• marttrinii
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : marttrinii@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2017-06-09
  • จำนวนเรื่อง : 289
  • จำนวนผู้ชม : 59312
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2 คน
jjy
ลองวาดฝันเท่าที่มือไป ในขณะที่โลกทรรศน์มีสิทธิ์งง... ตอนแวบกันนิดนึง ณ.จุดบังเอิญ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/jjy
วันอาทิตย์ ที่ 29 เมษายน 2561
Posted by marttrinii , ผู้อ่าน : 621 , 20:44:30 น.  
หมวด : งานอดิเรก

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฟรีอ่าน มีปัญหาtechnical faultบทที่5ชาโตอานองเตที่สี่

 

ขออภัยในความไม่สะดวก

marttrinii

 

 

 

 

บทที่ 4

จับได้ว่ากบดูดกัญชา เห่าดอกจันกินกระท่อม คางคกสูบบุหรี่

 

 

เพลง

(เนื้อร้องทำนองตามสะดวกเพลงและคนเล่นดนตรีเป็น)

จับได้ว่ากบดูญกัญชา

เห่าดอกจันกินกระท่อม (คนพิเรนทร์ทำ ให้มันกินจริง อานองต์ไปเห็นมากับตา)

 

คางคกมันสูบบุหรี่

อานองต์ไม่ได้แจ้งเบาะแส

อานองต์ไม่ได้มาแจ้งเบาะแส

แต่ว่าอานองต์เห็นเผ่ากิยองติน

 

กำลังจับกบและคางคกให้ดูดกัญชา

กัญชาจึงทำให้กบและคางคก

ที่ทำให้มันร้องเพลงเป็น

 

หน้าร้อนกบมันจะนอน จึงไม่ได้ยินเสียงกบ

ส่วนคางคงคกกระโดดเล่นตามชายคาในเวลาค่ำคืน

แต่ถ้าทำเสียงฝนตกพรำห้มันได้ยิน มันจะกระโดดออกมาจากรู

และกบมันจะร้องขึ้นต้อนรับกับรัตติกาลของมันทันที

 

แต่พอฝนมากบมันจะร้องเพลงให้เราฟังจริง ๆ

อานองต์ไปเห็นมา

 

 

เขาว่าเอายอดกระเต็นกัญชาบดใส่

ให้มันกินมันจะได้ร้องเพลงเพราะดี

เพลงของมันคือสิ่งที่มันร้อง

ดนตรีคือสิ่งที่นิ้งดีด

 

มนุษย์ต้องสมองเลิศเพื่อจะตีความเอาเอง

นั่นคือเสียงเพลงกบร้องที่อานองต์หมายถึง

ไม่เชื่อลองมโนดู

(ซ้ำ)

 

อานองต์เชื่อว่าอย่างนั้น

ถ้ากฎหมายกัญชาไม่ว่าอะไร

 

ที่รู้คือสงสัยว่าเผ่ากิยองตินเอากัญชา

มาให้กบกิน

อานองต์จึงคอยแอบบจับพฤติการณ์นี้ดู

เพื่อจะไปผทำรายงานให้อาจารย์ฟัง

เอาเกรดเอาคะแนน

(ซ้ำ) ที่ซ้ำหมายถึงให้ร้องซ้ำ

 

จนกบและงูและคางคก

มันใมตัวกันมาร้องหนวกหูที่สระหน้าชาโตอานองเต

จนบางครั้งผมรำคาญ

แม้จนเคร่องอัดวีดีโอมือถือกระเด็นจากเอวที่พกพา

แต่อานองต์ชอบได้ยินเสียงกบร้องอย่างไปชีวิตจิตใจ

 

 

กบมันร้องเพลงเสียง อ๊อบ ๆ ๆ

เสียงนี้เมื่อได้ให้ฟังแล้วจะติดใจ

มันดีกว่าคนเมาเหล้ามานั่งร้องไห้อานองต์และเฮเลนนาฟัง

 

กบมันตัวอย่างไรกัญชามันคืออะไร คางคกมันคือตัวอย่างไร

เปิดดูในวิกิพีเดีย www.wikipedia.com

 

ชัดเจนดี

 

 

 

งูเห่าดอกจันเผ่ากิยองตินเอากระท่มามามดให้มันกินกับ

คางคกสด มันจะร้องเสียงเหมือนจิ้งหรีดในกลางคืน อานองต์ไม่เคยจับสิ่งเหล่านี้มันมาทอดพริกผัดกระเพรากิน อาหารป่าอานองต์ไม่ชอบจะชอบก็แต่แกงเลียง มีเห็ด ใบชะอม น้ำเต้า และปลาทูย่างผสมกะปิเคย ต้มให้ร้อนจนสุกและ สิ่งร้อนนั้นต้องแน่ใจว่า คาเตาแล้วก็สั่นกระดิ่ง เรียกมากินกัน

