื่อเข้าไปฉายและทำฉากก็อีกเรื่องหนึ่งจึงอ้างอิงสถานที่จริง  ชื่อบะครต่างๆและส่วนประกอบจึงเป็นหุ่นกระบอกที่อานองต์พรรณนามันขึ้นมา คือให้ดูให้มันครบเครื่องและองค์ประกอบ เพื่อให้คนดูได้เสพและสัมผัส    ได้กิน  ส้มตำ นั่งกินลม นอนเอนหลังตามสบายว่าอย่างนั้น เหมือนอย่างนั้น อานองต์ว่า   และเพื่อให้สนุกและเพลิดเพลินได้ นี้คือสิ่งที่อานองต์มุ่งเน้นส่วนปัญหาสันติภาพแะสงครามของอารยธรรมสงครามทุกชนิด  เชื่อว่าอย่างนั้น อานองต์คิด   ก็เคงกิดจากการกระทำของเผ่ากิยองต์และเผ่าดิบองต์แน่นอน และเกิดจากนวนิยายที่แสดงอ้างถึงว่า   นี่คือปัญหารากหญ้าของสงครามและสันติภาพในเมืองของมนุษย์  ที่อานองต์แห่งชาโตที่สี่จะวิเคราะห์มันต่อไป

เรื่องมุมมองและการหักมุม   หักมุมมีปัญหาอย่าง

ไรคือ สส ที่อานองต์อ้างถึงในบทก่อนโน้น  กล่าวคือ ท่านเคยเป็นนักการเมือง พ่อเป็นทนายความ ท่านนี้เคยถูกจับติดคุกขี้ไก่ที่ประเทศลาว สมัยหนึ่ง ผมไม่ทราบว่าเรื่องอะไรท่านจึงถูกจับแต่ข้อหาการเมิอง มิใช่ฝิ่นหรือกัญชาเฮโรอิน และที่เมืองไทยท่านเคยติดคุกที่สันติบาลรุ่นเดียวกับท่านเปาบุ้นจิ้นท่านหนึ่ง อานองต์ไม่ขออ้างถึงรายละเอียดเพียงเทียบเคียงนิดเดียว มิใช่เอามาอ้างทำให้นวนิยายชาโตอานองเตที่สี่นี้เท่ห์ขึ้นหรือมีรสชาติขึ้น  หรือรัยแต่อย่างใด

สิ่งอันตราย อันนี้ด้านการเมืองเชิงลบ

กล่าวคือถ้ามีเรื่องการเมืองเชิงลบ  เช่น   การมีบทบาทการเป็นคอมมิวนิสต์ที่สมัยหนึ่งเขาว่ามีการลบแบบมีสงครามสากลระหว่างสงครามอเมริกัน กับรัสเซียจีน เป็นต้นและประเทศลูกโซ่ อันนี้อานองต์เรียกว่าเชิงลบ ลบ  อานองต์เข้าใจอานองต์เองอย่างนี้เป็นนัยตีความตามจริง

 

แต่อานองต์ขอออกตัวไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง

ใดๆทั้งลบทั้งบวกในทุกกรณีเพราะไม่แข็งแรงพอจึงงดทุกอย่างในเรื่องการเมืองไม่  และถ้ามีเหตุจำเป็นในภาวะต้องเป็นต้องทำ อานองต์ฟังผู้นำที่มีอำนาจอยู่ เคารพเสียงข้างมากและถือสิทธ์ข้างน้อยเมื่อมีเหตุใดเกิดขึ้นใดๆ  ที่อานองต์ต้องไปเกี่ยวข้องในฐานะเป็นประชากรของรัฐะ

     อานองต์ไม่เคยติดคุกขี้ไก่ที่ลาวกับท่าน และไม่เคยสนิทกับท่านมากนักนอกจากท่านสอนปรัชญาการหาควาสุขให้ผมเมื่อพบกันกับท่านแบบครึ่งทาง   สส ที่ท่านผู้นี้เคยให้อานองต์ ที่อานองต์จำได้     อย่างไร    ผลที่จะเฉลยคือท่าเป็น  สส ของชุมชนอานองเตมาก่อน 

  สิ่งเชิงบวกของท่านที่ อานองต์ชอบคือ   ท่านมีปรัญาเนมื่อจะกินนมก็โดยการซื้อมากินหนึ่งแก้ว   เมื่อหิวดีกว่ามากกว่าการเลี้ยงซึ่งเรื่องมาก   การเลี้ยงวัวเองนั้นยาก

 สิ่งที่ชอบมากท่านรูปหล่อ   ตัวสูงโปร่ง เป็นอดีตเลขารัฐมนตรีในบุคคลสำคัญที่เคยช่วยชาติบ้านเมืองสมัหนึ่ง

และที่สำคัญผมอานองต์รู้จักท่านเมื่อ

ตอนท่านลุกขึ้นตีห้าทุกวันเพื่อออกกำลัง

กาย และจวบกับที่อานองต์ติื่นขึ้นดูหนังสือสอบเรียนพอดี

และท่าน  สส ผู้นี้ลุกขึ้นมาแสวงหาความจริงในอากาศช่วงเช้าทุกเช้าวัน  อานองต์จึงได้พบกับท่านและคุยกันอย่างฉันกันเอง

อานองต์  ชอบเรื่องเชิงบวกเหล่านี้ของท่าน ในเชิงมานุษยวิทยาประเด็นสังคมมิติ        ดังกล่าวเท่านั้น  ส่วนเรื่องเชิงลบอานองตืไม่ขอข้องวเกี่ยว ส่สวนปรัชญากินนมโค อานองต์ถือว่าชีวิตมีปัญหา ทราบว่าท่าน สส.ผู้นี้ ท่านจนมีปัญหาชีวิตสมรสมาก่อน ๆเป็น   สส .ของเมืองอานองเต และอานองต์มีปัญหาคล้ายกัน จึงชอบปรัชญากินนมโคซื้อหนึ่งจอกแทนเลี้ยงโคเอง เพราะเลี้ยงเองยุ่งากนอกจากทำฟาร์ม  นี้ขึ้นมาเหมือนกัน  และก็เป็นทางออกชนิดหนึ่งที่สังคมรับได้ เมื่อไม่ทีทางเลือกอื่นใดที่ปกติเหมือนคนอื่นเขาที่มีปกติคือเลี้ยงวัวเป็นครัวเรือยและบีบนมวัวกินเองเมื่อหิว  และหาหญ้าให้แม่วัวกิน    นมแพะก็ได้แพะเลี้ยงง่ายและถูกกว่าวัว ตัวเบากว่า

และเรื่องชื่อของพ่ออานองต์อันที่จริงท่านชื่อว่าปี

เตอร์    กล่าวคือท่านได้ชื่อว่าปีเตอร์จากการเข้ารีดกับศาสนาคริสต์นิกายเนสเตอเรียนคริสต์ด้วยความสมัครใจ

ชึ่งเกิดขึ้นช่วงเดินทาง  ออกจากจีนแดง เพื่อลี้ภัยการเมืองเข้าไทยผ่านเรือใบ "เอี่ยมจุ้น" เรื่องศาสนาคริสต์นิกายเนสตอเรียน อานองต์ ไม่ทราบรายละเอียด (อ่านข้อมูลเพิ่มเติมจาก วิกิพีเดียและกูเกิล ส่วนที่คัดสรรแล้ว)

แต่พ่อของอานองต์ได้ชื่อว่า ปีเตอร์   อันนี้  "ชื่อนี้ท่านได้แต่ใดมา"    มาจากที่พูดไปแล้วแต่เป็นนิคแนม   ช่วงเดินทางเรือใบกลางทะเลหรือรัย ผมอานองต์ลืมแล้วปีเตอร์เล่าให้ฟัง     แต่เมื่อท่านเข้าไทยแล้วท่านใช้ชื่อจีนเพื่อขออพยพ   และลี้ภัยการเมืองในไทยชนิดหนึ่งตามกฎหมายสากลของยูเอ็น(UN)”UNHCR”