เห่าดอกจันมันชอบหังคนเป่าปี่และมันจะมาเต้นระบำให้ดู

แต่ถ้ามันกัดคือตายแน่นอนถ้าไม่รีบไปหาหมอไวไว

 

คางคกมันชอบสูบยามวน ถ้ามวนยาให้มันสูบมันจะสูบจนเมากลิ้งติดดิน

พอหายเมาแล้วมันก็จะกระโดดไปหากินแมงเม่าต่อไปที่มี หรือถ้างูเห่าดอกจันมาเห็นมันเข้า ก็ชอบกินมัน คางคกและงูเห่าดอกจันชอบกินมันเป็นอาหาร ตรงไหนที่มีคางคกชุมแสดงว่าตรงนั้นมีงูเห่าดอกจัน

ที่ชาโตอานองเต

ที่ชาโตอานองเตนี้เอง ถามว่าอานองต์ว่า” นี่บ้า” ไปรึป่าว

ที่มาลอกเรื่องนี้ให้คนฟัง เปล่า” บ้า” ผมพลันตอบ เพราะอันนี้เป็นนวนิยายที่แต่งขึ้นจากความทรงจำ ที่อานแองต์ไปประสบมา

ส่วนปลวกไม่ชอบน้ำทะเล และปลวกไม่ชอบน้ำ มดก็ไม่

ชอบน้ำเหมือนปลาที่ชอบที่สด ที่เคยเห็นมา เมื่อลองเปรียบเทีบยบและคิดดู เพราะฉะนั้นเทพเจ้าแห่งทะเลคือปลาจึงไม่ถูกกับเทพเจ้าแห่งดินคือจอมปลวกแน่นอน เพราะฉะนั้นบ้านอานองเตหรือชาโตอ่านองเตจึงเหลือเท่านี้เอง

เมื่อเดินดินไปทั่วไปทุกซอกมุมอย่างละเอียดละออ

แต่ปราสาทร้างอานองเตนั้นอยู่ใต้ทะเลลึก ที่จมทะเลไปแล้วเมื่อล้านปีก่อนเท่าที่ผมคาดว่าไม่ผิด อานองต์คาดว่าคาดว่าต้องรอน้ำทะเลลดอีกล้านปีจึงจะเห็นปราสาทร้างอานองเต คงตั้งสูงตระหง่านให้คนและนักท่องเที่ยวเห็นอีกครั้ง

เอกสารเรื่องนี้สูญหายช่วงอานองต์ไปตะวันตกและ

กลับมาจึงได้พบความจริงอันยิ่งใหญ่ยนี้ว่า “ความฉิบหายทั้งปวงมันคืออะไร” คือว่ามันฉิบหายทีละนิดจนหมดไปทั้งหมดต่อมาไม่ว่าอะไรทั้งเพ

พบว่าพายุใหญ่พัดผ่านอานองเตเเละตอนนั้นทุกอย่างสลาย

ไปกับสายลมแรง แต่ถ้าถามว่าเมื่อผมไปที่ปราสาทร้างอานองเตที่ใต้ดิน

"อานองต์ต้องแปลงเป็นเป็นมนุษย์กบก่อนแน่นอน" แต่ที่จริงไม่ใช่ ทุกสรรพสิ่งต้องมโนยเอาด้วยมนตรา เหมือน คนอาลาดินเหาะกับพรมแล้วบินมา อานองต์ไปปราสาทอานองเตทุกครั้งที่ทะเลตอนนี้ อานองต์ไปด้วยจิตและความฝันด้วยคิดนึกจินตนาการและลงไป แต่มีความจริงแนบท้ายอยู่ภายในความฝันนี้

ด้วยอภินิหารอะไรไม่ทราบแต่ว่ามันมีอยู่ เป็นเอกเทศที่มิใช่

สสารนิยมหรือจิตนิยมในปรัชญา อานองต์จะเล่าให้ฟังเมื่อคิดได้ แต่ว่าปราสาทร้างอานองเตนี้มีอยู่จริง เคยมีนักประดาน้ำดำระเบิดสมัย สงครามที่นั่น เคยเข้าไปเห็นแต่ไม่สามารถเข้าไปในตัวประสาทได้

คือคนที่จะเข้าไปปราสาทร้างอานองเตนี้ได้ ต้องมีกุญแจวิเศษ อานองต์เท่านั้นที่ถือกุญแจวิเศษนี้ที่จะเข้าไปที่ปราสาทร้างนี้ได้

มีคนพยายามลักกุญแจวิเศษนี้จากอานองต์หลายครั้ง

โดยเฉพาะสมาชิกและขบวนการก่อการร้ายสายอนุพันธุ์ที่ชื่อเผ่ากิยองตินแต่ไม่เคยสำเร็จลงได้ลุล่วง อานองต์เองก็ไม่ทราบชัดว่าไม่รู้ว่าเป็นเพราะเป็นอะไร อายนองต์จึงพาไปไว้ที่ตู้นิรภัยที่ธนาคารอานองเต ที่แสนแพงมีทั้งเงินมัดจำและค่าเช่ารายปี เพื่อรักษาเพียงกุญแจนี้ไว้ให้อานองต์เอง

เพื่อไม่ให้จิตสมาธิวิ่งหนีไปจากภูมิปัญญาความทรงจำของอานองต์ต้องคิดมากและเป็นห่วงเป็นใย ตามที่เฮเลนนาแม่สั่งไว้กห่อนจากไปอย่างชนิดไม่หวนกลับมา

 

 

 

ชาโตอานองเตนี้

 

มีไว้ตามที่แม่บอก

 

เพื่อให้ผมนอนเล่นได้

 

เมื่อผมขึ้นมาอยู่บนดิน

 

 

 

 

 

เหมือนเช่นบ้านอานองเตหลังจริงนั้นใหญ่มาก

 

ขนาดเท่า รร. ประชาบาลสมัยโบราณทีเดียว

 

แต่บังเอิญบรรพบุรุษทำมาแบบนี้ ผมจึงต้องสืบทอดไปอย่างนี้

 

จนกว่าทายาทของที่กำลังคลอดจากนางเอกของผม

 

 

 

จะเก่งกว่าผม

 

ค่อยมาจัดการมันอีกต่อไปให้ชาโตอานองเตร้างแห่งนี้

(หมายเหตุ) จะไปบอกตำรวจวากบดูดกัญชาและงูเห่าดอกจันมันกินน้ำกระท่อมก็ใช่ที่เพาะว่ามันไม่ใช่มนุษย์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่5

หายไป

ความทรงจำ ของอานองต์ถูกขโมยไป เมื่อทราบว่าบทนี้หายไป มันถูกสำเนามาจากง่นเขียนขึ้นแท่นแท่นแล้ว เพราะมันเป็นนัมเบอริค (เครื่องรันตัวเลขอัตโนมัติ) ในเมื่อมันหายไป คำว่าอภัยไม่มีสำหรับนักเขียน เพาะว่าคำ ว่าอภัยของนักเขียนที่จะะมีคือ การทบทวนความทรงจำ

ที่เกิดขึ้นในบทนี้แล้วนำมาผสมกันใหม่ให้เหมือนเดิมที่หายไป

คำตอบคือความจำบทนี้ คือทะเล ความมืด จินตนาการ ปรัชญารากผักบุ้งที่ใช้กินเพื่อบำรุงสายตา เพื่อต่อสู้กับภัยแสงจากหน้าต่างคอมพ์ที่อานองต์กำ ลังใช้ เพราะเฮเลนนาและปีเตอร์ขี้ลืม (สบถ) ท่านที้งสองจึงเหลือมรดกตกทอดเพียพอสำ รับให้อานองต์ ได้นั่งทำส้มตำ แล ะนอนห้องแอร์ธรนมดาๆ ได้อย่างปลอดภัย แต่ถ้าความจำ ของท่านทั้งสองดีกว่าปกตินี้ ท่านจะไม่ถูกภัยคุกคามในเรื่องนิติกรรมอำ พรางและภัยจากการถูกริดรอนสิทธิมากมายตามาหลังท่านทั้งสองจนท่านตายไป แต่มาที่อานองต์ผู้เป็นทายาทด้วยสายโลหิตคือชอบธรรมทุกประการ

มิใช่ความจำ ที่สืบทอดจาก ดีเอ็นเอของท่านทั้งสอง เฮเลนนาและปีเตอร์ ซึ่งไม่ห่างไกลมาก ตามกระบวนการของมัน ถ้าจะอ้างอิงถึง

 

เป็นที่โชคดีที่ในยุคดิจิตอลนี้ ความจำ มิใช่สิ่งจำเป็นอีกแล้ว เพราะทุกคนมีความทำดีเลิศอยู่แล้วในตนเอง