ส่วนชื่อปีเตอร์ที่ได้จากพระเนสเตอเรียนคริสต์

ศาสนา  พ่อปีเตอร์ของอานองต์  คงคงรักษาไว้     แต่ต่อมาปีเตอร์กลับมานับถือศาสนาเต๋าพุทธ เพราะอ่านมนต์หนังสืออังกฤษไม่ออก และหาโบสถ์คริสต์ยาก  ส่วนเต๋าพุทธมนต์เป็นภาษาจีนมีการสวดมนต์ภาษาจีน มีโบสถ์แพร่หลายในไทย       และเคารพเป็นพิเศษที่เจ้าแม่กวนอิมเป็นแม่นมั่นสวดทุกวันเช้าเย็นอย่างเคร่งครัด ใส่ชุดขาวและกินเจ 

ในส่วนที่อานองต์ใช้ชื่อพ่อ

 

ว่า  "ปีตา"  เพราะเห็นว่าชื่อพ่ออาจจะเท่ห์เกินไปและมิใช่ชาวตะวันตก   แต่ใช้ชื่อแบบชาวตะวันตกดูมันกระไรอยู่

และเพราะปีเตอร์ชื่อเหมือนเทพเจ้า เหมือนเรื่องราวการอพยพออกมาจากเรื่องโบราณอียิปต์อนุสนธิจากเรื่องของโมเสส และต่อมาเกิดศาสนาขึ้นในโลกศาสนาหนึ่งในเหตุการณ์อพยพนี้  ชื่อปีเตอร์ก็มาในคัมภีร์ปรากฏพบได้ที่จุดนั้นด้วย อานองต์ว่า

พ่อของอานองต์ใช้ปีตาฟังแล้วตอนนี้มันขัดกับ

เฮเลนาที่เป็นชื่อตะวันตกสากลนิยม   เพราะฉะนั้นอานองต์พิจารณาแล้ว  จึงให้กลับไปใช้ปีเตอร์ชื่อเก่าของพ่อตามเดิมในการอ้างอิงในนวนิยายเรื่องาโตอานองต์ที่สี่นี้

จึงประกาศให้ผู้อ่านทราบว่า พ่อของอานองต์ให้กลับมาใช้ว่าปีเตอร์   ตามที่พระในนิกายเนสตอเรียนตั้งให้ตอนเข้ารีดคริสต์ เนสตอเรียนด้วยความสมัครใจ  ในขณะนั่งเรือใบเสียเงินตีตั๋วเอี่ยมจุ้น  เข้ามาลี้ภัยในไทยก่อนพบกับเฮเลนนาและแต่งงานกันแบบจดทะเบียนสมรส   อันเป็นแม่ของอานองต์     ตามนี้ 

อนึ่งการเขียนนวนิยายแม้การนำภาพยนต์

สัญจรนี้มาแสดงแบบ    หน้าฉากหลังฉากผสมกันไปนั้น  ความสงบเรียบร้อและศีลธรรมอันดีงามของประชาชนและของรัฐใดรัฐหนึ่ง  อานองต์เฝ้าระวังอย่าละเมิด

และไม่หมิ่นเบื้องสูงต่อรัฐใดรัฐหนึ่งเป็นสำคัญ

และไม่แสดงคืองดคำสบถ คำอนาจารและเผยแพร่ภาพเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์   ที่สาธารณชนเข้าถึงได้แพร่หลายได้ทันที  หรือไม่ทันที อานองต์ขอไม่ละเมิดโดยประการทั้งปวง    