สิ่งที่สำ คัญคือสติ เพราะว่าสติมันเป็นเครื่องมือ เครื่องมือกำ หนดให้เราจำ ในสมัยดิจิตอล นี้คือจำ ใ ห้ได้เพียงว่า เปิดกับปิดของทุกอย่างมันอยู่ไหนเท่านั้น ชีวิตูวามทรงจำ ไม่มีภัยปัญหาอะไรเลยที่เราจะมาวอร์รี่ให้มากมายกับมัน หรือจะมีมีปมด้อยกับมันตัวนี้อีกต่อไป เหมือนคนอ่อนเลขแต่เก่งตรรกศาสตร์เท่านั้นเขาก็เก่งเลขได้เพราะจุดสุดยอดของมันตัวเดียวกัน

สมัยดิจิตอลนี้ ขอให้เราได้เกิิดมาและสัมผัสกับโลกใบนี้ได้เท่านั้น เราก็สาามารถไปอะไรก็ได้ขอให้รู้ตนเองว่าจะทำ อะไร เหมือน อคีมีดีสยึคกรีกท่านกล่าวไว้ว่า เพียงให้เขามีจุดยืนสักนิดเดียว เขาสามารถหมุนโลกใบนี้ไปได้ด้วยมือของเขาคนเดียวได้ ถ้าอานองต์จำ ได้ไม่ผิด

ทะเลสงบเมื่อฝนหมดไปเมื่อเย็นวันนี้ คิดว่าที่เป็นเช่นนั้น เพราะทะเลคงจะเหนื่อย ลมคงจะหมดแรงพัด ทะเลจึงเงียบไป สมิงสาวโทนา สางวในมโนคติของอานองต์คนหนึ่งที่ชาโตอานองเตที่สี่นี้ มาชวนให้อสานองต์ไปหาแมงภู่มาต้มกิน ให้อน่ยอยากได้อานองต์ไปทะเลกันเพื่อหาหอยแมงภู่มาจต้มกิน ตอบเธอไปด้วยความเห็นใจว่า ว่ากลัวงูทะเลกัด เธอจึงเงียบไป ทันที และทันทีที่่เห็นคนประมงเรื่มออกจากทะล ตอนหัวค่ำ

ไปหาจับปูปลาและหอยทะเลมาให่้เรากิน เมื่อถึงจุดนี้จึงได้ความคิดนี้มาว่า

 

 

ความมืดที่เราปฏิเสธหาได้ไม่ เพื่อที่จะไม่ให้ คือมิให้มันมี นี่ยังงัย ความมืดคือธรรมชาติที่เราไม่เคยชนะมัน แต่เชื่อว่าด้วยเงินเราสามารถชนะสิ่งนี้ได้แป๊บนึง แสงอาทิตบ์สามารถชนะความืดได้ แต่ก็เฉพาะในกลางวันเท่านั้น มนุษย์สามารถชนะความมืดได้ เพราะใช้แสงจากพลังงานไฟฟ้่า ไม่มีใครกล้าบ้าเดินในที่มืดได้ถนัดแน่ถ้าไม่มีอย่างต่ำ ไฟฉาย

 

 

ในปรัชญาของสิ่งมี ชีวิต เช่น เราเมื่อคิดแล้ว ไม่มีชีวิตมันจะมาจากจุดไหน มันก็เป็นคือว่ามันน่าจะจากปรัชญาการทั้งนั้น เคยมีึคนถามว่าปรัชญาคืออะไร คำ ตอบมีมากมายจนไม่รู้จะที่ตอบว่าอะไร เพราะถ้าขืนตอบไปมันกินเนื้อที่แน่นอน เ พราะคำ ตอบนี้ต้องกินเนื้อที่

สูตรเดิม คือคนรักในความรู้ การแสวงหาคือปรัชญา แต่ในทัศนะคติของอานองต์ ปรัชญาคือทุกสิ่ง เมื่อคิดมันและสมัผัสกับมัน มนุษย์ฝันก็เป็นปรัชญา อยากถูกรางวัลที่หนึ่ง ก็ปรัชญา คิดอะไรเป็นปรัชญาทั้งหมดแม้แต่หิวข้าวก็เป็นปรัชญาเพราะเมื่อเราหิอวเราก็ต้องขวนขวายหาข้าวมากิน คิดว่าอย่างนั้น

เหมือนเคยมีคนถามว่า ต้นไม้อะไรที่เห็นได้ด้วยตา เป็นยา คำ ตอบคือต้น ไม้ทุกชนิดเป็นยาหมดท่านครูท่านตอบมาอย่างนั้นและถูก อันนี้ทีี่คำ ถามต่อไปว่า จะหาปรัชญาและเห็นปรัะชญาได้อย่างไรจึงจะเห็นตัวปรัชญา คำ ตอบมี คือมันมีวิธีีการ คือไปให้เขาจัดลำ ดับความคิดอย่างมีระเบียบให้ ให้เขาจัดสมองให้ไป ได้ จนหายอยาก เหมือนคนอยากเรียน เรียนๆ ไปก็อยากเลิก จบปรัชญาพอดีสูตรหนึ่งโดยนัยยะนี้

อาทิเช่น

เช่นการดูหนังสือเพราะเราชอบก็เป็นปรัชญาแต่ที่อาจจะมองข้ามไป เพียงอยากรู้ว่าอะไรเพียงเท่านั้น นั่นคือ ปรัชญาเริ่มได้เลย กันที่ ในตัวสมองของคนเลย ไม่ต้อไปไกล อ านองต์าว่าอย่างนั้น

และเชื่อว่าไม่ผิด เหมือนเราหิวข้าว คำตอบคือต้องไปหาข้าวกิน กินอิ่มจบไปเรื่องอื่นต่อแสวงหากันไปไม่มีที่สิ้นสุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 6

สายตาอานองต์ล้าไปเพราะไฟคอมต์

 

 

 

 

สายตาอานองต์ล้าเพราะไฟคอมต์ แต่พยายามแก้ไขให้ดีขึ้น แว่นกรองแสงจากคอมต์ผมซื้อมาจากเกาะภูเก็ตไม่ทราบว่าวางไว้ที่ไหน อานองต์ลืมสนิท เมื่อจะหวนกลับมาใช้มันอีก แม้ข้าวเหนียวมะม่วง และปลาทูตัวงามเมื่อกินข้าวไปเอาไม่อยู่ นอกจากจักษุแพทย์และไปแสวงหาและไฝ่รู้ฝึกเอาเองเท่านั้น ที่ตนเองสามารถหาแสวงได้ดวยตนเอง

ด้วยวิธีทางเลือก น้ำตาของอานองต์ไหล อานองต์ว่าจะมโนไปเองว่าเผ่ากิยองตินนั้นมีอยู่

ถ้าอานองต์ไม่คิดมันมันก็คงไม่มีอะไรอยู่เพราะอดนองมาก งานหนักสมองมาก แรงหลายแรงเพื่อต้านสงครามกับเผ่ากิยองตินในทุกรูปแบบ แม้อานองต์จะหยุดคิด แต่ว่าคิดมันดีกว่าเพราะจะอ้างอิงได้

เมื่อภารกิจมองทะเลของอานองต์หมดไป เหมือนการสร้างสมมุติฐานอะไรสักอย่างขึ้นมา เพื่อนมนุษย์ตนหนึ่ง สั่งสอนอานองต์ว่า "อย่าดื่มเหล้าและสูบยามวนใบตองแห้ง เพราะมันเป็นตัวทำให้เบาหวานกำเริบ"

ทันทีที่เตือนอานองต์เอาหนักเข้าไปอีก เพราะถือานองต์อว่า

"หนามยอกให้เอาหนามบ่ง" แบบวิจัยเชิงลองของอานองต์ อ่านเจอแล้วอย่าเชื่อผมนะ แต่อานองต์เชื่อว่าจงทำดีทุกชนิด จนกว่าความดีทุกชนิดจะหวนกลับมา และอานองต์ก็จะเป็นมนุษย์ที่จะได้ดี แล้วจะดีแน่นอน คือเอาว่าตอนนี้เคารพกฎหมายแล้วหลับสบาย

เรื่องนี้น่าจะเชื่อและควรเชื่ออานองต์จากเผ่าดิบองจิ อันเผ่าฝ่ายดี ตามมโนคติในจินตนิยายนี้ ที่บอกให้เอาอย่างความดีสากลทุกชนิด เถิดเพื่อนเอ๋ย แล้วจะดี จะดี เหมือนถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งทุกงวดวัน และได้ข้อสรุปอันเป็นข้อยุติ ที่ไม่เสียอะไร และไม่เสียเวลาคิด

อานองต์เชื่อมอร์เตอร์เวย์สายนี้ในกาลเวลาผ่านไปต่อ ๆ มา แม้ทางเลือกอานองต์ มีทางเดียวนี้คือ จะขอรอดอยู่และอยู่รอด เพื่อรักษามันคือความดีอันแสนคสเป็นคุณสมบัติอันดีงามติดตัวเหมือนความคมที่ติดมีด