   เพราะกลัวโดนจับติดคุก  และไม่ชอบคุก และ

ไม่ชอบสิ่งที่ไม่ดีงามทุกชนิด   และงดการมอมเมาและมีทนายติดตัวตลอดเวลา

ไม่มอมเมาประชาชน และการไม่มอมเมาเยาวชนทุกกรณีที่จะคิดทำทั้งเจตนาและไม่เจตนาที่จะทำ และไม่อยากเป็นคนมีชะตากรรมก่อนตายอย่างนักปรีชญากรีกอย่างเช่นกรณีโสเครตีส       ที่มีอุดมการณ์เพื่อพิทักษ์สัจจธรรมไว้แม้จนต้องมีตนเอง คือตัวเองได้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดสินของศาลเอเธนส์  แม้อานองต์จะรักในปรัชญาของท่านโสเครตีส    แต่อานองต์จะเป็นคนชอบเดินสายกลาง และหลีกเเลี่ยงการปะทะและมีบทบาทเหมือนอย่างท่านโสเครตีส  นี่คือสิ่งที่อานองต์หมายถึง คือรอบคอบเรียบง่าย แต่สนใจปรัชญา                                                     อานองต์ชอบคุณธรรมของท่านโสเครตีสเรื่องคุณธรรมแม่บท และชอบตอนที่ท่านก่อนตายสั่งให้คนใกล้ชิดนำไก่ไปคืนให้เพื่อนคนหนึ่ง เพราะลืมไป     เอาไปคืนให้ด้วย    คำสั่งเสียของท่านก่อนตาย   และท่านก็ถูกประหารชีวิตด้วยน้ำยาแฮมลอกค์(ต้นไม้มีพิษ)ต่อมา  ตามประเพณีการประหารชีวิตในกรุงเอเธนส์สมัยนั้น

การต่อสู้อะไรที้งสิ้นทั้งนั้น เพื่อนำพาความทุกข์ยากมาสู่ตนเองให้ชีวิตตนเองต้องเจ็บปวด

เพราะวัยสนธยากำหนดให้ต่อสู้ไปอีกไม่ได้

คือสังขารของอานองต์ไม่เอื้อว่าอย่างนั้นนั่นเอง  แต่ถ้าเป็นสมัยย้อนยุค   อาจจะคงจะต้องสู้ชีวิตมิใช่น้อยเมื่อประสบปัญหา หรือไม่สบอารมณ์อะไร     กล่าวคือเพราะความกดดันทางเพศอันยิ่งใหญ่  เหมือนดั่งที่ท่านนักจิตวิทยาฟรอยด์และศาสนานุศิษย์ได้กล่าวอ้างอะไรไว้ตรงจุดนี้ของมนุษย์   แต่เดี๋ยวนี้ ณ วัยสนธยานี้   อานองต์ไม่มีความกดดันทางเพศอื่นใดมาสำแดงให้โลกได้เสียสละเวลาและจะใช้วิจารณญานอะไรมาพินิจพิเคราะห์ตัวอานองต์อีกเองได้คือไม่ได้อีกแล้ว

            คือไม่มีใครมาทำอะไรได้อีกแล้ว คือมิติความคิดนึกอานองต์เสพอยู่นั่น  คือ     ภาวะจิตเมื่อคิดทัน และหยั่งถึงคืออานองต์สารภาพว่า  อานองต์ได้อยู่  เหนือโลกและอยู่ภาวะหลุดพ้น และสงบ และพัก      และไม่ยึดติดในสรรพสิ่งใดใดๆทั้งหมดในโลกนี้ ที่มีอยู่  และไม่มีจิตประสาทหลอนหรือิวิปลาส อะไรๆหรือว่าใครจะจะครหาต่อได้อีกแล้ว   ภาวะนี้เป็นเรียกว่าภาวะบริสุทธิ์ดุจดอกมะลิที่กลิ่นหอมเย็นและชื่นใจ   จนใครก็ได้จะบันเทิงใจได้ทุกคนที่ประสบ  เพราะโอกาสต่อไป  ใครจะทำอะไรได้ต่อจิตใจและเรือนร่าง ของอานองต์ได้็หลือแต่เรือนร่างของอานองต์ที่ทุกวินาทีที่จะกำลังจะกลายเป็น"อาจารย์"ให้นักศึกษาแพทย์นำร่างอันไร้วิญญาณอันอมตะไปศึกษาเท่านั้น                                                     เมื่อเวลานั้นมาถึง

ชีวิตของอานองต์และเมียรักคือนางเอกคือท่านเค้าเตสสซูซิมะแสนสวยและมีความสุขกับอานองต์พระเอกของเเรื่องยิ่งยศและแลคนเดียวสวยเท่านั้น         พร้อมด้วยนางเวชบำเรอทั้งหลายที่คอยปรนนิบัติมั่นอีกร้อยนาง     คอยดูแลชาโตอานองเตที่สี่                        ให้ปลดภัยจาดกวิญญาณที่สกปรก              จะเข้ามารบกวนชาโตอานองเตที่สี่นี้ได้ แม้แต่แมลงวันและยุง เหลือบ เห็บปลิง  ไร เรือด เลือด  สาระพัดโรคไวรัส แบคทีเรียชนิด   อะไรใดๆมีมากวนรังควาญใจ

นอกจากเขียนหนังสืออย่างเป็นมนุษย์ที่มีหน้าที่อันดีงามเท่านั้นก็พอแล้ว  ก่อนที่อานองต์ปรารถนา คือโยนร่างตนเองลงลงหลุมแห่งความตายที่นกกาผีได้จัดแจงไว้ให้แล้ว แต่ศพนั้นนั้นพินัยกรรมมอบว่า ไม่ไว้ที่เดียวกับที่ สุสวนของปีเตอร์และเฮเลน ถ้าจำเป็นเพราะเงิน ไว้ห่างกันได้อย่างน้อยสิบเมตร และให้ทิศทางเท้าชนกัน และห้ามหมอดอยมัดตราสังข์ศพของอานองต์ ที่อานองต์ปรารถนา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่20

เทคโนเครตชีวิตชาโตอานองเตที่สี่

เทคโนเครต (technocrate) ชีวิตที่ชาโตอานองเตที่

สี่คิดคำนึง  แอร์นั้นเย็นฉ่ำตามคำสั่งให้มันเป็น   เย็น ใช่มันเย็นและทำให้ชีวืตเทคโนเครตชีวิตแห่งอานองต์พอใจและพอใจจากการรอคอยอันยาวนาน จนได้เกิดมีคำว่า  รอวันนี้ที่มาถึงแล้ว  เกิดขึ้นมาอีก  และอยากให้เย็นอย่างนี้วันเวลา และตลอดไปเป็นอมตะคืนนี้เรายังไม่ตายลงได้ เพราะmorale ของลิขสิทธิ์กำลังระบาด และสะเทิือนใจห้อานองต์ต้องระทึกไม่มีเพลงอีกแล้วแม้ผมชอบฟังเพลง  เพราะmorale ของลิขสิทธิ์กำลังระบาด และสะเทิือนใจห้ผมต้องระทึก

ไม่มีเพลงอีกแล้วแม้ผมชอบฟังเพลง  เพราะmorale ของลิขสิทธิ์กำลังระบาด และสะเทิือนใจห้ผมต้องระทึก

และสำนึกได้ว่าเอาเจตนาของเราดีกว่าเพราะอันนี้เป็นอีบุ๊ค

ที่ผมอยากทำมันขึ้นมา   จากการได้เรียนจบวิชาวรรณกรรมมาจาก รร ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ  เพราะไปติดปัญหาการละเมิดทรัพย์ผู้อื่นเป็นสาระ  อานองต์จึงไม่นำเพลงและอะไรมาประกอบเข้าในเรื่องราวของผมอีกแล้ว  เพราะอันนี้เป็น อี-บุ๊คซื้อขายได้ แพร่สาธารณะ  และศาลทางใจได้มาสั่งผม

เลิกละเมิดmorale ข้อนี้ในทุกกรณีไป  ส่วนที่ลงไปแล้วนั้นฟังกันไปก่อน  และอ้างอิงไปถ้ามี  แต่ต่อไปจะอ้างมาก็แต่ชื่อสำคัญคัญ  เช่นคือ ยูทูบ วิกิพีเดีย และอื่นๆ ที่ค้นคว้าได้เพิ่มสำหรับคนสนใจ  แต่ตอนนี้ผมอยากจะหมอบกราบความพอใจของผมเอง  ลงบนพื้นหาดทรายทะเลขาวทรายรีไวท์  ที่ฝั่งทะเลตะวันออก  ที่ผอานองต์ชอบสัมผัสมัน  เพราะอากาศบริสุทธิ์และถกอนรักษ์ไว้มิให้ใครล่วงเกินได้ และอานองต์ขอสลบลงไปกับ

สายลมแสงแดดอุ่นภายใต้พุ่มไม้ทะเลพุ่มใหญ่

อันแสนสนุกของผมและตัวปูม้า และคันเบ็ดอย่างดี และความหวังว่ามันคงอิ่มได้และสนุกไปวันๆ หนึ่งในวัยสนธยาของผมเช่นนี้นฐานะพระเอกและผมมีความพึงพอใจที่ผมยังคงมีลมหายใจเคียงข้างเพิ่อเดินต่อไปตามอุมการณ์และความคิดนึกในยามสนธยาเช่นนี้ทั้งในคืนเดือนหงายแห่งรัตติกาล และ ทิวาวันที่มีแดดแรงอย่างอ่อนละอุ