แต่อานองต์ไม่มีเวลาสำหรับสุขภาพของตัวเอง

แต่ว่าเวลาไปทะเลมีมากมาย เพราะอานองต์เชื่อว่า ทะเลเป็นเพื่อนยากก่อนตาย เพราะคลื่นทะเลนั้นอมตะ ไม่เชื่าไปพิสูจน์ดู น้ำทะเลคือคลื่นที่ตาเห็นและนิยามมัน คลื่นมันซัดเข้าหาฝั่งดังโครม ๆ ครืนๆ ตลอดเวลา ที่มันอหังการทั้งวันไม่มีหยุดหย่อน และพักผ่อนเพื่อเปิดโอกาศให้มันได้สงบนิ่ง อย่างชนิดมิไหวติงสักวินาทีเดียว มันไม่เคยเหนื่อย แม้เพื่อนมันคือลมแรงพัดมาเยี่ยมมัน มันยิ่งสนุกกันใหญ่ เหมือนหมาพบแมวแล้วกอดกัน เพราะความหลังที่มันเคยพบกันอยู่กันในบ้านหญ่ที่เคยอดีตเคยตรึงตรา

และน้ำคลื่นทะเลมันไม่เคยละเมิดแผ่นดิน เพื่อจะท่วมขึ้นมา ใคร ๆ ดูแล้วเห็นเองได้ด้วยตาไม่ต้องส่แว่นห้หนักโหนกจมูกสักนิดเดียว

วันนี้อานองต์ถือโอกาศไปดูทะเลมา พระอาทิตย์แสงมันร้อน ส่วนทะเลนั้นแจ่มใสอย่าบอกใคร สดชื่นมากภายใต้เงาปกคลุมของต้นสนทะเลที่มีกลุ่มหนึ่งที่ขึ้นอยู่ที่ชายทะเล "อนาตามัน"ที่อานองต์ไป

ต้นไม้เพียงหนึ่งต้น ที่มันตระหง่านตั้งอยู่เพื่อคนร้อนๆ มา จะได้พักร่มและพักผ่อนและหย่อนจน ตอนเที่ยงแห่งกลางวัน เพื่อจะยืนกินลมทะเลไปทางทิศตะวันออกอันแสนที่น่าจะพอจ ถ้าแม้นได้กระทำ เพื่อให้อริยาบถแห่งความอยาก จะเสนอแวบคิดแบบจิตนึกขึ้นมา

บรรยากาศ มันน่ายืนมองห้นานสุดแสนนาน เพราะน้ำสะอาดจะอาบมีไว้บริการตนเองตลอดเวลาที่ชายฝั่งทะเลตอนนี้ ไม่ต้องซื้อเอาได้ฟรี ส่วนครขจะให้อะไรตอบแทน เจ้าแห้งทะเลไม่เคยติดใจอะไรเลย

และ เพราะถ้าลองคิดมองสักนิด ออกไปไกล ๆ สดลูกหูลูกตา ออกไปมาก ๆ จะพบมหาสมุทรแปซิฟิค มหาสมุทรแห่งสันติภาพ ที่ทำห้โลกแห่งอดีตเคยพบกัน ช้าางหน้า ยังไม่มีโอกาสมายืนรอนัดหมายเพื่อบางคนแล่นเรือมาเยี่ยมที่ชายฝั่งทะเลนี้อีกด้วย เพียงมือถือผ่านไปเท่านั้นเอง โอ้ย มันสะดวกจริงๆ

ที่ อานองต์เคยวาดฝันเอาไว้ มาหาส้มตำกิน หอยยำ คงสนุกดีแน่นอน ไฟมี ฟืนมี รถสกู้ตเตอร์มีให้เช่าวิ่งไปตลาดข้างทะเล"อะนามาติ" นี้ไกลนิดเดียว โจรนะไม่มีที่นี้ เพราะมันไม่ขาเอาแรงเดินมาอีกแล้ว เพราะเทพเจ้าจับมันหมดแล้วเมื่อวานนี้ ที่สองเผ่าทำสงครามกัน และเผ่าดิบองจิฝ่านยดีชนะโลดแสนที่อานองต์จะสดุดี

แต่สักวันหนึ่งต้องมี

เพราะทะเลและท้องฟ้า และหาดทรายและเปลือกหอยที่นี่มันอมตะสำหรับอานองต์ ที่นี่มุมหนึ่งของ "อะนามาติ"ไม่มีเผ่ากิยองตินมาแกล้งอานองต์อีกแล้ว แต่เสียดายมันมีเพียงพันกิโลตารางเมตรกว้างเท่านั้นเอง แต่ก็ไม่เป็นไร อานองต์ให้กำลังใจตนเอง

เมื่ออานองต์หยุดคิดถึงมัน พลันภาพแห่งแม้เผ่ากิยองตินจะไม่ปรากฏตัวให้เห็นเป็นพยานให้ลูบคลำได้ แม้แต่ว่าพฤติการณ์มีลักษณะที่อานองต์เอ่ยถึง ถือว่ามันเป็นทหารและทาสของความชั่วของเผ่านี้ทั้งหมดที่สูญหายไปหมดแบ้วกับความดีของเผ่าดิบองจิ ตามนวนิยายที่กล่าวมาแล้วสามสี่เล่มเกวียนนับเอา

และขณะนี้ที่เผ่าดิบองจิ เผ่าฝ่ายดีก็ประทับอยู่บนขวัญและความฝันของอานองต์เองตลอดเวลา

เมื่ออานองต์อารมณ์ดีขึ้นหรือร้ายลง ที่อาจจะเกิดขึ้น

จากการที่ เผ่าดเผ่าหนึ่ง คิดจะปกป้องหรือทำลาย ถ้าที่มันคอยปกป้องเอาชีวิตของอานองต์เพื่อการต่อสู้กับเผ่ากิยองติน เผ่าชั่วที่น่ากลัวของอานองต์ตลอดมา แล้วความดีนั้นจงชนะมันและฝินทำไปเลย อานองต์จะไม่ว่าอะไรมันนั้นที่ดีแสนดี จั๊กแม้สักคำเดียว

อานองต์ต้องชนะ หรืออาจชนะในนามของผู้แพ้ก็ยังดี แต่อานองต์ก็ถือว่าตนเองต้องชนะ เพราะคิดดีเป็นจิตวิทยาห้กับตนเองอันคมคาย แม้อานองต์จะตายลงอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางสายลมทะเลเย็นที่หาด "มิกาเมะ"นี้ก็พอใจ เมื่อทราบว่าความดีอันยิ่งใหญ่ได้ชนะความดีอันใหญ่น้อยและความชั่วแม้อันเล็กน้อยเท่าที่อานองต์เคยสะสมและทำมา

อย่างนี้ในตอนเที่ยงวัน แต่อานองต์ เมื่อมาถึงทะเลก็ปล้ำแต่จะคิดถึงหอยแมงภู่ ที่เกาะตามไม้แห้งชายฝั่งทะเลที่เห็น เพื่อจะได้กินมันเพราะรสหวานหอมอร่อยดีเมื่อทำให้สะอาดแล้ว นี่มันคือมิติ มันเหมือนกับแนวคิดของเหล้าไวน์และปรัชญาและจินตกวี และเรื่องการกินการนอน อย่างอันอมราเลยทีเดียว

อย่างแนวคิดปรัชญาและความทรงจำ ของท่านคาลิล ริบยาน นักเขียนอิสลามนามอุโฆษท่านหนึ่งที่อานองต์เคยอ่านเจอที่ห้องสมุดเมืองออกซฟอร์ดมา ท่านชื่อว่า คาลิล ริบยาน ถ้าตะเบ็งเสียและจำไม่ผิดครู

วันนี้เมื่อวันนี้ไม่มีเทพอันเชิญให้อานองต์เลย แต่ตนเองเชิญตนเอง ดิ่งดำทะเลลงไปที่ปราสาทอานองเตทันทีด้วยมนตราที่พร่ำขยันท่องและท่องมาเมื่อวาน

หลังจากนั้นหกถึงแปดชั่วโมงผ่านไป โดยมีแต่ภาพหลอนอันศักดิ์ของเทพเจ้ากัญญามาเพื่อนของเค้าเตสซูซิมะ เดินมาเพื่อนบำเรอ โดยที่เราไม่มีเพศสัมพันธ์ต่ากันแบบครึ่งเปลือยครึ่งเสื้อสวมส่เดินเล่นด้วยกันมา ตามเล่น ดำเล่นน้ำทะเลด้วยกันตลอดเวลาในบ่ายหลังเที่ยงวันนั้น

หลังจากที่อานองต์เสร็จพิธีกรรมการท่องเที่ยวอันสดุดีและสนุกดีนี้แล้ว อานองต์จึงกลับมาที่ ชาโตและกระท่อมอานองเตภาคบนบก เพื่อฟังเพลงของ Bob Acri (ดูยูทูบ) และหลับไปอีก จนฝนห่าใหญ่ตามมาระหว่างหลับ จึงหลับต่อไปอีกอย่างหนักพอสุดแสนที่จะอธิบายห้ครฟัง เพราะเผ่ากิยองตินจะแอบอิจฉาเอา