จนกว่าความหวังใหม่และฤดูแห่งพายุกล้าจะมาเยือนอีก

และและลมแรงจะหวนกลับมาพร้องนางเอกในเรื่องนี้ที่จะกลับมาด้วยและมาคืนดีกับผม เพราะเมื่อวานนี้เธอถูกลักพาตัวไปล้างสมองเป็นที่ลึกลับนปราสาทใต้น้ำอีกแห่งหนึ่ง ที่ผมไม่สามารถเดินทางไปถึง     ตอนเผ่ากิยองตินเผ่าฝ่ายเลวทะเลาะกับเผ่าดิบองจิเผ่าฝ่ายดีที่ผมคือพระเอกในเรื่องที่ค้นพบที่ทำสงครามประหัตประหารกันด้วยใจและเจตนาจนได้เกิดเป็นนวนิยายนี้ขึ้นและสำนึกได้ว่าเอาเจตนาของเราดีกว่าเพราะอันนี้เป็นอีบุ๊คที่ผมอยากทำมันขึ้นมาจากการได้เรียนจบวิชาวรรณกรรมมาจาก รร. ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ(คาดจัดฉากถ่ายทำภาพยนตร์ )เพราะไปติดปัญหาการละเมิดทรัพย์ผู้อื่นเป็นสาระผมจึงไม่นำเพลงและอะไรมาประกอบเข้าในเรื่องราวของผมอีกแล้วเพราะอันนี้เป็น อีบุ๊คซื้อขายได้ แพร่สาธารณะ และศาลทางใจได้มาสั่งผมเลิกละเมิดmorale ข้อนี้ในทุกกรณีไปส่วนที่ลงไปแล้วนั้นฟังกันไปก่อนและอ้างอิงไป  ถ้ามีแต่ต่อไปจะอ้างมาก็แต่ชื่อสำคัญคัญ เช่น คือ ยูทูบ วิกิพีเดีย และอื่นๆ ที่ค้นคว้าได้เพิ่มสำหรับคนสนใจแต่ตอนนี้ผมอยากจะหมอบกราบความพอใจของผมเองลงบนพื้นหาดทรายทะเลขาทรายรีไวท์ที่ผมชอบสัมผัสมันเพราะอากาศบริสุทธิ์และถกอนรักษ์ไว้มิให้ใครล่วงเกินได้และอานองต์ขอสลบลงไปกับสายลมแสงแดดอุ่นภายใต้พุ่มไม้ทะเลพุ่มใหญ่อันแสนสนุกของผมและตัวปูม้า และคันเบ็ดอย่างดี และความหวังว่า   มันคงอิ่มได้และสนุกไปวันๆ หนึ่งในวัยสนธยาของผมเช่นนี้นฐานะพระเอกและสำนึกได้ว่าเอาเจตนาของเราดีกว่าเพราะอันนี้เป็นอีบุ๊คที่ผมอยากทำมันขึ้นมาจากการได้เรียนจบวิชาวรรณกรรมมาจาก รร. ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ

เพราะไปติดปัญหาการละเมิดทรัพย์ผู้อื่นเป็นสาระ

อานองต์จึงไม่นำเพลงและอะไรมาประกอบเข้าในเรื่องราวของอานองต์เองมาอีกแล้ว

เพราะอันนี้เป็น อีบุ๊คซื้อขายได้ แพร่สาธารณะ

และศาลทางใจได้มาสั่งอานองต์เลิกละเมิดmorale ข้อนี้ในทุกกรณีไปส่วนที่ลงไปแล้วนั้นฟังกันไปก่อนและอ้างอิงไปถ้ามีแต่ต่อไปจะอ้างมาก็แต่ชื่อสำคัญคัญ  เช่น คือ ยูทูบ วิกิพีเดีย และอื่นๆ ที่ค้นคว้าได้เพิ่มสำหรับคนสนใจ แต่ตอนนี้ผมอยากจะหมอบกราบความพอจของผมเอง ลงบนพื้นหาดทรายทะเลขาวสายรี  ที่อานองต์ชอบและสัมผัสมัน เพราะอากาศบริสุทธิ์และถกอนรักษ์ไว้มิให้ใครล่วงเกินได้ และอานองต์ขอสลบลงไปกับสายลมแสงแดดอุ่นภายใต้พุ่มไม้ทะเลพุ่มใหญ่ อันแสนสนุกของอานองต์ และตัวปูม้าที่มีกระดองสีน้ำเงินอ่อนคาดขาวและจุดสีน้ำตาลมีไข่เต็ม และคันเบ็ดตกปลาและกุ้งใหย่อย่างดี และความหวังถ้าเบ็ดเดินดี คืดว่ามันคงอิ่มได้และสนุกไปวันๆ หนึ่ง ในวัยสนธยาของอานองต์เช่นนี้นฐานะพระเอก  ในขณะห้องครัวติดแอร์ระบาบอากาศอย่างดีได้ติดตั้งไปแล้ว

และอานองต์มีความพึงพอใจที่ผมยังคงมีลมหายใจเคียง

ข้างเพื่อเดินทางต่อไปตามอุมการณ์และความคิดนึก

ในยามสนธยาเช่นนี้ทั้งในคืนเดือนหงายแห่งรัตติกาล และ ทิวาวันที่มีแดดแรงอย่างอ่อนระอุ  ทำใหนึกอยากไปเที่ยวป่่าละอูที่ชะอำ หัวหิน  เพชรบุรี  ประจวบคีรีขันธ์   (จัดฉาก)

จนกว่าความหวังใหม่และฤดูแห่งพายุกล้าจะมา

เยือนเมืองอานองเตนี้อีกและและลมแรงจะหวนกลับมา

พร้อมพัดพาเอานางเอกของอานองต์   ที่มีหน้าที่เป็นทาสทางใจให้อานองต์ได้ความสุข  ในเรื่องนี้  และเธอหรือท่านที่จะได้กลับมาด้วยนิ้วมือและนิ้วเท้าอันสวยงามของเธอ พร้อมถันงามคงเดิม  ที่พร้อมมาสร้างและฟักกำเนิดทายาทคนต่อไปกับอานองตืได้     และได้กลับมาคืนดีกับอานองต์ตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้  และที่สำคัญห้องนอนเธอคงถูกเก็บรักษาไว้ห้ามใครมาแตะตลอดเงวลาที่เธอไม่อยู่แม้คนใช้ก็ห้ามเข้าไปทำความสะอาดตามกฎของชาโตอานองเตที่สี่นี้ 

เพราะเมื่อวานนี้เธอถูกลักพาตัวไปล้าง

สมองและอาจถูกฆ่าให้ตายลงชนิดไม่มีทางต่อสู้ตามสมมุติฐานของฝ่ายสืบสวนสอบสวน       ยังคงอันเป็นที่ลึกลัซ่อนเร้นและมีปมพิสดารที่ไม่อาจจะเปิดเผยได้  นอกจากนกและผีเสื้อเท่านั้นที่รู้กว่าใครเขาหมด  เหตุเกิดบนปราสาทใต้น้ำอีกแห่งหนึ่ง ที่อานองต์ไม่สามารถเดินทางไปถึงและกล่าวถึงได้  มันอยู่ในทะเลลึกกล้ทะเลหลุมเบอร์มูดา(ฉากภาพยนตร์ต้องมาทำ  ที่นี่ด้วย)

ทั้งหมดที่ว่ามาคือชีวิตเทคโนเครต

 

 

ตอนเผ่ากิยองตินเผ่าฝ่่ายเลวทะเลาะกับ

เผ่าดิบองจิเผ่าฝ่ายดีที่และอานองต์คือพระเอกในเรื่องที่ได้ค้นพบความจริงของเผ่าที่ทำสงครามประหัตประหารกันด้วยใจและเจตนากับเผ่าฝ่ายเลวคือเผ่ากิยองติน เผ่ากิยองต์  จนได้เกิดเป็นนวนิยายนี้ขึ้น



/1
the voice iland3/9ปุ้ยvsตุ้ม เสน่ห์หา21oct2012

test

View All