ทำให้อานองต์มีรายการที่จะต้องต่อไปอีก จิตสมบูรณ์คิดด้วยอารมณ์อันโปร่งใสเกิดขึ้นมา ได้หลังจากหลับและตื่นขึ้นมาดูนาฬิกาที่มีแต่ภาพไม่มีเสียง ที่งวางไว้ที่ข้างเตียงนอน บอกเวลา

พบว่า อานองต์หลับไปถึงสองวันติดกันอย่างสนิท เพราะพบว่าวันตามหน้าปัดนสากาโต๊ะที่เปลี่ยนไป ต่อมาเพื่อกินน้ำเมื่อตื่นขึ้นนช่วงนั้น

คิดว่าจนกว่าสงครามชีวิตจะสงบ และขึ้นมาต้องทำอะไรจำเจอยู่อย่างนี้วันแล้ววันเล่า อีกแล้วอีกเล่าต่อไป อย่างชนิดไม่รู้จักเต็มนอารมณ์และกาลเวลา พบว่ากาลเวลาหนีออกไปจากตนเองตลอดเวลา แต่ตัวเองไม่เคยหนีจากตัวเองไปเลย เมื่อเวลาผ่านพ้นไป มันเป็นสัจธรรม

อันนี้คือนวนนิยายของอานองต์ มิใช่อนุทินบันทึกประจำวันของอานองต์อะไรเลย และอานองต์ละเว้นสร้างสำนวน เพราะชาโตอานองเตเป็นนวนิยายสัจจนิยมใหม่ของอานองต์เอง ที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาและสิ่งลึกลับศักดิ์สิทธิ์อะไรเลย แต่มันเป็นสำนวนที่คิดใช้ขึ้นมาจากความจำที่แนบแน่นและไม่เคยที่จะละติด และลืมเลือนมันจากความทรงจำและเสพเรื่องที่ผ่าน ๆ มา มันจึงเป็นเช่นนี้เอง

เหมือนนกที่อยากจะจิกกิผลไม้สุกงอมคาต้น มันจึงพูดสียงนกได้เพราะพริ้งอย่างเสียงเพลงขั้นมาว่า "อยากกิน และอยากกิน"

นกฮูกและนกกาผีเพื่อนใจของอานองต์ที่เขาพอใจเฝ้าสุสานของเฮเลนนา มันเกาะที่หน้าต่างสุสานทรงโรมันหลังคา มองห่างจากต้นมะละกอเล็กน้อย ไม่รู้ว่ามันเห็นอะไร

ขณะที่นกโพระดกที่เผ่ากิยองตินแอบพาไปเลี้ยงหรือให้ไปแอบกินมะละกอ จนกินหมดสงสัย แต่โพระดกนี้อานองต์อนุญาตให้ละเมิดสิทธิที่นสุสาน"อะนะภัรตี" นี้ได้เพื่อที่จะกินอะไร สิ่งที่ประกาศไว้หน้าสุสานนี้คือ มีผีเสื้อหนี่ง นกสอง ที่ถูกอนุญาต และอ่นองต์ได้ขึ้นทะเบียนกับเทพเจ้เาแห่งความจริงนั้นเอาไว้

อานองต์สั่งจับคนรังแกมัน ตอนอานองต์ครึ่งหลับครึ่งตื่นภาวะ และได้ยินนกกวัก และนกต้อยตีวิด และกบ และตั๊แตน ร้องเพลงให้จ้อและแซ่ด และสงบอย่างมีจังหวะ ที่นี่เต็มด้วยเสียงไปหมด แม้แต่ความเงียบก็เป็นเสียงชนิดหนึ่ง แม้สมาธิก็มีเสียง ในปรากฎการณ์ที่ชาโตอานองเตที่สี่แห่งนี้ ที่น้อยคนนักจะเคยได้ยิน ปรากฏการณ์เช่นว่ามานี้ รวมมทั้งปรากฏการณ์นกฮูกฝูง และนกเค้าแมวฝูงบินมารวมตัวประชุมกันที่ที่สุสาน "กิละมะชาตา" อันเป็นสุสานใหญ่กลางเขา"คูมิ" ที่โลกของอานองเตปกปิดเอาไว้อีกด้วยและอีกด้วย ทั้งหมดสถานที่ที่กล่าวไว้ทั้งหมดเป็นอณาบริเวณอันกว้างใหญ่ที่ตั้งอยูกลางทุ่งของเมืองอานองเต ที่ห่างออกไปจาก "ชาโตอานองตีที่สี่ " เพียงสองกิโลเมตรมอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

the voice iland3/9ปุ้ยvsตุ้ม เสน่ห์หา21oct2012

test

View All